# data[].attributes.headline
Pat pat vuruldu kapım      Açtım baktım ki        Umutlarım.  

# data[].attributes.subject
Pat pat vuruldu kapım      Açtım baktım ki        Umutlarım.  

# data[].attributes.headline
İki kişi asansörde mahsur kalacak, meslek seçimi ve karakter seçimi olacak.          Ev hanımı AYŞE                  Eğitim danışmanı İPEK     AYŞE: merhaba İpek kızım nasılsın? Bende turşu hazırlığı için market alışverişi yapmıştım. Çantalarım bolca limon, sirke, sarımsak dolu. İPEK: Teşekkür ederim Ayşe teyze.(burnuna sarımsak kokuları gelir, bir an önce ineyim şu asansörden diye düşünürken o sırada bir ses taaaak.. Ve asansör durur.) neyaptın Ayşe teyzem bu ne kadar çok sarımsak çok ağır kokuyor.                               AYŞE: Ne yapayım kızım kışa hazırlık turşu işte der.        İPEK: Hem karanlık hem de hoşlanmadığım kokular Allah’ım bayılacağım şimdi. AYŞE: Eeee kızım sende neden bu kadar abarttın. Hem bak turşu suyu virüse iyi geliyormuş, öyle diyorlar. Maskeni çıkar, ferahla istersen. İPEK: Offf maskemi çıkarırsam kesin bayılırım. Bu konuşmalar esnasında kapı açılır birbirlerine iyi günler dileyerek ayrılırlar             

# data[].attributes.subject
İki kişi asansörde mahsur kalacak, meslek seçimi ve karakter seçimi olacak.          Ev hanımı AYŞE                  Eğitim danışmanı İPEK     AYŞE: merhaba İpek kızım nasılsın? Bende turşu hazırlığı için market alışverişi yapmıştım. Çantalarım bolca limon, sirke, sarımsak dolu. İPEK: Teşekkür ederim Ayşe teyze.(burnuna sarımsak kokuları gelir, bir an önce ineyim şu asansörden diye düşünürken o sırada bir ses taaaak.. Ve asansör durur.) neyaptın Ayşe teyzem bu ne kadar çok sarımsak çok ağır kokuyor.                               AYŞE: Ne yapayım kızım kışa hazırlık turşu işte der.        İPEK: Hem karanlık hem de hoşlanmadığım kokular Allah’ım bayılacağım şimdi. AYŞE: Eeee kızım sende neden bu kadar abarttın. Hem bak turşu suyu virüse iyi geliyormuş, öyle diyorlar. Maskeni çıkar, ferahla istersen. İPEK: Offf maskemi çıkarırsam kesin bayılırım. Bu konuşmalar esnasında kapı açılır birbirlerine iyi günler dileyerek ayrılırlar             

# data[].attributes.headline
HAVVA’NIN BEYAZ TEBEŞİR’İ Ben Havva, soğuk bir kış günüydü annemi kaybettiğimde, çok küçüktüm. Babam zaten ben doğmadan önce ölmüştü. Annemin yokluğundaki ilk günler hiç yalnız değildim tüm köy halkı evimize geliyor türlü yiyecek getiriyordu. Yaklaşık bir hafta geçti hiç yalnızlık çekmedim. Günler günleri kovaladı artık kapım çalmaz oldu, şu  lanet olası kara sobayı da bir türlü yakmayı beceremiyordum kaç kere zehirlenirim diye korktuğum oldu çünkü yaktığım da her taraf kapkara duman oluyordu. Ah canım annem sobayı ne de güzel yakardı. Küçük beyaz bir kuşum vardı, adı Tebeşir. O benim tek arkadaşımdı. Muhtar amca beni geçici süreliğin eve konuk etme kararı almış, hazırlanmamı söylemişti ki; -Muhtar amca Tebeşir’i de getirebilir miyim diyesorunca. -Olmaz Zehra Hanım hayvan sevmez. Merak etme ben onu muhtarlığagötürürüm, orada bakarım dedi. Muhtar amca çok iyi bir insandı ancak çocukları veeşi beni hiç sevmedi. Halbuki kızları benimle yaşıttı ama beni sevmez oynamazlardı.Zehra teyze sobayı yaktı üzerine bir kocaman su koydu. Ve kızlarını akladı pakladı.Annemde bana öyle yapardı, yapardı ya… Saçlarım upuzun belime kadar dökülürdü,ipek gibiydi. Zehra teyze saçlarımı hiç sevemedi. Bir gün saçların çok uzun senindedi ve bir çırpıda tüm saçımı kesiverdi. Saçlarım bana küsmüştü artık darmadağınık, sert ve dolaşık bir hal almıştı. Uzamadı da daha. Annem olsaydı böyle olmazdı…Annesi olan kızları sevmiyorum ben, hepsi sinirime dokunuyor çünkü onların saçlarıçok güzel ve onlar çok mutlular… Zehra teyze ile muhtar amca konuşurlarkenduydum. Farkında değilim çok yiyormuşum. Muhtar amca doktorun dediğine görepsikolojik miymiş neymiş ailesiz, kalakaldığım için kendimi yemeye verdiğimisöylemişti. Neden böyle çok yediğimi kimse bilmez, bilemez çünkü sormadılar ki.Demiştim ya benim beyaz bir kuşum vardı adı Tebeşir. Annecim hayattayken elleriyleona güzel bir kafes yapmıştı. Çok temiz, öyle güzel öten bir kuştu ki hayat doluydu.Annem ölünce o da benim gibi annesiz kalmıştı. Aç kalmıştı çünkü muhtar amcaevine onu kabul etmedi. Ne yerdi, ne içerdi? Aklım fikrim ondaydı. Bende yedim mionun yerine de yerdim sanırdım ki ben bu kadar çok yiyince Tebeşir’de doyacak.Doyacak tabi ya, doymalıydı hem o benim tek arkadaşımdı. Bir gün muhtar amcageldi, öylesine mutluydu ki anlatamam; İstanbul’ dan bir aile geliyormuş beni almaya.Ev işlerine yardımcı maksatlı götüreceklermiş hem de sevapmış. Nasıl sevindim,Tebeşir’im artık yanımda olacaktı, yeni yuvamızda birlikte olacaktık. Nihayet o güngeldi çattı ve İstanbul’dan gelecek dedikleri aile kapıya dayandı. Acaba birkaç parçaüstü başı kalmış mıdır diyerek evimize gittik. Canım annemin kokusu hala duvarlardaodadaydı. Bir umut Tebeşir’in yanına koştum. Eyvaaah! O da annem gibi olmuştu. Birşeyler yiyebilseydi böyle olmazdı ama yiyemedi. O anda ben çok yersem annem vetebeşir gibi olmam, onlar gibi ölmem diye düşündüm. Zaten İstanbul’daki halıda olankuşu kesip çıkarmam hep bundan. Onu yedirip içirecektim ki tekrar canlansın amaolmadı hanım izin vermedi ve ölesiye dövdü. Derken bende annem ve Tebeşir gibioldum ,bir umut bir şeyler yesem toparlanacağım belki ama nafile….

# data[].attributes.subject
HAVVA’NIN BEYAZ TEBEŞİR’İ Ben Havva, soğuk bir kış günüydü annemi kaybettiğimde, çok küçüktüm. Babam zaten ben doğmadan önce ölmüştü. Annemin yokluğundaki ilk günler hiç yalnız değildim tüm köy halkı evimize geliyor türlü yiyecek getiriyordu. Yaklaşık bir hafta geçti hiç yalnızlık çekmedim. Günler günleri kovaladı artık kapım çalmaz oldu, şu  lanet olası kara sobayı da bir türlü yakmayı beceremiyordum kaç kere zehirlenirim diye korktuğum oldu çünkü yaktığım da her taraf kapkara duman oluyordu. Ah canım annem sobayı ne de güzel yakardı. Küçük beyaz bir kuşum vardı, adı Tebeşir. O benim tek arkadaşımdı. Muhtar amca beni geçici süreliğin eve konuk etme kararı almış, hazırlanmamı söylemişti ki; -Muhtar amca Tebeşir’i de getirebilir miyim diyesorunca. -Olmaz Zehra Hanım hayvan sevmez. Merak etme ben onu muhtarlığagötürürüm, orada bakarım dedi. Muhtar amca çok iyi bir insandı ancak çocukları veeşi beni hiç sevmedi. Halbuki kızları benimle yaşıttı ama beni sevmez oynamazlardı.Zehra teyze sobayı yaktı üzerine bir kocaman su koydu. Ve kızlarını akladı pakladı.Annemde bana öyle yapardı, yapardı ya… Saçlarım upuzun belime kadar dökülürdü,ipek gibiydi. Zehra teyze saçlarımı hiç sevemedi. Bir gün saçların çok uzun senindedi ve bir çırpıda tüm saçımı kesiverdi. Saçlarım bana küsmüştü artık darmadağınık, sert ve dolaşık bir hal almıştı. Uzamadı da daha. Annem olsaydı böyle olmazdı…Annesi olan kızları sevmiyorum ben, hepsi sinirime dokunuyor çünkü onların saçlarıçok güzel ve onlar çok mutlular… Zehra teyze ile muhtar amca konuşurlarkenduydum. Farkında değilim çok yiyormuşum. Muhtar amca doktorun dediğine görepsikolojik miymiş neymiş ailesiz, kalakaldığım için kendimi yemeye verdiğimisöylemişti. Neden böyle çok yediğimi kimse bilmez, bilemez çünkü sormadılar ki.Demiştim ya benim beyaz bir kuşum vardı adı Tebeşir. Annecim hayattayken elleriyleona güzel bir kafes yapmıştı. Çok temiz, öyle güzel öten bir kuştu ki hayat doluydu.Annem ölünce o da benim gibi annesiz kalmıştı. Aç kalmıştı çünkü muhtar amcaevine onu kabul etmedi. Ne yerdi, ne içerdi? Aklım fikrim ondaydı. Bende yedim mionun yerine de yerdim sanırdım ki ben bu kadar çok yiyince Tebeşir’de doyacak.Doyacak tabi ya, doymalıydı hem o benim tek arkadaşımdı. Bir gün muhtar amcageldi, öylesine mutluydu ki anlatamam; İstanbul’ dan bir aile geliyormuş beni almaya.Ev işlerine yardımcı maksatlı götüreceklermiş hem de sevapmış. Nasıl sevindim,Tebeşir’im artık yanımda olacaktı, yeni yuvamızda birlikte olacaktık. Nihayet o güngeldi çattı ve İstanbul’dan gelecek dedikleri aile kapıya dayandı. Acaba birkaç parçaüstü başı kalmış mıdır diyerek evimize gittik. Canım annemin kokusu hala duvarlardaodadaydı. Bir umut Tebeşir’in yanına koştum. Eyvaaah! O da annem gibi olmuştu. Birşeyler yiyebilseydi böyle olmazdı ama yiyemedi. O anda ben çok yersem annem vetebeşir gibi olmam, onlar gibi ölmem diye düşündüm. Zaten İstanbul’daki halıda olankuşu kesip çıkarmam hep bundan. Onu yedirip içirecektim ki tekrar canlansın amaolmadı hanım izin vermedi ve ölesiye dövdü. Derken bende annem ve Tebeşir gibioldum ,bir umut bir şeyler yesem toparlanacağım belki ama nafile….

# data[].attributes.body
Bir gün ormanda büyük bir kargaşa ve savaş olur. Tüm hayvanlar yaralanır, her yer kan olur. Ormanın meydan yerinde tüm hayvanlar toplanırlar ve hepsi homurdanırlar. Meydanın en büyük hayvanı olan fil artık savaş, anlaşmazlık olmayacak diye haykırır. Herkes ondan korkar. Ortalık bir sessizliğe bürünür. En son olarak çalıların arkasında duran köpekler, tüm orman halkını kurtların üzerine karşı kışkırtmıştır. Köpekler kurtları bir av ve sömürülecek yem olarak görmüştür. Ormanın en yaşlı kurtu yalnız bırakılır ona ve ailesine saldırılır. Kurtlar dağlara kaçma kararı alırlar. İntikam alma yemini eder ve yapılacak olan tek şey birlik olmak çalışmak çabalamak ve yaşlı kurt önderliğinde köpeklerin ormanda yarattığı kargaşaya son vermektir. İlerleri olarak seçilen yaşlı kurt halkını eğitmiştir ve donanımlı olarak artık kendilerini savunma becerisi kazanmışlardır. (Halide Edip ADIVAR’ın Dağa Çıkan Kurt eserine ithafen yazılmıştır.)

# data[].attributes.body
Hepimizin küçüklüğünde annesinin kadife sesinden dinlediği acıklı bir masaldır Kibritçi Kız masalı… Hadi hep birlikte masalı kısaca hatırlayalım. Buz gibi soğuk bir yılbaşı gecesinde çok kalabalık bir sokağın kaldırım taşında gelip geçenlerin hiç ilgisini çekmeyen bir kız çocuğu vardır. Başında beresi yok, elbisesi ise yamalarla bezeli, ayakları çıplak. Soğuktan o kadar çok etkilenmiş ki, adeta tir tir titriyor. Önündeki mukavva kartonun içerisine sıralanan kibrit kutularını satmak için uğraşıyor. Ama o soğuk günde ondan bir tek kibrit kutusu satın almak isteyen yok. Soğuktan kısılan sesiyle “Kibrit var, kibrit” diye bağırıyor. Ama maalesef almak isteyen hiç kimse yok. Sonunda soğuğun acısına dayanamayan Kibritçi Kız önündeki kibrit kutularından bir kibrit çıkarıp yakar ve ısınmaya çalışır. Yanan kibritin alevi ile birden kendini alev alev yanan bir ocağın karşısında hisseder, çok hoşuna gider bu durum, içi ısınır birdenbire. Ama ne yazık ki kibrit o soğuk gecede çabucak söner ve kız tekrar üşümeye başlar. Kibritçi Kız, ikinci bir kibrit daha yakar. Kız, aleve bakarken karşısındaki duvar birden açılır ve içerisi görünür. Odanın içerisinde geniş bir oda vardır. Kar kadar beyaz örtüyle serili bir masanın üzerinde envaiçeşit yiyecekler vardır.. Sofrada gümüş mumluklar yanıyor ve etrafı aydınlatıyordur. Kibritçi Kızın gözleri sofranın tam ortasına bir tabağa yerleştirilmiş çok iyi kızartılmış tavuğa kayar. Ağzı sulanır. Elini tabağa doğru uzatır. Kibrit yana yana sonuna gelir, parmağını yakar. Kız, çöpü birden yere atar. Atmasıyla birlikte, yılbaşı sofrası siliniverir, bir bakar ki karşısında yalnızca taş duvar var. Kibritleri bitmesine rağmen ısınabilmek için bir tane daha kibrit yakar. Soğuktan kaskatı kesilir, beyni adeta uyuşmaya başlar. Beyninin ona oynadığı hayaller onu çok farklı dünyalarda olduğunu sandırır. Kibritin yanan alevinde çok sevdiği ninesinin silüetini görür. Yavaş yavaş gelir ve torununu kollarının arasına alarak gökyüzüne doğru çıkarmaya başlarlar…Ertesi sabah, yoldan geçenler basamaklarda gariban halde donmuş bir kızın ölü bedenini ve yanında boş duran bir sürü kibrit kutusu görürler… Oysa ki ben hep çocukluğumda bu masalı annemden dinlerken Kibritçi Kız’ın her seferinde ısındığını, karnının doyduğunu hayal ederdim. Bu masalı ben yazmış olsam Kibritçi Kız’ın başına bunlar gelsin isterdim: Kibritçi Kız soğukta ısınmak için yaktığı kibritlerin alevinin yaydığı parlaklık, oradan annesi ve babası ile beraber geçen varlıklı bir ailenin küçük kızının dikkatini çeker. Kız Kibritçi Kız’ı annesine ve babasına göstererek ‘Anne, Baba, bu kardeş neden titriyor ve üşüyor?’ der. Küçük kızlarının gösterdiği tarafa yönelen anne ve baba Kibritçi Kız’ın haline çok acırlar. Onu hemen oradan alır ve karnını doyurmak için evlerine götürürler. Ona kızlarının kıyafetlerinden hediye eder ve kendinden bahsetmelerini isterler. Kibritçi Kız için ne yapılabilir diye düşünen aile en sonunda hep birlikte Kibritçi Kız’ın evine giderler. Orada yaşlı annesini de ziyaret ederler. Eğer onlar da kabul ederlerse Kibritçi Kız’a yardım etmek istediklerini söylerler. Kibritçi Kız’a kardeş aile olan bu anne ve baba yıllar geçince yaşlanır ve hayatları sona erer. Büyüklerini kaybeden Kibritçi Kız ve kardeş ailesinin diğer kızı birlikte bir proje yaparlar ve tüm sokak çocuklarının karnı doysun, okula gitsin diye kampanyalar düzenlerler. Çok çalışıp gece gündüz evsizlere yardım eden bu iki kız sonrasında tüm dünyaya seslerini duyurmayı başarmışlar. O günden sonra Dünya’da değil kibrit yakarak ısınmaya çalışan bir çocuk, karnı aç ve üşüyen hiçbir çocuk olmamış….

# data[].attributes.headline
Hedefler: Öğrencileri masal yazmaya teşvik etmek, yaratıcılığını geliştirmek. Düşünme, algılama, zihinsel planlama gibi zihin gücü gerektiren soyut yetenekler bakımından da zenginleşmesini sağlamak. Kazanımlar: Öğrencilerin kendilerini ifade etme becerileri artar, Pasif öğrencileri aktif kılar, Sosyalleşmeyi sağlar, topluluk önünde konuşma becerisi artar. OyunÖğrenciler çember halinde toplanır.En sevdikleri masalı düşünmeleri istenir.Gönüllü öğrenci çember ortasına alınır ve masalını anlatması istenir. Bir süre sonraöğretmen tarafından komut verilir ve başka öğrencinin masalı değiştirmesi istenir.O öğrenci masalı değiştirerek anlatması istenir. Öğrenci masalı hemen bitirirse diğeröğrenciler tarafından puanlanması istenir.Öğrenci masalı devam ettirirse öğretmen tarafından komut verilir ve başka öğrencininmasalı değiştirmesi istenir.Bu şekilde tüm öğrenciler tarafından masal anlatma ve değiştirmece devam eder veen çok puan alan kazanır.En çok puanı alan birden fazla olması durumunda sınıf önünde bildikleri masallarıdeğiştirmeleri istenir ve yeni bir oylama yapılır.ÖrnekBir zamanlar küçük bir kız varmış. Annesi ona üzerinde kırmızı başlığı olan bir pelerinalmış. Kız bu pelerini çok seviyormuş ve nereye gitse onu giyiyormuş. Bu nedenle deherkes ona Kırmızı Başlıklı Kız diyormuş. Bir gün “Kırmızı Başlıklı Kız!” diyeseslenmiş kızın annesi. “Büyükannen hâlâ hasta. Hadi giyin de, ona yaptığım şuçöreği götür.” Kırmızı Başlıklı Kız da elbisesini giymiş, üzerine kırmızı başlıklıpelerinini geçirmiş, başlığı çenesinin altında sıkıca bağlamış ve yola çıkmış. “TavşanOrmanı’ndaki yoldan ayrılma sakın!” diye seslenmiş annesi arkasından. “Ayrılmamanne,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız. Tam ormana girmiş, birkaç adım atmış ki,çalılıkların arasından bir ses duymuş. Yola birden bir kurt fırlamış. Kırmızı Başlıklı Kızkorkusundan az kalsın elindeki sepeti düşürüyormuş. Fakat kurt hiç de öyledüşmanca görünmüyormuş. “Nereye böyle küçük kız?” diye sormuş kurt.“Büyükanneme gidiyorum,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız. “Tavşan Ormanı’nın sonundakiilk ev. Büyükannemin sağlığı pek iyi değil. Bu arada adım ‘küçük kız’ değil, ‘KırmızıBaşlıklı Kız.’ ” “Özür dilerim,” demiş kurt. “Bilmiyordum. Bak sana ne diyeceğim. Benbir koşu gidip Büyükannene senin yolda olduğunu haber vereyim. Yalnız sakın yoldaoyalanayım falan deme, olur mu? Başına bir şey gelmesini istemeyiz, öyle değil mi?”Kurt oradan hemen sıvışmış! Bu konuşmayı duyan 7 cüceler, Kurdun bir planyaptığını hemen anlamışlar. Kırmızı başlıklı kızın yanına giderek durumu anlatmışlarve bir plan yapmışlar. Kırmızı başlıklı kız Büyükannesinin evine varmış içeri girmiş.Yatakta kurdu görmüş fakat durumu ona çaktırmamış. (Bu arada büyükanne evdeyokmuş, komşuda günleri varmış) Büyükanne sana ormandan çiçek ve elma topladım demiş ve elmayı kurda vermiş. Elmayı yiyen kurt bayılmış. O arada yedicüceler kurdu yakalamışlar ve ormanın bekçisine teslim etmişler. 

# data[].attributes.subject
Hedefler: Öğrencileri masal yazmaya teşvik etmek, yaratıcılığını geliştirmek. Düşünme, algılama, zihinsel planlama gibi zihin gücü gerektiren soyut yetenekler bakımından da zenginleşmesini sağlamak. Kazanımlar: Öğrencilerin kendilerini ifade etme becerileri artar, Pasif öğrencileri aktif kılar, Sosyalleşmeyi sağlar, topluluk önünde konuşma becerisi artar. OyunÖğrenciler çember halinde toplanır.En sevdikleri masalı düşünmeleri istenir.Gönüllü öğrenci çember ortasına alınır ve masalını anlatması istenir. Bir süre sonraöğretmen tarafından komut verilir ve başka öğrencinin masalı değiştirmesi istenir.O öğrenci masalı değiştirerek anlatması istenir. Öğrenci masalı hemen bitirirse diğeröğrenciler tarafından puanlanması istenir.Öğrenci masalı devam ettirirse öğretmen tarafından komut verilir ve başka öğrencininmasalı değiştirmesi istenir.Bu şekilde tüm öğrenciler tarafından masal anlatma ve değiştirmece devam eder veen çok puan alan kazanır.En çok puanı alan birden fazla olması durumunda sınıf önünde bildikleri masallarıdeğiştirmeleri istenir ve yeni bir oylama yapılır.ÖrnekBir zamanlar küçük bir kız varmış. Annesi ona üzerinde kırmızı başlığı olan bir pelerinalmış. Kız bu pelerini çok seviyormuş ve nereye gitse onu giyiyormuş. Bu nedenle deherkes ona Kırmızı Başlıklı Kız diyormuş. Bir gün “Kırmızı Başlıklı Kız!” diyeseslenmiş kızın annesi. “Büyükannen hâlâ hasta. Hadi giyin de, ona yaptığım şuçöreği götür.” Kırmızı Başlıklı Kız da elbisesini giymiş, üzerine kırmızı başlıklıpelerinini geçirmiş, başlığı çenesinin altında sıkıca bağlamış ve yola çıkmış. “TavşanOrmanı’ndaki yoldan ayrılma sakın!” diye seslenmiş annesi arkasından. “Ayrılmamanne,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız. Tam ormana girmiş, birkaç adım atmış ki,çalılıkların arasından bir ses duymuş. Yola birden bir kurt fırlamış. Kırmızı Başlıklı Kızkorkusundan az kalsın elindeki sepeti düşürüyormuş. Fakat kurt hiç de öyledüşmanca görünmüyormuş. “Nereye böyle küçük kız?” diye sormuş kurt.“Büyükanneme gidiyorum,” demiş Kırmızı Başlıklı Kız. “Tavşan Ormanı’nın sonundakiilk ev. Büyükannemin sağlığı pek iyi değil. Bu arada adım ‘küçük kız’ değil, ‘KırmızıBaşlıklı Kız.’ ” “Özür dilerim,” demiş kurt. “Bilmiyordum. Bak sana ne diyeceğim. Benbir koşu gidip Büyükannene senin yolda olduğunu haber vereyim. Yalnız sakın yoldaoyalanayım falan deme, olur mu? Başına bir şey gelmesini istemeyiz, öyle değil mi?”Kurt oradan hemen sıvışmış! Bu konuşmayı duyan 7 cüceler, Kurdun bir planyaptığını hemen anlamışlar. Kırmızı başlıklı kızın yanına giderek durumu anlatmışlarve bir plan yapmışlar. Kırmızı başlıklı kız Büyükannesinin evine varmış içeri girmiş.Yatakta kurdu görmüş fakat durumu ona çaktırmamış. (Bu arada büyükanne evdeyokmuş, komşuda günleri varmış) Büyükanne sana ormandan çiçek ve elma topladım demiş ve elmayı kurda vermiş. Elmayı yiyen kurt bayılmış. O arada yedicüceler kurdu yakalamışlar ve ormanın bekçisine teslim etmişler. 