# data[].attributes.body
Later zal het gemakkelijker zijn
Want nu is het zo ver
maar toch zo dichtbij

Want nu zijn we nog zo jong
maar zo vrij
en toch zo wijs
maar toch nog zo klein
en zo
Verantwoordelijk

En Later
Later zijn we ook vrij
om te kiezen wie we zijn
Misschien dezelfde mensen
maar iets díchter bij

Dichter dan nu

en misschien zonder ouders
en misschien met een auto
en misschien met de trein

En we zijn nog die mensen
die we nu ook al zijn
maar nu moeten we wachten

Ik op Jou
Jij op Mij

- Hade Deldaele
——————————
Dit gedicht was gebaseerd op deze foto, maar past eigenlijk bij alle foto’s als je het gedicht op een andere manier interpreteerd. De mensen op de foto zijn een aantal van mijn beste vrienden. 2 daar van zie ik elke dag. 1 heb ik nog maar 5 keer gezien in het anderhalve jaar dat we elkaar al kennen. Het gedicht gaat voor mij over het missen van mensen, en over het dromen samen. Over de levens die we samen creëren in ons hoofd. Levens die beter lijken dan degene die we nu hebben.

Het gaat ook over mijn dubbele gevoelens over jong zijn. Het is de tijd van ons leven. Niets moet en alles mag. Maar toch kan niet alles. We kunnen elkaar niet zien want de rit duurt een uur en er is geen trein of bus. Je hebt vrijheid om te doen wat je wil, maar toch worden er veel beperkingen opgelegd.

# data[].attributes.body
Ondanks de enorme druk (zie foto Engeland) hou ik wel oprecht heel erg van leren. Deze foto deed mij denken aan een Aziatisch school uniform, terwijl het eigenlijk gewoon een Belgisch schooluniform is van vroeger. Het stond in een museum in Gent die ik heb bezocht met mijn oma.

# data[].attributes.body
Deze foto is eigenlijk genomen in Bellewaerde. Doorheen de jaren is Bellewaerde een plek geworden waar ik vaak kom met mijn vrienden, en we hebben daar hele goede herinneringen.

# data[].attributes.body
Hij wil teder zijn en barmhartig. Dat klinkt overdreven moedig. Het klinkt als leed. En zijn handen? Zijn handen veranderen steeds in vogels, en ze vliegen weg van hem. Hem is dan jij? Ja. Hou je van jezelf? Daar moet ik niet op antwoorden. Het zou moeten uitmaken. Hij heeft een lichaam maar het maakt niet uit. verse lakens op het bed maar het maakt niet uit.

-Richard Siken
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Dit gedicht is eigenlijk een Engels gedicht dat ik vertaald heb naar het Nederlands. Het heeft lang geduurd voor ik door had waarom dit gedicht mij zo aansprak, en eerlijk gezicht, weet ik het nu nog steeds niet helemaal zeker.

Ik heb ook lang geprobeerd om toch een ander gedicht te vinden, maar ik keerde onbewust steeds terug naar dit gedicht.

Soms lees ik het alsof het een gesprek is tussen mezelf en de mensen rondom me.

Ik worstel soms met het idealistische beeld die andere mensen over mij hebben. Vooral als ze me niet echt goed kennen.

Het voelt soms alsof ik dingen fout doe, en dat is ook niet erg, maar de verwachtingen zijn er wel nog. Het voelt alsof het wel slecht met mij mag gaan, maar enkel als het ook nog goed uitkomt voor de anderen. Ik mag mindere dagen hebben zo lang ik anderen nog kan helpen. Dan maakt het niet uit wat ik vind van mezelf.

Ik vindt het moeilijk om beslissingen te maken. Ik heb nood aan een nieuwe start. Aan "verse lakens". Aan iets doen wat ik oprecht leuk vindt. Maar ik ben te emotioneel en te slecht in keuzes maken om het ook echt te doen.

# data[].attributes.body
Normaal gezien ging ik vorig jaar op 20 Mei naar een concert van een Australische band. Door Corona is het helaas verplaatst, maar daardoor heb ik wel zelf gitaar leren spelen. Zo heb ik een nieuwe liefde voor muziek ontdekt.

# data[].attributes.body
Deze foto is genomen toen ik naar Parijs ging met mijn oma en opa voor mijn eerste communie. Ik sta hier in een rieten huisje, in mijn "elfen kleedje". Ik hou al altijd heel erg van verhalen, vooral sprookjes en mythen. Toen ik klein was ik er dus van overtuigd dat er elfen woonden in het hutje.

# data[].attributes.body
Mijn meter, nonkel, neef en nicht wonen in Peru. De laatste keer dat ik daar was was in 2012. Ik mis ze erg hard, ookal komen ze af en toe eens naar België. De laatste keer was in 2019.