# data[].attributes.body
Mevrouw de Vries is een 78-jarige vrouw met vasculaire dementie. Ze woont in een verpleeghuis en is sinds vorige maand erg rusteloos. Ze is moeilijk te kalmeren. Ze roept veel om haar moeder en loopt veel over de afdeling. Ze is niet instaat om rustig op een stoel aan tafel te zitten om te eten of te drinken. Ze is ook steeds vorige week vaker in de war en kan niet goed meer onthouden waar ze is en wat ze aan het doen is.

De laatste dagen heeft mevrouw de Vries ook meer last van haar wond op haar linker voet, die niet goed lijkt te genezen. DIG 3 was ontstoken en later necrotisch geworden. Uiteindelijk is deze van haar voet afgevallen. De wond bevindt zich op haar derde teen en is een diepe wond. Het verzorgen van de wond is erg pijnlijk en moeilijk voor haar, waardoor ze vaak huilt en schreeuwt van de pijn. Dit gedrag is moeilijk te begrijpen voor het verpleeghuispersoneel, omdat mevrouw de Vries normaal gesproken geen problemen heeft met het verzorgen van haar wonden.
Het communiceren met mw. verloopt sinds deze week ineens erg moeizaam. Als mw. wordt aangesproken lijkt het langs haar heen te gaan. Zij maakt daarbij nauwelijks oogcontact. Ook lijkt zij minder contact te zoeken met het personeel wat ze hiervoor erg veel deed.

Voorgeschiedenis:
Diabetes Mellitus type 2
Hypercholesterolemie
Hypetensie
Myocardinfarct
TIA 2 keer doorgemaakt

1. wat zie je in het kader van onbegrepen gedrag?
2. is er sprake van een delier? waarom denk je van wel/niet?
3. doe a.d.h.v. de foto een TIME rapportage maken
4. beschrijf hoe jij de wond zou verzorgen a.d.h.v. document
wondverzorging artikelen in Padlet
5. Welke benaderingswijze is volgens jou geschikt in het
kader van de dementie? Beargumenteer waarom.
6. Maak 3 verpleegplannen (actueel, potentieel en
multidisciplinair)
7. Welke zorginnovaties zou jij bij deze mevrouw kunnen
inzetten? waarom?

Gebruik de bronnen:
-PDF in deze padlet Delier, Dementie, Depressie
-PDF wondzorg (volgende padlet)
-Word document wondzorgmaterialen (padlet)
-PDF padlet onbegrepen gedrag
-Hersenstichting
-Thiemme Meulenhof

foto voet, zie volgende slide....

# data[].attributes.attachment_link.title
Nursing Challenge Delier dementie de_596898058

# data[].attributes.headline
stappenplan probleem gedrag mw. de Vries

# data[].attributes.subject
stappenplan probleem gedrag mw. de Vries

# data[].attributes.body
bekijk ook eens de richtlijn: Nachtelijke onrust - Verenso

# data[].attributes.headline
PDF Nursing artikel wondzorg TIME mw. de Vries

# data[].attributes.subject
PDF Nursing artikel wondzorg TIME mw. de Vries

# data[].attributes.attachment_link.title
Waarom een goed wondzorgmodel je laat k..

# data[].attributes.body
Mw. H is 68 jaar, en woont samen met haar man in een eengezinswoning. Ze heeft drie kinderen en 5 kleinkinderen.
Ze is een trotse oma en past graag op haar kleinkinderen.
Hoewel ze pas gepensioneerd is, is zij actief als vrijwilligster in het Haga ziekenhuis. Ze helpt patiënten bij de registratie en het verwijzen naar de juiste afdeling. Dit doet ze met veel plezier. Verder speelt ze twee keer in de week tennis met haar vriendinnen.

Het is zaterdagmiddag 15.10u, Mw. is klaar met tennissen en praat nog gezellig even na met haar vriendinnen in de kantine.
Plots voelt ze zich niet lekker worden, ze merkt dat ze niet makkelijk meer praat. Het lukt haar niet meer om rechtop te zitten, ze voelt zich aan een kant slap worden en valt van de stoel. Ze is bij bewustzijn maar het lukt haar niet om op te staan. De ambulance wordt gebel  en is snel ter plaatse. Ze brengen mw. naar de SEH van het Westeinde Ziekenhuis.

medische voorgeschiedenis:
hypertensie augustus 2021
hypercholesterolemie augustus 2021
Ulna fractuur na val op het ijs januari 2018
allergieën: geen

1. Maak in een groepje van 4 stap 1 middels de SBAR.
2 Bedenk wat er mogelijk aan de hand kan zijn.
3 maak 1 potentiële NANDA diagnose (pes).
4 beschrijf de comorbiteit en de multimorbiditeit vanuit de casus.
Volgende week bespreken we dit na en gaan we verder met stap 3 en 4 (deze s.v.p voorbereiden voor volgende week thiemmemeulenhof )

-------------------------------------------------------------

Stap 2 info

Overdracht van ambulance naar SEH:
S: Mw. H 68 jaar, na het tennissen, om 15.10u, tijdens het napraten met vriendinnen, voelde mw. zich niet lekker worden. Lukte niet meer om goed te praten, uitspreken van de woorden. Zakte in de stoel naar rechts, is uiteindelijk uit haar stoel gegleden. Kon niet meer zelfstandig opstaan. Zegt geen kracht te hebben in haar rechter arm en been. Is bij bewustzijn gebleven. Hoofd niet gestoten toen ze uit haar stoel is gegleden.

B: medische voorgeschiedenis: hypertensie augustus 2021
hypercholesterolemie augustus 2021
allergieën: geen

A: parametrie: 142/82 P94 irr T37.6 spo2: 96% AF: 17
bewustzijn: alert.

R: vermoeden op een CVA, angio CT-cerebrum, icc
neurologie

Na de overdracht installeer je mevrouw op haar tijdelijke behandelkamer. Je sluit haar aan de monitor, voor de bewaking van vitale controles, maakt een ECG (hartfilmpje). Intussen is de SEH arts betrokken, hij heeft de angio CT-cerebrum aangevraagd, ook consult neuroloog is aangevraagd. op de CT is een herseninfarct linker hersenhemisfeer te zien. Mw. wordt overgedragen aan de STROKE-unit.

S: vanmiddag om 15.10u is mw. na het tennissen, tijdens het napraten in de kantine onwel geworden. Lukte niet meer om goed te praten, met name moeite uitspreken van de woorden. Zakte in de stoel naar rechts, is uiteindelijk uit haar stoel gegleden. Kon niet meer zelfstandig opstaan. Zegt geen kracht te hebben in haar rechter arm en been. Is bij bewustzijn gebleven. Hoofd niet gestoten, toen ze uit haar stoel is gegleden. Angio CT cerebrum laat een infarct linker hemisfeer zien. Contactpersonen zijn beide op de hoogte gesteld van de diagnose en zijn op de hoogte van overplaatsing. Beide contactpersonen zijn momenteel aanwezig.

B: betreft een 68 jarige vrouw, is getrouwd en heeft drie kinderen. Contact personen zijn echtgenoot en oudste dochter. In augustus 2021 voor het eerst bekend met hypertensie en hypercholesterolemie. Waarvoor behandeling bij de huisarts met: Metoprolol 1x daags 50 mg, Lisinopril 1 daags 20 mg en Simvastatine 1 x daags 40 mg.

A: EMV score= E4, M6 V=afasie, pupilreactie: isocoor en reactief, ademfrequentie: 17/18, SPo2: 96-98% zonder 02, RR: 146/83 P 89 irr, temp: 37.4, ECG: boezemfibrilleren waarvoor telemetrie bewaking.
LAB: waarden nog onbekend: HB, trombocyten, cholesterol, glucose, INR= geprikt.

R: tromolyse volgt, icc cardioloog moet nog

Al snel wordt de trombolyse uitgevoerd waarna de trombectomie. Deze verloopt ongecompliceerd.

# data[].attributes.body
Uit de overdrachten en rapportages van diverse diensten blijkt dat het niet goed gaat met dhr. Zwinkels. Ondanks de medicatie blijft hij erg onrustig. Hij slaapt nauwelijks hij eet niet en drinkt slecht schatting 750ml. Hij geef aan dat hij klaar is met het gebouw te keuren en moet nu weg anders komt hij te laat voor de afspraak met dhr. Rutte.

Hij wordt geagiteerd wanneer wij hem afleiden of tot rust proberen te krijgen. Hij begint te vloeken en te tieren. "Doe verdomme nu die deur open!!!! of ik doe je wat!!!"

# data[].attributes.body
Mw. is hier voor een opname in de kliniek, op de afdeling gesloten opname voor ouderen. Ik zie een tengere maar verzorgde vrouw, die voorovergebogen, wat in elkaar gezakt in de rolstoel zit. Haren zijn gekamd en lijken pas geverfd, heeft make up op. Leeftijdsschatting conform kalenderleeftijd (65 jaar). In haar klachtenpresentatie is ze wat onverschillig.
Wordt in een rolstoel de gesprekskamer ingereden door haar dochter. Tijdens de kennismaking is patiënte contact vermijdend, staart naar haar voeten reageert niet op mijn begroeting. Patiënte reageert wel bij krachtig aanspreken. In het verloop van het gesprek is er echter wel sprake van contactgroei doordat patiënte mij aankijkt en gerichte antwoorden geeft op de vragen. Is daarbij in een lichte mate geïrriteerd. Haar aandacht is moeilijk te trekken en behouden, ze lijkt moeite te hebben om haar te concentreren op het opnamegesprek. Oriëntatie in trias is ongestoord. Het geheugen is niet formeel getest, maar lijkt ongestoord. Oordeelsvermogen is echter wel gestoord, ze heeft geen hulp nodig, het is beter als zij er niet meer is (aldus mw.). Er is wel sprake van ziektebesef maar geen ziekte inzicht. Ze weet dat ze depressief is maar, lijkt de symptomen die zij ervaart niet te wijten aan de depressie. Ook haar aanhoudende doodswens ziet zij niet als een gevolg van de depressie. Maar als een logische wens na aanleiding van de diagnose Parkinson. Ze ziet dan ook geen noodzaak voor de behandeling en zegt dan ook niet akkoord te zijn voor een opname. Geschatte intelligentie is gemiddeld geschat. Denken lijkt geremd met inhoudelijke preoccupaties aan suïcidale gedachten. Ook zijn er aanhoudende pessimistische gedachten. Stemming is dysfoor met daarbij een passend affect, expressie is vlak. Heeft het over stemmingsequavalaenten klachten zoals: obstipatie, vermoeidheid t.g.v. slapeloosheid en hartkloppingen. Psychomotoriek lijkt over het algemeen vertraagd. Mimiek en gestiek zijn vlak en spreekt voornamelijk monotoon. Houdt het contact met haar naasten af. "Het leven heeft toch allemaal geen zin meer met die Parkinson…."

Het betreft een 65-jarige vrouw, met een blanco psychiatrische voorgeschiedenis, die 9 maanden geleden gediagnostiseerd is met Parkinson (begin stadium), waarbij er sinds 8 maanden in een toenemende mate sprake is van intresseverlies, anhedonie en agitatie en melancholische kenmerken zoals gewichtsverlies, slapeloosheid en obstipatie.
Mogelijke etiologische factor: diagnose Parkinson.

# data[].attributes.body
Dhr. is 68 jaar en wordt momenteel opgenomen op de afdeling gesloten opname ouderen. Dit i.v.m. een Bipolaire stoornis met psychotische kenmerken. Hij is bekend met een uitgebreide psychiatrische voorgeschiedenis; meerdere manische decompensaties en opnames, nu al jaren stabiel met gebruik van Lithium. In 2017/2018 een aantal opnames in AZH waarbij delirante episodes (somatische oorzaken onbekend) daarnaast cognitieve achteruitgang gepaard met gedragsstoornissen. Somatische voorgeschiedenis: Hypertensie, in 2000: 2-takslijden, onderwand infarct, mislukte PTCA/RDA, 2003: 3-takslijden; coronaire bypasses daarnaast bekend met hypercholesterolemie en diabetes mellitus type II.

Tijdens het opnamegesprek begroet hij ons luidruchtig maar vriendelijk. We zien een matig verzorgde man, haren zijn ongekamd en heeft een stoppelbaartje. Overhemd is schreef geknoopt. Oogt verder conform kalenderleeftijd. Stemming is eufoor, met een bijpassend affect. Spreekt luid en van de hak op de tak. Wordt geagiteerd wanneer hij merkt dat we hem in gesprek niet kunnen volgen. Aandacht is met moeite te trekken en niet te behouden. Oriëntatie is intact. Geheugen niet formeel getest. Er is sprake van gestoord realiteitsbesef. Dhr. is namelijk overtuigd dat hij hier is omdat de directeur van ons psychiatrisch ziekenhuis gevraagd heeft of hij wilde komen om onze nieuwbouw te herkeuren. Er is dus geen sprake van ziektebesef. Geeft aan dat het geweldig met hem gaat. Vraagt of hij het gesprek kan afronden zodat hij aan het werk kan met de keuring want hij heeft straks nog een afspraak staan bij Premier Rutte. Geschatte intelligentie is gemiddeld geschat. Denken is incoherent en is daarbij verhoogd associatief met inhoudelijk overmatige gevoelens van eigenwaarde. Tevens sprake van betrekkingswanen, waarbij hij belangrijke functies moet invullen voor de overheid. Hij gaat dan ook akkoord met opname omdat hij hier met een belangrijke missie is.

Het is 16.00u de dagdienst heeft overgedragen en ze zijn al een halfuur van de afdeling. Ik zie in de huiskamer meneer Zwinkels. De rest zitten op hun kamer of zijn met verlof. Hij staat wat voorovergebogen. Hij reageert nauwelijks op aanspreken. Reageert pas bij aanschudden van zijn schouders en duidelijk roepen van zijn naam. Hij geetf aan dat hij zich niet zo lekker voelt. Hij voelt zich slap en duizelig. Hij klaagt over hoofdpijn, ziet wat troebel is aan het transpireren en aan het beven.   Ik roep mijn collega die is snel ter plaatse. We besluiten direct controles uit te voeren. Parametrie: RR 140/72 P 89 reg, spo2 100% blds: 3,3 mmo/l.

Maak een verpleegplan

# data[].attributes.body
Het is 16.00u de dagdienst heeft overgedragen en ze zijn al een halfuur van de afdeling. Ik zie in de huiskamer meneer Zwinkels. De rest zitten op hun kamer of zijn met verlof. Hij staat wat voorovergebogen met zijn hand op zijn borst. Ziet wat bleek en heeft een pijnlijke mimiek. Ik vraag wat er aan de hand is en hij zegt dat hij pijn op de borst heeft. De pijn zit ook tussen zijn schouderbladen. Ik roep mijn collega die is snel ter plaatse. We besluiten direct controles uit te voeren. Parametrie: RR 170/84 P 89 reg, spo2 100%. Hij krijgt 1 x NTG-spray onder de tong. De pijn verdwijnt niet. hij geeft aan de klachten van eerder te herkennen toen hij een hartinfact doormaakte. We besluiten om de ambulance te bellen. Intussen meten we nog eens zijn bloeddruk en geven op advies van de centralist nog eens 1 NTG spray onder zijn tong. De ambulance is snel ter plaatse en nemen dhr. mee naar het ziekenhuis. Medicatie overzicht en medicatie voor de komende 24 uur worden meegegeven inclusief een VPK overdracht. Terwijl het ambulancepersoneel bezig is met dhr. Zwinkels komt de EVV'r op de afdeling. De EVV'r werkt altijd op de high intensive care unit in het gebouw tegenover onze afdeling. Hij zag dat de ambulance voor de deur stond, dus hij kwam een kijkje nemen. De EVV'r is verbolgen over het feit dat hij niet is gebeld voor advies. Hij is namelijk de EVV'r en bovendien vindt hij dat eerst de diensdoende arts (psychiater in opleiding er naar had moeten kijken) Ik ben het er niet mee eens want je weet dat je bij een potentieel hartinfarct snel moet handelen. (Gemiddeld duurt het 30 minuten voordat de dienstdoende ter plaatse is). Een van de ambulance broeders pikken deze discussie op en geeft aan dat op deze manier correct is gehandeld. De EVV'r is het er niet mee eens. Hij moet namelijk ten alle tijde ingeschakeld worden, voordat er gehandeld wordt. De EVV'r besluit hierop een klachtenmail te sturen naar de manager van onze afdeling. “Nu is de maat echt vol.....”zegt mijn collega...”wat een ego! Wij zijn het zelfde opgeleid, er is geen onderscheid in opleidingsniveau/scholing. Waarom is dit beleid er? En waarom kunnen wij niet zelf overleggen met de dienstdoende indien nodig?!?” “Dit is een mooie casus voor de intervisie voor volgende week” zeg ik. Dhr. Zwinkels had inderdaad een klein infarct doorgemaakt, hij is meteen gedotterd en de volgende dag was hij weer op de afdeling.

We brengen deze casus in voor intervisie, hoe moeten we dit aanpakken?

# data[].attributes.body
Dhr. Verlindt is 74 jaar, getrouwd, heeft 2 kinderen en 3 kleinkinderen. Dhr. is vanuit de HAP doorgestuurd naar de SEH i.v.m. verdenking op een ileus met als differentiaal diagnose: voedselintoxicatie, infectieuze enteritis of ascitis. Dhr. is vanavond op de HAP verschenen i.v.m. plotselinge koliekachtige buikpijn gepaard met misselijkheid en een opgezette buik. Heeft een langere onbekende tijd geen ontlasting gehad. Normaal zo goed als dagelijks ontlasting. Hij komt wat warrig over. Oriëntatie in trias is gestoord.
Lichamelijk onderzoek: opgezette buik, verhoogde peristaltiek met gootsteengeruisen, percussie: hypersonoor, palpatie: pijnlijk, geen loslaatpijn. Pijn komt en gaat. VG: verleden geen buikoperatie, peritonitis of diverticulitis. Mei 2015 Diabetes type II, april 2016 angina pectoris, januari 2017 ischemische CVA. Medicatie: 3x DD Metformine, 1X DD Acetylsalicylzuur 80 mg, 2x DD Metoprolol 100mg, 1X DD Isosorbidemononitraat 25mg, 1X DD Simvastatine 80mg, Z.N. Nitroglycerine spray, Z.N. Actrapid. Eetlust is sinds afgelopen 3 maanden verminderd.

Wat ga je doen? waarom?

# data[].attributes.body
Laura (31 jaar) is tijdelijk opgenomen in de GGZ vanwege haar OCD smetvrees en een depressie. Laura heeft sinds enkele maanden last van oncontroleerbare gedachten en angsten over besmetting en hygiëne, en ze heeft moeite om deze gedachten te negeren. Dit heeft ertoe geleid dat ze steeds meer geobsedeerd raakt met het schoonhouden van zichzelf en haar omgeving, wat haar dagelijks leven beïnvloedt en sociale activiteiten beperkt. Het lukte uiteindelijk ook niet meer om te werken. Haar wereld werd steeds kleiner. Hierdoor raakte ze ook in een depressie.

Bij de opname in de GGZ wordt er een
behandelplan opgesteld, waarbij verschillende interventies overwogen worden:

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is de meest effectieve behandeling voor OCD. CGT kan ook helpen bij de behandeling van depressie.

Medicatie kan ook worden voorgeschreven, zoals SSRI's (selectieve serotonine-heropnameremmers), die de symptomen van OCD en depressie kunnen verminderen.

Psycho-educatie

Laura's familie kan ook betrokken worden bij haar behandeling. Familieleden kunnen bijvoorbeeld leren hoe ze Laura kunnen ondersteunen en aanmoedigen om haar behandeling te volgen.

Tijdens de opname in de GGZ is er ook veel aandacht voor het dagelijkse leven en de activiteiten van Laura. Zij leert hoe zij om kan gaan met haar smetvrees, maar wordt ook gestimuleerd om mee te doen
met andere activiteiten, zoals sporten of creatieve workshops.

Het is belangrijk om te begrijpen dat de
behandeling van OCD en depressie een langdurig proces kan zijn, waarbij Laura
ondersteuning nodig zal hebben. De GGZ zal Laura na haar opname begeleiden om
haar behandeling voort te zetten en haar te helpen omgaan met haar aandoeningen
en haar kwaliteit van leven te verbeteren. Vaak wordt dit Ambulant of poliklinisch gedaan.

Vragen:

Zoek op in Thiemme Meulenhof.

1. Wat is CGT? en hoe kan CGT helpend zijn in het kader van de depressie en de OCD/smetvrees?

2. Beschrijf hoe een SSRI werkt

3. Beschrijf wat psycho-educatie is en
waarom dit wordt ingezet.

# data[].attributes.body
T: 95% geel 5% rood DIG3 driehoekvorm 2 a 3 cm
I: Er is sprake van een infectie: tijdens wondzorg pijn, omringende tenen lichtelijk roodheid waar te nemen.  krijgt AB sinds…..
M: afh. Van verbandwissel: -------- zo op het oog normaal vochtklimaat
E: bovenkant DIG intact achterkant wat verweking: (maceratie) (mogelijk ten gevolge van locatie wond functie van het lopen. (vocht zakt naar het laagste punt)