# data[].attributes.body
Ik vind het boek Morgen toen de oorlog begon een goed boek dat zich op een leuke plek afspeelt, en ik zou het je zeker aanraden. Ik ben van mening dat de sfeer in het dorpje Wirrawee gezellig was voordat de oorlog uitbrak, het was een gezellig plaatsje waar iedereen elkaar kenden. Er waren geregeld marktjes op het marktplein waar allerlei leuke spullen werden verkocht. Nu, tijdens de oorlog raad ik je ten zeerste af om naar Wirrawee te gaan. Niet alleen word je direct gevangen genomen door de soldaten en opgesloten op het marktplein, ook is het heel moeilijk er te komen, aangezien de brug die naar Wirrawee leidt gesloopt is door een paar guerrillastrijders. Als de oorlog afgelopen is en alle schade weer is hersteld, raad ik de mensen die van lange wandeltochten en boerderijen houden aan om een keer op bezoek te gaan.  Maar tot dat moment raad ik het je af om er heen te gaan. Want op dit moment is Wirrawee niet echt  ‘The place to be'.

# data[].attributes.body
Ellen is de hoofdpersoon en de fictieve schrijfster van het boek. In het begin is Ellen een onbezorgd meisje van ongeveer zeventien jaar dat samen met haar ouders en twee honden op een boerderij woont buiten het dorp Wirrawee. Ellen heeft het samen met Carrie haar beste vriendin erover dat ze lang niet in het bos hebben gekampeerd dus besluiten ze om samen met wat vrienden te gaan kamperen. Als ze terugkomen is het land waar ze wonen veroverd en verandert Ellen.

Ze gaat meer over zichzelf nadenken en vraagt zichzelf voortdurend af of ze een slecht persoon, of een moordenaar is, omdat ze drie soldaten heeft gedood. Daardoor kan ze niet goed slapen en is ze vaak moe. Daarentegen wordt Ellen wel dapperder aangezien ze met een bulldozer iemand ophaalt en meeneemt in de laadbak, terwijl ze onder vuur wordt genomen.

# data[].attributes.body
Het vorige bezoek aan de Hell in Tailor Stitch is pas een paar dagen geleden,

en de Hell is onveranderd gebleven. Het is ergens in de zomer en het is mooi weer. Nog steeds stroomt het rustig kabbelende beekje en fluiten de vogels. Toch is de sfeer gespannen bij Ellen en haar vrienden. Ze zijn net van Carries huis hier heen gevlucht om zich te verstoppen voor de vijandige troepen die Wirrawee hebben bezet. Terwijl ze zich verstoppen, bedenken Ellen en haar vrienden een plan om de vijand te saboteren. De Hell is een uitvalbasis geworden. Ellen en haar vrienden bedenken het idee om de brug naar Wirrawee op te blazen zodat te toevoer van goederen wordt geblokeerd.

# data[].attributes.body
Hell is een mooie plek midden in het bos Taloir Stichs, er stroomt een rustig kabbelende beek doorheen. In de Hell ligt een grote omgevallen boom waar je goed tegen aan kan zitten. De situatie in de Hell is ontspannen, omdat de zeven personen die er verblijven niet bezig zijn met de buitenwereld en ze behalve eten, kletsen en spelletjes spelen niet zo veel doen. Tijdens het verblijf in de Hell is het zomer en is het mooi warm weer. Ellen en haar vrienden zijn veel bij het beekje te vinden om zich te koelen. De dagen verstrijken en het eten  raakt langzaam op, waardoor ze gedwongen zijn om weet naar huis te gaan.

# data[].attributes.body
Het boek Morgen toen de oorlog begon heette oorspronkelijk Tommorow, When The War began en is door de Australische schrijver John Marsden geschreven. Het boek is voor het eerst gepubliceerd in 1995. Het verhaal speelt zich af in Wirrawee en gaat over Ellen, de ik-persoon in het verhaal. Samen met Carrie, een goede vriendin, besluit ze om met een paar vrienden te gaan kamperen in het plaatselijke bos Tailors Stichs.

Uiteindelijk mogen er vijf van de zes mensen die ze gevraagd hebben mee (Lee, Homer, Fi, Kevin en Robyn) van hun ouders.

Eenmaal teruggekomen gaan ze met z'n zevenen naar Ellens huis, waar ze erachter komen dat er iets mis is: "De honden zijn dood", was mijn eerste gedachte "ze sprongen niet rond en ze blaften niet.” Ook  haar vader en moeder zijn nergens te bekennen. Nadat ze naar de huizen van Homer en Carrie zijn gereden en daar ook niemand aantreffen komen ze tot de conclusie dat er iets vreselijk mis is en gaan op onderzoek uit. Ze komen erachter dat in de nacht van bevrijdingsdag vijandige troepen het land deels hebben ingenomen. Ellen en haar vrienden gaan terug naar de Hell om vanuit daaruit acties tegen de vijandige troepen te ondernemen.