# data[].attributes.body
Koteł V.2

# data[].attributes.body
Pradze, 1911–1912 (2012)

Kubizm – kierunek w sztukach plastycznych, głównie malarstwie i rzeźbiarstwie, który rozwinął się we Francji na początku XX wieku ok. 1907 roku, poszukujący nowych zasad budowy przestrzennej dzieła przez odrzucenie reguł perspektywy i geometryczne uproszczenie elementów kompozycji.

Informacje w projektach siostrzanych
Multimedia w Wikimedia Commons
Definicje słownikowe w Wikisłowniku

Prekursorem kubizmu był Georges Braque. Po raz pierwszy określeniakubizm użył krytyk sztuki Louis Vauxcelles. W języku francuskim brzmi ono cubisme i pochodzi od francuskiego słowa cube (od łacińskiego cubus), które oznacza kostkę lub sześcian. Ten termin przyjął się i szybko wszedł do powszechnego użytku, jednak twórcy tego kierunku długo unikali jego stosowania.

Później Picasso i Braque zaczęli pracować razem, tworząc podstawy kubizmu analitycznego, a następnie kubizmu syntetycznego (od roku 1912). W kubizmie syntetycznym w obrazach pojawiały się wklejane kawałki gazet, tapet czy kolorowych kawałków papieru, a także trójwymiarowe formy wbudowywane w płaszczyznę obrazu.

W całej historii malarstwa nie było innego tak intensywnego zerwania z osiągnięciami sztuki, jak to dokonane przez kubistów. Przede wszystkim, do tej pory malarstwo miało iluzorycznie odzwierciedlać rzeczywistość – wywoływać na płótnie wrażenie “jak żywej” natury. Kubistom zaś zależało na zdefiniowaniu rzeczywistości, wydobyciu “stereometrycznej struktury przedmiotów”. Aby to osiągnąć, stosowali geometryzację, syntezę i odrzucenie perspektywy. W dużym skrócie, można powiedzieć, że dana, widziana forma zostawała najpierw zgeometryzowana (czyli wpisana w kształt sześcianu – z łac. cubus), a następnie rozbita na mniejsze elementy walców, stożków, kul itp. U podstaw kubizmu leży zasada, że obiekt malarski zostaje rozbity na szereg osobnych płaszczyzn, oglądanych w różnym oświetleniu, które następnie są przedstawiane obok siebie na płótnie. Dawało to pełniejszy obraz analizowanego obiektu. Choć najsłynniejsze obrazy kubistyczne (jak "Panny z Awinionu") pokazują postacie ludzkie, generalnie głównym tematem były tu martwe natury.

Kubizm stał się popularny i zyskał wielu zwolenników w środowisku artystycznym. Choć często bywa identyfikowany z Picassem, nie należy zapominać, że tworzyli go także inni artyści oraz że sam Picasso nie był wierny kierunkowi przez całe swoje artystyczne życie. Do artystów, którzy wnieśli twórczy wkład w rozwój tego kierunku, zaliczani są:

Juan Gris

Fernand Léger

Francis Picabia

Louis Marcoussis

Jean Metzinger

Albert Gleizes

Pablo Picasso

Georges Braque

Najsławniejsze dzieła (malarskie i rzeźbiarskie) związane z kubizmem:

Panny z Awinionu Pablo Picasso(1907)

to jeden z najsłynniejszych obrazów kubistycznych, choć należy też do jednego z pierwszych dzieł tegoż ruchu. Następuje tu całkowite zerwanie z przestrzenią czy formami ciała ludzkiego, a także tak właściwą dla obrazów do tego momentu estetyzacją – malarstwo, jakkolwiek przeszło już sporą ewolucję od czasów klasycyzmu, do momentu powstania tego dzieła miało nadal odpowiadać określonemu pięknu. Na obrazie widać też wyraźne wpływy afrykańskie: dwie postacie z prawej strony przypominają bardzo afrykańskie rzeźby. Picasso pokazał ciała zdeformowane, złamane – a do tego należące do prostytutek z barcelońskiej ulicy Calle de Avignon. Jak pisał na ten temat Białostocki: “Jest to sztuka zaskakująca, ostra, rezygnująca z piękna, świadomie niszcząca naturę i zastępująca ją ładem dzieła sztuki, ale przy zachowaniu jakby śladów zniszczenia, jakiemu rzeczywistość podlegała” (Białostocki, s. 668).

Kompozycja z asem treflowym Georges Braque (1913).

# data[].attributes.body
WMR JEB
Futuryzm

Narodził się we Włoszechw XX wieku.

Umberto Bocconi

Gino Severini

Giacomo balla

Carlo  Carrá

Luigi Russolo

# data[].attributes.headline
Talent Picassa został odkryty przez jego ojca, znakomitego rysownika. Od najmłodszych lat Pablo ujawniał swój talent malarski i plastyczny. Najpierw kształcił się w Hiszpanii, później w Paryżu (1901-1922), gdzie znaczny wpływ na jego twórczość miało zetknięcie z postimpresjonistami.

# data[].attributes.subject
Talent Picassa został odkryty przez jego ojca, znakomitego rysownika. Od najmłodszych lat Pablo ujawniał swój talent malarski i plastyczny. Najpierw kształcił się w Hiszpanii, później w Paryżu (1901-1922), gdzie znaczny wpływ na jego twórczość miało zetknięcie z postimpresjonistami.

# data[].attributes.headline
Kubizm. Pablo Picasso to jeden z przedstawicieli kubizmu. Zasłynął z używania kształtuf geometrycznych :D

# data[].attributes.subject
Kubizm. Pablo Picasso to jeden z przedstawicieli kubizmu. Zasłynął z używania kształtuf geometrycznych :D

# data[].attributes.headline
Charakterystyczne dla Kubizmu są proste kształty

# data[].attributes.subject
Charakterystyczne dla Kubizmu są proste kształty

# data[].attributes.body
Umberto Boccioni („Stany duszy”, 1911; „Symultaniczny widok z okna”, 1912)
Umberto Boccioni był jednym z głównych teoretyków futuryzmu i współautorem I Manifestu Malarzy Futurystów oraz Manifestu Technicznego Malarstwa Futurystycznego (1910 rok).

Carlo Carrà („Co powiedział mi tramwaj, 1910; „Rytm przedmiotów”, 1911)
Carlo Carrà był współautorem I Manifestu Malarzy Futurystów oraz Manifestu Technicznego Malarstwa Futurystycznego (1910 rok). Po 1915 roku Carrà odszedł od futuryzmu i zajął się malarstwem metafizycznym.

Luigi Russolo („Plastyczny obraz poruszającej się kobiety”, 1911; „Samochód wyścigowy”, 1913)
Luigi Russolo zajmował się malarstwem, scenografią i muzyką. Był współautorem I Manifestu Malarzy Futurystów oraz Manifestu Technicznego Malarstwa Futurystycznego (1910 rok). Jest uważany za jednego z prekursorów muzyki elektronicznej.

# data[].attributes.body
Kierunek plastyczny powstał we Francji na początku XX ok. 1907 r. Jego prekursorem był Georges Braque

# data[].attributes.body
Kubizm koteł

# data[].attributes.body
Gino Severini-Gino Severini – włoski malarz. Od roku 1906 przebywał w Paryżu. W swej twórczości początkowo związany z pointylizmem, następnie poprzez kubizm przeszedł do futuryzmu.

# data[].attributes.body
Pablo Picasso

# data[].attributes.body
Nowoczesnoś,
Mechanika, dynamiczny rozwój techniki był jedną z inspiracji dla ówczesnych twórców. Inspiracją był także nowy styl życia,
Przykładami malarstwa futurystycznego są dzieła Umberto Boccioniego

# data[].attributes.headline
Pablo Picasso ur. 25 października 1881 roku w Maladze, zm. 8 kwietnia 1973 roku w Mougins) – hiszpański malarz, rzeźbiarz, grafik oraz ceramik, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. On i Georges Braque są twórcami nurtu malarstwa zwanego kubizmem.

# data[].attributes.subject
Pablo Picasso ur. 25 października 1881 roku w Maladze, zm. 8 kwietnia 1973 roku w Mougins) – hiszpański malarz, rzeźbiarz, grafik oraz ceramik, uznawany za jednego z najwybitniejszych artystów XX wieku. On i Georges Braque są twórcami nurtu malarstwa zwanego kubizmem.

# data[].attributes.body
Kubizm jest abstrakcyjny, opiera się na różnych figurach geometrycznych

# data[].attributes.body
Kubizm powstał w 1903r.

# data[].attributes.body
Giacomo Balla- Studiował na Uniwersytecie w Turynie, a w 1895 przeprowadził się do Rzymu. Pracował jako ilustrator, portrecista i karykaturzysta. W 1899 jego praca malarska ukazała się na Biennale w Wenecji. Po roku 1910 związał się z futuryzmem.