# data[].attributes.headline
Oρέστης Κασιούμης

# data[].attributes.subject
Oρέστης Κασιούμης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τον πρώτο ορισμό για τα οξέα έδωσε το 1887 ο S. Arrhenius. Σύμφωνα με αυτόν :

Οξέα ονομάζονται οι ουσίες που όταν διαλυθούν στο νερό, διίστανται (δηλ. "διασπώνται") και αποδίδουν κατιόντα υδρογόνου (η σωστότερα υδροξωνίου) (Η⁺ ή σωστότερα Η ₃Ο⁺).

Έναν άλλο ορισμό για τα οξέα έδωσαν το 1923 οι Βronsted και Lowry :

Οξέα ονομάζονται οι ουσίες που μπορούν να δώσουν πρωτόνιο (H⁺).

Την ίδια χρονιά, ο Lewis πρότεινε έναν πληρέστερο ορισμό για τα οξέα :

Οξέα ονομάζονται οι ουσίες που μπορούν να δεχθούν ασύζευκτο ζεύγος ηλεκτρονίων.

Oνομάζεται το σύνολο των κοινών ιδιοτήτων των διαλυμάτων των οξέων που οφείλονται στα κατιόντα υδρογόνου. Οι ιδιότητες είναι:

1. τα διαλύματα των οξέων έχουν όξινη γεύση

2. τα διαλύματα των οξέων μεταβάλλουν το χρώμα των δεικτών.

3. τα διαλύματα των οξέων αντιδρούν με τα ανθρακικά άλατα και παράγεται διοξείδιο του άνθρακα.

4. Αντιδρούν με πολλά μέταλλα και παράγεται υδρογόνο.

5. Τα διαλύματά τους εμφανίζουν ηλεκτρική αγωγιμότητα, επιτρέπουν δηλαδή τη διέλευση του ηλεκτρισμού, γεγονός που χαρακτηρίζει τα οξέα υγρά

Οι δείκτες, είναι χημικές ουσίες οι οποίες, με την παρουσία οξέων(αλλά και βάσεων και αλάτων) αλλάζουν χρώμα. Χημικοί δείκτες: μπλε της βρομοθυμόλης, βάμμα ηλιοτροπίου, ηλιανθίνη, και η φαινολοφθαλεΐνη.

Δείκτες επίσης περιέχονται στο κόκκινο λάχανο, στο τσάι, στα πέταλλα πολλών λουλουδιών.

Τον πρώτο ορισμό για τις βάσεις έδωσε το 1887 ο S. Arrhenius. Σύμφωνα με αυτόν :

Βάσεις ονομάζονται οι ουσίες που όταν διαλυθούν στο νερό, διίστανται (δηλ. "διασπώνται") και αποδίδουν ανιόντα υδροξειδίου (ΟΗ⁻).

Έναν άλλο ορισμό για τις βάσεις έδωσαν το 1923 οι Βronsted και Lowry :

Βάσεις ονομάζονται οι ουσίες που μπορούν να δεχθούν πρωτόνιο (H⁺).

Την ίδια χρονιά, ο Lewis πρότεινε έναν πληρέστερο ορισμό για τις βάσεις :

Βάσεις ονομάζονται οι ουσίες που μπορούν να δώσουν ασύζευκτο ζεύγος ηλεκτρονίων.

Ονομάζεται το σύνολο των κοινών ιδιοτήτων των διαλυμάτων των βάσεων. Οι ιδιότητες των βάσεων είναι:

1. Έχουν καυστική ή πικρή γεύση.

2. Αλλάζουν το χρώμα των δεικτών.

3. Αντιδρούν με τα οξέα, μια αντίδραση που ονομάζεται εξουδετέρωση.

4. Τα διαλύματά τους εμφανίζουν ηλεκτρική αγωγιμότητα, επιτρέπουν δηλαδή τη διέλευση του ηλεκτρικού ρεύματος, γεγονός που χαρακτηρίζει τις βάσεις ως ηλεκτρολύτες.

Ονομάζεται η αντίδραση ενός οξέος με μια βάση, οπότε σχηματίζεται άλας και νερό. Γενικό σχήμα: Οξύ + βάση → άλας + νερό

# data[].attributes.attachment_link.title
Οξέα - βάσεις - άλατα - Βικιεπιστήμιο

# data[].attributes.attachment_link.description
Τον πρώτο ορισμό για τα οξέα έδωσε το 1887 ο S. Arrhenius. Σύμφωνα με αυτόν : Οξέα ονομάζονται οι ουσίες που όταν διαλυθούν στο νερό, διίστανται (δηλ. "διασπώνται") και αποδίδουν κατιόντα υδρογόνου (η σωστότερα υδροξωνίου) (Η+ ή σωστότερα Η 3Ο+).

# data[].attributes.headline
Θάνος Αντωνιαδης

# data[].attributes.subject
Θάνος Αντωνιαδης

# data[].attributes.body
Οξέα, βάσεις και άλατα γύρω μας

Οξέα

Κιτρικό οξύ στα λεμόνια

Οξικό οξύ στο ξύδι

Γαλακτικό οξύ στο γιαούρτι

Μηλικο οξύ στο μήλο

Βάσεις

Αμμωνία στα καθαριστικά τζαμιών

Υδροξειδιο του μαγνησίου για στομαχικές διαταραχές

Υδροξειδιο του νατρίου για αποφραξεις σωληνώσεων

Άλατα
Τα κελύφη των αυγών, τα κοράλλια, οι σταλακτίτες, οι σταλαγμίτες, τα όστρακα, κ.α., είναι φτιαγμένα από άλατα.

# data[].attributes.headline
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΑΡΟΥΛΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΑΡΟΥΛΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=CzWMphvkIow

# data[].attributes.attachment_link.title
ΟΞΕΑ - ΒΑΣΕΙΣ - ΑΛΑΤΑ: 3 Πειράματα 🧪 ( + BLOOPERS)

# data[].attributes.body
το λεμόνι όπως και το ξύδι είναι όξινα που σημαίνει  πως αν ρίξουμε λεμόνι αντί για ξύδι στην μαγειρική σόδα θα γίνει το ίδιο .

# data[].attributes.headline
Οξέα Βάσεις Άλατα 🔍🔎👨🏻‍🎓Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.subject
Οξέα Βάσεις Άλατα 🔍🔎👨🏻‍🎓Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.body
https://m.youtube.com/watch?v=ZqaTmax-akQ

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ίδρυμα Λαμπράκη

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩                       ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΆΛΑΤΑ 🧪        "ΕΝΤΟΜΑ🦟 ΚΑΙ ΟΞΕΑ 🍋-ΒΑΣΕΙΣ" NH3"                                    Το αμυντικό σύστημα των εντόμων βασίζεται στην έκκριση οξέων ή βάσεων. Για παράδειγμα το τσίμπημα της σφήκας έχει βασικές ιδιότητες και μπορεί να "εξουδετερωθει" με οξύ (π.χ. ξίδι ή λεμόνι). Αντίθετα, το τσίμπημα από κουνούπι ή μέλισσα είναι όξινο και "εξουδετερωνεται" με βάση (π. χ. μαγειρική σόδα ή NH3). 

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩                       ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΆΛΑΤΑ 🧪        "ΕΝΤΟΜΑ🦟 ΚΑΙ ΟΞΕΑ 🍋-ΒΑΣΕΙΣ" NH3"                                    Το αμυντικό σύστημα των εντόμων βασίζεται στην έκκριση οξέων ή βάσεων. Για παράδειγμα το τσίμπημα της σφήκας έχει βασικές ιδιότητες και μπορεί να "εξουδετερωθει" με οξύ (π.χ. ξίδι ή λεμόνι). Αντίθετα, το τσίμπημα από κουνούπι ή μέλισσα είναι όξινο και "εξουδετερωνεται" με βάση (π. χ. μαγειρική σόδα ή NH3). 

# data[].attributes.headline
ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΑ        ΚΩΣΤΗΣ ΤΣΕΛΙΟΣ

# data[].attributes.subject
ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΑ        ΚΩΣΤΗΣ ΤΣΕΛΙΟΣ

# data[].attributes.body
Οξέα

είναι

ια

κατηγορία

χηικών

ενώσεων

ε

κοινές

ιδιότητες

που

οφείλουν

το

όνοά

τους

στην

οξεία

ξινή

),

διαπεραστική

,

δηκτική

γεύση

.

Τα

οξέα

είναι

γενικά

υδρογονούχες

ενώσεις

οι

οποίες

όταν

διαλυθούν

στο

νερό

δίνουν

κατιόντα

υδρογόνου

# data[].attributes.attachment_caption
ΟΞΕΑ - ΒΑΣΕΙΣ - ΑΛΑΤΑ: 3 Πειράματα 🧪

# data[].attributes.headline
Σοφία Ελπίδα

# data[].attributes.subject
Σοφία Ελπίδα

# data[].attributes.body
ΟΞΕΑ- ΒΑΣΕΙΣ- ΑΛΑΤΑ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΟΞΕΑ - ΒΑΣΕΙΣ - ΑΛΑΤΑ: 3 Πειράματα 🧪 ( + BLOOPERS)

# data[].attributes.headline
πλάτωνας κατσαρασ 

# data[].attributes.subject
πλάτωνας κατσαρασ 

# data[].attributes.body
Τα οξέα (από την λατινική λέξη acidus, που σημαίνει «ξινό»[1]) είναι ένα σύνολο χημικών ουσιών που εμφανίζει ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων, γνωστών ως «όξινος χαρακτήρας» ή «όξινη αντίδραση». Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές είναι η όξινη γεύση, η ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, όπως το βάμμα ηλιοτροπίου, που αλλάζει χρώμα από μπλε σε κόκκινο, παρουσία οξέων. Επίσης, τα οξέα έχουν την ικανότητα να αντιδρούν με βάσεις, ανθρακικά άλατα και ορισμένα μέταλλα, όπως το ασβέστιο, σχηματίζοντας άλατα. Τα υδατικά διαλύματα των οξέων έχουν pH < 7. Ένα χαμηλότερο pH, σημαίνει μια υψηλότερη οξύτητα, και έτσι μια υψηλότερη συγκέντρωση υδρογονοκατιόντων στο διάλυμα. Οι χημικές ουσίες που έχουν «όξινο χαρακτήρα», δηλαδή ιδιότητες οξέων, λέγονται «όξινες».

Συνηθισμένα παραδείγματα οξέων περιλαμβάνουν το υδροχλωρικό οξύ, ένα διάλυμα υδροχλωρίου, το οποίο βρίσκεται στο γαστρικό οξύ, που βρίσκεται στο στομάχι και ενεργοποιεί ορισμένα πεπτικά ένζυμα, το αιθανικό οξύ, με το γνωστό ξίδι να αποτελεί αραιό διάλυμα αυτού του υγρού, το θειικό οξύ, που χρησιμοποιήθηκε σε ηλεκτρικούς συσσωρευτές αυτοκινήτων, και το τρυγικό οξύ, ένα στερεό οξύ που χρησιμοποιείται στην παραγωγή αρτοσκευασμάτων και στη ζαχαροπλαστική. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι τα οξέα μπορούν να είναι διαλύματα ή και καθαρές χημικές ουσίες, που μπορεί να είναι σε αέρια, υγρή ή στερεά κατάσταση. Τα ισχυρά οξέα και κάποια πυκνά ασθενή οξέα είναι διαβρωτικά, αλλά υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, όπως τα καρβοράνια και το βορικό οξύ.

Υπάρχουν τρεις (3) συνηθισμένοι ορισμοί για τα οξέα:

1. Ο ορισμός κατ' Αρρένιους, που ορίζει ως οξέα τα μόρια, που όταν διαλύονται στο νερό, αυξάνουν τη συγκέντρωση των υδρογονοκατιόντων (H⁺), ή για μεγαλύτερη ακρίβεια, αυξάνουν τη συγκέντρωση των υδροξωνίων (H₃O⁺).

2. Ο ορισμός κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, που ορίζει ως οξέα τις χημικές ουσίες που μπορούν να δράσουν ως δότες πρωτονίων. Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό κάθε χημική ουσία που μπορεί εύκολα να αποπρωτονιωθεί μπορεί να θεωρείται ως ένα οξύ. Παραδείγματα τέτοιων ουσιών, που δεν περιλαμβάνονται στον ορισμό κατ' Αρρένιους, περιλαμβάνουν τις αλκοόλες και τις αμίνες, που περιέχουν ομάδες O-Η ή N-H. Και οι δυο ομάδες ενώσεων συμπεριφέρονται και ως οξέα και ως βάσεις κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, γιατί ανάλογα με τις συνθήκες μπορούν να δώσουν ή να λάβουν πρωτόνιο.

3. Ο ορισμός κατά Λιούις, που ορίζει ως οξέα τις χημικές ουσίες που μπορούν να δράσουν ως δέκτες ζεύγους ηλεκτρονίων, για να σχηματίσουν έναν ομοιοπολικό δεσμό. Παραδείγματα τέτοιων ουσιών, που δεν περιλαμβάνονται στους υπόλοιπους δύο (2) ορισμούς οξέων περιλαμβάνουν όλα τα κατιόντα μετάλλων, και μόρια με έλλειμμα ηλεκτρονίων, όπως το τριφθοριούχο βόριο (BF₃) και το τριφθοριούχο αργίλιο (AlF₃).

Στη Χημεία, βάσεις είναι οι χημικές ενώσεις που αντιδρούν με οξέα, σχηματίζοντας άλατα. Οι κλασικές βάσεις, σε υδατικά διαλύματα είναι γλοιώδεις στην υφή, έχουν στυπτική γεύση, αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, καταλύουν κάποιες χημικές αντιδράσεις που ευνοούνται από αλκαλικά περιβάλλοντα, δέχονται και εξουδετερώνουν πρωτόνια (δηλαδή υδρογονοκατιόντα, H⁺), προερχόμενα από κάθε δότη πρωτονίων, τα οποία μερικώς ή ολικώς αντικαθιστούν με ανιόντα υδροξυλίου (ΟΗ⁻). Παραδείγματα βάσεων αποτελούν τα υδροξείδια των αλκαλιμετάλλων και των αλκαλικών γαιών, δηλαδή ενώσεις όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) ή το υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)₂].

Οι ενώσεις που παράγουν ανιόντα υδροξυλίου σε υδατικά διαλύματα ταξινομούνται ως «βάσεις κατ' Αρρένιους». Το οξεοβασικό πρότυπο κατ' Αρρένιους δεν εξηγεί τις βασικές ιδιότητες ορισμένων ενώσεων, όπως η αμμωνία (ΝΗ₃) και οι οργανικές αμίνες (RNH₂)[1]. Αυτές οι ενώσεις (αμμωνία, αμίνες και άλλες παρόμοιες), όμως, μπορεί να μην παρέχουν άμεσα ανιόντα υδροξυλίου, αν διαλυθούν σε νερό, αλλά αντιδρούν με το τελευταίο (δηλαδή το νερό), δεσμεύοντας πρωτόνια από αυτό[2], σχηματίζοντας κατιόντα αμμωνίου (NH₄⁺) και αυξάνοντας τη συγκέντρωση των ανιόντων υδροξυλίου[2]. Η αμμωνία και άλλες βάσεις με ανάλογη συμπεριφορά, που δεσμεύοντας πρωτόνια από άλλα χημικά είδη, το κάνουν διαθέτοντας ένα (τουλάχιστον) μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων[2]. Οι ενώσεις που δεσμεύουν πρωτόνια από άλλα χημικά είδη ταξινομούνται ως «βάσεις κατά Μπρόνστεντ - Λόυρυ». Τέλος υπάρχει και η γενικότερη όλων οξεοβασική θεωρία, που ορίζει οξέα και βάσεις κατά Λιούις, σύμφωνα με την οποία «βάσεις είναι οι χημικές ουσίες που είναι δότες ζεύγους ηλεκτρονίων»[3].

Στο ίδιο το νερό υπάρχει μια χημική ισορροπία αυτοϊονισμού του. Οι (υδατοδιαλυτές) βάσεις δίνουν υδατικά διαλύματα στα οποία η συγκέντρωση και επομένως η δραστικότητα των κατιόντων υδρογόνου είναι μικρότερη σε σύγκριση με αυτήν στο χημικά καθαρό νερό. Πιο συγκεκριμένα, τα υδατικά διαλύματα βάσεων έχουν pH>7,0, όπου το 7,0 είναι το pH του χημικά καθαρού νερού. Κάποια μεταλλικά οξείδια, υδροξείδια και ιδιαίτερα τα αλκοξείδια είναι βασικά. Επίσης, τα συζυγή ανιόντας ασθενών οξέων είναι ασθενείς βάσεις.

Οι βάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τα χημικά αντίθετα των οξέων. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ακόμη και κάποια ισχυρά οξέα είναι δυνατό να δράσουν, υπό κάποιες συνθήκες, και ως βάσεις[4]. Οι βάσεις και τα οξέα θεωρούνται συχνά ως αντίθετα είδη, γιατί το αποτέλεσμα της δράσης ενός οξέος σε υδατικό του διάλυμα είναι να αυξήσει τη συγκέντρωση των κατιόντων υδροξωνίου (H₃O⁺), ενώ οι βάσεις αντιστοίχως τείνουν να μειώνουν αυτήν τη συγκέντρωση. Η αντίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και σε μία βάση ονομάζεται «εξουδετέρωση». Σε μια κλασική αντίδραση εξουδετέρωσης, ένα υδατικό διάλυμα βάσης αντιδρά με ένα υδατικό διάλυμα οξέος, συμπαράγοντας άλας και νερό. Αν το υδατικό διάλυμα γίνει κορεσμένο ως προς το αναφερόμενο άλας, τότε κάθε επιπλέον ποσότητα του άλατος καθιζάνει.

Στη Χημεία, βάσεις είναι οι χημικές ενώσεις που αντιδρούν με οξέα, σχηματίζοντας άλατα. Οι κλασικές βάσεις, σε υδατικά διαλύματα είναι γλοιώδεις στην υφή, έχουν στυπτική γεύση, αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, καταλύουν κάποιες χημικές αντιδράσεις που ευνοούνται από αλκαλικά περιβάλλοντα, δέχονται και εξουδετερώνουν πρωτόνια (δηλαδή υδρογονοκατιόντα, H⁺), προερχόμενα από κάθε δότη πρωτονίων, τα οποία μερικώς ή ολικώς αντικαθιστούν με ανιόντα υδροξυλίου (ΟΗ⁻). Παραδείγματα βάσεων αποτελούν τα υδροξείδια των αλκαλιμετάλλων και των αλκαλικών γαιών, δηλαδή ενώσεις όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) ή το υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)₂].

Οι ενώσεις που παράγουν ανιόντα υδροξυλίου σε υδατικά διαλύματα ταξινομούνται ως «βάσεις κατ' Αρρένιους». Το οξεοβασικό πρότυπο κατ' Αρρένιους δεν εξηγεί τις βασικές ιδιότητες ορισμένων ενώσεων, όπως η αμμωνία (ΝΗ₃) και οι οργανικές αμίνες (RNH₂)[1]. Αυτές οι ενώσεις (αμμωνία, αμίνες και άλλες παρόμοιες), όμως, μπορεί να μην παρέχουν άμεσα ανιόντα υδροξυλίου, αν διαλυθούν σε νερό, αλλά αντιδρούν με το τελευταίο (δηλαδή το νερό), δεσμεύοντας πρωτόνια από αυτό[2], σχηματίζοντας κατιόντα αμμωνίου (NH₄⁺) και αυξάνοντας τη συγκέντρωση των ανιόντων υδροξυλίου[2]. Η αμμωνία και άλλες βάσεις με ανάλογη συμπεριφορά, που δεσμεύοντας πρωτόνια από άλλα χημικά είδη, το κάνουν διαθέτοντας ένα (τουλάχιστον) μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων[2]. Οι ενώσεις που δεσμεύουν πρωτόνια από άλλα χημικά είδη ταξινομούνται ως «βάσεις κατά Μπρόνστεντ - Λόυρυ». Τέλος υπάρχει και η γενικότερη όλων οξεοβασική θεωρία, που ορίζει οξέα και βάσεις κατά Λιούις, σύμφωνα με την οποία «βάσεις είναι οι χημικές ουσίες που είναι δότες ζεύγους ηλεκτρονίων»[3].

Στο ίδιο το νερό υπάρχει μια χημική ισορροπία αυτοϊονισμού του. Οι (υδατοδιαλυτές) βάσεις δίνουν υδατικά διαλύματα στα οποία η συγκέντρωση και επομένως η δραστικότητα των κατιόντων υδρογόνου είναι μικρότερη σε σύγκριση με αυτήν στο χημικά καθαρό νερό. Πιο συγκεκριμένα, τα υδατικά διαλύματα βάσεων έχουν pH>7,0, όπου το 7,0 είναι το pH του χημικά καθαρού νερού. Κάποια μεταλλικά οξείδια, υδροξείδια και ιδιαίτερα τα αλκοξείδια είναι βασικά. Επίσης, τα συζυγή ανιόντας ασθενών οξέων είναι ασθενείς βάσεις.

Οι βάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τα χημικά αντίθετα των οξέων. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ακόμη και κάποια ισχυρά οξέα είναι δυνατό να δράσουν, υπό κάποιες συνθήκες, και ως βάσεις[4]. Οι βάσεις και τα οξέα θεωρούνται συχνά ως αντίθετα είδη, γιατί το αποτέλεσμα της δράσης ενός οξέος σε υδατικό του διάλυμα είναι να αυξήσει τη συγκέντρωση των κατιόντων υδροξωνίου (H₃O⁺), ενώ οι βάσεις αντιστοίχως τείνουν να μειώνουν αυτήν τη συγκέντρωση. Η αντίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και σε μία βάση ονομάζεται «εξουδετέρωση». Σε μια κλασική αντίδραση εξουδετέρωσης, ένα υδατικό διάλυμα βάσης αντιδρά με ένα υδατικό διάλυμα οξέος, συμπαράγοντας άλας και νερό. Αν το υδατικό διάλυμα γίνει κορεσμένο ως προς το αναφερόμενο άλας, τότε κάθε επιπλέον ποσότητα του άλατος καθιζάνει.

# data[].attributes.headline
Μαρία Κυρούλα Μπέρδη

# data[].attributes.subject
Μαρία Κυρούλα Μπέρδη

# data[].attributes.body
Τα οξέα
Είναι γνωστό ότι το ξίδι, το λεμόνι, το ξινόγαλο, τα πορτοκάλια, τα σταφύλια και άλλα φρούτα, κυρίως όταν είναι άγουρα, έχουν χαρακτηριστική ξινή γεύση. Η ξινή γεύση οφείλεται στο ότι όλα αυτά τα τρόφιμα, περιέχουν κάποιες χημικές ενώσεις που ονομάζονται οξέα

οι βάσεις
Τα περισσότερα προϊόντα καθαρισμού στο σπίτι, όπως τα υγρά για τα τζάμια, τα απορρυπαντικά σε σκόνη, τα σπρέι για τον καθαρισμό του φούρνου από τα καμένα λίπη, τα αποφρακτικά των αποχετεύσεων κ.α. περιέχουν ως δραστικά συστατικά ουσίες που ανήκουν στην αντίπαλη οικογένεια των οξέων, τις βάσεις.

Τα άλατα
Τα άλατα είναι ενώσεις που προέρχονται από την εξουδετέρωση των οξέων με τις βάσεις

# data[].attributes.headline
ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΡ ΑΛΑΤΑ

# data[].attributes.subject
ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΡ ΑΛΑΤΑ

# data[].attributes.body
Άλας ονομάζεται κάθε χημική ένωση που αποτελείται από ιόντα και προκύπτει από την αντίδραση ενός οξέος με μία βάση.[1] Τα άλατα είναι ετεροπολικές (ιοντικές)[2] ενώσεις και σ' αυτά το κατιόν μπορεί να είναι μέταλλο (π.χ. ασβέστιο Ca²⁺ εκτός από το κατιόν Η⁺ που μπορεί να αποδοθεί ως πρωτόνιο) ή θετικό πολυατομικό ιόν (π.χ. αμμώνιο ΝΗ₄⁺) ενώ το ανιόν είναι αμέταλλο (εκτός του Ο²⁻ και του Ο₂ ²⁻) ή πολυατομικό αρνητικό ιόν (όπως π.χ. το θειικό ανιόν SO₄ ²⁻ ή το νιτρικό ανιόν NO₃⁻) εκτός του ΟΗ⁻.

Οι χημικοί τύποι που χρησιμοποιούνται για τα άλατα[3] δείχνουν την απλούστερη ακέραιη αναλογία (1:1, 2:1, 1:3 κ.λ.π.) που υπάρχει μεταξύ των ιόντων στο κρυσταλλικό πλέγμα.

Τα άλατα ανήκουν στην κατηγορία των ηλεκτρολυτών και σύμφωνα με τις απόψεις του Αρρένιους μπορούν να προκύψουν από την εξουδετέρωση ενός οξέος από μια βάση εφόσον αυτά βρίσκονται σε υδατικό διάλυμα ή τους ανυδρίτες τους. Η άποψη αυτή εξυπηρετεί πολύ τη μελέτη των αλάτων αφού οι αντιδράσεις τους γράφονται ευκολότερα με μοριακή μορφή.

Σύμφωνα με τις απόψεις των Μπρένστεντ-Λόουρυ αλλά και του Λιούις, τα άλατα (είτε σε διάλυμα, είτε στη στερεή, είτε στην αέρια φάση) είναι απλά ενώσεις που περιέχουν κατιόντα και ανιόντα τα οποία μπορούν να δράσουν ως οξέα ή βάσεις.

# data[].attributes.headline
ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΑ-ΣΠΥΡΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ 

# data[].attributes.subject
ΟΞΕΑ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΑΤΑ-ΣΠΥΡΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ 

# data[].attributes.body
Πεχαμετρο

# data[].attributes.headline
ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΡ ΒΑΣΕΙΣ

# data[].attributes.subject
ΝΙΚΟΛΑΣ ΚΑΡ ΒΑΣΕΙΣ

# data[].attributes.body
Στη Χημεία, βάσεις είναι οι χημικές ενώσεις που αντιδρούν με οξέα, σχηματίζοντας άλατα. Οι κλασικές βάσεις, σε υδατικά διαλύματα είναι γλοιώδεις στην υφή, έχουν στυπτική γεύση, αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, καταλύουν κάποιες χημικές αντιδράσεις που ευνοούνται από αλκαλικά περιβάλλοντα, δέχονται και εξουδετερώνουν πρωτόνια (δηλαδή υδρογονοκατιόντα, H⁺), προερχόμενα από κάθε δότη πρωτονίων, τα οποία μερικώς ή ολικώς αντικαθιστούν με ανιόντα υδροξυλίου (ΟΗ⁻). Παραδείγματα βάσεων αποτελούν τα υδροξείδια των αλκαλιμετάλλων και των αλκαλικών γαιών, δηλαδή ενώσεις όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) ή το υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)₂].

Οι ενώσεις που παράγουν ανιόντα υδροξυλίου σε υδατικά διαλύματα ταξινομούνται ως «βάσεις κατ' Αρρένιους». Το οξεοβασικό πρότυπο κατ' Αρρένιους δεν εξηγεί τις βασικές ιδιότητες ορισμένων ενώσεων, όπως η αμμωνία (ΝΗ₃) και οι οργανικές αμίνες (RNH₂)[1]. Αυτές οι ενώσεις (αμμωνία, αμίνες και άλλες παρόμοιες), όμως, μπορεί να μην παρέχουν άμεσα ανιόντα υδροξυλίου, αν διαλυθούν σε νερό, αλλά αντιδρούν με το τελευταίο (δηλαδή το νερό), δεσμεύοντας πρωτόνια από αυτό[2], σχηματίζοντας κατιόντα αμμωνίου (NH₄⁺) και αυξάνοντας τη συγκέντρωση των ανιόντων υδροξυλίου[2]. Η αμμωνία και άλλες βάσεις με ανάλογη συμπεριφορά, που δεσμεύοντας πρωτόνια από άλλα χημικά είδη, το κάνουν διαθέτοντας ένα (τουλάχιστον) μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων[2]. Οι ενώσεις που δεσμεύουν πρωτόνια από άλλα χημικά είδη ταξινομούνται ως «βάσεις κατά Μπρόνστεντ - Λόυρυ». Τέλος υπάρχει και η γενικότερη όλων οξεοβασική θεωρία, που ορίζει οξέα και βάσεις κατά Λιούις, σύμφωνα με την οποία «βάσεις είναι οι χημικές ουσίες που είναι δότες ζεύγους ηλεκτρονίων»[3].

Στο ίδιο το νερό υπάρχει μια χημική ισορροπία αυτοϊονισμού του. Οι (υδατοδιαλυτές) βάσεις δίνουν υδατικά διαλύματα στα οποία η συγκέντρωση και επομένως η δραστικότητα των κατιόντων υδρογόνου είναι μικρότερη σε σύγκριση με αυτήν στο χημικά καθαρό νερό. Πιο συγκεκριμένα, τα υδατικά διαλύματα βάσεων έχουν pH>7,0, όπου το 7,0 είναι το pH του χημικά καθαρού νερού. Κάποια μεταλλικά οξείδια, υδροξείδια και ιδιαίτερα τα αλκοξείδια είναι βασικά. Επίσης, τα συζυγή ανιόντας ασθενών οξέων είναι ασθενείς βάσεις.

Οι βάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τα χημικά αντίθετα των οξέων. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ακόμη και κάποια ισχυρά οξέα είναι δυνατό να δράσουν, υπό κάποιες συνθήκες, και ως βάσεις[4]. Οι βάσεις και τα οξέα θεωρούνται συχνά ως αντίθετα είδη, γιατί το αποτέλεσμα της δράσης ενός οξέος σε υδατικό του διάλυμα είναι να αυξήσει τη συγκέντρωση των κατιόντων υδροξωνίου (H₃O⁺), ενώ οι βάσεις αντιστοίχως τείνουν να μειώνουν αυτήν τη συγκέντρωση. Η αντίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και σε μία βάση ονομάζεται «εξουδετέρωση». Σε μια κλασική αντίδραση εξουδετέρωσης, ένα υδατικό διάλυμα βάσης αντιδρά με ένα υδατικό διάλυμα οξέος, συμπαράγοντας άλας και νερό. Αν το υδατικό διάλυμα γίνει κορεσμένο ως προς το αναφερόμενο άλας, τότε κάθε επιπλέον ποσότητα του άλατος καθιζάνει.

# data[].attributes.body
Τα οξέα (από την λατινική λέξη acidus, που σημαίνει «ξινό»[1]) είναι ένα σύνολο χημικών ουσιών που εμφανίζει ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων, γνωστών ως «όξινος χαρακτήρας» ή «όξινη αντίδραση». Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές είναι η όξινη γεύση, η ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, όπως το βάμμα ηλιοτροπίου, που αλλάζει χρώμα από μπλε σε κόκκινο, παρουσία οξέων. Επίσης, τα οξέα έχουν την ικανότητα να αντιδρούν με βάσεις, ανθρακικά άλατα και ορισμένα μέταλλα, όπως το ασβέστιο, σχηματίζοντας άλατα. Τα υδατικά διαλύματα των οξέων έχουν pH < 7. Ένα χαμηλότερο pH, σημαίνει μια υψηλότερη οξύτητα, και έτσι μια υψηλότερη συγκέντρωση υδρογονοκατιόντων στο διάλυμα. Οι χημικές ουσίες που έχουν «όξινο χαρακτήρα», δηλαδή ιδιότητες οξέων, λέγονται «όξινες».

# data[].attributes.headline
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.subject
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού

# data[].attributes.attachment_link.title
Φυσικά - Οξέα-Βάσεις-Άλατα - ΣΤ' Δημοτικού Επ. 79

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Φυλτζανίδ

# data[].attributes.body
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης

# data[].attributes.attachment_link.title
ΤΑ ΟΞΕΑ ΚΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ   ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΡΩΤΟ

# data[].attributes.body
https://youtu.be/CzWMphvkIow

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος Δείτε το θα σας εντιπωσιάσει 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος Δείτε το θα σας εντιπωσιάσει 

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=Hzj37wY9Alshttps://www.youtube.com/watch?v=Hzj37wY9Als

# data[].attributes.attachment_link.title
Χημικές αντιδράσεις. Οξέα βάσεις άλατα μεταβολή του pH.

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος Άλατα

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος Άλατα

# data[].attributes.body
Άλας ονομάζεται κάθε χημική ένωση που αποτελείται από ιόντα και προκύπτει από την αντίδραση ενός οξέος με μία βάση.
Τα άλατα είναι ετεροπολικές (ιοντικές ενώσεις και σ’ αυτά το κατιόν μπορεί να είναι μέταλλο (π.χ. ασβέστιο Ca²⁺ εκτός από το κατιόν Η⁺ που μπορεί να αποδοθεί ως πρωτόνιο) ή θετικό πολυατομικό ιόν (π.χ. αμμώνιο ΝΗ₄⁺) ενώ το ανιόν είναι αμέταλλο (εκτός του Ο²⁻ και του Ο₂ ²⁻) ή πολυατομικό αρνητικό ιόν (όπως π.χ. το θειικό ανιόν SO₄ ²⁻ ή το νιτρικό ανιόν NO₃–) εκτός του ΟΗ–.
Οι χημικοί τύποι που χρησιμοποιούνται για τα άλατα δείχνουν την απλούστερη ακέραιη αναλογία (1:1, 2:1, 1:3 κ.λ.π.) που υπάρχει μεταξύ των ιόντων στο κρυσταλλικό πλέγμα.
Τα άλατα ανήκουν στην κατηγορία των ηλεκτρολυτών και μπορούν να προκύψουν από την εξουδετέρωση ενός οξέος από μια βάση εφόσον αυτά βρίσκονται σε υδατικό διάλυμα ή τους ανυδρίτεςτους.

# data[].attributes.headline
Ιρφάν Καμπαλάρ

# data[].attributes.subject
Ιρφάν Καμπαλάρ

# data[].attributes.body
Οξέα

Τα οξέα περιέχονται σε πολλά τρόφιμα, ποτά, φάρμακα και άλλα υλικά καθημερινής χρήσης. Η ασπιρίνη, για παράδειγμα, περιέχει ακετυλοσαλικυλικό οξύ, τα λεμόνια κιτρικό οξύ, το ξίδι οξικό οξύ, η coca-cola φωσφορικό οξύ και διοξείδιο του άνθρακα (όξινο οξείδιο) κλπ. Στο στομάχι μας το υδροχλωρικό οξύ παίζει βασικό ρόλο στη λειτουργία της πέψης.

# data[].attributes.headline
Xρίστος Λαζαρίδης

# data[].attributes.subject
Xρίστος Λαζαρίδης

# data[].attributes.body
Οξέα Βάσεις Άλατα

# data[].attributes.attachment_link.title
SchoolForAll - Φυσική Στ΄ - Κεφάλαιο 11ο - Οξέα - Βάσεις - Άλατα!

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος Οξέα 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος Οξέα 

# data[].attributes.body
Τα οξέα (από την λατινική λέξη acidus, που σημαίνει «ξινό»[1]) είναι ένα σύνολο χημικών ουσιών που εμφανίζει ένα σύνολο κοινών ιδιοτήτων, γνωστών ως «όξινος χαρακτήρας» ή «όξινη αντίδραση». Οι πιο χαρακτηριστικές από αυτές είναι η όξινη γεύση, η ικανότητα να αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, όπως το βάμμα ηλιοτροπίου, που αλλάζει χρώμα από μπλε σε κόκκινο, παρουσία οξέων. Επίσης, τα οξέα έχουν την ικανότητα να αντιδρούν με βάσεις, ανθρακικά άλατα και ορισμένα μέταλλα, όπως το ασβέστιο, σχηματίζοντας άλατα. Τα υδατικά διαλύματα των οξέων έχουν pH < 7. Ένα χαμηλότερο pH, σημαίνει μια υψηλότερη οξύτητα, και έτσι μια υψηλότερη συγκέντρωση υδρογονοκατιόντων στο διάλυμα. Οι χημικές ουσίες που έχουν «όξινο χαρακτήρα», δηλαδή ιδιότητες οξέων, λέγονται «όξινες».

Συνηθισμένα παραδείγματα οξέων περιλαμβάνουν το υδροχλωρικό οξύ, ένα διάλυμα υδροχλωρίου, το οποίο βρίσκεται στο γαστρικό οξύ, που βρίσκεται στο στομάχι και ενεργοποιεί ορισμένα πεπτικά ένζυμα, το αιθανικό οξύ, με το γνωστό ξίδι να αποτελεί αραιό διάλυμα αυτού του υγρού, το θειικό οξύ, που χρησιμοποιήθηκε σε ηλεκτρικούς συσσωρευτές αυτοκινήτων, και το τρυγικό οξύ, ένα στερεό οξύ που χρησιμοποιείται στην παραγωγή αρτοσκευασμάτων και στη ζαχαροπλαστική. Αυτά τα παραδείγματα δείχνουν ότι τα οξέα μπορούν να είναι διαλύματα ή και καθαρές χημικές ουσίες, που μπορεί να είναι σε αέρια, υγρή ή στερεά κατάσταση. Τα ισχυρά οξέα και κάποια πυκνά ασθενή οξέα είναι διαβρωτικά, αλλά υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, όπως τα καρβοράνια και το βορικό οξύ.

Υπάρχουν τρεις (3) συνηθισμένοι ορισμοί για τα οξέα:

1. Ο ορισμός κατ' Αρρένιους, που ορίζει ως οξέα τα μόρια, που όταν διαλύονται στο νερό, αυξάνουν τη συγκέντρωση των υδρογονοκατιόντων (H⁺), ή για μεγαλύτερη ακρίβεια, αυξάνουν τη συγκέντρωση των υδροξωνίων (H₃O⁺).

2. Ο ορισμός κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, που ορίζει ως οξέα τις χημικές ουσίες που μπορούν να δράσουν ως δότες πρωτονίων. Σύμφωνα με τον ορισμό αυτό κάθε χημική ουσία που μπορεί εύκολα να αποπρωτονιωθεί μπορεί να θεωρείται ως ένα οξύ. Παραδείγματα τέτοιων ουσιών, που δεν περιλαμβάνονται στον ορισμό κατ' Αρρένιους, περιλαμβάνουν τις αλκοόλες και τις αμίνες, που περιέχουν ομάδες O-Η ή N-H. Και οι δυο ομάδες ενώσεων συμπεριφέρονται και ως οξέα και ως βάσεις κατά Μπρόνστεντ και Λόρυ, γιατί ανάλογα με τις συνθήκες μπορούν να δώσουν ή να λάβουν πρωτόνιο.

3. Ο ορισμός κατά Λιούις, που ορίζει ως οξέα τις χημικές ουσίες που μπορούν να δράσουν ως δέκτες ζεύγους ηλεκτρονίων, για να σχηματίσουν έναν ομοιοπολικό δεσμό. Παραδείγματα τέτοιων ουσιών, που δεν περιλαμβάνονται στους υπόλοιπους δύο (2) ορισμούς οξέων περιλαμβάνουν όλα τα κατιόντα μετάλλων, και μόρια με έλλειμμα ηλεκτρονίων, όπως το τριφθοριούχο βόριο (BF₃) και το τριφθοριούχο αργίλιο (AlF₃).

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος Βάσεις 

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος Βάσεις 

# data[].attributes.body
Στη Χημεία, βάσεις είναι οι χημικές ενώσεις που αντιδρούν με οξέα, σχηματίζοντας άλατα. Οι κλασικές βάσεις, σε υδατικά διαλύματα είναι γλοιώδεις στην υφή, έχουν στυπτική γεύση, αλλάζουν το χρώμα οξεοβασικών δεικτών, καταλύουν κάποιες χημικές αντιδράσεις που ευνοούνται από αλκαλικά περιβάλλοντα, δέχονται και εξουδετερώνουν πρωτόνια (δηλαδή υδρογονοκατιόντα, H⁺), προερχόμενα από κάθε δότη πρωτονίων, τα οποία μερικώς ή ολικώς αντικαθιστούν με ανιόντα υδροξυλίου (ΟΗ⁻). Παραδείγματα βάσεων αποτελούν τα υδροξείδια των αλκαλιμετάλλων και των αλκαλικών γαιών, δηλαδή ενώσεις όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) ή το υδροξείδιο του ασβεστίου [Ca(OH)₂].

Οι ενώσεις που παράγουν ανιόντα υδροξυλίου σε υδατικά διαλύματα ταξινομούνται ως «βάσεις κατ' Αρρένιους». Το οξεοβασικό πρότυπο κατ' Αρρένιους δεν εξηγεί τις βασικές ιδιότητες ορισμένων ενώσεων, όπως η αμμωνία (ΝΗ₃) και οι οργανικές αμίνες (RNH₂)[1]. Αυτές οι ενώσεις (αμμωνία, αμίνες και άλλες παρόμοιες), όμως, μπορεί να μην παρέχουν άμεσα ανιόντα υδροξυλίου, αν διαλυθούν σε νερό, αλλά αντιδρούν με το τελευταίο (δηλαδή το νερό), δεσμεύοντας πρωτόνια από αυτό[2], σχηματίζοντας κατιόντα αμμωνίου (NH₄⁺) και αυξάνοντας τη συγκέντρωση των ανιόντων υδροξυλίου[2]. Η αμμωνία και άλλες βάσεις με ανάλογη συμπεριφορά, που δεσμεύοντας πρωτόνια από άλλα χημικά είδη, το κάνουν διαθέτοντας ένα (τουλάχιστον) μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων[2]. Οι ενώσεις που δεσμεύουν πρωτόνια από άλλα χημικά είδη ταξινομούνται ως «βάσεις κατά Μπρόνστεντ - Λόυρυ». Τέλος υπάρχει και η γενικότερη όλων οξεοβασική θεωρία, που ορίζει οξέα και βάσεις κατά Λιούις, σύμφωνα με την οποία «βάσεις είναι οι χημικές ουσίες που είναι δότες ζεύγους ηλεκτρονίων»[3].

Στο ίδιο το νερό υπάρχει μια χημική ισορροπία αυτοϊονισμού του. Οι (υδατοδιαλυτές) βάσεις δίνουν υδατικά διαλύματα στα οποία η συγκέντρωση και επομένως η δραστικότητα των κατιόντων υδρογόνου είναι μικρότερη σε σύγκριση με αυτήν στο χημικά καθαρό νερό. Πιο συγκεκριμένα, τα υδατικά διαλύματα βάσεων έχουν pH>7,0, όπου το 7,0 είναι το pH του χημικά καθαρού νερού. Κάποια μεταλλικά οξείδια, υδροξείδια και ιδιαίτερα τα αλκοξείδια είναι βασικά. Επίσης, τα συζυγή ανιόντας ασθενών οξέων είναι ασθενείς βάσεις.

Οι βάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι τα χημικά αντίθετα των οξέων. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι ακόμη και κάποια ισχυρά οξέα είναι δυνατό να δράσουν, υπό κάποιες συνθήκες, και ως βάσεις[4]. Οι βάσεις και τα οξέα θεωρούνται συχνά ως αντίθετα είδη, γιατί το αποτέλεσμα της δράσης ενός οξέος σε υδατικό του διάλυμα είναι να αυξήσει τη συγκέντρωση των κατιόντων υδροξωνίου (H₃O⁺), ενώ οι βάσεις αντιστοίχως τείνουν να μειώνουν αυτήν τη συγκέντρωση. Η αντίδραση ανάμεσα σε ένα οξύ και σε μία βάση ονομάζεται «εξουδετέρωση». Σε μια κλασική αντίδραση εξουδετέρωσης, ένα υδατικό διάλυμα βάσης αντιδρά με ένα υδατικό διάλυμα οξέος, συμπαράγοντας άλας και νερό. Αν το υδατικό διάλυμα γίνει κορεσμένο ως προς το αναφερόμενο άλας, τότε κάθε επιπλέον ποσότητα του άλατος καθιζάνει.

# data[].attributes.headline
Βίβιαν Περίδη🌸

# data[].attributes.subject
Βίβιαν Περίδη🌸

# data[].attributes.body
Όραση πτηνών

Η κυριότερη αίσθηση των πτηνών είναι η όραση. Ο οφθαλμός τα πτηνών είναι ο τελειότερος μεταξύ όλων των ζώων και μπορούν να αντιληφθούν περισσότερα χρώματα από τους ανθρώπους.Η θέση των οφθαλμών των πτηνών στο κεφάλι τους έχει σχέση με τον τρόπο ζωής τους. Τα πτηνά τα οποία αποτελούν λεία και πρέπει να αποφεύγουν τους θηρευτές τους, έχουν μάτια τοποθετημένα στα πλάγια της κεφαλής και την βλέπουν σε μεγαλύτερο εύρος. Οι μπεκάτσες μπορούν να βλέπουν στερεοσκοπικά τόσο προς τα εμπρός όσο και προς τα πίσω. Στα αρπακτικά, όπως τα γεράκια και τις κουκουβάγιες, οφθαλμοί είναι τοποθετημένη περισσότερο μπροστά, και έχουν κατάλληλο μηχανισμό για να εστιάζουν κατά την αναζήτηση της λείας τους σε μακρινές αποστάσεις, όπως τα κιάλια.
Γαιώδη χρώματα φαίνονται πιο φυσικά για τα πτηνά από τα φωτεινά χρώματα που δεν αποτελούν μέρος του περιβάλλοντος τους. Τα φωτεινά χρώματα και γενικά αυτά που ξεχωρίζουν από το φάντο, όχι μόνο καθιστούν τον Παρατηρητή πιο εμφανή, αλλά σε περίπτωση κίνησης η πιθανότητα εντοπισμού από τα πτηνά πολλαπλασιάζεται.Ο εντοπισμός θα είναι ακόμη ευκολότερες από το πτηνό αν το ρούχο αντανακλά την υπεριώδη ακτινοβολία.

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Φυλτζανίδ

# data[].attributes.body
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
http://www.evrs.eu - Για να καταλάβουμε καλύτερα τις διαταραχές του αμφιβληστροειδούς και του υαλοειδούς, πρέπει πρώτα να εξετάσουμε πως λειτουργεί η όραση. Για να μπορέσει να δει κάποιος, χρειάζεται μια πηγή φωτός.

# data[].attributes.attachment_link.title
Πως λειτουργεί η όραση

# data[].attributes.attachment_link.description
http://www.evrs.eu - Για να καταλάβουμε καλύτερα τις διαταραχές του αμφιβληστροειδούς και του υαλοειδούς, πρέπει πρώτα να εξετάσουμε πως λειτουργεί η όραση. Για να μπορέσει να δει κάποιος, χρειάζεται μια πηγή φωτός.

# data[].attributes.headline
Γαβριέλα Μετουλλάρι  

# data[].attributes.subject
Γαβριέλα Μετουλλάρι  

# data[].attributes.body
Η ΟΡΑΣΗ ΣΤΑ ΖΩΑ

Στα μάτια καθρεπτίζεται η ψυχή ανθρώπων και ζώων. Τα μάτια είναι η ζωή κάθε έμβιου όντος. Αν παρατηρήσουμε προσεκτικά τα μάτια ενός ζώου, εστιάζοντας την παρατήρηση μας στο μέγεθός τους, στην θέση που είναι τοποθετημένα, στο σχήμα της κόρης, καθώς και κάποιες ακόμα λεπτομέρειες, θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε πολύ εύκολα, βασικά στοιχεία για κάθε ζώο. Τα μάτια καθορίζουν τρόπο συμπεριφοράς, ζωής και ιδιότητες του χαρακτήρα. Κάθε ζώο έχει το δικό του τρόπο έκφρασης στην όραση, η οποία είναι προσαρμοσμένη στις ανάγκες του και στο περιβάλλον στο οποίο ζει. Έτσι, έχουν δημιουργηθεί ειδικές συνθήκες στα μάτια, ώστε να πληρούν τις απαιτήσεις της ζωής κάθε ζώου, αλλά και της επιβίωσης του ανάλογα με κάθε είδος του ζωικού βασιλείου. Ένα αρπακτικό χρειάζεται για να δει τη λεία του και ως εκ τούτου πρέπει να προσαρμοστεί στον τρόπο αναγνώρισης της τροφής. Ένα άλλο ζώο θα χρειαστεί να αναγνωρίσει τους συντρόφους τους προκειμένου να αναπαραχθεί, ή να συμβάλει στην προστασία της υπόλοιπης ομάδας του. Με αυτό τον τρόπο παρακολουθούμε διαφορές αν ένα ζώο είναι αρπακτικό ή το αντίθετο, αν δραστηριοποιείται την ημέρα ή είναι νυκτόβιο, αν είναι σαρκοβόρο ή φυτοφάγο. Και ακόμη, θα ήταν δυνατό να προσδιορίσουμε τις περιοχές στις οποίες ζει, το είδος της ζωής που κάνει και πάρα πολλά άλλα στοιχεία που το αφορούν και το καθορίζουν.

# data[].attributes.headline
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΑΡΟΥΛΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.subject
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΑΡΟΥΛΛΑΚΗΣ

# data[].attributes.body
Οι καρχαρίες τα βλέπουν όλα ασπρόμαυρα

Σε αντίθεση με τα περισσότερα χερσαία ζώα, για τα οποία η έγχρωμη όραση είναι θέμα ζωής ή θανάτου, τα περισσότερα είδη καρχαρία έχουν μονοχρωματική όραση, προσαρμοσμένη στα σκοτεινά βάθη. Το συμπέρασμα προκύπτει από εργαστηριακή μελέτη στην Αυστραλία, η οποία εξέτασε τους αμφιβληστροειδείς 17 ειδών καρχαριών με την τεχνική της φασματοφωτομετρίας.

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος Πανάς

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος Πανάς

# data[].attributes.body
Όπως όλοι γνωρίζουμε, τα σκυλιά και οι γάτες βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά από εμάς τους ανθρώπους.

Μπορεί τα μάτια τους να φαίνονται ίδια με τα δικά μας, όμως δεν είναι ακριβώς ίδια. Η όρασή τους έχει κάποιες ιδιαιτερότητες και τα μάτια τους συμπεριφέρονται διαφορετικά, σε σχέση με τα ανθρώπινα.

Πολλοί πιστεύουν ότι τα σκυλιά και οι γάτες δεν μπορούν να διακρίνουν χρώμα, παρα μόνο αποχρώσεις του γκρι. Αυτό δεν ισχύει.
Μπορούν να διακρίνουν κάποια χρώματα, αλλά όχι όλα.

Τα σκυλιά και οι γάτες, έχουν κάποια κύτταρα στα μάτια τους, που τους βοηθάνε να βλέπουνε εξαιρετικά, σε πολύ δυνατό ή σε πολύ χαμηλό φως, σε σχέση με τους ανθρώπους.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=EudQGjtb7hE

# data[].attributes.attachment_link.title
Πως λειτουργεί η όραση; | Mad Science Lab #3

# data[].attributes.body
Οφθαλμός σε εγκάρσια τομή

Το μάτι περιβάλλεται εξωτερικά από ένα αδιαφανές και ανθεκτικό ινώδες περίβλημα λευκού χρώματος, το οποίο το προστατεύει και ονομάζεται σκληρός χιτώνας. Η εμπρός πλευρά αυτού του περιβλήματος είναι διαφανής, για να επιτρέπει στο φως να μπαίνει μέσα στο μάτι και ονομάζεται κερατοειδής χιτώνας. Πίσω από τον κερατοειδή, βρίσκεται ένας μικρός χώρος, ο πρόσθιος θάλαμος, που είναι γεμάτος με ένα υγρό σαν νερό, το υδατοειδές υγρό. Το πίσω μέρος αυτού του θαλάμου αποτελείται από ένα στρογγυλό διάφραγμα την ίριδα, με ένα επίσης στρογγυλό άνοιγμα στο κέντρο της, την κόρη. Η ίριδα, το χρώμα της οποίας καθορίζει και το χρώμα του κάθε ματιού, έχει την ικανότητα να συστέλλεται και να διαστέλλεται (να ανοίγει και να κλείνει), αυξομειώνοντας έτσι το εύρος της κόρης και κανονίζοντας πόσο φως θα μπει μέσα στο μάτι. Πίσω από την ίριδα είναι ένας μικρότερος χώρος, ο οπίσθιος θάλαμος, μέσα στον οποίο βρίσκεται ο φακός του ματιού, διαυγής και καθαρός σαν κρύσταλλο. Ο φακός βρίσκεται στο μέσον ενός κυκλικού μυ, του ακτινωτού μυ, ο οποίος και τον στηρίζει με τη βοήθεια μικροσκοπικών ινών που ονομάζονται Ζίνειες ίνες ή Ζίνειος ζώνη. Όλο το σύστημα μοιάζει με τροχό ποδηλάτου, όπου λάστιχο είναι ο μυς, ακτίνες οι Ζίνειες ίνες και άξονας του τροχού ο φακός. Ο μυς αυτός όταν συσπάται ή χαλαρώνει, προκαλεί αντίστοιχα χάλαση ή σύσπαση των ινών και ανάλογη αύξηση ή ελάττωση στο πάχος του φακού. Η λειτουργία αυτή αποτελεί το μηχανισμό εστίασης (προσαρμογής) του ματιού στις διάφορες αποστάσεις.

Όλη η υπόλοιπη κοιλότητα του ματιού από το φακό και πίσω, ονομάζεται υαλοειδική κοιλότητα και είναι γεμάτη από ένα πηχτό διαυγές υγρό σαν ζελέ, το υαλώδες υγρό. Το υγρό αυτό είναι σε επαφή, σχεδόν κολλημένο, με το εσωτερικό τοίχωμα αυτής της κοιλότητας και πιο συγκεκριμένα με τον “αραχνοΰφαντο” χιτώνα, τον γεμάτο αγγεία, νεύρα και οπτικά κύτταρα, που την καλύπτει εσωτερικά σαν “ταπετσαρία”, δηλ. τον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Ανάμεσα στον εξωτερικό σκληρό χιτώνα και στον αμφιβληστροειδή, υπάρχει και ένας ενδιάμεσος χιτώνας σκούρου χρώματος γεμάτος αγγεία, ο χοριοειδής χιτώνας.

Σε ένα φυσιολογικό εμμετρωπικό μάτι, ένα μάτι δηλαδή χωρίς διαθλαστικές ανωμαλίες όπως μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμό, οι φωτεινές ακτίνες από το εξωτερικό περιβάλλον που μπαίνουν μέσα, διέρχονται από τον κερατοειδή, τη κόρη, το φακό, το υαλώδες υγρό και πάνε και εστιάζουν, σχηματίζουν δηλαδή τα είδωλα των εξωτερικών αντικειμένων, στο πίσω μέρος του ματιού πάνω στον αμφιβληστροειδή και πιο συγκεκριμένα σε ένα σημείο που ονομάζεται ωχρά κηλίδα. Η ωχρά κηλίδα που έχει μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας, είναι υπεύθυνη για την κεντρική ευκρινή (καθαρή) όραση. Όλος ο υπόλοιπος αμφιβληστροειδής είναι υπεύθυνος για την περιφερική όραση. Τα είδωλα στην ωχρά κηλίδα, που προβάλλονται ανεστραμμένα όπως στο φίλμ μιας φωτογραφικής μηχανής, μετατρέπονται σε νευρικά ερεθίσματα και με τη βοήθεια του οπτικού νεύρου, μέσω της οπτικής οδού, καταλήγουν στο πίσω μέρος του εγκεφάλου, στον οπτικό φλοιό, όπου και δημιουργείται η αντίληψη της εικόνας.

Η λειτουργία του ματιού έχει σημαντικές ομοιότητες με τη λειτουργία μιας φωτογραφικής μηχανής όπως φαίνεται και στο σχήμα:

1. Και τα δύο συστήματα έχουν ένα κεντρικό άνοιγμα για να επιτρέπουν στο φως να μπαίνει μέσα. Στη μηχανή είναι το άνοιγμα στο κέντρο του διαφράγματος και στο μάτι είναι η κόρη στο κέντρο της ίριδας.

2. Το διάφραγμα στη φωτ. μηχανή και η ίριδα στο μάτι κανονίζουν κάθε φορά το εύρος του ανοίγματος αυτού και συνεπώς και το φως που θα περάσει μέσα στη μηχανή ή το μάτι.

3. Στη φωτογραφική μηχανή ο φακός της και στο μάτι ο φακός αλλά και ο κερατοειδής, διαθλούν τις φωτεινές ακτίνες και τις εστιάζουν στο φιλμ και στον αμφιβληστροειδή αντίστοιχα.

4. Και τα δύο συστήματα έχουν στο πίσω μέρος τους φωτοευαίσθητες επιφάνειες. Στη μηχανή το φιλμ με τις φωτοευαίσθητες χημικές ουσίες και στο μάτι ο αμφιβληστροειδής με τους φωτοϋποδοχείς (κωνία-ραβδία).

5. Η εστίαση των αντικειμένων και στα δύο συστήματα γίνεται με τη βοήθεια των φακών. Στη φωτ. μηχανή μετακινούμενος μπρος-πίσω και στο μάτι αυξομειώνοντας το πάχος του με τη βοήθεια του ακτινωτού μυ.

6. Τέλος και τα δύο συστήματα, για να απορροφάται το επιπλέον φως και να αποφεύγεται έτσι ο σχηματισμός πολλαπλών ειδώλων, έχουν η μεν φωτ. μηχανή μια εσωτερική μαύρη επίστρωση το δε μάτι το σκουρόχρωμο χοριοειδή χιτώνα κάτω από τον αμφιβληστροειδή.

# data[].attributes.headline
νικολασ καρανικολασ

# data[].attributes.subject
νικολασ καρανικολασ

# data[].attributes.body
Κάπωσ έτσι βλέπει η γαρίδα

# data[].attributes.headline
Aγγελος Στεργενακης

# data[].attributes.subject
Aγγελος Στεργενακης

# data[].attributes.body
Ματια μυγας
Η κάθε μύγα έχει δύο (2) μάτια. Το κάθε μάτι όπως μιας μύγας αποτελείται από 4.000 ξεχωριστά μάτια, τα ονομαζόμενα ομματίδια. Έτσι μπορεί να διακρίνει 200 εικόνες το λεπτό. Αντίθετα, στον ίδιο χρόνο το ανθρώπινο μάτι διακρίνει μόνο δώδεκα. Μια ταινία που φαίνεται σ' εμάς σαν εικόνα σε συνεχή κίνηση, για τη μύγα αποτελεί μια σειρά από ξεχωριστές εικόνες, σαν να παίζονταν σε αργή κίνηση. Έτσι όταν προσπαθούμε να τη χτυπήσουμε με μια εφημερίδα εκείνη τη βλέπει να πλησιάζει αργά, πράγμα που της δίνει πολύ γρήγορους χρόνους αντίδρασης ώστε να διαφύγει πετώντας.

# data[].attributes.headline
νικολασ καρανικολασ γαριδα

# data[].attributes.subject
νικολασ καρανικολασ γαριδα

# data[].attributes.body
Η γαρίδα «μάντις», η οποία ζει στο Μεγάλο Κοραλλιογενές Φράγμα της Αυστραλίας, είναι προικισμένη με την πιο πολύπλοκη όραση στο ζωικό βασίλειο. Ο Δρ Νίκολας Ρόμπερτς λέει: «Πρόκειται για κάτι που δεν έχει το όμοιό του, και υπερτερεί σε απόδοση από οτιδήποτε σχετικό έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε εμείς οι άνθρωποι».

Σκεφτείτε: Η γαρίδα «μάντις» αντιλαμβάνεται το πολωμένο φως και το επεξεργάζεται με τρόπους που δεν μπορούν οι άνθρωποι. Τα κύματα του πολωμένου φωτός κινούνται είτε γραμμικά είτε κυκλικά. Ανόμοια με άλλα πλάσματα, η γαρίδα «μάντις», όχι μόνο βλέπει το πολωμένο φως τόσο στη γραμμική όσο και στην κυκλική του μορφή, αλλά είναι και σε θέση να το μετατρέπει από τη μία μορφή στην άλλη. Χάρη σε αυτή την ικανότητα, η όρασή της είναι οξύτατη.

# data[].attributes.headline
Σπύρος Δεληγιάννης 

# data[].attributes.subject
Σπύρος Δεληγιάννης 

# data[].attributes.body
Μου άρεσε πολύ αυτη η σελίδα του βιβλίου γιατι δειχνει και μια εικονα από όλα τα μέρη του ματιού αλλά και πως λέγεται το καθένα και πληροφορίες για αυτο.

# data[].attributes.headline
Θάνος Αντωνιάδης 

# data[].attributes.subject
Θάνος Αντωνιάδης 

# data[].attributes.body
Κύριε εγώ ανέβασα την γατα

# data[].attributes.body
Η γάτα έχει την ιδιότητα να μικραίνει την κόρη του ματιού της

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Φυλτζανίδ

# data[].attributes.body
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης

Εμένα μου άρεσε αυτό με την γάτα αλλά μου αρέσει να μάθω πως βλέπουν και τα άλλα ζώα ή έντομα

# data[].attributes.body
https://youtu.be/qyaBLfWdFf0

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καθημερινή Φυσική

# data[].attributes.attachment_link.title
Πώς να έχεις ⚔️ΠΑΝΤΑ⚔️ δίκιο

# data[].attributes.headline
Στο κεφάλαιο αυτο μου έκανε εντυπωση το Πως βλεπουν τα ζώα.     

# data[].attributes.subject
Στο κεφάλαιο αυτο μου έκανε εντυπωση το Πως βλεπουν τα ζώα.     

# data[].attributes.body
Κλεανθης

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.body
H πιο πιστή παρέα. Τα πιο γλυκά πλάσματα. Η ευχάριστη πλευρά της ζωής. Το χαλαρωτικό μας φάρμακο. Τα μαλώνουμε; Το ξεχνάνε. Τα τιμωρούμε; Επίσης.

Ατελείωτες ώρες θα μπορούσαμε να μιλάμε για τα αγαπημένα μας κατοικίδια που τα μάτια τους όταν μας κοιτάνε μοιάζουν με τα πιο όμορφα μάτια του κόσμου. Μαζί τους μαθαίνουμε πράγματα, χαιρόμαστε τη ζωή και απολαμβάνουμε τον κόσμο. Αλήθεια έχετε ποτέ αναρωτηθεί πώς βλέπουν αυτόν τον κόσμο; Τι πραγματικά μπορούν να δουν; Σχέδια; χρώματα; σχήματα;      Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι οι σκύλοι βλέπουν άσπρο και μαύρο, έτσι δεν είναι; Όχι ακριβώς. Σύμφωνα με τους ειδικούς οι σκύλοι βλέπουν χρώμα αλλά λιγότερο από ό,τι εμείς. Έχουν αρκετά μειωμένη οπτική οξύτητα, κάτι σαν μυωπία, για να μιλήσουμε με ανθρώπινους όρους. Αν εσείς βλέπετε καθαρά τις λεπτομέρειες σε ένα αντικείμενο που βρίσκεται 30 μ. μακριά, ο σκύλος σας θα χρειαστεί να μειώσει την απόσταση στο ένα τρίτο για να τις διακρίνει. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όλοι όσοι έχουν σκύλο και να καταλάβουν ότι τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους δεν είναι αναγνωρίσιμα από τον τετράποδο σύντροφό τους στις αποστάσεις που οι ίδιοι νομίζουν.

Βασικά είναι λάθος να προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς βλέπουν τα σκυλιά τον κόσμο συγκρίνοντας την όρασή τους με τη δική μας. Γιατί το θέμα δεν είναι ποιος βλέπει καλύτερα ή χειρότερα. Απλά βλέπουμε διαφορετικά.

Τα ανθρώπινα μάτια διαθέτουν τρία είδη φωτοϋποδοχέων (συγκεκριμένα κωνίων) που ανιχνεύουν τα χρώματα και μπορούν να εντοπίσουν το κόκκινο, το πράσινο, το μπλε. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον ανακάλυψαν ότι οι σκύλοι διαθέτουν δύο είδη φωτοϋποδοχέων και έτσι μπορούν να διακρίνουν το μπλε και το κίτρινο, όχι όμως και το κόκκινο και το πράσινο. Πρόκειται για το ίδιο φάσμα που βλέπουν οι άνθρωποι που πάσχουν από δυσχρωματοψία. Για αυτό το λόγο τα εμπόδια στους διαγωνισμούς σκύλων έχουν χρώμα μπλε και κίτρινο.

# data[].attributes.headline
Ιρφάν Καμπαλαρ 

# data[].attributes.subject
Ιρφάν Καμπαλαρ 

# data[].attributes.body
Είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί κάποια ζώα βλέπουν πιο θολά και πιο θολά

# data[].attributes.attachment_caption
Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι σκύλοι βλέπουν χρώματα, όμως έχουν περιορισμένο χρωματικό φάσμα σε σύγκριση με τον ανθρ

# data[].attributes.headline
Χρήστος Λαζαρίδης

# data[].attributes.subject
Χρήστος Λαζαρίδης

# data[].attributes.headline
βλέπετε σε αυτήν την εικόνα έχει ένα μάτι που μπορείτε να δείτε την κόρη του ματιού 

# data[].attributes.subject
βλέπετε σε αυτήν την εικόνα έχει ένα μάτι που μπορείτε να δείτε την κόρη του ματιού 

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.body
"Κουκουβάγια" 🦉 Πως μπορούν και βλέπουν οι κουκουβάγιες ενώ είναι σχεδόν πίσσα σκοτάδι?? Είναι εντυπωσιακό, βλέπουν σχεδόν σαν να είναι μέρα!!!! Επειδή οι περισσότερες κουκουβάγιες δραστηριοποιούνται τη νύχτα, τα μάτια τους πρέπει να είναι πολύ αποδοτικά στο να συλλέγουν και να επεξεργαζονται το φως. Αυτή η εξαιρετική ικανότητα ξεκινάει από ένα μεγάλο κερατοειδη χιτώνα και την κόρη του ματιού. Όταν η κόρη γίνεται μεγαλύτερη, περισσότερο φως περνάει δια μέσου του φακού και πάνω στον μεγάλο αμφιβληστροειδη χιτώνα που αποτελεί έναν φωτεινό και ευαίσθητο ιστό πάνω στον οποίο σχηματιζονται οι εικόνες. Ο αμφιβληστροειδης χιτώνας του ματιού της κουκουβάγιας έχει πάρα πολλά κύτταρα με ευαισθησία στο φως. Τα συγκεκριμένα κύτταρα είναι πολύ ευαίσθητα στο φως και στην οποιαδήποτε κίνηση, αλλά δεν αντιδρούν καλά στο χρώμα. Γι αυτό το λόγο οι κουκουβάγιες βλέπουν σε ένα περιορισμένο φάσμα χρωμάτων ή ακόμα και μονόχρωμα! Κάποια είδη κουκουβάγιας μπορούν να βλέπουν καλύτερα σε δυνατό φως ακόμα και από τους ανθρώπους! Η κόρη των ματιών τους μπορεί και προσαρμοζεται, επιτρέποντας τη σωστή ποσότητα φωτός να προσκρουει κάθε φορά στον αμφιβληστροειδη χιτώνα.

# data[].attributes.headline
Ιωάννης -Φοίβος Μπόνης

# data[].attributes.subject
Ιωάννης -Φοίβος Μπόνης

# data[].attributes.body
Οταν παρακολουθούμε τηλεόραση με συντροφιά τον σκύλο ή την γάτα μας, ίσως να έχουμε παρατηρήσει ότι σε πολλές περιπτώσεις το αγαπημένο μας τετράποδο κοιτάζει στην οθόνη όπως κι εμείς. Μάλιστα όταν στην τηλεόραση παρουσιάζονται και ακούγονται ζώα, ο σκύλος και η γάτα αντιδρούν και «απαντούν» στην οθόνη.

Βλέπουν όμως στ’αλήθεια αυτό που βλέπουμε κι εμείς, ή απλά βρίσκουν το πολύχρωμο και κινούμενο περιεχόμενο ενδιαφέρον και το βλέμμα τους «κολλάει» εκεί; Και τι είναι αυτό που βλέπουν;

Οσον αφορά το χρώμα, η τηλεόραση για τον σκύλο δεν διαφέρει τόσο από αυτό που βλέπει ο άνθρωπος. Οι σκύλοι έχουν διχρωματική όραση που σημαίνει ότι βλέπουν τον κόσμο μέσα από το φάσμα των δυο βασικών χρωμάτων: του κίτρινου και του μπλε (Οι άνθρωποι έχουν τριχρωματική όραση, μπορούν να δουν τρεις διαφορετικούς τύπους χρωμάτων). Τα κωνικά κύτταρα στα μάτια του σκύλου θολώνουν την όρασή τους σε κάποιο βαθμό. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα σκυλιά επεξεργάζονται την «συχνότητα του τρεμοπαίγματος» της οθόνης διαφορετικά από τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι μπορούν να ανιχνεύσουν την κίνηση μεταξύ 16 και 20 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Τα σκυλιά χρειάζονται 70 καρέ ανά δευτερόλεπτο ή περισσότερο. Αν παρακολουθούν μια παλαιότερη τηλεόραση, μπορεί να τους φαίνεται ως φωτορυθμικό φως. Τα πιο καινούργια μοντέλα τηλεόρασης έχουν πιο γρήγορη ρυθμό καρέ (γι’ αυτό τα σκυλιά ίσως να ενδιαφέρονται περισσότερο σε τηλεόραση υψηλής ανάλυσης). Αυτό βοηθά στην εξήγηση των εικόνων.

Τι συμβαίνει όμως με το περιεχόμενο; Συνήθως, τα σκυλιά θα αντιδράσουν στα ίδια πράγματα που θα τραβήξουν την προσοχή τους σε ένα δωμάτιο: Θα γαβγίσουν, θα τσιρίξουν στα παιχνίδια και τις εντολές. Αν ο σκύλος ενθουσιαζόταν με άλλο σκύλο που εμφανίστηκε στην τηλεόραση, αλλά πλέον έχει χάσει το ενδιαφέρον του, τότε είναι πολύ πιθανόν να έγιναν περισσότερο ευαισθητοποιημένοι ως προς την εμφάνιση του τηλεοπτικού σκύλου, συνειδητοποιώντας ότι η εικόνα μπροστά τους δεν πρόκειται να μετακινηθεί εκτός οθόνης. Το περιεχόμενο που δεν σχετίζεται με σκυλιά ίσως να μην ενδιαφέρει τόσο τον τετράποδο φίλο μας, σύμφωνα με έρευνα του 2017 που παρουσιάστηκε στο διεθνές περιοδικό Human-Computer Studies.

Η μελέτη έδειξε επίσης ότι οι σκύλοι έχουν περιορισμένο εύρος προσοχής στην τηλεόραση. Αντί να μιμηθούν αυτό που παρακολουθούν, τα σκυλιά προτιμούν να κοιτάζουν μια οθόνη για λίγα δευτερόλεπτα κάθε φορά. Ομως αυτή η συμπεριφορά είναι συγκεκριμένη και αφορά κάποιες ράτσες. Τα κυνηγόσκυλα ίσως ενδιαφέρονται για τα κινούμενα αντικείμενα, ενώ για τα σκυλιά που εντοπίζουν με την αίσθηση της μυρωδιάς, τότε τα πράγματα είναι διαφορετικά.

Και τι συμβαίνει με τις γάτες; Σε έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2008 στο περιοδικό Applied Animal Behaviour Science, 125 γάτες σε καταφύγιο παρακολούθησαν τηλεόραση για τρεις ώρες την ημέρα. Οι γάτες χωρίστηκαν σε πέντε ομάδες και τους δόθηκε μια μεγάλη γκάμα προγραμμάτων να παρακολουθήσουν. Κατά μέσο όρο, οι γάτες πέρασαν μόλις το 6.1% του χρόνου παρακολουθώντας την οθόνη και όταν το έκαναν, κυνηγούσαν το θήραμα.

Οι γάτες αντιδρούν στις εικόνες των πτηνών και τρωκτικών, οπότε καλό θα είναι τα αφεντικά τους να τις παρακολουθούν ενώ βλέπουν την οθόνη.

Πηγή: Mental Floss

# data[].attributes.headline
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.subject
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.body
Μου έκανε εντύπωση ότι το «φως μας μεταφέρει πληροφορίες στο μάτι για την ύπαρξη, την μορφή και τις ιδιότητες του σώματος και της φωτεινής πηγής. Το ηλεκτρομαγνητικό κύμα η τα φωτόνια λειτουργούν στον μικρόκοσμο ως αγγελιοφόροι πληροφορίας»
https://m.youtube.com/watch?v=WibxQmmopYc

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καθημερινή Φυσική

# data[].attributes.attachment_link.title
Η (διπλή;) φύση του φωτός

# data[].attributes.headline
Άγγελος Παπαβασιλείου 

# data[].attributes.subject
Άγγελος Παπαβασιλείου 

# data[].attributes.body
Εδώ είναι ένα μικρό βίντεο με πληροφορίες για την όραση μας :

https://youtu.be/EudQGjtb7hE

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.body
Λίγα πράγματα για την όραση της γάτας

Το οπτικό πεδίο της γάτας είναι σαφώς ευρύτερο από το ανθρώπινο, καθώς εκτείνεται στις 200 περίπου μοίρες, την ώρα που το ανθρώπινο περιορίζεται στις 180 μοίρες. Όσο για την οπτική οξύτητα της γάτας, δεν είναι τόσο καλή όσο η ανθρώπινη.Επίσης λέγεται συχνά ότι οι γάτες μπορούν να δουν στο σκοτάδι. Δεν είναι έτσι. Σ’ένα εντελώς σκοτεινό δωμάτιο, μια γάτα δεν μπορεί να δει καλύτερα από εμάς. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να συλλάβει τις πιο αμυδρές ποσότητες φωτός. Ακόμη και σε μια αφέγγαρη νύχτα, ο ουρανός δεν είναι ποτέ κενός από φως. Το αμυδρό φως των αστεριών ή οι χλωμές αντανακλάσεις των ψηλών σύννεφων υπάρχουν πάντα και το μάτι της γάτας είναι έτσι σχεδιασμένο ώστε να τις συλλαμβάνει.

# data[].attributes.headline
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.subject
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.body
Στο μάθημα μου έκανε εντύπωση ότι όταν βάλαμε τον φακό οι κόρες των ματιών μας έγιναν πολύ μικρές.

# data[].attributes.headline
Γιώργος Μυλωνόπουλος!😎🇬🇷

# data[].attributes.subject
Γιώργος Μυλωνόπουλος!😎🇬🇷

# data[].attributes.headline
Σοφία Ελπίδα

# data[].attributes.subject
Σοφία Ελπίδα

# data[].attributes.body
Τα δελφίνια είναι έξυπνα, περίεργα, παιχνιδιάρικα πλάσματα που γοητεύουν όλους τους ανθρώπους, μικρούς και μεγάλους ανεξαιρέτως! Έχοντας προσαρμόσει τη ζωή τους στο σκληρό περιβάλλον των ωκεανών απέκτησαν κάποιες σοβαρές δεξιότητες, οι οποίες συνεχίζουν να εκπλήσσουν τους ερευνητές.

Τα δελφίνια έχουν ένα μάτι σε κάθε πλευρά του κεφαλιού τους, που τους προσφέρουν μια πανοραμική οπτική 300 μοιρών. Μπορούν να δει πίσω από τον εαυτό τους και κάθε μάτι μπορεί να κινείται ανεξάρτητα από το άλλο , που σημαίνει ότι μπορεί να κοιτάξει σε δύο διαφορετικές κατευθύνσεις ταυτόχρονα

Για πρώτη φορά στα χρονικά, επιστήμονες κατάφεραν να δουν πως τα δελφίνια, χρησιμοποιώντας ηχητικά κύματα, δημιουργούν μια αντίληψη για τον κόσμο γύρω τους. Για να καταγράψουν τα ηχοακουστικά κύματα των δελφινιών, οι επιστήμονες από το Miami και το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποίησαν μια τεχνική που λέγεται CymaScope, μία απεικονιστική διαδικασία που μπορεί να εντυπώσει τις ηχητικές δονήσεις του νερού.

# data[].attributes.headline
Μαρία Κυρούλα Μπέρδη🌈💜

# data[].attributes.subject
Μαρία Κυρούλα Μπέρδη🌈💜

# data[].attributes.body
Οι σκύλοι και οι γάτες βλέπουν τον κόσμο… με άλλο μάτι.

Η πλάση έχει αποχρώσεις του μπλε, του γκρι και του κίτρινου.

Της γάτας, στο σκοτάδι, δεν της ξεφεύγει τίποτα από το οπτικό της πεδίο, ενώ ο σκύλος μπορεί να αντιληφθεί μια μικρή κίνηση έως και μισό μίλι μακριά.

Σίγουρα, οι περισσότεροι ιδιοκτήτες/κηδεμόνες σκύλου ή γάτας έχουν αναρωτηθεί τι βλέπουν τα αγαπημένα τους κατοικίδια, κι εάν είναι τα ίδια με εκείνα που διακρίνουν οι ίδιοι.

Η απάντηση είναι ότι «τον κόσμο, οι γάτες και οι σκύλοι τον αντιλαμβάνονται εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι ο άνθρωπος.

Για τις γάτες και τους σκύλους, ο κόσμος δείχνει, ελαφρώς, ασαφής: σε αποχρώσεις του μπλε και του κίτρινου χρώματος, ενώ η κίνηση ξεχωρίζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.

Αυτές οι μεγάλες διαφορές στην όραση οφείλονται στις πολύ μικρές διαφοροποιήσεις που έχουν να κάνουν με την ανατομία.

Στο πίσω μέρος του ματιού υπάρχει ένα στρώμα που ονομάζεται αμφιβληστροειδής, και συλλέγει φως για να το μετατρέψει ο εγκέφαλος σε εικόνες.

# data[].attributes.headline
Κωνσταντίνος πανάς🍕🍔🍟🌭 και Γιώργος Πανάς🍔🍕😀😃

# data[].attributes.subject
Κωνσταντίνος πανάς🍕🍔🍟🌭 και Γιώργος Πανάς🍔🍕😀😃

# data[].attributes.body
Όταν ο δίσκος περιστρέφεται φαίνεται σαν να είναι ένα χρώμα ⚪λευκό

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩  

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩  

# data[].attributes.body
Το χρώμα που παρατήρησα είναι το άσπρο 🌈

# data[].attributes.headline
Φοίβος Μπόνης

# data[].attributes.subject
Φοίβος Μπόνης

# data[].attributes.body
βλέπουμε μόνο ένα χρώμα το μώβ

# data[].attributes.headline
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.subject
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.body
Όταν ο κύκλος γιρνάει φένοντε όλα τα χρώματα σαν να είναι ένα

# data[].attributes.headline
Άγγελος Παπαβασιλείου

# data[].attributes.subject
Άγγελος Παπαβασιλείου

# data[].attributes.body
Παρατηρώ ότι όταν ο δίσκος γυρνά όλα τα χρώματα αναμιγνύονται και φαίνονται σαν ένα.

# data[].attributes.attachment_caption
Ο πολύχρωμος δίσκος του Newton γίνεται λευκός (ΠΕΙΡΑΜΑ)

# data[].attributes.headline
Σοφία Ελπίδα Στ' 2

# data[].attributes.subject
Σοφία Ελπίδα Στ' 2

# data[].attributes.body
Όταν ο δίσκος περιστρέφεται παρατηρώ ότι τα χρώματα του γίνονται σχεδόν λευκά.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Νίκος Χρόνης

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο πολύχρωμος δίσκος του Newton γίνεται λευκός (Ν. Χρόνης)

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.body
Παρατηρώ ότι όταν περιστρέφεται ο δίσκος φαίνεται ένα χρώμα. Συγκεκριμενα σε εμένα φάνηκε το κίτρινο στη μέση και γύρω του τα άλλα χρώματα ανακατεμένα.

# data[].attributes.body
Οταν ο δισκος περιστρέφετ φαίνονται σαν να ειναι ολα ενα χρωμα.

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΗΤΑΝ ΤΕΛΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΕ ΠΟΛΥ

# data[].attributes.headline
Άγγελος Στ.   Ο χρωματιστός δίσκος

# data[].attributes.subject
Άγγελος Στ.   Ο χρωματιστός δίσκος

# data[].attributes.body
Όταν γυρνάει όλα τα χρώματα φαινονται σαν να είναι ένα

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.body
Όταν γυρνάω τον δίσκο βλέπω κόκκινο χρωμα

# data[].attributes.headline
Χρυσόστομος Μαρουλλάκης 

# data[].attributes.subject
Χρυσόστομος Μαρουλλάκης 

# data[].attributes.body
Όταν περιστρέφεται ο δίσκος βλέπω όλα τα χρώματα.

# data[].attributes.headline
Ο δίσκος των χρωμάτων - Θάνος ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 

# data[].attributes.subject
Ο δίσκος των χρωμάτων - Θάνος ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ 

# data[].attributes.body
Παρατηρώ ότι όταν περιστρέφεται ο δίσκος όλα τα χρώματα φαίνονται σαν ένα χρωμα.

# data[].attributes.headline
ΣΠΥΡΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ 

# data[].attributes.subject
ΣΠΥΡΟΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ 

# data[].attributes.body
Όταν τέντωσα τον δίσκο με τα χρώματα παρατήρησα πως όλα τα χρώματα έμοιαζαν σαν να ήταν άσπρα! Το πείραμα ήταν πολύ διασκεδαστικό και μου άρεσε παρά πολύ.

# data[].attributes.body
Όταν το γυρνάω βλέπω κίτρινο χρωμα

# data[].attributes.attachment_caption
Το πείραμα με τον δίσκο του Newton.

# data[].attributes.headline
Γιώργος Μυλωνόπουλος!!😎(😂 Όλοι εγγραφή στο YouTube flogas2 🤣)

# data[].attributes.subject
Γιώργος Μυλωνόπουλος!!😎(😂 Όλοι εγγραφή στο YouTube flogas2 🤣)

# data[].attributes.body
Ο δίσκος του Newton, όταν περιστρέφεται, τα χρώματά του φαίνονται σαν ένα χρώμα, σχεδόν λευκό.

# data[].attributes.attachment_link.title
Το πείραμα με τον δίσκο του Newton.

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης

# data[].attributes.subject
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης

# data[].attributes.body
Παρατηρώ ότι όταν το γυρνάω βλέπω το κόκκινο χρώμα

# data[].attributes.attachment_caption
Είναι το κόκκινο χρώμα που εξαγριώνει έναν ταύρο ή κάτι άλλο?🤔🐂

# data[].attributes.headline
Σοφία- Ελπίδα Στ΄2❤️

# data[].attributes.subject
Σοφία- Ελπίδα Στ΄2❤️

# data[].attributes.body
Λάθος λάθος λάθος!

Ο ταύρος δεν εξαγριώνεται με το κόκκινο χρώμα, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να το δει!

Τα "βοοειδή" δεν μπορούν να δουν όλα τα χρώματα, μιας και έχουν αχρωματοψία. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να δουν το κόκκινο και το πράσινο όπως και κάποια άλλα χρώματα.

Έτσι λοιπόν, δεν είναι το κόκκινο χρώμα η αιτία που εξαγριώνεται ο ταύρος, αλλά κάτι άλλο.

Βλέπουμε σε ταυρομαχίες έναν τύπο (τον ταυρομάχο) να κουνάει μία μπέρτα χρώματος κόκκινου, προκαλώντας τον με αυτόν τον τρόπο να του επιτεθεί.

Αυτό όμως που στην ουσία εξαγριώνει τον ταύρο, είναι ο γρήγορος κυματισμός που κάνει η μπέρτα αυτή! Στα μάτια του φαντάζει αρκετά απειλητικός. Επίσης, δεν αντιδράνε όλοι οι ταύροι σε αυτόν τον κυματισμό, αλλά μόνο μερικά είδη.

Όπως αντιλαμβάνεστε, το ίδιο ακριβώς θα συνέβαινε αν αυτή η μπέρτα ήταν άλλο χρώμα!

Τώρα, ο λόγος που η μπέρτα είναι κόκκινο χρώμα, είναι για να μη φαίνονται τυχόν αίματα καθώς επίσης και για άλλους λόγους.

Γιαυτό λοιπόν ξεχάστε το μύθο με το κόκκινο χρώμα και τον ταύρο!

# data[].attributes.headline
Ιρφαν Καμπαλαρ

# data[].attributes.subject
Ιρφαν Καμπαλαρ

# data[].attributes.body
Γεννήτρια ηλεκτρικου ρεύματος

Η γεννήτρια είναι μια μηχανή που μετατρέπει την κινητική ενέργεια σε ηλεκτρική. Η λειτουργία των γεννητριών στηρίζεται στο φαινόμενο της επαγωγής σύμφωνα με το οποίο, αν ένας κλειστός αγωγός κινηθεί κοντά σε ένα μαγνήτη, στον αγωγό θα δημιουργηθεί ηλεκτρικό ρεύμα.
Σε μια γεννήτρια έχουμε μια συρμάτινη περιέλιξη (πηνίο) ανάμεσα στους δύο πόλους ενός μαγνήτη (συνήθως ηλεκτρομαγνήτη). Αν περιστρέψουμε το σύρμα μέσα στο μαγνητικό πεδίο, τότε ηλεκτρικό ρεύμα θα διαρρεύσει τον αγωγό μας.
Στις μεγάλες γεννήτριες της βιομηχανίας, το κινητό μέρος (ρότορας) είναι ο μαγνήτης, ενώ το ακίνητο (στάτορας) είναι το πηνίο.
Υπάρχει τέλος και ένας μηχανισμός, ο μεταλλάκτης, ο οποίος αναγκάζει το ρεύμα να ρέει συνεχώς πρός την ίδια κατεύθυνση. Αυτή είναι η γεννήτρια συνεχούς ρεύματος (D.C.) ή “δυναμό”.
Αν η γεννήτρια δεν έχει μεταλλάκτη, μας δίνει ρεύμα του οποίου η φορά συνεχώς αλλάζει, δηλαδή εναλλασσόμενο ρεύμα (A.C.). Μάλιστα το πόσο γρήγορα αντιστρέφεται η φορά του ρεύματος, καθορίζεται από την ταχύτητα περιστροφής του αγωγού. Τέτοιες γεννήτριες λέγονται “ενναλλάκτες”.

# data[].attributes.headline
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.subject
Γιάννης Φλάγκος

# data[].attributes.body
Η γεννήτρια ή ηλεκτρογεννήτρια, (generator), είναι μηχανή που βασίζεται πάνω στους νόμους της ηλεκτροφυσικής και ιδιαίτερα του φαινομένου της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής που ανακάλυψε ο διάσημος Άγγλος φυσικός Μιχαήλ Φαραντέϋ, το 1831, και που αφορά την ενέργεια και τη μετατροπή της από τη μια μορφή σε μια άλλη.

Συγκεκριμένα η γεννήτρια μετατρέπει τη μηχανική ενέργεια σε ηλεκτρική, σύμφωνα με φαινόμενο της φυσικής κατά το οποίο εαν ένα πηνίο περιστραφεί μέσα σ' ένα μαγνητικό πεδίο, τότε στις άκρες του πηνίου παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα.

Η γεννήτρια αποτελείται από δύο μέρη: το ακίνητο μέρος της που λέγεται στάτορας, ή στατόν, ή στάτης, ή επαγωγέας ή πόλοι της μηχανής, στο οποίο υπάρχουν μαγνήτες (μόνιμοι μαγνήτες ή ηλεκτρομαγνήτες) και το κινητό μέρος της που λέγεται επαγώγιμο, ή στρεπτόν ή ρότορας (εκ του αγγλικού rotor), στο οποίο υπάρχουν πηνία. Γυρίζοντας το ρότορα μέσα στο στάτορα παράγεται ηλεκτρικό ρεύμα. Η περιστροφή του ρότορα γίνεται με ατμομηχανή, με υδροστρόβιλο κλπ. Η πιο γνωστή και απλούστερη ηλεκτρογεννήτρια είναι το γνωστό «δυναμό» των ποδηλάτων.

# data[].attributes.headline
ΣΠΥΡΟΣ Δεληγιάννης 

# data[].attributes.subject
ΣΠΥΡΟΣ Δεληγιάννης 

# data[].attributes.body
https://youtu.be/dJnepQE2pHw

# data[].attributes.attachment_link.title
how to works bicycle dynamo generator and how to use free energy electric

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.body
Καλες απόκριες 😊

# data[].attributes.attachment_caption
ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ (Πείραμα)

# data[].attributes.headline
Σοφία Ελπίδα❤️

# data[].attributes.subject
Σοφία Ελπίδα❤️

# data[].attributes.body
Από τον Μαγνητισμό στον Ηλεκτρισμό.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟ

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα🍩

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα🍩

# data[].attributes.body
Michael Faraday (η κίνηση των μαγνητών προκαλεί το ηλεκτρικό ρεύμα) 🧲💡🔋

# data[].attributes.attachment_link.description
The MagLab has seven user facilities located across our three campuses. Every year more than 1,800 researchers use our facilities - most at no cost to them - and publish more than 400 peer-reviewed publications.

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.headline
Βίβιαν Περίδη 🦋

# data[].attributes.subject
Βίβιαν Περίδη 🦋

# data[].attributes.body
Τα τρένα maglev χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνήτες, οι οποίοι τοποθετούνται στις ράγες και στα τρένα και απωθούνται μεταξύ τους, επιτρέποντας στο τρένο να αιωρείται πάνω από τις ράγες. Το τρένο προωθείται από έναν κινητήρα κατασκευασμένο από πολλούς ηλεκτρομαγνήτες. Τα τρένα maglev, καθώς κινούνται πάνω σε ένα στρώμα αέρα, υφίστανται πολύ μικρότερη τριβή και φθορά από τα συμβατικά τρένα. Πειραματικά τρένα maglev στη Γερμανία και την Ιαπωνία έχουν αναπτύξει ταχύτητες μεγαλύτερες από 400 km/h.

# data[].attributes.headline
Νικόλας Καρ. με εντυ

# data[].attributes.body
Νικόλας Καρ. με εντυπωσίασε η ηλεκτρική ενέργεια στα μέσα μεταφοράς

# data[].attributes.headline
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης

# data[].attributes.subject
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης

# data[].attributes.body
Ο Oersted ανακάλυψε μέσα από πειράματα ότι ένας αγωγός αποκτά μαγνητικές ιδιότητες όταν μέσα του ρέει ηλεκτρικό ρεύμα.
Η λειτουργία των ηλεκτρικών κινητήρων ( ηλεκτρικό αυτοκίνητο, ψυγείο κ.α) στηρίζεται στις μαγνητικές ιδιότητες των αγωγών όταν μέσα τους ρέει ηλεκτρικό ρεύμα.
Οι ηλεκτροκινητήρες είναι πιο φιλικοί για το περιβάλλον καθώς δεν εκπέμπουν ρύπους στην ατμόσφαιρα.
https://underwriter.gr/%CF%83%CE%B5-%CF%80%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CF%81%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA/

# data[].attributes.attachment_caption
πλάτωνας κατσαράς ΣΤ΄1

# data[].attributes.headline
Η μαγνητική πυξίδα είναι ο πιο γνωστός τύπος πυξίδας. Λειτουργεί ως δείκτης στον "μαγνητικό βορρά", τον τοπικό μαγνητικό μεσημβρινό, επειδή η μαγνητισμένη βελόνα στην καρδιά της ευθυγραμμίζεται με την οριζόντια συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το μαγνητικό πεδίο ασκεί ροπή στη βελόνα, σπρώχνοντας το βόρειο άκρο ή τον πόλο της βελόνας περίπου προς τον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης και τραβώντας το άλλο προς το Νότιο μαγνητικό πόλο της Γης. Η βελόνα είναι τοποθετημένη σε σημείο περιστροφής χαμηλής τριβής, ενώ σε καλύτερες πυξίδες τοποθετείται σε ρουλεμάν για να μπορεί να γυρίσει εύκολα. =Στην πλοήγηση, οι κατευθύνσεις σε χάρτες εκφράζονται συνήθως με αναφορά σε γεωγραφικό ή αληθινό βορρά, την κατεύθυνση προς τον Γεωγραφικό Βόρειο Πόλο, τον άξονα περιστροφής της Γης. Ανάλογα με το πού βρίσκεται η πυξίδα στην επιφάνεια της Γης, η γωνία μεταξύ του αληθινού βορρά και μαγνητικού βορρά, γνωστή και ως μαγνητική απόκλιση, μπορεί να ποικίλει ευρέως ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στους περισσότερους χάρτες δίνεται η τοπική μαγνητική απόκλιση, ώστε να επιτρέπεται στον χάρτη να προσανατολίζεται με μια πυξίδα παράλληλη προς τον αληθινό βορρά. Η θέση των μαγνητικών πόλων της Γης αλλάζει αργά με το χρόνο, η οποία αναφέρεται ως γεωμαγνητική κοσμική παραλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας χάρτης με τις τελευταίες πληροφορίες απόκλισης.[1] Ορισμένες μαγνητικές πυξίδες περιλαμβάνουν μέσα για τη χειροκίνητη αντιστάθμιση της μαγνητικής απόκλισης, έτσι ώστε η πυξίδα να δείχνει πραγματικές κατευθύνσεις.

# data[].attributes.subject
Η μαγνητική πυξίδα είναι ο πιο γνωστός τύπος πυξίδας. Λειτουργεί ως δείκτης στον "μαγνητικό βορρά", τον τοπικό μαγνητικό μεσημβρινό, επειδή η μαγνητισμένη βελόνα στην καρδιά της ευθυγραμμίζεται με την οριζόντια συνιστώσα του μαγνητικού πεδίου της Γης. Το μαγνητικό πεδίο ασκεί ροπή στη βελόνα, σπρώχνοντας το βόρειο άκρο ή τον πόλο της βελόνας περίπου προς τον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης και τραβώντας το άλλο προς το Νότιο μαγνητικό πόλο της Γης. Η βελόνα είναι τοποθετημένη σε σημείο περιστροφής χαμηλής τριβής, ενώ σε καλύτερες πυξίδες τοποθετείται σε ρουλεμάν για να μπορεί να γυρίσει εύκολα. =Στην πλοήγηση, οι κατευθύνσεις σε χάρτες εκφράζονται συνήθως με αναφορά σε γεωγραφικό ή αληθινό βορρά, την κατεύθυνση προς τον Γεωγραφικό Βόρειο Πόλο, τον άξονα περιστροφής της Γης. Ανάλογα με το πού βρίσκεται η πυξίδα στην επιφάνεια της Γης, η γωνία μεταξύ του αληθινού βορρά και μαγνητικού βορρά, γνωστή και ως μαγνητική απόκλιση, μπορεί να ποικίλει ευρέως ανάλογα με τη γεωγραφική θέση. Στους περισσότερους χάρτες δίνεται η τοπική μαγνητική απόκλιση, ώστε να επιτρέπεται στον χάρτη να προσανατολίζεται με μια πυξίδα παράλληλη προς τον αληθινό βορρά. Η θέση των μαγνητικών πόλων της Γης αλλάζει αργά με το χρόνο, η οποία αναφέρεται ως γεωμαγνητική κοσμική παραλλαγή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας χάρτης με τις τελευταίες πληροφορίες απόκλισης.[1] Ορισμένες μαγνητικές πυξίδες περιλαμβάνουν μέσα για τη χειροκίνητη αντιστάθμιση της μαγνητικής απόκλισης, έτσι ώστε η πυξίδα να δείχνει πραγματικές κατευθύνσεις.

# data[].attributes.headline
Αλέξανδρος Φυλτζανίδ

# data[].attributes.body
Αλέξανδρος Φυλτζανίδης
Εμένα μου άρεσε που το βελάκι ακολουθούσε τον μαγνήτη επίσης η φωτογραφία είναι η μοναδική πυξίδα που έχω

# data[].attributes.headline
Σπύρος Δεληγιάννης

# data[].attributes.subject
Σπύρος Δεληγιάννης

# data[].attributes.body
Εμένα μου άρεσε όταν ενεργοποιήσαμε το πηνίο και έλκυσε τους συνδετήρες. Μου αρέσουν πολύ τα πειράματα με τον ηλεκτρομαγνητισμό  και θελω να κάνω και άλλα.

# data[].attributes.headline
Το πηνίο Σπύρος Δεληγιάννης 

# data[].attributes.subject
Το πηνίο Σπύρος Δεληγιάννης 

# data[].attributes.body
https://youtu.be/8ILVURsTGJw

# data[].attributes.attachment_link.title
HM6. Μαγνητικό πεδίο πηνίου

# data[].attributes.headline
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.subject
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης 

# data[].attributes.body
Τα εναέρια τρένα  και η εξέλιξη τους ✨

Μια εντυπωσιακή εφαρμογή των ηλεκτρομαγνητών αποτελούν τα εναέρια τρένα.
Τα τρένα αυτα δεν ακουμπούν στις ράγες.
Τόσο στα τρένα όσο και στις ράγες είναι τοποθετημένοι ισχυροί ηλεκτρομαγνήτες.
Τα τρένα εωρουνται  σε απόσταση ενός περίπου εκατοστού από τις ράγες.
Το ταχύτερο ηλεκτρομαγνητικό  εναέριο τρένο βρισκεται στην Ιαπωνία και μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα που ξεπερνά τα 500 χιλιόμετρα την ώρα!!
Τα τρένα όμως αυτα θα αντικατάσταθουν από τρένα κινούμενα μέσα σε κάψουλες με αραιή πυκνότητα αέρα που με τη βοήθεια ισχυρών ηλεκτρομαγνητών θα πιάνουν ταχύτητες μεγαλύτερες από αυτές των αεροπλάνων boing 747!!!
Ελπίζουμε να τα δούμε σύντομα και στην Ελλάδα!
https://city.sigmalive.com/article/2020/9/8/to-hyperloop-einai-to-treno-tou-mellontos-pou-den-tha-kineitai-pano-se-rages-alla-mesa-se-agogo/

# data[].attributes.headline
Βίβιαν Περίδη🌸

# data[].attributes.subject
Βίβιαν Περίδη🌸

# data[].attributes.body
Εμένα μου άρεσε και μου έκανε εντύπωση το πείραμα με το πηνίο που φτιάξαμε έναν ηλεκτρομαγνήτη κι έλκυε τους συνδετήρες.🧲

# data[].attributes.headline
 Μυρτω-Θεοδωρα 🍩                         Εμένα μου άρεσε το πείραμα  με την (πυξιδα και τον μαγνήτη ). Μου άρεσε γιατί η βελόνα της πυξίδας ακολουθούσε τον μαγνήτη. Όταν απομακρυνοταν ο μαγνήτης η βελόνα της πυξίδας ερχόταν στην αρχική της θέση. 🌍🧭🌎🌏

# data[].attributes.subject
 Μυρτω-Θεοδωρα 🍩                         Εμένα μου άρεσε το πείραμα  με την (πυξιδα και τον μαγνήτη ). Μου άρεσε γιατί η βελόνα της πυξίδας ακολουθούσε τον μαγνήτη. Όταν απομακρυνοταν ο μαγνήτης η βελόνα της πυξίδας ερχόταν στην αρχική της θέση. 🌍🧭🌎🌏

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.body
Από τα πειράματα που κάναμε στην τάξη μου έκανε εντύπωση πως με ένα πηνίο μπορεί κάποιος να φτιάξει έναν μαγνήτη(ηλεκτρομαγνήτη).

# data[].attributes.headline
ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΟΙΒΟΣ ΜΠΟΝΗΣ

# data[].attributes.subject
ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΟΙΒΟΣ ΜΠΟΝΗΣ

# data[].attributes.body
ΟΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΕΣ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ο ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΗΣ

# data[].attributes.headline
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.subject
Πέτρος Σωτηρίου

# data[].attributes.headline
Γιώργος Μυλωνόπουλος!

# data[].attributes.subject
Γιώργος Μυλωνόπουλος!

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=roM2GdFMCGY

# data[].attributes.attachment_link.title
20 ΧΡΉΣΙΜΕΣ ΙΔΈΕΣ ΚΑΙ ΚΌΛΠΑ ΜΕ ΜΑΓΝΉΤΕΣ

# data[].attributes.headline
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.subject
Μυρτω-Θεοδωρα 🍩

# data[].attributes.body
(Μαγνητικό πεδίο της γης - αποδημιτικα πτηνά) Η ανίχνευση του μαγνητικού πεδίου της γης μέσω της όρασης και η πυξίδα που έχουν μέσα τους τα μεταναστευτικα πτηνά τα βοηθούν να προσανατολιζονται ανάλογα με την μαγνητική ένταση ώστε να βρίσκουν το δρόμο τους. Οι βιολογικές τους δυνατότητες επιτρέπουν στα πουλιά όχι μόνο να γνωρίζουν ποια κατεύθυνση πρέπει να πάρουν στην εκκίνηση της μεταναστευσης, αλλά και πώς θα επιστρέψουν εκεί όπου έχουν φτιάξει τις φωλιές τους με ακρίβεια. Επιστήμονες μελέτησαν τους τρόπους που διαθέτουν και ξέρουν που και πότε πρέπει να σταματήσουν. Ερευνησαν πόσο εκμεταλλευονται το μαγνητικό πεδίο της γης ώστε να βρίσκουν το δρόμο τους και εν μέσω ακραίων καιρικών συνθηκών. Επειδή το μαγνητικό πεδίο της γης μετατοπιζεται ελαφρώς χρόνο με το χρόνο οι τιμές των μαγνητικών παραμέτρων που είναι χαρακτηριστικό του τόπου γέννησης ή αναπαραγωγής του πουλιού θα υπάρχουν σε διαφορετική τοποθεσία το επόμενο έτος. Τα πουλιά μαθαίνουν τη γωνία κλίσης πριν αναχωρήσουν για τις περιοχές αναπαραγωγής τους. Τα αποδημιτικα πουλιά είναι σε θέση να πλοηγηθουν με επιτυχία και να βρουν τα κρίσιμα περιβάλλοντα που χρειάζονται για την συνεχή επιβίωση τους.

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.body
Οι μαγνήτες μου.

# data[].attributes.headline
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.subject
Δέσποινα Σταυριανάκη

# data[].attributes.body
Αυτά που διάβασα στο βιβλίο ήτανε πολύ ενδιαφέρον και έμαθα πολλά πράγματα που δεν ήξερα

# data[].attributes.headline
Χρυσοστομος Δεληγιαν

# data[].attributes.body
Χρυσοστομος Δεληγιαννακης

Πολλές φορές οι «κρυμμένοι» μαγνητες έρχονται να κάνουν ευκολότερη τη ζωή μας.
Οι μαγνήτες βρίσκονται μέσα σε πολλά αντικείμενα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα μας όπως σε όλους τους ηλεκτρικούς κινητήρες, στα μεγάφωνα των ηχείων, στο ακουστικό του τηλεφώνου, στα ντουλάπια του του σπιτιού μας αλλά και στις κάρτες των τραπεζικών συναλλαγών.

# data[].attributes.headline
Πέτρος Σωτηρίου 

# data[].attributes.subject
Πέτρος Σωτηρίου 

# data[].attributes.body
Στη φυσική με τον όρο μαγνητισμός χαρακτηρίζεται το φαινόμενο στο οποίο κάποια υλικά, λεγόμενα μαγνήτες, ασκούν ελκτικές ή απωστικές δυνάμεις σε άλλα υλικά, οφειλόμενες στην κίνηση ηλεκτρικών φορτίων, καθώς και το σύνολο των φαινομένων που παράγονται από την ιδιότητα αυτή, τα οποία και εξετάζονται από ιδιαίτερο τμήμα της φυσικής που λέγεται ομοίως Μαγνητισμός. Οι ιδιότητες αυτές των μαγνητών αποδίδονται στη συσσώρευση της λεγόμενης μαγνητικής μάζας στους πόλους τους. Κάποια γνωστά υλικά που παρουσιάζουν εύκολα ανιχνεύσιμες μαγνητικές ιδιότητες είναι το νικέλιο, ο σίδηρος, μερικά είδη ατσαλιού και το ορυκτό μαγνητίτης, αν και όλα τα υλικά επηρεάζονται σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό από την παρουσία ενός μαγνητικού πεδίου.

# data[].attributes.headline
 Γαβριέλα Μετουλλάρι 

# data[].attributes.subject
 Γαβριέλα Μετουλλάρι 

# data[].attributes.body
Η πυξίδα (από την αρχαία ελληνική λέξη πυξίς - ίδος, που αρχικά σημαίνει ξύλινο κουτί) ή κοινώς μπούσουλας (από την ιταλική λέξη bussola) και κουμπάσο (από τη λέξη compass) είναι όργανο με το οποίο επιτυγχάνεται ο προσανατολισμός του χρήστη, δείχνοντάς του την κατεύθυνση του Βορρά. Ιδιαίτερα όμως στη ναυσιπλοΐααποτελεί το σημαντικότερο "ναυτιλιακό βοήθημα" με το οποίο μετρούνται και πραγματοποιούνται τόσο οι πορείες των πλοίων όσο και οι διοπτεύσεις.

# data[].attributes.headline
Άγγελος Στεργενάκης

# data[].attributes.subject
Άγγελος Στεργενάκης

# data[].attributes.body
Τι σχήμα έχει το Σύμπαν;

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Καθημερινή Φυσική

# data[].attributes.attachment_link.title
Τι σχήμα έχει το Σύμπαν;

# data[].attributes.attachment_caption
SchoolForAll - Φυσική Στ΄ - Κεφάλαιο 9ο - Ηλεκτρομαγνητισμός!⚡

# data[].attributes.headline
Σοφία Ελπίδα Στ΄2🌈

# data[].attributes.subject
Σοφία Ελπίδα Στ΄2🌈

# data[].attributes.body
Ηλεκτρομαγνητισμός

# data[].attributes.attachment_link.title
Ηλεκτρομαγνητισμός - Φυσική Στ΄ Δημοτικού - Κεφάλαιο 9ο / SchoolForAll

# data[].attributes.headline
Γιώργος Μυλωνόπουλος                   Η Γη αποτελεί έναν τεράστιο φυσικό μαγνήτη και έχει όλα τα ανάλογα χαρακτηριστικά, δηλαδή, το Βόρειο μαγνητικό Πόλο, το Νότιο μαγνητικό Πόλο και τον μαγνητικό ισημερινό. Οι μαγνητικοί αυτοί πόλοι της Γης συνιστούν τα γήινα εκείνα σημεία με τη μεγαλύτερη μαγνητική ένταση και βρίσκονται αρκετά κοντά στα αντίστοιχα ετερώνυμα γεωγραφικά σημεία. Ο μαγνητικός ισημερινός (της Γης) αντίθετα συνιστά την ουδέτερη μαγνητική ζώνη με την ελαχιστότερη ένταση μαγνητικού πεδίου.Ο Γήινος μαγνητισμός ονομάζεται και γεωμαγνητισμός, το δε δημουργούμενο πέριξ της Γης μαγνητικό πεδίο γεωμαγνητικό πεδίο.

# data[].attributes.subject
Γιώργος Μυλωνόπουλος                   Η Γη αποτελεί έναν τεράστιο φυσικό μαγνήτη και έχει όλα τα ανάλογα χαρακτηριστικά, δηλαδή, το Βόρειο μαγνητικό Πόλο, το Νότιο μαγνητικό Πόλο και τον μαγνητικό ισημερινό. Οι μαγνητικοί αυτοί πόλοι της Γης συνιστούν τα γήινα εκείνα σημεία με τη μεγαλύτερη μαγνητική ένταση και βρίσκονται αρκετά κοντά στα αντίστοιχα ετερώνυμα γεωγραφικά σημεία. Ο μαγνητικός ισημερινός (της Γης) αντίθετα συνιστά την ουδέτερη μαγνητική ζώνη με την ελαχιστότερη ένταση μαγνητικού πεδίου.Ο Γήινος μαγνητισμός ονομάζεται και γεωμαγνητισμός, το δε δημουργούμενο πέριξ της Γης μαγνητικό πεδίο γεωμαγνητικό πεδίο.