# data[].attributes.body
Het boek is geschreven in de ik-persoon. De ik-persoon heet Mia, Mia is een meisje van 17 jaar dat cello speelt. Ze is het hoofdpersonage van het boek. Mia leeft met haar ouders en haar broer Teddy in een huisje in Oregon. Ze vertelt het verhaal eerder subjectief, omdat Mia het verhaal vertelt volgens haar standpunt. Mia geeft vaak haar mening en vertelt volgens hoe zij het ziet. De belangrijkste gebeurtenis in het boek is in het begin van het boek, wanneer Mia en haar familie op een sneeuw dag een bezoekje aan hun grootouders wouden gaan doen en daarnaartoe gingen met de auto. Toen gebeurde er iets ergs, een pick-uptruck botste tegen hen aan. Iedereen was dood behalve Mia, ze zat in de coma.

Mia weet een beetje meer dan de andere personages omdat ze zelf moet kiezen of ze sterft en bij haar familie gaat of dat ze blijft leven voor haar vrienden, vriendje en grootouders. Maar ze kent de afloop van het verhaal niet.

Mia kent de gevoelens van haar beste vriendin Kim en haar vriendje Adam. Wanneer Kim voor de eerste keer in het ziekenhuis komt om een bezoekje aan Mia te brengen. Is ze boos en agressief omdat ze niet kan geloven dat haar beste vriendin op het punt staat te sterven en ook omdat haar moeder weent, alsof ze wist dat Mia ging sterven. Mia had dat al gepland op voorhand en wist precies hoe ze ging reageren.

Mia wist dat Adam verdrietig ging zijn en dit is ook wat er gebeurde maar voor de tweede keer zag Mia, Adam wenen. Adam zei ook dat hij van haar hield en dat ze de vrouw van zijn leven is. Dit samen beïnvloedde haar keuze of ze stierf of ze bleef leven. Ze wist ook dat haar ouders zouden willen dat ze blijft leven en haar best moet doen om verder te gaan. Een reactie dat ze niet verwachtte is dat haar opa begon te wennen en zei dat hij het zou begrijpen als ze kiest om te sterven.

Het verhaal gaat om een vertellende ik. De schrijver kiest voor dit perspectief om de lezer dicht bij de hoofdpersoon te brengen. Met het ik-perspectief kan de lezer zich sterk inleven in de hoofdpersoon omdat hij weet hoe de hoofdpersoon zich voelt en wat hij denkt. Hierdoor wordt het verhaal levendiger en boeiender. Nadelen van de ik-perspectief is dan dat de schrijver teveel de ik-vorm gebruikt en dat je dan geen andere visie hebt van het verhaal.

Als ik het verhaal opnieuw zou moeten schrijven dan zou ik het meervoudig vertelperspectief gebruiken. Zodat we de gebeurtenissen vanuit verschillende personages kunnen bekijken en ons mening daarover kunnen vormen.

# data[].attributes.body
Mia is af en toe één met haar cello en daarom probeert ze ook naar het conservatorium te gaan. Haar leven is goed, ze heeft lieve ouders, een klein broertje en een vriendje, Adam, die in een rockband speelt. Haar leven lijkt goed te gaan, maar dan gaat de familie op een ochtend met de auto rijden en worden ze aangereden.

Mia staat aan de kant van de weg en ziet de dode lichamen van haar ouders. Als ze op zoek gaat naar haar broertje, ziet ze nog een lichaam, namelijk die van haarzelf. Mia zit in een coma en bekijkt alles wat er om haar heen gebeurt. Ze wordt naar het ziekenhuis gebracht waar ze haar grootouders, vrienden en Adam ziet, terwijl haar lichaam op het randje van de dood balanceert. Zou Mia ervoor kiezen om te blijven, of zal ze sterven zodat ze weer bij haar ouders kan zijn?

Aangezien morgen If I Stay in de bioscoop verschijnt, wilde ik graag het boek nog lezen omdat mijn zusje mij waarschijnlijk trakteert op een bioscoopbezoekje, nog als cadeautje omdat ik was geslaagd van de middelbare school. Ik wilde hem wel snel uitlezen dus ik las het met een enorme vaart. Ik ben tot de conclusie gekomen dat dit boek wel een mooi plekje verdient in mijn boekenkast, aangezien ik het erg mooi vond om te lezen.

Het concept achter If I Stay vind ik interessant. Uit je eigen lijf treden en alles zien wat er gebeurt, terwijl je lichaam zelf in coma zit. Het heeft iets engs, maar daarnaast heeft Mia de mogelijkheid om daardoor dingen mee te maken die ze eigenlijk nooit zou kunnen zien. Ze kan door het hele ziekenhuis lopen, dus ook gesprekken van familieleden op de gangen kan ze afluisteren.

Ik vind Mia een geweldig personage en ze komt absoluut op mijn fictional character crush lijst. Muziek is een grote passie voor Mia wat goed wordt beschreven in dit boek. Daarnaast is ze ontzettend lief, moedig en komt ze best volwassen over.
Mia is dus best aantrekkelijk, wat ervoor zorgde dat ik enorm veel medelijden met haar kreeg. Haar ouders zijn overleden en ze weet zelf niet of haar broertje nog leeft. Ze is haar familie kwijt geraakt en staat daardoor voor een ondraaglijke keuze. Dan komt er nog bij dat ze alles kan horen wat haar dierbaren tegen haar zeggen. Zoiets is echt hartverscheurend, ik heb dan ook respect voor de manier waarop Mia met de hele situatie omgaat.

In If I Stay is muziek een groot thema wat vaak terugkomt. Mia’s grootste passie wordt uitvoerig beschreven. De gebeurtenis over een romantisch moment tussen Mia en Adam in het verleden wordt ook verteld met een muzikaal tintje, wat inspirerend was om te lezen. Gayle Forman weet precies de juiste woorden te vinden en deze tot een kunstwerk te fabriceren. De hoofdstukken waren ook niet te lang, niet te kort, het boek had een perfect aantal bladzijdes. In bijna elk hoofdstuk komt er een herinnering van vroeger aan bod, wat een prachtige toevoeging was op het verhaal. Je leerde Mia en haar familie goed kennen. Ook kreeg je een goed beeld van de relatie tussen Mia en Adam en hoe die tot stand is gekomen. Deze flashbacks lieten zo veel aspecten van het leven van Mia zien, waardoor je ook de liefde van Mia voor haar ouders, broertje en Adam kon voelen.

En wat zieligheid betreft? Ja, Gayle Forman heeft ervoor gezorgd dat ik met een brok in mijn keel dit boek in de trein las (zielige boeken lezen in het openbaar vervoer is eigenlijk niet zo’n goed idee…). Er zijn genoeg stukjes waardoor het verdriet van Mia ook wordt overgebracht op de lezer, het einde is daarentegen zo mooi dat gevoelige persoontjes makkelijk een traantje kunnen wegpinken.

Gayle Forman is een ontzettend goede auteur, en dat zeg ik al na één boek van haar te hebben gelezen! Ze legt veel emotie en passie in haar verhaal, waardoor ik heel benieuwd ben naar haar andere boeken. En laat dat bioscoopbezoekje maar gauw komen, ik kan niet wachten om deze film te zien!

https://nerdygeekyfanboy.com/recensie/recensie-als-ik-blijf-if-i-stay-1/

# data[].attributes.body
Als ik blijf is een enorme hit in verschillende landen. Veel lezers pinken een traantje weg bij het hartverscheurende verhaal van de 17-jarige Mia. In een chique hotel in Amsterdam interview ik Gayle Forman, de auteur. Een frêle vrouw met een bos krullen die af en toe stiekem een beetje wegdroomt wanneer ze verhalen vertelt over de wereld in haar boeken.

Chicklit.nl: Ik las op je blog dat je net in Londen en Parijs bent geweest voordat je naar Nederland vloog. Ben je niet moe nu?
Gayle Forman: Nee, dat valt wel mee. Ik denk dat ik nu zelfs meer slaap dan wanneer ik thuis ben! Als ik een boek aan het schrijven ben, heb ik namelijk last van insomnia - ik kan dan niet slapen. Het is leuk om mijn boek te promoten en weer terug in Amsterdam te zijn. Ik heb hier een jaar gewoond. En het is ook fijn om niet elke avond te bedenken wat ik ga koken. Het enige minpunt is dat ik mijn familie al snel mis.

Chicklit.nl: Wanneer woonde je dan in Amsterdam en wat deed je er?
Gayle Forman: Ha, da’s een leuk verhaal. Op mijn zestiende kreeg ik de smaak van het reizen te pakken toen ik een uitwisselingsstudent was en naar Engeland ging. Op mijn achttiende verklaarde ik mijn ouders dat ik naar de university of life ging - reizen dus. Amsterdam was de eerste plek waar ik terechtkwam. Ik weet nog goed dat ik als naïef meisje aankwam op het station en de goede uitgang niet kon vinden. Daar stond ik dan in het seedy deel van het station. Maar uiteindelijk kwam ik goed terecht en werd ik verliefd op Amsterdam. New York is mijn lievelingsstad, maar Amsterdam is een goede tweede!

Chicklit.nl: Wat vind je er van dat je boek chicklit wordt genoemd?
Gayle Forman: Dat vind ik prima. Als dat is wat vrouwen lezen, mij best! Ik vind alleen dat het genre zo ontzettend breed is- van Bridget Jones tot Melissa Banks. Volgens mij is de term een beetje negatief, het zijn gewoon boeken die vrouwen lezen, meer niet. Een Franse uitgever noemde mijn boek een moderne versie van Wuthering Heights. Dat vond ik echt een compliment.

Chicklit.nl: Waarom is Als ik blijf een jeugdroman?
Gayle Forman: Ik heb het niet geschreven met een bepaalde doelgroep in mijn hoofd. Dat is zo ingedeeld door de uitgevers. Ik vind het zelf erg leuk dat mijn roman is ingedeeld in die categorie. Het betekent dat meer mensen mijn boek zullen lezen. En de lezers vind ik erg belangrijk! Ik denk dat het te maken heeft met het thema- tieners neigen vaker naar boeken met drama dan volwassenen. En het is natuurlijk geschreven vanuit de 17-jarige Mia. In sommige landen wordt het gezien als een kruising tussen een jeugdroman en een volwassenenroman.

Chicklit.nl: Je hebt als journalist gewerkt voor de magazines Seventeen en Glamour. Hier schreef je ook vooral over en voor jongeren. Waarom?
Gayle Forman: De belangrijkste reden is dat ik het gevoel heb dat ik zelf deels nog een tiener ben, zelfs al ben ik de dertig gepasseerd. Vroeger ging het me ook altijd veel makkelijker af een jongere te interviewen dan een volwassene. In mijn reisboek Verweggistan gaan de meeste verhalen over jongeren. Dat gaat me gewoon het beste af.

Chicklit.nl: Is Als ik blijf autobiografisch?
Gayle Forman: Ik heb het wel geschreven naar aanleiding van een tragisch ongeluk. Maar verder is het fictie. Ik werkte vanuit de vraag wat er zou gebeuren als je kon kiezen. De vraag was al jaren eerder in mijn hoofd opgekomen, maar nu kwam er ineens een stem in mijn hoofd die een verhaal vertelde. Dat was Mia, de hoofdpersoon. Het grappige is dat Mia veel minder gelijkenis vertoonde met mijn eigen stem en gedachten dan Britt uit mijn vorige boek. Daar stond ik zelf van te kijken, dat juist zíj in mijn hoofd dit verhaal vertelde.

Chicklit.nl: Muziek staat centraal in Als ik blijf. Waarom specifiek klassieke muziek?
Gayle Forman: Dat weet ik eigenlijk zelf ook niet goed. Ik denk dat klassieke muziek het beste bij Mia past. Ik wist niet veel over de cello, dus ik heb hier veel research naar gedaan. Verder komen veel bands in het boek voor die ik zelf goed vind – Nirvana bijvoorbeeld. Het is trouwens zeer de moeite waard een keer cellomuziek te luisteren, het is muziek met veel emotie.

Chicklit.nl: In veel landen is je boek een enorm succes. Lezers huilen in de metro en schrijven je e-mails. Had je dit verwacht?
Gayle Forman: Nee, absoluut niet. Mijn uitgever en ik stonden verbouwereerd te kijken naar de cijfers van de buitenlandse verkoop. Maar het is natuurlijk helemaal geweldig. Misschien heeft het te maken met het universele thema en het einde waarin liefde onsterfelijk is? Maar dat is maar een wilde gok.

Chicklit.nl: Wat doe je graag in je vrije tijd?
Gayle Forman: Het liefste ben ik de hele dag samen met mijn familie. Ik vind het ook leuk om te picknicken, of te koken voor een groot gezelschap. Daarnaast lees ik veel en kijk ik dvd’s van tv-series.

Chicklit.nl: Welke andere boeken kun je chicklitlezers aanraden?
Gayle Forman: Ik weet niet of deze boeken al in het Nederlands te verkrijgen zijn, maar Someday this pain will be useful for you van Peter Cameron en alle boeken van Sarah Dessen. Ik begrijp niet dat zij nog niet beroemd is buiten de Verenigde Staten - haar boeken zijn heel goed.

Als het interview ten einde is krijg ik drie dikke zoenen op mijn wang van Gayle – the Dutch way, zoals ze zegt.

https://www.chicklit.nl/auteurinterviews/55335/gayle-forman

# data[].attributes.body
Gayle Forman is een auteur en Amerikaanse journalist geboren in Los Angeles op 5 juni 1970 (48 jaar). Gayle Forman was eerst een journalist voor Seventeen Magazine, daarna schreef ze voor tijdschriften als Jane, Glamour, The Nation, Elle en Cosmopolitan. In 2002, maakte ze samen met haar man Nick Tucker een wereldtournee. Bij haar terugkeer schreef ze haar eerste boek, You Can not Get There From Here (2005), een reisverslag. Vervolgens publiceert ze in 2007 haar eerste roman Sisters in Sanity. Haar roman Als ik blijf (2009), werd in 2014 aangepast aan de cinema, met Chloë Grace Moretz als hoofdrolspeelster. In 2011, publiceerde ze Wacht op mij, het vervolg van Als ik blijf. Gayle heeft enkele Awards gekregen, een van hen is de Goodreads Choice Awards Best Young Adult Fiction. Tegenwoordig woont ze in Brooklyn, New York met haar man en twee dochters.

https://www.fnac.com/Gayle-Forman/ia795316/bio

https://fr.wikipedia.org/wiki/Gayle_Forman