# data[].attributes.headline
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.subject
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.body
VDO about How the bowel works

# data[].attributes.headline
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.subject
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.body
VDO about Human Urinary System

# data[].attributes.attachment_link.title
Human Urinary System || 3D animation || Biology

# data[].attributes.headline
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.subject
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.body
VDO about Body water balance

# data[].attributes.headline
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร                  - เอกสารประกอบการเรียนรู้ บทที่ 7     

# data[].attributes.subject
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร                  - เอกสารประกอบการเรียนรู้ บทที่ 7     

# data[].attributes.attachment_link.title
เอกสารประกอบการสอนบทที่ 7 การดูแลการขับถ่ายและสมดุลน้ำ

# data[].attributes.headline
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.subject
อ.นาฎนภา อารยะศิลปธร

# data[].attributes.body
มีกลุ่มไหนจะปรับเปลี่ยนแก้ไขไหมคะ ส่งครบทุกกลุ่มแล้วนะคะ  การเลือกแหล่งข้อมูล  อย่าลืมว่าต้องมีความน่าเชื่อถือ  ตรวจสอบได้ เยี่ยมมากค่ะทุกคน  เพิ่มเติม คือ  ขอให้สรุปสาระที่เราคิดว่าสำคัญ ที่เราคิดว่าในบทนี้เราจำเป็นต้องรู้ จากเนื้อหาที่เราเอามา
- Power Point  ประกอบการเรียนรู้

# data[].attributes.attachment_link.title
บทที่7การดุแลการขับถ่ายและสมดุลน้ำ

# data[].attributes.headline
การได้รับน้ำและอ

# data[].attributes.body
การได้รับน้ำและอิเล็กโทรไลท์เข้าร่างกาย
การสูญเสียน้ำและอิเล็กโทรไลท์ออกจากร่างกาย
Hemeostatic  mechanism   ( กลไกการรักษาสมดุลของร่างกาย )

การได้รับน้ำและอิเล็กโทรไลท์เข้าร่างกาย

1.  ระบบทางเดินอาหาร  เป็นระบบที่ร่างกายได้รับน้ำและอิเล็กโทรไลท์มากที่สุด จากการรับประทานอาหารและการดื่มน้ำ  โดยจะมีการดูดซึมที่ลำไส้เล็กมากที่สุด   รองลงมาคือลำไส้ใหญ่

2.  กระบวนการเมตาบอลิซึมในร่างกาย  เกิดจากการสลายสารอาหารในร่างกาย  และใช้ออกซิเจน  (O2)

3.  การให้ทางหลอดเลือด  ส่วนใหญ่จะมาจากการรักษาอาการเจ็บป่วย  เช่น ฉีดยา  ให้เลือด  ให้น้ำเกลือ

2. การสูญเสียน้ำและอิเล็กโทรไลท์ออกจากร่างกาย

1.  จากการขับปัสสาวะ   ไตมีหน้าที่ช่วยควบคุมสมดุลของน้ำและอิเล็กโทรไลท์ในร่างกาย  โดยการขับทิ้งน้ำและอิเล็กโทรไลท์ส่วนเกินออกทางปัสสาวะ ดังนั้นถ้ามีความผิดปกติของไต  อาจมีผลต่อปริมาณน้ำและอิเล็กโทรไลท์ในร่างกายได้

2.  ผิวหนัง     สูญเสียทางการขับเหงื่อ  ซึ่งโดยปกติแล้ว ร่างกายจะขับน้ำและโซเดียมออกทางเหงื่อ  ประมาณ  500 มิลลิลิตรต่อวัน

3.  การหายใจ    จะมีการสูญเสียน้ำในรูปของไอน้ำออกมากับการหายใจ

4. จากระบบทางเดินอาหาร    เช่น  การถ่ายอุจจาระ  อาเจียน  ซึ่งในภาวะปกติจะสูญเสียออกมาน้อย

3. Hemeostatic  mechanism   ( กลไกการรักษาสมดุลของร่างกาย )

3.1  ไต     : ไตมีความสำคัญในการควบคุมระดับน้ำ และอิเล็กโทรไลท์ให้อยู่ในระดับปกติ  ภายใต้การควบคุมของฮอร์โมน  aldosterone  และ  antidiuretic  hormone  (ADH)  โดยหน้าที่สำคัญของไตในการรักษาระดับสมดุลน้ำและอิเล็กโทรไลท์  มีดังนี้ คือ

1)  รักษาความเข้มข้นและปริมาณของ  ECF  โดยการเก็บกักและขับทิ้งน้ำและอิเล็กโทรไลท์  ผ่านระบบ renin – angiotensin  ซึ่งสามารถควบคุมการหลั่งฮอร์โมน aldosterone  ได้

2)   รักษาระดับอิเล็กโทรไลท์ใน ECF  โดยการเก็บกักและขับทิ้งซึ่งจะขึ้นอยู่กับปริมาณของ อิเล็กโทรไลท์ที่รับเข้าสู่ร่างกาย

3)   รักษาระดับของกรด – ด่าง  โดยการดูดกลับ  HCO3-  และขับทิ้ง  H+  ออกไปกับปัสสาวะ

4)   ขับของเสียและสารพิษออกจากร่างกาย ซึ่งปัสสาวะจะยอมให้สารที่ไม่มีประจุผ่านได้ ( ส่วนมากเป็น ของเสียจาก metabolism  ของร่างกาย )

ประจุผ่านได้ ( ส่วนมากเป็น ของเสียจาก metabolism  ของร่างกาย )

3.2  หัวใจ และ Atrial  Natriuretic  Factor  (ANF):   เมื่อหัวใจบีบตัวจะมีผลทำให้การหมุนเวียนของเลือดผ่านเข้าออกไตได้เพียงพอกับความต้องการของไต  และเพียงพอต่อการรักษาระดับของน้ำและอิเล็กโทรไลท์  ในส่วนของ  ANF  หรือ  natriuretic  peptide  (ANP)  ซึ่งสร้างมาจาก  atrium  ขวาของหัวใจ  ซึ่งจะมีผลโดยตรงทำให้หลอดเลือดขยายตัว  และความดันของร่างกายลดลง  จึงทำให้มีการขับ sodium  ออกไปกับปัสสาวะมากขึ้น

3.3  ปอด   :  ปอดเป็นอวัยวะที่สำคัญในการควบคุมระบบ กรด - ด่าง     ของร่างกาย  โดยการควบคุมระดับของ  CO2 ใน  ECF  ซึ่งในแต่ละวันปอดสามารถขับ  H+  ออกมากับการหายใจ

3.4  ต่อมใต้สมอง  ( pituitary  gland )  :  ฮอร์โมน ADH   ช่วยในการดูดกลับน้ำ  จึงช่วยลดการสูญเสียน้ำได้  เพื่อเพิ่มปริมาณน้ำในร่างกาย

3.5  ต่อมหมวกไต  ( adrenal  gland ):   สร้างฮอร์โมนที่สำคัญ คือ  aldosterone  ซึ่งช่วยในการดูดกลับ  Na+  โดยการแลกเปลี่ยนกับการขับออกของ  K+  และ  H+  ตรงตำแหน่ง  distal  tubule  ของไต  ฮอร์โมนนี้จะถูกควบคุมโดยระบบ  renin – angiotensin  system

3.6 ต่อมพาราไทรอยด์  ( parathyroid  gland ):   สร้าง parathyroid  hormone  (PTH)  ซึ่งควบคุมสมดุลของ  Ca+ และ  phosphate
5.  ทางอื่นๆ  เช่น จากการผ่าตัด  ประจำเดือน  หรือขณะคลอดบุตร

ที่มา : http://www.mt.mahidol.ac.th/e-learning/bodyfluid%20and%20electrolyte/Home.htm

# data[].attributes.body
1. นางสาวรุจิตรท โพธิสวัสดิ์      เลขที่ 3
2. นางสาวธนภร ไตรทิพย์          เลขที่ 51
3. นางสาวชลิตา วงษ์จันทร์         เลขที่ 53
4. นางสาวจุฑามาศ สงวนนาม   เลขที่ 54
**การดูแลระบบขับถ่าย
*ข้อควรจำและยึดถือปฏิบัติ
เพื่อให้เกิดการขับถ่ายสะดวกและเป็นเวลาควร
-กินอาหารที่มีกาก เช่น ผัก ผลไม้ เม็ดแมงลัก
-ดื่มน้ำมาก ๆ จะทำให้อุจจาระไม่แข็ง
-ออกกำลังกายเป็นประจำ ช่วยให้ลำไส้ทำงาน
-ฝึกหัดขับถ่ายอุจจาระให้เป็นเวลาทุกวันหรือวันเว้นวัน ช่วยได้ด้วยการ
- นวดท้องน้อยด้านซ้ายจากบนลงล่าง
- บ่งหรือใช้นิ้วล้วง ถ้าใช้นิ้วล้วงควรใช้น้ำสบู่หรือวาสลีนช่วยหล่อลื่น เพื่อป้องกันการเกิดแผลแตกที่รูทวารหนัก
- ใช้ยาสวน หรือยาเหน็บช่วย
- รับประทานยาระบายตามเเพทย์สั่ง

**ถ้าท้องเสีย
*สาเหตุ
- เกิดจากกินยาระบายหรือยาถ่ายมากเกินไป
- รับประทานอาหารไม่สะอาดหรือรสจัด
- ไม่ถ่ายอุจจาระมานานอุจจาระแข็งอุดแน่นเกินไปจะขับถ่ายออกเองไม่ได้ จนเกิดการถ่ายอุจจาระกระปริบกระปรอยอาจมีเมือกเหลว ๆ
หรือส่วนที่เป็นน้ำออกมา
*การแก้ไข
-หาสาเหตุและรับการรักษาจากแพทย์ เช่น ถ้าคลำท้องน้อยด้านซ้ายพบว่ามีลำอุจจาระให้สวนล้วงอุจจาระออกริดสีดวงทวาร
-ปรึกษาแพทย์
-ดื่มน้ำมาก ๆ
-รับประทานอาหารที่มีกาก เช่น ผัก ผลไม้
-รับประทานยาระบายอ่อน ๆ
-ใช้ยาสวนหรือยาเหน็บช่วย
ที่มา : http://www.med.cmu.ac.th/hospital/nis/know/surg/gut.html

5 วิธีดูแลระบบขับถ่าย

1.ออกกำลังกาย..หนึ่งสอง..หนึ่งสอง
การออกกำลังกายทำให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้เคลื่อนไหว รวมทั้งทำงานได้ดีขึ้น เช่น หัวใจสามารถสูบฉีดโลหิตได้เร็วและแรงมากขึ้น กระเพาะอาหารและลำไส้ขยับเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ทำให้อาหารที่เรากินสามารถส่งผ่านไปได้ง่ายและสะดวก ผู้ที่ออกกำลังกายเป็นประจำมักจะถ่ายปกติ ตรงข้ามกับผู้ที่นั่งทำงานทั้งวัน ลำไส้ก็ลอยอยู่นิ่งไปด้วย กากอาหารก็จะค้างและจับตัวเป็นก้อนแข็งได้ง่าย อาการท้องผูกก็จะตามมา

2.ผักผลไม้..อย่าให้ขาด
อาหารที่มีกากใยสูง เช่น ผัก ผลไม้ จะช่วยกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวได้ดี กากอาหารสามารถขับถ่ายออกมาได้ง่ายและสม่ำเสมอ เพราะมีกากใยเป็นตัวกระตุ้น ผู้ที่มีอาการท้องผูก จึงควรทานผักผลไม้ที่มีกากใยสูง เช่น ฝรั่ง มะละกอ ผักต่างๆ แต่ที่น่ากังขา ได้แก่ น้ำผลไม้คั้นต่างๆ ที่โฆษณาว่าสามารถรักษาอาการท้องผูกได้ เพราะมีแต่น้ำแต่ไม่มีกากใย หรือมีก็น้อยมาก จะไปรักษาได้อย่างไร?

3.ดื่มน้ำมาก..กากอาหารอ่อนตัว
การดื่มน้ำน้อยเกินไป ทำให้กากอาหารในลำไส้ใหญ่แข็งตัว และจับกันเป็นก้อน จึงขับถ่ายออกได้ยากกว่าปกติ เราควรดื่มน้ำอย่างน้อยวันละ 8 แก้ว และในผู้ที่ท้องผูกอยู่แล้ว ควรเพิ่มปริมาณน้ำดื่มให้มากกว่าปกติ จะช่วยให้กากอาหารอ่อนตัวลงได้ สิ่งที่ควรงดดื่ม คือ น้ำชา กาแฟ เพราะมีสารที่ทำให้ลำไส้บีบตัวน้อยลง จึงทำให้เกิดอาการท้องผูก

4.ฝึกขับถ่ายให้เป็นนิสัย
หากไม่อยากมีท้องผูกเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ควรเริ่มฝึกถ่ายให้เป็นนิสัย และไม่ควรรีบเร่งถ่าย โดยอ้างว่ามีเวลาน้อย ต้องรีบไปทำงาน ห้องน้ำก็ควรเลือกที่ปลอดโปร่งสักหน่อย ประเภทมีคนยืนรอคิวอยู่หน้าห้องน้ำยาวไปถึงหน้าบ้าน ก็ลำบากไปหน่อย..มันฝืดน่ะ

5.น้ำ 1 แก้วเพื่อความคล่องสบาย
ตื่นเช้า ก่อนเข้าห้องน้ำถ่าย ควรดื่มน้ำก่อน 1 แก้ว เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวจะได้ถ่ายสะดวกขึ้น น้ำใสๆ 1 แก้วในตอนเช้า ยังช่วยให้เกิดความสดชื่น
ที่มา : https://sites.google.com/site/newnewmod/kar-dulae-raksa-rabb-khab-thay

การสมดุลของสารน้ำ
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ
ที่มา : http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

การรักษาดุลของร่างกาย (HOMEOSTASIS)

คือ ความสามารถในการปรับระดับของสภาพแวดล้อมภายในร่างกายให้มีความเหมาะสมต่อการดำรงชีวิตและการทำงานของเซลล์ภายในร่างกายของสิ่งมีชีวิตทั้งหลาย

การรักษาดุลยภาพของร่างกาย ได้แก่

ก.      การปรับระดับของของเหลวในร่างกาย

ข.      การปรับระดับของอิออน

ค.      การปรับระดับของความเป็นกรดด่าง (pH)

ง.       การปรับระดับของความเข้มข้นของสารละลาย

จ.      การปรับระดับของการไหลเวียนโลหิต

ฉ.      การปรับระดับของอุณหภูมิ

ช.      การปรับระดับของภูมิคุ้มกันต่างๆ

ร่างกายจะต้องมีการตอบสนองซึ่งเป็นได้ 2 แบบ เพื่อที่จะรักษาดุลยภาพ คือ

กระตุ้นให้มีการสร้างหรือหลั่ง (STIMULATION)
การควบคุมแบบย้อนกลับ (FEEDBACK MECHANISM) เมื่อมีสารที่ถูกสร้างขึ้นมามากศูนย์ควบคุมจะส่งสัญญาณให้อวัยวะที่เกี่ยวข้องผลิตสารพอเหมาะ
https://sites.google.com/a/splw.ac.th/dulyphaph-khxng-sing-mi-chiwit/kar-raksa-dulyphaph-khxng-na-elea-sar-tang-ni-rangkay

# data[].attributes.headline
สมาชิกในกลุ่ม326

# data[].attributes.body
สมาชิกในกลุ่ม
326🐷
น.ส.นิยาพร เสียงล้ำ เลขที่14
น.ส.ณัฏฐา ต๊ะมูล เลขที่36
น.ส.สิรินาถ ไชยผง เลขที่37
น.ส.สุภาภรณ์ รุ่งโรจน์ เลขที่38
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่2 ห้องA

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ

ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้

ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ
1.ความเป็นส่วนตัว การเข้าห้องน้ำส่วนตัวที่บ้าน ทำให้ไปในที่สาธารณะแล้วมักจะไม่สามารถขับถ่ายอุจจาระได้
2.ลักษณะนิสัย เช่นบางคนชอบขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า
หรือหลังรับประทานอาหารบางอย่าง
3.อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
4.น้ำ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
5.กิจกรรม เช่น การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
6.ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
7.อายุ เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยผู้สูงอายุ อาจเป็นสาเหตุให้ท้องผูกได้

การรักษาดุลยภาพของน้ำและสารต่างๆ ในร่างกาย
ร่างกายมีน้ำอยู่ประมาณ 65%- 70% ซึ่งร่างกายจะต้องรักษาดุลยภาพนี้ไว้ การรักษาดุลยภาพของน้ำทำได้โดยการควบคุมปริมาตรน้ำที่รับเข้าและที่ขับออกจากร่างกาย
ของเหลวที่ร่างกายรับเข้าและที่ขับออกมานั้น นอกจากน้ำเป็นส่วนใหญ่ ยังมีเกลือแร่และสารต่างๆ อยู่ด้วย แม้ว่าจะมีปริมาตรน้อยนิดเมื่อเทียบกับปริมาตรของน้ำ แต่ก็มีความสำคัญอย่างมาก และร่างกายต้องรักษาสมดุลต่างๆ ดังกล่าวไว้ให้ได้เพื่อให้ระบบต่างๆ ทำงานได้อย่างปกติ
ซึ่งมีไตเป็นอวัยวะสำคัญในการรักษาสมดุลของน้ำทำงานร่วมกับหน่วยไต
หน้าที่ของไต

1.  ขับถ่ายของเสีย ซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของร่างกาย เช่น ยูเรีย (urea) จากโปรตีน กรดยูริกจากกรดิวคลีอิก ครีเอทินีน (creatinine) จากครีเอทีน (creatine) ในกล้ามเนื้อ
2. เกิดสารบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น กลูโคส
3. ควบคุมสมดุลน้ำ และอิเล็กโทรไลต์ของร่างกายให้อยู่ในลักษณะที่พอเหมาะ
4. ควบคุมความเป็นกรดเบส
5. สร้างสารบางชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ฮอร์โมนอิรีโทรเจนีน (erthrogenin
6. ขับถ่ายสารแปลกปลอมที่ร่างกายรับมา เช่น ยารักษาโรค สารเคมีในอาหาร
ไตกับการรักษาสมดุลของน้ำ

ในสภาพที่ร่างกายขาดน้ำจะมีผลทำให้น้ำในเลือดน้อยหรือแรงดันออสโมติกของเลือดสูง(เลือดมีความเข้มข้นสูง) เมื่อผ่านเข้าไปที่ไฮโปทาลามัส จะไปกระตุ้นต่อมใต้สมองส่วนท้ายให้หลั่งฮอร์โมน ADH เข้าสู่กระแสเลือด แล้วไปกระตุ้นท่อของหน่วยไตให้ดูดน้ำกลับคืนเข้าสู่กระแสเลือดทำให้ปริมาณของน้ำในเลือดสูงขึ้น และร่างกายมีการขับถ่ายน้ำปัสสาวะลดลงและเข้มข้นขึ้น
ตรงข้าม ถ้าเลือดมีปริมาณน้ำมากหรือแรงดันออสโมติกของเลือดต่ำ (เลือดมีความเข้มข้นต่ำ) จะไปยับยั้งการหลั่งฮอร์โมน ADH ออกมา ท่อของหน่วยไตและท่อรวมจะดูดน้ำกลับคืนน้อยลง ปริมาณน้ำปัสสาวะมีมากขึ้น ร่างกายจึงขับถ่ายปัสสาวะมากและเจือจาง
นอกจากนี้ร่างกายมีกลไกที่จะลดการสูญเสียน้ำด้วยกระบวนการดูดกลับที่ท่อของหน่วยไตและมีกลไกที่จะกระตุ้นให้ร่างกายเกิดความต้องการน้ำเพื่อรักษาสมดุลของน้ำ เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกายมากๆและภาวะขาดน้ำของร่างกายจะไปกระตุ้นศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำที่ไฮโพทาลามัส ซึ่งทำให้เกิดอาการกระหายน้ำจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ตราบเท่าที่ร่างกายยังมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกาย

https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/

https://sites.google.com/a/splw.ac.th/dulyphaph-khxng-sing-mi-chiwit/kar-raksa-dulyphaph-khxng-na-elea-sar-tang-ni-rangkay

# data[].attributes.headline
น.ส.ธัญญภรณ์ ไพกะเพศ

# data[].attributes.body
น.ส.ธัญญภรณ์ ไพกะเพศ 33

น.ส.กานต์ชนก ชมศรีหาราช 32

น.ส.ธนวรรณ นิมานบูรณวิจิตร 31

น.ส.วลัยลักษณ์ วารินทรา 35
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่ 2 ห้องเอ

https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/

# data[].attributes.body
ภนางสาวนันธิดา บุญชาญ เลขที่ 48
นางสาวพรนภา บุญล้อม เลขที่ 70
นางสาวกุลชุลี ชื่นเปรื่อง เลขที่72
นางสาวศุภมาศ ตะวังทัน เลขที่76
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่ 2 รุ่นที่ 26 ห้อง A
การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระและปัสสาวะ
การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ
ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้
การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ

ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ

ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวกับจำนวนครั้งของการขับถ่ายอุจจาระ ลักษณะของอุจจาระ สี และกลิ่น นั้นเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาอย่างเป็นกระบวนการ ดังนี้

ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้
ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ
อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้

การเหน็บยาระบาย

อุปกรณ์

ถุงมือ Disposable
K-Y jelly
ยาเหน็บ
dulcolax

วิธีปฏิบัติ

เตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างให้พร้อมไปที่เตียงผู้สูงอายุ จัดสภาพแวดล้อมไม่เปิดเผยผู้ป่วย
ล้างมือให้สะอาด สวมถุงมือ
แจ้งให้ผู้สูงอายุทราบ
ตะแคงตัวผู้สูงอายุให้อยู่ในท่าตะแคงด้านซ้าย หรืออยู่ในท่ากึ่งคว่ำ ยกขาขวาไปด้านหน้าเล็กน้อย
เปิดชุดเฉพาะส่วนให้สามารถมองเห็นเฉพาะบริเวณทวารหนักเท่านั้น รองแผนรองซับเพื่อกันเปื้อน
แกะยาออกจากห่อ หล่อลื่นด้วย K-Y jelly เพื่อให้ยาสามารถลื่นไหลเข้าไปในทวารหนักได้สะดวก
ใช้มืออีกข้างยกแก้มก้นผู้สูงอายุขึ้นเพื่อให้สามารถมองเห็นทวารหนักอย่างชัดเจน
สอดยาเข้าไปในทวารหนัก หงายมือข้างที่สอดยาขึ้น ใช้นิ้วชี้ค่อยๆดันยาเหน็บเข้าไปอย่างนุ่มนวลจนสุดนิ้ว พร้อมกับแนะนำให้ผู้สูงอายุหายใจเข้าออกลึกๆ (ในกรณีที่ผู้สูงอายุรู้สึกตัว)
ค่อยๆดึงนิ้วชี้ออกอย่างนุ่มนวล ใช้สำลีเช็ดทำความสะอาดบริเวณรอบทวารหนัก ถอดถุงมือออก จัดท่าผู้สูงอายุให้เรียบร้อย
เก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อย ดูแลจัดสิ่งแวดล้อม และล้างมือให้สะอาด
* หมายเหตุ: ยาเหน็บจะออกฤทธิ์ใช้เวลาประมาณ 30 นาที ผู้สูงอายุจะมีอาการปวดถ่ายอุจจาระ กรณีผู้สูงอายุไม่รู้สึกตัวหลังจากเหน็บยาแล้วประมาณ 30 นาที ให้ผู้ดูแลเข้ามาดูผู้สูงอายุเป็นระยะจนกระทั่งผู้สูงอายุขับถ่ายอุจจาระเสร็จ

การสวนอุจจาระด้วยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูป (Enema)

Fleet enema

การสวนอุจจาระด้วยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูป มักถูกใช้ในผู้สูงอายุที่มีภาวะท้องผูก หรือใช้ในผู้สูงอายุที่ไม่มีความจำเป็นในการสวนล้างลำไส้ให้สะอาด โดยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูปนี้ถูกบรรจุอยู่ในขวดพลาสติก โดยกลไกของน้ำยานี้จะไปกระตุ้นทำให้เกิดปฏิกิริยาการระคายเคืองของเยื่อบุลำไส้และทำให้น้ำจากเนื้อเยื่อถูกดูดซึมเข้าไปรวมกับอุจจาระ มีผลทำให้ลำไส้โป่งตึงและขับถ่ายอุจจาระออกมาได้ โดยส่วนมากใช้เวลาประมาณ 5-10 นาที

วัตถุประสงค์

เพื่อกระตุ้นการขับถ่ายอุจจาระ
เพื่อช่วยสวนล้างลำไส้
อุปกรณ์

น้ำยาสวนอุจจาระสำเร็จรูปขนาดเล็ก
หม้อนอน หรือแผ่นรองซับ
ผ้ายางกันเปื้อน
ถุงมือ Disposable
K-Y jelly
วิธีปฏิบัติ

เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อมไปที่เตียงผู้สูงอายุ จัดสภาพแวดล้อมไม่เปิดเผยผู้ป่วย
ล้างมือให้สะอาด สวมถุงมือให้เรียบร้อย
แจ้งให้ผู้สูงอายุทราบ จัดท่าผู้สูงอายุให้อยู่ในท่าตะแคงกึ่งคว่ำ หรืออยู่ในท่าตะแคงซ้าย รองแผนรองซับเพื่อกันเปื้อน ในกรณีที่ผู้สูงอายุรู้สึกตัววางหม้อนอนไว้ใกล้ผู้สูงอายุ
ใช้มือข้างที่ถนัดจับขวดน้ำยาสวนอุจจาระสำเร็จรูป เปิดฝาครอบส่วนบนของขวดน้ำยาสวนอุจจาระออก ใส่สารหล่อลื่นป้ายบริเวณปลายขวดยาสวนเพื่อลดการเสียดสี
ใช้มืออีกข้างยกแก้มก้นผู้สูงอายุขึ้นเพื่อให้สามารถมองเห็นรูทวารอย่างชัดเจน
ค่อยๆสอดปลายขวดยาสวนอุจจาระ เข้าไปในทวารหนักลึกประมาณ 2 นิ้ว อย่างนุ่มนวล
ค่อยๆบีบน้ำยาเข้าไปอย่างช้าๆ โดยให้หยุดบีบน้ำยาเมื่อผู้สูงอายุบ่นปวด หรือรู้สึกว่ามีแรงต้าน(หากผู้สูงอายุรู้สึกตัวให้ผู้สูงอายุหายใจเข้าออกลึกๆ)
เมื่อน้ำยาหมดแล้ว ค่อยๆดึงขวดน้ำยาสวนอุจจาระออกอย่างนุ่มนวล
หลังจากสวนอุจจาระแล้ว ใช้สำลีเช็ดทำความสะอาดบริเวณรอบทวารหนัก ถอดถุงมือออก จัดท่าผู้สูงอายุให้เรียบร้อย
ตรวจสอบดูว่าผู้สูงอายุถ่ายอุจจาระแล้วหรือไม่ โดยตรวจทุก 15 นาที
เมื่อผู้สูงอายุถ่ายเรียบร้อย เก็บอุปกรณ์ให้เรียบร้อย ดูแลจัดสิ่งแวดล้อม และล้างมือให้สะอาด
บันทึกจำนวน สี ความคงตัว กลิ่น และรูปร่าง รวมทั้งสิ่งผิดปกติต่างๆ ลงในสมุดบันทึก
* หมายเหตุ: ยาเหน็บจะออกฤทธิ์ใช้เวลาประมาณ 10 – 15 นาที ผู้สูงอายุจะมีอาการปวดถ่ายอุจจาระ กรณีผู้สูงอายุไม่รู้สึกตัวหลังจากเหน็บยาแล้วประมาณ 30 นาที ให้ผู้ดูแลเข้ามาดูผู้สูงอายุเป็นระยะจนกระทั่งผู้สูงอายุขับถ่ายอุจจาระเสร็จ

การช่วยดูแลผู้สูงอายุที่มีรูระบายอุจจาระทางหน้าท้อง(Colostomy)
https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/

# data[].attributes.headline
สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.subject
สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.body
1. นายธนวัฒน์  คำมุงคุณ  เลขที่ 15
2. นายอภิชัย นาทองชัย  เลขที่ 34
3. นายสุรเดช  วงศ์แหวน  เลขที่  49
4. นายฤกษณพงษ์   ริยะบุตร  เลขที่ 69
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต
ชั้นปีที่ 2 รุ่นที่ 26 ห้อง A

# data[].attributes.body
สมาชิก
น.ส.กุลณัฐ กาวน เลขที่ 45
น.ส.สุดารัตน์ ธานี เลขที่ 55
น.ส.อุไรวรรณ ศรีสุลัย เลขที่ 56
น.ส.สุดธิดา พรหม เลขที่ 58

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ

อุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้

การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ
ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ

1.ความเป็นส่วนตัว ขาดความเป็นส่วนทำให้ไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระ
2.ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ
3.อาหาร อาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
4.น้ำ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
5.กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้

6.ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
7.อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

1. สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย

2. เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว

3. ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

https://healthathome.in.th/blog/การดูแลเกี่ยวกับระบบขั/
http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.headline
กลุ่ม พริตตี้เคียว สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.subject
กลุ่ม พริตตี้เคียว สมาชิกในกลุ่ม

# data[].attributes.body
1. นายธนวัฒน์   คำมุงคุณ  เลขที่ 15
2. นายอภิชัย  นาทองชัย  เลขที่ 34
3. นายสุรเดช   วงศ์แหวน  เลขที่ 49
4. นายฤกษณพงษ์  ริยะบุตร เลขที่ 69
นักศึกษาหลักสูรพยาบาลศาสตบัณฑิตชั้นปีที่ 2
รุ่นที่26 ห้อง A

การขับถ่าย
หมายถึง การกำจัดของเสียซึ่งเกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมภายในร่างกายสิ่งมีชีวิต สารบางอย่างที่เกิดขึ้นจากกระบวนการเมแทบอลิซึมนี้ร่างกายนำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ เก็บไว้ก็ไม่ได้ เพราะเป็นอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย จึงจำเป็นต้องกำจัดออก เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย กรดยูริก การกำจัดของเสียเหล่านี้มักจะต้องมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกายด้วย เพราะของเสีย เช่น   ยู เรีย และเกลือแร่หลายชนิดละลายอยู่ในน้ำ ดังนั้นร่างกายสิ่งมีชีวิตจึงต้องรักษาน้ำไม่ให้สูญเสียออกจากร่างกายมาก เกินไปและในขณะเดียวกันก็ต้องรับน้ำจากสิ่งแวดล้อมภายนอกเข้ามาทดแทนน้ำส่วน ที่สูญเสียไปด้วยน้ำที่ถูกกำจัดออกจากร่างกายของคนส่วนใหญ่ก็คือ เหงื่อ ปัสสาวะ ลมหายใจและอุจจาระ ถ้าหากว่าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปมากร่างกายก็ต้องได้รับน้ำทดแทนมากด้วย จำนวนน้ำที่ร่างกายได้รับและสูญเสียไปต้องใกล้เคียงกันในปัสสาวะของคนเราจะมีสารต่าง ๆ ละลายปะปนมาด้วย ในสภาพปกติ ร่างกายคนเราจะขับถ่านปัสสาวะออกมาประมาณวันละ 1,500 ลูกบาศก์เซนติเมตร และมีสารต่าง ๆ เจือปนออกมาดังนี้

สารในปัสสาวะ | ปริมาณเป็นกรัมต่อวัน
ยูเรีย
เกลือแกง
กรดฟอสฟอริก
โพแทสเซียม
กำมะถัน
กรดยูริก
แอมโมเนีย | 30
15
3.5
2.0
1.2
0.8
0.6

การขับถ่ายของสิ่งมีชีวิต

การขับถ่ายของคนเป็นการขับถ่ายของเสียที่เกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมประกอบด้วยอวัยวะต่าง ๆ คือ

1.        ไต (kidney) ทำหน้าที่ขับถ่ายปัสสาวะ นำของเสียพวกยูเรีย (urea) และเกลือแร่ต่าง ๆ

ที่เกินความต้องการออกจากร่างกาย

2.        ผิวหนัง (skin) ผิวหนังทำหน้าที่ในการขับเหงื่อโดยมีต่อมเหงื่อ (sweat glands)

กระจายอยู่ทั่วไป เหงื่อประกอบด้วยน้ำ เกลือแร่ต่าง ๆ และพวกของเสียไนโตรเจน (nitrogenous) การขับเหงื่อนอกจากเป็นการขับถ่ายแล้วยังช่วยรักษาระดับอุณหภูมิของร่างกายให้อยู่ในสภาพปกติด้วย

3.        ปอด (lung) ขับถ่ายก๊าซ CO₂ โดยระบบหายใจ

4.        ตับ (liver) ทำหน้าที่ในการเปลี่ยนสารซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของโปรตีน คือ

แอมโมเนีย (NH₃ ) ให็เป็นยูเรีย เพื่อขับถ่ายออกทางไตต่อไป สำหรับกากอาหาร ซึ่งเป็นส่วนที่ลำไส้ย่อยและดูดซึมไม่ได้จึงถูกจำกัดออกจากร่างกายทางทวารหนัก เราจึงควรเรียกกากกำจัดอาหารไม่ใช่การขับถ่าย แต่อย่างไรก็ตามในกากอาหารอาจจะมีของเสียที่เกิดจากเมทาบอลิซึมปะปนออกมาบ้าง เราจึงแยกการกำจัดกากอาหารกับการขับถ่ายได้ไม่ชัดเจน สิ่งมีชีวิตหลายชนิดมักจะขับถ่ายของเสียออกมาพร้อมกับน้ำ ดังนั้นการขับถ่ายจึงมีความสัมพันธ์อย่าง ใกล้ชิดกับการรักษาสมดุลน้ำและเกลือแร่ของร่างกาย

การขับถ่ายปัสสาวะของคน

ระบบขับถ่ายปัสสาวะของคนประกอบด้วยอวัยวะต่างๆ ดังนี้

1.ไต (kidney) มี2ไต

2.ท่อไต (ureter) มี2ท่อ

3.กระเพาะปัสาวะ (urinary bladder)

4.ท่อปัสสาวะ (urethra)

1.        ไต (kidney)

ไตของคนเป็นอวัยวะคู่ที่อยู่ทางด้านท้ายของช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังระดับเอว มีรูปร่างคล้ายเมล็ดถั่วดำ ยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร กว้าง6 เซนติเมตร และหนา3เซนติเมตร

ไตทั้งสองข้างหนัก300กรัม หรือประมาณ 0.4% ของน้ำหนักตัวภายในไตประกอบด้วยหน่วยย่อย

ที่ทำหน้าที่ในการกรองจำนวนมาก เรียกหน่วยย่อยนี้ว่าหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน

(nephron) ในไตแต่ละข้างจะมีเนฟรอนประมาณ1.0-1.25 ล้านหน่วย เนฟรอนของคนแต่ละคนจะมีจำนวนเนฟรอนคงที่ โดยสร้างมาตั้งแต่เกิดแล้วและไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีก ถ้าผ่าไตตามยาวจะพบว่าไตประกอบด้วย

1.รีนัลแคปซูล (renal medulla)คือ ส่วนที่อยู่นอกสุดเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่หุ้มอยู่รอบๆไต

2.รีนัลคอร์เทกซ์ (renal cortex)หรือเนื้อไต่ส่วนนอก มีสีดแดง และมีลักษณะเป็นจุดๆ สีแดงๆ มากมาย แต่ละจุดก็คือหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน ซึ่งประกอบด้วยโกลเมอรูลัส

(glomerulus) โบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) หลอดไตส่วนต้น (proximal tublue)

หลอดไตส่วนปลาย (disyal tubule)

3.รีนัลเมดัลลา (renal medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตส่วนนอก มีลักษณะเป็นเส้นๆ มีรูปร่างคล้าย

พีระมิด เรียกว่า เมดัลลารีพีระมิด(medullary pyra mid) ส่วนนี้ประกอบด้วยหลอดไตร่วม

(collecting tubule) และห่วงเฮนเล (Ioop of Henle) มีเมดัลลายังมีช่องเล็กๆ (papilla) ยื่นเข้าไปจนจดกับแคลิกซ์ (calyx) ซึ่งเป็นที่ที่รองรับปัสาวะที่ไหลมาจากหลอดไตร่วม

4.กรวยไต (pelvis) เป็นส่วนที่อยู่ตรงส่วนเว้าของไตเป็นที่รวมของน้ำปัสสาวะที่มาจาก แคลิกซ์

ส่วนของกรวยไตจะเป็นส้วนที่ต่อกับท่อไตอีกทีหนึ่ง

5.เนฟรอน (nephron) เป็นหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองอาจเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า

functional unit ของไต เนฟรอนแต่ละหน่วยประกอบด้วย

1.รีนัลคอร์พัสเคิล (renal corpuscle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ปลายตัน เป็นเยื่อบางๆ พองออกเป็นรูปกลมๆ มีรอยบุ่มตรงกลาง เรียกว่าโบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) ภายในรอยบุ๋มของโบว์แมนแคปซูลมีกลุ่มของเส้นเลือดฝอยซึ่งเรียกว่า โกลเมอรูลัส (glomerulus) บรรจุอยู่โกลเมอรูลัสเป็นเส้นเลือดฝอยที่แตกแขนงมาจาก afferent arteriole อีกที่หนึ่ง รีนัลคอร์พัสเคิลจะพบได้เฉพาะที่ส่วนของเนื้อไตส่วนนอก (renal cortex)เท่านั้น

2.รีนัลทิวบูล (renal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีความยาวประมาณ 45 – 65 มิลลิเมตร แบ่งออกเป็น 4 ส่วน คือ

2.1 หลอดไตส่วนต้น (proximal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีลักษณะขดไปขดมาอย่างซับซ้อน เซลล์ในส่วนนี้มีไมโครวิลไล (microvilli) มากเพราะต้องการเพิ่มพื้นที่ในการดูดสารต่างๆ กลับเข้าสู่กระแสเลือดและเซลล์ยังมีไมโทคอนเดรียมมากด้วยเนื่องจากดูดสารกลับเป็นแบบ active transport เป็นส่วนใหญ่ หลอดไตส่วนต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50 – 65 ไมคอน

2.2ห่วงเฮนเล (loop of Henle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อมาจากหลอดไตส่วนต้นโดยการโค้งลงสู่เนื้อไตส่วนใน (renal medulla) แล้วโค้งขึ้นเป็นรูปตัวยู เซลล์บริเวณนี้มีไมโครวิลไลและไมโทรคอนเดรียเล็กน้อย ห่วงเฮนเลมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14 – 22 ไมครอน

2.3หลอดไตส่วนท้าย (distal tubule) เป็นส่วนที่ต่อจากห่วงเฮนเลขึ้นมา มีลักษณะขดไปขดมาคล้ายหลอดไตส่วนต้นแต่ขดน้อยกว่า เซลล์มีไมโครวิลไลเล็กน้อยแต่มีไมโทรคอนเดรียมาก

2.4หลอดไตร่วม (collecting tubule) เป็นส่วนที่อยู่ต่อจากหลอดไตาส่วนท้ายหลอดไตร่วมนี้จะมาเปิดรวมกันกับท่อไตร่วมของเนฟรอนอื่นๆ เพื่อนำน้ำปัสสวะที่กรองได้ส่งเข้าสู่กรวยไตและท่อไตต่อไป

หน้าที่ของไต

ไตมีหน้าที่หลายประการ คือ

1.        ขับถ่ายของเสีย ซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของร่างกาย เช่น ยูเรีย คีเอทินีน (creatinine)

2.        เก็บสารบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น กลูโคส กรดอะมิโนโดยการดูดกลับ

3.        ควบคลุมสมดุลน้ำของร่างกายให้อยู่ในลักษณะที่พอเหมาะโดยการดูดน้ำกลับที่หลอด

ไต ทำให้ปัสวะข้นขึ้น

4.ควบคลุมความเป็นกรด-เบสขอลเหลวในร่างกายโดยการขับไฮโดเจนไอออน(H+)เข้าสู่

หลอดไตและดูดไฮโดรเจนคาร์บอเนตไอออน (HCO-3) กลับเข้าสู่เลือด

5.สร้างสารบางชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ฮอร์โมนอิริโทรเจนิน (erythrogenini)

ซึ่งจะรวมตัวกับโปรตีนโกลบูลินเป็นฮอร์โมนอิริโทรพอยอิทิน (erythropoietin) กระตุ้นไขกระ

ถูกให้สร้างเม็ดเลือดแดงนอกจากนี้ไตยังสร้างฮอร์โมนเรนิน (renin) ซึ่งมีผลในการกระตุ้น

การหลั่งฮอร์โมนแอลโดสเตอโรน (aldosterone) ของต่อมหมวกไต่ส่วนนอก (adrenal cortek)

สาร | ของเหลวที่กรองได้ที่โกลเมอรูลัส(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 180 ลิตร) | น้ำปัสสาวะ(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 1.5 ลิตร)
น้ำโปรตีนคลอไรด์โซเดียมกลูโคสยูเรียซัลเฟต | 162000 – 16740018000 – 36000666576180545.4 | 14400950250302.7 ไตเทียม (artificial kidneys)ไตเทียมช่วยให้เลือดบริสุทธิ์ได้ การทำงานของไตเทยมในการฟอกเลือด คือ การนำเลือดผู้ป่วยจากเส้นเลือดแดง (artery)บริเวณแขนไหเข้าไปในเครื่องไตเทียม และเลือดจะเข้าไปในท่อเล็กๆ ที่มีเยื่อบางๆ ของเซลโลเฟน (cellophane) โดยเยื่อเซลโลเฟนจะมีรูขนาดเล็กทำให้สารที่มีโมเลกุลเล็กๆ ผ่านเข้าออกได้น้ำยาที่ใช้จะมีส่วนประกอบคล้ายเลือด เมื่อไตเทียมทำงานของเสียที่อยู่ในเลือดซึ่งมีอยู่มากกว่าในน้ำยาจะแพร่เข้าสู่น้ำยา ดังนั้นเลือดที่ไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย ทางเส้นเวนบริเวณแขนจะมีของเสยอยู่น้อยมาก เนื่องจากผ่านการกรองของเยื่อเซลโลเฟนแล้ว ในปัจจุบันผู้ป่วยสามารถใช้เครื่องไตเทียม ซึ่งประกอบด้วยถุงน้ำยา ซึ่งทำหน้าที่ดูดซับของเสียได้ที่บ้านโดยใช้ครั้งละ 3 – 6 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 2 – 3 ครั้ง
ก.ท่อไต (ureter)
ท่อไตเป็นส่วนที่ต่อจากกรวยไต (renal pelvis) และไปสิ้นสุดที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder) ผนังของท่อไตเป็นกล้ามเนื้อเรียบและจะหดตัวแบบเพอริทัลซิส (peritalsis) ประมาณ 5 - 6 ครั้งต่อชั่วโมงไล่ให้ปัสสาวะเคลื่อนลงสู่กระเพาะปัสสาวะ ท่อไตยาวประมาณ 28 – 35 เซนติเมตรกว้างตั้แต่ 1 – 19 มิลลิเมตร มีผนัง 3 ชั้น โดยชั้นในสุด เรียกว่า มูคอซา (mucosa) ชั้นกลางเป็นกล้ามเนื้อ (muscular layer) ชั้นนอกเป็นเยื่อเกี่ยวพันให้ความแข็งแรงแก่ท่อไต
ข.กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
กระเพาะปัสสาวะ เป็นอวัยวะที่อยู่ในช่องอุ้งเชิงกรานด้านหลังกระดูกหัวหน่าว มีลักษณะเป็นถุงกลวงยืดหยุ่นได้ ผนังของกระเพาะปัสสาวะมีกล้ามเนื้อเรียบ 3 ชั้น ที่คอของกระเพาะจะมีกล้ามเนื้อหูรูดทวารเบามัดใน (internal sphincter muscle) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อลายอยู่ด้วย กระเพาะปัสสาวะทำหน้าที่เป็นที่เก็บสะสมน้ำปัสสาวะและขับถ่ายเมื่อเวลาหมาะสมการถ่ายปัสสาวะจะต้องประกอบไปด้วย1.        จำนวนปัสสาวะถ้าหากปัสสาวะเพิ่มมากขึ้นจนถึงจุดหนึ่ง ตั้งแต่ 150 – 400 ลบ.ซม. จะทำให้ผนังกระเพาะปัสสาวะตึงขึ้น2.        เกิด รีเฟลกซ์การถ่ายปัสสาวะเนื่องจากการตึงของผนังกระเพาะปัสสาวะมีผลทำให้เกิด กระแสประสาทส่งไปยังไขสันหลังและสมองแล้วส่งกระแสประสาทกลับมากระตุ้นให้ กล้ามเนื้อเรียบที่ผนังกระเพาะปัสสาวะบีบตัว3.        ยิ่ง ความดันกระเพาะปัสสาวะมาก ยิ่งทำให้เกิดการอยากถ่ายปัสสาวะมากขึ้น การเกิดรีเฟลกซ์ การถ่ายปัสสาวะจะมีผลในการกระตุ้นให้สมองส่งกระแสประสาทมายงกล้ามเนื้อหูรูด มัดนอกของกระเพาะปัสสาวะให้คลายตัวและเกิดการถ่ายปัสสาวะขึ้นค. ท่อปัสสาวะ(urethra)ท่อปัสสาวะเป็นส่วนสุดท้ายของทางเดินปัสสาวะ ในผู้ชายมีท่อปัสสาวะยาวประมาณ 8 นิ้วส่วนใหญ่ผู้หญิงจะมีท่อปัสสาวะยาวเพียง 1.5 นิ้วเท่านั้นเอง ท่อปัสสาวะของผู้ชายจะเปิดเข้าสู่อวัยวะสังวาส (penis) เป็นทางผ่านของสเปิร์ม (sperm) ด้วย ส่วนในผู้หญิงท่อปัสสาวะไม่ได้ผ่านคลทอริส (clitoris) และไม่ได้รวมกับช่องคลอด (vagina) แต่จะเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง เพิ่มเติม .. ไตของคนมี 1 คู่ อยู่ในช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังบริเวณเอว ยาวประมาณ 10-13 เซนตริเมตร
กว้าง 6 เซนตริเมตร และหนา 3 เซนตริเมตร ไตแต่ละข้างหนักประมาณ 150 กรัม
ต่อจากไตทั้งสองข้างมีท่อไต (ureter) ทำหน้าที่ ลำเลียงปัสสาวะไปเก็บไว้ที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
ก่อนที่จะขับถ่ายออกนอกร่างกายทางท่อ ปัสสาวะ (urethra)
โครงสร้างภายในของไต
1. รีนัลแคปซูล (Renal capsule)  เป็นส่วนที่อยู่ด้านนอกสุดหุ้มรอบไต
2. เนื้อไต ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ
- เนื้อไตชั้นนอก --> คอร์เทกซ์  (Cortex) ประกอบด้วยกลุ่มเส้นเลือดฝอยเรียกว่า โกลเมอรูลัส (Glomerulus) และถุงโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's Capsule) ทำหน้าที่เกี่ยวกับการกรองของเสียออกจากเลือด  และเป็นที่อยู่ของท่อหน่วยไตส่วนต้น (Proximal convoluted tubule)  และท่อหน่วยไตส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ซึ่งเป็นส่วนประกอบของหน่วยไต (Nephron)
- เนื้อไตชั้นใน --> เมดัลลา (medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตชั้นนอก มีลักษณะเป็นเส้น ๆ หรือหลอดเล็ก ๆ รวมกันเป็นกลุ่ม ๆ น้ำปัสสาวะจะส่งเข้าสู่กรวยไต
3. กรวยไต (Renal pelvis) ซึ่งทำหน้าที่รองรับน้ำปัสสาวะและส่งต่อไปสู่ท่อไต (Ureter) นำเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะและส่งต่อไปยังท่อปัสสาวะ  ไตแต่ละข้างจะประกอบด้วยหน่วยไต หรือเนฟรอน (Nephron) ประมาณ 1 ล้านหน่วย เป็นหน่วยย่อยที่ทำหน้าที่สร้างน้ำปัสสาวะ (Functional unit) โดยหน่วยไต (Nephron) แต่ละอัน ประกอบด้วย 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ 1. ส่วนที่เกี่ยวข้องกับการกรอง (Filtering unit) ซึ่งประกอบด้วย      - โกลเมอรูลัส (Glomerulus) --> กลุ่มหลอดเลือดฝอย (Glomerulus capillaries) ที่ขดรวมกันอยู่ในโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) ทำหน้าที่กรองสารออกจากพลาสมาให้เข้ามาในท่อหน่วยไต      - โบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) --> ส่วนต้นของท่อหน่วยไต มีลักษณะคล้ายถ้วย ของเหลวที่กรองได้จะผ่านเข้ามายังบริเวณนี้ 2.  ส่วนท่อของหน่วยไต (Renal tubule) ประกอบด้วยท่อส่วนต่าง ๆ ดังนี้      - ท่อขดส่วนต้น (Proximal convoluted tubule) เป็นส่วนถัดจากโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman’s capsule)ขดไปมาอยู่ในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) เป็นบริเวณที่มีการดูดกลับสารต่างๆ เข้าสู่ระบบไหลเวียนเลือดมากที่สุด      - ห่วงเฮนเล (Henle’s loop) หลอดโค้งรูปตัวยู ยื่นเข้าไปในชั้นเมดัลลา (Medulla) ประกอบด้วย ท่อขาลง ( Discending) และท่อขาขึ้น (Ascending) - ท่อขดส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ถัดจาก Henle’s loop เป็นท่อขดไปมาในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) และเปิดรวมกันที่ท่อรวม (Cellecting tubule) - ท่อรวม (Collecting duct) ต่อกับท่อขดส่วนปลาย ทำหน้าที่นำน้ำปัสสาวะส่งต่อไปยังกรวยไต (Pelvis) ท่อไต (Ureter) กระเพาะปัสสาวะ (Urenary bladder) และท่อปัสสาวะ (Urethra) ตามลำดับหน่วยไตทำหน้าที่ในการสร้างน้ำปัสสาวะ (Urine formation) ประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญ 3 ขั้นตอน ได้แก่ การกรองสารที่โกลเมอรูลัส (Glomerular filtration) การดูดสารกลับที่ท่อหน่วยไต (Tubular reabsorption) และการหลั่งสารโดยท่อหน่วยไต (Tubular Secretion)

https://sites.google.com/site/prissana56/bth-thi-6-kar-raksa-dulyphaph-ni-rangkay/6-2-rabb-khab-thay-kab-kar-raksa-dulyphaph-khxng-rangkay

# data[].attributes.body
สมาชิก

นางสาวชนินาถ พูนปริญญา เลขที่16

นางสาววีรยา ปะนาโก เลขที่26

นางสาวนาถตยา คำหงศ์สา เลขที่29

นางสาวกิตติยาภรณ์ แสนอุบล เลขที่30

นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่2 รุ่นที่26 ห้องA

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ

ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้

การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายปัสสาวะ

การขับถ่ายปัสสาวะ

ในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพที่แข็งแรงนั้นจะมีการขับปัสสาวะจำนวน 1500 ซีซีต่อวัน แต่ยังมีหลายปัจจัยที่มีผลต่อการขับปัสสาวะ เช่น อายุที่เพิ่มขึ้น ภาวะความเจ็บป่วย ปริมาณของสารน้ำที่ได้รับ อาหารประเภทเกลือ และยาบางตัว เป็นต้น

การปัสสาวะ หมายถึง ขบวนการที่ขับปัสสาวะออกจากกระเพาะปัสสาวะ โดยความถี่ของการปัสสาวะขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำที่ได้รับ ลักษณะนิสัย ความสะดวกในการเข้าห้องน้ำ ซึ่งบางคนจะต้องปัสสาวะก่อนนอน หลังจากตื่นนอน ก่อนรับประทานอาหาร หรืออาจปัสสาวะทุก 2 ถึง 3 ชั่วโมง ขึ้นกับลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล ดังนั้นสิ่งที่ควรคำนึงถึงได้แก่

-ให้ผู้สูงอายุได้รับสารน้ำที่เพียงพอ

ติดตามลักษณะนิสัยการขับถ่ายปัสสาวะ และช่วงเวลาในการขับถ่ายปัสสาวะของผู้สูงอายุและบันทึกเพื่อดูแลผู้สูงอายุในการปัสสาวะได้อย่างเหมาะสม

-ช่วยเหลือให้ผู้สูงอายุเข้าห้องน้ำเพื่อปัสสาวะ หรือหากเร่งด่วนควรจัดหม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ให้ใกล้กับผู้สูงอายุ

-ช่วยให้ผู้สูงอายุนั่งปัสสาวะในท่าที่เหมาะสม และสะดวกต่อการปัสสาวะ โดยผู้หญิงควรอยู่ในท่านั่งเพื่อปัสสาวะ และผู้ชายควรยืนเพื่อปัสสาวะ ถ้าไม่ขัดต่อแผนการรักษา

-อุปกรณ์ต่างๆ เช่น หม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ควรเตรียมให้อุ่นๆ หรืออยู่ในอุณหภูมิห้อง

ควรจัดสถานที่ให้มิดชิดไม่เปิดเผย ในขณะผู้สูงอายุปัสสาวะ

-ถ้าผู้สูงอายุรู้สึกปัสสาวะไม่ออก ควรเปิดเสียงน้ำไหล กดน้ำชักโครก ทำเสียงให้มีเสียงคล้ายเสียงกำลังขับถ่ายปัสสาวะ หรือแช่มือผู้สูงอายุลงในน้ำอุ่น เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูงอายุรู้สึกต้องการปัสสาวะ

-ควรอยู่บริเวณใกล้เคียงผู้สูงอายุเพื่อให้การช่วยเหลือผู้สูงอายุ แต่ไม่ควรเร่งรัดผู้สูงอายุ ควรให้ผู้สูงอายุรู้สึกสบาย ผ่อนคลายในขณะปัสสาวะ

ที่มา: https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในมนุษย์

ในร่างกายของมนุษย์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบประมาณ 3 ใน 4 หรือประมาณ 75% ของน้ำหนักตัวโดยน้ำที่อยู่ในร่างกายสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ น้ำที่ประกอบอยู่ภายในเซลล์ประมาณ 60% น้ำที่อยู่นอกเซลล์ประมาณ 30% น้ำที่อยู่ในเนื้อเยื่อและน้ำเลือดอีกไม่เกิน 10% ซึ่งน้ำในแต่ละส่วนจะถูกควบคุมให้มีดุลยภาพอยู่ได้ โดยจะมีการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงเพื่อทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา

ปกติมนุษย์ต้องการน้ำประมาณวันละ 2-3 ลิตร ซึ่งได้จากการดื่มน้ำ การบริโภคอาหารและจากกระบวนการออกซิเดชันจากสารอาหารอีกประมาณ 200 มล. โดยร่างกายจะมีการขับน้ำออกจากร่างกายในลักษณะของปัสสาวะ อุจจาระ ลมหายใจ และเหงื่อ ซึ่งวิธีการหลักที่ร่างกายใช้ในการขับน้ำออกจากร่างกาย คือ ทางปัสสาวะ โดยในแต่ละวันมนุษย์จะมีการขับน้ำออกทางปัสสาวะประมาณ 500-2,300 มล. หรือเฉลี่ยวันละประมาณ 1,500 มล.

เมื่อร่างกายและจิตใจมีความสมดุล ระบบต่างๆ ของร่างกายก็จะกระตุ้นให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเองได้ อาการผิดปกติจะดีขึ้นและสามารถป้องกันโรคต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจิตแพทย์ได้แนะวิธีการสร้างสมดุลด้านจิตใจและร่างกาย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น โดยมี 5 ข้อหลักๆ ดังนี้

1.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ มีระบบภูมิต้านทานที่ดี อวัยวะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะการออกกำลังกายจะช่วยทำให้หัวใจและปอดแข็งแรง เลือดไปเลี้ยงสมองได้มากขึ้น ช่วยลดคอเลสเตอรอล ทำให้โอกาสเส้นเลือดอุดตันลดลง ส่งผลดีต่อระบบการย่อยและการขับถ่าย ทั้งยังช่วยทำให้นอนหลับสนิทหลับได้นานอีกด้วย

2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ ไม่ควรทานอาหารที่เป็น กรดหรือด่างมากจนเกินไป แต่ถ้าเมื่อไรที่ร่างกายและอวัยวะภายในมีความร้อน อาหารที่มีฤทธิ์เย็นที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายให้เป็นปกติได้ คือ ผักบุ้ง ตำลึง ผักหวาน แตงกวา ฟัก และหัวปลี ส่วนผลไม้ควรเป็นประเภท มังคุด มะยม แตงโม แตงไทย แคนตาลูป ส้มโอ กล้วยน้ำว้า แก้วมังกร กระท้อน แอปเปิล น้ำมะพร้าว และลูกพรุน เป็นต้น

3.พักผ่อนให้เพียงพอ เพราะการอดนอนทำให้ระบบการเผาผลาญในร่างกายไม่ดี ฮอร์โมนทำงานไม่ปกติ เกิดการติดขัดของเมตาโบลิซึม และส่งผลต่อด้านอารมณ์และจิตใจได้

4.เสริมสร้างจิตใจให้แข็งแรงโดยการฝึกทักษะการดูแลจิตใจเพื่อรับมือกับความเครียด โดยการฝึกผ่อนคลายจิตใจอย่างสม่ำเสมอ หยุดพักหยุดคิดเรื่องเครียดต่างๆ เพราะในแต่ละวันจะมีเรื่องเข้ามากระทบจิตใจมากมาย ทำให้อารมณ์ขุ่นมัว เศร้าหมอง เครียด ไม่แจ่มใส หากอารมณ์เหล่านี้ไม่มี การระบายออกก็จะเกิดความเครียดสะสมได้ ควรหากิจกรรมสร้างสรรค์ทำ เช่น ฟังเพลง ดูหนัง เล่นกีฬา ท่องเที่ยวสถานที่ทางธรรมชาติ เที่ยวต่างจังหวัด หรือทำกิจกรรมร่วมกับครอบครัว

5.คอยสังเกตดูแลเอาใจใส่ตัวเองทั้งร่างกายและจิตใจ ว่า อยู่ในภาวะสมดุลหรือไม่ ทำอะไรเกินไป หรือขาดไปบ้าง ให้ฟังเสียงของร่างกายและจิตใจ เพื่อจะได้รู้ว่าเราควรจะปรับตัวเองเพื่อให้ร่างกายและจิตใจอยู่ในสภาวะสมดุลอย่างไร

ที่มา: https://storylog.co/story/58d385819f117b6b179936df

สรุป
การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ
ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน ควรมีการดูแลดังนี้
-ดื่มน้ำมากๆ
-ทานอาหารที่มีประโยชน์และมีกากใย
-ไม่กลั้นอุจจาระนานๆ
-ออกกำลังกายสม่ำเสมอ
-ไม่ใช้ยาระบายบ่อยๆ
-ทำความสะอาดทุกวัน
- สังเกตอุจจาระหากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายปัสสาวะ
-ดื่มน้ำให้เพียงพอ
-เข้าห้องน้ำเพื่อปัสสาวะ
-อาบน้ำชำระร่างกายและอวัยวะเพศให้สะอาดทุกวัน
-นั่งปัสสาวะในท่าที่เหมาะสม และสะดวกต่อการปัสสาวะ
-ไม่ควรกลั้นปัสสาวะ
-ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม
-ถ้ามีอาการผิดปกติต้องรีบปรึกษาแพทย์

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในมนุษย์
ในร่างกายของมนุษย์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบประมาณ 3 ใน 4 หรือประมาณ 75% ของน้ำหนักตัวโดยน้ำที่อยู่ในร่างกายสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ น้ำที่ประกอบอยู่ภายในเซลล์ประมาณ 60% น้ำที่อยู่นอกเซลล์ประมาณ 30% น้ำที่อยู่ในเนื้อเยื่อและน้ำเลือดอีกไม่เกิน 10% ซึ่งน้ำในแต่ละส่วนจะถูกควบคุมให้มีดุลยภาพอยู่ได้ โดยจะมีการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงเพื่อทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา

เมื่อร่างกายและจิตใจมีความสมดุล ระบบต่างๆ ของร่างกายก็จะกระตุ้นให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเองได้ อาการผิดปกติจะดีขึ้นและสามารถป้องกันโรคต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจิตแพทย์ได้แนะวิธีการสร้างสมดุลด้านจิตใจและร่างกาย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น โดยมี 5 ข้อหลักๆ ดังนี้
1.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง
2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ
3.พักผ่อนให้เพียงพอ
4.เสริมสร้างจิตใจให้แข็งแรงโดยการฝึกทักษะการดูแลจิตใจเพื่อรับมือกับความเครียด

# data[].attributes.body
1.นางสาวภัทราพร  คูหานา เลขที่ 28
2.นางสาวพรศิริ  เกตุฤทธิ์  เลขที่ 42
3.นางสาวชฎาพร  พรมมะดี  เลขที่ 44
4.นางสาวทัทริยา  สุระเทวี  เลขที่ 71

การดูแลการขับถ่ายและรักษาสมดุลน้ำ
แนวคิดและเทคนิคการดูแลสมดุลน้ำ
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 น้ำภายในร่างกาย จะมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างคงที่  เพื่อรักษาสภาพของเซลล์ต่างๆ ให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างเป็นปกติ  โดยน้ำภายนอกเซลล์ ( ECF ) ซึ่งมีโอกาสสัมผัสกับสิ่งแวดล้อมได้มากกว่า  จะมีการเปลี่ยนแปลงได้ง่ายกว่าน้ำภายในเซลล์  ( ICF )   สารอาหารและของเสียที่ส่งผ่านเข้าออกเซลล์จะถูกขนส่งผ่านทาง plasma ในเส้นเลือด น้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ

1 เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ  เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างเช่น กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย

2.น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย

3.น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

border=0 v:shapes="_x0000_s1026">4.น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย

5.น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพ

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

1.               สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย

2.               เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว

3.               ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

ความผิดปกติของสมดุลน้ำในร่างกาย  ( Water  balance )

ภาวะขาดน้ำ  (water depletion)

สาเหตุ  ภาวะขาดน้ำที่พบได้บ่อยจะมีการเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นออสโมลลาลิตี้ร่วมด้วย  ซึ่งจะมีค่าเพิ่มสูงขึ้น  โดยมากแล้ว มักจะเกิดจากการเสียเหงื่อมากกว่าปกติ  จึงทำให้มีการเปลี่ยนแปลงทั้งปริมาตรเลือด  ความดันเลือดและความเข้มข้นของ plasma  ถ้าเกิดสภาวะที่ผิดปกติขึ้น  เช่น  ท้องร่วง  การเสียเลือด  การอาเจียน  ก็จะเกิดภาวะขาดน้ำที่ความเข้มข้นออสโมลาลิตี้ ไม่เปลี่ยนแปลงได้ เนื่องจากมีการสูญเสียอิเล็กโทรไลท์ร่วมด้วยในปริมาณมากพอ  ( การเสียเลือดจะเป็น isotonic  เสมอแต่ท้องร่วงและอาเจียน อาจเป็นแบบ hypertonic  ได้ขึ้นอยู่กับความรุนแรงของอาการ )

ภาวะน้ำเกิน  ( Water  explansion )

สาเหตุ       สาเหตุส่วนใหญ่จะมากจากความผิดปกติของไตในการขับน้ำปริมาณที่มากเกินความต้องการออกไป  ซึ่งมักจะเกิดจากภาวะไตวายเรื้อรัง   ภาวะ acute  tubular  necrosis  หรือภาวะอุดตันของทางเดินปัสสาวะ  และในกรณีที่ไตทำงานปกติ แต่มีความผิดปกติในการหลั่ง  ADH  ก็จะทำให้ดูดกลับน้ำมากเกินความต้องการทำให้เกิดภาวะน้ำเกินได้เช่นกัน
การดูแลสมดุลของน้ำ
1.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ มีระบบภูมิต้านทานที่ดี อวัยวะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะการออกกำลังกายจะช่วยทำให้หัวใจและปอดแข็งแรง เลือดไปเลี้ยงสมองได้มากขึ้น ช่วยลดคอเลสเตอรอล ทำให้โอกาสเส้นเลือดอุดตันลดลง ส่งผลดีต่อระบบการย่อยและการขับถ่าย
2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ ไม่ควรทานอาหารที่เป็น กรดหรือด่างมากจนเกินไป แต่ถ้าเมื่อไรที่ร่างกายและอวัยวะภายในมีความร้อน อาหารที่มีฤทธิ์เย็นที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายให้เป็นปกติได้ คือ ผักบุ้ง ตำลึง ผักหวาน แตงกวา ฟัก และหัวปลี ส่วนผลไม้ควรเป็นประเภท มังคุด มะยม แตงโม แตงไทย แคนตาลูป ส้มโอ กล้วยน้ำว้า แก้วมังกร กระท้อน แอปเปิล น้ำมะพร้าว และลูกพรุน เป็นต้น
3.ประเมินอาการและอาการแสดงของการได้รับน้ำเกิน ได้แก่ น้ำหนักตัวลดเพิ่ม ความดันเลือดสูง ระดับการรู้สติเปลี่ยนไป ฟังปอดได้เสียง Rales ผลถ่ายภาพรังสีปอดพบมีน้ำคั่งในปอด ค่าโซเดียมและ Osmolality ลดลง ปัสสาวะมีความถ่วงจำเพาะต่ำ เหนื่อย หอบ นอนราบไม่ได้ บวมที่ปลายมือปลายเท้า ค่า CVP สูง หลอดเลือดดำบริเวณคอโป่ง
4.กรณีที่มีอาการสูญเสียน้ำ โดยไม่ปรากฏอาการคลื่นไส้อาเจียน ให้รับประทานอาหารอ่อน ย่อยง่าย แคลอรี่และโปรตีนสูง โดยให้ครั้งละน้อยๆ บ่อยๆ ครั้ง เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารที่เพียงพอแก่ร่างกาย
5.หลีกเลี่ยงอาหารที่ร้อนหรือเย็นจนเกินไป เพื่อลดการกระตุ้นการเคลื่อนไหวของกระเพาะอาหารและลำไส้
6.ดูแลรักษาความสะอาดบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ ในกรณีที่ผู้ป่วยมีอาการถ่ายเหลว เพื่อป้องกันการติดเชื้อและการระคายเคืองต่อผิวหนัง
การประเมินสมดุลน้ำในร่างกายของบุคคล
1.ตัวชี้วัดอะไรที่สามารถประเมินสมดุลน้ำและระดับน้ำในร่างกายได้ดีที่สุดในผู้ใหญ่ทั่วไป (19 – 64 ปี)
– ไม่มีตัวชี้วัดตัวใดตัวหนึ่งที่ดีที่สุด แต่ควรใช้ตัวชี้วัดดังต่อไปนี้ประเมินร่วมกัน คือ Urine specific gravity, urine osmolality, serum osmolality และสีของปัสสาวะ ตัวชี้วัดอีกตัวหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินภาวะขาดน้ำเฉียบพลันได้คือน้ำหนักลดเกิน 3% ในระยะเวลาสั้นๆ
การบันทึกปริมาณน้ำเข้าออกจากร่างกาย
3.1 การได้รับน้ำเข้าสู่ร่างกาย
(1)   ระบบทางเดินอาหาร   :     เป็นระบบที่ร่างกายได้รับน้ำมากที่สุด โดยได้รับจากการรับประทานอาหารและการดื่มน้ำ ทั้งนี้จะมีการดูดซึมที่ลำไส้เล็กมากที่สุด รองลงมาคือ ลำไส้ใหญ่
(2)  กระบวนการเมตาบอลิซึมในร่างกาย  :   เกิดจากการสลายอาหารในร่างกายโดยการใช้ออกซิเจน (O2)
(3)   การให้ทางหลอดเลือด   : ส่วนใหญ่จะมาจากการรักษาอาการเจ็บป่วย  เช่น ฉีดยา  ให้เลือด  ให้น้ำเกลือ
3.2      การสูญเสียน้ำออกจากร่างกาย
(1)   ปัสสาวะ  : ไตมีหน้าที่ช่วยควบคุมสมดุลของน้ำและอิเล็กโทรไลท์ในร่างกาย โดยการขับทิ้งน้ำและอิเล็กโทรไลท์ส่วนเกินออกทางปัสสาวะ ดังนั้นถ้ามีความผิดปกติของไต  อาจมีผลต่อปริมาณน้ำและอิเล็กโทรไลท์ในร่างกายได้
(2)   ผิวหนัง   : โดยปกติแล้ว ร่างกายจะขับน้ำและโซเดียมออกทางเหงื่อ ประมาณ 500 มิลลิลิตรต่อวัน
(3)   การหายใจ  :  มีการสูญเสียน้ำในรูปของไอน้ำออกมากับการหายใจ
(4)   ระบบทางเดินอาหาร : มีการสูญเสียน้ำออกมากับการถ่ายอุจจาระ  อาเจียน ซึ่งในภาวะปกติจะสูญเสียน้ำด้วยวิธีนี้น้อย
(5)   ทางอื่นๆ  :  เช่น จากการผ่าตัด ประจำเดือน หรือขณะคลอดบุตร

ที่มา : http://www.mt.mahidol.ac.th/e-learning/bodyfluid%20and%20electrolyte/water.htm?fbclid=IwAR2nW8fNyGsTT2OFgLI4IeNWGSjp367c7o6pKKbzqN6LDStlVGPi2tjGeGM

http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

http://sheacademy.in.th/?p=1004&fbclid=IwAR22BH2V7BqNyZPZBLZI_5njpPMkTGd5y1IORK__5AqJ9mwfHMSfWsHtzKY

การขับถ่าย
ไต (Kidney) อวัยวะรูปร่างคล้ายเมล็ดถั่วเขียว มีขนาดใหญ่ อยู่ด้านซ้ายและขวาของกระดูกสันหลัง ภายในไตจะมีท่อเล็ก ๆ ที่มีผนังบาง ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก เมื่อระบบหมุนเวียนเลือด พาเลือดมาหมุนเวียนผ่านไต ผนังดังกล่าวจะทำหน้าที่กรองของเสีย เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย เกลือแร่และน้ำ ออกจากเลือด ทำให้เลือดที่มีของเสียกลายเป็นเลือดดีและไหลกลับเข้าสู่หัวใจ โดยน้ำและของเสียที่ไตกรองได้ จะไหลลงสู่ท่อไต เก็บไว้ที่กระเพาะปัสสาวะและรอการขับออกจากร่างกายผ่านทางการขับถ่ายปัสสาวะ โดยปัสสาวะปกติ จะมีสีเหลือง ไม่ขุ่น ไม่มีตะกอน มีกลุ่นฉุนเล็กน้อย ประกอบด้วยน้ำประมาณ 95% และของแข็ง 5% ซึ่งเป็นทั้งสารอินทรีย์และสารอนินทรีย์ ได้แก่ ยูเรีย แอมโมเนีย น้ำตาล โซเดียม คลอไรด์ แคลเซี่ยม และแมกนีเซี่ยม รวมทั้งกรดไขมันและฮอร์โมนบางชนิดด้วย ปกติมีค่าเป็นกรด โดยมี pH ต่ำกว่า 7.4 แต่สามารถเปลี่ยนตามอาหารที่รับประทานและสภาวะสุขภาพของร่างกาย
ผิวหนัง (Skin) ที่ผิวหนังมีต่อมเหงื่อ (Sweat gland) ภายในต่อมเหงื่อจะมีท่อขดและมีหลอดเลือดฝอยลำเลียงเลือดที่มีของเสียมายังต่อมเหงื่อ โดยของเสียจะแพร่ออกจากหลอดเลือดฝอยเข้าสู่ท่อในต่อมเหงื่อ กลายเป็นเหงื่อ (Sweat) โดยเหงื่อจะประกอบด้วยน้ำร้อยละ 99 และสารอื่น ๆ อีกร้อยละ 1 ได้แก่ เกลือโซเดียมคลอไรด์ ยูเรีย แอมโมเนีย และสารอื่น ๆ เหงื่อจะถูกลำเลียงไปตามท่อออกสู่ภายนอกร่างกายผ่านรูเหงื่อทั้งนี้ในบางพื้นที่ของผิวหนัง อาทิ รักแร้ รอบหัวนม รอบสะดือ จะมีต่อมเหงื่อชนิดที่ไม่มีรูเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง โดยสารที่ขับออกจากต่อมชนิดนี้จะทำให้ร่างกายเกิดกลิ่นตัว

ลำไส้ใหญ่ (Large intestine) ภายหลังจากอาหารที่รับประทาน ผ่านระบบย่อยอาหารเป็นที่เรียบร้อย กากอาหารจะเหลืออยู่ที่ลำไส้ใหญ่ ที่ซึ่งสารอาหารที่มีประโยชน์ อาทิ น้ำ แร่ธาตุ วิตามิน และกลูโคส จะถูกดูดซึมกลับเข้าสู่ร่างกายอีกครั้ง ทำให้กากอาหารมีลักษณะเหนียว ข้นจนเป็นก้อนกึ่งแข็ง หลังจากนั้นกากอาหารจะถูกบีบให้เคลื่อนที่ไปอยู่ในส่วนของไส้ตรง ซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายของลำไส้ใหญ่ และขับถ่ายสู่ภายนอกร่างกายทางทวารหนัก กลายเป็นอุจจาระอุจจาระ (Stools) ประกอบด้วยน้ำ 75% และของแข็ง 25% ได้แก่ กากอาหาร แบคทีเรีย ไขมัน เกลือ โปรตีน และอื่น ๆ โดยมีลักษณะ สีและกลิ่นแตกต่างกันไปตามส่วนประกอบของอุจจาระนั้นๆ ดังนั้นลักษณะของก้อนอุจาระอาจบอกสภาวะของร่างกายในเบื้องต้นได้ เช่น อุจจาระแข็ง เม็ดกลมเล็ก ร่างกายอาจขาดน้ำ ขาดใยอาหาร หรืออุจจาระอยู่ในลำไส้ใหญ่นานเกิน อุจจาระมีเลือดปน อาจมีเลือดออกที่ลำไส้ใหญ่ เป็นริดสีดวงเป็นต้น

ปอด (Lung) นอกเหนือจากการหายใจเข้า ซึ่งเป็นการนำออกซิเจนจากอากาศภายนอกมาสู่ปอด โดยออกซิเจนจะแพร่จากถุงลมปอดเข้าหลอดเลือดฝอย ปอด ไหลกลับเข้าสู่หัวใจเพื่อส่งไปเลี้ยงเซลล์ของเนื้อเยื่อต่าง ๆ ทั่วร่างกายในทางกลับกัน ของเสียที่เกิดขึ้นภายหลังกระบวนการเผาผลาญ ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์จะแพร่ออกจากเซลล์ของเนื้อเยื่อต่าง ๆ เข้าสู่หลอดเลือดฝอย โดยผ่านขั้นตอนทางเคมีในระหว่างการเดินทางและกลับเข้าสู่หัวใจ และผ่านมาที่หลอดเลือดฝอยปอด ที่ซึ่งคาร์บอนไดออกไซด์จะแพร่ผ่านผนังของหลอดเลือดฝอยปอดเข้าสู่ถุงลมปอด แล้วลำเลียงไปตามหลอดลม เพื่อกำจัดออกนอกร่างกายทางจมูก ผ่านการหายใจออก

การดูแลการขับถ่าย

1.ดื่มน้ำสะอาดวันละมาก ๆ รับประทานอาหารที่สุกใหม่ ๆ

2. ไม่กลั้นอุจจาระและปัสสาวะเป็นเวลานาน ๆ

3. ควรอาบน้ำชำระร่างกายทุกวัน

4. ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม

5.การกินอาหารที่มีกากใยสูงทั้งจากพืชและผลไม้ทำงานร่วมกันในการช่วยกระตุ้นให้ขับถ่าย บางคนกินผักผลไม้แล้วท้องอืด อึดอัด ทั้งยังมีพฤติกรรมดื่มน้ำน้อยเพราะหลีกเลี่ยงการเข้าห้องน้ำ เนื่องจากลำบากที่ต้องลุกไปเข้าห้องน้ำบ่อยๆ นี่ก็เป็นปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะท้องผูกได้

6.การเสียสมดุลในลำไส้ใหญ่ เนื่องจากการใช้ยาปฏิชีวินะยาปฏิชีวนะไม่เพียงกำจัดเชื้อโรคเท่านั้น แต่ยังทำลายโพรไบโอติกส์หรือจุลินทรีย์สุขภาพในลำไส้ใหญ่ตายด้วย โพรไบโอติกส์มีความสำคัญต่อการรักษาความแข็งแรงของลำไส้ใหญ่และกระตุ้นการขับถ่าย

ที่มา : https://www.nestlehealthscience-th.com/health-management/aging/hexagon3

https://excretorypework.blogspot.com/2014/06/5-2.html?m=1&fbclid=IwAR1ErHgtiiNKv6k1rAsuOaKN-Uvluq2C9dI2A3gInD4FgrvzOr4VFnaa0f4

สรุปเพิ่มเติม
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 น้ำภายในร่างกายจะมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างคงที่  เพื่อรักษาสภาวะต่างๆให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างเป็นปกติ

หน้าที่สำคัญของน้ำ

1 เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ

2.น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย

3.น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก

4.น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย

5.น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพ

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

-เมื่อร่างกายมีปริมาณน้ำในเลือดน้อยแรงดันออสโมติกสูง ส่งผลให้มีการไปกระตุ้นไฮโพทาลามัส ทำให้ต่อมใต้สมองส่วนหลังมีการหลั่ง ADH กระตุ้นท่อหน่วยไตดูดน้ำกลับ และเกิดการกระหายน้ำ

-เมื่อร่างกายมีปริมาณน้ำในเลือดมาก แรงดันออสโมติกต่ำ ไม่มีการไปกระตุ้นไฮโพทาลามัส ทำให้ต่อมใต้สมองส่วนหลังไมรหลั่ง ADH ไม่มีการกระตุ้นท่อหน่วยไตดูดน้ำกลับ ทำให้ปัสสาวะมาก และเจือจาง

การดูแลสมดุลของน้ำ

1.ดื่มน้ำให้เพียงพอต่อปริมาณที่ร่างกายต้องการ

2.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ มีระบบภูมิต้านทานที่ดี อวัยวะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกายไม่ควรทานอาหารที่เป็น กรดหรือด่างมากจนเกินไป อาหารที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายให้เป็นปกติได้ คือ ผักบุ้ง ตำลึง ผักหวาน แตงกวา ฟัก และหัวปลี

3.ประเมินร่างกายของตนเองเพื่อเฝ้าระวังภาวะน้ำเกิน หรือภาวะขาดน้ำ ได้แก่ น้ำหนักตัว ความดันเลือด เหนื่อย หอบ

4.กรณีที่มีอาการสูญเสียน้ำ โดยไม่ปรากฏอาการคลื่นไส้อาเจียน ให้รับประทานอาหารอ่อน ย่อยง่าย แคลอรี่และโปรตีนสูง โดยให้ครั้งละน้อยๆ บ่อยๆ ครั้ง เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารที่เพียงพอแก่ร่างกาย

การประเมินสมดุลน้ำในร่างกายของบุคคล
– ไม่มีตัวชี้วัดตัวใดตัวหนึ่งที่ดีที่สุด แต่ควรใช้ตัวชี้วัดดังต่อไปนี้ประเมินร่วมกัน คือปริมาณน้ำเข้า น้ำออกในแต่ละวัน Urine specific gravity, urine osmolality, serum osmolality และสีของปัสสาวะ ตัวชี้วัดอีกตัวหนึ่งที่สามารถใช้ประเมินภาวะขาดน้ำเฉียบพลันได้คือน้ำหนักลดเกิน 3% ในระยะเวลาสั้นๆ

การบันทึกปริมาณน้ำเข้าออกจากร่างกาย

การได้รับน้ำเข้าสู่ร่างกายในผู้ใหญ่ 1วัน

-                    จากอาหาร   =   1,000 (Cm³)

-                     จาการดื่ม    =    1,200 (Cm³)

-                     จากกระบวนการหายใจในเซลล์   =   300 (Cm³)

การสูญเสียน้ำออกจากร่างกายในผู้ใหญ่ 1วัน

-                     ทางลมหายใจออก           350 (Cm³)

-                      ทางเหงื่อ                         500 (Cm³)

-                      ทางปัสสาวะ                   1,500 (Cm³)

-                     ทางอุจจาระ                    150 (Cm³)

การขับถ่าย

ไต (Kidney) ทำหน้าที่กรองของเสีย เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย เกลือแร่และน้ำ ออกจากเลือด ทำให้เลือดที่มีของเสียกลายเป็นเลือดดีและไหลกลับเข้าสู่หัวใจ โดยน้ำและของเสียที่ไตกรองได้ จะไหลลงสู่ท่อไต เก็บไว้ที่กระเพาะปัสสาวะและรอการขับออกจากร่างกายผ่านทางการขับถ่ายปัสสาวะ

ผิวหนัง (Skin) ที่ผิวหนังมีต่อมเหงื่อ (Sweat gland) โดยของเสียจะแพร่ออกจากหลอดเลือดฝอยเข้าสู่ท่อในต่อมเหงื่อ ในบางพื้นที่ของผิวหนัง อาทิ รักแร้ รอบหัวนม รอบสะดือ จะมีต่อมเหงื่อชนิดที่ไม่มีรูเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง โดยสารที่ขับออกจากต่อมชนิดนี้จะทำให้ร่างกายเกิดกลิ่นตัว

ลำไส้ใหญ่ (Large intestine) ภายหลังจากอาหารที่รับประทาน กากอาหารจะเหลืออยู่ที่ลำไส้ใหญ่ ซึงจะมีการดูดซึมสารอาหารที่มีประโยชน์กลับเข้าสู่ร่างกายอีกครั้ง หลังจากนั้นกากอาหารจะถูกบีบให้เคลื่อนที่ไปอยู่ในส่วนของไส้ขับถ่ายสู่ภายนอกร่างกายทางทวาร

ปอด (Lung)  ของเสียที่เกิดขึ้นภายหลังกระบวนการเผาผลาญ ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งคาร์บอนไดออกไซด์จะแพร่ผ่านผนังของหลอดเลือดฝอยปอดเข้าสู่ถุงลมปอด แล้วลำเลียงไปตามหลอดลม เพื่อกำจัดออกนอกร่างกายทางจมูก ผ่านการหายใจออก

การดูแลการขับถ่าย

1.ดื่มน้ำสะอาดวันละมาก ๆ รับประทานอาหารที่สุกใหม่ ๆ

2. ไม่กลั้นอุจจาระและปัสสาวะเป็นเวลานาน ๆ

4. ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม เพื่อฝึกการหายใจ และเป็นการ Detox ปอดด้วย

5.การกินอาหารที่มีกากใยสูงทั้งจากพืชและผลไม้ทำงานร่วมกันในการช่วยกระตุ้นให้ขับถ่าย

6.หลีกเลี่ยงการใช้ยาปฏิชีวินะยาปฏิชีวนะถ้าไม่จำป็น เพราะจะส่งผลให้เสียสมดุลในใส้ใหญ่ เนื่องจากยาไปทำลายโพรไบโอติกส์หรือจุลินทรีย์สุขภาพในลำไส้ใหญ่

ที่มา : http://www.mt.mahidol.ac.th/e-learning/bodyfluid%20and%20electrolyte/water.htm?fbclid=IwAR2nW8fNyGsTT2OFgLI4IeNWGSjp367c7o6pKKbzqN6LDStlVGPi2tjGeGM

http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

http://sheacademy.in.th/?p=1004&fbclid=IwAR22BH2V7BqNyZPZBLZI_5njpPMkTGd5y1IORK__5AqJ9mwfHMSfWsHtzKY

# data[].attributes.headline
ห้องแห่งความลับของสาวทั้งสี่จั๊กจี้หัวใจ

# data[].attributes.subject
ห้องแห่งความลับของสาวทั้งสี่จั๊กจี้หัวใจ

# data[].attributes.body
1.น.ส.รัศมีสุทธิ ประภา เลขที่ 40
2.น.ส.วิไลลักษณ์ มัชฌิโม เลขที่  41
3.น.ส.สุชานาถ ชมชื่น เลขที่ 43
4.น.ส.ชลิตา ทับทิม เลขที่ 75
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตบัณฑิตชั้นปีที่ 2 รุ่นที่ 26 ห้อง A

การดูแลการขับถ่ายและรักษาสมดุลน้ำ

1.การดูแลการขับถ่าย

ร่างกายมนุษย์มีกลไกต่าง ๆ คล้ายเครื่องยนต์ ร่างกายต้องใช้พลังงาน การเผาผลาญพลังงานจะเกิดของเสีย ของเสียที่ร่างกายต้องกำจัดออกไปมีอยู่ 2 ประเภท

1. สารที่เป็นพิษต่อร่างกาย

2. สารที่มีปริมาณมากเกินความต้องการ

ระบบการขับถ่าย เป็นระบบที่ร่างกายขับถ่ายของเสียออกไป ของเสียในรูปแก๊สคือลมหายใจ ของเหลวคือเหงื่อและปัสสาวะ ของเสียในรูปของแข็งคืออุจจาระ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแข็งคือ ลำไส้ใหญ่(ดูระบบย่อยอาหาร)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแก๊สคือ ปอด(ดูระบบหายใจ)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของเหลวคือ ไต และผิวหนัง

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปปัสสาวะ ได้แก่ ไต หลอดไต กระเพาะปัสสาวะ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปเหงื่อ คือผิวหนัง ซึ่งมีต่อมเหงื่ออยู่ในผิวหนังทำหน้าที่ขับเหงื่อ

การขับถ่ายของเสียทางลำไส้ใหญ่

การย่อยอาหารซึ่งจะสิ้นสุดลงบริเวณรอยต่อระหว่างลำไส้เล็กกับลำไส้ใหญ่ ลำไส้ใหญ่ยาวประมาณ 5 ฟุต ภายในมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 นิ้ว เนื่องจากอาหารที่ลำไส้เล็กย่อยแล้วจะเป็นของเหลวหน้าที่ของลำไส้ใหญ่ครึ่งแรกคือดูดซึมของเหลว น้ำ เกลือแร่และน้ำตาลกลูโคสที่ยังเหลืออยู่ในกากอาหาร ส่วนลำไส้ใหญ่ครึ่งหลังจะเป็นที่พักกากอาหารซึ่งมีลักษณะกึ่งของแข็ง ลำไส้ใหญ่จะขับเมือกออกมาหลอลื่นเพื่อให้อุจจาระเคลื่อนไปตามลำไส้ใหญ่ได้ง่ายขึ้น ถ้าลำไส้ใหญ่ดูดน้ำมากเกินไป เนื่องจากกากอาหารตกค้างอยู่ในลำไส้ใหญ่หลายวัน จะทำให้กากอาหารแข็ง เกิดความลำบากในการขับถ่าย ซึ่งเรียกว่า ท้องผูก

สาเหตุของอาการท้องผูก
1. กินอาหารที่มีกากอาหารน้อย
2. กินอาหารรสจัด

3. การถ่ายอุจจาระไม่เป็นเวลาหรือกลั้นอุจจาระติดต่อกันหลายวัน

4. ดื่มน้ำชา กาแฟ มากเกินไป

5. สูบบุหรี่จัดเกินไป
6. เกิดความเครียด หรือความกังวลมาก
โดยปกติ กากอาหารผ่านเข้าสู่ลำไส้ใหญ่ประมาณวันละ 300-500 ลูกบาศก์เซนติเมตร ซึ่งจะทำให้เกิด อุจจาระประมาณวันละ 150 กรัม

การขับถ่ายของเสียทางปอด

เราได้ทราบจากเรื่องระบบหายใจแล้วว่า ปอดคืออวัยวะที่ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซ น้ำ และ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นสิ่งที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วจะออกจากเซลล์แพร่เข้าไปในเส้นเลือด แล้วลำเลียงไปยังปอดเกิดการแพร่ของน้ำและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เข้าสู่ถุงลมปอดแล้วเคลื่อนผ่านหลอดลมออกจาก ร่างกายทางจมูก

การขับถ่ายของเสียทางไต

จากระบบการหมุนเวียนโลหิต เลือดทั้งหมดในร่างกายจะต้องหมุนเวียนผ่านไต โดยนำสารทั้งที่ยังมีประโยชน์และสารที่ไม่มีประโยชน์แล้วมาที่ไต ของเสียจะถูกไตกำจัดออกมาในรูปปัสสาวะ

ไต มีลักษณะคล้ายเมล็ดถั่ว มีอยู่ 2 ข้าง ติดอยู่กับด้านหลังของช่องท้องยาวประมาณ 11 เซนติเมตร กว้าง 6 เซนติเมตร และหนา 3 เซนติเมตร ตรงกลางเว้าเป็นกรวยไต มีหลอดไตต่อไปยังกระเพาะปัสสาวะ ภายในไตมีหน่วยไตเล็ก ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก
กระบวนการขับถ่าย เริ่มจากหลอดเลือดที่นำเลือดมาจากหัวใจ เลือดและสารที่มากับเลือดจะถูกส่งเข้าหน่วยไต หน่วยไตจะกรองสารที่มีอยู่ในเลือด สารที่ยังมีประโยชน์จะถูกหน่วยไตดูดซึมกลับคืนมา ส่วนของเสีย อื่น ๆ จะถูกส่งไปตามหลอดไตลงสู่กระเพาะปัสสาวะซึ่งมีความจุประมาณครึ่งลิตร

ในวันหนึ่ง ๆ คนเราจะขับถ่ายปัสสาวะออกมาประมาณ 1-1.5 ลิตร ปริมาณการขับถ่ายในแต่ละวันจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้

·      ปริมาณน้ำที่ร่างกายได้รับ

·      ชนิดของอาหารและเครื่องดื่ม เช่น แตงโม เหล้า ทำให้การขับถ่ายปัสสาวะมากขึ้น

·      การเสียน้ำของร่างกายทางอื่น

การขับถ่ายของเสียทางผิวหนัง

ในผิวหนังของคนเราสามารถขับถ่ายของเสียออกจากร่างกายทางรูขุมขน ซึ่งสิ่งที่ถูกขับออกมาคือ เหงื่อ

เหงื่อที่ถูกขับออกมาทางต่อมเหงื่อ ในเหงื่อประกอบด้วยน้ำประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์ สารอื่น ๆ อีก 1 เปอร์เซ็นต์ เป็นพวกเกลือโซเดียมคลอไรด์ สารอินทรีย์ พวกยูเรีย และมีน้ำตาล แอมโมเนีย กรดแลคตริก และกรดอะมิโนอีกเล็กน้อย

ประโยชน์ของการระเหยของเหงื่อ คือ เป็นการปรับระดับอุณหภูมิของร่างกาย โดยระบายความร้อนไปกับเหงื่อที่ระเหย ปริมาณเหงื่อที่ถูกขับออกมาจะเกิดขึ้นได้ดีที่อุณหภูมิประมาณ 32 องศาเซลเซียส

ประโยชน์ของการขับถ่ายของเสียต่อสุขภาพ

การขับถ่ายเป็นระบบกำจัดของเสียร่างกายและช่วยควบคุมปริมาณของน้ำในร่างกายให้สมบูรณ์ประกอบด้วย ไต ตับและลำไส้ เป็นต้น การปฏิบัติตนในการขับถ่ายของเสียให้เป็นปกติหรือกิจวัตรประจำวันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อสุขภาพอนามัยของมนุษย์ เราไม่ควรให้ร่างกายเกิดอาการท้องผูกเป็นเวลานานเพราะจะทำให้เกิดเป็นโรคริดสีดวงทวารหนักได้

การปัสสาวะ ถือเป็นการขับถ่ายของเสียประการหนึ่ง ที่ร่างกายเราขับเอาน้ำเสียในร่างกายออกมาหากไม่ขับถ่ายออกมาหรือกลั้นปัสสาวะไว้นานๆ จะทำให้เกิดเป็นโรคนิ่วในไตหรือทำให้กระเพาะปัสสาวะอักเสบและไตอักเสบได้

การดื่มน้ำ การรับประทานผักผลไม้ทุกวัน จะช่วยให้ร่างกายขับถ่ายได้สะดวกขึ้น การดื่มน้ำและรับประทานทานอาหารที่ถูกสุขลักษณะ ตลอดจนการรับประทานอาหารที่มีเส้นใยอาหารเป็นประจำจะทำให้ร่างกายขับถ่ายของเสียอย่างปกติ

การปฏิบัติตนเพื่อดูแลรักษาอวัยวะในระบบขับถ่าย

1. ดื่มน้ำสะอาดวันละมาก ๆ รับประทานอาหารที่สุกใหม่ ๆ

2. ไม่กลั้นอุจจาระและปัสสาวะเป็นเวลานาน ๆ

3. ควรอาบน้ำชำระร่างกายทุกวัน

4. ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม

5.ถ้ามีอาการผิดปกติต้องรีบปรึกษาแพทย์

2.การรักษาสมดุลของน้ำ

ถ้าร่างกายได้รับน้ำย่อย หรือมีน้ำในเลือดน้อย จะทำให้ปริมาตรของเลือดลดลง ความเข้มข้นของเลือดจึงเพิ่มขึ้น ทำให้แรงดันออสโมติกของเลือดสูงขึ้น ตัวรับรู้ ( receptor ) ในไฮโพทาลามัสที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงแรงดันออสโมติกจะกระตุ้นต่อมใต้สมองส่วนท้าย ให้ปล่อยฮอร์โมนแอนติไดยูเรติก ( antidiruetic hormone , ADH ) หรือ เอดีเอชออกมาเข้าสู่กระแสเลือด และส่งไปยังท่อของหน่วยไตส่วนดิลตอลทิวบูลและท่อรวม ทำให้เกิดการดูดน้ำกลับเข้าเลือดมากขึ้น ทำให้ปริมาตรของเลือดเพิ่มขึ้น และลดแรงดันออสโมติกของเลือดพร้อมกับขับถ่ายปัสสาวะออกน้อยลง

ในกรณีดื่มน้ำมาก เลือดเจือจาง แรงดันออสโมติกของเลือดลดลงจะยับยั้งการปล่อย ADH จากต่อมใต้สมองส่วนท้าย ทำให้ดิสตอลทิวบูลและท่อรวมดูดน้ำกลับคืนน้อยลง ทำให้ขับปัสสาวะที่เจือจางออกไปมาก

ในกรณีที่ต่อมใต้สมองทำงานผิดปกติไม่สามารถปล่อย ADH ออกมาอย่างเพียงพอ จะทำให้การดูดน้ำกลับของหน่วยไต เกิดได้น้อยกว่าปกติ หรือไม่สามารถดูดกลับได้ ทำให้ขับถ่ายปัสสาวะมากกว่าปกติ ที่เรียกว่าโรคเบาจืด ( diabetes insipidus ) อาจถ่ายปัสสาวะถึงวันละ 20 ลิตร คนไข้จึงต้องดื่มน้ำมากกว่าปกติ เพื่อชดเชยน้ำที่สูญเสียไป

ร่างกายอาจสูญเสียน้ำได้ทางอื่นอีก เช่น การระเหยทางเหงื่อ หรือการหายใจ ถ้าหากร่างกายไม่ได้รับน้ำเข้าไปทดแทน อาจเป็นอันตรายต่อร่างกายได้ ดังนั้น จึงมีกลไกกระตุ้นให้ร่างกายเกิดความต้องการน้ำเพิ่มขึ้น นอกเหนือจากกลไกที่ลดการสูญเสียน้ำ

กลไกที่กระตุ้นให้ร่างกายเกิดความต้องการน้ำ ในขณะที่สูญเสียน้ำออกไปจากร่างกายมาก ๆ หลังเล่นกีฬา หรือเสียเหงื่อ คือความรู้สึก กระหายน้ำและจะรู้สึกกระหายน้ำเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปเรื่อย ๆ อาการกระหายน้ำจึงเป็นสัญญาณเตือนให้ทราบว่าร่างกายต้องการน้ำ โดยมี ศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำอยู่ที่ไฮโพทาลามัส ซึ่งจะรับรู้ต่อภาวการณ์ขาดน้ำของร่างกาย เมื่อไฮโพทาลามัสถูกกระตุ้น จึงเกิดอาการกระหายน้ำขึ้น กลไกการควบคุมสมดุลของน้ำในร่างกาย

https://sites.google.com/site/organsystemwork/-urinary-system

https://sites.google.com/site/bodybalanceu/ti-kab-kar-raksa-smdul-khxng-na
สาระสำคัญสำคัญที่จำเป็นต้องรู้จากเนื้อหาเบื้องต้น

1.อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแข็ง ของเหลว  และแก๊ส
2.กลไกการเกิดการขับถ่ายและสมดุลน้ำในร่างกาย

3.สามารถประเมินสมดุลน้ำในร่างกายของแต่ละบุคคลได้

4.ได้เรียนรู้เทคนิคการดูแลการขับถ่ายและรักษาสมดุลน้ำได้ถูกต้อง

# data[].attributes.body
เรียงจากข้างหน้า
นางสาวอัจฉรา อุประ เลขที่73
นางสาวชุตินันท์ ยาทองไชย เลขที่78
นางสาวปิยธิดา พันทะลี  เลขที่77
นางสาวอินธิอร ธิอามาตย์ เลขที่74

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ
ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้
การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ
ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ
ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวกับจำนวนครั้งของการขับถ่ายอุจจาระ ลักษณะของอุจจาระ สี และกลิ่น นั้นเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาอย่างเป็นกระบวนการ ดังนี้
- ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้
- ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ
- อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
- น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
- กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
- ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
- อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้
1.ออกกำลังกาย..หนึ่งสอง..หนึ่งสอง
การออกกำลังกายทำให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้เคลื่อนไหว รวมทั้งทำงานได้ดีขึ้น เช่น หัวใจสามารถสูบฉีดโลหิตได้เร็วและแรงมากขึ้น กระเพาะอาหารและลำไส้ขยับเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ทำให้อาหารที่เรากินสามารถส่งผ่านไปได้ง่ายและสะดวก ผู้ที่ออกกำลังกายเป็นประจำมักจะถ่ายปกติ ตรงข้ามกับผู้ที่นั่งทำงานทั้งวัน ลำไส้ก็ลอยอยู่นิ่งไปด้วย กากอาหารก็จะค้างและจับตัวเป็นก้อนแข็งได้ง่าย อาการท้องผูกก็จะตามมา
2.ผักผลไม้..อย่าให้ขาด
อาหารที่มีกากใยสูง เช่น ผัก ผลไม้ จะช่วยกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวได้ดี กากอาหารสามารถขับถ่ายออกมาได้ง่ายและสม่ำเสมอ เพราะมีกากใยเป็นตัวกระตุ้น ผู้ที่มีอาการท้องผูก จึงควรทานผักผลไม้ที่มีกากใยสูง เช่น ฝรั่ง มะละกอ ผักต่างๆ แต่ที่น่ากังขา ได้แก่ น้ำผลไม้คั้นต่างๆ ที่โฆษณาว่าสามารถรักษาอาการท้องผูกได้ เพราะมีแต่น้ำแต่ไม่มีกากใย หรือมีก็น้อยมาก จะไปรักษาได้อย่างไร?
3.ดื่มน้ำมาก..กากอาหารอ่อนตัว
การดื่มน้ำน้อยเกินไป ทำให้กากอาหารในลำไส้ใหญ่แข็งตัว และจับกันเป็นก้อน จึงขับถ่ายออกได้ยากกว่าปกติ เราควรดื่มน้ำอย่างน้อยวันละ 8 แก้ว และในผู้ที่ท้องผูกอยู่แล้ว ควรเพิ่มปริมาณน้ำดื่มให้มากกว่าปกติ จะช่วยให้กากอาหารอ่อนตัวลงได้ สิ่งที่ควรงดดื่ม คือ น้ำชา กาแฟ เพราะมีสารที่ทำให้ลำไส้บีบตัวน้อยลง จึงทำให้เกิดอาการท้องผูก
4.ฝึกขับถ่ายให้เป็นนิสัย
หากไม่อยากมีท้องผูกเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ควรเริ่มฝึกถ่ายให้เป็นนิสัย และไม่ควรรีบเร่งถ่าย โดยอ้างว่ามีเวลาน้อย ต้องรีบไปทำงาน ห้องน้ำก็ควรเลือกที่ปลอดโปร่งสักหน่อย ประเภทมีคนยืนรอคิวอยู่หน้าห้องน้ำยาวไปถึงหน้าบ้าน ก็ลำบากไปหน่อย..มันฝืดน่ะ
5.น้ำ 1 แก้วเพื่อความคล่องสบาย
ตื่นเช้า ก่อนเข้าห้องน้ำถ่าย ควรดื่มน้ำก่อน 1 แก้ว เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวจะได้ถ่ายสะดวกขึ้น น้ำใสๆ 1 แก้วในตอนเช้า ยังช่วยให้เกิดความสดชื่น
6.  ดื่มยาชงที่มีส่วนผสมของสมุนไพร
การที่ระบบขับถ่ายไม่เป็นปกติอาจเกิดมาหลากหลายปัจจัย รวมไปถึงวิธีการดำเนินชีวิตของแต่ละคน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน การพักผ่อนไม่เพียงพอ หรือไม่มีเวลาในการออกกำลัง แต่การดูแลระบบขับถ่ายก็เป็นสิ่งจะเป็นและสำคัญต่อร่างกายมากนะคะ ดังนั้น วิธีดูแลระบบขับถ่ายอีกวิธีที่ง่าย และได้ผลดี คือรับประทานยาชงที่มีส่วนประกอบของสมุนไพรอย่างใบมะขามแขก และฝักมะขามแขก ที่มีคุณสมบัติในการช่วยดูแลระบบขับถ่ายของร่างกายให้เป็นปกติ เพียงแค่ดื่มยาชงสมุนไพรก่อนนอน ก็จะช่วยทำให้เกิดการขับถ่ายได้ในช่วงเช้าของวันถัดไป

การดูแลการขับถ่ายและสมดุลของน้ำ
1.) ออกกำลังกาย..หนึ่งสอง..หนึ่งสอง
การออกกำลังกายทำให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้เคลื่อนไหว รวมทั้งทำงานได้ดีขึ้น เช่น หัวใจสามารถสูบฉีดโลหิตได้เร็วและแรงมากขึ้น กระเพาะอาหารและลำไส้ขยับเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ทำให้อาหารที่เรากินสามารถส่งผ่านไปได้ง่ายและสะดวก ผู้ที่ออกกำลังกายเป็นประจำมักจะถ่ายปกติ ตรงข้ามกับผู้ที่นั่งทำงานทั้งวัน ลำไส้ก็ลอยอยู่นิ่งไปด้วย กากอาหารก็จะค้างและจับตัวเป็นก้อนแข็งได้ง่าย อาการท้องผูกก็จะตามมา
2.) ผักผลไม้..อย่าให้ขาด
อาหารที่มีกากใยสูง เช่น ผัก ผลไม้ จะช่วยกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวได้ดี กากอาหารสามารถขับถ่ายออกมาได้ง่ายและสม่ำเสมอ เพราะมีกากใยเป็นตัวกระตุ้น ผู้ที่มีอาการท้องผูก จึงควรทานผักผลไม้ที่มีกากใยสูง เช่น ฝรั่ง มะละกอ ผักต่างๆ แต่ที่น่ากังขา ได้แก่ น้ำผลไม้คั้นต่างๆ ที่โฆษณาว่าสามารถรักษาอาการท้องผูกได้ เพราะมีแต่น้ำแต่ไม่มีกากใย หรือมีก็น้อยมาก จะไปรักษาได้อย่างไร?
3.) ดื่มน้ำมาก..กากอาหารอ่อนตัว
การดื่มน้ำน้อยเกินไป ทำให้กากอาหารในลำไส้ใหญ่แข็งตัว และจับกันเป็นก้อน จึงขับถ่ายออกได้ยากกว่าปกติ เราควรดื่มน้ำอย่างน้อยวันละ 8 แก้ว และในผู้ที่ท้องผูกอยู่แล้ว ควรเพิ่มปริมาณน้ำดื่มให้มากกว่าปกติ จะช่วยให้กากอาหารอ่อนตัวลงได้ สิ่งที่ควรงดดื่ม คือ น้ำชา กาแฟ เพราะมีสารที่ทำให้ลำไส้บีบตัวน้อยลง จึงทำให้เกิดอาการท้องผูก
4.) ฝึกขับถ่ายให้เป็นนิสัย
หากไม่อยากมีท้องผูกเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ควรเริ่มฝึกถ่ายให้เป็นนิสัย และไม่ควรรีบเร่งถ่าย โดยอ้างว่ามีเวลาน้อย ต้องรีบไปทำงาน ห้องน้ำก็ควรเลือกที่ปลอดโปร่งสักหน่อย
5.) น้ำ 1 แก้วเพื่อความคล่องสบาย
ตื่นเช้า ก่อนเข้าห้องน้ำถ่าย ควรดื่มน้ำก่อน 1 แก้ว เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวจะได้ถ่ายสะดวกขึ้น น้ำใสๆ 1 แก้วในตอนเช้า ยังช่วยให้เกิดความสดชื่น
6.) ดื่มยาชงที่มีส่วนผสมของสมุนไพร
การที่ระบบขับถ่ายไม่เป็นปกติอาจเกิดมาหลากหลายปัจจัย รวมไปถึงวิธีการดำเนินชีวิตของแต่ละคน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอาหารการกิน การพักผ่อนไม่เพียงพอ หรือไม่มีเวลาในการออกกำลัง แต่การดูแลระบบขับถ่ายก็เป็นสิ่งจะเป็นและสำคัญต่อร่างกายมาก ดังนั้น วิธีดูแลระบบขับถ่ายอีกวิธีที่ง่าย และได้ผลดี คือรับประทานยาชงที่มีส่วนประกอบของสมุนไพรอย่างใบมะขามแขก และฝักมะขามแขก ที่มีคุณสมบัติในการช่วยดูแลระบบขับถ่ายของร่างกายให้เป็นปกติ เพียงแค่ดื่มยาชงสมุนไพรก่อนนอน ก็จะช่วยทำให้เกิดการขับถ่ายได้ในช่วงเช้าของวันถัดไป
การรักษาสมดุลของน้ำ
ความสมดุล เป็นสิ่งที่มนุษย์สัมผัส อยู่ตลอดเวลา เป็นสิ่งหนึ่ง ที่มนุษย์คุ้นเคย นักจิตวิทยากล่าวไว้ว่า ที่เป็นดังนี้ เพราะร่างกายของมนุษย์ มีความสมดุลเท่ากันเป็นปกติ (Formal Balance) ความสมดุล เป็นส่วนหนึ่งของ การดำรงชีวิต เช่น การทรงตัว ของร่างกายไม่ให้ล้ม เวลานั่ง ยืน เดิน หรือการทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งธรรมชาติ ได้พยายามสร้างการทรงตัว ให้อยู่ได้โดยอัตโนมัติ นอกจาก นี้มนุษย์จะมีร่างกายสมบูรณ์ได้ ดำรงตนอยู่ได้ นอกจากจะ ต้องมีความสมดุล ทางกายภาพ จากสภาพภายนอกที่ มองเห็นแล้ว ก็ต้องมีความ สมดุลของธาตุทั้งสี่ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ด้วย

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในมนุษย์
ในร่างกายของมนุษย์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบประมาณ 3 ใน 4 หรือประมาณ 75% ของน้ำหนักตัวโดยน้ำที่อยู่ในร่างกายสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ น้ำที่ประกอบอยู่ภายในเซลล์ประมาณ 60% น้ำที่อยู่นอกเซลล์ประมาณ 30% น้ำที่อยู่ในเนื้อเยื่อและน้ำเลือดอีกไม่เกิน 10% ซึ่งน้ำในแต่ละส่วนจะถูกควบคุมให้มีดุลยภาพอยู่ได้ โดยจะมีการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงเพื่อทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา
ปกติมนุษย์ต้องการน้ำประมาณวันละ 2-3 ลิตร ซึ่งได้จากการดื่มน้ำ การบริโภคอาหารและจากกระบวนการออกซิเดชันจากสารอาหารอีกประมาณ 200 มล. โดยร่างกายจะมีการขับน้ำออกจากร่างกายในลักษณะของปัสสาวะ อุจจาระ ลมหายใจ และเหงื่อ ซึ่งวิธีการหลักที่ร่างกายใช้ในการขับน้ำออกจากร่างกาย คือ ทางปัสสาวะ โดยในแต่ละวันมนุษย์จะมีการขับน้ำออกทางปัสสาวะประมาณ 500-2,300 มล. หรือเฉลี่ยวันละประมาณ 1,500 มล.
เมื่อร่างกายและจิตใจมีความสมดุล ระบบต่างๆ ของร่างกายก็จะกระตุ้นให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเองได้ อาการผิดปกติจะดีขึ้นและสามารถป้องกันโรคต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจิตแพทย์ได้แนะวิธีการสร้างสมดุลด้านจิตใจและร่างกาย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น โดยมี 5 ข้อหลักๆ ดังนี้
1.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ มีระบบภูมิต้านทานที่ดี อวัยวะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะการออกกำลังกายจะช่วยทำให้หัวใจและปอดแข็งแรง เลือดไปเลี้ยงสมองได้มากขึ้น ช่วยลดคอเลสเตอรอล ทำให้โอกาสเส้นเลือดอุดตันลดลง ส่งผลดีต่อระบบการย่อยและการขับถ่าย ทั้งยังช่วยทำให้นอนหลับสนิทหลับได้นานอีกด้วย
2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ ไม่ควรทานอาหารที่เป็น กรดหรือด่างมากจนเกินไป แต่ถ้าเมื่อไรที่ร่างกายและอวัยวะภายในมีความร้อน อาหารที่มีฤทธิ์เย็นที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายให้เป็นปกติได้ คือ ผักบุ้ง ตำลึง ผักหวาน แตงกวา ฟัก และหัวปลี ส่วนผลไม้ควรเป็นประเภท มังคุด มะยม แตงโม แตงไทย แคนตาลูป ส้มโอ กล้วยน้ำว้า แก้วมังกร กระท้อน แอปเปิล น้ำมะพร้าว และลูกพรุน เป็นต้น
3.พักผ่อนให้เพียงพอ เพราะการอดนอนทำให้ระบบการเผาผลาญในร่างกายไม่ดี ฮอร์โมนทำงานไม่ปกติ เกิดการติดขัดของเมตาโบลิซึม และส่งผลต่อด้านอารมณ์และจิตใจได้
4.เสริมสร้างจิตใจให้แข็งแรงโดยการฝึกทักษะการดูแลจิตใจเพื่อรับมือกับความเครียด โดยการฝึกผ่อนคลายจิตใจอย่างสม่ำเสมอ หยุดพักหยุดคิดเรื่องเครียดต่างๆ เพราะในแต่ละวันจะมีเรื่องเข้ามากระทบจิตใจมากมาย ทำให้อารมณ์ขุ่นมัว เศร้าหมอง เครียด ไม่แจ่มใส หากอารมณ์เหล่านี้ไม่มี การระบายออกก็จะเกิดความเครียดสะสมได้ ควรหากิจกรรมสร้างสรรค์ทำ เช่น ฟังเพลง ดูหนัง เล่นกีฬา ท่องเที่ยวสถานที่ทางธรรมชาติ เที่ยวต่างจังหวัด เป็นต้น
แหล่งที่มา : https://storylog.co/story/58d385819f117b6b179936df
https://sites.google.com/site/newnewmod/kar-dulae-raksa-rabb-khab-thay
https://healthathome.in.th/blog/
http://www.fitneworld.com/

# data[].attributes.headline
1. นางสาวกัญญาวีร์ ศ

# data[].attributes.body
1. นางสาวกัญญาวีร์ ศรีชาย เลขที่ 46A
2. นางสาววรรณี ปาคำทอง เลขที่ 50A
3. นางสาวนารีรัตน์ บูระพิน เลขที่ 67A
4. นางสาวศรันย์พร ขันตี เลขที่ 68A

1. การรักษาสมดุลน้ำ
ถ้าร่างกายได้รับน้ำย่อย หรือมีน้ำในเลือดน้อย จะทำให้ปริมาตรของเลือดลดลง ความเข้มข้นของเลือดจึงเพิ่มขึ้น ทำให้แรงดันออสโมติกของเลือดสูงขึ้น ตัวรับรู้ ( receptor ) ในไฮโพทาลามัสที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงแรงดันออสโมติกจะกระตุ้นต่อมใต้สมองส่วนท้าย ให้ปล่อยฮอร์โมนแอนติไดยูเรติก ( antidiruetic hormone , ADH ) หรือ เอดีเอชออกมาเข้าสู่กระแสเลือด และส่งไปยังท่อของหน่วยไตส่วนดิลตอลทิวบูลและท่อรวม ทำให้เกิดการดูดน้ำกลับเข้าเลือดมากขึ้น ทำให้ปริมาตรของเลือดเพิ่มขึ้น และลดแรงดันออสโมติกของเลือดพร้อมกับขับถ่ายปัสสาวะออกน้อยลง

ในกรณีดื่มน้ำมาก เลือดเจือจาง แรงดันออสโมติกของเลือดลดลงจะยับยั้งการปล่อย ADH จากต่อมใต้สมองส่วนท้าย ทำให้ดิสตอลทิวบูลและท่อรวมดูดน้ำกลับคืนน้อยลง ทำให้ขับปัสสาวะที่เจือจางออกไปมาก

ในกรณีที่ต่อมใต้สมองทำงานผิดปกติ มาสามารถปล่อย ADHออกมาอย่างเพียงพอ จะทำให้การดูดน้ำกลับของหน่วยไต เกิดได้น้อยกว่าปกติ หรือไม่สามารถดูดกลับได้ ทำให้ขับถ่ายปัสสาวะมากกว่าปกติ ที่เรียกว่าโรคเบาจืด ( diabetes insipidus ) อาจถ่ายปัสสาวะถึงวันละ 20 ลิตร คนไข้จึงต้องดื่มน้ำมากกว่าปกติ เพื่อชดเชยน้ำที่สูญเสียไป

ร่างกายอาจสูญเสียน้ำได้ทางอื่นอีก เช่น การระเหยทางเหงื่อ หรือการหายใจ ถ้าหากร่างกายไม่ได้รับน้ำเข้าไปทดแทน อาจเป็นอันตรายต่อร่างกายได้ ดังนั้น จึงมีกลไกกระตุ้นให้ร่างกายเกิดความต้องการน้ำเพิ่มขึ้น นอกเหนือจากกลไกที่ลดการสูญเสียน้ำ

กลไกที่กระตุ้นให้ร่างกายเกิดความต้องการน ในขณะที่สูญเสียน้ำออกไปจากร่างกายมาก ๆ หลังเล่นกีฬา หรือเสียเหงื่อ คือความรู้สึก กระหายน้ำและจะรู้สึกกระหายน้ำเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปเรื่อย ๆ อาการกระหายน้ำจึงเป็นสัญญาณเตือนให้ทราบว่าร่างกายต้องการน้ำ โดยมี ศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำอยู่ที่ไฮโพทาลามัส ซึ่งจะรับรู้ต่อภาวการณ์ขาดน้ำของร่างกาย เมื่อไฮโพทาลามัสถูกกระตุ้น จึงเกิดอาการกระหายน้ำขึ้น กลไกการควบคุมสมดุลของน้ำในร่างกาย

น้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสิ่งที่มีชีวิต มักมีผู้กล่าวไว้ว่าถ้าปราศจากน้ำก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปคนสามารถอดอาหารได้หลายสัปดาห์ แต่ถ้าอดน้ำจะเสียชีวิตภายใน 2–3 วัน การศึกษาวิจัยที่ผ่านมาพบว่าน้ำมีประโยชน์มากมายแก่ร่างกายของสิ่งมีชีวิต นอกเหนือจากคุณสมบัติที่เด่นที่สุดของโมเลกุลน้ำที่เป็นตัวทำละลายที่ดีและมีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

น้ำเป็นองค์ประกอบของชีวิต

ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้  อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกายที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอ
าหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย
น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ

น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง

ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน

1. น้ำดื่ม เครื่องดื่ม

2. น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร

3. น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน

ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร

ร่างกายสูญเสียน้ำ

1. ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น

2. ปอด โดยการหายใจออก

3. ทางอุจจาระ

4. ทางปัสสาวะ

รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ

ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

1. สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย

2. เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว

3. ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

ลักษณะของน้ำดื่มที่ดี

1. น้ำดื่มที่ดีต้องปราศจากสารปนเปื้อนทางเคมีและสารอินทรีย์ต่างๆ อาทิเช่น เชื้อจุลินทรีย์ โลหะหนัก รวมทั้งสารเคมี

2. ประกอบด้วยแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย ได้แก่ โปแตสเซียม แมกมีเซียม แคลเซียม เป็นต้น

3. โครงสร้างโมเลกุลขนาดเล็กช่วยให้แทรกซึมสู่เซลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำพาสารอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้อย่างทั่วถึง รวมทั้งนำพาของเสียออกมาจากเซลล์ไปทิ้งได้

4. น้ำดื่มที่ดีควรมีความกระด้างของน้ำปานกลาง มีประจุไฟฟ้าสูงและเป็นสื่อนำความร้อนที่ดี

5. ความเป็นด่างอ่อนๆ โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่างระหว่าง pH 7.25 - 8.50เพื่อช่วยกำจัดความเป็นกรดและของเสียในร่างกาย ช่วยทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะสมดุล

6. ควรมีปริมาณออกซิเจนเจือปนอยู่ด้วยสูง สามารถตรวจวัดค่าได้ประมาณ 5 มิลลิกรัมต่อลิตรหรือมากกว่า

ลักษณะของน้ำดื่มบางชนิด

1. น้ำอ่อนเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุ

2. น้ำกลั่นเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุที่มีประโยชน์ละลายอยู่เลย

3. น้ำดื่มบรรจุขวดที่อาจมีสารปนเปื้อนและไม่ได้มาตรฐาน ร้อยละ 25 ของน้ำดื่มบรรจุขวดนำน้ำประปามาใส่ขวด และปรับปรุงคุณภาพเล็กน้อยเท่านั้น

4. น้ำประปามีคลอรีนซึ่งช่วยฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แต่อาจจะก่อให้เกิดสารออกฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ซึ่งเกิดจากคลอรีนทำปฏิกิริยากับสารอินทรีย์ในธรรมชาติซึ่งละลายอยู่ในน้ำ

5. น้ำอัดลมทำมาจากน้ำกลั่นหรือน้ำอ่อนที่ไม่มีแร่ธาตุ

6. น้ำหวานและน้ำผลไม้สำเร็จรูปเป็นน้ำตาลกับสีผสมน้ำ โดยแต่งกลิ่นธรรมชาติเข้าไปและอาจเติมวิตามินหรือแร่ธาตุปะปนอยู่บ้าง

2. การดูแลการขับถ่าย
ร่างกายมนุษย์มีกลไกต่าง ๆ คล้ายเครื่องยนต์ ร่างกายต้องใช้พลังงาน การเผาผลาญพลังงานจะเกิดของเสีย ของเสียที่ร่างกายต้องกำจัดออกไปมีอยู่ 2 ประเภท

1.             สารที่เป็นพิษต่อร่างกาย

2.             สารที่มีปริมาณมากเกินความต้องการ

ระบบการขับถ่าย เป็นระบบที่ร่างกายขับถ่ายของเสียออกไป ของเสียในรูปแก๊สคือลมหายใจ ของเหลวคือเหงื่อและปัสสาวะ ของเสียในรูปของแข็งคืออุจจาระ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแข็งคือ ลำไส้ใหญ่(ดูระบบย่อยอาหาร)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแก๊สคือ ปอด(ดูระบบหายใจ)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของเหลวคือ ไต และผิวหนัง

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปปัสสาวะ ได้แก่ ไต หลอดไต กระเพาะปัสสาวะ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปเหงื่อ คือผิวหนัง ซึ่งมีต่อมเหงื่ออยู่ในผิวหนังทำหน้าที่ขับเหงื่อ

การขับถ่ายของเสียทางลำไส้ใหญ่

การย่อยอาหารซึ่งจะสิ้นสุดลงบริเวณรอยต่อระหว่างลำไส้เล็กกับลำไส้ใหญ่ ลำไส้ใหญ่ยาวประมาณ 5 ฟุต ภายในมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 นิ้ว เนื่องจากอาหารที่ลำไส้เล็กย่อยแล้วจะเป็นของเหลวหน้าที่ของลำไส้ใหญ่ครึ่งแรกคือดูดซึมของเหลว น้ำ เกลือแร่และน้ำตาลกลูโคสที่ยังเหลืออยู่ในกากอาหาร ส่วนลำไส้ใหญ่ครึ่งหลังจะเป็นที่พักกากอาหารซึ่งมีลักษณะกึ่งของแข็ง ลำไส้ใหญ่จะขับเมือกออกมาหลอลื่นเพื่อให้อุจจาระเคลื่อนไปตามลำไส้ใหญ่ได้ง่ายขึ้น ถ้าลำไส้ใหญ่ดูดน้ำมากเกินไป เนื่องจากกากอาหารตกค้างอยู่ในลำไส้ใหญ่หลายวัน จะทำให้กากอาหารแข็ง เกิดความลำบากในการขับถ่าย ซึ่งเรียกว่า ท้องผูก

สาเหตุของอาการท้องผูก

1.             กินอาหารที่มีกากอาหารน้อย

2.             กินอาหารรสจัด

3.             การถ่ายอุจจาระไม่เป็นเวลาหรือกลั้นอุจจาระติดต่อกันหลายวัน

4.             ดื่มน้ำชา กาแฟ มากเกินไป

5.             สูบบุหรี่จัดเกินไป

6.             เกิดความเครียด หรือความกังวลมาก

โดยปกติ กากอาหารผ่านเข้าสู่ลำไส้ใหญ่ประมาณวันละ 300-500 ลูกบาศก์เซนติเมตร ซึ่งจะทำให้เกิด อุจจาระประมาณวันละ 150 กรัม

การขับถ่ายของเสียทางปอด

เราได้ทราบจากเรื่องระบบหายใจแล้วว่า ปอดคืออวัยวะที่ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซ น้ำ และ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งเป็นสิ่งที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วจะออกจากเซลล์แพร่เข้าไปในเส้นเลือด แล้วลำเลียงไปยังปอดเกิดการแพร่ของน้ำและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เข้าสู่ถุงลมปอดแล้วเคลื่อนผ่านหลอดลมออกจาก ร่างกายทางจมูก

การขับถ่ายของเสียทางไต

จากระบบการหมุนเวียนโลหิต เลือดทั้งหมดในร่างกายจะต้องหมุนเวียนผ่านไต โดยนำสารทั้งที่ยังมีประโยชน์และสารที่ไม่มีประโยชน์แล้วมาที่ไต ของเสียจะถูกไตกำจัดออกมาในรูปปัสสาวะ

ไต มีลักษณะคล้ายเมล็ดถั่ว มีอยู่ 2 ข้าง ติดอยู่กับด้านหลังของช่องท้องยาวประมาณ 11 เซนติเมตร กว้าง 6 เซนติเมตร และหนา 3 เซนติเมตร ตรงกลางเว้าเป็นกรวยไต มีหลอดไตต่อไปยังกระเพาะปัสสาวะ ภายในไตมีหน่วยไตเล็ก ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก

กระบวนการขับถ่าย เริ่มจากหลอดเลือดที่นำเลือดมาจากหัวใจ เลือดและสารที่มากับเลือดจะถูกส่งเข้าหน่วยไต หน่วยไตจะกรองสารที่มีอยู่ในเลือด สารที่ยังมีประโยชน์จะถูกหน่วยไตดูดซึมกลับคืนมา ส่วนของเสีย อื่น ๆ จะถูกส่งไปตามหลอดไตลงสู่กระเพาะปัสสาวะซึ่งมีความจุประมาณครึ่งลิตร

ในวันหนึ่ง ๆ คนเราจะขับถ่ายปัสสาวะออกมาประมาณ 1-1.5 ลิตร ปริมาณการขับถ่ายในแต่ละวันจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้

ปริมาณน้ำที่ร่างกายได้รับ

ชนิดของอาหารและเครื่องดื่ม เช่น แตงโม เหล้า ทำให้การขับถ่ายปัสสาวะมากขึ้น

การเสียน้ำของร่างกายทางอื่น

การขับถ่ายของเสียทางผิวหนัง

ในผิวหนังของคนเราสามารถขับถ่ายของเสียออกจากร่างกายทางรูขุมขน ซึ่งสิ่งที่ถูกขับออกมาคือ เหงื่อ

เหงื่อที่ถูกขับออกมาทางต่อมเหงื่อ ในเหงื่อประกอบด้วยน้ำประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์ สารอื่น ๆ อีก 1 เปอร์เซ็นต์ เป็นพวกเกลือโซเดียมคลอไรด์ สารอินทรีย์ พวกยูเรีย และมีน้ำตาล แอมโมเนีย กรดแลคตริก และกรดอะมิโนอีกเล็กน้อย

ประโยชน์ของการระเหยของเหงื่อ คือ เป็นการปรับระดับอุณหภูมิของร่างกาย โดยระบายความร้อนไปกับเหงื่อที่ระเหย ปริมาณเหงื่อที่ถูกขับออกมาจะเกิดขึ้นได้ดีที่อุณหภูมิประมาณ 32 องศาเซลเซียส

ประโยชน์ของการขับถ่ายของเสียต่อสุขภาพ

การขับถ่ายเป็นระบบกำจัดของเสียร่างกายและช่วยควบคุมปริมาณของน้ำในร่างกายให้สมบูรณ์ประกอบด้วย ไต ตับและลำไส้ เป็นต้น การปฏิบัติตนในการขับถ่ายของเสียให้เป็นปกติหรือกิจวัตรประจำวันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อสุขภาพอนามัยของมนุษย์ เราไม่ควรให้ร่างกายเกิดอาการท้องผูกเป็นเวลานานเพราะจะทำให้เกิดเป็นโรคริดสีดวงทวารหนักได้

การปัสสาวะ ถือเป็นการขับถ่ายของเสียประการหนึ่ง ที่ร่างกายเราขับเอาน้ำเสียในร่างกายออกมาหากไม่ขับถ่ายออกมาหรือกลั้นปัสสาวะไว้นานๆ จะทำให้เกิดเป็นโรคนิ่วในไตหรือทำให้กระเพาะปัสสาวะอักเสบและไตอักเสบได้

การดื่มน้ำ การรับประทานผักผลไม้ทุกวัน จะช่วยให้ร่างกายขับถ่ายได้สะดวกขึ้น การดื่มน้ำและรับประทานทานอาหารที่ถูกสุขลักษณะ ตลอดจนการรับประทานอาหารที่มีเส้นใยอาหารเป็นประจำจะทำให้ร่างกายขับถ่ายของเสียอย่างปกติ

การปฏิบัติตนเพื่อดูแลรักษาอวัยวะในระบบขับถ่าย

1.             ดื่มน้ำสะอาดวันละมาก ๆ รับประทานอาหารที่สุกใหม่ ๆ

2.             ไม่กลั้นอุจจาระและปัสสาวะเป็นเวลานาน ๆ

3.             ควรอาบน้ำชำระร่างกายทุกวัน

4.             ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม

5.             ถ้ามีอาการผิดปกติต้องรีบปรึกษาแพทย์

ที่มา : http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

ที่มา : https://sites.google.com/site/bodybalanceu/ti-kab-kar-raksa-smdul-khxng-na

ที่มา : https://sites.google.com/site/organsystemwork/-urinary-system

# data[].attributes.body
รายชื่อสมาชิก
น.ส. วันทนา คดอ่ำ เลขที่59
น.ส. กาญจนา ลาวัล เลขที่60
น.ส. มณธิรา โพธิชัย เลขที่61
น.ส. สุชาดา ไหมทอง เลขที่62
นักศึกษาหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตชั้นปีที่2 รุ่นที่26 ห้องA
น้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสิ่งที่มีชีวิต มักมีผู้กล่าวไว้ว่าถ้าปราศจากน้ำก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปคนสามารถอดอาหารได้หลายสัปดาห์ แต่ถ้าอดน้ำจะเสียชีวิตภายใน 2–3 วัน การศึกษาวิจัยที่ผ่านมาพบว่าน้ำมีประโยชน์มากมายแก่ร่างกายของสิ่งมีชีวิต นอกเหนือจากคุณสมบัติที่เด่นที่สุดของโมเลกุลน้ำที่เป็นตัวทำละลายที่ดีและมีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

น้ำเป็นองค์ประกอบของชีวิต

ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย

น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย

น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ

น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง

ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน

น้ำดื่ม เครื่องดื่ม
น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร
น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน
ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร

ร่างกายสูญเสียน้ำ

ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น
ปอด โดยการหายใจออก
ทางอุจจาระ
ทางปัสสาวะ
รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ

ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ
ลักษณะของน้ำดื่มที่ดี

น้ำดื่มที่ดีต้องปราศจากสารปนเปื้อนทางเคมีและสารอินทรีย์ต่างๆ อาทิเช่น เชื้อจุลินทรีย์ โลหะหนัก รวมทั้งสารเคมี
ประกอบด้วยแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย ได้แก่ โปแตสเซียม แมกมีเซียม แคลเซียม เป็นต้น
โครงสร้างโมเลกุลขนาดเล็กช่วยให้แทรกซึมสู่เซลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำพาสารอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้อย่างทั่วถึง รวมทั้งนำพาของเสียออกมาจากเซลล์ไปทิ้งได้
น้ำดื่มที่ดีควรมีความกระด้างของน้ำปานกลาง มีประจุไฟฟ้าสูงและเป็นสื่อนำความร้อนที่ดี
ความเป็นด่างอ่อนๆ โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่างระหว่าง pH 7.25 - 8.50เพื่อช่วยกำจัดความเป็นกรดและของเสียในร่างกาย ช่วยทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะสมดุล
ควรมีปริมาณออกซิเจนเจือปนอยู่ด้วยสูง สามารถตรวจวัดค่าได้ประมาณ 5 มิลลิกรัมต่อลิตรหรือมากกว่า
ลักษณะของน้ำดื่มบางชนิด

น้ำอ่อนเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุ
น้ำกลั่นเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุที่มีประโยชน์ละลายอยู่เลย
น้ำดื่มบรรจุขวดที่อาจมีสารปนเปื้อนและไม่ได้มาตรฐาน ร้อยละ 25 ของน้ำดื่มบรรจุขวดนำน้ำประปามาใส่ขวด และปรับปรุงคุณภาพเล็กน้อยเท่านั้น
น้ำประปามีคลอรีนซึ่งช่วยฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แต่อาจจะก่อให้เกิดสารออกฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ซึ่งเกิดจากคลอรีนทำปฏิกิริยากับสารอินทรีย์ในธรรมชาติซึ่งละลายอยู่ในน้ำ
น้ำอัดลมทำมาจากน้ำกลั่นหรือน้ำอ่อนที่ไม่มีแร่ธาตุ
น้ำหวานและน้ำผลไม้สำเร็จรูปเป็นน้ำตาลกับสีผสมน้ำ โดยแต่งกลิ่นธรรมชาติเข้าไปและอาจเติมวิตามินหรือแร่ธาตุปะปนอยู่บ้าง
อ้างอิง; http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.body
❤️610เจ้าลูกหมู
ห้องA
❤️น.ส.ธัญลักษณ์ มานะวงษ์ เลขที่ 1
💛น.ส.ปาณิศา คำเพ็งอาจ เลขที่ 2
💜น.ส.ณัฐกานต์ สวนียานันท์ เลขที่ 4
💙น.ส.ณัฐฐินันท์ สัจธรรม เลขที่ 52

การดูแลรักษาระบบขับถ่าย

ท้องผูก..ได้อย่างไรนะ

สาเหตุของอาการท้องผูกที่พบบ่อย ได้แก่ การขาดการออกกำลังกาย ดื่มน้ำน้อย กินผักผลไม้น้อย หรือดื่มชา กาแฟ ซึ่งมีสารทำให้ท้องผูก บางคนมีความวิตกกังวลสูง หรือเศร้าซึมเป็นอาจินต์ ก็มักมีอาการท้องผูกด้วย นอกจากนั้นโรคของระบบทางเดินอาหาร เช่น มะเร็งลำไส้ใหญ่ ริดสีดวงทวาร หรือแผลแตกบริเวณปากทวารหนักก็ทำให้เกิดอาการท้องผูกได้เช่นเดียวกัน

มะเร็ง..ก็ทำให้ท้องผูก

โรคระบบทางเดินอาหารที่น่ากลัว และทำให้เกิดอาการท้องผูกได้ คือ มะเร็งลำไส้ใหญ่ ซึ่งมักพบในผู้ที่มีอายุมากกว่า 50 ปีขึ้นไป และมีอาการอื่นร่วมด้วย เช่น ท้องผูกสลับกับท้องเดินเป็นระยะๆ และเรื้อรัง ถ่ายเป็นเลือด น้ำหนักตัวลดลงอย่างรวดเร็ว เบื่ออาหาร หรือคลำพบก้อนบริเวณท้อง ซึ่งถ้าใครมีอาการแบบนี้ควรปรึกษาแพทย์โดยด่วนครับ

ริดสีดวงทวาร..ตัวการหนึ่งของท้องผูก

ส่วนโรคระบบทางเดินอาหารที่ไม่น่ากลัวและพบมากในปัจจุบัน ได้แก่ ริดสีดวงทวาร ซึ่งอาจเป็นผลของอาการท้องผูก และกลายเป็นเหตุของอาการท้องผูกตามมา เรียกว่าเป็นวงจรก็ได้ ส่วนใหญ่แล้วผู้ป่วยมักจะกลัวการถ่ายอุจจาระ เพราะเจ็บเวลาถ่าย จึงมักกลั้นอุจจาระไว้ นานๆ เข้าก็เกิดอาการท้องผูกตามมา จึงควรแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ คือ นั่นคือรักษาโรคริดสีดวงทวารเสีย

5 วิธีเพื่อความโล่งสบายคลายทุกข์

1.ออกกำลังกาย..หนึ่งสอง..หนึ่งสอง

การออกกำลังกายทำให้ส่วนต่างๆ ของร่างกายได้เคลื่อนไหว รวมทั้งทำงานได้ดีขึ้น เช่น หัวใจสามารถสูบฉีดโลหิตได้เร็วและแรงมากขึ้น กระเพาะอาหารและลำไส้ขยับเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น ทำให้อาหารที่เรากินสามารถส่งผ่านไปได้ง่ายและสะดวก ผู้ที่ออกกำลังกายเป็นประจำมักจะถ่ายปกติ ตรงข้ามกับผู้ที่นั่งทำงานทั้งวัน ลำไส้ก็ลอยอยู่นิ่งไปด้วย กากอาหารก็จะค้างและจับตัวเป็นก้อนแข็งได้ง่าย อาการท้องผูกก็จะตามมา

2.ผักผลไม้..อย่าให้ขาด

อาหารที่มีกากใยสูง เช่น ผัก ผลไม้ จะช่วยกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวได้ดี กากอาหารสามารถขับถ่ายออกมาได้ง่ายและสม่ำเสมอ เพราะมีกากใยเป็นตัวกระตุ้น ผู้ที่มีอาการท้องผูก จึงควรทานผักผลไม้ที่มีกากใยสูง เช่น ฝรั่ง มะละกอ ผักต่างๆ

3.ดื่มน้ำมาก..กากอาหารอ่อนตัว

การดื่มน้ำน้อยเกินไป ทำให้กากอาหารในลำไส้ใหญ่แข็งตัว และจับกันเป็นก้อน จึงขับถ่ายออกได้ยากกว่าปกติ เราควรดื่มน้ำอย่างน้อยวันละ 8 แก้ว และในผู้ที่ท้องผูกอยู่แล้ว ควรเพิ่มปริมาณน้ำดื่มให้มากกว่าปกติ จะช่วยให้กากอาหารอ่อนตัวลงได้ สิ่งที่ควรงดดื่ม คือ น้ำชา กาแฟ เพราะมีสารที่ทำให้ลำไส้บีบตัวน้อยลง จึงทำให้เกิดอาการท้องผูก

4.ฝึกขับถ่ายให้เป็นนิสัย

หากไม่อยากมีท้องผูกเป็นแขกไม่ได้รับเชิญ ควรเริ่มฝึกถ่ายให้เป็นนิสัย และไม่ควรรีบเร่งถ่าย

5.น้ำ 1 แก้วเพื่อความคล่องสบาย

ตื่นเช้า ก่อนเข้าห้องน้ำถ่าย ควรดื่มน้ำก่อน 1 แก้ว เพื่อกระตุ้นให้ลำไส้บีบตัวจะได้ถ่ายสะดวกขึ้น

💛  กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย

เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว

ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

น้ำที่เป็นของเหลวของเลือด ทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือด และกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้

ที่มา. : https://sites.google.com/site/newnewmod/kar-dulae-raksa-rabb-khab-thay

ที่มา  : นพ.วรวุฒิ เจริญศิริ

ศูนย์ข้อมูลสุขภาพกรุงเทพ

http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.headline
เข็มน้อยๆแต่แหลมคม

# data[].attributes.subject
เข็มน้อยๆแต่แหลมคม

# data[].attributes.body
เอเอ้💉💉
นางสาวกรรณิการ์ ภาระพงษ์ เลขที่ 7
นางสาวเจนจิรา คนหาญ เลขที่19
นางสาวธนภรณ์ วังคีรี เลขที่20
นางสาวสุภาวดี ไตรวงศ์ย้อย เลขที่ 21

การดูแลการขับถ่ายและสมดุลน้ำ
ระบบขับถ่ายของมนุษย์

ร่างกายมนุษย์มีกลไกต่าง ๆ คล้ายเครื่องยนต์ ร่างกายต้องใช้พลังงาน การเผาผลาญพลังงานจะเกิดของเสีย ของเสียที่ร่างกายต้องกำจัดออกไปมีอยู่ 2 ประเภท

สารที่เป็นพิษต่อร่างกาย

สารที่มีปริมาณมากเกินความต้องการ

ระบบการขับถ่าย เป็นระบบที่ร่างกายขับถ่ายของเสียออกไป ของเสียในรูปแก๊สคือลมหายใจ ของเหลวคือเหงื่อและปัสสาวะ ของเสียในรูปของแข็งคืออุจจาระ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแข็งคือ ลำไส้ใหญ่ (ดูระบบย่อยอาหาร)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของแก๊สคือ ปอด (ดูระบบหายใจ)

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปของเหลวคือ ไต และผิวหนัง

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปปัสสาวะ ได้แก่ ไต หลอดไต กระเพาะปัสสาวะ

อวัยวะที่เกี่ยวข้องกับการขับถ่ายของเสียในรูปเหงื่อ คือผิวหนัง ซึ่งมีต่อมเหงื่ออยู่ในผิวหนังทำหน้าที่ขับเหงื่อ

การขับถ่ายของเสียทางลำไส้ใหญ่

การย่อยอาหารซึ่งจะสิ้นสุดลงบริเวณรอยต่อระหว่างลำไส้เล็กกับลำไส้ใหญ่ ลำไส้ใหญ่ยาวประมาณ 5 ฟุต ภายในมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2.5 นิ้ว

เนื่องจากอาหารที่ลำไส้เล็กย่อยแล้วจะเป็นของเหลวหน้าที่ของลำไส้ใหญ่ครึ่งแรกคือดูดซึมของเหลว น้ำ เกลือแร่และน้ำตาลกลูโคสที่ยังเหลืออยู่ในกากอาหาร ส่วนลำไส้ใหญ่ครึ่งหลังจะเป็นที่พักกากอาหารซึ่งมีลักษณะกึ่งของแข็ง ลำไส้ใหญ่จะขับเมือกออกมาหลอลื่นเพื่อให้อุจจาระเคลื่อนไปตามลำไส้ใหญ่ได้ง่ายขึ้น ถ้าลำไส้ใหญ่ดูดน้ำมากเกินไป เนื่องจากกากอาหารตกค้างอยู่ในลำไส้ใหญ่หลายวัน จะทำให้กากอาหารแข็ง เกิดความลำบากในการขับถ่าย ซึ่งเรียกว่า ท้องผูก

สาเหตุของอาการท้องผูก

กินอาหารที่มีกากอาหารน้อย

กินอาหารรสจัด

การถ่ายอุจจาระไม่เป็นเวลาหรือกลั้นอุจจาระติดต่อกันหลายวัน

ดื่มน้ำชา กาแฟ มากเกินไป

สูบบุหรี่จัดเกินไป

เกิดความเครียด หรือความกังวลมาก

โดยปกติกากอาหารผ่านเข้าสู่ลำไส้ใหญ่ประมาณวันละ 300 - 500 ลูกบาศก์เซนติเมตร ซึ่งจะทำให้เกิดอุจจาระประมาณวันละ 150 กรัม

การขับถ่ายของเสียทางปอด

เราได้ทราบจากเรื่องระบบหายใจแล้วว่า ปอดคืออวัยวะที่ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนก๊าซ น้ำ และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ร่างกายไม่ต้องการ แล้วจะออกจากเซลล์แพร่เข้าไปในเส้นเลือด แล้วลำเลียงไปยังปอดเกิดการแพร่ของน้ำและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เข้าสู่ถุงลมปอด แล้วเคลื่อนผ่านหลอดลมออกจากร่างกายทางจมูก

การขับถ่ายของเสียทางไต

จากระบบการหมุนเวียนโลหิต เลือดทั้งหมดในร่างกายจะต้องหมุนเวียนผ่านไตโดยนำสารทั้งที่ยังมีประโยชน์และสารที่ไม่มีประโยชน์แล้วมาที่ไต ของเสียจะถูกไตกำจัดออกมาในรูปปัสสาวะ

ไต มีลักษณะคล้ายเมล็ดถั่ว มีอยู่ 2 ข้าง ติดอยู่กับด้านหลังของช่องท้องยาวประมาณ 11 เซนติเมตร กว้าง 6 เซนติเมตร และหนา 3 เซนติเมตร ตรงกลางเว้าเป็นกรวยไต มีหลอดไตต่อไปยังกระเพาะปัสสาวะ ภายในไตมีหน่วยไตเล็ก ๆ อยู่เป็นจำนวนมาก

กระบวนการขับถ่าย เริ่มจากหลอดเลือดที่นำเลือดมาจากหัวใจ เลือดและสารที่มากับเลือดจะถูกส่งเข้าหน่วยไต หน่วยไตจะกรองสารที่มีอยู่ในเลือด สารที่ยังมีประโยชน์จะถูกหน่วยไตดูดซึมกลับคืนมา ส่วนของเสียอื่น ๆ จะถูกส่งไปตามหลอดไตลงสู่กระเพาะปัสสาวะซึ่งมีความจุประมาณครึ่งลิตร ในวันหนึ่ง ๆ คนเราจะขับถ่ายปัสสาวะออกมาประมาณ 1 - 1.5 ลิตร ปริมาณการขับถ่ายในแต่ละวันจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับสิ่งต่อไปนี้

ปริมาณน้ำที่ร่างกายได้รับ

ชนิดของอาหารและเครื่องดื่ม เช่น แตงโม เหล้า ทำให้การขับถ่ายปัสสาวะมากขึ้น

การเสียน้ำของร่างกายทางอื่น

การขับถ่ายของเสียทางผิวหนัง

ในผิวหนังของคนเราสามารถขับถ่ายของเสียออกจากร่างกายทางรูขุมขน ซึ่งสิ่งที่ถูกขับออกมาคือ เหงื่อ

เหงื่อที่ถูกขับออกมาทางต่อมเหงื่อ ในเหงื่อประกอบด้วยน้ำประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์ สารอื่น ๆ อีก 1 เปอร์เซ็นต์ เป็นพวกเกลือโซเดียมคลอไรด์ สารอินทรีย์ พวกยูเรีย และมีน้ำตาล แอมโมเนีย กรดแลคตริก และกรดอะมิโนอีกเล็กน้อย

ประโยชน์ของการระเหยของเหงื่อ คือ เป็นการปรับระดับอุณหภูมิของร่างกาย โดยระบายความร้อนไปกับเหงื่อที่ระเหย ปริมาณเหงื่อที่ถูกขับออกมาจะเกิดขึ้นได้ดีที่อุณหภูมิประมาณ 32 องศาเซลเซียส

ประโยชน์ของการขับถ่ายของเสียต่อสุขภาพ

การขับถ่ายเป็นระบบกำจัดของเสียร่างกายและช่วยควบคุมปริมาณของน้ำในร่างกายให้สมบูรณ์ประกอบด้วย ไต ตับและลำไส้ เป็นต้น

การปฏิบัติตนในการขับถ่ายของเสียให้เป็นปกติหรือกิจวัตรประจำวันเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งต่อสุขภาพอนามัยของมนุษย์ เราไม่ควรให้ร่างกายเกิดอาการท้องผูกเป็นเวลานานเพราะจะทำให้เกิดเป็นโรคริดสีดวงทวารหนักได้

การปัสสาวะ ถือเป็นการขับถ่ายของเสียประการหนึ่งที่ร่างกายเราขับเอาน้ำเสียในร่างกายออกมาหากไม่ขับถ่ายออกมาหรือกลั้นปัสสาวะไว้นาน ๆ จะทำให้เกิดเป็นโรคนิ่วในไตหรือทำให้กระเพาะปัสสาวะอักเสบและไตอักเสบได้

การดื่มน้ำ การรับประทานผักผลไม้ทุกวัน จะช่วยให้ร่างกายขับถ่ายได้สะดวกขึ้นการดื่มน้ำและรับประทานอาหารที่ถูกสุขลักษณะ ตลอดจนการรับประทานอาหารที่มีเส้นใยอาหารเป็นประจำจะทำให้ร่างกายขับถ่ายของเสียอย่างปกติ

การปฏิบัติตนเพื่อดูแลรักษาอวัยวะในระบบขับถ่าย

ดื่มน้ำสะอาดวันละมาก ๆ รับประทานอาหารที่สุกใหม่ ๆ

ไม่กลั้นอุจจาระและปัสสาวะเป็นเวลานาน ๆ

ควรอาบน้ำชำระร่างกายทุกวัน

ออกกำลังกายอย่างเหมาะสม

ถ้ามีอาการผิดปกติต้องรีบปรึกษาแพทย์

ที่มา: http://www.combifthailand.com/news-tips/ระบบขับถ่ายของมนุษย์/

การรักษาสมดุลน้ำในร่างกาย
น้ำเป็นองค์ประกอบของชีวิต
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย

น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้

ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย
น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำ ตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ

น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง

ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน

• น้ำดื่ม เครื่องดื่ม
• น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร
• น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน
ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร

ร่างกายสูญเสียน้ำ
• ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น
• ปอด โดยการหายใจออก
• ทางอุจจาระ
• ทางปัสสาวะ
รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ

ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

1.สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
2.เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
3.ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

ที่มา: http://www.bangkokhospital.com/

การดูแลการขับถ่ายและสมดุลของน้ำ

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย
น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย

น้ำช่วยให้ การขับถ่าย กากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้
สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ
น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง
ที่มา
http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.body
327 ❤
ห้องA
1.นางสาวอมรรัตน์ สะพานแก้ว เลขที่47
2.นางสาวพลอย รัตนพร เลขที่63
3.นางสาวสุธิตา ไกรยะสินธ์ เลขที่65
4.นางสาวชลธิชา ไชยมาตย์ เลขที่66

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ

ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้

การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ

ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ

ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวกับจำนวนครั้งของการขับถ่ายอุจจาระ ลักษณะของอุจจาระ สี และกลิ่น นั้นเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาอย่างเป็นกระบวนการ ดังนี้

1.ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้
2.ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ
3.อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
4.กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
5.ยาผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้

การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายปัสสาวะ
การขับถ่ายปัสสาวะ
ในผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพที่แข็งแรงนั้นจะมีการขับปัสสาวะจำนวน 1500 ซีซีต่อวัน แต่ยังมีหลายปัจจัยที่มีผลต่อการขับปัสสาวะ เช่น อายุที่เพิ่มขึ้น ภาวะความเจ็บป่วย ปริมาณของสารน้ำที่ได้รับ อาหารประเภทเกลือ และยาบางตัว เป็นต้น

การปัสสาวะ หมายถึง ขบวนการที่ขับปัสสาวะออกจากกระเพาะปัสสาวะ โดยความถี่ของการปัสสาวะขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำที่ได้รับ ลักษณะนิสัย ความสะดวกในการเข้าห้องน้ำ ซึ่งบางคนจะต้องปัสสาวะก่อนนอน หลังจากตื่นนอน ก่อนรับประทานอาหาร หรืออาจปัสสาวะทุก 2 ถึง 3 ชั่วโมง ขึ้นกับลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล ดังนั้นสิ่งที่ควรคำนึงถึงได้แก่

1.ให้ผู้สูงอายุได้รับสารน้ำที่เพียงพอ
2.ติดตามลักษณะนิสัยการขับถ่ายปัสสาวะ และช่วงเวลาในการขับถ่ายปัสสาวะของผู้สูงอายุและบันทึก3.เพื่อดูแลผู้สูงอายุในการปัสสาวะได้อย่างเหมาะสม
ช่วยเหลือให้ผู้สูงอายุเข้าห้องน้ำเพื่อปัสสาวะ หรือหากเร่งด่วนควรจัดหม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ให้ใกล้กับผู้สูงอายุ
4.ช่วยให้ผู้สูงอายุนั่งปัสสาวะในท่าที่เหมาะสม และสะดวกต่อการปัสสาวะ โดยผู้หญิงควรอยู่ในท่านั่งเพื่อปัสสาวะ และผู้ชายควรยืนเพื่อปัสสาวะ ถ้าไม่ขัดต่อแผนการรักษา
อุปกรณ์ต่างๆ เช่น หม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ควรเตรียมให้อุ่นๆ หรืออยู่ในอุณหภูมิห้อง
5.ควรจัดสถานที่ให้มิดชิดไม่เปิดเผย ในขณะผู้สูงอายุปัสสาวะ
ถ้าผู้สูงอายุรู้สึกปัสสาวะไม่ออก 6.ควรเปิดเสียงน้ำไหล กดน้ำชักโครก ทำเสียงให้มีเสียงคล้ายเสียงกำลังขับถ่ายปัสสาวะ หรือแช่มือผู้สูงอายุลงในน้ำอุ่น เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูงอายุรู้สึกต้องการปัสสาวะ
7.ควรอยู่บริเวณใกล้เคียงผู้สูงอายุเพื่อให้การช่วยเหลือผู้สูงอายุ แต่ไม่ควรเร่งรัดผู้สูงอายุ
8.ควรให้ผู้สูงอายุรู้สึกสบาย ผ่อนคลายในขณะปัสสาวะ
https://healthathome.in.th/blog/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b9%
81%e0%b8%a5%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%82%e0%b8%b1/

สมดุลน้ำในร่างกาย
น้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสิ่งที่มีชีวิตมักมีผู้กล่าวไว้ว่าถ้าปราศจากน้ำก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปคนสามารถอดอาหารได้หลายสัปดาห์ แต่ถ้าอดน้ำจะเสียชีวิตภายใน 2–3 วัน การศึกษาวิจัยที่ผ่านมาพบว่าน้ำมีประโยชน์มากมายแก่ร่างกายของสิ่งมีชีวิต นอกเหนือจากคุณสมบัติที่เด่นที่สุดของโมเลกุลน้ำที่เป็นตัวทำละลายที่ดีและมีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

น้ำเป็นองค์ประกอบของชีวิต
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย

น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้
สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกายและช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพ

ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน
1.น้ำดื่ม เครื่องดื่ม
2.น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร
3.น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน
ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร

ร่างกายสูญเสียน้ำ
ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ 1.และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น
2.ปอด โดยการหายใจออก
3.ทางอุจจาระ
4.ทางปัสสาวะ
รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ

ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ
สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.body
น.ส.กนกวรรณไร่สงวน เลขที่5
น.ส.ดารณี วริสาร เลขที่6
น.ส.สุนิษา คณาชอบ เลขที่64
น.ส.จันทนิภา คำผาลา เลขที่79

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในมนุษย์
ในร่างกายของมนุษย์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบประมาณ 3 ใน 4 หรือประมาณ 75% ของน้ำหนักตัวโดยน้ำที่อยู่ในร่างกายสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ น้ำที่ประกอบอยู่ภายในเซลล์ประมาณ 60% น้ำที่อยู่นอกเซลล์ประมาณ 30% น้ำที่อยู่ในเนื้อเยื่อและน้ำเลือดอีกไม่เกิน 10% ซึ่งน้ำในแต่ละส่วนจะถูกควบคุมให้มีดุลยภาพอยู่ได้ โดยจะมีการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงเพื่อทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา

ปกติมนุษย์ต้องการน้ำประมาณวันละ 2-3 ลิตร ซึ่งได้จากการดื่มน้ำ การบริโภคอาหารและจากกระบวนการออกซิเดชันจากสารอาหารอีกประมาณ 200 มล. โดยร่างกายจะมีการขับน้ำออกจากร่างกายในลักษณะของปัสสาวะ อุจจาระ ลมหายใจ และเหงื่อ ซึ่งวิธีการหลักที่ร่างกายใช้ในการขับน้ำออกจากร่างกาย คือ ทางปัสสาวะ โดยในแต่ละวันมนุษย์จะมีการขับน้ำออกทางปัสสาวะประมาณ 500-2,300 มล. หรือเฉลี่ยวันละประมาณ 1,500 มล.

อวัยวะสำคัญที่ทำหน้าที่ในการรักษาดุลยภาพของน้ำและแร่ธาตุในร่างกายมนุษย์ ได้แก่ ไต ปอด และผิวหนัง ซึ่งแต่ละอวัยวะมีลักษณะการทำงานที่แตกต่างกัน ดังนี้
1. ไต (kidney) เป็นอวัยวะที่มีความสำคัญในการรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุภายในร่างกายของมนุษย์มีรูปร่างคล้ายเมล็ดถั่วแดง สีแดงแกมน้ำตาล มีขนาดกว้างประมาณ 6 ซม. ยาวประมาณ 10 ซม. หนาประมาณ 3 ซม. และมีน้ำหนัก 150 กรัม มีตำแหน่งอยู่บริเวณช่องท้องช่วงเอว ค่อนไปทางด้านหลัง หรือยู่หลังเยื่อบุช่องท้อง (retroperitoneal organ) มีด้วยกัน 1 คู่ โดยจะแยกกันอยู่ทั้งสองด้านของแนวกระดูกสันหลัง

เนื้อเยื่อภายในไตจะสามารถแบ่งได้เป็น 2 ส่วน คือ เนื้อเยื่อชั้นนอก ซึ่งมีสีแดงเข้ม เรียกว่า คอร์เทกซ์ (cortex) และเนื้อเยื่อชั้นในที่มีสีอ่อนกว่า เรียกว่า เมดัลลา (medulla) มีลักษณะเว้าเข้าเป็นตำแหน่งที่อยู่ของหน่วยไต (nephron) และเป็นบริเวณที่มีการเชื่อมต่อกับส่วนที่เป็นโพรง กรวยไต (pelvis) ซึ่งทำหน้าที่รวบรวมของเสียจากกระบวนการกรองของหน่วยไต
ในสภาวะที่ร่างกายสูญเสียน้ำมากเกินไปหรือขาดน้ำจะมีผลทำให้น้ำในเลือดมีปริมาณน้อยลง เลือดจึงมีความเข้มข้นสูงขึ้นและมีความดันเลือดลดลง ซึ่งการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายเช่นนี้ จะทำให้สมองส่วนไฮโพทาลามัส*ส่งสัญญาณประสาทไปกระตุ้นต่อมใต้สมองส่วนท้ายให้หลั่งฮอร์โมนแอนติไดยูเรติก (antidiuretic hormone; ADH) หรือวาโซเพรสซิน (vasopressin) เข้าสู่กระแสเลือด ซึ่งฮฮร์โมนนี้จะไปกระตุ้นท่อของหน่วยไตให้ดูดน้ำกลับเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้มีปริมาณน้ำในเลือดสูงขึ้น แต่ร่างกายจะขับถ่ายน้ำปัสสาวะลดลงและปัสสาวะมีความเข้มข้นมากขึ้น

ไฮโพทาลามัส (hypothalamus) คือ สมองส่วนที่เป็นศูนย์กลางของระบบประสาทอัตโนมัติ มีหน้าที่สร้างฮอร์โมนเพื่อควบคุมการสร้างฮอร์โมนของต่อมใต้สมองและฮอร์โมนอื่น ๆ อีกหลายชนิด และเกี่ยวข้องกับการควบคุมความหิว ความอิ่ม ความกระหาย อุณหภูมิของร่างกาย และอารมณ์ความรู้สึกต่าง ๆ

สมองส่วนไฮโพทาลามัสนอกจากจะกระตุ้นให้หน่วยไตดูดน้ำกลับเข้าสู่กระแสเลือดมากขึ้นแล้ว ยังกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกหรืออาการกระหายน้ำขึ้นด้วย ซึ่งความรู้สึกกระหายจะยิ่งเพิ่มมากขึ้น ตราบเท่าที่ร่างกายยังสูญเสียน้ำและยังไม่ได้รับการชดเชย

ในกรณีที่ร่างกายได้รับน้ำมาก จะมีผลทำให้น้ำในเลือดมีปริมาณมาก เลือดจึงมีความเข้มข้นลดน้อยลงและมีความดันเลือดเพิ่มมากขึ้น ซึ่งการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายเช่นนี้ จะทำให้สมองส่วนไฮโพทาลามัสยับยั้งการหลั่งฮอร์โมน ADH ของต่อมใต้สมองส่วนท้ายทำให้ท่อของหน่วยไตดูดน้ำกลับคืนในปริมาณน้อยลงจึงมีการขับน้ำออกเป็นปัสสาวะมากขึ้น และเป็นปัสสาวะที่เจอจาง

นอกจากการควบคุมปริมาณน้ำในร่างกายและในเลือดแล้ว ไตยังเป็นอวัยวะที่มีหน้าที่สำคัญต่อการดำเนินชีวิตของมนุษย์ ดังนี้
1. ขับถ่ายสารแปลกปลอมต่าง ๆ ที่เข้าสู่ร่างกายรวมถึงของเสียซึ่งเกิดจากกระบวนการทำงานภายในเซลล์ เช่น ยูเรีย (urea) กรดยูริก (uric acid) เป็นต้น
2. ดูดสารอาหารที่มีประโยชน์บางชนิดกลับคืนสู่ร่างกาย เช่น กลูโคส กรดอะมิโน เป็นต้น
3. สังเคราะห์กลูโคสจากกรดอะมิโนหรือจากสารชนิดอื่น ๆ โดยไตสามารถช่วยสร้างน้ำตาลเข้าสู่กระแสเลือดได้ถึงร้อยละ 20 ของน้ำตาลที่สร้างจากตับ
4. ขับถ่ายไอออนส่วนเกินของแร่ธาตุบางชนิด เช่น โซเดียมไอออน (Na+), โพแทสเซียมไอออน (K+) เป็นต้น
5. ควบคุมระดับความเป็นกรด-เบสของของเหลวในร่างกาย

2.  ปอด (lung) เป็นอวัยวะที่มีบทบาทในระบบหายใจ โดยใช้ในการแลกเปลี่ยนแก๊สด้วยการรับเอาแก๊สออกซิเจนจากสิ่งแวดล้อมเข้าสู่ร่างกาย แล้วส่งผ่านเข้าสู่กระแสเลือดเพื่อขนส่งไปให้เซลล์ต่าง ๆ ในร่างกายใช้เผาผลาญสารอาหารเพื่อผลิตพลังงาน ขณะที่เซลล์จะส่งแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์กลับเข้าสู่กระแสเลือดเพื่อนำไปกำจัดออกที่ปอดด้วยการหายใจออก โดยสิ่งที่ถูกกำจัดออกไปพร้อมกับการหายใจออกของมนุษย์นี้ ไม่ใช่มีเพียงแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เพียงอย่างเดียว แต่ยังรวมถึงแก๊สอื่น ๆ และไอน้ำอีกด้วย

3.  ผิวหนัง เป็นส่วนที่ปกคลุมอยู่ชั้นนอกสุดของร่างกาย ประกอบด้วยเนื้อเยื่อ 2 ชั้น คือ ชั้นหนังกำพร้า (epidermis) และชั้นหนังแท้ (dermis) โดยหนังกำพร้าเป็นผิวหนังที่อยู่ชั้นนอกสุด มีความหนาประมาณ 0.07-0.12 มม. ส่วนผิวหนังชั้นที่ถัดเข้ามาจะเป็นชั้นหนังแท้ ซึ่งเป็นชั้นที่ประกอบด้วยรูขุมขน ต่อมไขมัน เส้นเลือด เส้นประสาท และต่อมเหงื่อ (sweat gland) ซึ่งต่อมเหงื่อเป็นอวัยวะที่สำคัญของผิวหนัง มีหน้าที่รักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในร่างกาย ด้วยการขับน้ำส่วนเกินออกในรูปเหงื่อ และช่วยปรับสมดุลของแร่ธาตุต่าง ๆ
http://dulayaphap.yolasite.com/%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B9%84%E0%B8%81%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B8%E0%B8%A5%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B8%B8%E0%B8%A9%E0%B8%A2%E0%B9%8C.php
https://healthathome.in.th/blog/%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%94%e0%b8%b9%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b9%80%e0%b8%81%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%a2%e0%b8%a7%e0%b8%81%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%9a%e0%b8%9a%e0%b8%82%e0%b8%b1/

สมุดของน้ำในร่างกาย

น้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสิ่งที่มีชีวิต มักมีผู้กล่าวไว้ว่าถ้าปราศจากน้ำก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต โดยทั่วไปคนสามารถอดอาหารได้หลายสัปดาห์ แต่ถ้าอดน้ำจะเสียชีวิตภายใน 2–3 วัน การศึกษาวิจัยที่ผ่านมาพบว่าน้ำมีประโยชน์มากมายแก่ร่างกายของสิ่งมีชีวิต นอกเหนือจากคุณสมบัติที่เด่นที่สุดของโมเลกุลน้ำที่เป็นตัวทำละลายที่ดีและมีประโยชน์ต่อการดำรงชีวิตของสิ่งมีชีวิตทุกชนิด

น้ำเป็นองค์ประกอบของชีวิต

ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก

หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย

น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย

น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้

สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ

น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง

ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน

1.น้ำดื่ม เครื่องดื่ม
2.น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร
3.น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน
ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร

ร่างกายสูญเสียน้ำ

1.ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น
2.ปอด โดยการหายใจออก
3.ทางอุจจาระ
4.ทางปัสสาวะ
รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ

ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย

กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ

1.สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
2.เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
3.ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ

ลักษณะของน้ำดื่มที่ดี

1.น้ำดื่มที่ดีต้องปราศจากสารปนเปื้อนทางเคมีและสารอินทรีย์ต่างๆ อาทิเช่น เชื้อจุลินทรีย์ โลหะหนัก รวมทั้งสารเคมี
2.ประกอบด้วยแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย ได้แก่ โปแตสเซียม แมกมีเซียม แคลเซียม เป็นต้น
3.โครงสร้างโมเลกุลขนาดเล็กช่วยให้แทรกซึมสู่เซลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำพาสารอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้อย่างทั่วถึง รวมทั้งนำพาของเสียออกมาจากเซลล์ไปทิ้งได้
4.น้ำดื่มที่ดีควรมีความกระด้างของน้ำปานกลาง มีประจุไฟฟ้าสูงและเป็นสื่อนำความร้อนที่ดี
5.ความเป็นด่างอ่อนๆ โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่างระหว่าง pH 7.25 - 8.50เพื่อช่วยกำจัดความเป็นกรดและของเสียในร่างกาย ช่วยทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะสมดุล
6.ควรมีปริมาณออกซิเจนเจือปนอยู่ด้วยสูง สามารถตรวจวัดค่าได้ประมาณ 5 มิลลิกรัมต่อลิตรหรือมากกว่า

ลักษณะของน้ำดื่มบางชนิด

1.น้ำอ่อนเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุ
2.น้ำกลั่นเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุที่มีประโยชน์ละลายอยู่เลย
3.น้ำดื่มบรรจุขวดที่อาจมีสารปนเปื้อนและไม่ได้มาตรฐาน ร้อยละ 25 ของน้ำดื่มบรรจุขวดนำน้ำประปามาใส่ขวด และปรับปรุงคุณภาพเล็กน้อยเท่านั้น
4.น้ำประปามีคลอรีนซึ่งช่วยฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แต่อาจจะก่อให้เกิดสารออกฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ซึ่งเกิดจากคลอรีนทำปฏิกิริยากับสารอินทรีย์ในธรรมชาติซึ่งละลายอยู่ในน้ำ
5.น้ำอัดลมทำมาจากน้ำกลั่นหรือน้ำอ่อนที่ไม่มีแร่ธาตุ
6.น้ำหวานและน้ำผลไม้สำเร็จรูปเป็นน้ำตาลกับสีผสมน้ำ โดยแต่งกลิ่นธรรมชาติเข้าไปและอาจเติมวิตามินหรือแร่ธาตุปะปนอยู่บ้าง

http://www.bangkokhealth.com/index.php/health/health-system/uro/1572-2013-08-22-09-45-20.html

# data[].attributes.body
325 ❤️💕
1.น.ส.กรชนก นนทวงษ์ ห้อง A เลขที่ 25
2.น.ส.สุภามณี ราชวงอุระ ห้อง A เลขที่ 27
3.น.ส.ศรีสุดา คำพิม ห้อง A เลขที่ 39
4.น.ส.รวิศรา กล้ายุทธ ห้อง A เลขที่ 57
การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ
ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้
การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ
ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ
ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวกับจำนวนครั้งของการขับถ่ายอุจจาระ ลักษณะของอุจจาระ สี และกลิ่น นั้นเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาอย่างเป็นกระบวนการ ดังนี้
ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้
ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ
อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้
https://www.google.com/url?sa=t&source=web&cd=1&ved=2ahUKEwjbzYnaprLkAhUZOSsKHTWqCAAQFjAAegQIBhAB&url=https%3A%2F%2Fhealthathome.in.th%2Fblog%2F%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B2%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%2594%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25A5%25E0%25B9%2580%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B5%25E0%25B9%2588%25E0%25B8%25A2%25E0%25B8%25A7%25E0%25B8%2581%25E0%25B8%25B1%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B0%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%259A%25E0%25B8%2582%25E0%25B8%25B1%2F&usg=AOvVaw1-WJeyvvxfwZLv0pOO4ZsM
การรักษาสมดุลน้ำ
ร่างกายมนุษย์มีน้ำเป็นส่วนประกอบประมาณร้อยละ 70 ในเลือดมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 92 ในสมองมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 85 ถ้าพิจารณาในแต่ละเซลล์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบร้อยละ 60 จริงๆแล้วน้ำเป็นส่วนประกอบสำคัญและจำเป็นของเซลล์ทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นเซลพืช เซลล์สัตว์ และเซลล์มนุษย์ ทุกเซลล์ล้วนประกอบด้วยน้ำทั้งนั้น ในเซลล์มนุษย์และเซลล์สัตว์มีน้ำประมาณ 2 ใน 3 ของน้ำหนักร่างกาย ในพืชบกมีน้ำประมาณร้อยละ 50–75 ถ้าเป็นพืชน้ำอาจมีน้ำมากกว่าร้อยละ 95 โดยน้ำหนัก
หน้าที่สำคัญที่สุดของน้ำ คือ เป็นตัวกลางในการเกิดปฏิกิริยาเคมีทุกชนิดในกระบวนการเมตาบอลิซึมของร่างกาย ปฏิกิริยาเคมีในร่างกายทุกชนิดต้องอาศัยน้ำ เซลล์จะไม่สามารถทำงานได้ถ้าไม่มีน้ำ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน ได้แก่ กระบวนการการย่อยอาหาร กระบวนการดูดซึมอาหาร และกระบวนการขับถ่ายของเสียออกจากร่างกาย
น้ำที่เป็นของเหลวของเลือดทำหน้าที่ขนส่งอาหารและออกซิเจนให้แก่เซลล์ อีกทั้งนำของเสียและก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากเซลล์มาขับถ่ายออกจากร่างกาย กระบวนการไหลเวียนเลือดและกระบวนการขับถ่ายของเสียในร่างกายไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าปราศจากสมดุลของสารน้ำในร่างกาย
น้ำช่วยให้การขับถ่ายกากอาหารในลำไส้ใหญ่เป็นไปโดยสะดวก ความผิดปกติของการถ่ายอุจจาระเกิดขึ้นเนื่องจากขาดสมดุลของการดูดซึมน้ำกลับเข้าสู่เซลล์ลำไส้ เชื้อโรคที่เป็นสาเหตุให้เกิดโรคอุจจาระร่วงหลายชนิดสร้างสารพิษที่มีผลต่อกลไกการควบคุมสมดุลสารน้ำภายในลำไส้
สารพิษ รวมทั้งสารเคมีในร่างกายที่อาจเป็นพิษ ถูกกำจัดออกจากร่างกายโดยอาศัยน้ำ เลือดทำหน้าที่ขนส่งสารเหล่านั้นไปทั่วร่างกายซึ่งสารนั้นละลายในน้ำตับเป็นอวัยวะสำคัญในการทำลายหรือเปลี่ยนแปลงสารพิษด้วยกลไกทางเคมีมากมายหลายชนิด บางคนกล่าวเปรียบเทียบว่าตับเป็นโรงงานผลิตเอนไซม์ที่ทรงพลังมากกว่าโรงงานใดๆในโลก กระบวนการขับถ่ายสารพิษเกิดขึ้นร่วมกับการขับถ่ายทางปัสสาวะและอุจจาระ
น้ำช่วยควบคุมอุณหภูมิของร่างกาย และช่วยรักษาระดับความเป็นกรดด่างของเลือดรวมทั้งของเหลวต่างๆ ในร่างกาย น้ำช่วยระบายความร้อนของร่างกายในรูปของเหงื่อ ซึ่งถือเป็นกลไกที่มีประสิทธิภาพยิ่ง
ร่างกายได้รับน้ำหลายทางด้วยกัน
น้ำดื่ม เครื่องดื่ม
น้ำที่เป็นส่วนประกอบในอาหาร
น้ำที่ได้จากการเผาผลาญสารอาหารคาร์โบไฮเดรต ไขมัน และโปรตีน
ปกติคนเราดื่มน้ำวันละประมาณ 1.5 – 2.0 ลิตร และได้รับจากเครื่องดื่มและอาหารทั้งภายในและภายนอกร่างกายอีกประมาณวันละ 1 – 2 ลิตร
ร่างกายสูญเสียน้ำ
ผิวหนัง มีทั้งที่เรามองเห็นออกมาในรูปของเหงื่อ และน้ำที่ระเหยไปโดยที่เรามองไม่เห็น
ปอด โดยการหายใจออก
ทางอุจจาระ
ทางปัสสาวะ
รวมทั้งสิ้นในวันหนึ่งร่างกายสูญเสียน้ำประมาณ 3–5 ลิตร ซึ่งใกล้เคียงกับปริมาณที่ได้รับ
ปริมาณของน้ำในร่างกายคนไม่แน่นอน ขึ้นกับอายุ ปริมาณของไขมันในร่างกาย และกิจกรรมของแต่ละคน คนที่ทำงานหนักกลางแจ้งอาจสูญเสียน้ำ 5 – 12 ลิตรต่อวัน หรือคนที่มีโรคภัยไข้เจ็บก็อาจเสียสมดุลของน้ำในร่างกายได้ง่าย
กลไกควบคุมสมดุลของสารน้ำ
สมองส่วนไฮโปทาลามัสทำหน้าที่ควบคุมปริมาณสารน้ำในร่างกาย
เมื่อร่างกายมีการสูญเสียน้ำ สมองส่วนไฮโปทาลามัส ซึ่งมีศูนย์ควบคุมการกระหายน้ำ จะสั่งการให้เกิดการดื่มน้ำทดแทน โดยจะรู้สึกกระหายน้ำ และเมื่อมีการกลืนน้ำเข้าไปก็จะช่วยบรรเทาความกระหายได้อย่างรวดเร็ว
ถ้าร่างกายขาดน้ำประมาณ 3 วัน ก็จะทำให้เสียชีวิตได้ สำหรับภาวะขาดน้ำเรื้อรัง ซึ่งเกิดจากการดื่มน้ำไม่เพียงพอ จะทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ
ลักษณะของน้ำดื่มที่ดี
น้ำดื่มที่ดีต้องปราศจากสารปนเปื้อนทางเคมีและสารอินทรีย์ต่างๆ อาทิเช่น เชื้อจุลินทรีย์ โลหะหนัก รวมทั้งสารเคมี
ประกอบด้วยแร่ธาตุที่จำเป็นต่อร่างกาย ได้แก่ โปแตสเซียม แมกมีเซียม แคลเซียม เป็นต้น
โครงสร้างโมเลกุลขนาดเล็กช่วยให้แทรกซึมสู่เซลล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสามารถนำพาสารอาหารและออกซิเจนไปเลี้ยงส่วนต่าง ๆ ของร่างกายได้อย่างทั่วถึง รวมทั้งนำพาของเสียออกมาจากเซลล์ไปทิ้งได้
น้ำดื่มที่ดีควรมีความกระด้างของน้ำปานกลาง มีประจุไฟฟ้าสูงและเป็นสื่อนำความร้อนที่ดี
ความเป็นด่างอ่อนๆ โดยมีค่าความเป็นกรด-ด่างระหว่าง pH 7.25 - 8.50เพื่อช่วยกำจัดความเป็นกรดและของเสียในร่างกาย ช่วยทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะสมดุล
ควรมีปริมาณออกซิเจนเจือปนอยู่ด้วยสูง สามารถตรวจวัดค่าได้ประมาณ 5 มิลลิกรัมต่อลิตรหรือมากกว่า
ลักษณะของน้ำดื่มบางชนิด
น้ำอ่อนเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุ
น้ำกลั่นเป็นน้ำที่ไม่มีแร่ธาตุที่มีประโยชน์ละลายอยู่เลย
น้ำดื่มบรรจุขวดที่อาจมีสารปนเปื้อนและไม่ได้มาตรฐาน ร้อยละ 25 ของน้ำดื่มบรรจุขวดนำน้ำประปามาใส่ขวด และปรับปรุงคุณภาพเล็กน้อยเท่านั้น
น้ำประปามีคลอรีนซึ่งช่วยฆ่าเชื้อแบคทีเรีย แต่อาจจะก่อให้เกิดสารออกฤทธิ์ไม่พึงประสงค์ซึ่งเกิดจากคลอรีนทำปฏิกิริยากับสารอินทรีย์ในธรรมชาติซึ่งละลายอยู่ในน้ำ
น้ำอัดลมทำมาจากน้ำกลั่นหรือน้ำอ่อนที่ไม่มีแร่ธาตุ
น้ำหวานและน้ำผลไม้สำเร็จรูปเป็นน้ำตาลกับสีผสมน้ำ โดยแต่งกลิ่นธรรมชาติเข้าไปและอาจเติมวิตามินหรือแร่ธาตุปะปนอยู่บ้าง
https://www.google.com/url?sa=t&source=web&cd=12&ved=2ahUKEwiY0KPYp7LkAhWHV30KHVceA0UQFjALegQIBBAB&url=http%3A%2F%2Fwww.bangkokhealth.com%2Findex.php%2Fhealth%2Fhealth-system%2Furo%2F1572-2013-08-22-09-45-20.html&usg=AOvVaw2KaJxPnIKMOekbs4xOVjQF

# data[].attributes.body
สมาชิก
1.น.ส.จิราภรณ์  โกสายา เลขที่17
2.น.ส.อริศรา  สุวรรณ์ทา เลขที่23
3.น.ส.ภัทรวดร  แสนโคตร เลขที่24
4.น.ส.ธนภรณ์   อาจวิชัย เลขที่80
การดูแลการขับถ่ายและสมดูลน้ำ
การดูแลการขับถ่ายอุจาระ
ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้
การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ
ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ
1.ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้
2.ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ

3.อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก
4.น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก
5.กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้
6.ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้
7.อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้

การรักษาเมื่อมีอาหารท้องผูก
1.การใช้ยาเหน็บ: ยาเหน็บจะออกฤทธิ์ใช้เวลาประมาณ 30 นาที ผู้สูงอายุจะมีอาการปวดถ่ายอุจจาระ กรณีผู้สูงอายุไม่รู้สึกตัวหลังจากเหน็บยาแล้วประมาณ 30 นาที ให้ผู้ดูแลเข้ามาดูผู้สูงอายุเป็นระยะจนกระทั่งผู้สูงอายุขับถ่ายอุจจาระเสร็จ
2.การสวนอุจจาระด้วยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูป (Enema): การสวนอุจจาระด้วยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูป มักถูกใช้ในผู้สูงอายุที่มีภาวะท้องผูก หรือใช้ในผู้สูงอายุที่ไม่มีความจำเป็นในการสวนล้างลำไส้ให้สะอาด โดยยาน้ำสวนอุจจาระสำเร็จรูปนี้ถูกบรรจุอยู่ในขวดพลาสติก โดยกลไกของน้ำยานี้จะไปกระตุ้นทำให้เกิดปฏิกิริยาการระคายเคืองของเยื่อบุลำไส้และทำให้น้ำจากเนื้อเยื่อถูกดูดซึมเข้าไปรวมกับอุจจาระ มีผลทำให้ลำไส้โป่งตึงและขับถ่ายอุจจาระออกมาได้ โดยส่วนมากใช้เวลาประมาณ 5-10 นาที
3.การช่วยดูแลผู้สูงอายุที่มีรูระบายอุจจาระทางหน้าท้อง(Colostomy): การระบายอุจจาระทางหน้าท้อง สาเหตุจากการที่ไม่สามารถระบายอุจจาระออกทางทวารหนักได้ตามปกติ หรือมีการอุดตันของลำไส้ทำให้ผู้สูงอายุต้องผ่าตัดเพื่อเปิดรูระบายอุจจาระทางหน้าท้อง เช่น โรคมะเร็งลำไส้ โรคระบบทางเดินอาหารที่รุนแรง หรือการได้รับบาดเจ็บบริเวณช่องท้องที่มีผลต่อลำไส้ โดยลักษณะของรูเปิดระบายอุจจาระทางหน้าท้องนั้น คือการผ่าตัดเปิดหน้าท้องเพื่อนำลำไส้ส่วนหนึ่งมาเปิดทางหน้าท้อง โดยอุจจาระจะไหลออกทางรูเปิดทางหน้าท้อง โดยไม่ไหลผ่านลำไส้ตรงและทวารหนักถุงรองรับอุจจาระทางหน้าท้องนั้นมี 2 ลักษณะ คือ แบบถุงชิ้นเดียว และแบบ 2 ชิ้น (แป้นรอบรูเปิด และถุงรองรับอุจจาระ) ผู้ดูแลควรมีการเปลี่ยนถุงรองรับอุจจาระออกเมื่อมีอุจจาระอยู่ในถุงไม่เกิน 1/3 ของถุง เพื่อป้องกันการดึงรั้งของอุจจาระที่ถ่วงลงกับผิวหนังบริเวณรอบรูเปิดระบายอุจจาระ กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ และการระคายเคืองของผิวหนังที่สัมผัสกับอุจจาระ ส่วนปลายถุงรองรับอุจจาระนั้น มีการปิดส่วนป้องกันอุจจาระไหลออกหลายแบบ เช่น ชนิดคลิปปิดปลายถุง ชนิดกดล็อคหรือใช้อุปกรณ์พันปลายถุง เป็นต้น
การดูแลการขับถ่ายปัสสาวะ
การปัสสาวะ หมายถึง ขบวนการที่ขับปัสสาวะออกจากกระเพาะปัสสาวะ โดยความถี่ของการปัสสาวะขึ้นอยู่กับปริมาณน้ำที่ได้รับ ลักษณะนิสัย ความสะดวกในการเข้าห้องน้ำ ซึ่งบางคนจะต้องปัสสาวะก่อนนอน หลังจากตื่นนอน ก่อนรับประทานอาหาร หรืออาจปัสสาวะทุก 2 ถึง 3 ชั่วโมง ขึ้นกับลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล ดังนั้นสิ่งที่ควรคำนึงถึงได้แก่
1.ให้ผู้สูงอายุได้รับสารน้ำที่เพียงพอ
2.ติดตามลักษณะนิสัยการขับถ่ายปัสสาวะ และช่วงเวลาในการขับถ่ายปัสสาวะของผู้สูงอายุและบันทึกเพื่อดูแล
ผู้สูงอายุในการปัสสาวะได้อย่างเหมาะสม
3.ช่วยเหลือให้ผู้สูงอายุเข้าห้องน้ำเพื่อปัสสาวะ หรือหากเร่งด่วนควรจัดหม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ให้ใกล้กับผู้สูงอายุ
4.ช่วยให้ผู้สูงอายุนั่งปัสสาวะในท่าที่เหมาะสม และสะดวกต่อการปัสสาวะ โดยผู้หญิงควรอยู่ในท่านั่งเพื่อปัสสาวะ และผู้ชายควรยืนเพื่อปัสสาวะ ถ้าไม่ขัดต่อแผนการรักษา
5.อุปกรณ์ต่างๆ เช่น หม้อนอน กระบอกปัสสาวะ ควรเตรียมให้อุ่นๆ หรืออยู่ในอุณหภูมิห้อง
6.ควรจัดสถานที่ให้มิดชิดไม่เปิดเผย ในขณะผู้สูงอายุปัสสาวะ
7.ถ้าผู้สูงอายุรู้สึกปัสสาวะไม่ออก ควรเปิดเสียงน้ำไหล กดน้ำชักโครก ทำเสียงให้มีเสียงคล้ายเสียงกำลังขับถ่ายปัสสาวะ หรือแช่มือผู้สูงอายุลงในน้ำอุ่น เพื่อกระตุ้นให้ผู้สูงอายุรู้สึกต้องการปัสสาวะ
8.ควรอยู่บริเวณใกล้เคียงผู้สูงอายุเพื่อให้การช่วยเหลือผู้สูงอายุ แต่ไม่ควรเร่งรัดผู้สูงอายุ ควรให้ผู้สูงอายุรู้สึกสบาย ผ่อนคลายในขณะปัสสาวะ

การปัสสาวะ
1.การใช้หม้อนอน (Bed pans) : หม้อนอนมักจะใช้ในผู้ที่ไม่สามารถเคลื่อนย้ายตนเองออกจากเตียง ได้โดยส่วนมากผู้หญิงจะใช้หม้อนอน เพื่อการปัสสาวะและการขับถ่าย ในขณะที่ผู้ชายใช้เฉพาะขับถ่ายเท่านั้น ซึ่งหม้อนอนจะแบ่งเป็น หม้อนอนชนิดมาตรฐาน ซึ่งมีความกว้างของขอบเข้ามาด้านละ ½ นิ้ว และหม้อนอนสำหรับผู้สูงอายุที่มีปัญหากระดูก (Fracture Pan) จะมีขอบเล็กกว่า โดย Fracture Pan จะใช้ในกรณีดังนี้
-ใช้ในผู้สูงอายุที่เข้าเฝือก หรือถ่วงน้ำหนักไว้
-ใช้ในป่วยที่มีข้อจำกัดในการเคลื่อนไหวหลังการผ่าตัด
-ใช้ในผู้ที่หลังจากทำผ่าตัดไขสันหลัง หรือมีบาดเจ็บที่ไขสันหลัง
-หลังจากกระดูกสะโพกหัก หรือผ่าตัดเปลี่ยนข้อสะโพก
2.การใช้กระบอกปัสสาวะ (Urinals) : โดยส่วนมากผู้ช่วยใช้กระบอกรองปัสสาวะเพื่อปัสสาวะ ที่กระบอกปัสสาวะจะมีฝาปิดและมือจับ ถ้าเป็นไปได้ผู้สูงอายุมักยืนขึ้นแล้วใช้กระบอกรองเพื่อปัสสาวะ หรือนั่งข้างเตียง หรือแม้แต่นอนบนเตียง หลังจากปัสสาวะแล้วควรปิดปากกระบอกปัสสาวะ เพื่อป้องกันไม่ให้ปัสสาวะหก
3.การดูแลผู้สูงอายุที่มีสายสวนปัสสาวะค้าง: สายสวนปัสสาวะ เป็นท่อที่ระบายน้ำปัสสาวะออก โดยการใส่สายสวนปัสสาวะเข้าไปในท่อปัสสาวะ ผ่านไปยังกระเพาะปัสสาวะ แล้วสายปัสสาวะจะเป็นท่อระบายปัสสาวะออกมา โดยท่อสายสวนปัสสาวะยังคงค้างไว้ในกระเพาะปัสสาวะ และส่วนปลายของสายสวนปัสสาวะต่อไว้กับถุงปัสสาวะ ซึ่งแพทย์หรือพยาบาลจะเป็นผู้ที่ใส่สายสวนปัสสาวะในผู้สูงอายุที่มีความอ่อนเพลีย หรือไม่สามารถใช้หม้อนอน รถเข็นนั่งขับถ่าย หรือไม่สามารถเดินเข้าห้องน้ำได้นั้น มักจะได้รับการใส่สายสวนปัสสาวะ เพื่อความสบาย และเพื่อป้องกันการกลั้นปัสสาวะไม่ได้ ในขณะเดียวกันการใช้สายสวนปัสสาวะสามารถป้องกันแผลหรือแผลกดทับจากการสัมผัสปัสสาวะได้ด้วย แต่อย่างไรก็ตาม จากรายงานล่าสุด พบว่าการใส่สายสวนคาปัสสาวะนั้น ไม่ได้รักษาสาเหตุของการกลั้นปัสสาวะไม่ได้ รวมทั้งผู้สูงอายุที่ใส่สายสวนคาปัสสาวะ มีความเสี่ยงสูงในการเกิดการติดเชื้อได้ ดังนั้น การดูแลสายสวนปัสสาวะ ที่ถูกวิธีจึงมีความสำคัญเป็นอย่างมากเพื่อลดภาวะแทรกซ้อนมีส่วนช่วยลดภาระนี้ได้
4.การใส่ถุงยางอนามัยระบายปัสสาวะ (Condom Catheter): การใส่ถุงยางอนามัยปัสสาวะ ส่วนมากใช้ในผู้ชายที่มีปัญหาเรื่องกลั้นปัสสาวะไม่ได้ ซึ่งถุงยางอนามัยระบายปัสสาวะจะเป็นถุงนุ่มๆ ที่ใช้สวมไปบนองคชาติ โดยท่อระบายของถุงยางระบายปัสสาวะ ต่อกับถุงรองปัสสาวะ (Condom catheter)  ถุงยางอนามัยรองปัสสาวะ ควรเปลี่ยนทุกวันหลังทำความสะอาดอวัยวะสืบพันธุ์ โดยควรทำความสะอาดองคชาติด้วยสบู่ และล้างทำความสะอาดด้วยน้ำเปล่าเช็ดให้แห้ง ก่อนการสวมถุงยางอนามัยระบายปัสสาวะ และการพันถุงยางอนามัยระบายปัสสาวะควรใช้พลาสเตอร์ที่ให้มากับบรรจุภัณฑ์ เนื่องจากเมื่อขนาดขององคชาติมีการเปลี่ยนขนาดนั้น จะทำให้เลือดสามารถไหลเวียนได้ปกติ ไม่เกิดปัญหาการขาดเลือดมาเลี้ยงองคชาติ
5.การตวงปัสสาวะ: ผู้สูงอายุที่มีสายสวนปัสสาวะค้างไว้ ถุงรองรับปัสสาวะเป็นระบบปิด คือ ไม่สามารถมีสิ่งแปลกปลอมเข้าไปในสายสวนคาปัสสาวะได้ ระบบปัสสาวะนั้นเป็นระบบที่สะอาดปราศจากเชื้อ แต่การติดเชื้อนั้นสามารถเกิดขึ้นได้ถ้าเชื้อโรคเข้าไปในระบบการระบายปัสสาวะ โดยเชื้อโรคจะเดินทางจากสายสวนปัสสาวะเข้าไปยังกระเพาะปัสสาวะและไต ซึ่งการติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะสามารถคุกคามสุขภาพและสิ่งมีชีวิตของผู้สูงอายุได้  ถุงรองปัสสาวะควรแขวนข้างเตียง เก้าอี้ หรือรถเข็น โดยต้องไม่สัมผัสกับพื้น และถุงปัสสาวะควรแขวนให้อยู่ต่ำกว่ากระเพาะปัสสาวะของผู้สูงอายุ เนื่องจากเชื้อโรคสามารถเจริญเติบโตได้ในปัสสาวะ ดังนั้น หากถุงรองปัสสาวะอยู่สูงกว่ากระเพาะปัสสาวะแล้วนั้น ปัสสาวะสามารถไหลกลับเข้าไปในกระเพาะปัสสาวะได้ และการติดเชื้อสามารถเกิดขึ้น ดังนั้น หากพบถุงรองปัสสาวะหลุดออกจากสายสวนคาปัสสาวะ ควรแจ้งพยาบาลทันที ดังนั้น การเทปัสสาวะจากถุงปัสสาวะ ควรมีวิธีการเทปัสสาวะที่ถูกต้องด้วยระบบปิด เพื่อเป็นการป้องกันการติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ

ที่มา:https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/
การรักษาป้องกันการเสียสมดุลน้ำในร่างกาย
1.ประเมินอาการและอาการแสดงของการเสียสมดุลของอิเล็กโทรไลต์ เช่น ระดับโปแตสเซียม หัวใจเต้นผิดปกติ ความดันเลือดต่ำเมื่อเปลี่ยนท่า กล้ามเนื้ออ่อนแรง มีอาการชา คลื่นไส้ อาเจียน ท้องอืด เป็นต้น

2.ประเมินอาการและอาการแสดงของการได้รับน้ำเกิน ได้แก่ น้ำหนักตัวลดเพิ่ม ความดันเลือดสูง ระดับการรู้สติเปลี่ยนไป ฟังปอดได้เสียง Rales ผลถ่ายภาพรังสีปอดพบมีน้ำคั่งในปอด ค่าโซเดียมและ Osmolality ลดลง ปัสสาวะมีความถ่วงจำเพาะต่ำ เหนื่อย หอบ นอนราบไม่ได้ บวมที่ปลายมือปลายเท้า ค่า CVP สูง หลอดเลือดดำบริเวณคอโป่ง

3.กรณีที่มีอาการสูญเสียน้ำ โดยไม่ปรากฏอาการคลื่นไส้อาเจียน ให้รับประทานอาหารอ่อน ย่อยง่าย แคลอรี่และโปรตีนสูง โดยให้ครั้งละน้อยๆ บ่อยๆ ครั้ง เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยได้รับสารอาหารที่เพียงพอแก่ร่างกาย

4.ดูแลให้ผู้ป่วยได้รับน้ำทดแทนอย่างน้อย 2,000-3,000 มิลลิลิตรต่อวัน และดูแลให้ได้รับสารน้ำและเกลือแร่ทางหลอดเลือดดำหรือทางปาก เพื่อทดแทนส่วนที่เสียไป

5.กรณีที่มีอาการถ่ายเหลวเนื่องจากภาวะพร่องเอนไซม์แลคเตส ควรให้อาหารที่ปราศจากแลคโตส เพื่อลดการกระตุ้นการถ่ายอุจจาระ

6.หลีกเลี่ยงอาหารที่ร้อนหรือเย็นจนเกินไป เพื่อลดการกระตุ้นการเคลื่อนไหวของกระเพาะอาหารและลำไส้

7.ดูแลให้ได้รับยาระงับอาการถ่ายเหลวหรือยาระงับอาการอาเจียนตามแผนการรักษา และสำหรับผู้ป่วยที่ถ่ายเหลวจากการติดเชื้อดูแลให้ยาปฏิชีวนะตามแผนการรักษา เพื่อแก้ไขการถ่ายเหลว การอาเจียน และการติดเชื้อ

8.ดูแลรักษาความสะอาดบริเวณอวัยวะสืบพันธุ์ ในกรณีที่ผู้ป่วยมีอาการถ่ายเหลว เพื่อป้องกันการติดเชื้อและการระคายเคืองต่อผิวหนัง

9.บันทึกสัญญาณชีพทุก 1 ชั่วโมง หากผู้ป่วยมีอาการถ่ายเหลวหลายครั้ง เพื่อประเมินภาวะช็อก

10.บันทึกและติดตามอาการและอาการแสดงที่อาจเกิดขึ้นจากการสูญเสียน้ำและเกลือแร่อย่างรุนแรง เช่น กระหายน้ำ อ่อนเพลีย ซึม สับสน หายใจเร็ว ชีพจรเต้นเร็ว ระดับความรู้สึกตัวลดลง ความตึงตัวของผิวหนังไม่ดี ผิวแห้ง ปากแห้ง มีการเกร็งกระตุกของกล้ามเนื้อ น้ำหนักตัวลดลง ความดันเลือดต่ำเมื่อเปลี่ยนท่า ปัสสาวะลดลงและมีความถ่วงจำเพาะสูงกว่าปกติ เป็นต้น

11.เก็บอุจจาระส่งตรวจ ส่งเลือดตรวจเพื่อหาค่าอิเล็กโทรไลต์ในเลือด เพื่อประเมินเลือดออกในทางเดินอาหารและภาวะสมดุลของอิเล็กโทรไลต์ในเลือด และดูหน้าที่ของโต

12.บันทึกปริมาณน้ำเข้าออกจากร่างกาย ติดตามปริมาณปัสสาวะใน 1 ชั่วโมง เพื่อประเมินการทำงานของไต

13.ให้สารน้ำและอิเล็กโตรไลท์และ/หรือเลือดตามแผนการรักษาของแพทย์อย่างเคร่งครัด เพื่อทดแทนส่วนที่ขาดไปในระยะที่โรครุนแรงอาจต้องงดน้ำและอาหารทางปาก จะต้องให้อาหารทดแทนทางหลอดเลือดดำ เมื่ออาการทุเลาลงให้อาหารอ่อนย่อยง่าย และเหมะสมตามสภาวะของโรคที่เป็นอยู่

14.ติดตามผลการตรวจระดับเกลือแร่ในซีรัม เช่น ระดับโซเดียม โปแตสเซียม คลอไรด์ ไบคาร์บอเนต เป็นต้น เพื่อประเมินและติดตามผลอิเล็กโทรไลต์

15.หากผู้ป่วยรับประทานอาหารทางปากได้ แนะนำให้รับประทานอาหารที่มีอิเล็กโทรไลต์สูง หากผู้ป่วยมีระดับโปแตสเซียมต่ำ แนะนำให้รับประทานอาหารที่มีโปแตสเซียมสูง ได้แก่ ส้ม กล้วย น้ำมะเขือเทศ เป็นต้น
ที่มา: https://www.honestdocs.co/water-balance

# data[].attributes.body
นางสาวกานต์ธิดา พิมุขกรพงศ์ เลขที่10
นางสาวนีรชา มิตพะมา เลขที่11
นางสาววิลัยวรรณ สิงห์งอย เลขที่12
นางสาวกมลลักษณ์ ไชยพาฤทธิ์ เลขที่22
ระบบขับถ่ายกับการรักษาดุลยภาพของร่างกาย
การขับถ่าย หมายถึง การกำจัดของเสียซึ่งเกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมภายในร่างกายสิ่งมีชีวิต สารบางอย่างที่เกิดขึ้นจากกระบวนการเมแทบอลิซึมนี้ร่างกายนำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ เก็บไว้ก็ไม่ได้ เพราะเป็นอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย จึงจำเป็นต้องกำจัดออก เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย กรดยูริก การกำจัดของเสียเหล่านี้มักจะต้องมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกายด้วย เพราะของเสีย เช่น   ยู เรีย และเกลือแร่หลายชนิดละลายอยู่ในน้ำ ดังนั้นร่างกายสิ่งมีชีวิตจึงต้องรักษาน้ำไม่ให้สูญเสียออกจากร่างกายมาก เกินไปและในขณะเดียวกันก็ต้องรับน้ำจากสิ่งแวดล้อมภายนอกเข้ามาทดแทนน้ำส่วน ที่สูญเสียไปด้วยน้ำที่ถูกกำจัดออกจากร่างกายของคนส่วนใหญ่ก็คือ เหงื่อ ปัสสาวะ ลมหายใจและอุจจาระ ถ้าหากว่าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปมากร่างกายก็ต้องได้รับน้ำทดแทนมากด้วย จำนวนน้ำที่ร่างกายได้รับและสูญเสียไปต้องใกล้เคียงกัน
ในปัสสาวะของคนเราจะมีสารต่าง ๆ ละลายปะปนมาด้วย ในสภาพปกติ ร่างกายคนเราจะขับถ่านปัสสาวะออกมาประมาณวันละ 1,500 ลูกบาศก์เซนติเมตร และมีสารต่าง ๆ เจือปนออกมาดังนี้

สารในปัสสาวะ ปริมาณเป็นกรัมต่อวัน
ยูเรีย
เกลือแกง
กรดฟอสฟอริก
โพแทสเซียม
กำมะถัน
กรดยูริก
แอมโมเนีย 30
15
3.5
2.0
1.2
0.8
0.6

การขับถ่ายของสิ่งมีชีวิต
การขับถ่ายของคนเป็นการขับถ่ายของเสียที่เกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมประกอบด้วยอวัยวะต่าง ๆ คือ
1.        ไต (kidney) ทำหน้าที่ขับถ่ายปัสสาวะ นำของเสียพวกยูเรีย (urea) และเกลือแร่ต่าง ๆ
ที่เกินความต้องการออกจากร่างกาย
2.        ผิวหนัง (skin) ผิวหนังทำหน้าที่ในการขับเหงื่อโดยมีต่อมเหงื่อ (sweat glands)
กระจายอยู่ทั่วไป เหงื่อประกอบด้วยน้ำ เกลือแร่ต่าง ๆ และพวกของเสียไนโตรเจน (nitrogenous) การขับเหงื่อนอกจากเป็นการขับถ่ายแล้วยังช่วยรักษาระดับอุณหภูมิของร่างกายให้อยู่ในสภาพปกติด้วย
3.        ปอด (lung) ขับถ่ายก๊าซ CO2 โดยระบบหายใจ
4.        ตับ (liver) ทำหน้าที่ในการเปลี่ยนสารซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของโปรตีน คือ
แอมโมเนีย (NH3 ) ให็เป็นยูเรีย เพื่อขับถ่ายออกทางไตต่อไป สำหรับกากอาหาร ซึ่งเป็นส่วนที่ลำไส้ย่อยและดูดซึมไม่ได้จึงถูกจำกัดออกจากร่างกายทางทวารหนัก เราจึงควรเรียกกากกำจัดอาหารไม่ใช่การขับถ่าย แต่อย่างไรก็ตามในกากอาหารอาจจะมีของเสียที่เกิดจากเมทาบอลิซึมปะปนออกมาบ้าง เราจึงแยกการกำจัดกากอาหารกับการขับถ่ายได้ไม่ชัดเจน สิ่งมีชีวิตหลายชนิดมักจะขับถ่ายของเสียออกมาพร้อมกับน้ำ ดังนั้นการขับถ่ายจึงมีความสัมพันธ์อย่าง ใกล้ชิดกับการรักษาสมดุลน้ำและเกลือแร่ของร่างกาย
การขับถ่ายปัสสาวะของคน
ระบบขับถ่ายปัสสาวะของคนประกอบด้วยอวัยวะต่างๆ ดังนี้
1.ไต (kidney) มี2ไต
2.ท่อไต (ureter) มี2ท่อ
3.กระเพาะปัสาวะ (urinary bladder)
4.ท่อปัสสาวะ (urethra)
1.        ไต (kidney)
ไตของคนเป็นอวัยวะคู่ที่อยู่ทางด้านท้ายของช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังระดับเอว มีรูปร่างคล้ายเมล็ดถั่วดำ ยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร กว้าง6 เซนติเมตร และหนา3เซนติเมตร
ไตทั้งสองข้างหนัก300กรัม หรือประมาณ 0.4% ของน้ำหนักตัวภายในไตประกอบด้วยหน่วยย่อย
ที่ทำหน้าที่ในการกรองจำนวนมาก เรียกหน่วยย่อยนี้ว่าหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน
(nephron) ในไตแต่ละข้างจะมีเนฟรอนประมาณ1.0-1.25 ล้านหน่วย เนฟรอนของคนแต่ละคนจะมีจำนวนเนฟรอนคงที่ โดยสร้างมาตั้งแต่เกิดแล้วและไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีก ถ้าผ่าไตตามยาวจะพบว่าไตประกอบด้วย
1.รีนัลแคปซูล (renal medulla)คือ ส่วนที่อยู่นอกสุดเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่หุ้มอยู่รอบๆไต
2.รีนัลคอร์เทกซ์ (renal cortex)หรือเนื้อไต่ส่วนนอก มีสีดแดง และมีลักษณะเป็นจุดๆ สีแดงๆ มากมาย แต่ละจุดก็คือหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน ซึ่งประกอบด้วยโกลเมอรูลัส
(glomerulus) โบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) หลอดไตส่วนต้น (proximal tublue)
หลอดไตส่วนปลาย (disyal tubule)
3.รีนัลเมดัลลา (renal medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตส่วนนอก มีลักษณะเป็นเส้นๆ มีรูปร่างคล้าย
พีระมิด เรียกว่า เมดัลลารีพีระมิด(medullary pyra mid) ส่วนนี้ประกอบด้วยหลอดไตร่วม
(collecting tubule) และห่วงเฮนเล (Ioop of Henle) มีเมดัลลายังมีช่องเล็กๆ (papilla) ยื่นเข้าไปจนจดกับแคลิกซ์ (calyx) ซึ่งเป็นที่ที่รองรับปัสาวะที่ไหลมาจากหลอดไตร่วม
4.กรวยไต (pelvis) เป็นส่วนที่อยู่ตรงส่วนเว้าของไตเป็นที่รวมของน้ำปัสสาวะที่มาจาก แคลิกซ์
ส่วนของกรวยไตจะเป็นส้วนที่ต่อกับท่อไตอีกทีหนึ่ง
5.เนฟรอน (nephron) เป็นหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองอาจเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า
functional unit ของไต เนฟรอนแต่ละหน่วยประกอบด้วย
1.รีนัลคอร์พัสเคิล (renal corpuscle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ปลายตัน เป็นเยื่อบางๆ พองออกเป็นรูปกลมๆ มีรอยบุ่มตรงกลาง เรียกว่าโบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) ภายในรอยบุ๋มของโบว์แมนแคปซูลมีกลุ่มของเส้นเลือดฝอยซึ่งเรียกว่า โกลเมอรูลัส (glomerulus) บรรจุอยู่โกลเมอรูลัสเป็นเส้นเลือดฝอยที่แตกแขนงมาจาก afferent arteriole อีกที่หนึ่ง รีนัลคอร์พัสเคิลจะพบได้เฉพาะที่ส่วนของเนื้อไตส่วนนอก (renal cortex)เท่านั้น
2.รีนัลทิวบูล (renal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีความยาวประมาณ 45 – 65 มิลลิเมตร แบ่งออกเป็น 4 ส่วน คือ
2.1 หลอดไตส่วนต้น (proximal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีลักษณะขดไปขดมาอย่างซับซ้อน เซลล์ในส่วนนี้มีไมโครวิลไล (microvilli) มากเพราะต้องการเพิ่มพื้นที่ในการดูดสารต่างๆ กลับเข้าสู่กระแสเลือดและเซลล์ยังมีไมโทคอนเดรียมมากด้วยเนื่องจากดูดสารกลับเป็นแบบ active transport เป็นส่วนใหญ่ หลอดไตส่วนต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50 – 65 ไมคอน
2.2ห่วงเฮนเล (loop of Henle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อมาจากหลอดไตส่วนต้นโดยการโค้งลงสู่เนื้อไตส่วนใน (renal medulla) แล้วโค้งขึ้นเป็นรูปตัวยู เซลล์บริเวณนี้มีไมโครวิลไลและไมโทรคอนเดรียเล็กน้อย ห่วงเฮนเลมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14 – 22 ไมครอน
2.3หลอดไตส่วนท้าย (distal tubule) เป็นส่วนที่ต่อจากห่วงเฮนเลขึ้นมา มีลักษณะขดไปขดมาคล้ายหลอดไตส่วนต้นแต่ขดน้อยกว่า เซลล์มีไมโครวิลไลเล็กน้อยแต่มีไมโทรคอนเดรียมาก
2.4หลอดไตร่วม (collecting tubule) เป็นส่วนที่อยู่ต่อจากหลอดไตาส่วนท้ายหลอดไตร่วมนี้จะมาเปิดรวมกันกับท่อไตร่วมของเนฟรอนอื่นๆ เพื่อนำน้ำปัสสวะที่กรองได้ส่งเข้าสู่กรวยไตและท่อไตต่อไป
หน้าที่ของไต
ไตมีหน้าที่หลายประการ คือ
1.        ขับถ่ายของเสีย ซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของร่างกาย เช่น ยูเรีย คีเอทินีน (creatinine)
2.        เก็บสารบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น กลูโคส กรดอะมิโนโดยการดูดกลับ
3.        ควบคลุมสมดุลน้ำของร่างกายให้อยู่ในลักษณะที่พอเหมาะโดยการดูดน้ำกลับที่หลอด
ไต ทำให้ปัสวะข้นขึ้น
4.ควบคลุมความเป็นกรด-เบสขอลเหลวในร่างกายโดยการขับไฮโดเจนไอออน(H+)เข้าสู่
หลอดไตและดูดไฮโดรเจนคาร์บอเนตไอออน (HCO-3) กลับเข้าสู่เลือด
5.สร้างสารบางชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ฮอร์โมนอิริโทรเจนิน (erythrogenini)
ซึ่งจะรวมตัวกับโปรตีนโกลบูลินเป็นฮอร์โมนอิริโทรพอยอิทิน (erythropoietin) กระตุ้นไขกระ
ถูกให้สร้างเม็ดเลือดแดงนอกจากนี้ไตยังสร้างฮอร์โมนเรนิน (renin) ซึ่งมีผลในการกระตุ้น
การหลั่งฮอร์โมนแอลโดสเตอโรน (aldosterone) ของต่อมหมวกไต่ส่วนนอก (adrenal cortek)
สาร
ของเหลวที่กรองได้ที่โกลเมอรูลัส
(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 180 ลิตร)
น้ำปัสสาวะ
(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 1.5 ลิตร)
น้ำ
โปรตีน
คลอไรด์
โซเดียม
กลูโคส
ยูเรีย
ซัลเฟต
162000 – 167400
18000 – 36000
666
576
180
54
5.4
1440
0
9
5025
0
30
2.7
ไตเทียม (artificial kidneys)
ไตเทียมช่วยให้เลือดบริสุทธิ์ได้ การทำงานของไตเทยมในการฟอกเลือด คือ การนำเลือดผู้ป่วยจากเส้นเลือดแดง (artery)บริเวณแขนไหเข้าไปในเครื่องไตเทียม และเลือดจะเข้าไปในท่อเล็กๆ ที่มีเยื่อบางๆ ของเซลโลเฟน (cellophane) โดยเยื่อเซลโลเฟนจะมีรูขนาดเล็กทำให้สารที่มีโมเลกุลเล็กๆ ผ่านเข้าออกได้น้ำยาที่ใช้จะมีส่วนประกอบคล้ายเลือด เมื่อไตเทียมทำงานของเสียที่อยู่ในเลือดซึ่งมีอยู่มากกว่าในน้ำยาจะแพร่เข้าสู่น้ำยา ดังนั้นเลือดที่ไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย ทางเส้นเวนบริเวณแขนจะมีของเสยอยู่น้อยมาก เนื่องจากผ่านการกรองของเยื่อเซลโลเฟนแล้ว ในปัจจุบันผู้ป่วยสามารถใช้เครื่องไตเทียม ซึ่งประกอบด้วยถุงน้ำยา ซึ่งทำหน้าที่ดูดซับของเสียได้ที่บ้านโดยใช้ครั้งละ 3 – 6 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 2 – 3 ครั้ง
ก.ท่อไต (ureter)
ท่อไตเป็นส่วนที่ต่อจากกรวยไต (renal pelvis) และไปสิ้นสุดที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder) ผนังของท่อไตเป็นกล้ามเนื้อเรียบและจะหดตัวแบบเพอริทัลซิส (peritalsis) ประมาณ 5 - 6 ครั้งต่อชั่วโมงไล่ให้ปัสสาวะเคลื่อนลงสู่กระเพาะปัสสาวะ ท่อไตยาวประมาณ 28 – 35 เซนติเมตรกว้างตั้แต่ 1 – 19 มิลลิเมตร มีผนัง 3 ชั้น โดยชั้นในสุด เรียกว่า มูคอซา (mucosa) ชั้นกลางเป็นกล้ามเนื้อ (muscular layer) ชั้นนอกเป็นเยื่อเกี่ยวพันให้ความแข็งแรงแก่ท่อไต
ข.กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
กระเพาะปัสสาวะ เป็นอวัยวะที่อยู่ในช่องอุ้งเชิงกรานด้านหลังกระดูกหัวหน่าว มีลักษณะเป็นถุงกลวงยืดหยุ่นได้ ผนังของกระเพาะปัสสาวะมีกล้ามเนื้อเรียบ 3 ชั้น ที่คอของกระเพาะจะมีกล้ามเนื้อหูรูดทวารเบามัดใน (internal sphincter muscle) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อลายอยู่ด้วย กระเพาะปัสสาวะทำหน้าที่เป็นที่เก็บสะสมน้ำปัสสาวะและขับถ่ายเมื่อเวลาหมาะสมการถ่ายปัสสาวะจะต้องประกอบไปด้วย
1.        จำนวนปัสสาวะถ้าหากปัสสาวะเพิ่มมากขึ้นจนถึงจุดหนึ่ง ตั้งแต่ 150 – 400 ลบ.ซม. จะทำให้ผนังกระเพาะปัสสาวะตึงขึ้น
2.        เกิด รีเฟลกซ์การถ่ายปัสสาวะเนื่องจากการตึงของผนังกระเพาะปัสสาวะมีผลทำให้เกิด กระแสประสาทส่งไปยังไขสันหลังและสมองแล้วส่งกระแสประสาทกลับมากระตุ้นให้ กล้ามเนื้อเรียบที่ผนังกระเพาะปัสสาวะบีบตัว
3.        ยิ่ง ความดันกระเพาะปัสสาวะมาก ยิ่งทำให้เกิดการอยากถ่ายปัสสาวะมากขึ้น การเกิดรีเฟลกซ์ การถ่ายปัสสาวะจะมีผลในการกระตุ้นให้สมองส่งกระแสประสาทมายงกล้ามเนื้อหูรูด มัดนอกของกระเพาะปัสสาวะให้คลายตัวและเกิดการถ่ายปัสสาวะขึ้น
ค. ท่อปัสสาวะ(urethra)
ท่อปัสสาวะเป็นส่วนสุดท้ายของทางเดินปัสสาวะ ในผู้ชายมีท่อปัสสาวะยาวประมาณ 8 นิ้วส่วนใหญ่ผู้หญิงจะมีท่อปัสสาวะยาวเพียง 1.5 นิ้วเท่านั้นเอง ท่อปัสสาวะของผู้ชายจะเปิดเข้าสู่อวัยวะสังวาส (penis) เป็นทางผ่านของสเปิร์ม (sperm) ด้วย ส่วนในผู้หญิงท่อปัสสาวะไม่ได้ผ่านคลทอริส (clitoris) และไม่ได้รวมกับช่องคลอด (vagina) แต่จะเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง
เพิ่มเติม ..
ไตของคนมี 1 คู่ อยู่ในช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังบริเวณเอว ยาวประมาณ 10-13 เซนตริเมตร
กว้าง 6 เซนตริเมตร และหนา 3 เซนตริเมตร ไตแต่ละข้างหนักประมาณ 150 กรัม
ต่อจากไตทั้งสองข้างมีท่อไต (ureter) ทำหน้าที่ ลำเลียงปัสสาวะไปเก็บไว้ที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
ก่อนที่จะขับถ่ายออกนอกร่างกายทางท่อ ปัสสาวะ (urethra)
โครงสร้างภายในของไต
1. รีนัลแคปซูล (Renal capsule)  เป็นส่วนที่อยู่ด้านนอกสุดหุ้มรอบไต
2. เนื้อไต ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ
- เนื้อไตชั้นนอก --> คอร์เทกซ์  (Cortex) ประกอบด้วยกลุ่มเส้นเลือดฝอยเรียกว่า โกลเมอรูลัส (Glomerulus) และถุงโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's Capsule) ทำหน้าที่เกี่ยวกับการกรองของเสียออกจากเลือด  และเป็นที่อยู่ของท่อหน่วยไตส่วนต้น (Proximal convoluted tubule)  และท่อหน่วยไตส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ซึ่งเป็นส่วนประกอบของหน่วยไต (Nephron)
- เนื้อไตชั้นใน --> เมดัลลา (medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตชั้นนอก มีลักษณะเป็นเส้น ๆ หรือหลอดเล็ก ๆ รวมกันเป็นกลุ่ม ๆ น้ำปัสสาวะจะส่งเข้าสู่กรวยไต
3. กรวยไต (Renal pelvis) ซึ่งทำหน้าที่รองรับน้ำปัสสาวะและส่งต่อไปสู่ท่อไต (Ureter) นำเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะและส่งต่อไปยังท่อปัสสาวะ

ไตแต่ละข้างจะประกอบด้วยหน่วยไต หรือเนฟรอน (Nephron) ประมาณ 1 ล้านหน่วย เป็นหน่วยย่อยที่ทำหน้าที่สร้างน้ำปัสสาวะ (Functional unit) โดยหน่วยไต (Nephron) แต่ละอัน ประกอบด้วย 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ
1. ส่วนที่เกี่ยวข้องกับการกรอง (Filtering unit) ซึ่งประกอบด้วย
- โกลเมอรูลัส (Glomerulus) --> กลุ่มหลอดเลือดฝอย (Glomerulus capillaries) ที่ขดรวมกันอยู่ในโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) ทำหน้าที่กรองสารออกจากพลาสมาให้เข้ามาในท่อหน่วยไต
- โบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) --> ส่วนต้นของท่อหน่วยไต มีลักษณะคล้ายถ้วย ของเหลวที่กรองได้จะผ่านเข้ามายังบริเวณนี้
2.  ส่วนท่อของหน่วยไต (Renal tubule) ประกอบด้วยท่อส่วนต่าง ๆ ดังนี้
- ท่อขดส่วนต้น (Proximal convoluted tubule) เป็นส่วนถัดจากโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman’s capsule)ขดไปมาอยู่ในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) เป็นบริเวณที่มีการดูดกลับสารต่างๆ เข้าสู่ระบบไหลเวียนเลือดมากที่สุด
- ห่วงเฮนเล (Henle’s loop) หลอดโค้งรูปตัวยู ยื่นเข้าไปในชั้นเมดัลลา (Medulla) ประกอบด้วย ท่อขาลง ( Discending) และท่อขาขึ้น (Ascending)
- ท่อขดส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ถัดจาก Henle’s loop เป็นท่อขดไปมาในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) และเปิดรวมกันที่ท่อรวม (Cellecting tubule)
- ท่อรวม (Collecting duct) ต่อกับท่อขดส่วนปลาย ทำหน้าที่นำน้ำปัสสาวะส่งต่อไปยังกรวยไต (Pelvis) ท่อไต (Ureter) กระเพาะปัสสาวะ (Urenary bladder) และท่อปัสสาวะ (Urethra) ตามลำดับ

หน่วยไตทำหน้าที่ในการสร้างน้ำปัสสาวะ (Urine formation) ประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญ 3 ขั้นตอน ได้แก่ การกรองสารที่โกลเมอรูลัส (Glomerular filtration) การดูดสารกลับที่ท่อหน่วยไต (Tubular reabsorption) และการหลั่งสารโดยท่อหน่วยไต (Tubular Secretion)

ระบบขับถ่ายกับการรักษาดุลยภาพของร่างกาย
การขับถ่าย หมายถึง การกำจัดของเสียซึ่งเกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมภายในร่างกายสิ่งมีชีวิต สารบางอย่างที่เกิดขึ้นจากกระบวนการเมแทบอลิซึมนี้ร่างกายนำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ เก็บไว้ก็ไม่ได้ เพราะเป็นอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย จึงจำเป็นต้องกำจัดออก เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย กรดยูริก การกำจัดของเสียเหล่านี้มักจะต้องมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกายด้วย เพราะของเสีย เช่น   ยู เรีย และเกลือแร่หลายชนิดละลายอยู่ในน้ำ ดังนั้นร่างกายสิ่งมีชีวิตจึงต้องรักษาน้ำไม่ให้สูญเสียออกจากร่างกายมาก เกินไปและในขณะเดียวกันก็ต้องรับน้ำจากสิ่งแวดล้อมภายนอกเข้ามาทดแทนน้ำส่วน ที่สูญเสียไปด้วยน้ำที่ถูกกำจัดออกจากร่างกายของคนส่วนใหญ่ก็คือ เหงื่อ ปัสสาวะ ลมหายใจและอุจจาระ ถ้าหากว่าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปมากร่างกายก็ต้องได้รับน้ำทดแทนมากด้วย จำนวนน้ำที่ร่างกายได้รับและสูญเสียไปต้องใกล้เคียงกัน
ในปัสสาวะของคนเราจะมีสารต่าง ๆ ละลายปะปนมาด้วย ในสภาพปกติ ร่างกายคนเราจะขับถ่านปัสสาวะออกมาประมาณวันละ 1,500 ลูกบาศก์เซนติเมตร และมีสารต่าง ๆ เจือปนออกมาดังนี้

สารในปัสสาวะ ปริมาณเป็นกรัมต่อวัน
ยูเรีย
เกลือแกง
กรดฟอสฟอริก
โพแทสเซียม
กำมะถัน
กรดยูริก
แอมโมเนีย 30
15
3.5
2.0
1.2
0.8
0.6

การขับถ่ายของสิ่งมีชีวิต
การขับถ่ายของคนเป็นการขับถ่ายของเสียที่เกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมประกอบด้วยอวัยวะต่าง ๆ คือ
1.        ไต (kidney) ทำหน้าที่ขับถ่ายปัสสาวะ นำของเสียพวกยูเรีย (urea) และเกลือแร่ต่าง ๆ
ที่เกินความต้องการออกจากร่างกาย
2.        ผิวหนัง (skin) ผิวหนังทำหน้าที่ในการขับเหงื่อโดยมีต่อมเหงื่อ (sweat glands)
กระจายอยู่ทั่วไป เหงื่อประกอบด้วยน้ำ เกลือแร่ต่าง ๆ และพวกของเสียไนโตรเจน (nitrogenous) การขับเหงื่อนอกจากเป็นการขับถ่ายแล้วยังช่วยรักษาระดับอุณหภูมิของร่างกายให้อยู่ในสภาพปกติด้วย
3.        ปอด (lung) ขับถ่ายก๊าซ CO2 โดยระบบหายใจ
4.        ตับ (liver) ทำหน้าที่ในการเปลี่ยนสารซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของโปรตีน คือ
แอมโมเนีย (NH3 ) ให็เป็นยูเรีย เพื่อขับถ่ายออกทางไตต่อไป สำหรับกากอาหาร ซึ่งเป็นส่วนที่ลำไส้ย่อยและดูดซึมไม่ได้จึงถูกจำกัดออกจากร่างกายทางทวารหนัก เราจึงควรเรียกกากกำจัดอาหารไม่ใช่การขับถ่าย แต่อย่างไรก็ตามในกากอาหารอาจจะมีของเสียที่เกิดจากเมทาบอลิซึมปะปนออกมาบ้าง เราจึงแยกการกำจัดกากอาหารกับการขับถ่ายได้ไม่ชัดเจน สิ่งมีชีวิตหลายชนิดมักจะขับถ่ายของเสียออกมาพร้อมกับน้ำ ดังนั้นการขับถ่ายจึงมีความสัมพันธ์อย่าง ใกล้ชิดกับการรักษาสมดุลน้ำและเกลือแร่ของร่างกาย
การขับถ่ายปัสสาวะของคน
ระบบขับถ่ายปัสสาวะของคนประกอบด้วยอวัยวะต่างๆ ดังนี้
1.ไต (kidney) มี2ไต
2.ท่อไต (ureter) มี2ท่อ
3.กระเพาะปัสาวะ (urinary bladder)
4.ท่อปัสสาวะ (urethra)
1.        ไต (kidney)
ไตของคนเป็นอวัยวะคู่ที่อยู่ทางด้านท้ายของช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังระดับเอว มีรูปร่างคล้ายเมล็ดถั่วดำ ยาวประมาณ 10-13 เซนติเมตร กว้าง6 เซนติเมตร และหนา3เซนติเมตร
ไตทั้งสองข้างหนัก300กรัม หรือประมาณ 0.4% ของน้ำหนักตัวภายในไตประกอบด้วยหน่วยย่อย
ที่ทำหน้าที่ในการกรองจำนวนมาก เรียกหน่วยย่อยนี้ว่าหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน
(nephron) ในไตแต่ละข้างจะมีเนฟรอนประมาณ1.0-1.25 ล้านหน่วย เนฟรอนของคนแต่ละคนจะมีจำนวนเนฟรอนคงที่ โดยสร้างมาตั้งแต่เกิดแล้วและไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้อีก ถ้าผ่าไตตามยาวจะพบว่าไตประกอบด้วย
1.รีนัลแคปซูล (renal medulla)คือ ส่วนที่อยู่นอกสุดเป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่หุ้มอยู่รอบๆไต
2.รีนัลคอร์เทกซ์ (renal cortex)หรือเนื้อไต่ส่วนนอก มีสีดแดง และมีลักษณะเป็นจุดๆ สีแดงๆ มากมาย แต่ละจุดก็คือหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองหรือเนฟรอน ซึ่งประกอบด้วยโกลเมอรูลัส
(glomerulus) โบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) หลอดไตส่วนต้น (proximal tublue)
หลอดไตส่วนปลาย (disyal tubule)
3.รีนัลเมดัลลา (renal medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตส่วนนอก มีลักษณะเป็นเส้นๆ มีรูปร่างคล้าย
พีระมิด เรียกว่า เมดัลลารีพีระมิด(medullary pyra mid) ส่วนนี้ประกอบด้วยหลอดไตร่วม
(collecting tubule) และห่วงเฮนเล (Ioop of Henle) มีเมดัลลายังมีช่องเล็กๆ (papilla) ยื่นเข้าไปจนจดกับแคลิกซ์ (calyx) ซึ่งเป็นที่ที่รองรับปัสาวะที่ไหลมาจากหลอดไตร่วม
4.กรวยไต (pelvis) เป็นส่วนที่อยู่ตรงส่วนเว้าของไตเป็นที่รวมของน้ำปัสสาวะที่มาจาก แคลิกซ์
ส่วนของกรวยไตจะเป็นส้วนที่ต่อกับท่อไตอีกทีหนึ่ง
5.เนฟรอน (nephron) เป็นหน่วยที่ทำหน้าที่ในการกรองอาจเรียกได้อีกอย่างหนึ่งว่า
functional unit ของไต เนฟรอนแต่ละหน่วยประกอบด้วย
1.รีนัลคอร์พัสเคิล (renal corpuscle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ปลายตัน เป็นเยื่อบางๆ พองออกเป็นรูปกลมๆ มีรอยบุ่มตรงกลาง เรียกว่าโบว์แมนแคปซูล (Bowman’s capsule) ภายในรอยบุ๋มของโบว์แมนแคปซูลมีกลุ่มของเส้นเลือดฝอยซึ่งเรียกว่า โกลเมอรูลัส (glomerulus) บรรจุอยู่โกลเมอรูลัสเป็นเส้นเลือดฝอยที่แตกแขนงมาจาก afferent arteriole อีกที่หนึ่ง รีนัลคอร์พัสเคิลจะพบได้เฉพาะที่ส่วนของเนื้อไตส่วนนอก (renal cortex)เท่านั้น
2.รีนัลทิวบูล (renal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีความยาวประมาณ 45 – 65 มิลลิเมตร แบ่งออกเป็น 4 ส่วน คือ
2.1 หลอดไตส่วนต้น (proximal tubule) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อจากโบว์แมนแคปซูลออกมามีลักษณะขดไปขดมาอย่างซับซ้อน เซลล์ในส่วนนี้มีไมโครวิลไล (microvilli) มากเพราะต้องการเพิ่มพื้นที่ในการดูดสารต่างๆ กลับเข้าสู่กระแสเลือดและเซลล์ยังมีไมโทคอนเดรียมมากด้วยเนื่องจากดูดสารกลับเป็นแบบ active transport เป็นส่วนใหญ่ หลอดไตส่วนต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50 – 65 ไมคอน
2.2ห่วงเฮนเล (loop of Henle) เป็นส่วนของหลอดไตที่ต่อมาจากหลอดไตส่วนต้นโดยการโค้งลงสู่เนื้อไตส่วนใน (renal medulla) แล้วโค้งขึ้นเป็นรูปตัวยู เซลล์บริเวณนี้มีไมโครวิลไลและไมโทรคอนเดรียเล็กน้อย ห่วงเฮนเลมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 14 – 22 ไมครอน
2.3หลอดไตส่วนท้าย (distal tubule) เป็นส่วนที่ต่อจากห่วงเฮนเลขึ้นมา มีลักษณะขดไปขดมาคล้ายหลอดไตส่วนต้นแต่ขดน้อยกว่า เซลล์มีไมโครวิลไลเล็กน้อยแต่มีไมโทรคอนเดรียมาก
2.4หลอดไตร่วม (collecting tubule) เป็นส่วนที่อยู่ต่อจากหลอดไตาส่วนท้ายหลอดไตร่วมนี้จะมาเปิดรวมกันกับท่อไตร่วมของเนฟรอนอื่นๆ เพื่อนำน้ำปัสสวะที่กรองได้ส่งเข้าสู่กรวยไตและท่อไตต่อไป
หน้าที่ของไต
ไตมีหน้าที่หลายประการ คือ
1.        ขับถ่ายของเสีย ซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของร่างกาย เช่น ยูเรีย คีเอทินีน (creatinine)
2.        เก็บสารบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น กลูโคส กรดอะมิโนโดยการดูดกลับ
3.        ควบคลุมสมดุลน้ำของร่างกายให้อยู่ในลักษณะที่พอเหมาะโดยการดูดน้ำกลับที่หลอด
ไต ทำให้ปัสวะข้นขึ้น
4.ควบคลุมความเป็นกรด-เบสขอลเหลวในร่างกายโดยการขับไฮโดเจนไอออน(H+)เข้าสู่
หลอดไตและดูดไฮโดรเจนคาร์บอเนตไอออน (HCO-3) กลับเข้าสู่เลือด
5.สร้างสารบางชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ฮอร์โมนอิริโทรเจนิน (erythrogenini)
ซึ่งจะรวมตัวกับโปรตีนโกลบูลินเป็นฮอร์โมนอิริโทรพอยอิทิน (erythropoietin) กระตุ้นไขกระ
ถูกให้สร้างเม็ดเลือดแดงนอกจากนี้ไตยังสร้างฮอร์โมนเรนิน (renin) ซึ่งมีผลในการกระตุ้น
การหลั่งฮอร์โมนแอลโดสเตอโรน (aldosterone) ของต่อมหมวกไต่ส่วนนอก (adrenal cortek)
สาร
ของเหลวที่กรองได้ที่โกลเมอรูลัส
(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 180 ลิตร)
น้ำปัสสาวะ
(กรัมต่อ 1 วัน ประมาณ 1.5 ลิตร)
น้ำ
โปรตีน
คลอไรด์
โซเดียม
กลูโคส
ยูเรีย
ซัลเฟต
162000 – 167400
18000 – 36000
666
576
180
54
5.4
1440
0
9
5025
0
30
2.7
ไตเทียม (artificial kidneys)
ไตเทียมช่วยให้เลือดบริสุทธิ์ได้ การทำงานของไตเทยมในการฟอกเลือด คือ การนำเลือดผู้ป่วยจากเส้นเลือดแดง (artery)บริเวณแขนไหเข้าไปในเครื่องไตเทียม และเลือดจะเข้าไปในท่อเล็กๆ ที่มีเยื่อบางๆ ของเซลโลเฟน (cellophane) โดยเยื่อเซลโลเฟนจะมีรูขนาดเล็กทำให้สารที่มีโมเลกุลเล็กๆ ผ่านเข้าออกได้น้ำยาที่ใช้จะมีส่วนประกอบคล้ายเลือด เมื่อไตเทียมทำงานของเสียที่อยู่ในเลือดซึ่งมีอยู่มากกว่าในน้ำยาจะแพร่เข้าสู่น้ำยา ดังนั้นเลือดที่ไหลกลับเข้าสู่ร่างกาย ทางเส้นเวนบริเวณแขนจะมีของเสยอยู่น้อยมาก เนื่องจากผ่านการกรองของเยื่อเซลโลเฟนแล้ว ในปัจจุบันผู้ป่วยสามารถใช้เครื่องไตเทียม ซึ่งประกอบด้วยถุงน้ำยา ซึ่งทำหน้าที่ดูดซับของเสียได้ที่บ้านโดยใช้ครั้งละ 3 – 6 ชั่วโมง สัปดาห์ละ 2 – 3 ครั้ง
ก.ท่อไต (ureter)
ท่อไตเป็นส่วนที่ต่อจากกรวยไต (renal pelvis) และไปสิ้นสุดที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder) ผนังของท่อไตเป็นกล้ามเนื้อเรียบและจะหดตัวแบบเพอริทัลซิส (peritalsis) ประมาณ 5 - 6 ครั้งต่อชั่วโมงไล่ให้ปัสสาวะเคลื่อนลงสู่กระเพาะปัสสาวะ ท่อไตยาวประมาณ 28 – 35 เซนติเมตรกว้างตั้แต่ 1 – 19 มิลลิเมตร มีผนัง 3 ชั้น โดยชั้นในสุด เรียกว่า มูคอซา (mucosa) ชั้นกลางเป็นกล้ามเนื้อ (muscular layer) ชั้นนอกเป็นเยื่อเกี่ยวพันให้ความแข็งแรงแก่ท่อไต
ข.กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
กระเพาะปัสสาวะ เป็นอวัยวะที่อยู่ในช่องอุ้งเชิงกรานด้านหลังกระดูกหัวหน่าว มีลักษณะเป็นถุงกลวงยืดหยุ่นได้ ผนังของกระเพาะปัสสาวะมีกล้ามเนื้อเรียบ 3 ชั้น ที่คอของกระเพาะจะมีกล้ามเนื้อหูรูดทวารเบามัดใน (internal sphincter muscle) ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อลายอยู่ด้วย กระเพาะปัสสาวะทำหน้าที่เป็นที่เก็บสะสมน้ำปัสสาวะและขับถ่ายเมื่อเวลาหมาะสมการถ่ายปัสสาวะจะต้องประกอบไปด้วย
1.        จำนวนปัสสาวะถ้าหากปัสสาวะเพิ่มมากขึ้นจนถึงจุดหนึ่ง ตั้งแต่ 150 – 400 ลบ.ซม. จะทำให้ผนังกระเพาะปัสสาวะตึงขึ้น
2.        เกิด รีเฟลกซ์การถ่ายปัสสาวะเนื่องจากการตึงของผนังกระเพาะปัสสาวะมีผลทำให้เกิด กระแสประสาทส่งไปยังไขสันหลังและสมองแล้วส่งกระแสประสาทกลับมากระตุ้นให้ กล้ามเนื้อเรียบที่ผนังกระเพาะปัสสาวะบีบตัว
3.        ยิ่ง ความดันกระเพาะปัสสาวะมาก ยิ่งทำให้เกิดการอยากถ่ายปัสสาวะมากขึ้น การเกิดรีเฟลกซ์ การถ่ายปัสสาวะจะมีผลในการกระตุ้นให้สมองส่งกระแสประสาทมายงกล้ามเนื้อหูรูด มัดนอกของกระเพาะปัสสาวะให้คลายตัวและเกิดการถ่ายปัสสาวะขึ้น
ค. ท่อปัสสาวะ(urethra)
ท่อปัสสาวะเป็นส่วนสุดท้ายของทางเดินปัสสาวะ ในผู้ชายมีท่อปัสสาวะยาวประมาณ 8 นิ้วส่วนใหญ่ผู้หญิงจะมีท่อปัสสาวะยาวเพียง 1.5 นิ้วเท่านั้นเอง ท่อปัสสาวะของผู้ชายจะเปิดเข้าสู่อวัยวะสังวาส (penis) เป็นทางผ่านของสเปิร์ม (sperm) ด้วย ส่วนในผู้หญิงท่อปัสสาวะไม่ได้ผ่านคลทอริส (clitoris) และไม่ได้รวมกับช่องคลอด (vagina) แต่จะเปิดออกสู่ภายนอกโดยตรง
เพิ่มเติม ..
ไตของคนมี 1 คู่ อยู่ในช่องท้องสองข้างของกระดูกสันหลังบริเวณเอว ยาวประมาณ 10-13 เซนตริเมตร
กว้าง 6 เซนตริเมตร และหนา 3 เซนตริเมตร ไตแต่ละข้างหนักประมาณ 150 กรัม
ต่อจากไตทั้งสองข้างมีท่อไต (ureter) ทำหน้าที่ ลำเลียงปัสสาวะไปเก็บไว้ที่กระเพาะปัสสาวะ (urinary bladder)
ก่อนที่จะขับถ่ายออกนอกร่างกายทางท่อ ปัสสาวะ (urethra)
โครงสร้างภายในของไต
1. รีนัลแคปซูล (Renal capsule)  เป็นส่วนที่อยู่ด้านนอกสุดหุ้มรอบไต
2. เนื้อไต ประกอบด้วย 2 ส่วน คือ
- เนื้อไตชั้นนอก --> คอร์เทกซ์  (Cortex) ประกอบด้วยกลุ่มเส้นเลือดฝอยเรียกว่า โกลเมอรูลัส (Glomerulus) และถุงโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's Capsule) ทำหน้าที่เกี่ยวกับการกรองของเสียออกจากเลือด  และเป็นที่อยู่ของท่อหน่วยไตส่วนต้น (Proximal convoluted tubule)  และท่อหน่วยไตส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ซึ่งเป็นส่วนประกอบของหน่วยไต (Nephron)
- เนื้อไตชั้นใน --> เมดัลลา (medulla) มีสีจางกว่าเนื้อไตชั้นนอก มีลักษณะเป็นเส้น ๆ หรือหลอดเล็ก ๆ รวมกันเป็นกลุ่ม ๆ น้ำปัสสาวะจะส่งเข้าสู่กรวยไต
3. กรวยไต (Renal pelvis) ซึ่งทำหน้าที่รองรับน้ำปัสสาวะและส่งต่อไปสู่ท่อไต (Ureter) นำเข้าสู่กระเพาะปัสสาวะและส่งต่อไปยังท่อปัสสาวะ

ไตแต่ละข้างจะประกอบด้วยหน่วยไต หรือเนฟรอน (Nephron) ประมาณ 1 ล้านหน่วย เป็นหน่วยย่อยที่ทำหน้าที่สร้างน้ำปัสสาวะ (Functional unit) โดยหน่วยไต (Nephron) แต่ละอัน ประกอบด้วย 2 ส่วนใหญ่ ๆ คือ
1. ส่วนที่เกี่ยวข้องกับการกรอง (Filtering unit) ซึ่งประกอบด้วย
- โกลเมอรูลัส (Glomerulus) --> กลุ่มหลอดเลือดฝอย (Glomerulus capillaries) ที่ขดรวมกันอยู่ในโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) ทำหน้าที่กรองสารออกจากพลาสมาให้เข้ามาในท่อหน่วยไต
- โบว์แมนส์แคบซูล (Bowman's capsule) --> ส่วนต้นของท่อหน่วยไต มีลักษณะคล้ายถ้วย ของเหลวที่กรองได้จะผ่านเข้ามายังบริเวณนี้
2.  ส่วนท่อของหน่วยไต (Renal tubule) ประกอบด้วยท่อส่วนต่าง ๆ ดังนี้
- ท่อขดส่วนต้น (Proximal convoluted tubule) เป็นส่วนถัดจากโบว์แมนส์แคบซูล (Bowman’s capsule)ขดไปมาอยู่ในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) เป็นบริเวณที่มีการดูดกลับสารต่างๆ เข้าสู่ระบบไหลเวียนเลือดมากที่สุด
- ห่วงเฮนเล (Henle’s loop) หลอดโค้งรูปตัวยู ยื่นเข้าไปในชั้นเมดัลลา (Medulla) ประกอบด้วย ท่อขาลง ( Discending) และท่อขาขึ้น (Ascending)
- ท่อขดส่วนปลาย (Distal convoluted tubule) ถัดจาก Henle’s loop เป็นท่อขดไปมาในชั้นคอร์เทกซ์ (Cortex) และเปิดรวมกันที่ท่อรวม (Cellecting tubule)
- ท่อรวม (Collecting duct) ต่อกับท่อขดส่วนปลาย ทำหน้าที่นำน้ำปัสสาวะส่งต่อไปยังกรวยไต (Pelvis) ท่อไต (Ureter) กระเพาะปัสสาวะ (Urenary bladder) และท่อปัสสาวะ (Urethra) ตามลำดับ

หน่วยไตทำหน้าที่ในการสร้างน้ำปัสสาวะ (Urine formation) ประกอบด้วยกระบวนการที่สำคัญ 3 ขั้นตอน ได้แก่ การกรองสารที่โกลเมอรูลัส (Glomerular filtration) การดูดสารกลับที่ท่อหน่วยไต (Tubular reabsorption) และการหลั่งสารโดยท่อหน่วยไต (Tubular Secretion)
ที่มา:https://sites.google.com/site/prissana56/bth-thi-6-kar-raksa-dulyphaph-ni-rangkay/6-2-rabb-khab-thay-kab-kar-raksa-dulyphaph-khxng-rangkay
ระบบขับถ่ายกับการรักษาดุลยภาพของร่างกาย

การขับถ่าย หมายถึง การกำจัดของเสียซึ่งเกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมภายในร่างกายสิ่งมีชีวิต สารบางอย่างที่เกิดขึ้นจากกระบวนการเมแทบอลิซึมนี้ร่างกายนำไปใช้ประโยชน์ไม่ได้ เก็บไว้ก็ไม่ได้ เพราะเป็นอันตรายต่อเซลล์ของร่างกาย จึงจำเป็นต้องกำจัดออก เช่น ยูเรีย แอมโมเนีย กรดยูริก การกำจัดของเสียเหล่านี้มักจะต้องมีการสูญเสียน้ำออกจากร่างกายด้วย เพราะของเสีย เช่น   ยู เรีย และเกลือแร่หลายชนิดละลายอยู่ในน้ำ ดังนั้นร่างกายสิ่งมีชีวิตจึงต้องรักษาน้ำไม่ให้สูญเสียออกจากร่างกายมาก เกินไปและในขณะเดียวกันก็ต้องรับน้ำจากสิ่งแวดล้อมภายนอกเข้ามาทดแทนน้ำส่วน ที่สูญเสียไปด้วยน้ำที่ถูกกำจัดออกจากร่างกายของคนส่วนใหญ่ก็คือ เหงื่อ ปัสสาวะ ลมหายใจและอุจจาระ ถ้าหากว่าร่างกายสูญเสียน้ำออกไปมากร่างกายก็ต้องได้รับน้ำทดแทนมากด้วย จำนวนน้ำที่ร่างกายได้รับและสูญเสียไปต้องใกล้เคียงกัน

ในปัสสาวะของคนเราจะมีสารต่าง ๆ ละลายปะปนมาด้วย ในสภาพปกติ ร่างกายคนเราจะขับถ่านปัสสาวะออกมาประมาณวันละ 1,500 ลูกบาศก์เซนติเมตร และมีสารต่าง ๆ เจือปนออกมาดังนี้

สารในปัสสาวะปริมาณเป็นกรัมต่อวันยูเรีย
เกลือแกง
กรดฟอสฟอริก
โพแทสเซียม
กำมะถัน
กรดยูริก
แอมโมเนีย30
15
3.5
2.0
1.2
0.8
0.6

การขับถ่ายของสิ่งมีชีวิต

การขับถ่ายของคนเป็นการขับถ่ายของเสียที่เกิดจากกระบวนการเมแทบอลิซึมประกอบด้วยอวัยวะต่าง ๆ คือ

1.        ไต (kidney) ทำหน้าที่ขับถ่ายปัสสาวะ นำของเสียพวกยูเรีย (urea) และเกลือแร่ต่าง ๆ

ที่เกินความต้องการออกจากร่างกาย

2.        ผิวหนัง (skin) ผิวหนังทำหน้าที่ในการขับเหงื่อโดยมีต่อมเหงื่อ (sweat glands)

กระจายอยู่ทั่วไป เหงื่อประกอบด้วยน้ำ เกลือแร่ต่าง ๆ และพวกของเสียไนโตรเจน (nitrogenous) การขับเหงื่อนอกจากเป็นการขับถ่ายแล้วยังช่วยรักษาระดับอุณหภูมิของร่างกายให้อยู่ในสภาพปกติด้วย

3.        ปอด (lung) ขับถ่ายก๊าซ CO2 โดยระบบหายใจ

4.        ตับ (liver) ทำหน้าที่ในการเปลี่ยนสารซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของโปรตีน
หน้าที่ของไต

ไตมีหน้าที่หลายประการ คือ

1.        ขับถ่ายของเสีย ซึ่งเกิดจากเมแทบอลิซึมของร่างกาย เช่น ยูเรีย คีเอทินีน (creatinine)

2.        เก็บสารบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น กลูโคส กรดอะมิโนโดยการดูดกลับ

3.        ควบคลุมสมดุลน้ำของร่างกายให้อยู่ในลักษณะที่พอเหมาะโดยการดูดน้ำกลับที่หลอด

ไต ทำให้ปัสวะข้นขึ้น

4.ควบคลุมความเป็นกรด-เบสขอลเหลวในร่างกายโดยการขับไฮโดเจนไอออน(H+)เข้าสู่

หลอดไตและดูดไฮโดรเจนคาร์บอเนตไอออน (HCO-3) กลับเข้าสู่เลือด

5.สร้างสารบางชนิดที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ฮอร์โมนอิริโทรเจนิน (erythrogenini)

ซึ่งจะรวมตัวกับโปรตีนโกลบูลินเป็นฮอร์โมนอิริโทรพอยอิทิน (erythropoietin) กระตุ้นไขกระ

ถูกให้สร้างเม็ดเลือดแดงนอกจากนี้ไตยังสร้างฮอร์โมนเรนิน (renin) ซึ่งมีผลในการกระตุ้น

การหลั่งฮอร์โมนแอลโดสเตอโรน (aldosterone) ของต่อมหมวกไต่ส่วนนอก (adrenal cortek)
https://sites.google.com/site/prissana56/bth-thi-6-kar-raksa-dulyphaph-ni-rangkay/6-2-rabb-khab-thay-kab-kar-raksa-dulyphaph-khxng-rangkay

ขอให้สรุปสาระที่เราคิดว่าสำคัญ ที่เราคิดว่าในบทนี้เราจำเป็นต้องรู้ จากเนื้อหาที่เราเอามา

# data[].attributes.headline
4 สาวแสนซน🧸💕

# data[].attributes.subject
4 สาวแสนซน🧸💕

# data[].attributes.body
นางสาวเมลดา ธรรมสรณกุล        เลขที่ 8
นางสาวเจนจิรา โทสันเทียะ        เลขที่ 9
นางสาวนริศรา สิทธิ​ศักดิ์        เลขที่ 13
นางสาวจุฬารัตน์ ฉายเรือง        เลขที่ 18
ห้องA
การดูแลเกี่ยวกับระบบขับถ่ายอุจจาระ

ลักษณะของอุจจาระปกติจะเป็นสีเหลือง ลักษณะอ่อน มีรูปทรง ชุ่มชื้น มีรูปร่างคล้ายลำไส้ โดยคนส่วนใหญ่มีการขับถ่ายอุจจาระทุกวัน หรือบางรายอาจมีการขับถ่ายอุจจาระทุก 2-3 วันก็ได้ หรือบางคนมีการขับถ่ายอุจจาระวันละ 2-3 ครั้งก็ได้  หากผู้สูงอายุมีเลือดออกในกระเพาะและลำไส้เล็กเป็นเหตุทำให้อุจจาระมีสีดำ หากมีเลือดออกในลำไส้ตรงและทวารหนักทำให้เป็นสาเหตุให้อุจจาระมีสีแดงสด เป็นต้น ดังนั้น โรคและการติดเชื้อบางอย่างอาจเป็นสาเหตุทำให้อุจจาระมีสีเทาหรือขาว สีซีด สีส้ม หรือสีเขียวได้

การสังเกตลักษณะของอุจจาระมีความสำคัญเป็นอย่างมาก โดยสิ่งที่ผู้ดูแลควรสังเกตได้แก่ สี กลิ่น จำนวน รูปร่าง ความคงตัว จำนวนครั้งในการขับถ่ายอุจจาระ และการบอกถึงความลำบากของการขับถ่ายอุจจาระ หากพบลักษณะที่ผิดปกติของการขับถ่ายอุจจาระ ควรปรึกษาพยาบาลให้ทราบเพื่อประเมินอาการ

ปัจจัยที่มีผลต่อการขับถ่ายอุจจาระ

ปัจจัยที่มีผลเกี่ยวกับจำนวนครั้งของการขับถ่ายอุจจาระ ลักษณะของอุจจาระ สี และกลิ่น นั้นเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาอย่างเป็นกระบวนการ ดังนี้

ความเป็นส่วนตัว การขาดความเป็นส่วนตัวนั้นสามารถนำไปสู่ความไม่ต้องการขับถ่ายอุจจาระ หรือความไม่รู้สึกอยากขับถ่ายอุจจาระได้

ลักษณะนิสัย คนส่วนมากอาจขับถ่ายอุจจาระในช่วงเช้า หรือแม้แต่หลังจากการดื่มเครื่องดื่มร้อนๆ ดังนั้น ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคลมีความเกี่ยวข้องกับการขับถ่ายอุจจาระ

อาหาร ประเภทของอาหารมีความจำเป็นกับการขับถ่ายอุจจาระ ซึ่งรับประทานอาหารที่มีกากใยสูงนั้นจะช่วยลดอาการท้องผูก

น้ำ อุจจาระประกอบไปด้วยน้ำ ลักษณะของอุจจาระนั้นขึ้นอยู่กับจำนวนน้ำที่ถูกดูดซึมเข้าไปในลำไส้ อุจจาระจะมีลักษณะแข็งมากเมื่อเรามีการดื่มน้ำที่น้อยเกินไป ทำให้ให้เกิดภาวะท้องผูก

กิจกรรม การออกกำลังกาย จะเป็นการกระตุ้นการบีบตัวของลำไส้

ยา ผลข้างเคียงของยาบางตัวอาจส่งผลให้เกิดภาวะท้องผูกได้

อายุ เมื่ออายุมากขึ้น หรือเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงเข้าสู่วัยสูงอายุนั้น จะเป็นสาเหตุทำให้เกิดปัญหาท้องผูกได้

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในร่างกาย

น้ำเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสิ่งที่มีชีวิต
มักมีผู้กล่าวไว้ว่าถ้าปราศจากน้ำก็ปราศจากสิ่งมีชีวิต
โดยทั่วไปคนสามารถอดอาหารได้หลายสัปดาห์
แต่ถ้าอดน้ำจะเสียชีวิตภายใน 2–3 วัน

ความสมดุล เป็นสิ่งที่มนุษย์สัมผัส อยู่ตลอดเวลา เป็นสิ่งหนึ่ง ที่มนุษย์คุ้นเคย นักจิตวิทยากล่าวไว้ว่า ที่เป็นดังนี้ เพราะร่างกายของมนุษย์ มีความสมดุลเท่ากันเป็นปกติ (Formal Balance) ความสมดุล เป็นส่วนหนึ่งของ การดำรงชีวิต เช่น การทรงตัว ของร่างกายไม่ให้ล้ม เวลานั่ง ยืน เดิน หรือการทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งธรรมชาติ ได้พยายามสร้างการทรงตัว ให้อยู่ได้โดยอัตโนมัติ นอกจาก นี้มนุษย์จะมีร่างกายสมบูรณ์ได้ ดำรงตนอยู่ได้ นอกจากจะ ต้องมีความสมดุล ทางกายภาพ จากสภาพภายนอกที่ มองเห็นแล้ว ก็ต้องมีความ สมดุลของธาตุทั้งสี่ คือ ดิน น้ำ ลม ไฟ ด้วย

การรักษาดุลยภาพน้ำและแร่ธาตุในมนุษย์

ในร่างกายของมนุษย์จะมีน้ำเป็นองค์ประกอบประมาณ 3 ใน 4 หรือประมาณ 75% ของน้ำหนักตัวโดยน้ำที่อยู่ในร่างกายสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ส่วน คือ น้ำที่ประกอบอยู่ภายในเซลล์ประมาณ 60% น้ำที่อยู่นอกเซลล์ประมาณ 30% น้ำที่อยู่ในเนื้อเยื่อและน้ำเลือดอีกไม่เกิน 10% ซึ่งน้ำในแต่ละส่วนจะถูกควบคุมให้มีดุลยภาพอยู่ได้ โดยจะมีการหมุนเวียนเปลี่ยนแปลงเพื่อทดแทนกันอยู่ตลอดเวลา

ปกติมนุษย์ต้องการน้ำประมาณวันละ 2-3 ลิตร ซึ่งได้จากการดื่มน้ำ การบริโภคอาหารและจากกระบวนการออกซิเดชันจากสารอาหารอีกประมาณ 200 มล. โดยร่างกายจะมีการขับน้ำออกจากร่างกายในลักษณะของปัสสาวะ อุจจาระ ลมหายใจ และเหงื่อ ซึ่งวิธีการหลักที่ร่างกายใช้ในการขับน้ำออกจากร่างกาย คือ ทางปัสสาวะ โดยในแต่ละวันมนุษย์จะมีการขับน้ำออกทางปัสสาวะประมาณ 500-2,300 มล. หรือเฉลี่ยวันละประมาณ 1,500 มล.

เมื่อร่างกายและจิตใจมีความสมดุล ระบบต่างๆ ของร่างกายก็จะกระตุ้นให้ร่างกายซ่อมแซมตัวเองได้ อาการผิดปกติจะดีขึ้นและสามารถป้องกันโรคต่างๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งจิตแพทย์ได้แนะวิธีการสร้างสมดุลด้านจิตใจและร่างกาย เพื่อเพิ่มคุณภาพชีวิตให้ดีขึ้น โดยมี 5 ข้อหลักๆ ดังนี้

1.หมั่นออกกำลังกาย หรือเล่นกีฬาเพื่อเสริมสร้างให้ร่างกายแข็งแรง สมบูรณ์ มีระบบภูมิต้านทานที่ดี อวัยวะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพราะการออกกำลังกายจะช่วยทำให้หัวใจและปอดแข็งแรง เลือดไปเลี้ยงสมองได้มากขึ้น ช่วยลดคอเลสเตอรอล ทำให้โอกาสเส้นเลือดอุดตันลดลง ส่งผลดีต่อระบบการย่อยและการขับถ่าย ทั้งยังช่วยทำให้นอนหลับสนิทหลับได้นานอีกด้วย

2.รับประทานอาหารที่มีประโยชน์และจำเป็นต่อร่างกาย ดื่มน้ำให้เพียงพอ ไม่ควรทานอาหารที่เป็น กรดหรือด่างมากจนเกินไป แต่ถ้าเมื่อไรที่ร่างกายและอวัยวะภายในมีความร้อน อาหารที่มีฤทธิ์เย็นที่ช่วยปรับสมดุลของร่างกายให้เป็นปกติได้ คือ ผักบุ้ง ตำลึง ผักหวาน แตงกวา ฟัก และหัวปลี ส่วนผลไม้ควรเป็นประเภท มังคุด มะยม แตงโม แตงไทย แคนตาลูป ส้มโอ กล้วยน้ำว้า แก้วมังกร กระท้อน แอปเปิล น้ำมะพร้าว และลูกพรุน เป็นต้น

3.พักผ่อนให้เพียงพอ เพราะการอดนอนทำให้ระบบการเผาผลาญในร่างกายไม่ดี ฮอร์โมนทำงานไม่ปกติ เกิดการติดขัดของเมตาโบลิซึม และส่งผลต่อด้านอารมณ์และจิตใจได้

4.เสริมสร้างจิตใจให้แข็งแรงโดยการฝึกทักษะการดูแลจิตใจเพื่อรับมือกับความเครียด โดยการฝึกผ่อนคลายจิตใจอย่างสม่ำเสมอ หยุดพักหยุดคิดเรื่องเครียดต่างๆ เพราะในแต่ละวันจะมีเรื่องเข้ามากระทบจิตใจมากมาย ทำให้อารมณ์ขุ่นมัว เศร้าหมอง เครียด ไม่แจ่มใส หากอารมณ์เหล่านี้ไม่มี การระบายออกก็จะเกิดความเครียดสะสมได้ ควรหากิจกรรมสร้างสรรค์ทำ เช่น ฟังเพลง ดูหนัง เล่นกีฬา ท่องเที่ยวสถานที่ทางธรรมชาติ เที่ยวต่างจังหวัด หรือทำกิจกรรมร่วมกับครอบครัว

5.คอยสังเกตดูแลเอาใจใส่ตัวเองทั้งร่างกายและจิตใจ ว่า อยู่ในภาวะสมดุลหรือไม่ ทำอะไรเกินไป หรือขาดไปบ้าง ให้ฟังเสียงของร่างกายและจิตใจ เพื่อจะได้รู้ว่าเราควรจะปรับตัวเองเพื่อให้ร่างกายและจิตใจอยู่ในสภาวะสมดุลอย่างไร

ที่มา : https://healthathome.in.th/blog/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%94%E0%B8%B9%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%B5%E0%B9%88%E0%B8%A2%E0%B8%A7%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%9A%E0%B8%9A%E0%B8%82%E0%B8%B1/
ที่มา :https://storylog.co/story/58d385819f117b6b179936df