# data[].attributes.body
01.04.2020
Informacje na temat podstawowego składu apteczki (materiały opatrunkowe, środki ochrony osobistej, środki trwałe) znajdują się w podręczniku Żyję i działam bezpiecznie s. 92- 94. Zapoznaj się z powyższym tematem. Zapoznaj się również z poniższym filmem https://liblink.pl/lze2UwOE1M i skonfrontuj wiadomości w nim zawarte z tymi w książce a następnie wykonaj zadanie:
Sprawdź czy masz w domu/ w samochodzie apteczkę pierwszej pomocy- opisz jej skład- określ w przybliżeniu potrzebną ilość i zasady dostosowania składu apteczki (ilości i rodzaju osób) do jej przeznaczenia.
* Zadanie dodatkowe- Napisz Co można wykorzystać do opatrywania ran i urazów, kiedy nie dysponujemy apteczką pierwszej pomocy lub znajdujące się w niej materiały opatrunkowe okazały się niewystarczające?
Odpowiedzi proszę przesyłać na adres mailowy 4315903@sp255.pl do 8.04.2020r.

# data[].attributes.body
(RKO) cz. 1
08.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
RESUSCYTACJA KRĄŻENIOWO- ODDECHOWA

Menu

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 85- 91

dla przypomnienia tematy, które opracowaliśmy na poprzednich lekcjach z zakresu pierwszej pomocy

Z zakresu pierwszej pomocy na poprzednich lekcjach omówiliśmy:- czym jest pierwsza pomoc (pp)- kto ma obowiązek udzielania pp- czym różni się pierwsza pomoc od kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz od medycznych czynności ratunkowych- jakie są główne stany nagłego zagrożenia zdrowotnego- co jest najważniejszą zasadą przy udzielaniu pp- jak wygląda schemat rozmowy z osobą poszkodowaną SAMPLE- jak postępować z osobą poszkodowaną, która jest nieprzytomna- jak należy ułożyć osobę poszkodowaną w pozycji bocznej bezpiecznej- czym jest omdlenie (jak należy udzielić pp osobie poszkodowanej)

Start

Podstawowe zabiegi resuscytacyjneObjawy nagłego zatrzymania krążenia (nzk)Przyczyny nzkAlgorytm podstawowych zabiegów resuscytacyjnychPodstawowe zabiegi resuscytacyjne u dzieciResuscytacja z wykorzystaniem AED

BLS (Basic Life Suport)-wstępna ocena stanu ogólnego poszkodowanego-udrożnienie dróg oddechowych poszkodowanego-sztuczne oddychanie metodą 'usta-usta'-uciskanie klatki piersiowej poszkodowanego

Na początek zapoznajcie się z definicją podstawowych zabiegów resyscytacyjnych

DALEJ

Następnie zapoznajcie się z objawiami i przyczynami nagłego zatrzymania krążenia (nzk)

utrata przytomnościbrak oddechubrak tętnawiotkość mięśni

dalej

Przyczyny nzk:zawał sercazator tętnicy płucnejzatrzymanie oddechuobfite krwotokirozległe urazy ciaławychłodzenieprzegrzaniezatruciachoroby serca

Objawy nzk:utrata przytomnościbrak oddechubrak tętnawiotkość mięśni

Gdy znacie już przyczyny oraz objawy nzk zapoznajcie się z algorytmem resuscytacji krążeniowo- oddechowej (RKO)

utrata przytomnościbrak oddechubrak tętnawiotkość mięśni

Sprawdźcie czy pamiętacie numery alarmowe

dalej

WAŻNE

Jeśli uważasz, że nie potrafisz podjąć odpowiednich działań ratowniczych, poproś dyspozytora służb ratunkowych o instruktaż.Postępuj zgodnie z udzielonymi wskazówkami, nie rozłączaj się, informuj o tym co robisz.

Obejrzyjcie film instruktażowy wykonywania RKO

Jak wykonać RKO?

Pamiętajcie RKO można ćwiczyć tylko na fantomie!

dalej

WAŻNE

Podjęcie RKO jest zawsze korzystniejsze dla poszkodowanego niż brak pomocy

RKO wykonywane u dziecka przebiega troszkę inaczej niż u dorosłego...Przeczytajcie instrukcję wykonania zadania domowego a poznacie schemat wykonania RKO u dziecka ;)

ZADANIE DOMOWE

dalej

WAŻNE

Znajdź podobieństwa oraz różnice w wykonywaniu RKO u dziecka a u dorosłego- opisz je i prześlij na maila 4315903@sp255.pl do dnia 22.04.2020r.

Uciski klatki piersiowej u osoby dorosłej powinny być wykonywane na głębokość 5- 6 cm z częstotliwością 100-120 razy/ min.

Informacje potrzebne do wykonania zadania domowego znajdziesz w podręczniku na str. 89

następnie obejrzyjcie film instruktażowy jak używać defibrylatora

Przeczytajcie informacje zawarte w podręczniku na str. 90

Zastanówcie się czym jest AED oraz jak należy go używać.

dalej

Do zapamiętania!

Przypominam, że możecie się ze mną kontaktować za pomocą Librusa oraz maila, który zostawiam poniżej.

To koniec na dziś :)

4315903@sp255.pl

Objawy i przyczyny NZKAlgorytm RKOIlość uciśnięć klatki piersiowej: oddechów ratowniczychAED- co to jest i jak należy używać?

# data[].attributes.attachment_link.description
RESUSCYTACJA KRĄŻENIOWO- ODDECHOWA Menu Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str.

# data[].attributes.body
15.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Każdego roku tysiące kobiet i mężczyzn traci przytomność i umiera z powodu nagłego zatrzymania krążenia (NZK). Śmierci tej często można zapobiec, poprzez natychmiastowe rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo‑oddechowej (RKO), czyli uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze. Jeżeli przed przyjazdem pogotowia ratunkowego połączymy RKO z automatyczną defibrylacją zewnętrzną (AED), szanse na przeżycie poszkodowanych diametralnie wzrastają.

Do nagłego zatrzymania krążenia nagłego zatrzymania krążenia (NZK) dochodzi z bardzo wielu przyczyn, wśród których wymienić można:

Objawami mogącymi wskazywać na zaburzenia krążenia i oddychania są: utrata przytomności, oddech płytki, rzadki (rzadszy niż 2 razy na 10 sekund) lub jego brak, sinica. Najpoważniejszymi skutkami takich zaburzeń mogą być natomiast nieodwracalne zmiany w mózgu spowodowane długim okresem niedotlenienia (powyżej 3‑5 min) oraz śmierć. Jedynym skutecznym sposobem zapobiegnięcia im (w warunkach nieambulatoryjnych) jest natychmiastowe przystąpienie do resuscytacji krążeniowo- oddechowej, prowadzonej w cyklach po 30 uciśnięć i 2 oddechy.

Największym zagrożeniem wynikającym z zatrzymania funkcji życiowych jest brak krążącej krwi, w której znajduje się wiele składników potrzebnych do życia wszystkim komórkom. Najcenniejszym z nich jest tlen, bez którego większość komórek bardzo szybko umiera. Narząd, który jest najbardziej wrażliwy na jego brak, to mózg. Już po 3‑5 minutach od NZK dochodzi do jego nieodwracalnych uszkodzeń, stąd przy wykonywaniu czynności ratowniczych (nazywanych resuscytacją krążeniowo‑oddechową RKO) u poszkodowanego nieprzytomnego bez zachowanych funkcji życiowych największy nacisk kładzie się na prawidłowe uciskanie klatki piersiowej. Tylko w ten sposób tlen zgromadzony we krwi można przetransportować do wszystkich najważniejszych organów wewnętrznych poszkodowanego. Czynność uciskania klatki piersiowej jest niezmiernie prosta, a zarazem kluczowa w niesieniu pomocy osobie z NZK.

Sposób wykonania powyższej instrukcji obrazuje nagranie wideo 1.

Animacja przedstawia metodę wykonywania zewnętrznego masażu serca przez uciskanie klatki piersiowej. Rozpoczyna ją ujęcie ogólne przedstawiające poszkodowanego leżącego na ziemi z rozpiętą koszulą i stojącego przy nim ratownika. W lewym górnym rogu obrazu pojawia się napis Krok 1. Ratownik klęka, zmiana ujęcia na zbliżenie odsłoniętej klatki piersiowej poszkodowanego. Stosownie do komentarza lektora pośrodku klatki piersiowej na dolnej połowie mostka pojawia się krzyż z przerywanej czerwonej linii wyznaczający miejsce, na którym ratownik opiera lewą rękę. Towarzyszy temu pojawienie się w lewym górnym rogu obrazu napisu Krok 2. Po chwili dokłada prawą rękę, wplata jej palce między palce lewej i zaciska je. Zmiana ujęcia na ogólne ukazujące poszkodowanego od strony głowy i ratownika z boku. W lewym górnym rogu ekranu napis Krok 3. Czerwone przerywane linie pionowa i pozioma wskazują, że ramiona ratownika znajdują się prostopadle do klatki piersiowej poszkodowanego. Zmiana ujęcia na przedstawiające ratownika od przodu i poszkodowanego z boku, napis w lewym górnym rogu ekranu Krok 4. Zmiana napisu na Krok 5, ratownik zaczyna wykonywać rytmiczne uciski klatki piersiowej poszkodowanego. Klatka piersiowa poszkodowanego wyraźnie się ugina, a po prawej stronie pojawia się napis od 5 do 6 centymetrów. Po chwili pojawia się poniżej napis od 100 do 120 na minutę.

shuffle Odtwarzanie losowe skip_previous Poprzedni skip_next Następny repeat Powtórz

Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Animacja przedstawia metodę wykonywania zewnętrznego masażu serca przez uciskanie klatki piersiowej. Rozpoczyna ją ujęcie ogólne przedstawiające poszkodowanego leżącego na ziemi z rozpiętą koszulą i stojącego przy nim ratownika. W lewym górnym rogu obrazu pojawia się napis Krok 1. Ratownik klęka, zmiana ujęcia na zbliżenie odsłoniętej klatki piersiowej poszkodowanego. Stosownie do komentarza lektora pośrodku klatki piersiowej na dolnej połowie mostka pojawia się krzyż z przerywanej czerwonej linii wyznaczający miejsce, na którym ratownik opiera lewą rękę. Towarzyszy temu pojawienie się w lewym górnym rogu obrazu napisu Krok 2. Po chwili dokłada prawą rękę, wplata jej palce między palce lewej i zaciska je. Zmiana ujęcia na ogólne ukazujące poszkodowanego od strony głowy i ratownika z boku. W lewym górnym rogu ekranu napis Krok 3. Czerwone przerywane linie pionowa i pozioma wskazują, że ramiona ratownika znajdują się prostopadle do klatki piersiowej poszkodowanego. Zmiana ujęcia na przedstawiające ratownika od przodu i poszkodowanego z boku, napis w lewym górnym rogu ekranu Krok 4. Zmiana napisu na Krok 5, ratownik zaczyna wykonywać rytmiczne uciski klatki piersiowej poszkodowanego. Klatka piersiowa poszkodowanego wyraźnie się ugina, a po prawej stronie pojawia się napis od 5 do 6 centymetrów. Po chwili pojawia się poniżej napis od 100 do 120 na minutę.

Kolejnym elementem RKO jest prowadzenie oddechów ratowniczych. Czynność ta dostarcza tlen do organizmu poszkodowanego po wyczerpaniu się rezerw znajdujących się w jego układzie krwionośnym i oddechowym. Ratownik powinien wykorzystać środki zabezpieczające go przed zakażeniem (maska twarzowa czy chusta twarzowa). Jeśli niczego takiego nie ma, ratownik ma prawo zrezygnować z prowadzenia oddechów ratowniczych.

Sposób wykonania powyższej instrukcji obrazuje nagranie wideo 2.

Animacja przedstawia metodę wykonywania oddechów ratowniczych. Rozpoczyna ją ujęcie ogólne przedstawiające poszkodowanego leżącego na ziemi z rozpiętą koszulą i stojącego przy nim ratownika. W lewym górnym rogu obrazu pojawia się napis Krok 1. Ratownik klęka, zmiana ujęcia na zbliżenie przedstawiające poszkodowanego od kolan w górę i klęczącego przy jego głowie ratownika. Ratownik kładzie lewą rękę na czole poszkodowanego i odchyla jego głowę do tyłu, prawą ręką podtrzymuje żuchwę i unosi, czemu towarzyszy otwarcie ust poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 2. Niewielka zmiana pozycji lewej ręki przez ratownika tak, aby mógł zacisnąć nos poszkodowanemu bez podnoszenia nadgarstka. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 3. Ratownik pochyla się nad ustami poszkodowanego i obejmuje swoimi ustami usta poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 4. Widać, jak w czasie wdechu klatka piersiowa poszkodowanego unosi się. Ratownik utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy odsuwa swoje usta od ust poszkodowanego i kieruje swój wzrok, odchylając głowę w bok na klatkę piersiową poszkodowanego. W tym momencie widać, jak klatka piersiowa poszkodowanego opada. Ratownik ponownie kieruje swoje usta w kierunku ust poszkodowanego i wykonuje 2 wdech. Pojawia się czerwona przerywana linia wiodąca od otwartego prawego oka ratownika do przepony poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 5. Ratownik odsuwa swoje usta od ust poszkodowanego, puszcza głowę poszkodowanego i obraca głowę w bok. Ponownie pojawia się przerywana linia ilustrująca spojrzenie na przeponę poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 6. Ratownik ponownie wykonuje oddech ratowniczy i podnosi się, ale nie wstaje, lecz klęczy przy poszkodowanym.

shuffle Odtwarzanie losowe skip_previous Poprzedni skip_next Następny repeat Powtórz

Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Animacja przedstawia metodę wykonywania oddechów ratowniczych. Rozpoczyna ją ujęcie ogólne przedstawiające poszkodowanego leżącego na ziemi z rozpiętą koszulą i stojącego przy nim ratownika. W lewym górnym rogu obrazu pojawia się napis Krok 1. Ratownik klęka, zmiana ujęcia na zbliżenie przedstawiające poszkodowanego od kolan w górę i klęczącego przy jego głowie ratownika. Ratownik kładzie lewą rękę na czole poszkodowanego i odchyla jego głowę do tyłu, prawą ręką podtrzymuje żuchwę i unosi, czemu towarzyszy otwarcie ust poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 2. Niewielka zmiana pozycji lewej ręki przez ratownika tak, aby mógł zacisnąć nos poszkodowanemu bez podnoszenia nadgarstka. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 3. Ratownik pochyla się nad ustami poszkodowanego i obejmuje swoimi ustami usta poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 4. Widać, jak w czasie wdechu klatka piersiowa poszkodowanego unosi się. Ratownik utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy odsuwa swoje usta od ust poszkodowanego i kieruje swój wzrok, odchylając głowę w bok na klatkę piersiową poszkodowanego. W tym momencie widać, jak klatka piersiowa poszkodowanego opada. Ratownik ponownie kieruje swoje usta w kierunku ust poszkodowanego i wykonuje 2 wdech. Pojawia się czerwona przerywana linia wiodąca od otwartego prawego oka ratownika do przepony poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 5. Ratownik odsuwa swoje usta od ust poszkodowanego, puszcza głowę poszkodowanego i obraca głowę w bok. Ponownie pojawia się przerywana linia ilustrująca spojrzenie na przeponę poszkodowanego. Napis w lewym górnym rogu zmienia się na Krok 6. Ratownik ponownie wykonuje oddech ratowniczy i podnosi się, ale nie wstaje, lecz klęczy przy poszkodowanym.

Połączenie prowadzenia uciśnięć klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi nazywamy resuscytacją krążeniowo‑oddechową (RKO). Stosunek uciśnięć do wdechów wynosi 30:2. U osoby dorosłej RKO zaczynamy zawsze od uciśnięć klatki piersiowej. Europejska Rada Resuscytacji Europejska Rada Resuscytacji opracowała algorytm czynności, które mają na celu uporządkowanie podejmowanych działań przy poszkodowanym i nazywa się go algorytmem BLS ( Basic Life Support).

Całość prowadzonych działań związanych z RKO (w jednym cyklu) powinna prowadzić jedna osoba. Jeśli to możliwe, należy dokonywać zmiany ratownika co 2 minuty lub w momencie jego zmęczenia. Należy zwracać dużą uwagę na poprawność wykonywanych czynności. Z upływem czasu osoba prowadząca RKO może zacząć popełniać błędy, które mogą wpływać na skuteczność podjętych działań. Szczególną uwagę należy zwrócić przy minimalizowaniu przerw pomiędzy wdechami, a uciśnięciami, oraz przy zmianie ratowników. Czas na wykonanie 2 wdechów i ponowne rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej nie powinien być dłuższy niż 5 sekund. Natomiast gdy ratownicy się zmieniają, osoba kończąca uciski powinna głośno liczyć swoje uciśnięcia, aby druga mogła się przygotować do zmiany po wykonaniu sekwencji 30 uciśnięć. Jeśli osoba wykonująca RKO nie decyduje się na wykonywanie oddechów ratowniczych, prowadzi się wyłącznie same uciski klatki piersiowej bez żadnych przerw. Wtedy zmiany dokonuje się na ustaloną wcześniej komendę, np.: Zmiana za 10 uciśnięć!

Aktualne zalecenia Europejskiej Rady Resuscytacji w wielu miejscach podkreślają potrzebę minimalizowania przerw podczas RKO. Dotyczy to również konieczności podjęcia RKO jak najszybciej po stwierdzeniu oddechu nieprawidłowego. Obecne badania potwierdzają również, że szanse na przywrócenie czynności życiowych u osób dorosłych podstawowymi zabiegami resuscytacyjnymi nie są duże i służą głównie podtrzymaniu tych czynności do przyjazdu służb ratunkowych. Dlatego nie zaleca się przerywania RKO w celu okresowego sprawdzania ewentualnego powrotu podstawowych funkcji życiowych. Istotnym elementem jest natomiast konieczność podjęcia RKO w każdym przypadku, po stwierdzeniu braku prawidłowego oddechu u poszkodowanego (bez względu na to, kiedy mogło dojść do utraty przytomności i zaniku podstawowych funkcji życiowych).

Gra edukacyjna - RKO

RKO możemy przerwać w momencie, gdy:

przybędą na miejsce wykwalifikowane służby medyczne i przejmą działania ratunkowe;

czynności ratunkowe przejmie od nas inny świadek zdarzenia;

poszkodowany zacznie reagować (poruszy się, otworzy oczy, kaszle);

opadniemy z sił i nie ma w pobliżu osoby, która może nas zmienić;

pojawiło się zagrożenie zewnętrzne (zadymienie, pożar, agresywny pies itd.).

Jeśli podczas prowadzenia RKO pojawiło się zagrożenie zewnętrzne, musisz zadbać przede wszystkim o swoje bezpieczeństwo. Jest ono najważniejsze! To, czy podczas ucieczki z miejsca niebezpiecznego, będziesz próbował ewakuować również poszkodowanego, zależy tylko od twojej oceny sytuacji. Jeśli uznasz, że znacznie opóźni to twoją ucieczkę, pozostaw go na miejscu i sam oddal się na bezpieczną odległość.

Oprócz czynników zewnętrznych, które powodują w skrajnych przypadkach konieczność przerwania RKO i ewakuację, są również takie, które wpływają na ratownika ( np. obniżają skuteczność prowadzonych działań). Zaliczmy do nich:

wysiłek fizyczny - podczas wysiłku fizycznego wykonywanego podczas RKO w dość nienaturalnej pozycji może dojść do skurczy mięśni (szczególnie w obrębie uda), bólu pleców czy duszności (wysiłku związanego z prowadzeniem RKO nie muszą podejmować osoby np. z chorobami układu krążenia, gdyż może on stanowić zagrożenie dla nich samych);

zmęczenie ratownika - wiele badań potwierdza, że uciskanie klatki piersiowej przez jednego ratownika dłużej niż 2 minuty znacząco wpływa na spadek efektywności tych czynności, dlatego w razie możliwości zmiany powinny odbywać się właśnie po upływie tego czasu;

reakcja psychologiczna - znane są przypadki nieefektywnego uciskania klatki piersiowej z powodu zbyt słabego ucisku; osoby udzielające pierwszej pomocy tłumaczyły się strachem przed połamaniem mostka czy żeber; jeśli natomiast ratownik ma opory przed wykonaniem oddechów ratowniczych, po prostu z nich rezygnuje, nie opóźniając w żaden sposób rozpoczęcia uciskania klatki piersiowej;

przenoszenie chorób zakaźnych - nie ma bezwzględnej konieczności prowadzenia uciśnięć klatki piersiowej w rękawiczkach jednorazowych, oczywiście jeśli są one dostępne, natychmiast należy je założyć, natomiast ich brak nie może opóźniać rozpoczęcia ucisków klatki piersiowej; oddechy ratownicze bezwzględnie prowadzimy za pomocą środków ochronnych (chusta twarzowa czy maska twarzowa).

W większości przypadków zatrzymania krążenia mięsień sercowy drga z powodu zaburzeń elektrycznych, określanych jako . Jedynym skutecznym leczeniem migotania komór jest wykonanie wstrząsu elektrycznego, nazywanego defibrylacją. W warunkach pierwszej pomocy można go wykonać, gdy mamy do dyspozycji defibrylator AED.

Produkowanych jest wiele rodzajów defibrylatorów, ale wszystkie opierają się na takich samych zasadach działania. Po włączeniu urządzenia i przyklejeniu dwóch elektrod do klatki piersiowej poszkodowanego, defibrylator sam analizuje i rozpoznaje migotanie komór. Gdy je wykryje, sam się naładuje i wyzwoli energię elektryczną wykonując defibrylację (w niektórych defibrylatorach, aby wykonać defibrylację, trzeba wcisnąć odpowiedni przycisk).

Kolejność czynności przy użyciu AED:

jeżeli tylko możesz - rozpocznij RKO przed przyniesieniem AED;

po przyniesieniu AED włącz urządzenie i postępuj zgodnie z poleceniami głosowymi lub wizualnymi;

unikaj niepotrzebnych przerw - jeżeli ratujących jest 2, nie przerywaj RKO aż do momentu przyklejenia elektrod;

w czasie, kiedy AED dokonuje analizy rytmu upewnij się, że nikt nie dotyka poszkodowanego (jak na ilustracji poniżej);

jeżeli AED wykryje migotanie komór, naciśnij przycisk defibrylacji zgodnie z poleceniem (w pełni zautomatyzowany AED wyładuje się samoczynnie).;

kontynuuj postępowanie zgodnie z dalszymi poleceniami głosowymi lub wizualnymi.

Gdy dojdzie do utraty przytomności, należy szybko odnaleźć AED. Ważne jest, aby oznakowanie lokalizacji i najkrótszej drogi do niego było proste i przejrzyste. Uniwersalny symbol informujący o dostępności AED prezentuje ilustracja 4.

Nagłe zatrzymanie krążenia jest najczęstszą przyczyną śmierci w Europie i może dotyczyć nawet ok. 700 tysięcy osób rocznie. Szybkie rozpoczęcie resuscytacji przez świadków zdarzenia może potroić szanse przeżycia osób, u których doszło do NZK.

Resuscytacja to zespół czynności, na które składa się uciskanie klatki piersiowej i sztuczne oddychanie. Wykonujemy je zawsze, gdy poszkodowany nie reaguje i nie oddycha, lub oddycha nieprawidłowo. Stosunek uciśnięć klatki piersiowej do oddechów ratowniczych wynosi 30:2.

Uciskanie klatki piersiowej wykonujemy układając ręce na środku klatki piersiowej i uciskając ją na głębokość przynajmniej 5 cm, ale nie więcej niż 6 cm; z częstotliwością co najmniej 100, ale nie więcej niż 120 uciśnięć na minutę.

Sztuczne oddychanie wykonujemy obejmując szczelnie swoimi ustami usta osoby poszkodowanej, wykonując wdech trwający ok. 1 sekundy (jak przy normalnym oddychaniu).

Zasady postępowania w przypadku dzieci w zasadzie nie różnią się od postępowania w przypadku dorosłych.

Resuscytacja będzie najskuteczniejsza, jeżeli połączymy uciskanie klatki piersiowej z oddechami ratowniczymi. Jeżeli nie chcesz wykonywać sztucznego oddychania (dotykać ust osoby poszkodowanej), możesz wykonywać sam masaż serca.

Prowadząc RKO należy korzystać ze środków ochrony osobistej - rękawiczek jednorazowych i maseczek do sztucznego oddychania (chust twarzowych).

Resuscytację należy prowadzić do przyjazdu służb ratunkowych, opadnięcia z sił ratownika, lub gdy poszkodowany zacznie reagować - poruszy się, otworzy oczy i zacznie prawidłowo oddychać.

W większości przypadków zatrzymania krążenia, z powodu zaburzeń elektrycznych serce wpada w migotanie komór. Najlepszym sposobem leczenia migotania komór jest defibrylacja. Wykonuje się ją przy pomocy defibrylatora AED, najlepiej jeszcze przed przybyciem pogotowia ratunkowego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Każdego roku tysiące kobiet i mężczyzn traci przytomność i umiera z powodu nagłego zatrzymania krążenia (NZK). Śmierci tej często można zapobiec, poprzez natychmiastowe rozpoczęcie resuscytacji krążeniowo‑oddechowej (RKO), czyli uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze. Jeżeli przed przyjazdem pogotowia ratunkowego połączymy RKO z automatyczną defibrylacją zewnętrzną (AED), szanse na przeżycie poszkodowanych diametralnie wzrastają.

# data[].attributes.body
22.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
TAMOWANIE KRWAWIEŃ I KRWOTOKÓW

dla przypomnienia tematy, które opracowaliśmy na poprzednich lekcjach z zakresu pierwszej pomocy

Z zakresu pierwszej pomocy na poprzednich lekcjach omówiliśmy:- czym jest pierwsza pomoc (pp)- kto ma obowiązek udzielania pp- czym różni się pierwsza pomoc od kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz od medycznych czynności ratunkowych- jakie są główne stany nagłego zagrożenia zdrowotnego- co jest najważniejszą zasadą przy udzielaniu pp- jak wygląda schemat rozmowy z osobą poszkodowaną SAMPLE- jak postępować z osobą poszkodowaną, która jest nieprzytomna- jak należy ułożyć osobę poszkodowaną w pozycji bocznej bezpiecznej- czym jest omdlenie (jak należy udzielić pp osobie poszkodowanej)- jak wygląda skład apteczki pierwszej pomocy- czym jest resuscytacja krążeniowo- oddechowa

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 95- 98

Menu

Start

czym jest ranaczym jest krwawienie a czym krwotokrodzaje opatrunkówpierwsza pomoc przy krwawieniu/ krwotoku

Na początek poniżej definicja rany

ZRANIENIE LUB RANA to urazy powstające w wyniku przerwania ciągłości skóry, a często również głębiej położonych tkanek i narządów (mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych).

Gdy już wiecie czym jest rana zapoznajcie się z ich rodzajami

Next

Wrażliwi!Uważajcie na następnej stronie!

Rany tworzą się, gdy dojdzie do uszkodzenia tkanek organizmu oraz przerwania ciągłości skóry. Dzielimy je na:rany kłute - mogą je powodować ostre narzędzia; zazwyczaj mają małą średnicę, lecz są głębokie i o równych brzegach; krwawienie jest niewielkie chociaż może dojść do uszkodzenia narządów wewnętrznych,rany cięte - charakteryzują się dość obfitym krwawieniem; można je zadać ostrym narzędziem,rany szarpane - mają poszarpane brzegi i obficie krwawią; wynikają zrozciągnięcia tkanek ponad ich wytrzymałość,rany miażdżone - mają postrzępione brzegi i pojawiają się zazwyczaj po upadku lub uderzeniu; mimo niewielkiego krwawienia bardzo bolą, a tkanki zlokalizowane w okolicy rany są stłuczone i zmiażdżone.

Krwotokto sytuacja, w której dochodzi do wydostania się na zewnątrz obfitej ilości krwi na skutek przerwania ciągłości ściany naczynia (żyły lub naczynia). Krwotok bywa bardzo niebezpieczny, ponieważ doprowadzić dowstrząsu hipowolemicznegozagrażającego życiu. Nie należy mylić krwotoku z krwawieniem, czyli powolną utratą krwi.

Otarcie naskórka

Rana szarpana

Rana kąsana

Rana tłuczona miażdżona

Rana postrzałowa

Rana cięta

Next

Teraz poznacie rodzaje opatrunków

opatrunek uciskowy

Next

Na nastepnej stronie pierwsza pomoc przy krwawieniach i kwotokach

opatrunek osłaniający

Małe krwawienia nie wymagają zwykle specjalistycznej pomocy i ustępują samoistnie. Taką ranę należy przemyć chłodną, bieżącą wodą lub wodą utlenioną, a następnie nałożyćopatrunek osłaniający, który zabezpieczy ranę przed zabrudzeniem.

W odróżnieniu od krwawień, krwotoki muszą być natychmiast zatamowane, ponieważ w przeciwnym razie może dojść do wstrząsu i śmierci w wyniku wykrwawienia. Ran tych nie przemywamy, tylko zakładamy opatrunek uciskowy.

+ info

Krok 1

Krok 2

Załóż rękawiczki ochronne.

Przemyj ranę wodą utlenioną lub chłodną bieżącą wodą.

Przyłóż w miejscu rany jałową gazę. W przypadku gdy jej nie posiadasz, użyj czystej, najlepiej wyprasowanej bawełny lub bielizny osoby poszkodowanej.

Krok 3

Zabandażuj miejsce zranienia.

Krok 4

Oto instrukcja: Zakładanie opatrunku osłaniającego

Next

Pamiętaj, by bandaż nie był zbyt ciasno założony, gdyż może wtedy stać się opaską uciskową.

+ info

Krok 1

Krok 2

Załóż rękawiczki ochronne. Przyłóż w miejscu rany jałową gazę. W przypadku gdy jej nie posiadasz, użyj czystej, najlepiej wyprasowanej bawełny lub bielizny osoby poszkodowanej.

Jeżeli to możliwe, unieś zranioną kończynę powyżej poziomu serca - zmniejszysz w ten sposób ciśnienie krwi i pośrednio prędkość wypływu krwi.

Dokładnie w miejscu zranienia przyłóż wałek ze zwiniętego bandaża lub inny materiał, który uciśnie miejsce, z którego wypływa krew.

Krok 3

Zabandażuj dokładnie miejsce zranienia.

Krok 4

Oto instrukcja: Zakładanie opatrunku uciskowego

Next

Jeżeli po jakimś czasie opatrunek przemoknie krwią, nie zdejmuj go, lecz dołóż kolejną jałową gazę i zabandażuj ranę, zwiększając siłę ucisku.

W przypadku krwotoku z nosa poszkodowany powinien usiąść z głową pochyloną do przodu. Zrób mu zimne okłady na kark, nos i skronie.

Jak zatamować krwawienie z nosa?

Pierwsza pomoc

Next

Do zapamiętania!

To już koniec na dziś ;)

Lekcja została opracowana na podstawie podręcznika "Żyję i działam bezpiecznie" oraz "Świat pod lupą"

Dla ciekawskich...

Link

Watch

Przypominam, że możecie się ze mną kontaktować za pomocą Librusa oraz maila, który zostawiam poniżej.

Rana i jej rodzajeRodzaje opatrunkówInstrukcja zakładanie opatrunku osłaniającego i uciskowego

4315903@sp255.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Tamowanie krwawień i krwotoków by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
TAMOWANIE KRWAWIEŃ I KRWOTOKÓW dla przypomnienia tematy, które opracowaliśmy na poprzednich lekcjach z zakresu pierwszej pomocy Z zakresu pierwszej pomocy na poprzednich lekcjach omówiliśmy:- czym jest pierwsza pomoc (pp)- kto ma obowiązek udzielania pp- czym różni się pierwsza pomoc od kwalifikowanej pierwszej pomocy oraz od medycznych czynności ratunkowych- jakie są

# data[].attributes.headline
TAMOWANIE KRWAWIEŃ I KRWOTOKÓW- epodręcznik

# data[].attributes.subject
TAMOWANIE KRWAWIEŃ I KRWOTOKÓW- epodręcznik

# data[].attributes.body
22.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Różnego rodzaju rany stanowią nieodłączną część naszego życia. Im szybciej i intensywniej żyjemy, tym bardziej jesteśmy narażeni na wszelkie urazy w szkole, podczas uprawiania sportu lub po prostu w domu. Najskuteczniejszą metodą postępowania przy zranieniu jest zachowanie spokoju, zadbanie o własne bezpieczeństwo oraz wykorzystanie swoich umiejętności i wiedzy.

opisywać, czym jest rana i czym różni się krwawienie od krwotoku;

opatrzyć właściwie ranę i zatamować krwotok;

rozpoznawać wstrząs i z nim walczyć;

postępować odpowiednio z ciałem obcym, które utkwiło w ranie.

Zranienie lub rana to urazy powstające w wyniku przerwania ciągłości skóry, a często również głębiej położonych tkanek i narządów (mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych). Rany można dzielić ze względu na: rodzaj uszkodzonych naczyń (tętnicze, żylne i włosowate), miejsce gromadzenia się krwi (zewnętrzne i wewnętrzne) lub ze względu na mechanizm urazu rany (cięte, kłute, szarpane, tłuczone, kąsane i postrzałowe). Małe krwawienia nie wymagają zwykle specjalistycznej pomocy i ustępują samoistnie. Z kolei duże rany muszą być natychmiast zatamowane, ponieważ może dojść do krwotoku, a w konsekwencji do wstrząsu i śmierci w wyniku wykrwawienia.

Każdy rodzaj ran ma charakterystyczny wygląd oraz unikalne cechy odróżniające je od pozostałych. Trzeba jednak zaznaczyć, że nierzadko powstają one w wyniku działania kilku czynników i trudno je dopasować do konkretnego rodzaju.

Otarcie naskórka to uraz o niedużej sile, uszkadzający wierzchnią warstwę skóry. Nawet niewielkie otarcia są zazwyczaj bolesne i mogą prowadzić do zakażenia, dlatego trzeba je dokładnie umyć chłodną wodą z mydłem lub wodą utlenioną, następnie założyć opatrunek. Otarcia goją się szybko i nie pozostawiają blizn.

Rana kłuta zadana jest długim przedmiotem o ostrym zakończeniu, jak np.: nóż, sztylet, igła, dłuto, widły, bagnet itp. Rany te mogą być bardzo głębokie, ale brzegi są zwykle blisko siebie (zajmują niewielką powierzchnię). Ryzyko zakażenia jest duże. Szczególnie niebezpieczne są rany kłute klatki piersiowej i brzucha - ich powikłaniem może być uszkodzenie organów wewnętrznych (płuca czy jelita). Jeżeli w ranie tkwi ciało obce, to nie należy go wyjmować, lecz umocować w taki sposób, aby się nie przemieszczało i nie powodowało dalszych obrażeń. Wyciągnięcie ciała obcego z rany grozi uszkodzeniem naczyń krwionośnych i krwotokiem wewnętrznym, który jest bardzo trudny do zatamowania.

Rana szarpana ma nieregularny kształt i poszarpane, nierówne brzegi. Powstaje w wyniku działania zakrzywionego narzędzia o tępej krawędzi (hak, bosak), godzącego w skórę pod kątem mniejszym niż kąt prosty. Powoduje zazwyczaj powstawanie płata uszkodzonych tkanek. Rana zajmuje większą powierzchnię, widoczne są ubytki tkanek. Krwawienie nie jest intensywne, ale przy rozległych ranach może wystąpić utrata dużej ilości krwi, prowadząca do rozwoju wstrząsu. Ryzyko zakażenia jest duże, a blizny powstające w wyniku gojenia się tego typu ran są bardziej rozległe.

rany postrzałowe styczne, kiedy uszkodzona jest tylko zewnętrzna powierzchnia ciała;

rany postrzałowe ślepe, gdy pocisk pozostaje w tkankach, a rana ma wlot i kanał (nie ma wylotu);

rany postrzałowe przelotowe (przestrzałowe), jeśli pocisk przebija tkanki na wylot (ma wlot, kanał i wylot); rana wylotowa w tym przypadku jest większa niż rana wlotowa i ma poszarpane brzegi (ma wygląd rany szarpanej).

Rana postrzałowa powstaje w wyniku postrzału pociskiem z broni palnej. Ze względu na losy pocisku w ciele poszkodowanego wyróżniamy:

Rany postrzałowe są bardzo niebezpieczne, gdyż nigdy nie wiadomo, jakie organy wewnętrzne zostały uszkodzone.

Rana tłuczona (miażdżona) powstaje w wyniku bezpośredniego działania siły (kamień, młotek itp.) na powierzchnię skóry pod kątem prostym, powodując jej zmiażdżenie oraz uszkodzenie skóry i tkanej leżących poniżej. Jest wypełniona krwią, także skrzepłą, często zawiera ciała obce (grudki ziemi, fragmenty ubrania, metalu, plastiku, włosy itp.) Charakterystyczny dla tego typu rany jest obrzęk, zasinienie i bolesność. Ulgę przynosi schłodzenie okolicy rany.

Rana kąsana powstaje po ugryzieniu przez zwierzę lub człowieka. Może mieć postać szeregu ran kłutych (odwzorowanie szczęki) lub rany tłuczonej. Czasem dochodzi do wyszarpania fragmentu tkanek. Rany kąsane są siedliskiem bardzo dużej liczby rożnych bakterii, w związku z tym istnieje wysokie ryzyko zakażenia rany, a gojenie jest często przedłużone. Powinien je zawsze ocenić i oczyścić chirurg.

Rana cięta powstaje zwykle w wyniku kontaktu z ostrym przedmiotem, jak np.: nóż, blacha czy szkło. Rany te mają gładkie, rozchodzące się brzegi. Głębokość zazwyczaj jest trudna do ustalenia i zależy od tego, jakim narzędziem oraz z jaką siłą została zadana. Ranom ciętym towarzyszy zazwyczaj bardzo silne krwawienie - przy rozległych ranach istnieje niebezpieczeństwo utraty dużej ilości krwi oraz powstania wstrząsu, ale wypływająca krew wypłukuje z rany bakterie i ewentualne ciała obce, więc ryzyko zakażenia jest stosunkowo niewielkie.

Z krwawieniem mamy do czynienia wtedy, gdy zostają uszkodzone małe, drobne naczynia krwionośne (żylne i miąższowe). Nie wymagają one zwykle specjalistycznej pomocy i ustępują samoistnie, gdy w miejscu rany utworzy się skrzep. Z kolei o krwotokach mówimy, gdy uszkodzeniu ulegają naczynia tętnicze, bądź duże naczynia żylne. Silny wypływ krwi musi zostać natychmiast zatamowany, ponieważ w przeciwnym razie może dojść do wstrząsu i nawet śmierci w wyniku wykrwawienia.

Powodem wystąpienia krwotoku tętniczego jest uszkodzenie naczynia tętniczego. W naczyniach tych panuje wysokie ciśnienie, dlatego też krew tryska z rany z siłą tym większą, im większą średnicę ma uszkodzone naczynie. Krew tętnicza jest żywo czerwona (ze względu na dużą zawartość tlenu) i wypływa z rany pulsacyjnie, co zostało zobrazowane na pierwszej grafice poniższej galerii. Takie krwotoki są trudne do zatamowania i zawsze wymagają fachowej pomocy medycznej.
Krwotok żylny natomiast powstaje w wyniku uszkodzenia żyły. Krew jest ciemnoczerwona, (duża zawartość dwutlenku węgla) i wypływa z rany jednostajnym strumieniem, którego szybkość uwarunkowana jest wielkością uszkodzonego naczynia. Uszkodzenie dużej żyły może być bardziej niebezpieczne niż uszkodzenie tętnicy, ponieważ ściany naczyń żylnych są wiotkie i mogą się rozszerzać, zwiększając utratę krwi.

Jak myślisz, dlaczego krew tętnicza wypływa z rany pod dużo większym ciśnieniem niż krew żylna?

krwotok zewnętrzny - jest łatwy do rozpoznania i dobrze widoczny, ponieważ krew wypływa z rany bezpośrednio na zewnątrz; objawami ogólnymi krwotoku są: bladość skóry, zimny pot, przyspieszenie akcji serca, ogólne osłabienie, szum w uszach i niepokój, a w przypadkach dużego krwotoku - wstrząs i utrata przytomności;

krwotok wewnętrzny - w takiej sytuacji nie widać krwi, ponieważ wylewa się ona wewnątrz ciała człowieka; można go rozpoznać tylko po ogólnych objawach krwotoku, które są identyczne jak w przypadku krwotoku zewnętrznego.

Krwotoki można podzielić również ze względu na miejsce gromadzenia się krwi:

osłonięciu rany przed światem zewnętrznym - uszkodzona skóra stanowi otwarte wrota dla drobnoustrojów chorobotwórczych;

zatamowaniu krwotoku - człowiek posiada ograniczoną ilość krwi, która pełni wiele bardzo ważnych funkcji; znaczna jej utrata stanowi zagrożenie zdrowia i życia osoby poszkodowanej.

Pierwsza pomoc w przypadku zranienia polega na:

Małe krwawienia nie wymagają zwykle specjalistycznej pomocy i ustępują samoistnie. Taką ranę należy przemyć chłodną, bieżącą wodą lub wodą utlenioną, a następnie nałożyć opatrunek osłaniający, który zabezpieczy ranę przed zabrudzeniem.

W odróżnieniu od krwawień, krwotoki muszą być natychmiast zatamowane, ponieważ w przeciwnym razie może dojść do wstrząsu i śmierci w wyniku wykrwawienia. Ran tych nie przemywamy, tylko zakładamy opatrunek uciskowy.

Zakładając opatrunek, nie należy zaniedbywać oceny czynności życiowych poszkodowanego, ani kontroli jego ogólnego stanu, aby nie przeoczyć innych zagrożeń. Pamiętaj, że duży ubytek krwi może doprowadzić do wstrząsu.

W sytuacjach, gdy nie możemy założyć opatrunku uciskowego (amputacja czy krwotok w wyniku złamania otwartego kości), należy założyć , którą można wykonać np. z chusty trójkątnej i kawałka drewna. Zakłada się ją powyżej zranienia, starając się, aby nie uciskała stawów.

Opaskę stosuje się na kończynach i zakłada w miejscu, gdzie można docisnąć tętnicę do jednej kości (ramię lub udo). Szerokość opaski powinna wynosić co najmniej 4‑5 cm (nie wolno używać drutu czy sznurka).

Wyobraź sobie, że przechodząc przez ulicę tuż przed szkołą, jesteś świadkiem potrącenia młodej kobiety przez samochód. Kierowca po wyjściu z samochodu jest w szoku i krzyczy. Wiesz, że nie możesz liczyć na jego pomoc. Potrącona kobieta jest przytomna, leży na ulicy i bardzo mocno krwawi. Nie masz rękawiczek, apteczki i jesteś praktycznie sam/sama. Jak się zachowasz?

Wstrząs stanowi bezpośrednie zagrożenie życia poszkodowanego. Występuje w momencie dysproporcji między zapotrzebowaniem, a zaopatrzeniem w tlen poszczególnych narządów, zwłaszcza serca, płuc i mózgu. Najczęstszą przyczyną wstrząsu jest niedobór krwi spowodowany krwotokiem.
Objawy wstrząsu to przede wszystkim:

Udzielanie pierwszej pomocy poszkodowanemu z objawami wstrząsu polega na zatamowaniu wszystkich krwotoków i krwawień, ułożeniu poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej pozycji przeciwwstrząsowej i jak najszybszym wezwaniu służb ratunkowych. Pamiętaj również o komforcie cieplnym i wsparciu psychicznym poszkodowanego. Dwa sposoby poprawnego ułożenia poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej prezentuje ilustracja 2.

Zastanów się, dlaczego w pozycji przeciwwstrząsowej nie wolno układać osób nieprzytomnych i z urazami głowy.

Jeżeli w ranie utkwiło jakieś ciało obce (np. kawałek metalu, drewna, pręt itp.), nie wyciągaj go z rany. Ciało obce wbite w nasze ciało działa jak korek: uciska uszkodzone naczynia krwionośne i tamuje krwawienie. Nieumiejętne usunięcie takiego ciała grozi silnym krwotokiem i możliwością uszkodzenia nieuszkodzonych dotychczas naczyń krwionośnych i nerwowych sąsiadujących z ciałem obcym. Dlatego wokół ciała obcego ułóż jałową gazę, ustabilizuj je poprzez obłożenie z obu stron opatrunkami (np. zrolowanymi bandażami) i zabandażuj ranę wraz z ciałem obcym w sposób, jaki prezentuje poniższa galeria.

Dwie osoby, jedna schodzi po schodach, a druga bawiąc się nożem wchodzi po schodach. Osoby wpadają na siebie w wyniku czego następuje wbicie noża w ciało człowieka. Osoba bawiąca się nożem wpada w panikę, w tym czasie nadchodzi inny uczeń, który opanowuje całą sytuację (każe przynieść sprawcy apteczkę i zadzwonić na pogotowie a sam opatruje ranę unieruchamiając nóż w ranie).
Film dostępny na portalu epodreczniki.pl
Dwie osoby, jedna schodzi po schodach, a druga bawiąc się nożem wchodzi po schodach. Osoby wpadają na siebie w wyniku czego następuje wbicie noża w ciało człowieka. Osoba bawiąca się nożem wpada w panikę, w tym czasie nadchodzi inny uczeń, który opanowuje całą sytuację (każe przynieść sprawcy apteczkę i zadzwonić na pogotowie a sam opatruje ranę unieruchamiając nóż w ranie).

Rany to urazy spowodowane uszkodzeniem skóry, a często również głębiej położonych tkanek i narządów (mięśni, nerwów, czy naczyń krwionośnych). Obok bólu najczęstszym, choć nie zawsze występującym, objawem zranienia jest krwawienie lub silne krwawienie nazywane krwotokiem.

Najprościej rany można podzielić na małe i duże. Małe to najczęstsze urazy w obrębie skóry, takie jak otarcia, skaleczenia i zadrapania. Takie drobne urazy najlepiej przemyć wodą utlenioną lub chłodną, bieżącą wodą i osłonić przed światem zewnętrznym gazą lub plastrem z opatrunkiem. Rany duże, mocno krwawiące, należy opatrzyć opatrunkiem uciskowym.

Opatrunek uciskowy najlepiej wykonać przykładając na ranę jałową gazę oraz zrolowany bandaż lub inny materiał, który uciśnie uszkodzone naczynia krwionośne, a następnie wszystko mocno zabandażować. Gdy pojedyncza warstwa opatrunku przemaka, należy nałożyć na niego drugą warstwę i zwiększyć siłę nacisku.

Tamowanie krwawień zależy w dużym stopniu od odpowiedniej siły nacisku i długości jego trwania. Do przymocowania gazy można również wykorzystać specjalną siatkę opatrunkową.

Do tamowania krwawień nie powinny być stosowane opaski uciskowe, chyba że ucisk bezpośredni jest nieefektywny lub niemożliwy do wykonania, a poszkodowanemu grozi wykrwawienie (np. złamanie otwarte kości).

Znaczna utrata krwi może doprowadzić do wstrząsu, czyli dysproporcji między zapotrzebowaniem, a zaopatrzeniem w tlen poszczególnych narządów, zwłaszcza serca, płuc i mózgu. Udzielając pomocy poszkodowanemu z objawami wstrząsu, należy zatamować wszystkie krwawienia i krwotoki, ułożyć poszkodowanego w pozycji przeciwwstrząsowej i jak najszybciej wezwać służby ratunkowe.

Ciała obcego, które utkwiło w ranie, nie wyciągamy. Za pomocą materiałów opatrunkowych stabilizujemy je i bandażujemy ranę.

Wzywając pomoc, pamiętaj o numerach alarmowych numerach alarmowych .

Spróbuj dowiedzieć się, co to są opatrunki hydrokoloidowe i do jakich ran można je zastosować.

Udzielając pomocy osobie, u której w wyniku pęknięcia żylaka na nodze doszło do dużego krwotoku, zostałeś/zostałaś mocno zabrudzony/zabrudzona krwią poszkodowanego. Zastanów się, jakimi chorobami możesz się zarazić i co zrobić, by ich uniknąć.

Odwiedź stronę Polskiej Rady Resuscytacji i odnajdź Wytyczne Europejskiej Rady Resuscytacji wydane w 2015 roku. Co ten dokument mówi w kwestii tamowania krwawień? Zrób listę najważniejszych wytycznych.

Definicja: czapka Hipokratesa

rodzaj opatrunku chroniący mózgoczaszkę w przypadku rany głowy, wykonuje się go przy użyciu dwóch kawałków bandaża

Definicja: opaska uciskowa

pomaga zatrzymywać silne krwawienia (zagrażające życiu) poprzez dociśnięcie tętnicy do kości i całkowite zamknięcie jej światła

Definicja: pozycja przeciwwstrząsowa

wykonuje się ją poprzez położenie poszkodowanego na plecach i uniesienie jego nóg do góry, na wysokość ok. 30 cm, co zwiększa dopływ krwi do krążenia centralnego (serce‑płuca‑mózg)

Obejrzyj film, który prezentuje prawidłowy sposób zachowania podczas wypadku w szkole.

# data[].attributes.attachment_link.description
Różnego rodzaju rany stanowią nieodłączną część naszego życia. Im szybciej i intensywniej żyjemy, tym bardziej jesteśmy narażeni na wszelkie urazy w szkole, podczas uprawiania sportu lub po prostu w domu. Najskuteczniejszą metodą postępowania przy zranieniu jest zachowanie spokoju, zadbanie o własne bezpieczeństwo oraz wykorzystanie swoich umiejętności i wiedzy.

# data[].attributes.body
29.04.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ZŁAMANIA I ZWICHNIĘCIA

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 99- 103

wiecie już, że bezpieczeństwo na miejscu zdarzenia jest najważnejsze, co to jest krwawienie i krwotok oraz jak należy opatrzeć ranę

Menu

Next

str. 99- 103

złamanie, jego objawy oraz pierwsza pomoczwichnięcie i skręcenie, ich objawy oraz pierwsza pomocurazy kręgosłupa

Ciekawostki na temat kości

Link

Next

Układ kostny dorosłego człowieka składa się z 206 kości. Połączone ze sobą, tworzą rusztowanie dla ciała człowieka, nadając mu jego kształt. Niektóre kości pełnią funkcje ochronne, jak np. klatka piersiowa czy czaszka, a inne magazynują sole mineralne i wytwarzają krew.

ZŁAMANIE

całkowite przerwanie ciągłości kości

objawy

pierwsza pomoc w przypadku złamania

podział

Next

Najbardziej narażone na złamania są tzw. kości długie, czyli kość udowa, piszczelowa, strzałkowa, promieniowa, ramienna i łokciowa, zaznaczone na poniższym szkielecie.

Pamiętaj o bezpieczeństwie swoim i poszkodowanego1. Połóż poszkodowanego w wygodnej pozycji2. Unieruchom złamana kość razem z dwoma sąsiadującymi stawami (powyżej i poniżej)

Każde podejrzenie złamania wymaga natychmiastowej konsultacji specjalistycznej

silny i tępy ból w miejscu urazuból nasila się przy dotykuzmiana kształtu uszkodzonej kościdrżenie kończyny ze złamaną kościąnasilający się obrzęksińce i krwiakinieprawidłowa lub uniemożliwiona ruchomość

Next

Pierwsza pomoc w przypadku złamania

Next

ZWICHNIĘCIA I SKRĘCENIA

ZWICHNIĘCIE- przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących stawSKRĘCENIE- naruszenie tkanek miękkich otaczających staw, ale bez przemieszczenia kości

objawy

pierwsza pomoc w przypadku zwichnięcia

Next

Najbardziej narażone na złamania są tzw. kości długie, czyli kość udowa, piszczelowa, strzałkowa, promieniowa, ramienna i łokciowa, zaznaczone na poniższym szkielecie.

Porozmawiaj z poszkodowanym, zapytaj co go boli i co się stałoPomóż przyjąć poszkodowanemu wygodną pozycjęZrób zimny okład w miejscu urazuUnieruchom dwie sąsiednie struktury kostne (kości powyżej i poniżej stawu)

zwichnięć nie wolno nastawiać samodzielnie!nie należy też ruszać kończyną z uszkodzonym stawem

Zwichnięcia są bardzo bolesne i polegają na wzajemnym przemieszczeniu się względem siebie powierzchni stawowych kości. Zwykle łatwo je rozpoznać, ponieważ powodują widoczne zmiany prawidłowych obrysów stawów, co można zaobserwować na zdjęciu poniżej.

silny bólograniczenie ruchomości stawuobrzęk w okolicy stawuzniekształcenie stawukrwiaki

URAZY KRĘGOSŁUPA

ZWICHNIĘCIE- przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących stawSKRĘCENIE- naruszenie tkanek miękkich otaczających staw, ale bez przemieszczenia kości

objawy

pierwsza pomoc w przypadku urazu kręgosłupa

Next

Link

Urazy kręgosłupa należą do najbardziej niebezpiecznych urazów kości, ponieważ ich skutkami mogą być częściowy lub całkowity paraliż i poważne kalectwo.

Natychmiast wezwij pogotowie ratunkowe!Zapobiegaj wszelkim ruchom, które mogą pogłębiać urazStabilizuj głowę poszkodowanego (przytrzymuj ją delikatnie rękami w zastanej pozycji)Nie ruszaj poszkodowanego z miejsca zdarzeniaTowarzysz poszkodowanemu, kontroluj jego stan

Do urazów kręgosłupa najczęściej dochodzi podczas wypadków komunikacyjnych , upadków z dużej wysokości i skoków do wody

bardzo silny ból w miejscu urazumimowolne oddawanie kału i moczuporażenie czuciowo- ruchowe kończynutrata przytomności

Do zapamiętania!

To koniec na dziś ;)

Przypominam, że możecie się ze mną kontaktować za pomocą Librusa oraz maila, który zostawiam poniżej.

ZADANIE DO WYKONANIA

Na następna lekcję (6 maja) wykonajcie krótką notatkę - "Sprawdź czy potrafisz" podręcznik strona 103 zadanie 5- Wymień sposoby zapobiegania urazom w domu, w szkole oraz przy uprawianiu sportuZadanie proszę przesłać na maila ( 4315903@sp255.pl) bądź LibrusaPowodzenia :)

Czym jest złamanie, zwichnięcie, skręcenieJakie są objawy powyższych urazówJak należy udzielać pierwszej pomocy w powyższych zdarzeniach oraz przy urazie kręgosłupa

4315903@sp255.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Złamania i zwichnięcia by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
ZŁAMANIA I ZWICHNIĘCIA Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 99- 103 wiecie już, że bezpieczeństwo na miejscu zdarzenia jest najważnejsze, co to jest krwawienie i krwotok oraz jak należy opatrzeć ranę Menu Next str.

# data[].attributes.body
06.05.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
OPARZENIA I ODMROŻENIA

dla przypomnienia tematy, które opracowalismy na poprzednich lekcjach

apteczka pierwszej pomocyresuscytacja krążeniowo- oddechowa (RKO)tamowanie krwawień i krwotokówzłamania, zwichnięcia, urazy kręgosłupa

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 104- 108

Menu

Next

str. 104- 108

Skóra- budowa i funkcjeOparzenia- przyczyny, objawy, pierwsza pomoc (oparzenia termiczne oraz spowodowane środkami chemicznymi)Udar słoneczny i udar cieplnyWychłodzenie i odmrożenie- przyczyny, objawy, pierwsza pomoc

Skóra jest największym narządem ludzkiego organizmu. Składa się z dwóch warstw. Widoczna (zewnętrzna) to naskórek, który jest barierą między środowiskiem zewnętrznym a wnętrzem organizmu. Druga warstwa (niewidoczna dla oka) to skóra właściwa, w której znajdują się zakończenia nerwowe, mieszki włosowe oraz gruczoły potowe i łojowe.Poniżej przypomnijcie sobie FUNKCJE SKÓRY

SKÓRA

Next

OCHRONNAzapobiega wnikaniu do organizmu szkodliwych substancji lub pasożytówchroni przed promieniowaniem UVzabezpiecza przed urazami mechanicznymiTERMOREGULACYJNAwydziela potrozszerza i zwęża naczynia krwionośneWYDALNICZAusuwa z organizmu nadmiar wodywydala zbędne produkty przemiany materiiWYMIANA GAZOWApobiera tlen i usuwa dwutlenek węglaWYDZIELNICZAwydziela łójwydziela mlekoSYNTETYZUJĄCAsyntetyzuje witaminę D (pod wpływem promieni słonecznych)wytwarza melaninę (barwnik chronoący przed promieniowaniem UV)ODBIERANIE BODŹCÓWdzięki niej odczuwamy dotyk, ucisk, ból, ciepło i zimno

Wiecie już czym jest skóra, jak jest zbudowana i jakie pełni funkcje.Oparzenia powodują utratę wszystkich wymienionych właściwości skóry.

OPARZENIA

uszkodzenie skóry lub głębiej położonych narządów, powstałe w wyniku działania czynnika uszkadzającego

Lorem ipsum 03

1.oparzenia termiczne

2.oparzenia spowodowane środkami chemicznymi

Na początek zapoznajcie się z tematem- oparzenia termiczne. Wrócicie do tej strony i poznacie oparzenia spowodowane środkami chemicznymi

Czynniki uszkadzające(oparzeniowe) :termiczne (ogień, gorące płyny, para wodna,chemiczne (kwasy lub zasady)elektryczne (instalacja elektryczna domowa i przemysłowa, piorun)radiacyjne (promieniowanie)słoneczne

Oparzenia termiczne

*należą do obrażeń najczęściej zdarzających się w życiu codziennym

Teraz zapoznajcie się z informacjami na temat czym zwykle spowodowane są oparzenia termiczne, jakie są ich objawy i stopnie- informacje te znajdują się w podręczniku na str. 104Następnie przejdzcie do kolejnej strony gdzie zapoznacie się z zasadami udzielania pierwszej pomocy w przypadku oparzenia

Next

Pierwsza pomoc w przypadku oparzenia

Z zasadmi udzielania pierwszej pomocy możecie zapoznać się takż e w podręczniku na str. 105

Next

OCENA POWIERZCHNI

Teraz wrócimy do oparzeń spowodowanych działaniem substancji chemicznych.Nacisnij przycisk BACK

Back

Reguła dziewiątek Wallace'aReguła ta służy do orientacyjnego określenia oparzonej powierzchni ciała. Pozwala przy uwzględnieniu głębokości oparzeń ustalić ciężkość urazu. Powierzchnia głowy, każdej z kończyn górnych stanowi 9% powierzchni ciała. Powierzchnia przednia tułowia to 18% (9% powierzchnia brzucha oraz 9% powierzchnia klatki piersiowej). Powierzchnia tylna tułowia stanowi również 18% powierzchni ciała. Powierzchnia każdej kończyny dolnej to odpowiednio 18%. Powierzchnia krocza 1%.Reguła dłoniReguła ta służy do oceny rozległości oparzeń ciała u osób dorosłych. Zakłada ona, że powierzchnia dłoni osoby oparzonej odpowiada 1% łącznej powierzchni jej ciała.Reguła dziesiątekReguła ta ma zastosowanie do oceny rozległości oparzeń u niemowląt. Przyjmuje ona, że powierzchnia głowy, przodu i tyłu tułowia stanowi po 20% powierzchni ciała. Na każdą kończynę przypada 10% ogólnej powierzchni.

Oparzenia spowodowane srodkami chemicznymi

Oparzenia chemiczne to nieprzyjemna przypadłość, która pojawia się wskutek kontaktu z oczami lub skórą środków drażniących, np. kwasów (solny, siarkowy) lub zasad (amoniak) oraz innych substancji żrąco-toksycznych.

Wpodręczniku na str. 105 znajdź informacje na temat powyższych oparzeń.Następnie wróć do prezentacji i przejdź do następnej strony, gdzie znajdują się zasady udzielania pierwszej pomocy

Next

Pierwsza pomoc w przypadku oparzenia spowodowanego substancją chemiczną

Generalną zasadą pierwszej pomocy w oparzeniach chemicznych jest natychmiastowe usunięcie żrącej substancji chemicznej. Następstwa jej działania będą minimalne, jeśli dokona się tego w ciągu 2 minut od momentu skażenia. Pierwsza pomoc polega więc na zmywaniu oparzonej powierzchni strumieniem wody przez kilka, a nawet kilkanaście minut.

Next

Znacie już objawy udaru cieplnego lub słonecznego- teraz zapoznajcie się z zasadami udzielania pierwszej pomocy w takim przypadku

Objawy udaru cieplnego lub słonecznego

Udar słoneczny i udar cieplny

Udar cieplny jest stanem chorobowym spowodowanym podniesieniem się temperatury ciała człowieka powyżej 40,6 stopni Celsjusza. Powodem wystąpienia udaru cieplnego jest wysoka temperatura otoczenia, szczególnie przy występującej jednocześnie wysokiej wilgotności powietrza. Udar słoneczny jest jedną z form udaru cieplnego. Dochodzi do niego wówczas, kiedy narażamy się na długotrwałe nasłonecznienie i wysoką temperaturę, a przegrzany organizm nie ma możliwości oddania nagromadzonego ciepła do otoczenia.

Next

silny ból głowy od słońca i zawroty głowy,przyspieszenie tętna,obfite pocenie się,dreszcze,wysoką gorączkę,nudności i wymioty,niepewny chód i zwiotczenie mięśni,niewyraźną mowę,zaburzenia koncentracji,zaburzenia widzenia w postaci mroczków przed oczyma,utratę przytomności,zaczerwienienie skóry twarzy w początkowym stadium lub bladość skóry w cięższych przypadkach,zimne powłoki ciała,oparzenia skóry I i II stopnia.

Wiecie czym już jest oparzenie, jak można je rozpoznać a także jak należy udzielić pierwszej pomocy, czym jest udarny cieplny, słoneczny a teraz zapoznajcie się czym jest wychłodzenie i odmrożenie.

Najczęstsze przyczyny powstawaniawychłodzenia i odmrożeń:niska temperatura,obcisłe ubranie,wilgoć, np. mokre buty, spodnie,głód,niewystarczająca izolacja cieplna od mrozu i wiatru,zmniejszone krążenie krwi w uciśniętych ubraniami tkankach,zmęczenie,duża wysokość,współistniejące urazy,choroby układu krążenia,nieprawidłowe odżywianie,odwodnienie,hipotermia.

WYCHŁODZENIE I ODMROŻENIE

Lorem ipsum 03

wychłodzenie

Symptomem lekkiego wychłodzenia organizmu, które zdarza się prawie każdemu, są dreszcze. Natomiast zbyt długie przebywanie zimą na podwórku, niedostosowanie ubioru do warunków atmosferycznych lub nagły spadek temperatury kończy się zmarznięciem i zazwyczaj przeziębieniem. Jeżeli przebywanie w miejscach, gdzie występują niskie temperatury, przedłuża się, to organizm może zacząć zbyt szybko się wychładzać. Gdy temperatura wewnętrzna ciała (temperatura głęboka) spada poniżej 35°C, następuje hipotermia.

odmrożenie

Odmrożeniem nazywamy miejscowe uszkodzenie skóry lub głębiej położonych narządów w wyniku działania niskiej temperatury. Pod jej wpływem naczynia krwionośne zaczynają się obkurczać. Jeżeli działanie niskiej temperatury nie zostanie w odpowiednim czasie przerwane, dochodzi do całkowitego zamknięcia przepływu krwi. Powoduje to zamarzanie wody wewnątrz tkanek i tworzenie się malutkich kryształów lodu, które niszczą komórki.

Next

Człowiek jest istotą stałocieplną, a to oznacza, że jego organizm niezależnie od warunków. Nie zawsze to się jednak udaje. W pewnych sytuacjach temperatura naszego ciała podnosi się, np. gdy mamy gorączkę, w innych natomiast - obniża. Jeżeli temperatura ciała spadnie poniżej pewnego progu, mówimy o hipotermii, czyli stanie mogącym zagrażać naszemu życiu i zdrowiu. Źródło: Fotolia (https://pl.fotolia.com), własność prywatna.' href="https://static.epodreczniki.pl/portal/f/res-minimized/RG19aAA4XQyxj/4/2UJMbfEoUnoSZby0yjoYpJUOk1pY5sPP.jpg">

Do odmrożeń może dojść także w temperaturze powyżej 0°C, zwłaszcza przy wilgotnej i wietrznej pogodzie. Najbardziej narażone na nie są najsłabiej ukrwione lub odsłonięte części ciała, takie jak nos, uszy oraz palce rąk istóp

Pierwsza pomoc w przypadku wychłodzenia

Udar cieplny jest stanem chorobowym spowodowanym podniesieniem się temperatury ciała człowieka powyżej 40,6 stopni Celsjusza. Powodem wystąpienia udaru cieplnego jest wysoka temperatura otoczenia, szczególnie przy występującej jednocześnie wysokiej wilgotności powietrza. Udar słoneczny jest jedną z form udaru cieplnego. Dochodzi do niego wówczas, kiedy narażamy się na długotrwałe nasłonecznienie i wysoką temperaturę, a przegrzany organizm nie ma możliwości oddania nagromadzonego ciepła do otoczenia.

Pierwsza pomoc w przypadku odmrożenia

Next

chroń poszkodowanego przed dalszym wychłodzeniem (przenieś go do ciepłego pomieszczenia, okryj go kocem, folią termiczną, śpiworem, ogrzej ciepłem swojego ciała lub ciepłymi okładamizdejmij z poszkodowanego przemoczoną odzież i zmień ją na suchąjeżeli poszkodowany jest przytomny podaj jej ciepły, bardzo słodki napójkontroluj stan poszkodowanego w razie konieczności rozpocznij RKO

przenieśposzkodowanego do ciepłego pomieszczeniaogrzewaj odmrożone powierzchnie (najlepiej ciepłem własnego ciała lub przez ciepłą kąpiel- zacznij od temperatury 10 stopni C i stopniowo dolewaj wody aż do 40 stopni) przez około 30 minutnałóż na odmrożone powierzchnie skóry luźny, suchy, jałowy opatrunekNie masuj odmrożonejczęściciała, nie rozcieraj jejśniegiem, nie ogrzewaj suszarką, gorącą wodą, nie podawaj poszkodowanemu alkoholu do picia

Do zapamiętania!

Dziękuję-to już koniec na dzisiaj :)

Przypominam, że możecie się ze mną kontaktować za pomocą Librusa oraz maila, który zostawiam poniżej.

4315903@sp255.pl

Oparzenia- przyczyny, objawy, pierwsza pomocUdar słoneczny i udar cieplnyWychłodzenie i odmrożenie- przyczyny, objawy, pierwsza pomoc

# data[].attributes.attachment_link.title
OPARZENIA I ODMROŻENIA by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
OPARZENIA I ODMROŻENIA dla przypomnienia tematy, które opracowalismy na poprzednich lekcjach apteczka pierwszej pomocyresuscytacja krążeniowo- oddechowa (RKO)tamowanie krwawień i krwotokówzłamania, zwichnięcia, urazy kręgosłupa Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 104- 108 Menu Next str.

# data[].attributes.body
Termin: do godz. 16.00 -
czwartek 14 maja
Game PIN: 05739089

# data[].attributes.attachment_link.description
Join a game of kahoot here. Kahoot! is a free game-based learning platform that makes it fun to learn - any subject, in any language, on any device, for all ages!

# data[].attributes.body
20.05.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
INNE GROŹNE PRZYPADKI

Na początek chciałam Wam podziekować za sprawne rozwiązanie quizu Kahoot :)a temat dzisiejszej lekcji widzicie powyżej

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 109- 118

Menu

Next

str. 109- 118

ZadławienieZawał sercaUdar mózguNapad padaczkowyCiało obce w okuZatruciaPomoc tonącymPorażenie prądemUkąszenieUżądlenie

Gdy już wiecie czym jest zadawienie na stronie 109 w podręczniku zapoznajcie się z objawami

PIERWSZA POMOC

ZADŁAWIENIE

Sytuacja, w której dochodzi do przemieszczenia się ciała obcego z jamy ustnej do dolnego odcinka układu oddechowego stanowi dla poszkodowanego stan bezpośredniego zagrożenia życia. Ciało obce może zarówno utrudniać oddychanie, jak i całkowicie zatkać drogi oddechowe. Szybka i zdecydowana pomoc polegająca na wykonaniu prostych działań, jest w stanie skutecznie wyeliminować to zagrożenie.

Do zadławień dochodzi najczęściej w obecności drugiej osoby. Ważne jest, aby nie pomylić zadławienia z omdleniem, zawałem serca, drgawkami lub innymi stanami, które mogą powodować nagłe zaburzenia oddechowe bądź utratę świadomości. Dlatego osoba, która jest świadkiem zadławienia, powinna zapytać poszkodowanego, gdy ten jest jeszcze przytomny: Co się stało? Czy się dławisz?

Next

Zadławieniem określa się niedrożność dróg oddechowych spowodowaną ciałem obcym. Wśród osób dorosłych najczęściej dochodzi do niego podczas jedzenia. W przypadku niemowląt i dzieci przyczyną niedrożności dróg oddechowych jest w połowie przypadków jedzenie (najczęściej słodycze). W pozostałej części do zadławienia przyczyniają się inne przedmioty, np. monety i małe zabawki. Ciało obce może spowodować łagodną lub ciężką niedrożność dróg oddechowych.

Jeżeli poszkodowany ma objawy łagodnej niedrożności dróg oddechowych: zachęcaj ratowanego do kaszlu; obserwuj go i nie podejmuj żadnych działań.

zapraszam do obejrzenia filmu na temat zasad udzielania pierwszej pomocy w przypadku zadławienia

Next

Pierwsza pomoc w przypadku wystąpienia zadławienia u dziecka

Next

Inaczej wygląda postępowanie w przypadku zadławienia niemowląt

poniżej film zawierający zasady udzielania pierwszej pomocy przy zadławieniu u niemowlaka

Next

W sytuacji zakrztuszenia u dzieci poniżej pierwszego roku życia (niemowlęcia), należy najpierw sprawdzić, czy ciało obce widoczne jest w ustach dziecka. Jeśli tak - należy próbować wyjąć je za pomocą małego palca jednym ruchem. W przypadku, gdy jest to niemożliwe, nie ponawiamy próby i nigdy nie próbujemy wyjąć przedmiotu na ślepo - grozi to wepchnięciem ciała obcego głębiej!

PODSUMOWANIE

Sytuacja, w której dochodzi do przemieszczenia się ciała obcego z jamy ustnej do dolnego odcinka układu oddechowego stanowi dla poszkodowanego stan bezpośredniego zagrożenia życia. Ciało obce może zarówno utrudniać oddychanie, jak i całkowicie zatkać drogi oddechowe. Szybka i zdecydowana pomoc polegająca na wykonaniu prostych działań, jest w stanie skutecznie wyeliminować to zagrożenie.

zapraszam do zapoznania się z podsumowaniem dotyczącym zadławienia

Next

Zadławienie to niedrożność dróg oddechowych spowodowana ciałem obcym. Po przedostaniu się z jamy ustnej do dolnych dróg oddechowych może ono być bardzo niebezpieczne i w krótkim czasie doprowadzić do śmierci poszkodowanego.Rozróżniamy łagodną i ciężką niedrożność dróg oddechowych.W łagodnej niedrożności (gdy poszkodowany może mówić, oddychać, kaszleć) pierwsza pomoc polega na zachęcaniu ratowanego do kaszlu, który generuje wysokie ciśnienie w płucach i skutecznie usuwa większość ciał obcych.Klepanie wokolicę międzyłopatkową lub uciskanie nadbrzusza, gdy poszkodowany ma objawy łagodnej niedrożności, może spowodować przesunięcie ciała obcego icałkowite zatkanie dróg oddechowych. Dlatego te czynności przeznaczone są tylko dla poszkodowanych zobjawami ciężkiej niedrożności dróg oddechowych.Udzielając pomocy poszkodowanemu z ciężką niedrożnością, należy rozpocząć od 5 uderzeń wokolicę międzyłopatkową, anastępnie wykonać manewr Heimlicha uciskając 5 razy nadbrzusze poszkodowanego.Gdy poszkodowany traci przytomność należy rozpocząć resuscytacje krążeniowo‑oddechową. Celem początkowych uciśnięć klatki piersiowej jest przede wszystkim usunięcie niedrożności dróg oddechowych uleżącego, nieprzytomnego poszkodowanego, atylko wtórnie wspomaganie krążenia.Uniemowląt nie stosuje się manewru Heimlicha, zamiast niego wykonujemy uciski klatki piersiowej, tak jak wprzypadku resuscytacji, tylko mocniej izmniejszą częstotliwością.Wzywając pomoc, pamiętaj o numerach alarmowych.

Zajmiemy się także innymi groźnymi przypadkami

Zawał serca Udar mózgu Napad padaczkowy Ciało obce w oku Zatrucia Pomoc tonącym Porażenie prądem Ukąszenie Użądlenie

ZADANIE

Zapoznajcie się z tematem w podręczniku a następnie przejdzcie do wykonania zadania!!!

Next

powyżej instrukcja dla AMBITNYCH

Waszym zadaniem będzie wybranie jednego z powyższych groźnych przypadków i stworzenie na jego temat grafiki np w programie CanvaGrafika powinna zawierać:opis przypadkuobjawyzasady pierwszej pomocyTermin wykonania zadania:3 czerwcaPrace przesyłajcie na Librusa bądź maila 4315903@sp255.plPowodzenia! :)Ps. Grafika może być wykonana na komputerze np za pomocą programu Canva lub na papierze np w formie mapy myśli- instrukcja do wykonania mapy myślihttps://www.youtube.com/watch?v=EN_81x94ye0

Przedstawiam Wam instrukcję "obsługi" programu Canva, w którym możecie wykonać efektowną grafikę, która z pewnością zostanie odpowiednio oceniona ;)https://www.youtube.com/watch?v=dMQNww0e6Sshttps://www.youtube.com/watch?v=KDCnvETYy94

To koniec na dziś :)

W razie pytań/ wątpliwości zapraszam do kontaktuza pomocą Librusa oraz maila, który zostawiam poniżej.

4315903@sp255.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Inne groźne przypadki by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
INNE GROŹNE PRZYPADKI Na początek chciałam Wam podziekować za sprawne rozwiązanie quizu Kahoot :)a temat dzisiejszej lekcji widzicie powyżej Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 109- 118 Menu Next str.

# data[].attributes.body
termin wykonania:
3 czerwca
Waszym zadaniem będzie wybranie jednego z powyższych groźnych przypadków i stworzenie na jego temat grafiki np w programie Canva

Grafika powinna zawierać:

opis przypadku

objawy

zasady pierwszej pomocy

Termin wykonania zadania:

3 czerwca

Prace przesyłajcie na Librusa bądź maila 4315903@sp255.pl

Powodzenia! :)

Ps. Grafika może być wykonana na komputerze np za pomocą programu Canva lub na papierze np w formie mapy myśli- instrukcja do wykonania mapy myśli

https://www.youtube.com/watch?v=EN_81x94ye0

# data[].attributes.body
03.06.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA W TROSCE O ZDROWIE

Komunikujemy się już od chwili narodzin! Za pomocą płaczu dziecko sygnalizuje swoje potrzeby, oczekując od otoczenia odpowiedniej reakcji. Na tym, najprościej mówiąc, polega komunikacja interpersonalna , czyli komunikacja międzyludzka , którą opisać można za pomocą następującego schematu: nadawca - treść komunikatu - odbiorca. Wysyłając i otrzymując sygnały z otoczenia, budujemy relacje, zacieśniamy więzi, troszczymy się o innych, wymieniamy między sobą opinie i uwagi, prowadzimy spory, kłócimy się i godzimy.

Komunikacja werbalna i niewerbalna

Zasady dobrej komunikacji

Bariery komunikacyjne

Asertywność

5 praw asertywności

Negocjacje

Po więcej informacji zajrzyjcie do podręcznika na str. 143- 144 ;)

Jak rozmawiać z dorosłymi?

link

Komunikacja werbalna i niewerbalnaZasady dobrej komunikacjiBariery komunikacyjneAsertywnośćNegocjacjeJak rozmawiać z dorosłymi?

Komunikacja werbalna to wszystkie sygnały, jakie wysyłamy otoczeniu za pomocą słów. O tym, jak skuteczny będzie nasz komunikat, decyduje wiele czynników, np. rodzaj informacji, jakie chcemy przekazać, słownictwo, jakim się posługujemy, a także styl i sposób mówienia. W komunikacji werbalnej należy zwrócić szczególną uwagę na to, kim jest osoba, z którą rozmawiamy i czy wysyłany przez nas komunikat jest do niej dopasowany.Czasem cisza oznacza więcej niż tysiące wypowiedzianych słów. Komunikacja niewerbalna odgrywa dużo większą rolę w postrzeganiu nas przez odbiorców niż to, co i jak mówimy! Kluczową kwestią w komunikacji niewerbalnej jest postawa naszego ciała. Odbiorca może z niej wyczytać wiele cennych informacji. Przykładowo, pozycja otwarta i wyprostowana zwykle oznacza dużą pewność siebie. Z kolei garbienie się, krzyżowanie rąk na klatce piersiowej, albo pozycja skulona z rękami w kieszeni świadczy o strachu, niepewności i wycofaniu. Pamiętajmy, że komunikacja niewerbalna jest istotną kwestią np. na rozmowie kwalifikacyjnej, a gesty, jakie wtedy wykonujemy mogą znacząco wpłynąć na jej ostateczny wynik.

Dzisiejszy temat znajduje się w podręczniku na str. 138- 145

1. Masz prawo do robienia tego co chcesz dopóty, dopóki nie rani to kogoś innego.2. Masz prawo do zachowania swojej godności poprzez asertywne zachowanie, nawet jeśli to rani kogoś innego dopóty, dopóki Twoje intencje nie są agresywne lecz asertywne.3. Masz prawo do przedstawiania innym swoich próśb dopóty, dopóki uznajesz, że druga osoba ma prawo odmówić.4. Istnieją takie sytuacje między ludźmi, w których prawa nie są oczywiste. Zawsze jednak masz prawo do przedyskutowania tej sprawy z drugą osobą i wyjaśnienia jej.5. Masz prawo do korzystania ze swoich praw.Dobra wiadomość jest taka, że bycie asertywnym to umiejętność tak jak każda inna a umiejętności zdobywa się poprzez systematyczne ćwiczenia.

# data[].attributes.attachment_link.title
Komunikacja interpersonalna by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA W TROSCE O ZDROWIE Komunikujemy się już od chwili narodzin! Za pomocą płaczu dziecko sygnalizuje swoje potrzeby, oczekując od otoczenia odpowiedniej reakcji. Na tym, najprościej mówiąc, polega komunikacja interpersonalna , czyli komunikacja międzyludzka , którą opisać można za pomocą następującego schematu: nadawca - treść komunikatu - odbiorca.

# data[].attributes.body
10.06.2020

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
POKONAJ STRES,O ile może wydawać się to trudne, w walce ze stresem ważne jest pozytywne nastawienie. Należy skupiać się na swoich, nawet najmniejszych, sukcesach, co pomoże w znalezieniu siły do następnych wyzwań.PONIŻEJ KONKRETNE SPOSOBY NA POKONANIE STRESU oraz ĆWICZENIA NA RADZENIE SOBIE ZE STRESEM ,Egzamin ósmoklasisty - ostatnia prosta,PROFILAKTYKA ZDROWOTNA- stres...,Czy znasz historię o myśliwym, który uciekając przed wilkiem, wspiął się na sam szczyt sosny po gładkim pniu? Niemożliwe? A jednak. Wszystko za sprawą stresu - stanu, który albo dodaje nadludzkich mocy, albo całkowicie odbiera zdolność do działania.,ODPOCZYNEK,Jeśli organizm jest bez przerwy poddawany działaniu silnych bodźców, szybko się męczy, a zdolność koncentracji i myślenia się obniża. Dlatego odpoczynek jest konieczny, także w ciągu dnia.,odpoczynek bierny,odpoczynek aktywny,ODPOCZYNEK AKTYWNY,ODPOCZYNEK BIERNY,SEN zzzZZZZ,Watch,Watch,Obejrzyjcie ciekawe filmy na temat jakosci snu :),STRES,zbyt wysoka lub zbyt niska temperatura otoczenia, podwyższona ciepłota ciała (gorączka), stany zapalne, urazy fizyczne, silne przeżycia,konflikty z otoczeniem, strach (np. przed sprawdzianem), podniecenie przed podróżą itp.EGZAMINY,STRESORY,Text-Image,,,POWODZENIA!!!

# data[].attributes.attachment_link.title
Profilaktyka zdrowotna by opolskabeata on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
POKONAJ STRES,O ile może wydawać się to trudne, w walce ze stresem ważne jest pozytywne nastawienie. Należy skupiać się na swoich, nawet najmniejszych, sukcesach, co pomoże w znalezieniu siły do następnych wyzwań.PONIŻEJ KONKRETNE SPOSOBY NA POKONANIE STRESU oraz ĆWICZENIA NA RADZENIE SOBIE ZE STRESEM ,Egzamin ósmoklasisty - ostatnia prosta,PROFILAKTYKA ZDROWOTNA- stres...,Czy znasz historię o myśliwym, który uciekając przed wilkiem, wspiął się na sam szczyt sosny po gładkim pniu?