# data[].attributes.body
https://youtu.be/ayIZbej2e7I

# data[].attributes.body
Dat ik van mijn vader hou,
dat doet moeder soms verdriet.

En dat ik van mijn moeder hou
dat weet mijn vader niet.

Zo draag ik mijn geheimen mee
en loop van hier naar daar.

Nog altijd hou ik van die twee,
die hielden van elkaar.

Dat fotoalbum van toen ze trouwden,
ze kijken elkaar zo vriendelijk aan.

Nog niets van de ruzies die komen zouden,
nog niets van de dag dat hij weg zou gaan

Dat was zo rot in het begin,dat heeft geen kind verdiend en moeder heeft een vriend.

En alles went wel op den duur, dan doet het minder zeer.

Maar soms in een verloren uur,pak ik dat album weer.

Dat fotoalbum van toen ze trouwden, ze kijken elkaar zo vriendelijk aan.

Nog niets van de ruzies die koen zouden,nog niets van de dag dat hij weg zou gaan.

# data[].attributes.body
Het zachte groene gras kribbelt, de onderkant van de  harde gerimpelde voeten van de oude uitgeputte man.

De man die iedere zonsopgang tot zonsondergang zwoegt in de mooie groene maar vermoeiende velden.

Iedere dag opnieuw voor zijn geliefden, het is lastig maar het zicht van zijn dierbaren gelukkig te zien kan hij alles aan dat is ware liefde.