# data[].attributes.attachment_link.provider_name
რადიო თავისუფლება

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
რადიო თავისუფლება

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ეკა ქევანიშვილი

# data[].attributes.attachment_link.title
ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმის ახალი ცხოვრება

# data[].attributes.attachment_link.description
კალა-უბანში, ჩახრუხაძის ქუჩის 17 ნომერში, 1982 წლიდან არსებობს ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმი. წელს, პოეტის დაბადებიდან ზუსტად 200 წლისთავზე, მისი მთავარი დარბაზი ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსებით გაცოცხლდება. ეს იქნება სივრცე, რომელიც ერთდროულად საიმედოდ შეინახავს, მაგრამ, ამავე დროს, გაავრცელებს კიდეც ძვირფას მემკვიდრეობას. თბილისის მუზეუმების გაერთიანებამ ახლახან დაასრულა ბარათაშვილის სახლ-მუზეუმის რეაბილიტაცია.

# data[].attributes.headline
შემოღამება მთაწმინდაზე

# data[].attributes.subject
შემოღამება მთაწმინდაზე

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
პირველი არხი Georgian Public Broadcaster

# data[].attributes.attachment_link.title
ნიკოლოზ ბარათაშვილის 200 წლის იუბილე - „შემოღამება მთაწმინდაზედ", 1833/36წწ.

# data[].attributes.headline
ფიქრი მტკვრის პირას

# data[].attributes.subject
ფიქრი მტკვრის პირას

# data[].attributes.attachment_link.title
ნიკოლოზ ბარათაშვილი - 200 შემოღამება მთაწმინდაზე

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Published on

1. 1. ,,მერანი"

2. 2. * ავტორი: ეკა ცხადაია 2014წ. ეკა ცხადაია

3. 3. ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსები პირველად ,,ცისკარში" დაიბეჭდა ეკა ცხადაია

4. 4. სათაურის შესახებ * საკუთარი შედევრისათვის ნიკოლოზ ბარათაშვილს ,,მერანი" არ უწოდებია. * ავტოგრაფულ ხელნაწერებში იგი ძირითადად უსათაუროა და იწყება სტრიქონით: ,,მირბის, მიმაფრენს..." * ერთადერთ შემთხვევაში, რომელიც ,,მერანის" დაწერის წლით (1842) თარიღდება, პოეტს ლექსისათვის ,,თავგანწირული მხედარი" უწოდებია. ეკა ცხადაია

5. 5. სათაურის შესახებ * როცა მე-19 საუკუნის 60-იანი წლებიდან ჟურნალმა ,,ცისკარმა" მკითხველი საზოგადოებისათვის ხელახლა აღმოჩენილი პოეტის ლექსების პუბლიკაცია დაიწყო, ,,მერანსა" და ზოგიერთ სხვა უსათაურო ლექსს სათაურები მისცეს. * ეს ფაქტი ,,ცისკრის" რედაქტორს, ივანე კერესელიძეს მიეწერება. * 1860 წლის ,,ცისკრის" მე-6 ნომერში პირველად ჩნდება სათაური ,,ჩემს მერანს".

6. 6. რატომ ,,მერანი"? * 1863 წელს დავით ჩუბინაშვილმა პეტერბურგში გამოცემული ,,ქართული ქრესტომათიის" მე-2 წიგნში ლექსს ,,მერანი" უწოდა და დღემდე ყველა ამ სათაურით იხსენიებს ქართული ლირიკული პოეზიის მშვენებას (,,მერანის" დასათაურების შესახებ იხ. სიმონ სხირტლაძე, ,,ვინ შეურჩია ბარათაშვილის უკვდავ ლექსს სათაური?"). ეკა ცხადაია

7. 7. ,,მერანის" დაწერის საბაბი * ,,მერანის" დაწერის საბაბი პოეტთან თანშეზრდილი მეგობრისა და ბიძის, ილიკო ორბელიანის, დატყვევება გამხდარა შამილის მიერ. სამი დღე ძალზედ შეწუხებული და გაბრუებული ვიყავო, - აუწყებს ბარათაშვილი უფროს ბიძას გრიგოლ ორბელიანს და, როცა ეს ლექსი დავწერე, ,,თითქოს ამან რაღაც შვება მომცაო ეკა ცხადაია

8. 8. შამილი * იმამ შამილი იყო კავკასიელი მუსულმანების პოლიტიკური, სამხედრო და რელიგიური ლიდერი, როდესაც XIX საუკუნეში ეროვნულ- განმანთავისუფლებელი ბრძოლა წარმოებდა. წარმოშობით დაღესტნელი შამილის მიერ დაარსებულმა მოძრაობამ - მიურადიზმმა დაღესტანი და ჩეჩნეთი რუსეთის ბატონობის წინააღმდეგ მიმართული ბრძოლისათვის გააერთიანა. ეკა ცხადაია

9. 9. შამილის მიზანი * ანტიპათია, რომელიც შამილს რუსი ოკუპანტების მიმართ გააჩნდა, რუსეთის იმპერიის საზღვრებს შიგნით მცხოვრებ ქრისტიან ქართველებზედაც ვრცელდებოდა. შამილის საბოლოო მიზანს სრულიად კავკასიის დაპყრობა და ისლამური რჯულის დამკვიდრება წარმოადგენდა, ხოლო მისი ცენტრი საქართველოს დედაქალაქი თბილისი უნდა ყოფილიყო. ამ "ღვთიური" მისიის მისაღწევად შამილს თურქეთი უჭერდა მხარს; ეკა ცხადაია

10. 10. * შამილის რაზმები ხშირად ესხმოდნენ თავს საქართველოს, ხოლო მათი ყველაზე სასურველი სამიზნე კახეთი გახლდათ. ლეკების (მუსულმანური რწმენის ჩრდილო კავკასიელები) მცირე მოცულობის რაზმები კახეთის სოფლებს რეგულარულად უტევდნენ; ისინი ანადგურებდნენ მოსახლეობის ქონებას და იტაცებდნენ, როგორც ჩვეულებრივ ადამიანებს, ასევე დიდგავროვნებსაც, რათა ისინი, თავიანთი პატიმრების გამოსყიდვის მიზნით, რუსებთან სავაჭროდ გამოეყენებინათ. ეკა ცხადაია ეკა ცხადაია

11. 11. შამილის ლაშქრობა კახეთში ეკა ცხადაია

12. 12. ილიკოს დატყვევების ამბავი * ერთ-ერთი ასეთი თავდასხმის დროს დაატყვევეს ილია ორბელიანი, ბარათაშვილის ბიძა. * ამ ამბავმა დააწერინა ლექსი ნიკოლზს ეკა ცხადაია

13. 13. ნიკოლოზის წერილი ბიძას, გრიგოლ ორბელიანს * " მირბის მიმაფრენს უგზო უკლოდ ჩემი მერანი "არ ვიცი, ეს ლექსები როგორ მოგეწონება. აქ კი ბევრი ცრემლი, ტყუილი და მართალი, დაინთხა ამის წაკითხვაზე, რასაკვირველია იმიტომ, რომ ამას ამბობს ილია ტყვეობაში და არა მე. ილიას დაჭერა რომ შევიტყე, სწორე გითხრა, ძალიან შევწუხდი, ასე, რომ სამი დღე გაბრუებული ვიყავ ათასის სხვა და სხვა უცნაურის ფიქრებით და სურვილით და,რომ ეკითხათ კი ჩემთვის, მეც არ ვიცოდი, რა მინდოდა**. ბოლოს მესამეს დღეს ეს ლექსები დავწერე და თითქოს ამან რაღაც შვება მომცა. ვცდილობ, რომ ილიკოს როგორმე მივაწოდო. ვიცი, გულში ჩაიცინებს და არ იქნება, მით არა ენუგეშოს რა. მაისის 2-სა დღესა 1842 წელსა. ეკა ცხადაია

14. 14. ეკა ცხადაია

15. 15. ეკა ცხადაია

16. 16. ეკა ცხადაია

17. 17. ეკა ცხადაია

18. 18. ეკა ცხადაია

19. 19. ეკა ცხადაია

20. 20. ეკა ცხადაია

21. 21. ეკა ცხადაია

22. 22. * Docendodiscimus2014.blogspot.com

23. 23. * http://geniosebi.wordpress.com/tag/%E1%83%92%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98/ * http://chester324.wordpress.com/%E1%83%AC%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98/ * https://burusi.wordpress.com/2009/12/09/shamil/ * http://www.nplg.gov.ge/chavchavadze/shamil.html * http://lemill.net/content/pieces/uppiece.2008-12-15.7178418773/image_large * http://church.ucoz.com/_ph/55/6820662.jpg * https://burusi.files.wordpress.com/2009/10/e183a9e18394e183a0e183a5e18394e18396e18394e18391e18398.jpg * https://burusi.files.wordpress.com/2009/09/shamils-raid.jpg * http://featheredphotography.com/blog/wp-content/uploads/2011/05/common-raven-9631.jpg * http://www.nplg.gov.ge/chavchavadze/Images/gunibq.jpg * http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/Telavi_Airfield-174.jpg/370px-Telavi_Airfield-174.jpg * http://server1.intermedia.ge/pictures/medium/0/56.jpg?/cxenebi.jpg * https://sites.google.com/site/grigolorbeliani/home/p1060245.jpg?attredirects=0 * https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTG2fgJV04mImCtyrC_7YMrtf1m56BJiCA6wRgoluHOLX8nfbm4sQ * https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcQ00MbzhGvEYtilqZLA7RmkTP_umY06xy0839hiZiTxRuLCuuWGgQ * http://lovstory.ucoz.com/news/lamazi_ghame/2010-03-30-3909 * http://server1.intermedia.ge/pictures/medium/194/194763.jpg?/TeTri-raSi.jpg * http://server1.intermedia.ge/pictures/medium/220/220387.jpg?/TeTri-raSi.jpg * https://encrypted-tbn3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTZ1BVqaOHi8jZtuTXSwehFyxT30kT5IxOFVnkxW4aaGZ6Yd3MF * https://encrypted-tbn1.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS6Ub9V8bx2vKU3k5OAjLeN6KxwsX9N_986_5yfvMAd89XWDS-OGg

# data[].attributes.attachment_link.description
Published on 1. ,,მერანი" 2. * ავტორი: ეკა ცხადაია 2014წ. ეკა ცხადაია 3. ნიკოლოზ ბარათაშვილის ლექსები პირველად ,,ცისკარში" დაიბეჭდა ეკა ცხადაია 4. სათაურის შესახებ * საკუთარი შედევრისათვის ნიკოლოზ ბარათაშვილს ,,მერანი" არ უწოდებია. * ავტოგრაფულ ხელნაწერებში იგი ძირითადად უსათაუროა და იწყება სტრიქონით: ,,მირბის, მიმაფრენს..." * ერთადერთ შემთხვევაში, რომელიც ,,მერანის" დაწერის წლით (1842) თარიღდება, პოეტს ლექსისათვის ,,თავგანწირული მხედარი" უწოდებია.

# data[].attributes.attachment_link.title
ნიკოლოზ ბარათაშვილის "მერანი" კითხულობს მურმან ჯინორია

# data[].attributes.attachment_link.title
გიორგი გასვიანი | მერანი

# data[].attributes.headline
ნ.ბარათაშვილის პორტრეტის ისტორია

# data[].attributes.subject
ნ.ბარათაშვილის პორტრეტის ისტორია

# data[].attributes.attachment_link.title
ნიკოლოზ ბარათაშვილის პორტრეტის საიდუმლო

# data[].attributes.attachment_link.title
ნიკოლოზ(ტატო) ბარათაშილი

# data[].attributes.headline
მხატვრულ-გამომსახველობითი საშუალებები

# data[].attributes.subject
მხატვრულ-გამომსახველობითი საშუალებები

# data[].attributes.attachment_link.title
ალუზია და რიტორიკული ფიგურები

# data[].attributes.headline
ტექსტი და მკითხველი

# data[].attributes.subject
ტექსტი და მკითხველი

# data[].attributes.body
აღნიშნული დავალება იხილეთ სახელმძღვანელოში 47 გვერდზე

# data[].attributes.headline
ანალიტიკური კომენტარი

# data[].attributes.subject
ანალიტიკური კომენტარი

# data[].attributes.headline
გაიაზრეთ წარმოდგენილი თვალსაზრისი და უპასუხეთ კითხვებს

# data[].attributes.subject
გაიაზრეთ წარმოდგენილი თვალსაზრისი და უპასუხეთ კითხვებს

# data[].attributes.attachment_link.title
საღამო გამოსალმებისა

# data[].attributes.headline
საღამო გამოსალმებისა

# data[].attributes.subject
საღამო გამოსალმებისა

# data[].attributes.body
მოუსმინეთ მაია ჯალიაშვილს

# data[].attributes.attachment_link.title
საღამო გამოსალმებისა

# data[].attributes.headline
ქართული ენა - მხატვრული ტექსტის ანალიზისთვის აუცილებელი ლიტერატურული ტერმინები

# data[].attributes.subject
ქართული ენა - მხატვრული ტექსტის ანალიზისთვის აუცილებელი ლიტერატურული ტერმინები

# data[].attributes.attachment_link.title
ქართული ენა - მხატვრული ტექსტის ანალიზისთვის აუცილებელი ლიტერატურული ტერმინები

# data[].attributes.attachment_link.title
ანალიტიკური კომენტარი

# data[].attributes.attachment_link.title
თამარ მეფის სახე ბეთანიის ეკლესიაში

# data[].attributes.attachment_link.title
Betania Monastery ბეთანიის მონასტერი Georgia

# data[].attributes.body
"თამარ მეფის სახე ბეთანიის ეკლესიაში"

# data[].attributes.attachment_link.title
გრიგოლ ორბელიანი "თამარ მეფის სახე ბეთანიის ეკლესიაში"

# data[].attributes.headline
გრიგოლ  ორბელიანის ბიოგრაფია

# data[].attributes.subject
გრიგოლ  ორბელიანის ბიოგრაფია

# data[].attributes.attachment_link.title
გრიგოლ ორბელიანის ბიოგრაფია

# data[].attributes.headline
📹საინტერსესო ფაქტები

# data[].attributes.subject
📹საინტერსესო ფაქტები

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ქართველი რომანტიკოსი პოეტისა და სამხედრო მოღვაწის გრიგოლ ორბელიანისგარდაცვალებით შეწყდა სამეფო ოჯახთან ნათესაურ კავშირში მყოფი ორბელიანების ბრწყინვალე შტო, რადგან მარტოსული და უცოლოდ დარჩენილი პოეტი უშვილძიროდ წავიდა ამ ქვეყნიდან.

თანამედროვეთა და ბიოგრაფების მოგონებებიდან ჩანს, რომ გრიგოლი მეგობრების მოყვარული ადამიანი იყო. ზაფხულობით ის კოჯორში ან ტაბახმელაში ჩადიოდა, სადაც ახლობლებსა და ნათესავებს ეპატიჟებოდა. გრიგოლის მეგობართა შორის ყოფილან ანტონ ორბელიანი, დავით ყორღანაშვილი, დიმიტრი ჯორჯაძე, მანანა და ყაფლან ორბელიანები და იმდროინდელი არისტოკრატიის სხვა ცნობილი წარმომადგენლები.
გრიგოლი უახლოესი მეგობარი და მესაიდუმლე ყოფილა ალექსანდრე ჭავჭავაძის მშვენიერი ასულებისა ეკატერინესი და ნინოსი, თუმცა ამ უკანასკნელთან მეგობრობაზე მეტი აკავშირებდა.
თავის მოგონებებში იონა მეუნარგია წერდა, რომ გრიგოლ ორბელიანი საუბრის განსაკუთრებული ნიჭით იყო დაჯილდოებული:
„ვისაც არ უნახავს გრიგოლ ორბელიანი დამშვიდებით, ტკბილად მოსაუბრე ნაცნობ მეგობართა შორის, ის თავის დღეში ვერ შეადგენს პოეტზე დაახლოებულ აზრსაც. მარტო იმის ახლო, იმასთან ლაპარაკის დროს, როდესაც ის თავის მოსაუბრეს მადლიანად შეხედავდა და გულიდან გადმოფენილს ნათელში გაახვევდა, რწმუნდებოდა კაცი, რა გამოულეველი, წმინდა, მოკამკამე წყარო იყო ეს კაცი კეთილგონიერებისა და მაღალი გრძნობებისა. არც ერთი საგანი, არც ერთი კითხვა არ იყო კავკასიაში, რომელზეც მას არ შეძლებოდა ლაპარაკი. არც ერთი კაცობრიობის გონების მაღელვებელი საკითხი არ იყო, რომელზეც იმას არ შეედგინა თავისი ქართული, აღმოსავლეთის ქრისტიანის აზრი".

რომანტიკოსი პოეტის უიღბლო სიყვარულსა და უშვილძიროდ დარჩენის მიზეზებზე მწერალი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი მურად მთვარელიძე გვესაუბრა:
- გრიგოლ ორბელიანი 14 წლის იყო, როცა მშობლებმა 3 წლის სოფიო ორბელიანზე დაწინდეს, რაც დანიშვნას ნიშნავდა. მოგვარეზე დაქორწინება, თუ ისინი სისხლით ნათესავები არ იყვნენ, მიღებული გახლდათ. ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ გრიგოლისა და სოფიოს სამომავლო ცხოვრება განისაზღვრა, მაგრამ მათი ცხოვრება სხვაგვარად წარიმართა - გრიგოლს ნინო ჭავჭავაძე შეუყვარდა. „საამო არს საჭვრეტელად, ოდეს ნინას ვარდი ეპყრას, მაგრამ ვინ ჰსცნას ვინა ჰსუნავს ნინა ვარდს თუ ვარდი ნინას".
ნინო ჭავჭავაძეს იმდროინდელი ქართველი და არაქართველი საზოგადოების დიდი ნაწილი ეტრფოდა, ნინო არაერთი ცნობილი პოეტის შემოქმედებით მუზადაც იქცა, თუმცა 16 წლის მზეთუნახავის გულის მონადირება მხოლოდ მასზე 17 წლით უფროსმა რუსმა პოეტმა ალექსანდრე გრიბოედოვმა შეძლო.

ნინო ჭავჭავაძეს ძალიან უყვარდა გრიგოლი, მაგრამ მხოლოდ როგორც მეგობარი.
ნინოს გათხოვება გრიგოლ ორბელიანისთვის დიდი სულიერი დარტყმა აღმოჩნდა და თავისი ტკივილიანი განწყობილება ლექსით გამოხატა:
„ახ, მეც ვიყავ ბედნიერი, მეც მიყვარდა, მეც ვტკბებოდი. / ჰე დღეო სიხარულისა, ესე მსწრაფლად რად წახვედი?"
რასაკვირველია, გრიგოლის არსებაში ნინოსადმი ტრფობა არასოდეს განელებულა, მაგრამ ის უკვე მიუწვდომელ სიყვარულად იქცა. ცნობილია, რომ ნინოს ბედნიერება დიდხანს არ გაგრძელებულა. 1829 წელს ალექსანდრე გრიბოედოვი თეირანში მოკლეს და ნინო 16 წლის ასაკში დაქვრივდა. მისი ბიოგრაფები, მათ შორის უცხოელები, წერდნენ, რომ ახალი ქორწინების რამდენიმე შესაძლებლობის მიუხედავად, ნინო ალექსანდრეს ასულმა არ უღალატა თავის პირველ სიყვარულს. რასაკვირველია, ნინოს, რომელსაც უამრავი ადამიანი და, მათ შორის, გრიგოლ ორბელიანი ეტრფოდა, შეეძლო, თავიდან დაეწყო ცხოვრება, მაგრამ მან ერთხელ მიცემული აღთქმა არ გატეხა და გრიბოედოვის სიყვარულის ერთგული დარჩა.

1829 წელს დაწერილ ლექსში „მტირალ ნინოს" გრიგოლ ორბელიანი სამარესთან დამხობილი ღვთაებრივი სილამაზის მქონე ქალის ტკივილიან განწყობილებას ასახავს:
„თუ ტურფანი თვალნი შენნი/ ცრემლთ აფრქვევენ მწუხარებით, / სულისა შენის ტანჯვანი / არ არს უკეთუ ოცნებით,/ მაშ მოვედ, მნათობო! ჩემს გულზეც? შეწუხებულის შვენებით, / ნაცვლად შენსა მე ვიკვნესო / შენის ჭმუნვისა მიღებით".

უკვე 1830 წელს დაწერილ ლექსში „ნ..დმი" გრიგოლ ორბელიანი წერს:
„მრავალგზის ვფუცავ გივიწყო და ვჰქმნაცა ნება გონების;/ მაგრამ რომ გხედავ, გონების რჩევა სრულიად არ მესმის.../ გული ხელმწიფებს და უფრო უძლიერესად შენ გეტრფის,/ და გულის მონად შექმნილი გონებაც შენდა მოჰფრინვის".
თითქოს გრიგოლი შეეგუა, რომ ნინო მისი არასოდეს გახდებოდა, თუმცა მისი დაქვრივების შემდგომ, როგორც ჩანს, მცირეოდენი იმედი მიეცა და მასში სიყვარულის ახალმა ტალღამ იფეთქა.
გრიგოლ ორბელიანის ლექსებიდან ჩანს, რომ ის თავს ებრძვის და ცდილობს, დაივიწყოს, მაგრამ საკუთარი გულისთქმის წინაშე უძლურია. შემდგომ ლექსებში ჩანს სიყვარულის დამცველის ერთგვარი ფიცი, რომელიც გრიგოლ ორბელიანმა აღასრულა - ისე დაბერდა და გარდაიცვალა, რომ თავისი სიყვარულის ერთგული დარჩა.

რა ბედი ეწია გრიგოლ ორბელიანზე დანიშნულ პატარა სოფიოს?
ნინოს გათხოვებისა და დაქვრივების შემდეგ, სულიერ ჭიდილში მყოფმა გრიგოლ ორბელიანმა აკვანში დანიშნული სატრფო გაიხსენა და აღმოაჩინა, რომ ის პატარა გოგონა მშვენიერ ქალიშვილად იქცა. ხანგრძლივი და უიღბლო სიყვარულის შემდეგ 31 წლის პოეტმა სცადა თავისი განცდების 20 წლის სოფიოზე გადატანა. ის უკვე მთლიანად სოფიოსკენ გადაიხარა, მაგრამ მოულოდნელად საქართველოს დატოვება მოუწია - მას, როგორც სამხედრო პირს, საქართველოდან ნოვგოროდში ჯარისკაცების ჩაყვანა დაავალეს. პოეტს ძალიან ეძნელებოდა ახლობლებთან განშორება, მაგრამ ვალდებულებას ვერ გაექცა და 1831 წელს საქართველო გულდაწყვეტილმა დატოვა.
„მარგალიტ-ცრემლნი ცრემლთა ჰსდევს ნიშნად ჭმუნვისა შენს ღაწვთზე... / სატრფოვ! გშორდები და სიტყვა ვერ მიპოვნია სათქმელად".
გრიგოლ ორბელიანს რუსეთში სოფიოზე ფიქრისთვის ბევრი დრო ჰქონდა. ახალგაზრდა ქალმა თითქოს ახალი სხივი შეიტანა პოეტის არსებობაში. გრიგოლი ჩქარობს სამშობლოში დაბრუნებას, რადგან იცის, რომ საცოლე ელოდება. თავისი უფროსობის წინაშე წერს პატაკებს, რომ დაითხოვონ და სამშობლოში დაბრუნების საშუალება მისცენ. მარიამ დედოფლისთვის მიწერილ წერილში გრიგოლი წერს:
„მე კი დედოფალო რიგაში დავრჩი, ჩემი სოფიკო თავრიზშია. როდის უნდა შევხვდეთ? თმებიც უფრო მითეთრდება უმეტეს და უმეტეს. ვაი, ვაი. ესეც არამცირედ მაწუხებს. ძნელია დედოფალო სახით და გულით უდროოდ დაბერება და ამისთვის მეშინიან. ვაი თუ ბოლოს ქოქოლა მომაყაროს და მითხრას მეხი კი დაგეცესო".

მარიამ დედოფლისთვის მიწერილ მეორე წერილში გრიგოლი წერს:
„ჩემი სოფიკო გაზაფხულს წამოვა პეტერბურგს და მისი დედით და მგონია, მამინაცვლით და მაშინ ვიხილავ თუ რარიგად გააბრწყინვალებს პეტერბურგს თავის სილამაზით და მერცხლის თვალებით, მაგრამ მეშინიან კი ძალიან. ვაი თუ მანდ გამიფრინდეს საუკუნოდ და ამდენი წლის იმედები ერთ წამს გამიქარვოს. წყეული გვარდიის აფიცრები ამ შემთხვევაში ძალიან საშიშები არიან".

სამწუხაროდ, გრიგოლს წინასწარმეტყველება აუხდა და მალე თბილისიდან მანანა ორბელიანმა შეატყობინა, შენი საყვარელი სოფიო გაგითხოვდაო.
რასაკვირველია, გრიგოლი ძალიან დააღონა კიდევ ერთმა იმედგაცრუებამ.
1836 წელს ის მარიამ დედოფალს გულდაწყვეტილი წერდა:
„ვაპირებ საქართველოში წასვლას, მაგრამ სოფიო გამითხოვდა. გვარად ბეზაკმა შეირთო, რომელიც არის პრავიტელი კანცელარიისა. მეც ვანუგეშებ ჩემს თავს მით, რომ არა მარტო მე ვარ ამ სოფელში მოტყუებული".გრიგოლ ორბელიანი საცოლეს ცრემლიანი სტრიქონებით დაემშვიდობა:
„მე განშორებულს, სვე გამწარებულს / მაშინ გონებით თუ დამივიწყებ / რა შევინანებ, ოღონდ კი შენს გულს ზოგჯერ გახსოვდე ჩემდამო ერთგულს".

გახდა თუ არა სოფიოს გათხოვების მიზეზი ნინო ჭავჭავაძისადმი გრიგოლ ორბელიანის ტრფობა? მკვლევარი აცხადებს, რომ საეჭვოა, ამ სიყვარულის შესახებ სოფიოს რამე სცოდნოდა, რადგან გრიგოლის ძმამაც არა იცოდა რა:
- ჩემი აზრით, სოფიოს გათხოვების მიზეზი ნინო ჭავჭავაძის მიმართ პოეტის ტრფობა ვერ გახდებოდა. 1835 წლის 12 მარტს გრიგოლის ძმა ზაქარია პოეტს წერდა:
„გეტყვი სწორედ, რომ N გაამწარა ჩემი სიცოცხლე. ბიჭო არა გრცხვენია? რას მატყუებდი? შენ ჩემზე მეტად გყვარებია და ჩემს წინ მალაყებს რად თამაშობდი? ახლა შენ დაგრჩა ბურთი და მოედანი".
ამ ბარათიდან ჩანს, რომ ნინო ჭავჭავაძის მიმართ გრიგოლის ტრფობაზე მისმა ძმამაც არაფერი იცოდა და საეჭვოა, სოფიო ორბელიანს სცოდნოდა რამე.

# data[].attributes.attachment_link.title
გრიგოლ ორბელიანის უშვილძიროდ გადაგების მიზეზები და სამარეში წაღებული სიყვარული

# data[].attributes.attachment_link.description
ქართველი რომანტიკოსი პოეტისა და სამხედრო მოღვაწის გრიგოლ ორბელიანისგარდაცვალებით შეწყდა სამეფო ოჯახთან ნათესაურ კავშირში მყოფი ორბელიანების ბრწყინვალე შტო, რადგან მარტოსული და უცოლოდ დარჩენილი პოეტი უშვილძიროდ წავიდა ამ ქვეყნიდან. თანამედროვეთა და ბიოგრაფების მოგონებებიდან ჩანს, რომ გრიგოლი მეგობრების მოყვარული ადამიანი იყო. ზაფხულობით ის კოჯორში ან ტაბახმელაში ჩადიოდა, სადაც ახლობლებსა და ნათესავებს ეპატიჟებოდა.

# data[].attributes.headline
ხვიჩა მახაჭაძე 

# data[].attributes.subject
ხვიჩა მახაჭაძე 

# data[].attributes.body
1) ტექსტის შესავალში გამოვიყენებდი ფრაზებს:
ტექსტის ავტორია.
ტექსტი ეკუთვნის.
ტექსტი ეხება აქტუალურ პრობლემებს.
2) ტექსტის ძირითად ნაწილში გამოვიყენებ:
ტექსტში აღწერილი საკითხი მნიშვნელოვანია თვალსაზრისით.

პრობლემა აქტუალურია და საჭიროებს მეტ ყურადღებას.

პრობლემის გასაანალიზებლად აუცილებელია.

საკითხის დასმას სათანადო მიდგომა სჭირდება.

3)დასკვნაში გამოვიყენებ:
მიუხედავად იმისა, რომ ტექსტი საინტერესოა, ბოლომდე არაა გამოკვეთილი ავტორის მიზანი.

მართალია, ტექსტი საინტერესოდ იკითხება, მაგრამ ლოგიკური მსჯელობა ხანდახან ბუნდოვანია

# data[].attributes.attachment_link.title
ტექსტის გააზრებიათვის

# data[].attributes.headline
კირკიტაძე ნიკა1)

# data[].attributes.body
კირკიტაძე ნიკა
1) ტექსტის შესავალში გამოვიყენებდი ფრაზებს:
ტექსტის ავტორია.
ტექსტი ეკუთვნის.
ტექსტი ეხება აქტუალურ პრობლემებს.
2) ტექსტის ძირითად ნაწილში გამოვიყენებ:
ტექსტში აღწერილი საკითხი მნიშვნელოვანია თვალსაზრისით.

პრობლემა აქტუალურია და საჭიროებს მეტ ყურადღებას.

პრობლემის გასაანალიზებლად აუცილებელია.

საკითხის დასმას სათანადო მიდგომა სჭირდება.

3)დასკვნაში გამოვიყენებ:
მიუხედავად იმისა, რომ ტექსტი საინტერესოა, ბოლომდე არაა გამოკვეთილი ავტორის მიზანი.

მართალია, ტექსტი საინტერესოდ იკითხება, მაგრამ ლოგიკური მსჯელობა ხანდახან ბუნდოვანია.

ჩვენი აზრით, ავტორმა დამაჯერებლად გადმოგვცა.

# data[].attributes.headline
 კირკიტაძე ნიკა : 1.

# data[].attributes.body
კირკიტაძე ნიკა : 1.ა  2.ა 3.დ 4.ა 5.დ 6.გ 7.ბ 8.დ 9.დ 10.ა 11.გ 13.ბ 14.ა  15.გ

# data[].attributes.body
1.ა  2.ა 3.დ 4.ა 5.დ 6.გ 7.ბ 8.დ 9.დ 10.ა 11.გ 13.ბ 14.ა  15.გ

# data[].attributes.headline
ანჯელა ჯაყელი

# data[].attributes.subject
ანჯელა ჯაყელი

# data[].attributes.body
1.კლიშეები შესავალი ნაწილისათვის-
2. ძირითადი ნაწილისათვის-
3. დასკვნისათვის-

# data[].attributes.body
1.ა 2.ა 3.დ 4.ა 5.დ 6.გ 7.ბ 8.დ 9.დ 10.ა 11.გ 13.ბ 14.ა 15.გ

# data[].attributes.headline
ხვიჩა მახაჭაძე 

# data[].attributes.subject
ხვიჩა მახაჭაძე 

# data[].attributes.body
1.ა  2.ა 3.დ 4.ა 5.დ 6.გ 7.ბ 8.დ 9.დ 10.ა 11.გ 13.ბ 14.ა  15.გ

# data[].attributes.body
ხვიჩა შემოდი უკვე???

# data[].attributes.attachment_link.title
საგაკვეთილო რესურსი-პეიზაჟი

# data[].attributes.headline
გაეცანით ინსტრუქციას 

# data[].attributes.subject
გაეცანით ინსტრუქციას 

# data[].attributes.body
გახსენით პრეზენტაცია დააკვირდით ტექსტს და ამოიცანით რა დანიშნულება აქვს ტექსტში პეიზაჟს:
1.ფონის შექმნა პერსონაჟთა მოქმედებისათვის;
2.გარკვეული განწყობის შექმნა;
3.ნაწარმოების ძირითადი იდეის გამოკვეთა.

# data[].attributes.attachment_link.title
ტექსტის ანალიზი

# data[].attributes.attachment_link.title
ტექსტის გააზრება