# data[].attributes.body
Een al enkele jaren afgestudeerde studente die haar ervaringen van haar buitenlandse stage in Oeganda kwam bespreken. Met welke ingesteldheid we best niet of juist wel vertrokken. Welke verwachtingen we mochten hebben of wat we juist niet. De redenen om al dan niet te vertrekken. Ervaringen werden gedeeld. Op zich een heel leerrijke sessie waarbij er veel duidelijkheid geschept werd. Enkel kan ik me er niet echt bijhouden omdat een buitenlandse stage onhaalbaar is voor mij. Dus toen het over inentingen, huisvesting,… ging werd het moeilijk te blijven opletten. De instellingen waarmee en verwachten vond ik wel leuk om te horen. Het heeft ook veel inzichten en hoeken om naar andere landen te kijken geopend.

# data[].attributes.body
Ze begonnen met uit te leggen waarom ze het onderwerp belangrijk vinden. Dat er een grote taboe is en dat dit bespreekbaar moet worden. Niet enkel seksualiteit maar ook misbruik. Want dat mensen die misbruikt zijn geweest zich niet moeten schamen zij kunnen en niets aan doen. Enkel degene die hen misbruik heeft zou zich dood mogen schamen en schuldig voelen. Ik vind dat dit waar is natuurlijk is er al een verbetering in de bespreekbaarheid van seksualiteit dan vroeger. Maar dit is nog niet voor iedereen zo gemakkelijk. Dus inderdaad dit zou een bespreekbaar onderwerp moeten zijn voor iedereen. Ook voor jongeren die qua ontwikkeling achter komen (denkend aan haar voorbeeld van de jongen in het speciaal onderwijs). Het misbruik is een grotere taboe en een nog moeilijker bespreekbaar onderwerp. Ik kan er inkomen dat de meesten zich schamen en een schuldgevoel hebben en er hierdoor niet voor durven uitkomen. Waardoor ze zich heel alleen moeten voelen. Zelf vind ik dat dit inderdaad ook bespreekbaar moet zijn voor zei die behoefte hebben erover te kunnen praten zonder beoordeelt te gaan worden. wat me zeker interesseerde was de therapie die ze volgde hiervoor. Er werd er niet echt ver  op ingegaan maar ze proberen het gevoel bv eigenschuld, iets misdaan,.. om te zetten in ik kan er niets aan doen,…

We maakten ook kennis met het vlaggensysteem dit vond ik een moeilijk (soms zaten we er toch naast maar na de uitleg konden we ons vinden in het juiste antwoord) je eigen waarden en normen spelen grotendeels mee over hoe je tegenover een situatie kijkt, hierdoor waren de antwoorden ook soms uiteenlopend. Wel vond ik het een heel duidelijk systeem die voor nog veel doelgroepen te gebruiken valt. Ook om zelf een situatie te beoordelen lijkt het me een goed idee. Volgens mij kijk je dan ook minder vanuit je eigen perspectief.

Zelf vond ik dit een heel interessante sessie een van de meisjes sprak uit eigen ervaringen en we mochten haar dan ook vragen stellen. Hun perspectief beluisteren en de redenen waarom ze voor dit onderwerp kozen legden ze ook uit. Daarnaast legden ze ook uit wat signalen waren waarbij je toch even de situatie verder in de haten houd. Ze kon dit ook vertellen uit eigen ervaring, wat het best ingrijpend maakte om naar te luisteren. Ze vertelde ook hoe haar ouders hierop reageren en wat zijzelf van hun reacties vond dit vond ik goed om te horen uit iemand die dit meemaakt, ondanks dat iedere persoon er anders op kan reageren en een andere mening heeft, een ander kan daar naar raden of het zich proberen voorstellen maar dat is toch nog iets anders.

# data[].attributes.headline
International Cooperation in Refugee Protection

# data[].attributes.subject
International Cooperation in Refugee Protection

# data[].attributes.body
Ik keek uit naar deze sessie, maar op een of ander manier heeft dit een beetje tegengevallen. Deze sessie was voor een groot deel alleen maar cijfers en statistische gegevens die werden meegedeeld. Op zich vind ik dit wel interessant om te weten (zeker toen hij het aantal vluchtelingen uit welke de landen weergaf en welke landen het meest vluchtelingen opvangen), maar ik had graag wat minder de statistische kant gezien.
Bovendien vond ik het ook de moeilijkste sessie om te verstaan, doordat er veel moeilijke termen voorkomen in het Engels die ik in het Nederlands misschien net iets beter kan plaatsen.

# data[].attributes.headline
Addictions in Ukraine: statistics, situation: practices and methods of rehabilitation and prevention of alcohol, drugs and gambling addiction

# data[].attributes.subject
Addictions in Ukraine: statistics, situation: practices and methods of rehabilitation and prevention of alcohol, drugs and gambling addiction

# data[].attributes.body
Deze sessie werd gegeven door Father Igor en zijn spreektolk.

Ik vond het ten eerste super leuk en interessant dat ik zijn taal kon horen tijdens de sessie. Hij had een tolk mee, omdat hij nog Engels aan het leren is en nog niet voldoende bemachtigd om een presentatie te geven. Op zich vond ik dit niet erg en was gaf dit deze sessie en soort charme.
Ten tweede was ik shock toen hij vertelde over de situatie rond alcohol gebruik in Oekraïne. Alcohol wordt zo goed als dagelijks genuttigd (het is een "every day food" geworden) en is ook goedkoop en gemakkelijk te verkrijgen. Hierdoor zijn er ook veel jongeren die alcohol zeer regelmatig nuttigen. Jongeren worden dit ook vaak aangeleerd van hun thuis uit. Ook tijdens zwangerschappen wordt er gedronken, waardoor er zeer veel kinderen met verstandelijke beperkingen geboren worden.
Alcohol en drugs -in mindere mate- wordt voornamelijk gebruikt als ontsnapping aan het leven/ problemen/ verveling,... In Oekraïne sterven er dan ook (officieel) 45 000 mensen aan alcohol (onofficieel zou dit het dubbele zijn).

Het feit dat er geen hulp wordt geboden vanuit de overheid om te ontwennen, vind ik nog shockerender. Er bestaan enkel private hulpverleningsmogelijkheden die betaalbaar zijn voor de rijken. Ik kan het maar niet snappen dat zo'n groot aanwezig probleem zo laag op de agendapunten staan.

# data[].attributes.headline
From 'Palestine' to 'Children of the World'

# data[].attributes.subject
From 'Palestine' to 'Children of the World'

# data[].attributes.body
Deze sessie vond ik voornamelijk in het begin zeer interessant. Toen vertelde hij over zijn ervaringen met zijn reizen en projecten in Palestina/ Israël. Ik vond het zeer interessant om deze geschiedenis nog eens opgefrist te krijgen. Ook hebben we verhalen te horen gekregen dat hij zelf heeft kunnen getuigen of via kennissen te weten is gekomen.
Hij heeft me enkele dingen bijgebracht waar ik geen besef van had zoals: administratieve detentie en the key to return. Verder vond ik het ook zeer leuk dat hij Banksy bij zijn verhaal betrok en enkele werken rond de Palestijnse kwestie van hem liet zien en uitleg over gaf.

Ik vond het zeer spijtig en minder interessant dat hij zijn project 'Kinderen van de Wereld' zo gedetailleerd heeft besproken. Op zich vond ik het leuk om kennis te maken met dit project, maar ik haakte af doordat hij er te diep op in ging naar mijn mening.

# data[].attributes.body
Deze sessie was een soort herhaling van wat wij gezien hebben in de lessen. Zo vertelden ze ons bijvoorbeeld meer over bepaalde pedagogen, dat het belangrijk was casussen vanuit verschillende perspectieven te bekijken enzoverder.

Verder vertelden ze ons meer over normen en waarden. Hier mochten we zelf ook via mentimeter onze eigen waarden meegeven:
Margot: respect, vertrouwen, eerlijkheid
Femke: respect, liefde, vriendelijkheid
Toen we ons hierop gingen verdiepen en de waarden bespraken merkten we op dat respect, vertrouwen en eerlijkheid heel vaak aan bod kwam.

We kregen een casus en ze vroegen ons om een rangschikking te maken van welke persoon jij het meest schuldig bevond in het verhaal. Hier merkten we op dat er veel verschillen en onenigheden waren in de klas. Daaruit konden we afleiden dat ieders referentiekader anders is om een persoon te "beoordelen". Hierin spelen waarden en normen ook een grote rol.

Er werden ook filmpjes getoond wat er voor zorgde dat we de aandacht er goed bij konden houden. Sommige filmpjes waren eerder humoristisch en toonden aan dat opvoeding verschillend is van land tot land. Deze filmpjes waren dus handig om op een ludieke manier verschillende opvoedingsgewoonten in kaart te brengen.

# data[].attributes.body
Een groot verschil tussen deze opleiding en de opleiding 'orthopedagogie' is dat hun opleiding 4 jaar duurt. Van ons is dit 'maar' 3 jaar. Daarnaast hebben ze in Nederland ook keuzevakken in het eerste en tweede jaar. Bij ons in België is dit enkel in het laatste jaar. Net zoals ons hebben ze leerteam, enkel wordt dit helemaal anders ingevuld. Het gaat meer om hoe je jezelf voelt en is meer persoonsgericht in Nederland. Bij ons wordt er meer theorie in betrokken.

Wat Margot en Femke heel interessant vonden was dat ze vrije ruimte krijgen. In deze vrije ruimte mogen ze zelf een onderwerp kiezen waar ze zich volledig in kunnen verdiepen. Annabelle had er bijvoorbeeld voor gekozen gebarentaal te leren. Eva verdiepte zich in Godsdiensten omdat ze dit een belangrijke invloed vind bij het begeleiden van jongeren.
Wij vinden dat deze vrije ruimte ook moet worden aangeboden bij ons.

Wat wij nog als positief zagen in Nederland is dat ze het hele jaar door twee dagen in de week stage hebben. Op deze manier kunnen ze hun manier van werken nog aanpassen doorheen het jaar.

# data[].attributes.body
Ze leerden ons wat meer over hun cultuur. Ze vertelden onder andere hoe kerstmis wordt ervaren bij hen. Welke rol het christendom had op hun leven. Verder kregen we ook wat extra uitleg over hun welvaartsstaat. Tenslotte legden ze uit wat het typische Deense woord 'hygge' betekend.

Femke en Margot vonden het een fijne manier om via muziek hun cultuur wat beter te leren kennen. We hebben een kerstliedje gezongen. Bovendien leerden ze ons een liedje in hun taal.

Zelf vinden we kerstmis een gezellige periode waar we heel wat belang aan hechten. Het is een periode waar we als familie bij elkaar komen om de feestdag te vieren net zoals in Denemarken.

Verder merken we dat ze meer belang hechten aan geloof. Dit vond Femke heel interessant omdat ze zelf protestant is. Zij hecht dus ook veel aandacht aan geloof. Margot daarentegen gaat amper naar de kerk. Hier merkt zij een verschil op tussen België en Denemarken.

Een ander groot verschil dat we opmerkten was het onderwijssysteem. Mensen die willen studeren krijgen hiervoor geld. Voor hen is onderwijs volledig gratis. Bovendien merkten we ook een verschil op in het lessenrooster. In Denemarken is er enkel les van 8 u tot 12 u.

Ze leerden ons dat 'hygge' een typisch deens woord is. Dit woord staat voor gezelligheid, familietijd, vrienden...

Tenslotte leerden we nog enkele standaardwoorden/ zinnen, wat heel leuk was! Zo leerden we de zin: 'Vil du have en ol.' (Wil je een biertje hebben?). ;)

# data[].attributes.body
Deze sessie werd gegeven door René Bullinga. Hij geeft onder andere dramatraining en geeft hier dan ook veel waarde aan. Hij gaf bijvoorbeeld trainingsessies aan kleuterjuffen en kinderen in kleuterscholen in Palestina.

Margot en Femke vinden dit een mooi intitiatief en hebben respect voor wat hij doet. Zelf willen we ooit ook iets kunnen betekenen in minder welvarende landen.

We vonden het een zeer leerrijke sessie. Hij vertelde veel over de huidige situatie in Palestina-Israël. Margot wist er niet veel van maar kan zich er nu een beeld van schetsen hoe het er aan toe gaat. Ik, Femke vond het interessant om iemand aan het woord te horen die pro-Palestina is. Dit omdat ik wel veel hoor over de huidige situaties, maar meer pro-Israël.

Hij vertelde dat hij theater gebruikt voor een kwaliteitvolle ontwikkeling van kinderen.

Wat ons vooral bij bleef was een foto van een lijst met namen op de apartheidsmuur. Deze namen zijn die van kinderen die vermoord zijn door het Israëlisch leger. Op het einde van de sessie liet hij ons een filmpje zien over de problematiek in de vluchtelingenkampen. Hier werden Margot en Femke stil van.

Hieronder nog een foto uit het reisverslag van René. Dit stelt een wachttoren voor die je kan vinden aan de apartheidsmuur. Maar het is niet zomaar een wachttoren. Het stelt een soort kermisattractie voor waar kinderen veel plezier aan beleven.

# data[].attributes.headline
How does poverty look like? How can we visualise a concept? 

# data[].attributes.subject
How does poverty look like? How can we visualise a concept? 

# data[].attributes.body
Binnen deze sessie moesten we aan het werk gaan met tekenen en werken met klei. De sessie ging over wat arm zijn is - buiten het stereotiepe geen geld hebben. Eerst moesten we kort schetsen en proberen weer te geven wat armoede is. Ieder had zijn eigen manier: boom zonder bladen, leeg glad met een vastgezette tap erboven, 9 vierkanten als uiterlijk maar in de schaduw een ander figuur per vierkant,... Daarna moesten we ons 2D voorstel naar 3D brengen met klei door de focus van de schets er uit te halen. Zo werd bijvoorbeeld de tap geboetseerd of een kale tak of een vierkant voor de spiegel die zijn ware aard reflecteert.

Ik vond dit een veel leerrijkere manier om over armoede bezig te zijn dan dat we een opsomming krijgen van wat armoede is, wat de kernmerken zijn,...dit was bovendien ook het doel van de docent.

# data[].attributes.body
De sessie Danish pedagogy was voornamelijk interessant om de verschillen op vlak van economie te bekijken. Over het algemeen is de opleiding gelijk, buiten dat zij meer en langere stage periodes hebben dan ons. Hetgeen dat sterk verschilt is de financiering van de staat en de mindset dat dit veroorzaakt bij de studenten.
Als student krijg je geld van de staat om te gaan studeren. Dit is rond de 800 euro per maand. De overheid doet dit uit de motivatie dat studenten dit zullen terugbetalen aan de hand van werken. Zo krijgen ze ook geld bij het stage lopen (1500 euro per maand) in het eerste jaar, in de volgende jaren krijgen ze een salaris van de stageplaats zelf. Indien je alleen woont en/ of een kind hebt, verhogen deze tegemoetkomingen van de staat, waardoor er heel veel jongeren van 19/20 jaar al uit huis trekken.

Bovendien zorgt die tegemoetkoming er ook voor dat mensen waarbij hun werk niet zo goed verloopt of die een beperking hebben opgedaan, waardoor ze hun werk niet meer kunnen uitvoeren, een nieuwe studie kunnen aangaan. Hierdoor is het leeftijdsverschil binnen de studies vaak veel groter. (de studenten waren zelf 23, 24, 28 en 36 jaar)

De studenten vertelden vervolgens dat deze financiering niet perse volledig positief is. Binnen de opleiding worden de studenten verwacht een groot self- discipline te hebben. Ze mogen de les verlaten wanneer ze willen, mogen toekomen wanneer ze willen, zitten vaak op hun pc andere dingen te doen,... Vaak blijven ze ook gewoon thuis of gaan ze gaan weken tijdens de lesuren om nog meer geld te verdienen.
De lessen vinden steeds plaats tot ten laatste 12/14 uur, maar vaak zijn er tegen dan geen mensen meer aanwezig en klagen ze over de lange dagen.
Voor al deze redenen vind ik het niet goed dat er een financiering is voor elke student. Het geeft natuurlijk zijn voordelen voor studenten die de studies moeilijker kunnen betalen of indien je moet veranderen van loopbaan, maar dit heeft duidelijk een grote negatieve invloed op de attitude van de studenten.
.

# data[].attributes.body
De persoon die deze sessie haf woonde twee jaar in Afrika dus sprak hij ook uit eigen ervaringen, en wat hij daar had gezien of meegemaakt. Vooral hetgeen hij begin de sessie zei vond ik interessant en had grote waarheid in zich namelijk: Wat hebben ze nodig? Hoe kunnen we helpen? En vooral hoe maken we ons overbodig?

Anders dan hier zijn er daar nog grote verschillen qua loon, blanken verdienen daar veel meer voor hetzelfde werk als zwarten.

Maar we mogen niet oordelen ze staan bijvoorbeeld al verder dan waar wij stonden 300-400 jaar geleden.

Door armoede is daar onder andere problemen met tienerzwangerschappen. Vooral tussen de 10-14 jaar vaak ook bewust dit omdat ze dan van een kinderbijslag kunnen genieten. Hierin verschillen ze ook van ons waar dit niet leeftijdsafhankelijk is, waardoor dit bij ons niet voorkomt. Ik vind het enerzijds echt goed dat ze deze meisjes willen helpen maar het resultaat is erg. Hoewel ik het versta als hij hun visie uitleggen of ten minste hun motivatie en die is schreiend. Ook het feit dat ze heel veel drinken zodat ze een grotere kans hadden om een kindje te krijgen met een handicap omdat hun uitkering twee keer zoveel zou. Dit is ongelofelijk dat ze dit doen om met dat geld even te kunnen overleven. Het ergste is dat ze de kinderen vaak ‘dumpen’ dus vind ik het goed dat er een project is opgezet waar ze deze kinderen anoniem kunnen afstaan. Wel vind ik dit een tijdelijke oplossing hopelijk kan dit ooit bijna volledig opgelost gaan worden.

# data[].attributes.body
Deze studenten zaten in dezelfde school als de studenten die in mijn eerste sessie aan het woord waren. Ze begonnen met een korte uitleg over hoe de werking van hun school. In dit kort overlopen van andere studenten is mijn mening over de verschillen over de scholen hetzelfde gebleven als gisteren. Hun opleiding noemt ecologisch pedagogiek, ecologische verwijst naar verschillende perspectieven.

We krijgen een casus en krijgen de opdracht om per twee de factoren en/of redenen te geven hoe het zou kunnen dat een jongentje Ruben sloeg op een ander jongentje. Daarna werd ons gevraagt naar de andere studenten wat zij hadden. Hun bedoelde boodschap was ermee dat we heel breed kunnen kijken en dat dit ook nodig is. Hier vind ik dat ze zeker gelijk in hebben wordt in veel visies weergegeven namelijk in het ecologisch model en het systeemdenken,… Je moet verder kijken dan de situatie zelf om de situatie te verstaan. dit brachten ze over aan de hand van de casus. Een tweede boodschap dat ze wilden meegeven is dat je samen een bredere kijk hebt. Hierin kan ik ze zeker volgen dit ondervind ik ook in de onderwijsgroepen.

Ze tonen ook aan dat je waarden en normen kunnen zorgen voor verschillende perspectieven op eenzelfde situatie. Hier ben ik me niet altijd volledig van bewust, ik weet dit natuurlijk wel maar aan de hand van een casus hebben ze dat duidelijk gemaakt. Waardoor dit duidelijk werd.

# data[].attributes.headline
Opleiding ecologische pedagogiek en stage 

# data[].attributes.subject
Opleiding ecologische pedagogiek en stage 

# data[].attributes.body
Net zoals Sidney volgde ik ook de sessie 'opleiding ecologische pedagogiek en stage'.

Ik had voornamelijk mijn bedenkingen bij de beperkte hoeveelheid theorie dat zij krijgen. Toen ik hen hierover aansprak na de sessie zeiden ze dat ze dit soms ook wel missen. In plaats van onze theoretische examens hebben zij hoofdzakelijk verslagen en presentaties. Op zich vind ik verslagen schrijven ook iets dat je veel uit kan leren, soms meer dan een gewoon examen, maar het een theoretische basiskennis vind ik ook wel belangrijk. Hierdoor ben ik meer tevreden met onze theoretische examens en af en toe praktijk gerichtere lessen.

Verder vind ik de vrije ruimte dat zij krijgen om naar eigen interesse in te vullen, iets dat ik misschien graag ook in onze richting zie toegepast worden. Voornamelijk omdat dit een manier is om de studie iets persoonlijker te maken en je eigen krachten en moeilijkheden te ontdekken. Dit mis ik in onze richting soms een beetje. Bij ons is dit redelijk gelijklopend voor de studenten. De stage is bijna de enige mogelijkheid om het persoonlijker te maken.

Ten slotte vind ik hun vorm van lokaalinvullen zeer aangenaam. Toen we toekwamen waren de banken in een U vorm geplaats, wat direct zeer uitnodigingd was. In het middelbaar had ik ook 1 vak waar dit werd toegepast en dit vind ik een zeer efficiënte manier om iedereen uit te nodigen om deel te nemen aan de les.

# data[].attributes.body
Ik had het toch niet gemakkelijk om te volgen in het Engels en hoe verder in de sessie hoe moeilijker om me te concentreren op wat er werd gezegt.

Vulnerable = geen individueel gegeven maar een contextueel concept. Hiermee ga ik zeker akkoord de kwetsbaarheid van een persoon heeft vooral te maken met de factoren rondom de persoon. Welgesteldheid gezin, ziekte, trauma’s,….

Hij zei dat je mensen niet kan beoordelen/ verstaan als je hun context niet weet. Mensen handelen vaak uit reactie op verschillende factoren. Zolang we deze factoren niet weten/ begrijpen kunnen we niet weten/snappen waaruit ze handelen.

Hij vertelde over verschillende termen waarvan we ze eigenlijk allemaal wel ‘kennen’: inclusion, empowerment,… hij zei we gebruiken deze woorden maar wat word ermee bedoelt? Verstaan we allemaal hetzelfde onder deze woorden?

Persoonlijk vind ik dat hij gelijk heeft we gebruiken allemaal wel eens die woorden en de rode draad zal voor iedereen wel hetzelfde zijn, maar we zullen er niet allemaal exact hetzelfde onder verstaan.

Er zijn dus verschillende vragen:

-          Wie is verantwoordelijk?

-          Wat is vulnerable?

De context van ons land is de welvaartstaat deze ontstond na wereldoorlog II

De armen worden met het systeem iets rijker, maar de rijken worden nog rijker en bij hun stijgt het 10x meer dan bij de armen. Dus hij heeft vragen bij het systeem ook met deze stelling kan ik het vinden. De cijfer kunnen niet liegen maar er wordt niets aan gedaan. Er werd gezegt je kan erin meegaan of je ertegen verzetten. Hierbij stel ik me vragen niet iedereen is denk ik in de mogelijkheid zich tegen het systeem te geen verzetten.

# data[].attributes.headline
opleiding ecologische pedagogiek en stages

# data[].attributes.subject
opleiding ecologische pedagogiek en stages

# data[].attributes.body
De meisjes die de opleiding ecologisch pedagogiek volgen in Nederland vertelden over hun schoolervaring die ze tot nu toe hadden over de opleiding en hun stage.

Wat opviel bij mij was dat er toch wel grote verschillen waren. Zo vond ik het wel interessant dat ze zoveel stage hebben toch meer dan dat wij hebben. Daarnaast mogen ze ieder jaar een andere stageplaats kiezen vooral dit vind ik een goeie zaak. Hoewel ik zeker versta waarom dit bij ons niet het geval is. Wel denk ik dat ik liever blokstage heb zoals bij ons het geval is en niet zoals hen enkele dagen in de week school en andere stage zoals dat bij hen gaat. In een blokstage ga je niet iedere keer op dezelfde dag bv de vrijdag meer ga je 5 dagen in de week waardoor je ook meer verschillende dagplanningen kan ervaringen.

Waar ik zeker van opkeek was dat ze keuzevrijheid hadden dus naast hun verplichte vakken enkele uren mogen invullen met iets naar keuze wat aansluit bij de opleiding. Dit vonden ze zeer fijn hier kan ik zeker inkomen zo kun je ook van deze keuzevrijheid opzoek gaan wat je het meest ligt binnen de opleiding, wat naar mijn mening enkel positief kan zijn voor op het latere werkveld want je kan je ook meer gaan verdiepen in iets waar je verder mee wil.

Er zit ook verschil in les vorm wij krijgen op een heel andere manier les. Wij zitten in rijen achter elkaar te luisteren naar de docent en hebben vaak hoorcolleges. Bij hun krijgen ze les zittend in een U vorm en gaan naar hun zeggen echt in interactie en overleg over de leerstof. Wat bij ons enkel voorkomt in de leergroepen. Zelf weet ik niet goed wat ik over deze les vorm zou vinden want ik kan het me moeilijk voorstellen.

De evaluatie lijkt ook anders te gaan verlopen zij moeten vaak verslagen schrijven als een soort examen en hebben dan ook zeer weinig examen zoals wij die hier kennen zo hebben ze in het eerste jaar 1 examen afgelegd wel moeten ze zeer veel verslagen maken. Ik vond het interessant deze verschillen te horen en zij ware dit duidelijk ook ze vroegen dan ook aan ons wat de verschillen waren.