# data[].attributes.body
Surreal.

I enrolled at PETA's Intro to Writing for Performance as my last love letter to writing. It's a way to quench a thirst that can't be relieved by my day job; I thought that with this, I'd be able to finally resolve my passion for writing and performance. I remember telling J-mee during the interview that I will join VLF thus, I need this workshop so I would know the technicalities of writing; that script is supposed to be my last. However, with last night's showcase, I don't think I am ready to write my final piece yet.

When the script was read, I think I heard all these characters asking me to bring them to life. I heard Charlie, Jay, Sol, Maricel, the new couple, Pamela: all of them were born within the five sessions we had and I can't let them go yet. Hindi pwedeng isang eksena lang sila nabuhay dahil may kwento sila na importanteng marinig at sa kung anumang paraan na pwede kong ipahiram ang tinig ko sa kanila, masaya kong gagawin iyon.

I know that the industry has a lot of competition to begin with, politics that I need to get used to and my talent and skills would still need a lot of refining but as Bob Ong once said, "hindi mo pwedeng tawagin ang sarili mong manunulat, kung hindi ka naman nagsusulat" so I think I'd just keep on writing until I get used to it.

Oh before I forgot, did you see Rach's performance as Charlie? It was how I envisioned Charlie to be, but there's more, she felt alive at that moment. Let's bring more characters to life, Billie.... deal?

That's it for now.

Keep writing.

P.S.

Thanks, J-mee, Mingu and Roy, for sharing a part of you during the session. Looking forward to seeing you in the outside world soon.

# data[].attributes.body
INT. Loob ng condo. Day.

MAIN CHARACTER:
SOL - early 30's, professional pero nakapambahay

Nakaupo si Sol sa harap ng bukas na laptop. Suot niya ang headphones. Tatango-tango na tila may kausap sa screen. Mapapangiti marahil dahil sa sinabi ng kausap. Biglang mawawala ang ngiti. Tatanggalin ang headphones. Iabbagsak ang mukha sa mga palad na tila nalugi. Bubuntong hininga.

SOL
(pabulong sa sarili)
Konti pa, Sol. Konti na lang.

Biglang tutunog ulit ang laptop hudyat ng panibagong meeting.

# data[].attributes.body
Pasado alas-otso na ng gabi. Patapos na ang araw. Tapos nang magligpit si Maricel ng mga itim na damit na ginamit para sa libing ng asawa. Handa na sila ng kapatid na si Claude para magpahinga.

Papatayin ni Maricel and ilaw nang biglang magbrownout na dulot ng malakas na ulan. Hahawakan ni Claude and cellphone para sindihan ang flashlight nito. Lalapitan ni Claude and kapatid nang may maapakan siyang piraso ng papel. Iaabot niya ito sa kapatid.

Babasahin ni Marcel ang nakasulat sa papel. Iiyak siya matapos mabasa ang nakasulat. Magmamadali siyang buksan ang bintana para humingi ng saklolo.

Claude: (nag-aalala) Bakit ate?

Bago makasagot ay may susulpot na isang lalake na maliliwanagan ng panaka-nakang pagkidlat.

Lalake: (nakalisik ang mata) Sino sa inyo ang pumatay sa akin?

Magtitinginan ang magkapatid habang banaag ang kaba.

# data[].attributes.body
So it's that time again of the year: November 11, 11:11 am. Sabi niya ito raw ang araw na itinakda ng mga Diyos para siguraduhin na matutupad ang lahat ng hilingin ng kung sinuman ang naniniwala. Sabi niya na the ones in 11.11, 11:11 are lines in the universe conspiring, aligning to give whatever the heart desires, whatever my heart desires; and I believed in that.

But you know what?

I shouldn't have.

# data[].attributes.body
CHARACTERS:

Ross – mid 30’s na lalake, pormal kung manamit

Celine – mid 30’s na babae, may malaking hikaw, medyo revealing ang damit

EXT. Coffee shop – Day

Matirik ang araw. Nakaupo si Celine sa al fresco area ng isang coffeeshop habang naninigarilyo. Pansin sa kanya ang pagkabalisa. Nakatingin siya sa malayo na para bang may hinihintay.

Darating ang isang mid-30’s na lalake. Nakalongsleeves polo at may envelope na hawak. Tatapikin niya ang balikat ni Celine bilang pasabi na nandoon na siya.

ROSS
(Uupo si Ross sa silya sa tapat an kinauupuan ni Celine.)

Kumusta ka?

CELINE

(Titingin kay Ross at ipapahalata ang pagkainis)
Dumating ka pa…

ROSS

(Mapapatingin sa ilang upos ng sigarilyo na naubos na ni Celine. Mas maamo ang dating nito ngayon kumpara sa kaninang mas sigurado sa galaw. Bago magsalita ay mapapalunok nang tuyo.)
Kanina ka pa?

CELINE
(Di siya tutugon bagkus ay dadako ang mata niya sa dalang envelope ni Ross. Ilalahad niya ang kamay niya para hingin ito sa kaharap. Iaabot ito ni Ross sa kanya at makikita niya ang invitation sa kasal nito. Mapapaluha at babagsak ang balikat ni Celine na parang nanlumo. Titingin siya kay Ross nang may halong panunumbat.)

Ang tagal kong naghintay…

Titingin si Ross sa babaeng kaharap na tila gustong ipabatid na wala siyang  choice. Susubukan niyang hawakan si Celine pero hahawiin nito ang kanyang kamay. Yuyuko na lang siya na parang may pagsuko. Hihinga nang malalim si Celine, aayusin ang buhok at tatayo. Maglalakad itong palayo habang maiiwan si Ross na nakayuko pa rin at tila umiiyak.

- END SCENE -

# data[].attributes.body
It is important for a writer to be vulnerable and for the audience to feel that vulnerability if they want the audience to take care of their story. Being truthful and honest in storytelling is important as it allows better connection with the audience. Also, this connection allows the audience to trust the creator that they won't be hurt too.

# data[].attributes.body
Ako ay isang ibon sa himpapawid na sumasabay sa ihip ng hangin habang hinahanap ang sariling kawan.

# data[].attributes.body
Galing ako sa unang tikim ng La Paz Batchoy sa Iloilo: makarne, masabaw, malinamnam

Galing ako sa amoy ng baby powder sa likod ni crush during flag ceremony

Galing ako sa may pagmamadaling tunog ng alarm clock na gumigising sa akin tuwing umaga

Galing ako sa mas lalong sumingkit na mata niya nang ngitian niya ako nang magkasalubong kami sa hallway

Galing ako sa mainit na pagtama ng sikat ng araw sa aking balat matapos ang buong gabing pag-ulan.

Galing ako sa tila pagbigwas sa dibdib dulot ng kaba nang muntikan na akong maiwan ng flight

# data[].attributes.body
Tagpuan: Sa langit, may tumutugtog na mga kampana at hallelujah sa background. Panahon na naman para magdesisyon sa magiging buhay ng isang nilalang.

Mga Tauhan:

Apuradite - Parang low budget version ni Aphrodite, baklang babae ang mannerism at way magsalita, dyosa, maganda, plakado ang make up at makinang ang balat.

Virgo

Hermen

Limang diyos na may iba’t ibang character.

Virgo

Maraming salamat sa pagdalo sa monthly meeting natin. Sana ay napagplanuhan ninyo na ang balakin ninyo para sa tagalupa na isisilang mamayang 5:00 pm.

Sino ang may proposal?

(sabay – sabay na magsasalita ang mga Diyos) (makakarinig ng pito)

Isa isa lang. At dahil ako ang leader, ako na ang mauuna.

Ang suggestion ko, isa siyang marikit na dalaga sa kanayunan. Punong-puno ng ganda pero wala namang laman. And yes, dapat funny.

(tutugtog ang Booba sa background)

Ruffa

Hello guys! Thank you everyone for bringing me into this woooorld.

Apuradite (Andi)

“Look ‘ha, as the goddess of kagandahan, kasarapan and all things kalibugan. I was thinking y’know to add spice in her life! Why not ilagay sa toxic relationship? Diba the mortals diyan sa below super fond na kaya nila sa net- networking- ba ‘yon ah hindi basta yung movie site whatever na bayad nila. They love angsty romances, diba mga kapwang binasbasbas?”

DIYOS 3:

Paano kung ganito. Babae, sobrang cool, red hair, manic pixie dream girl pero round ang personality niya ah, pero dahil pasok na pasok siya sa MPDG stereotype, lahat ng lalaking nabibighani sa kanya, randomly nag-iinternal monologue sa utak nila.

LALAKI NI CREATION 3:

Ahhh, si Anna, mabait, maganda, paborito niya ang Star Wars

ANNA/CREATION 3:

Hello? Nakikinig ka ba? Oo, paborito ang Star Wars pero teka, bakit mo ako pinag-uusapan in the third person?

FERNANDA (diyosa)

What if… gawa tayo ng singer-dancer-actor. Triple threat! Tapos magiging EGOT winner siya?

TALA

I’d like to thank the Academies for my Emmy, Grammy, Oscar, and Tony. And thank you sa gods na gumawa sa akin and showered me with the best blessings. I love you all!

Maririnig ang applause at mga sipol at hiyaw.

Hermen:

Ganito nalang, gumawa tayo ng Ang Panday na girl version. Tapos siya ‘yung taga-execute ng mga kurakot na mga politiko. Para wala nang problem below diba? Ikauunlad ‘yun ng mga human beings.

Kilkita (Creation ni Hermes):

Saang bansa ako mauuna?

Hermen:

Sa Pilipinas marami raw diyan?

Kilkita:

Hala, baka mauubos lahat!

VIRGO

So anong gagawin natin? Draw lots na lang?

ALL GODS:

(In unison) Sure

Maririnig ang iyak ng sanggol.

# data[].attributes.body
"Yun na yun?"    "Part 2 when?"

"It will be done"

UNDER CONSTRUCTION

Sa Panulat ni Billie Fuentes