# data[].attributes.headline
นางสาว วริศรา ถาวร เลขที่ 12

# data[].attributes.subject
นางสาว วริศรา ถาวร เลขที่ 12

# data[].attributes.body
1. ทำให้เห็นถึงความเป็นจริงว่าสถานพินิจฯ และศูนย์ฝึก ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด มีความเป็นระเบียบ ตรงเวลา จัดระบบได้ดี คนที่นั้นก็คือ คนปกติเช่นเรา ยิ้มแย้มและเป็นมิตร ไม่มีความน่ากลัวอย่างที่คิดไว้ตอนแรก
2. เห็นถึงกระบวนการทำงาน ของเจ้าหน้าที่ มีความเคร่งครัด และดูแลกันอย่างเป็นครอบครัวได้ลงตัวทำให้ไม่เกิดความตึงเครียด และเกิดการเข้าใจ
3. เสมือนเปิดโลกใบใหม่ให้กับตนเอง ลบภาพเก่าๆที่คิดไว้ไปหมด ทุกคนมีโอกาส ทุกคนทำพลาดได้แต่ทุกคนต้องแก้ไข
ร่วมแก้ไขปัญหา
- ในความคิดเห็นของนิสิตควรแก้ไขตั้งแต่สถาบันครอบครัว มีการอบรมประชาชนในเรื่องการให้กำเนิด การสร้างครอบครัว และการดำเนินชีวิตของครอบครัว ให้เข้าใจว่าคำว่า ครอบครัว เป็นเรื่องง่ายที่จะมี แต่ยากที่จะรักษา

# data[].attributes.body
3 สิ่งทีได้เรียนรู้
- สถานพินิจได้แบ่งเป็น 2 หน่วย คือจะมีการแบ่งระหว่างเด็กที่ถูกตัดสินคดีแล้วและเด็กที่ยังไม่ได้ถูกตัดสินคดี สามารถกลับบ้านได้ไม่เกิน 7 วัน แล้วแต่จะถูกพิจารณาจากผู้ที่ดูแลและมีระเบียบข้อบังคับ
- เด็กที่ถูกอยู่ในสถานพินิจจะมีการส่งเสริมด้านอาชีพก่อนถูกปล่อยตัว เป็นระยะก่อนปล่อยเวลา 6 เดือน เพื่อฝึกให้เด็กมีความสามารถและนำไปประกอบอาชีพหลังจากถูกปล่อยตัว
- จะมีการติดตามเด็กที่ถูกปล่อยตัวไปแล้ว เป็นเวลา1 ปี
แนวทางแก้ไข
จากที่เด็กฟังบรรยาย เด็กส่วนมากที่ถูกมาอยู่ในสถานพินิจ เกิดจากสิ่งแวดล้อมในสังคมที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่กำเนิด โดยเริ่มจากครอบครัว ปัญหาการหย่าล้างของพ่อแม่ ปัญหาการทะเลาะวิวาทเพื่อศักดิ์ศรี การแก้ไขควรมีการปลูกฝังจิตสำนึกตั้งแต่ครอบครัวเป็นหลัก ควรดูแลให้ความรักแก่เด็ก คอยแนะนำสิ่งที่ถูก และชี้นำเรื่องราวดี ๆ ให้แก่ตัวเด็ก

# data[].attributes.headline
นางสาวลีลาวดี เชื่อมสำโรง เลขที่37

# data[].attributes.subject
นางสาวลีลาวดี เชื่อมสำโรง เลขที่37

# data[].attributes.body
1. สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงาน
1.1 ได้รู้การวางระบบบริหาร จัดการ ขององค์กร
1.2 ได้รู้วิธีการแก้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นภายในองค์กร
1.3 ได้การยอมรับ และเปิดใจมากขึ้น และเข้าใจในตัวของเด็กที่มีปัญหา
2การแก้ไขปัญหา
ควรเริ่มจากการปลูกฝังและสั่งสอนจากครอบครัว และสถาบันการศึกษา เพื่อให้เด็กมีจิตสำนึกที่ดีและมีความรับผิดชอบต่อตนเองและสังคม

# data[].attributes.headline
นางสาวกัญญาณัฐ ยอดเดชภูมิ 59021390 เลขที่ 

# data[].attributes.subject
นางสาวกัญญาณัฐ ยอดเดชภูมิ 59021390 เลขที่ 

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงานที่สถานพินิจและศูนย์ฝึก
1.ทราบถึงสาเหตุที่เด็กต้องเข้าสถานพิจิ
2.ทราบถึงวิธีการแก้ไขปัญหาด้านต่างๆขององค์กร
3.มีความรู้ความเจ้าใจในการเข้าถึงตัวเด็กที่มีปัญหา
2.การแก้ปัญหา
ควรแก้ตั้งแต่การปลูกฝักจิตสำนึกของสถาบัครอบครัว และสถาบันการศึกษา เพื่อเป็นการปลูกฝังความรับผิดชอบให้เด็กมีความรับผิดชอบต่อสังคมมากขึ้น

# data[].attributes.body
1. 3 สิ่งที่ได้เรียนรู้
- ได้รู้ว่าน้องๆที่เข้ามาอยู่ได้รับการเรียนการสอน ฝึกอาชีพ ไม่เพียงแต่ถูกกักตัวอยู่ในบริเวณสถานพินิจ
- ได้รู้ว่า สถานพินิจ มีศูนย์ฝึกอยู่ใกล้ๆ กัน ซึ่งจะช่วยให้เด็ก ที่ถูกตัดสินคดีแล้ว มาฝึกที่นั่น และเด็กในสถานพินิจมีตั้งแต่ อายุ 10 -18 ปี คือเด็กและเยาวชน
- ได้รู้ว่า เด็กที่ออกไปแล้วไม่เพียงแต่กลับสู่สังคมโดยปกติ เจ้าหน้าที่ ทางสถานพินิจยังมีการติดตามเพื่อตรวจสอบความเป็นอยู่ของเด็กๆเหล่านั้น

2.แก้ไขปัญหา
ข้าพเจ้าคิดว่าแนวทางในการแก้ปัญหา ต้องเริ่มจากสถาบันครอบครัวเป็นอันดับแรก จากที่ฟังวิทยากรกล่าว ซึ่งสาเหตุที่เด็กเข้ามาเนื่องจาก พ่อแม่แยกทางกัน เด็กอยู่กับปู่ย่าตายาย เด็กไม่เข้าใจในตรงนี้ คิดว่าควรที่จะ จัดการกับผู้หญิงที่เป็นผู้ให้กำเนิด โดยการจัดการอบรมให้กับวัยรุ่น-วัยผู้ใหญ่ให้เข้าใจถึงการที่พร้อมจะมีลูก การสร้างครอบครัว ว่าถ่าคุณไม่พร้อม คุณก็อย่ามี เป็นการสร้างทัศนคติให้ สถาบันครอบครัว เมื่อเด็กโตมาในครอบครัวที่ดี เด็กก็มี%ที่จะเกเรน้อย ซึ่งการแก้ปัญหานี้จะต้องดำเนินการกับคนในยุคใหม่ให้พร้อมรับมือ

# data[].attributes.headline
นาย ปฏิวัติ แสนอุ่น เลขที่ 31 

# data[].attributes.subject
นาย ปฏิวัติ แสนอุ่น เลขที่ 31 

# data[].attributes.body
1.
-ได้เรียนรู้ว่าทำไมเด็กถึงต้องเข้าไปอยู่ในสถานพินิจและได้ทราบว่าสถานพินิจมี2หน่วยงานก็คือศูนย์ฝึก เพราะเข้าใจมาตลอดว่าเด็กที่ทำผิดต้องอยู่ในสถานพินิจตลอดไป
-ได้ทราบการใช้ชีวิตในนั้น ว่าความเป็นจริงแล้วไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เยาวชนทุกคนก็มีความดีน่ารักในตัวของตัวเอง
-ได้ทราบว่านักสังคมสงเคราะห์มีหน้าที่ดูแลเด็กตั้งแต่เข้ามาจนถึงกระบวนการ After care
2
คิดว่าการแก้ปัญหาเราควรปลูกฝังให้เด็ก เยาวชนสมัยนี้กระทำแต่ความดีสถาบันทุกสถาบันต้องร่วมมือกันให้ความสำคัญแก่เยาวชนที่จะเติบโตไปเป็นประชากรที่ดีของประเท

# data[].attributes.headline
จารุวรรณซ่อนกลิ่น เลขที่24

# data[].attributes.subject
จารุวรรณซ่อนกลิ่น เลขที่24

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จาการศึกษาดูงานสถานพินิจและศูนย์ฝึก
- เป็นสถานที่ที่สามารถทำให้เด็กที่ทำความผิด ได้รับโอกาสในนั้น สำนึกในความผิดของตนเอง และสามารถออกมาเป็นคนดีอีกคนนึงได้
- ตอนแรกที่ไปเป็นเด็กที่อยู่ที่นั้น กลัวมาก ไม่กล้าออกไปทำกิจกรรมแต่พอเพื่อนออกมาช่วย ได้ยินเสียงขำของน้องๆ เห็นพฤติกรรม ฟังน้องร้องเพลง ก็รู้สึกว่า น้องแค่ทำพลาดทุกคนสามารถทำพลาดได้ แค่พวกเขาอยากได้โอกาส พวกเขาก็เป็นคนเหมือนเรา จึงทำให้รู้สึกอยากทำกิจกรรมให้น้องๆ และขอให้น้องๆทุกคนได้รับโอกาสจากหลายๆคน อยากให้ปล่อยตัวเร็วๆ
- น้องๆที่อยู่ที่นั้นที่ทำผิดส่วนใหญ่เป็น เพราะยาเสพติด ลักขโมย และฆ่าทำร้ายร่างกาย  เหตุส่วนใหญ่มาจาก พ่อแม่ไม่สนใจไม่เข้าใจ ต้องการการยอมรับจากเพื่อน
#แนวทางการแก้ไข
-ส่วนมากเกิดจากตัวเองโดยจะมีแรงจูงใจมาจากการขาดการเรียนรู้ด้วยตนเองและจากสื่อ โดยเฉพาะขาดการยั้งคิด การยับยั้งชั่งใจ ไม่สามารถเลือกคบเพื่อนที่ส่งเสริมเราไปในทางที่ดี และนิสัยของผู้เลี้ยงดู ดังนั้นผู้ปกครองควรเอาใจใส่เลี้ยงดูลูกหลานของตนเอง พยายามคุยเยอะๆเพื่อนให้เกินความสนิทสนม สอนอย่างมีเหตุผลและความเข้าใจ ต้องเป็นที่ปรึกษาพ่อแม่เพื่อน ช่วงวัยรุ่นเขาต้องการคนที่เข้าใจและรับฟังเขาในทุกเรื่อง ถ้าเขาทำผิดก็ควรโอกาสเขา เพราะทุกคนก็อยากได้รับโอกาสเหมือนกัน

# data[].attributes.headline
นางสาวโชติกา สันติภาภรณ์ เลขที่9 59020613

# data[].attributes.subject
นางสาวโชติกา สันติภาภรณ์ เลขที่9 59020613

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการไปศึกษาดูงาน
-สถานพินิจดูแลเด็กและเยาวชนซึ่งดูแลเด็กและเยาวชนอายุตั้งแต่ 10-18 ที่กำลังรอพิจารณาคดีคดีส่วนใหญ่ในสถานพินิจคือ คดีลักทรัพย์ เสพสารเสพติด ทะเลาะวิวาท และยังทำให้รู้จักสถานพินิจมากขึ้น ได้รู้ถึงการดูแลระบบภายในอย่างไรบ้าง และเห็นจัดการการเรียนการสอนสำหรับเด็กๆ
-ศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชน เป็นสถานที่ฝึกและอบรมเด็กที่ศาลตัดสินแล้วว่ามีความผิดจริงอยู่ได้จรถึงอายุ24 และมีการแบ่งกลุ่มตามสีต่างๆ สีส้ม = เพิ่งเข้ามาใหม่ สีนํ้าเงิน = อยู่ในช่วงฝึกอบรม สีเหลือง = ใกล้จะได้ปล่อยตัว ที่ศูนย์คดีส่วนใหญ่ที่เด็กกระทำผิดคือคดียาเสพติด ส่วนรองลงมานั้น คือ คดีลักทรัพย์
- ทำให้ได้เรียนรู้ทั้งสองสถานที่มากขึ้นกว่าเดิมรวมทั้งได้รู้ถึงขั้นตอนกระบวนการดูแลตั้งแต่เข้ามาจนถึงการปล่อยตัวกลับไปใช้ชีวิตในสังคมภายนอกซึ่งจะมีการฝึกอาชีพที่แต่ละคนถนัดเพื่อออกไปแล้วจะได้มีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ มีการฝึกฝนตัวเองจากการ ตื่น นอน ทานข้าว สวดมนต์ให้เป็นเวลา เหมือนเป็นการฝึกวินัยให้แก่เด็ก
นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็กเด็กและเยาวชนอย่างไร
- คนทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครก็ตามสามรถกระทำผิดได้ทั้งนั้น ไม่เว้นแต่ตัวนิสิตเองและทุกคนก็มีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหา โดยเริ่มจาก สถาบันหลักที่สำคัญเลยนั่นก็คือ สถาบันครอบครัว พ่อแม่ควรจะเลี้ยงลูก ด้วยความเอาใจใส่ อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี มีสุขภาพร่างกายและใจที่ดีเพราะสิ่งเหล่านี้จะช่วยหล่อหลวมทำให้เยาวชนมีการประพฤติอยู่ในทางที่ดี ซึ่งส่วนตัวคิดว่าทุกคนย่อมได้รับโอกาสอยู่แล้วไม่ว่าการกระทำนั้นจะเล็กหรือใหญ่ ซึ่งทุกคนควรให้โอกาสเยาวชนเหล่านี้ในการกลับตัวและให้โอกาสพวกเขา เพราะถ้าเยาวชนเหล่านี้ใช้โอกาสที่คนอื่นหยิบยื่นให้แล้วกลับตัวเป็นคนดี ก็จะทำให้เยาวชนเหล่านี้รุ้สึกว่าตนเองนั้นมีค่าไม่ด้อยไปกว่าคนอื่น ซึ่งก็จะส่งผลให้เยาวชนเหล่านี้ไม่กลับไปทำความผิดแบบเดิมๆอีก

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการดูงาน
- ได้รู้ประวัติความเป็นมาของสถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชน สถานพินิจเป็นที่พักของเด็กในระหว่างที่เด็กรอคำตัดสินจากศาลในกรณีที่ศาลไม่ให้ประกันตัวหรือพ่อแม่เด็กไม่มีเงินประกัน หากคำพิพากษาตัดสินว่าเด็กผิดจริงเด็กจะต้องย้ายจากสถานพินิจไปยังศูนย์ฝึก ในระหว่างกนะทำผิดเด็กจะต้องมีอายุระหว่าง10-18ปี เด็กจะอยู่ในศูนย์ฝึกได้ถึงอายุ24ปี ถ้าอานุเกินต้องย้ายออก
- สภาพแวดล้อมภายในสถานพินิจหรือศูนย์ฝึกคล้ายๆโรงเรียนประจำ ไม่ทำให้ผู้อยู่รู้สึกหดหู่ เด็กๆในนั้นน่ารัก ไม่ได้น่ากลัว มีการจัดการดูแลเด็ก เอาใจใส่เด็กเป็นอย่างดี เมื่อมีความขัดแย้งเจ้าหน้าที่จะพยายามพูดคุยเพื่อให้จบอย่างสันติ โดยไม่ใช้ความรุนแรง มีการจัดการเรียน หรือหางานทำให้เด็ก พยายามทำให้เด็กมีอนาคตและไม่กลับไปทำซ้ำอีก
- เด็กที่กระทำผิดส่วนใหญ่ พลาดเพราะยาเสพติด เนื่องมาจากส่วนใหญ่มีครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์ขาดความอบอุ่น เด็กที่กระทำผิดส่วนใหญ่อยู่ในช่วงมอ1เทอม2กับมอ2เทอม1 ซึ่งเป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ที่จะถูกชักจูงไปในทางที่ผิดได้ง่าย
แนวทางการแก้ไขปัญหา
ผู้ปกครองควรดูแลเอาใจใส่บุตรหลานของตน ไม่ให้ขาดความอบอุ่น หรือถูกชักจูงไปในทางที่ผิดได้ง่าย ควรอบรมสั่งสอนให้เขาเป็นคนดี หากเขาทำผิดก็ไม่ควรไปด่าว่าหรือลงโทษรุนแรง ให้สอนเขาดีๆ เมื่อเขาทำผิดสังคมควรให้โอกาสให้เขาแก้ตัวเองให้เป็นคนดีในสังคมต่อไป

# data[].attributes.headline
เลขที่ 7 รหัส 59020610 ชนิดาภา แก้วจันทร์สิ่งที่ได้รับรู้จากการดูงานสถานพินิจและคุ้มครองและเด็กเยาวชน-ศุนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชน สถานที่ฝึกและอบรมเด็กที่ศาลตัดสินแล้วว่ามีความผิดจริง อยู่ได้จนถึงอายุ 24 ปี แบ่งกลุ่มตามสีต่างๆ มีทั้งหมด 3 สี สีส้ม-พึ่งเข้ามาใหม่ สีน้ำเงิน-อยู่ในช่วงฝึกอบรม สีเหลืง-ใกล้จะได้ปล่อยตัวภายใน  6 เดือน ที่ศูนย์ฝึกส่วนใหญ่เด็กที่ทำผิดจะเป็นคดียาเสพติด รองลงมาคือ ลักทรัพย์- สถานพินิจ ไม่ได้เป็นเหมือนคุกขังคน แต่เปรียบเสมือนเป็นโรงเรียนๆหนึ่ง ที่มีการขัดเกลาเด็กให้ออกมาสู่สังโดยไม่กระทำความเดือดร้อน มีการเรียนการสอนหนังสือ วิชาชีพ ระเบียบวินัย และเปรียบเสมือนบ้าน- รู้ถึงกระบวนการต่างๆขั้นตอนต่างๆในระบบการดูแลของสถานพินิจ ตั้งแต่การรับเด็กเข้ามาอยู่ การดูแลเด็กระหว่างที่เด็กอยู่ในนั้น รวมไปถึงกระบวนการเมื่อปล่อยเด็กออกไปแล้ว ว่ามีการดูแลอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เด็กที่ปล่อยออกไปแล้วไม่มีการทำความผิดซ้ำอีก การแก้ไขปัญหา - คิดว่าครอบครัวมีบทบาทหน้าที่ที่สำคัญที่สุดในการอบรมดูแลสั่งสอนลูก ว่าถูกหรือผิดไม่ควรปล่อยให้ลูกกระทำสิ่งไม่ดีหรือเป็นภัยต่อสังคม ครอบครัวเป็นสถาบันแรกที่เด็กเกิดมาแล้วเจออยู่ด้วยตลอดชีวิต ควรดูแลอบรมในสิ่งที่ดีในทางที่ดูต้อง ควรให้ความอบอุ่น ให้ความรัก และพ่อแม่ต้องเป็นทั้งพ่อแม่ทั้งเพื่อน เพื่อให้ลูกกล้าปรึกษา และควรให้โอกาส

# data[].attributes.subject
เลขที่ 7 รหัส 59020610 ชนิดาภา แก้วจันทร์สิ่งที่ได้รับรู้จากการดูงานสถานพินิจและคุ้มครองและเด็กเยาวชน-ศุนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชน สถานที่ฝึกและอบรมเด็กที่ศาลตัดสินแล้วว่ามีความผิดจริง อยู่ได้จนถึงอายุ 24 ปี แบ่งกลุ่มตามสีต่างๆ มีทั้งหมด 3 สี สีส้ม-พึ่งเข้ามาใหม่ สีน้ำเงิน-อยู่ในช่วงฝึกอบรม สีเหลืง-ใกล้จะได้ปล่อยตัวภายใน  6 เดือน ที่ศูนย์ฝึกส่วนใหญ่เด็กที่ทำผิดจะเป็นคดียาเสพติด รองลงมาคือ ลักทรัพย์- สถานพินิจ ไม่ได้เป็นเหมือนคุกขังคน แต่เปรียบเสมือนเป็นโรงเรียนๆหนึ่ง ที่มีการขัดเกลาเด็กให้ออกมาสู่สังโดยไม่กระทำความเดือดร้อน มีการเรียนการสอนหนังสือ วิชาชีพ ระเบียบวินัย และเปรียบเสมือนบ้าน- รู้ถึงกระบวนการต่างๆขั้นตอนต่างๆในระบบการดูแลของสถานพินิจ ตั้งแต่การรับเด็กเข้ามาอยู่ การดูแลเด็กระหว่างที่เด็กอยู่ในนั้น รวมไปถึงกระบวนการเมื่อปล่อยเด็กออกไปแล้ว ว่ามีการดูแลอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้เด็กที่ปล่อยออกไปแล้วไม่มีการทำความผิดซ้ำอีก การแก้ไขปัญหา - คิดว่าครอบครัวมีบทบาทหน้าที่ที่สำคัญที่สุดในการอบรมดูแลสั่งสอนลูก ว่าถูกหรือผิดไม่ควรปล่อยให้ลูกกระทำสิ่งไม่ดีหรือเป็นภัยต่อสังคม ครอบครัวเป็นสถาบันแรกที่เด็กเกิดมาแล้วเจออยู่ด้วยตลอดชีวิต ควรดูแลอบรมในสิ่งที่ดีในทางที่ดูต้อง ควรให้ความอบอุ่น ให้ความรัก และพ่อแม่ต้องเป็นทั้งพ่อแม่ทั้งเพื่อน เพื่อให้ลูกกล้าปรึกษา และควรให้โอกาส

# data[].attributes.headline
นางสาวณิชากร แก้วใย เลขที่ 28 รหัสนิสิต 59021412

# data[].attributes.subject
นางสาวณิชากร แก้วใย เลขที่ 28 รหัสนิสิต 59021412

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้เรียนรู้จาการศึกษาดูงานสถานพินิจและศูนย์ฝึก
1.ได้รู้การเป็นอยู่ของน้องๆหน้าที่ต่างๆของเจ้าหน้าที่บทบาทของแต่ละคนและการอยู่ร่วมกันลักษณะของสีเสื้อแต่ละสี กิจวัตรประจำวันขของน้อง
2.การที่น้องๆแต่งละคนไม่ได้ปล่อยตัวก็ขึ้นอยู่กับการประกันตัวของพ่อแม่ที่ไม่มีเงินพอที่จะมาประกันและขึ้นอยู่กับคำสั่งสารว่าให้ประกันได้ไหมต้องอยู่ต่ออีกกี่ปี
3.ระบบการดูแลของเจ้าหน้าที่ ที่จะสร้างวินัยให้กับน้องๆได้มีระเบียบวินัยในตัวเองกาารตื่นนอนตี5.30ทุกวัน กินอาหารเป็นเวลา มีกิจกรรมให้ทำตลอดไม่มีเวลาว่าง
แนวทางแก้ไข
ส่วนตัวคิดว่าควรเริ่มจากตัวของน้องๆในแต่ละบุคคลและการอบรมเลี้ยงดูแลของคนในครอบครัว ผู้ที่เลี้ยงว่ามีการเลี้ยงดูยังไง และสภาพแวดล้อมต่างๆ อิทธิพลของเพื่อนก็สำคัญมากเพราะยังคาดประสบการณ์มีแต่ความครึกคะนองอยากรู้อยากลอง ควรที่จะมีคนคอยให้คำแนะนำคำปรึกษา แล้วตัวของเด็กเองก็ควรที่จะมีจิตสำนึกคิดได้ว่าสิ่งไหนดีไม่ดี เด็กบางคนที่มีสภาพแวดล้อมไม่ดี ครอบครัวไม่สมบูณ์ เพื่อนไม่ดี แต่เขาก็สามารถประสบณ์ความสำเร็จในชีวิตได้ น้องๆพวกนี้ก็สามารถที่ทำได้เหมือนคนอื่นๆได้เช่นกัน

# data[].attributes.body
*สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการมาศึกษาดูงาน
1.ได้รู้ถึงกฎระเบียบภายในสถานพินิจ ว่ามีการดูแล และปฏิบัติต่อเยาวชนที่อยู่ด้านในอย่างไรบ้าง
2.ได้เรียนรู้ว่าการที่เยาวชนต้องมาอยู่สถานที่แห่งนี้มีสาเหตุการกระทำผิดมาจากอะไรบ้าง อาทิเช่น ลักทรัพย์ ยาเสพติด เป็นต้น
3. เห็นความตั้งใจในการทำงานของเจ้าหน้าที่และนักสังคมสงเคราะห์ว่ามีความพยายามที่จะส่งเสริมและขัดเกลาเด็กๆในสถานพินิจให้เป็นคนดีก่อนคืนสู่สังคม มีทั้งอบรมสั่งสอนและให้กำลังใจทำให้เด็กๆมีกำลังใจที่จะปรับปรุงเป็นคนดี
*แนวทางการแก้ไข
- ดิฉันคิดว่าครอบครัวมีบทบาทสำคัญสุด เพราะครอบครัวเป็นสถาบันแรกที่เราทุกคนต้องเจอ คนในครอบครัวต้องใส่ใจดูแล อบรมสั่งสอนสิ่งไหนถูกและผิด จากที่ไปดูงานมาปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นคือครอบครัวมีปัญหาไม่มีเวลาดูแลครอบครัวแตกแยกทำให้เด็กขาดความอบอุ่น และทำให้เกิดการกระทำผิดต่างๆตามมา เนื่องจากไม่มีคนที่คอยดูแลสั่งสอนและแนะนำแนวทางที่ดีให้กับเด็เหล่านั้น ถ้าจะให้แก้ปัญหาจากต้นเหตุจริงๆดิฉันคิดว่าเราควรป้องกันจากการมีเพศสัมพันธ์ เพราะการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรทำให้เราไม่พร้อมดูแล เมื่อเด็กเกิดมาขาดความอบอุ่น และทำให้เกิดปัญหาตามมาในที่สุด

# data[].attributes.headline
นางสาวชนกสุดา พงษ์วุฒิธรรม เลขที่ 6 59020609 

# data[].attributes.subject
นางสาวชนกสุดา พงษ์วุฒิธรรม เลขที่ 6 59020609 

# data[].attributes.body
1.สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานสถานพินิและศูนย์ฝึก
-ได้รู้ถึงความแตกต่งของสถานพินิจกับศูนย์ฝึกว่าเป็นยังไง
-ได้รู้ถึงความแตกต่างระหว่งสถานพินิจกับศูนย์ฝึกเกี่ยวกับการรับเด็กเข้ามา สถานพินิจจะรับเด็กอายุ10-18 ปีโดยที่เด็กนั้นยังไม่ได้รับการตัดสินดี แต่ศูนย์ฝึกจะรับเด็กตั้งอายุ 11-24 ปี โดยจะรับหลังจากตัดสินคดีเรียบร้อยแล้ว
-สถานพินิจและศูนย์ฝึกมีการเรียนรู้และฝึกให้ช่วยเหลือตัวเอง พร้อมทั้งฝึกอาชีพเมื่อได้ออกไปจากตรงนี้แล้วจะได้มีความรุ้ไปทำงานในอนาคต
2.การแก้ไขปัญหา
ส่วนใหญ่สาเหตุหลักๆของการทำให้เด็กมีปัญหานั้นมาจากครอบครัวและสิ่งแวดล้อม สิ่งที่งทำได้คือ การปรับการใช้ชีวิตของความเป็นครอบครัว ควรเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน ไม่ปล่อยปะละเลย รักและให้ความอบอุ่น ให้คำปรึกษาที่ดี ไม่ใช่ปล่อยให้เด็กหาวิธีการแก้ปัญหาด้วยวิธีที่ผิดๆ

# data[].attributes.headline
นางสาวจุฑามาศ แสงสว่

# data[].attributes.body
นางสาวจุฑามาศ แสงสว่าง 59020608
3สิ่งที่ได้จากการศคกษาดูงาน
1.ได้รู้ว่าสถานพินิจกะศูนย์ฝึกมีหน้าที่แตกต่างกัน
สถานพินิจคือรับเด็กที่กระทำความผิดอายุไม่เกิน18ปี ที่ไม่ได้รับการประกันตัวจากครอบครัวและยังไม่ได้พิจารณาคดีจากศาล
2.เข้าใจถึงสภาพปัญหาความขัดแย้งที่ทำให้เกิดการกระทำความผิด
3.คุณค่าความเป็นมนุษย์และสิทธิมนุษยสิทยชนทุกคนมีสิทธิเสรีภาพที่เท่าเทียมกันมีสิทธิที่จะมีชีวิตและมีสิทธิที่จะเรียกร้องต่อสู้และได้รับการคุ้มครองสำหรับแนวทาง จากที่ไปศึกษาดูงานมาปัญหาหลักๆนั้นที่ทำให้เด็กเกิดการกระทำผิดโดยส่วนใหญ่แล้วเกิดจากปัญหาครอบครัวซึ่งเป็นปัญหาระดับประเทศเพราะว่าปัจจุบันมีการท้องก่อนวัยอันควรและท้องเมื่อไม่พร้อมจึงส่งผลให้กับเด็กและเยาวชนที่เจริญเติบโตขึ้นมาในอนาคตสร้างปัญหาให้กับสังคมตามมาฉะนั้นเราควรจัดการควบคุมรนณ์เรื่องการตั้งครรถ

# data[].attributes.headline
รสสุคนธ์ อ่ำทอง 36

# data[].attributes.subject
รสสุคนธ์ อ่ำทอง 36

# data[].attributes.body
1. สิ่งที่ได้จากการไปดูงานครั้งนี้คือได้เห็นว่าประเทศไทยยังให้โอกาสเด็กที่กระทำความผิด มีกระบวนการบำบัด ฟื้นฟู พัฒนา เพราะถือว่าเค้ากระทำผิดโดยขาดความยับยั้งชั่งใจ ปัจจัยต่างๆไม่เอื้ออำนวย ได้เห็นว่าเด็กที่ก้าวพลาดทำทั้งตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจเป็นผลมาจากความขัดแย้งทั้งสิ้น เช่น ความขัดแย้งของครอบครัวทำให้เด็กบางคนขาดการอบรม ความอบอุ่น ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคน ชกตีกันบานปลายถึงขั้นเสียชีวิต ความขัดแย้งทางค่านิมที่ต่างกันเกิดความเห็นไม่ตรงกัน บลัฟกัน ความขัดแย้งทางโครงสร้างและความสัมพันธ์ จึงเกิดศูนย์นี้ขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาจากผลที่เกิดขึ้น ฝึกระเบียบวินัย ระบบความคิดใหม่ เพื่อให้เค้าเป็นคนใหม่ เป็นกำลังสำคัญของชาติ
2. ในตอนนี้จะร่วมแก้ไขปัญหาโดยการเปิดใจตัวเองให้กว้างให้โอกาสกับเด็กๆที่ทำผิดเสมอ ให้ความเป็นมิตรและความอบอุ่นทำให้เค้ารู้ว่าสังคมพร้อมจะต้อนรับ และไม่มองว่าเค้าไม่มีคุณค่า สำหรับเด็กที่อยู่ข้างนอก ในชุมชน ที่อยู่ในกลุ่มเสี่ยงก็จะคอยเป็นหูเป็นตาและเฝ้าระวัง ในอนาคตอาจจะได้มีโอกาสประชาสัมพันธ์และให้ความรู้กับผู้ปกครองเพื่อเป็นแนวทางในการดูแลบุตรหลาน

# data[].attributes.headline
ชื่อ ธนพร สุขเจริญ เลขที่30

# data[].attributes.subject
ชื่อ ธนพร สุขเจริญ เลขที่30

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้รับรู้จากการดูงาน🌸

-สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนดูแลเด็กตั้งแต่อายุ10 ถึง 18 ปีที่รอศาลพิพากษาส่วนใหญ่เป็นคดีลักทรัพย์ และสารเสพติด

-ศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนเป็นสถานที่ ก่อนที่ศาลจะตัดสินเป็นกระบวนการสืบเสาะหาหลักฐานว่าเด็กนั้นมีความผิดจริงหรือไม่

-มีการแบ่งเด็กด้วยเสื้อสีต่างๆเช่นสีส้มคือเด็กเข้าใหม่สีน้ำ คือเด็กและสีเหลืองเตรียมตัวออกก่อน6เดือน

นิสิตจะรวมแก้ปัญหาเยาวชนได้อย่างไร🌸

-ปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากสภาพแวดล้อมความไม่พร้อมของครอบครัวซึ่งเป็นสถาบันหลักทำให้เด็กรู้สึกขาดความอบอุ่นหรือไม่มีภูมิคุ้มกันที่ดีพอจึงเกิดปัญหาดังกล่าว แนวทางการแก้ไขควรแก้ไขจากต้นเหตุความไม่พร้อมของการมีครอบครัว การเปลี่ยนผ่านมือในการเลี้ยงเด็ก รวมถึงสภาพเศรษฐกิจและสังคม การจะแก้ปัญหาดังกล่าวได้ต้องแก้จากครอบครัวซึ่งเป็นต้นเหตุของปัญหาดังกล่าวครอบครัวก่อนที่จะมีบุตรต้องมีความพร้อมในการมีบุตร และมีการอบรมดูแลใส่ใจไม่ให้หลงผิดและมีภูมิคุ้มกันในตัวเอง

(คนเราสามารถผิดพลาดกันได้ก็สามารถเริ่มต้นใหม่ได้เช่นกัน)

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้รับจากการศึกษาดูงาน
- ได้รู้ว่าสถานพินิจรับเด็กและเยาวชนที่อายุ 10-18 ปี ที่กำลังรอพิจารณาคดี ซึ่งสถานพินิจจะกำหนดให้เด็กและเยาวชนอยู่ที่นี่ได้ 90 วัน หรือแล้วแต่กรณีความร้ายแรง
- ได้รู้ถึงความเป็นมาของเด็กๆว่ามาที่นี่ได้อย่างไร ทำอะไรผิด เด็กส่วนใหญ่ที่มาอยู่ในสถานพินิจจะถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง ดูแลไม่ดี ปัญหาความยากจน การคบเพื่อน  ส่งผลให้กลายเป็นเด็กมีปัญหา เช่น มีการลักทรัพย์ การทำร้ายร่างกาย การค้ายาเสพติด การข่มขืน หรือบางคนก็อาจะเป็นหลงผิดที่ทำตามเพื่อน
-  เห็นถึงวิถีชีวิตของของเด็กที่ว่าเขาได้ทำไรบ้างในแต่ละวัน ทางสถานพินิจเขาก็มีกิจกรรมต่างๆเช่น สอนการปลูกผัก เลี้ยงไก่ ตัดผม คือหางานให้แก่เด็กสร้างอาชีพให้แก่เด็ก เมื่อเด็กออกไปแล้วก็จะได้มีงานทำ

นิสิตจะร่วมกันแก้ไขปัญหานี้อย่างไร
- การแก้ไขนี้ควรเริ่มต้นจากครอบครัว การเลี้ยงดูเอาใจใส่เด็ก ครอบครัวควรเอาใจใส่เด็กให้มากขึ้น เริ่มต้นจากให้คำปรึกษาให้แก่เด็ก พูดคุยกับเด็ก ให้คำสังสอนและคำแนะนำเพื่อไม่ให้เด็กนั้นหลงผิด

# data[].attributes.body
(1) 3สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานจากสถานพินิจและศูนย์ฝึกเยาวชนบ้านบึง
- ทำให้ได้รู้ว่าเด็กที่สถานพินิจแต่ละคนนั้นเข้ามาอย่างไรและผ่านกระบวนการอะไรมาบ้าง ในการเข้าการเข้าศูนย์ฝึกเยาวชนคือต้องผ่านการพิพากษาแล้วเท่านั้น ส่วนสถานพินิจคือรอฟังการพิพากษา
- ได้เห็นการใช้ชีวิตของเด็กๆในอีกมุมมองที่เป็นประโยชน์ต่อตัวเด็กเองและสังคมและพัฒนาไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีขึ้นได้ในอนาคต
- ทำให้รู้ว่าเด็กๆนั้นมีความสามารถที่หลากหลายและมุมมองต่างๆ และได้เห็นการใช้ชีวิตร่วมกันของเด็กๆที่ต่างพ่อต่างแม่มาอยู่ร่วมกันได้ และมีการศึกษาเล่าเรียน ฝึกวิชาชีพต่างๆนับว่าเป็นผลดีต่อตัวเด็กๆเอง และได้เห็นถึงการดูแลเด็กๆของเจ้าหน้าที่แต่ละฝ่าย
(2) นิสิตจะแก้ปัญหาเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร ตามจริงแล้วปัญหาเด็กและเยาวชนนั้นเริ่มต้นไม่ได้เกิดมาจากที่ตัวเด็กโดยตรง แต่สิ่งที่ทำให้เกิดปัญหาเด็กและเยาวชนก็คือสภาพแวดล้อมคือปัจจัยสำคัญรวมทั้งสถาบันครอบครัว ถ้าหากครอบครัวมีความแตกแยก เมื่อเด็กไม่มีที่พึ่งเด็กก็จะกลายเป็นบุคคลมีปัญหาในที่สุด เมื่อเกิดปัญหาเด็กและเยาวชนการแก้ไขที่พึงจะทำได้คือขบวนการทางกฎหมายและดำเนินการตามขั้นตอนต่างๆให้เป็นรูปธรรมเพื่อยุติปัญหาไม่ให้บานปลาย เช่นการเข้าสถานพินิจ ฝึกอบรมและปรับทัศนะคติและนิสัยของเด็กโดยมีเจ้าหน้าที่ฝ่ายต่างๆและนักสังคมสงเคราะห์ให้คำปรึกษาและดูแลอย่างใกล้ชิด เข้ารับการอบรมบ่มนิสัยอย่างต่อเนื่องก็จะทำให้เด็กๆเริ่มปรับตัวได้และเข้าใจชีวิตมากยิ่งๆขึ้นไปอีก ฉะนั้น จริงๆแล้วการเอาใจใส่เด็กและสถาบันครอบครัว สภาพสังคม สิ่งแวดล้อม มีผลอย่างมากต่อการเกิดปัญหาเด็กและเยาวชน เมื่อเกิดปัญหาก็ต้องแก้ไขตามรูปแบบให้เด็กได้ฝึกอบรมต่างๆ จนติดเป็นนิสัย ฝึกปฏิบัติงานวิชาชีพ เพื่อสามารถทำเดินชีวิตในอนาคตภายภาคหน้าได้

# data[].attributes.headline
นางสาวพรนัชชา ตั้งประเสริฐ 59021435 เลขที่33

# data[].attributes.subject
นางสาวพรนัชชา ตั้งประเสริฐ 59021435 เลขที่33

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้จากการไปดูงาน
1. สถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชนจะดูแลเด็กที่มีอายุตั้งแต่10 ถึง 18ปี จะอยู่สถานะที่กำลังรอศาลพิพากษาคดี
2. ศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนจะเป็นสถานที่ที่ให้เด็กที่มีสถานะศาลพิพากษาแล้ว
3. ทำให้รู้ว่าสถานที่ข้างในนั้นเป็นเหมือนกับโรงเรียนประจำ มีการเรียนการสอน สอนวิชาชีพ ต่างๆ เหมือนกับทั่วไป เมื่อได้เข้าไปร่วมทำกิจกรรมกับน้องๆ แล้วก้ได้ฟังบรรยายจากวิทยากรที่นั่นก็ทำให้รุ้สึกว่าน้องๆบางคนก็มีความสำนึกคิดที่ว่าตัวเองทำผิด และคิดที่จะปรับเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนดีในสังคมได้
แนวทางการแก้ไข
-ดิฉันคิดว่าควรแก้ไขตั้งแต่ต้นเหตุ จากการตั้งครรภ์โดยความไม่พร้อม นำไปสู่การเลี้ยงดูที่ไม่ใส่ใจหรือการเลี้ยงดูแบบเปลี่ยนมือบ่อย ทำให้เด็กขาดความอบอุ่น แล้วหันไปติดเพื่อน ทำตามเพื่อนเพื่อที่จะให้เพื่อนยอมรับ เหตุผลนี้เป็นส่วนนึงที่ทำให้เด็กทำพฤติกรรมที่ไม่ดี จนนำไปสู่การตัดสินใจที่ไม่ได้ไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน และดิฉันก็อยากจะให้ผู้บริหารประเทศหันมาใส่ใจและแก้ไขเรื่องเหล่านี้บ้าง เพราะจะทำให้เด็กสามารถเจริญเติบโตเป็นคนดีของสังคมได้ในภายภาคหน้า

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ในวันนี้

1. ได้รู้ว่าจริงๆแล้วในสถานพินิจก็คล้ายๆกับโรงเรียนหนึ่งเด็กๆที่นั่นเขาได้เรียนรู้หลายๆวิชาที่นั่นฝึกสอนและเจ้าหน้าที่แต่ละหน่วยงานทำหน้าที่ของตัวเองตามขั้นตอนได้เห็นความรักความผูกพันของที่นั่นมีให้กัน

2. ได้รู้ประวัติความเป็นมาและได้รู้ว่าสถานพินิจรับเด็กที่กระทำความผิดแต่ยังไม่ได้ตัดสินตั้งแต่10 - 18 ปี ไม่ว่าจะเป็นลักทรัพย์ ยาเสพติด เป็นต้น และศูนย์ฝึกฯ คือ สถานที่ฝึกและอบรมให้กับเด็กและเยาวชนที่หลังจากศาลได้ตัดสินในคดีความแล้วว่ากระทำผิดจริง อยู่ได้ถึงอายุ 24 ปี ถ้าอายุเกิน 24ปีแต่ยังไม่ครบตามกำหนดทั้งนี้ขึ้นอยู่กับศาลที่จะตัดสินให้จำคุกต่อหรือไม่อย่างไร

3. ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการมอบความสุขให้กับน้องๆ ได้จัดกิจกรรมเล่นเกมส์สันทนาการให้น้องๆรู้สึกประทับใจและเห็นรอยยิ้มน้องๆและความรู้สึกของน้องๆ ที่คิดว่าคนอื่นจะรังเกียจพวกเขาหรือไม่ แต่สำหรับฉันรู้สึกว่าไม่รังเกียจเลยรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่ได้ทำในสถานพินิมากๆ

นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนได้อย่างไร

สิ่งที่ทำให้เกิดปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้ินมาจากหลายปัจจัยโดยเฉพาะ สถาบันครอบครัวเป็นอันดับแรก พ่อแม่หรือคนที่เลี้ยงดูเด็กๆ เกิดจากหลายๆสิ่งเกิดจากความไม่เข้าใจ ถูกปล่อยปะละเลย ขาดความรักเป็นต้น ครอบครัวต้องให้ความรักและความเอาใจใส่ต่อนักเรียนอาชีวศึกษา โดยภาครัฐต้องให้ความรู้และฝึกอบรมพ่อแม่หรือให้ความช่วยเหลืออื่นๆ จัดสถานที่หรือกิจกรรมสำหรับครอบครัว

-สภาพทางสังคมซึ่งมีแหล่งอบายมุขอยู่มากมาย  ไม่เข้มงวดกวดขันสถานบริการ  ทำให้นักเรียนอาชีวศึกษาเกิดการมั่วสุม  นำไปสู่พฤติกรรมที่เป็นปัญหา

# data[].attributes.body
1.ได้ปรับเปลี่ยนทัศนคติในการมองเด็กที่อยู่ในนี้ในมุมมองที่เปลี่ยนไป ว่าพวกเค้าไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ทุกคนก็มีโอกาสที่สามารถจะผิดพลาดกันได้ น้องๆบางคนที่เข้ามาอยู่ไม่ใช่คนที่เลวโดยสันดาน แต่เป็นคนที่หลงผิดหรือทำตามเพื่อน
2.พวกเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ทำงานด้านนี้ ต้องมีใจสาธารณะและมีความอดทนเพราะต้องอยู่บนความเสี่ยง และไม่ได้เงินตอบแทนเยอะมากมายที่คุ้มกับการเหนื่อย และไม่มีวันหยุด คนทำงานก็น้อย เพราะไม่ค่อยอยากมีคนทำ
3.ในสถานพินิจ ไม่ใช่เพียงที่ให้เด็กกระทำผิดอยู่ชดใช้ความผิด แต่ข้างในนั้นก็เป็นเหมือนโรงเรียน เด็กมีสัมพันธไมตรีที่ดีต่อกัน มีเจ้าหน้าที่เปรียบเสมือนพ่อแม่ และมีการเรียนการสอน สำหรับชั้นประถม-ม.ปลาย และคนที่ไมาได้เรียนด้วย แถมยังมีการฝึกวิชาขีพตามความถนัดและความชอบของแต่ละคน เช่น ชอบดนตรี ชอบศิลปะ ฯ เพื่อที่เด็กออกมาจะสามารถประกอบอาชีพได้
แนวทางการแก้ไขปัญหา
สถาบันครอบครัวถือเป็นสถาบันแรกที่ใกล้ชิดเด็ก และเป็นสถาบันที่หล่อหลอมให้เด็กเติบโตมาเป็นยังไง ดังนั้นครอบครัวสั่งสอนยังไงเด็กก็จะเติบโตมรเป็นแบบนั้น ควรมีความพร้อมในการมีครอบครัวเสียก่อนเพื่อที่จะไม่ให้เด็กเหล่านี้เกิดมามีปัญหาตามมา ควรมีเวลาในการดูแล สั่งสอน และพูดคุยกับเด็ก เพื่อที่เด็กจะได้ไว้ใจและถ้ามีปัญหาอะไรจะได้นำมาปรึกษากับครอบครัว ไม่ใช่ให้เพื่อนช่วยแก้ ละพากันไปในทางที่ผิด เพราะเด็กเหล่านี้บางคนอาจจะยังไม่มีวุฒิภาวะมากพอในการคิด ไตร่ตรองก่อนจะกระทำอะไร และเมื่อเด็กเหล่านี้ทำผิดพลาดไป และเขาวามารถกลับตัวกลับใจเราควรให้โอกาส ไม่ใช่ไปปิดกั้นหรือรังเกียจ เพราะมนุษย์ทุกคนล้วนเคยทำสิ่งที่ผิดพลาด เพียงแต่คนที่สมควรให้โอกาส คือ คนที่เห็นค่าของโอกาสนั้นและไม่กลับไปทำอีก

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้รับจากการศึกษาดูงาน
1.ได้เห็นความเป็นอยู่อีกแบบนึงที่ไม่เคยเจอมาก่อนเลยด้านในไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด
2.ระบบระเบียบของสถานพินิจและศูนย์ฝึกทำให้เห็นว่าสังคมในปัจจุบันให้ความสำคัญและพยายามจะพัฒนาคุณภาพชีวิตของเยาวชนเหล่านั้นเพื่อวันนึงจะได้ออกไปใช้ชีวิตของพวกเขาให้มีคุณค่าต่อสังคมมากที่สุดไม่ใช่แค่เพื่อสังคมแต่ทั้งหมดเพื่อนตัวน้องๆเองทั้งน้ัน
3.ส่วนใหญ่ปัญหาที่เจอมากที่สุดก็คือเรื่องของยาเสพติดแต่ก็มีสาเหตุหลักมาจากความไม่พร้อมของครอบครัว การเลี้ยงแบบเปลี่ยนมือ หรืออาจจะเป็นเพราะความอยากได้อยากมีของเด็กเหล่านั้นเพราะฉะนั้นแล้วก่อนจะมีบุตรเราควรพร้อมจริงๆเสียก่อน และปัญหาที่เจอบ่อยอีกหนึ่งอย่างคือปัญหาการลักทรัพย์ส่วนใหญ่ก็จะเป็นขโมยรถจักรยานยนต์เนื่องจากบางแสนชลบุรีเป็นแหล่งรวมเด็กแว้นที่มีชื่อเสียงไว้มากดังนั้นการแก้ไขปัญหาคือการจัดการกับเด็กแว้นเหล่าน้ั้น
ปล.ประทับใจน้องๆในหลายๆเรื่องที่ให้ความรวมมือในกานทำกิจกรรมต่างๆและได้เห็นความสามารถในตัวน้องๆหลายคนไม่ว่าจะเป็นการเล่นดนตรีร้องเพลงหรือการทำกาแฟเห็นได้เลยว่าน้องๆพร้อมมากที่จะออกไปอยู่ร่วมกัยคนในสังคมแล้ว ตอนกลับน้องๆก็ยิ้มทักทายและบอกให้เดืนทางกลับดีดีเห็นได้เลยน้องๆไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเลย

# data[].attributes.body
ข้อ 1. 3 สิ่งที่ได้จากการดูงาน
1. เด็กไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด สถานที่ก็ค่อนข้างดี ไม่ลำบากมากนัก
2. มีกิจกรรมให้เด็กตลอด ไม่ว่าจะตื่น นอน กิน จะเป็นเวลา เพื่อฝึกให้มีวินัย
3. มีการเรียนการสอนให้กับเด็กๆ มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางเพื่อฟื้นฟู บำบัด รักษา ให้เด็กมีสุขภาพจิตที่ไม่แย่ไปกว่าเดิม
ข้อ 2 ต้องแก้ปัญหาที่รากของสังคม คือ สถาบันครอบครัว ควรดูแลเอาใจใส่ ตักเตือน สั่งสอน ก่อนที่เด็กจะทำผิด สิ่งต่อมาคือ เมื่อเด็กทำผิดแล้ว สังคมควรให้โอกาสเขา เพราะ เด็กเหล่านั้นก็คือมนุษย์ มีจิตใจ ถ้าสังคมไม่ให้โอกาส เด็กก็อาจจะกลับไปทำผิดซ้ำอีก

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
-สถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชน ดูและเด็กและเยาวชนตั้งแต่อายุ 10-18ปี ที่กำลังรอการพิจารณาคดี คดีส่วนใหญ่ในสถานพินิจคือ คดีลักทรัพย์(ลักขโมยรถมอไซต์เอาไปแต่งเพื่อไปแข่งรถ) ได้รู้จักสถานพินิจมากขึ้น มีระบบการดูแลภายในอย่างไร มีการเรียนการสอนต่างๆ
-ศุนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชน สถานที่ฝึกและอบรมเด็กที่ศาลตัดสินแล้วว่ามีความผิดจริง อยู่ได้จนถึงอายุ 24 ปี แบ่งกลุ่มตามสีต่างๆ มีทั้งหมด3สี สีส้ม-พึ่งเข้ามาใหม่ สีน้ำเงิน-อยู่ในช่วงฝึกอบรม สีเหลืง-ใกล้จะได้ปล่อยตัว ที่ศูนย์ฝึกส่วนใหญ่เด็กที่ทำผิดจะเป็นคดียาเสพติด รองลงมาคือ ลักทรัพย์
-ได้เรียนรู้สถานที่ทั้ง2มากขึ้นกว่าเดิม รู้กระบวนการ ขั้นตอนการดูแลตั้งแต่เข้ามาจนปล่อยตัวกลับสู่สังคม มีการฝึกอาชีพที่แต่ละคนสนใจ เพื่อออกไปจะได้มีงานทำ มีการฝึกระเบียบในการตื่นนอน อาบน้ำ กินข้าว เป็นเวลา
นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนได้อย่างไร
-ปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากครอบครัว สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ ที่ทำให้เด็กและเยาวชนไปในทางที่ผิด ปัจจุบันบางครอบครัวไม่ได้เลี้ยงลูกเองเอาไปให้คนอื่นในครอบครัวเลี้ยงหรือไม่เอาใจใส่ลูก ทำให้เด็กบางคนขาดความอบอุ่นไปติดเพื่อนแทน เพื่อนทำอะไรก็ทำตามไม่รู้ว่าถูกหรือผิด ดังนั้นครอบครัวควรดูแลเอาใจใส่เด็กให้มากๆ พูดคุยกับเด็กบ้างว่าเป็นยังไงบ้าง ถ้าเด็กรู้สึกว่าครอบครัวอบอุ่น พ่อแม่ดูแลอย่างดี ก็จะไม่ไปทำสิ่งที่ผิดแล้วยังช่วยลดปัญหาเหล่านี้ได้น้อยลง

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงาน
1)ได้ทำความรู้จักกับสถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรม อีกทั้งยังได้เรียนรู้การทำงานของเจ้าหน้าที่ตลอดการดูงาน
2)ได้ข้อมูลที่ไม่เคยทราบมาก่อนเกี่ยวกับสถานพินิจว่า สถานพินิจเป็นที่รับตัวเด็กเล็กและเยาวชนผู้ต้องหาคดีอาญา อายุเกิน 10 ปีบริบูรณ์แต่ไม่ถึง 18 ปีบริบูรณ์
3)การดูงานครั้งนี้ได้เรียนรู้ประสบการณ์มากมาย ไม่ใช่แค่การเรียนรู้งานของงานสังคมสงเคราะห์ แต่สิ่งที่ได้รับคือ การเรียนรู้ชีวิตอีกทางหนึ่งด้วยได้สัมผัสแง่มุมที่หลากหลายของเด็กและเยาวชนที่กระทำความผิดว่าทุกๆอย่างมีที่มาที่ไปและมีปัจจัยอื่นๆอีกมาก
นิสิตจะช่วยแก้ไขปัญหาอย่างไร
สิ่งสำคัญที่ทำได้คือการให้โอกาส การปรับเปลี่ยนมุมมองที่เคยมีทัศนคติในแง่ลบก็ปรับเปลี่ยนมองด้วยความเข้าใจที่แท้จริง ว่าพวกเขาต้องการความพร้อมของสังคมที่จะต้อนรับกับเขาเมื่อ

# data[].attributes.body
1.สิ่งที่ได้รับ
- ได้รู้กระบวนการทำงานของสถานพินิจและศูนย์ฝึกว่ามีหน้าที่แตกต่างอย่างไรมีการจัดการบริหารอย่างไร ได้รับความรู้ใหม่ว่ามีการฝึกอาชีพให้เยาวชน เพื่อที่เวลาถูกปล่อยตัวออกไปจะได้มีทักษะชีวิต สามารถออกไปสู่สังคมได้อย่างมีความสุข
- ได้เข้าใจเยาวชนมากขึ้น เพราะก่อนที่จะไปทำกิจกรรมพบปะเยาวชนเราก็จะความคิดว่าเยาวชนเหล่านี้น่ากลัว เพราะเยาวชนเหล่านี้ทำความผิดมาก่อน แต่พอได้เจอจริงๆเยาวชนก็เหมือนเด็กทั่วไปไม่ได้มีภาพลักษณ์น่ากลัวแบบที่เราคิด
- ได้ความรู้เพิ่มเติมว่าสาเหตุการกระทำความผิดของเยาวชน ไม่ได้มาจากแค่ตัวเยาวชนเท่านั้น แต่ยังเกิดขึ้นจากสภาพแวดล้อม ทั้งในครอบครัว ชุมชน ค่านิยม สิ่งเร้าต่างๆภายในสังคม ฯลฯ
2.นิสิตจะช่วยแก้ไขปัญหาอย่างไร
- คนทุกคนไม่ว่าจะเป็นใครก็สามารถทำความผิดได้ด้วยกันทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่ตัวนิสิตเองทุกคนมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหา เริ่มจากสถาบันหลักๆที่สำคัญเลย คือ สถาบันครอบครัว พ่อแม่ควรจะเลี้ยงดูลูก ด้วยความเอาใจใส่ ให้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี มีสุขภาพกาย สุขภาพใจที่ดี เพราะ สิ่งเหล่านี้จะช่วยหล่อหลอมให้เยาวชนประพฤติอยู่ในทางที่ดี ทุกคนย่อมอยากได้โอกาสอยู่แล้วไม่ว่าความผิดนั้นจะเล็กหรือใหญ่ เราควรลองให้โอกาสเยาวชนเหล่านี้กลับตัว ถ้าเยาวชนเหล่านี้ใช้โอกาสที่คนอื่นๆหยิบยื่นให้กลับตัวเป็นคนดี เยาวชนก็จะรู้สึกว่าตนเองมีค่าเพิ่มขึ้นไม่ด้อยกว่าคนอื่น สิ่งเหล่านี้ก็จะช่วยไม่ให้เยาวชนนั้นกลับไปทำความผิดแบบเดิมๆอีก

# data[].attributes.headline
นางสาวปิณฑิรา เดชเดชะ 59021432 เลขที่32 

# data[].attributes.subject
นางสาวปิณฑิรา เดชเดชะ 59021432 เลขที่32 

# data[].attributes.body
- 3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงาน
1 ได้ทราบถึงกระบวนการในการดำเนินงานเมื่อจะนำเด็กที่มีโทษทำความผิดเข้ามายังสถานพินิจ มีการแบ่งเกรดและกำหนดสีเสื้อเพื่อที่จะได้แยกและแบ่งกลุ่มเด็กแต่ละกลุ่ม รวมทั้งทีายกระบวนการตั้งแต่ต้นจนจบว่าผู้ที่เข้ามารับการฝึกอบรมต้องทำอะไรบ้าง ศึกษาอะไรบ้าง มีการเรียนรู้เพื่อสร้างอาชีพในอนาคต
2 ทำให้ได้ทราบว่าสถานพินิจไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คนภายนอกคิด ที่นี่เป็นเหมือนบ้าน โรงเรียน และศูนย์ฝึกอบรมในที่เดียวกัน ยังคงอนุญาตให้ผู้ปกครองเข้ามาเยี่ยมอยู่ และถ้าใครประพฤติดีก็สามารถได้ระยะเวลาในการกลับบ้านเพิ่มขึ้นด้วย
3 เห็นความตั้งใจในการทำงานของเจ้าหน้าที่และนักสังคมสงเคราะห์ว่ามีความพยายามที่จะส่งเสริมและขัดเกลาเด็กๆในสถานพินิจให้เป็นคนดีก่อนคืนสู่สังคม มีทั้งอบรมสั่งสอนและให้กำลังใจทำให้เด็กๆมีกำลังใจที่จะปรับปรุงเป็นคนดี
- นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหานี้อย่างไร?
จะเป็นอีกบุคคลหนึ่งที่ช่วยส่งเสริมและให้โอกาสพวกเขาหลังจากที่เขาได้กลับเข้าสู่สังคม ให้เกียรติเขาและเขาเองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง จะไม่แบ่งแยกและไม่อคติพร้อมที่จะให้โอกาสเขาได้ปรับปรุงแก้ไขเพราะเชื่อว่าทุกคนในสังคมควรได้รับโอกาส เพราะในบางครั้งตัวเราเองก็ยังต้องการโอกาสจากผู้อื่นเหมือนกันและสังคมเหมือนกัน

# data[].attributes.headline
พรรณิภา ดีเจ

# data[].attributes.body
พรรณิภา ดีเจริญ เลขที่ 36

1. 3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
- ได้เปิดประสบการณ์ใหม่กับสถานที่ที่ไม่คิดว่าตัวเองจะได้มีโอกาสได้เข้าไป
- ได้เห็นมุมมองอีกมุมของเด็กและเยาวชนที่อยู่ที่สถานพินิจว่าพวกเขาสามารถปรับตัวให้ดีขึ้นได้เพียงแค่ได้รับโอกาส
- ได้รู้ว่าเด็กและเยาวชนต่างมีความสามารถที่โดดเด่น เพียงเขาเหล่านั้นเคยพลาดกระทำความผิด และไม่มีทักษะการดำเนินชีวิต และได้เข้ามาอยู่ในสถานพินิจเพื่อปรับทัศนคติที่ดีไปใช้ในชีวิตเมื่อถึงวันที่ชีวิตเป็นอิสระ ไม่ใช่ถูกทำโทษอย่างโหดร้ายอย่างที่คิด
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
เริ่มจากสถาบันครอบครัว ให้ความอบอุ่น ใส่ใจ ต่อบุคคลรอบข้างอย่างถูกต้อง ไม่ปล่อยปละละเลย และเรียงลำดับแยกแยะความสำคัญต่อบุคคล อย่างถูกวิธี

# data[].attributes.headline
วรางคณา ตานะ เลขที่38

# data[].attributes.subject
วรางคณา ตานะ เลขที่38

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้เรียนรู้
1.) ได้รับรู้ถึงสภาพแวดล้อมภายในสถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรมว่ามีสภาพแวดล้อมที่ดีกว่าที่คิด ไม่หดหู่หรือดูน่ากลัวจนเกินไป
2.) ได้รู้ถึงกระบวนการในการรับเด็กเข้ามาอยู่ในสถานพินิจและศูนย์ฝึกอบรมเด็กแลถเยาวชนว่าเด็กที่กระทำผิดและรอคำตัดสินของศาลจะอยู่ในสถานพินิจส่วนเด็กที่ถูกตัดสินแล้วว่าผิดจริงจะไปอยู่ในศูนย์ฝึกอบรมเด็กและเยาวชนเพื่อเรียนรู้และได้ฝึกอาชีพที่ตนเองสนใจก่อนปล่อยกลับเข้าสู่สังคม
3.) ได้รู้ว่าการให้โอกาสแก่น้องๆที่จะได้ออกจากสถานพินิจนั่นเป็นสิ่งที่สำคัญและจะสามารถช่วยทำให้เด็กๆไม่อยากกลับไปทำความผิดอีกเพราะมีทางเลือกและโอกาสจากสังคมมากขึ้น
2. นิสิตจะมีส่วนร่วมในการแก้ไขเรื่องนี้อย่างไร
เริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆก่อนนั่นคือครอบครัวเราต้องใส่ใจคนในครอบครัวของเราให้มากๆพูดคุยถึงปัญหา ปรึกษาหารือกันคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันโดยไม่ให้เกิดความรู้สึกโดดเดี่ยวหรือกังวลการมีคนคอยอยู่เคียงข้างไม่ว่าเราจะเป็นยังไงเป็นสิ่งที่ดีมากเพราะเวลาจะทำอะไรเราก็จะคิดถึงคนที่เรารักและรักเรามากขึ้นหากเรารุ้สึกดีต่อการใช้ชีวิตแล้วปัญหาต่างๆก็จะไม่เกิดขึ้น

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้รับจากการศึกษาดูงาน
-1.ได้เข้าใจถึงลักษณะของสถานพินิจมากขึ้น จากที่ตอนแรกมีความเข้าใจว่าเป็นคุกเด็ก แต่จริงๆแล้วแตกต่างอย่างสิ้นเชิง
-2.รู้ถึงกระบวนการต่างๆขั้นตอนต่างๆในระบบการดูแลของสถานพินิจ ตั้งแต่การรับเด็กเข้ามาอยู่ การดูแลเด็กระหว่างที่เด็กอยู่ในนั้น รวมไปถึงกระบวนการเมื่อปล่อยเด็กออกไปแล้ว
-3.เข้าใจถึงตัวเด็กที่เข้าไปอยู่ในสถานพินิจมากขึ้น ซึ่งในตอนแรกเราก็จะกลัวๆเค้าเพราะคนนู้นคนนี้ก็จะคอยเตือนคอยพูดตลอดว่าอย่าทำอย่างงั้นอย่างงี้ ทำให้ภาพลักษณ์ของเด็กๆติดลบ แต่พอได้เข้าไปสัมผัสบรรยากาศในนั้นจริงๆ เด็กๆก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นพวกเขาก็เป็นคนเหมือนเราแต่เขาแค่อยู่ในสภาพสังคมที่ไม่ดีจนทำให้เขาต้องกลายเป็นแบบนั้นไป
นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหานี้อย่างไร?
สำหรับตัวนิสิตเองนั้นนิสิตคิดว่าดารที่จะสามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างตรงจุดและได้ผลจริงและยืนยาวนั้น ต้องเข้าไปแก้ที่ตัวระบบของการทำงานของผู้บริหารประเทศเลย เพราะอย่างที่เขาได้บอกว่าเด็กเหล่านี้มีปัญหา เกิดมาจากหลายปัจจัย ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว สังคม เศรษฐกิจทุกอย่างล้วนเป็นตัวแปรที่อาจส่งผลให้คุณภาพในสังคมย่ำแย่ ซึ่งก็มาจากปัญหาการบริหารที่สั่งสมของรัฐบาลมาเรื่อยๆ ในทุกวันนี้เรากำลังแก้ที่ปลายเหตุ คนทำผิดก็จับเข้าคุก คนทำผิดก็ดำเนินตามกฎหมาย และกฏหมายบ้านเราก็ยังอ่อนอยู่มาก ทำให้คนไม่ค่อยเกรงกลัว อย่างเช่นการทะเลาะวิวาท คนส่วนใหญ่ยังคงคิดว่าเสียค่าปรับ500ก็จบเรื่อง การฆ่าคน ข่มขืน เรื่องเหล่านี้กฏหมายยังคงอ่อนไปอยู่ สำหรับถ้าจะให้นิสิตแก้ไขปัญหาเหล่านี้ นิสิตคิดว่าควรไปจัดการที่ต้นตอนั่นก็คือการบริหารประเทศของรัฐบาล เพราะหากรัฐบาลสามารถจัดการให้ระบบเศรษฐกิจดีขึ้น ก็จะส่งผลไปยังเรื่องของครอบครัวด้วยรวมไปถึงคุณภาพของคนในสังคมที่ดีขึ้นตามไป แต่มันคงเป็นเรื่องยากมากเพราะบ้านเราสั่งสมปัญหาต่างๆมามากมาย ถ้าจะให้แก้ให้มันเสร็จถายในเดือนสองเดือนคงเป็นไปไม่ได้ และอีกทางที่ทุกคนในสังคมนั้นสามารถที่จะทำให้เด็กๆเหล่านี้ไม่ต้องมาเจอกับสถานพินิจนั้น คือการให้โอกาส และไม่รังเกียจมนุษย์ด้วยกันเอง หลายคนคงจะบอกว่าให้โอกาสไปเดี๋ยวก็เป็นเหมือนเดิม แต่นิสิตยังเชื่อว่ามีเด็กอีกหลายคนที่พร้อมจะรับโอกาสในการปรับตัวและจะดีขึ้นไปอีกหากมีคนคอยชักจูงให้เดินไปในทางที่ถูกที่คว

# data[].attributes.headline
เลขที่1 อธิพร ทรงสูงเนิน

# data[].attributes.subject
เลขที่1 อธิพร ทรงสูงเนิน

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้เรียนรู้
1.ได้เรียนรู้และเข้าใจในชีวิตความเป็นอยู่ของน้องๆใน1วันได้ทำอะไรบ้าง จะเป็นไปตามกระบวนการขั้นตอนของศูนย์ จะต้องทำตามอย่างเคร่งครัด ตามกฎระเบียบที่ตั้งไว้ แต่การใช้ชีวิตอยู่ในนั้นไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเพราะจะมีกิจกรรมต่างๆให้ทำเช่นเรียนหนังสือ ไหว้พระสวดมนต์ ออกกำลังกาย และมีการฝึกอาชีพให้กับน้องๆ ติดตัวหลังได้ออกจากที่นี่แล้ว
2.ได้เรียนรู้หน้าที่ของสถานพินิจฯและศูนย์ฝึกฯ ว่าทั้ง2สถานที่นี้ มีหน้าที่ดูแล อบรม ปรับทัศนคติของเด็กที่กระทำความผิด อายุไม่เกิน18ปี ขณะทำความผิด ที่อยู่ระหว่างรอฟังคำตัดสินจากศาล
3.ได้รับรู้ถึงความรู้สึกจากน้องๆจากที่พวกเราได้ไปทำกิจกรรมนันทนาการสร้างรอยยิ้ม สร้างความสนุกสนาน ให้กับน้องๆ ทำให้น้องได้มีความสุขและทำให้พวกเขารู้ว่าโลกข้างนอกยังยินดีที่จะรอน้องๆออกไปเจอกับสิ่งใหม่ๆโดยที่ไม่หันหลังกลับมายังสถานที่นี้อีกครั้ง
มีวิธีการแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนได้อย่างไร
- คิดว่าควรเริ่มต้นจากสถาบันครอบครัวก่อนซึ่งเป็น สถาบันที่เล็กที่สุด แต่มีความสำคัญมากที่สุด เด็กและเยาวชนควรที่จะได้รับการดูแลจากคนใกล้ชิด เลี้ยงดู อบรมสั่งสอน ไม่ให้พวกเขากระทำในสิ่งที่ไม่ดีและพูดถึงโทษที่จะได้รับให้พวกเขาได้ตระหนักถึง และครอบครัวควรแก้ปัญหาที่ต้นเหตุไม่ใช่ปลายเหตุ การทิ้งหรือปล่อยปละละเลยเด็กไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด แต่จะต้องเป็นการเข้าใจและให้ความรักความอบอุ่นแก่เด็กมากกว่า

# data[].attributes.headline
เพียรพร ชุ่มชื่นเลขที่2

# data[].attributes.subject
เพียรพร ชุ่มชื่นเลขที่2

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
1 ได้เรียนรู้ถึงกระบวนการทำงานของหลายๆฝ่ายในสถานพินิจว่าแต่ละท่านมีหน้าที่ทำในส่วนอะไรบ้างมีวิธีการดูแลน้องๆอย่างไรเมื่อน้องๆได้มีการเข้าไปในสถานพินิจทุกคนต่างทำหน้าที่อย่างเต็มความสามารถของตนมีระเบียบวิธีการขั้นตอนอย่างละเอียด ซึ่งในกระบวนการทำงานของเจ้าหน้าที่เหล่านี้คนภายนอกอาจจะขาดความเข้าใจแต่วันนี้ที่ได้ไปได้เข้าใจอะไรหลายๆอย่างมากขึ้นว่า ขั้นตอนการทำงานกับน้องๆนั้นมีวิธีการหรือกระบวนการคิดอย่างไรเพื่อที่จะให้น้องๆมีความสุขในขณะที่อยู่ที่นั่นเองด้วย
2 ได้เรียนรู้ถึงวิธีการที่อยากจะเป็นนักสังคมสงเคราะห์เพราะทางเจ้าหน้าที่ได้อธิบายเกี่ยวกับการที่เราจะเป็นนักสังคมสงเคราะห์หรือจะเข้ามาทำงานในสถานที่แห่งนี้หรือเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ซึ่งแนวทางปฏิบัติไม่ยากหากเราทำด้วยใจเพราะว่าสังคมยังต้องการ มีนักสังคมสงเคราะห์ที่จะเข้าไปช่วยเหลือ ฟื้นฟูดูแลน้องๆให้ได้มีอนาคตที่ดีมีคุณภาพชีวิตที่ดีเมื่อได้ก้าวออกจากสถานพินิจเช่นสโลแกนที่ทางสถานพินิจได้กล่าวไว้คือ พินิจด้วยรัก พิทักษ์ด้วยใจ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงหลักการในการดูแลนิองๆคือจะไม่มีการใช้ความรุนแรงแต่จะเป็นวิธีการสร้างความรักความอบอุ่นให้แก่เยาวชนได้รู้สึกว่ายังมีพื้นที่สำหรับเค้า ยังมีคนคอยช่วยเหลือเค้า ในยามที่เค้าอาจมีกระบวนการความคิดผิดพลาดไปช่วงนึงแต่เมื่อทำไปแล้วเจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้รังเกียจหรือแบ่งแยกแต่อย่างใดแต่กลับกับเจ้าหน้าที่ดูแลน้องๆดีมากและมีการจัดAfter care อีกด้วย
3 ได้เรียนรู้จากการที่ได้เห็นน้องๆทำกิจกรรมร่วมกับพี่ๆและที่น้องได้ทำกิจกรรมหลายๆด้วยตนเองมันแสดงให้เห็นว่าน้องๆเหล่านี้มีความรู้มีความสามารถทั้งหลายๆด้านเพียงแต่ยังขาดโอกาสจากสังคม หรือพื้นฐานของครอบครัวยังอบอุ่นไม่เพียงพอขาดความเอาใจใส่ ขาดความเข้าใจจากคนภายนอก ขาดความไว้ใจจากสังคมซึ่งสิ่งเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงการปิดโอกาสเพราะฉะนั้นการให้โอกาสเป็นสิ่งสำคัญในการที่จะช่วยเหลือน้องๆอีกทางหนึ่งด้วยเพราะน้องๆหากได้รับการขัดเกลาที่ดีเหตุการณ์ที่เคยทำมาอาจจะไม่เกิดขึ้นอีก
2นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้อย่างไร
1การแก้ไขที่สำคัญที่สุดคือการเปิดโอกาสให้น้องๆเวลาน้องๆกลับสู่สังคมอีกครั้งให้น้องๆได้แสดงศักยภาพของตัวเองออกมาให้สังคมได้เห็นแต่สังคมมักปิดโอกาสมองว่าเป็นเรื่องที่ร้ายดังนั้นส่วนใหญ่คนจะไม่ค่อยไว้ใจเด็กพวกนี้เพราะฉะนั้นการออกสื่อบ่อยๆมีการประชาสัมพันธ์ที่ดีก็จะเปิดโอกาสให้น้องๆมีที่ยืนบนสังคมมากขึ้น

# data[].attributes.headline
น.ส.กนกอร ค้าแพรดี เลขที่19

# data[].attributes.subject
น.ส.กนกอร ค้าแพรดี เลขที่19

# data[].attributes.body
1. 3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปดูงาน
1) ได้เรียนรู้ถึงการจัดการ และระบบการลงโทษเด็กและเยาวชนที่อายุต่ำกว่า 18 ปี ว่าเด็กเมื่อโดนจับจะมีการดำเนินงานอย่างไรต่อไป
2)ได้เรียนรู้ความรู้ใหม่ๆเกี่ยวกับกิจกรรมในสถานพินิจ ว่ามีการอบรมฝึกอาชีพให้น้องๆ มีการเรียนการสอน ได้วุฒิได้อาชีพเมื่อพ้นโทษ
3) ได้ทราบชีวิตความเป็นอยู่ของน้องๆ ได้รู้ว่าในหนึ่งวันเขาต้องทำอะไรบ้าง ที่นอนเป็นอย่างไร ซึ่งจากที่ได้ดูแล้วก็รู้สึกว่าน้องๆเขาก็ดูมีความสุข ไม่ลำบากหรือน่ากลัวอย่างที่คิด
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขประเด็นปัญหาเด็กและเยาวชนได้อย่างไร
นิสิตคิดว่าคนทุกคนก็เคยกระทำความผิดเหมือนกันทั้งนั้น ทุกคนต่างก็ต้องการโอกาส เหมือนกับเด็กที่สถานพินิจที่กระทำความผิด ซึ่งเราทุกคนควรมีส่วนร่วมในการแก้ปัญหา เริ่มจากสถาบันครอบครัว ที่ควรดูแลเอาใจใส่ ให้ความสำคัญกับเด็ก และเราทุกคนควรให้โอกาสเด็กที่ออกมา ว่าก็เหมือนคนปกติ อย่ามองหรือพูดให้เด็กรู้สึกว่าตนเอง เป็นคนไม่ดี เป็นบุคคลที่กระทำผิด ซึ่งสิ่งพวกนี้จะหล่อหลอมให้เด็กนั้นรู้สึกว่าตนเองไม่ดี และ กระทำตัวเหมือนเดิม ก็จะเกิดปัญหาเดิมๆ แต่ถ้าเราลองให้โอกาสสักครั้ง เพราะคนทุกคนสมควรได้รับโอกาส เพื่อพัฒนาตนให้มีประสิทธิภาพด้วยกันทั้งนั้น

# data[].attributes.headline
วลิตา บัวมาศ เลขที่41

# data[].attributes.subject
วลิตา บัวมาศ เลขที่41

# data[].attributes.body
1.สิ่งที่ได้รับวันนี้
-ได้รู้ว่าสถานพินิจและศูนย์ฝึกนั้นเป็นอย่างไร มีการทำงานแบบไหนบ้าง
-เด็กที่ได้เข้ามานั้นก็ยังที่จะมีโอกาสในการแก้ไขปรับตัวเพื่อกลับเข้าไปเป็นคนในสังคมอีกครั้ง
-ได้รู้จักหน้าที่นักสังคมสงเคราะห์มากขึ้น
2.การที่จะแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับเยาวชนนั้นอาจจะตอนเริ่มต้นจากครอบครัว เพราะครอบครัวนั้นเป็นบ้านหลังแรกของเราที่ต้องคอยดูแลเอาใจใส่กับเด็กให้มาก แล้วห็สภาพแวดล้อมที่เป็นอยู่กับการคบเพื่อนก็มีส่วนเกี่ยวข้องมากๆ การที่เราจะทำให้เด็กไม่ต้องกลับไปทำผิดแบบเดิม เราควรจะปลูกจิตสำนึกว่าสิ่งที่เขาได้เคยทำไปนั้นมันมีผลเสียกับตัวเขามากแค่ไหน ต้องทำให้เขารู้จักคิดว่าการมันมีอะไรทำอย่างอื่นอีกมากมายที่เขาสามารถทำได้โดยไม่เป็นภัยต่อสังคม

# data[].attributes.body
3สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
-  ได้รับรู้ถึงกฎหมายและสิทธิที่มีต่อเยาวชนในรูปของคดีความ
- ได้เรียนรู้การทำงานของหน่วยงาน สถานพินิจฯ และศูนย์ฝึก ว่ามีการจัดการบริหารอย่างไร ในการรับผิดชอบดูแลเยาวชน
- ได้ข้อคิดข้อคำนึงในการใช้ชีวิตให้มีสติและไตร่ตรองมากขึ้นก่อนที่คิดจะทำอะไร

# data[].attributes.headline
น.ส.ชนัญชิดา ส่งแสง เลขที่ 25

# data[].attributes.subject
น.ส.ชนัญชิดา ส่งแสง เลขที่ 25

# data[].attributes.body
สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้ในวันนี้
1. ทำให้เห็นสถาพความเป็นจริงของสถานพินิจฯ และศูนย์ฝึกว่าที่จริงแล้ว เป็นเหมือนกับมูลนิธิหนึ่งเท่านั้น  มีการเปิดโอกาสให้กับเด็กอย่างเต็มที่ มีสภาพแวดล้อมที่ดีดูแลเหมือนเป็ยครอบครัวเดียวกันเพียงแต่อาจจะมีลักษณะคล้ายๆกับเด็กหอคือนอนเป็นเวลา กินเป็นเวลา ควบคุมกิจกรรมต่างๆในชีวิตประจำวันให้ไปในทางที่ถูกต้องและมีระเบียบ
2. ได้เห็นการทำงานของเจ้าหน้าที่ รวมถึงผู้เชี่ยวชาญพิเศษเกี่ยวกับเรื่องนี้ เข้ามาดูแลเด็กๆ ได้อย่างถูกต้องและเป็นไปตามขั้นตอน
3. ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการมอบความสุขให้กับน้องๆ เปิดโอกาสให้น้องๆได้ทำกิจกรรมที่นานๆจะมีโอกาส รู้สึกประทับใจในส่วนนี้มาก น้องๆน่ารัก ดูไม่เกเรไม่มีพิษภัยอะไรเลย
ร่วมแก้ไขปัญหา
- สำหรับตัวนิสิตเองเป็นเพียงส่วนเล็กๆในเรื่องนี้เท่านั้นถ้ามีโอกาสก็จะช่วยปรับทัศนคติให้กับน้องๆ ให้ไปในทางที่ดี ไม่กลับมาทำผิดแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก พร้อมทั้งให้โอกาสในส่วนที่ผิดพลาด อีกทั้งยังช่วยป้องกันการทำสิ่งไม่ถูกต้องที่เป็นต้นเหตุต่างๆในการกระทำความผิดด้วย

# data[].attributes.body
1. 3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
-1 คือการเข้าใจเด็กที่ต้องอาศัยอยู่ในสถานพินิจมากขึ้นว่าเขาก็อยากจะได้รับโอกาสที่จะกลับออกไปพัฒนาเปลี่ยนแปลงให้ตัวเองดีขึ้น
-2 คือการปรับตัวและเข้ากันได้กับพวกเขามากขึ้น ก่อนไปก็มีความกังวลเรื่องที่เขาถูกจับให้ไปอยู่ในสถานพินิจหรือศูนย์ฝึก แต่พอได้ลงไปดูจริงก็ทำให้เปลี่ยนความคิดไปเข้าใจพวกเขามากขึ้น ทุกคนก็ต้องการอิสระแต่ถ้าครั้งหนึ่งเราทำพลาด อยากน้อยน้องๆก็จะได้เรียนรู้และคิดได้ว่าเรายังมีคุณค่าในสังคม
-3 คือ ทั้งสถานพินิจและศูนย์ฝึก ทำให้เด็กๆได้รับโอกาสที่สามารถกลับมาใช้ชีวิตในสังคมได้ เพราะการทำผิดก็ต้องได้รับโทษในสิ่งที่ทำลงไป แต่สำหรับเด็กที่ทำผิดพลาดไปยังได้รับโอกาสนั้นในการกลับมาใช้ชีวิตในสังคม แต่ถ้าอายุเกินเกณฑ์18ปีขึ้นไปนั้นแสดงว่าโทษที่ได้รับก็จะต่างออกไป ดังนั้นเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ทำลงไปเป็นสิ่งที่ผิดเด็กยังได้รับโอกาสแก้ตัว แต่ถ้าผิดในวัยที่บรรลุนิติภาวะแล้วน้องจะไม่สามารถอ้างได้ว่าไม่รู้กฎหมาย เพราะฉะนั้นจงเรียนรู้จากสิ่งที่ทำผิดพลาดไปแล้ว นำมาเรียนรู้ไว้เป็นบทเรียนสอนตัวเอง ว่าอย่าทำผิดพลาดอีก
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
ประเด็นที่ถูกพูดถึงบ่อยๆ ก็คือครอบครัวซึ่งเป็นหน่วยพื้นฐานในสังคมที่อยู่ใกล้ชิดกับเด็กมากที่สุด การสื่อสารที่ไม่มีใครรรับฟังใครเลยย่อมไม่เกิดการแก้ปัญหาเพราะต่างยึดความคิดตัวเองเป็นหลักพ่อแม่ก็อยากให้ลูกเป็นในแบบที่เขาต้องการหรือก็ปล่อยให้เขาใช้ชีวิตแบบอิสระมากเกินไปจนเด็กไม่รู้ว่าสิ่งไหนคือถูกหรือผิด พอพ่อแม่ไม่เข้าใจเด็กก็จะให้ความสำคัญกับเพื่อนเป็นอันดับหนึ่งเพราะอยู่ในรุ่นราวคราวเดียวกันเด็กก็จะฟังเพื่อนมากกว่าคนในครอบครัวเพื่อนว่าดีก็ดีตามมันเลยทำให้เด็กแก้ปัญหากันเองแบบผิดๆ จนนำไปสู่การลักทรัพย์ ค้ายาเสพติด กลายเป็นเด็กที่มีปัญหา ดังนั้นการแก้ปัญหาสำหรับฉัน มองว่าควรให้เด็กและครอบครัวพูดคุยกันเปิดใจรับฟังอีกฝ่ายมากขึ้น ประนีประนอมกับเด็ก อย่าปล่อยให้เขาต้องแก้ปัญหาด้วยตัวเอง พ่อแม่และเด็กต้องเปิดใจกันและกัน พร้อมที่จะช่วยกันแก้ปัญหาดีกว่าต้องให้เด็กลองผิดลองถูกด้วยตนเอง

# data[].attributes.headline
กานต์ฑิตา ธีระพิบูลย์ เลขที่21

# data[].attributes.subject
กานต์ฑิตา ธีระพิบูลย์ เลขที่21

# data[].attributes.body
1. 3สิ่งที่ได้เรียนรู้ คือ 1.)ได้เรียนรู้ความแตกต่างของสถานพินิจฯและศูนย์ฝึกฯคือ สถานพินิจมีหน้าที่ดูแล อบรม ปรับทัศนคติของเด็กที่กระทำผิดอายุไม่เกิน18ปีที่อยู่ระหว่างรอศาลตัดสินคดี(ลักทรัพย์ ติดสารเสพติด พยายามฆ่า) ส่วนศูนย์ฝึกฯมีหน้าที่ฝึกอาชีพ สร้างอาชีพ ทักษะการดำเนินชีวิต ให้แก่เด็กที่ศาลตัดสินคดีมาแล้ว เป็นการเตรียมความพร้อมให้เขาก่อนที่จะออกไปใช้ชีวิตในสังคม 2.)ได้เรียนรู้และเข้าใจในกระบวนการ ขั้นตอนการดำเนินการของสถานพินิจและศูนย์ฝึก 3.)ได้ทราบชีวิตความเป็นอยู่ของน้องๆ ได้รู้ว่าในหนึ่งวันเขาต้องทำอะไรบ้าง ที่นอนเป็นอย่างไร ซึ่งจากที่ได้ดูแล้วก็รู้สึกว่าน้องๆเขาก็ดูมีความสุข ไม่ลำบากหรือน่ากลัวอย่างที่คิดไว้ในตอนแรกเลย
2. การแก้ไขปัญหา คือ พ่อแม่หรือคนในครอบครัวควรปลูกฝังค่านิยมทางความคิดให้เด็กๆตั้งแต่ตอนแรก เนื่องจากปัญหาหลักๆแล้วมีพื้นฐานมาจากครอบครัวที่ยังใส่ใจในด้านนี้ไม่มากพอ ทำให้เขามีค่านิยมในทางผิดๆถูกชักจูงจากเพื่อนหรือคนรอบข้างได้ง่าย ซึ่งทำให้เกิดเป็นปัญหาสังคมตามมา สุดท้ายแล้วเมื่อเขาทำผิดเขาก็ต้องได้รับบทลงโทษไปตามกฎหมาย ซึ่งถ้าเขาคิดได้ กลับตัวเป็นคนดีก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ก็มีหลายคนที่หลงไปทำผิดซ้ำๆจนกลายเป็นวงจรเดิมๆ ดังนั้นพื้นฐานค่านิยมทางความคิดเป็นที่สำคัญค่ะ

# data[].attributes.headline
นางสาววรรณิศา เกตุแก้ว เลขที่ 37

# data[].attributes.subject
นางสาววรรณิศา เกตุแก้ว เลขที่ 37

# data[].attributes.body
1.  3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการไปศึกษาดูงานที่สถานพินิจคุ้มครองเด็กและเยาวชน/ศูนย์ฝึกและอบรมเด็กและเยาวชนบ้านบึง
1.1ได้รู้ว่าสถานพินิจฯ คือ สถานแรกรับเด็กและเยาวชนอายุ 10-18ปี ที่กระทำผิดแต่ศาลยังไม่ได้ตัดสินหรืออยู่ในช่วงที่รอศาลตัดสินในคดีต่างๆเช่น ลักทรัพย์ ยาเสพติด เป็นต้น และศูนย์ฝึกฯ คือ สถานที่ฝึกและอบรมให้กับเด็กและเยาวชนที่หลังจากศาลได้ตัดสินในคดีความแล้วว่ากระทำผิดจริง อยู่ได้ถึงอายุ 24 ปี ถ้าอายุเกิน 24ปีแต่ยังไม่ครบตามกำหนดทั้งนี้ขึ้นอยู่กับศาลที่จะตัดสินให้จำคุกต่อหรือไม่อย่างไร และได้แบ่งสีเสื้อออกเป็น 3สี คือ สีส้ม สีน้ำเงิน และสีเหลือง ซึ่งสีส้ม คือ เข้ามาใหม่ไม่เกิน 1เดือน สีน้ำเงิน คืออยู่นานแล้วและอยู่ในช่วงการฝึกและอบรม สีเหลือง คือใกล้จะได้รับการปล่อยตัวอยู่ในช่วง 6เดือนสุดท้าย
1.2 ได้เรียนรู้ถึงการดำเนินชีวิตของเด็กและเยาวชนที่อยู่ในสถานพินิจฯและที่ศูนย์ฝึกฯตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงเข้านอน การปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ที่ไม่ทำให้เด็กรู้สึกว่าตนเองคือคนที่กระทำผิดหรือคิดมากและคิดในทางลบการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดีและการควบคุมป้องกันการหลบหนีหรือการทะเลาะกันเป็นอย่างดี ในสถานที่นั้นส่วนใหญ่จะเป็นเด็กผู้ชาย เด็กและเยาวชนทุกคนจะต้องได้เรียนหนังสือตั้งแต่คนที่ไม่รู้หนังสือ ประถมศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้น กศน. รวมไปถึงวิชาชีพที่ตนเองสนใจ เด็กและเยาวชนจะเรียกเจ้าหน้าที่ที่ดูแลว่าพ่อกับแม่เพื่อความใกล้ชิดในการพูดคุยสอบถามหรือการดูแลความเป็นอยู่ไม่ให้เด็กรู้สึกอึดอัดและมีระยะห่างระหว่างความสัมพันธ์
1.3 การทำกิจกรรมสันทนาการเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ สร้างรอยยิ้ม สร้างความสุขความสนุกสนานผ่อนคลายความเครียดที่เกิดขึ้น ระหว่างนิสิตกับเด็กและเยาวชนทั้ง2สถานที่ เพื่อไม่ให้เด็กและเยาวชนคิดมากหรือคิดว่าตนคือผู้กระทำผิดเป็นคนไม่ดีเหมือนที่ถูกคนภายนอกมองเด็กและเยาวชนเหล่านี้ในด้านลบ รู้สึกเข้าใจในความหมายของสถานที่ทั้ง2แห่งและเข้าใจความรู้สึกของเด็กและเยาวชนที่อยู่ในสถานพินิจฯและศูนย์ฝึกฯมากขึ้น
2.นิสิตจะร่วมแก้ไขประเด็นปัญหาเด็กและเยาวชนได้อย่างไร คิดว่าควรเริ่มจากสถาบันครอบครัว เพราะครอบครัวคือส่วนสำคัญที่สุดมีความใกล้ชิดกับเด็กและเยาวชนซึ่งจะต้องเอาใจใส่ดูแลในทุกๆเรื่องของเด็กและเยาวชนซึ่งส่วนใหญ่เด็กและเยาวชนที่กระทำผิดนั้นเกิดจากการปล่อยปะละเลยไม่ได้รับการดูแลอบรมสั่งสอนจากครอบครัวและบางครอบครัวก็มีปัญหาทั้งการแยกทางการหย่าร้างของพ่อแม่หรือมีปัญหาในด้านอื่นๆด้วย คิดว่าถ้าหากทุกๆครอบครัวช่วยกันดูแลบุตรหลานปัญหาที่เกิดขึ้นการกระทำผิดเหล่านี้จะลดลงได้หรือเกิดขึ้นน้อยที่สุด

# data[].attributes.headline
นางสาวอันดา เอื้ออารีสุขสกุล เลขที่ 

# data[].attributes.subject
นางสาวอันดา เอื้ออารีสุขสกุล เลขที่ 

# data[].attributes.body
3 สิ่งที่ได้เรียนรู้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
1. มีความรู้เรื่องสถานพินิจมากขึ้นจากที่เคยเข้าใจผิดเกี่ยวกับสถานที่นี้
2. ได้เห็นว่ามีการควบคุมดูแลอย่างรอบคอบแน่นหนา รวมทั้งยังมีการดูแลเอาใจใส่ต่อเด็กที่เข้ามาอยู่สถานที่นี้ และพยายามขจัดปัญหาไม่ให้เกิดขึ้นอีก ใส่ใจทั้งร่างกายและจิตใจของเด็ก
3. ได้รู้ว่าปัญหาสังคมเกิดขึ้นได้โดยง่ายโดยคนในสังคมเป็นคนทำให้เป็นแม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ตาม และเด็กที่เข้ามาอยู่แทบจะทุกคนที่มีปัญหาครอบครัวมาก่อน
-ความรู้สึก- เข้าใจเด็กมากขึ้นตอนแรกที่เข้าไปรู้สึกว่าเด็กน่ากลัว และรู้สึกว่าการทำกิจกรรมไม่เป็นไปตามเวลาทำให้เกิดปัญหาขึ้นเล็กน้อย วิทยากรบางคนพูดจาไม่ค่อยให้เกียรติผู้หญิงทำให้รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่
2) นิสิตจะร่วมแก้ปัญหาอย่างไร ปัญหาต่างๆมันเริ่มขึ้นจากสถาบันครอบครัว หากครอบครัวมีปัญหาจะทำให้เด็กไม่อยากอยู่ในครอบครัว และออกไปอยู่กับเพื่อนเมื่อเพื่อนไปในทางที่ไม่ดีเราก็จะเสียไปด้วย สิ่งที่ควรแก้ไขควรเริ่มที่ปัญหาหลักคือครอบครัว ทำให้เด็กได้รับความรักการดูแลเอาใจใส่ คอยบอกสิ่งที่ผิดสั่งสอนสิ่งที่ถูก ควรทำให้พ่อแม่และทุกคนรู้ถึงปัญหาเหล่านี้ซึ่งเป็นสิ่งพื้นฐานเลยสำหรับปัญหาสังคม และคอยเอาใจใส่เด็กๆลูกๆ ไม่ใช่ปล่อยปะละเลย

# data[].attributes.headline
กิตภักดิ์ษรณ์ ภูนาแก้ว เลขที่ 15

# data[].attributes.subject
กิตภักดิ์ษรณ์ ภูนาแก้ว เลขที่ 15

# data[].attributes.body
1. 3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
- 1. เป็นสถานที่ที่ไม่ได้แย่เหมือนอยู่ในคุก (แต่ก่อนเคยคิดว่าสถานพินิจก็เหมือนคุก) สภาพแวดล้อมค่อนข้างดี การที่เด็กอยู่ในสภาพแวดล้อมดีๆ จะทำให้เด็กมีความสุข มองโลกในแง่ดีขึ้น
- 2. มีการเรียนการสอนตามวัย มีการฝึกอาชีพให้กับเด็กๆ เวลาออกไปแล้วจะได้มีงานทำ สร้างงานสร้างอาชีพ และมีการฝึกระเบียบให้เด็กๆ มีความรับผิดชอบต่อตัวเองและส่วนรวม
- 3. มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านคอยดูแลเด็กๆ ให้มีชีวิตดีๆ ในสถานที่แห่งนี้ ถ้าเด็กๆ มีปัญหาก็พร้อมจะช่วยเหลือและแก้ไข
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
- ควรจัดการตั้งแต่รากก่อนเลย ซึ่งก็คือครอบครัว สังคม สภาพแวดล้อมของเด็ก การให้คนนอกแก้ไขปัญหาเหล่านี้มันคือการแก้ไขที่ปลายเหตุ บางปัญหา เช่น เด็กแว๊น มันมีมานานมากจนไม่รู้แก้ไขกันตรงไหน แล้วมันก็เกี่ยวข้องกับค่านิยม หรือวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่มด้วย

# data[].attributes.headline
นภัสร อภิรมย์ดี เลขที่16

# data[].attributes.subject
นภัสร อภิรมย์ดี เลขที่16

# data[].attributes.body
1.ได้รู้ว่าไม่มีเด็กคนไหนเป็นคนไม่ดีมาตั้งแต่เกิดแตาเพราะปัจจัยหลายๆอย่างที่ผ่านเขามาในชีวิตเขาทำให้เขานั้นเลือกกระทำในสิ่งๆหนึ่งที่มันผิดกฎหมาย
2.ได้รู้ว่ามีเด็กที่อยู่ในศูนย์ฝึกมีอายุมากกว่า18ปีอยู่ด้วย
3.รู้ว่าเด็กทุกคนสามารถออกมาและเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ เพราะในนั้นมีการฝึกสอน มีให้เลือกสายงานที่อยากทำ มีกิจกรรมต่างๆที่ทำให้เขาอาจเปลี่ยนความคิดในหลายๆด้านที่เขาอาจจะเขาใจผิด ไม่ต้องเป็นคนดีที่สุดแค่เราไม่สร้างปัญหาหรือทำให้ใครเดือดร้อนและดูแลตัวเองได้ก็พอแล้ว

# data[].attributes.headline
ชื่อ และเลขที่

# data[].attributes.subject
ชื่อ และเลขที่

# data[].attributes.body
1. 3 สิ่งที่ได้จากการศึกษาดูงานความขัดแย้ง
2. นิสิตจะร่วมแก้ไขปัญหาประเด็นเด็กและเยาวชนนี้ได้อย่างไร
กรุณาใส่รูปภาพตนเองขณะดูงานด้วย ส่งภายในวันที่ 22 พ.ย.