# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Libros para soñar

Las palabras de los autores y los ilustradores, las actividades de animación a la lectura desarrolladas a partir de las obras, las recomendaciones de los expertos, los cuentos favoritos de los más pequeños... los protagonistas de estos vídeos -los Libros para soñar - forman parte del catálogo de KALANDRAKA: propuestas para pre-lectores, adaptaciones de cuentos tradicionales, álbumes ilustrados de nueva creación, relatos, poesía, arte, naturaleza... ¡De la pantalla, a tus manos!

# data[].attributes.attachment_link.description
Man de Camelle Otros vídeos ¿Te gusta nuestro contenido? ¡Compártelo! Carmen Hermo es pintora y responsable del proyecto de recuperación de la obra de Manfred Gnädinger. Su libro, Man de Camelle, invita a conocer la vida de este artista alemán que se asentó

# data[].attributes.attachment_link.title
MANFRED GNADINGER (ALEMAN DO CAMELLE) MAN

# data[].attributes.attachment_link.title
Historia: MAN de Camelhe. Manfred Gnadinger. Alemán de Camelhe.

# data[].attributes.attachment_link.description
El Museo de Man es una recolección de piedras, huesos de animales y artes de pesca. Predominan las formas esféricas y circulares que ocupan el muelle.

# data[].attributes.attachment_link.title
Manfred Gnädinger, el último anacoreta ecologista que se paseaba en taparrabos por Galicia

# data[].attributes.attachment_link.description
Dieciséis años después de su muerte, el jardín-museo que montó en la playa de Camelle (A Coruña) sigue conservando su obra

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Manfred Gnädinger, conocido como Man o El alemán de Camelle ( Radolfzell am Bodensee, 27 de enero de 1936 - Camelle, 28 de diciembre de 2002) fue un pintor, filósofo y escultor alemán que vivió como un anacoreta en la parroquia de Camelle, que pertenece al término municipal de Camariñas, en la Costa de la Muerte ( Galicia).

Trató de llevar una vida lo más simple y natural posible, elaborando esculturas al aire libre cerca de la playa donde vivía y cuidando su pequeño jardín.

Nació y paso su infancia en Alemania, procedente de una familia de siete hermanos y estudió arte en Italia. Impartió clases de arte en Suiza a personas con problemas de integración social. Su interés por la preservación del medio ambiente y la curiosidad por conocer la costa gallega lo condujeron a la Costa de la Muerte. En mayo de 1962 llegó a un Camelle inmerso en las fiestas patronales del Espíritu Santo. Desde aquel día, este alemán solitario, educado, de buen aspecto y con cierto aire de turista acomodado, se instaló para siempre en el pueblo.

Durante el accidente del Prestige en noviembre de 2002, la mancha de petróleo dañó sus esculturas. Se cree que el alemán se dejó morir de melancolía y tristeza. Previamente al accidente del Prestige, Man afirmó haber soñado con una enorme ballena negra, la cual aparecía muerta a los pies de su jardín de esculturas. Tras darle sepultura al animal, el anacoreta se veía a sí mismo morir.

El 9 de noviembre de 2010, un temporal destruyó lo que quedaba de su obra.​

Recientemente el vocalista Leo Jiménez ha homenajeado a "Man" con el tema Ballena Negra, perteneciente a su último álbum Mesías (2019).

El autor y su obra hicieron conocida a la villa de Camelle ( Camariñas), incluso hasta tal punto que es prácticamente imposible encontrar en la red información de este lugar en la que no se haga referencia a Man, y viceversa. La puesta en valor y recuperación del legado de Man, también lo es, por extensión del puerto de Camelle y su entorno, en los que Man no solo creó, sino que convirtió en su hogar y en su propio proyecto museístico espontáneo.

El trabajo que Man realizó a lo largo de los años en las cercanías del espigón de Camelle quedó devastado por del desastre del PRESTIGE y luego por culpa del vandalismo y de las últimas catástrofes climatológicas de la zona. La obra que persiste actualmente en el jardín-museo, único jardín marino de esculturas en el mundo, no refleja su estado original.

Lamentablemente, una gran parte de su obra se ha perdido ya, quedando solo registros gráficos y audiovisuales.

En 2014 se ha iniciado un proyecto denominado MAN: mar, arte y naturaleza, que tiene como objetivo recuperar la obra de Man y exponerla tanto en "A Casa do Alemán" como en Internet, a través de una exposición virtual.

Abeleira, Xoán: A pegada de Man, Vigo, Xerais: 2006.

Cequera, Bernardo: "Manfred, el alemán de Camelle". Documental 60 min. 2008

Maceda, Beatriz: "Man o alemán de Camelle". Galebook, 2012.

Quintiá, Xerardo: "El viatger radical". Editorial Gregal, 2018.

Saunders, Tracy and Gnädinger, Clemens: "They Think You Are Jesus": The Magical Madness of Man of Camelle Priscillian Press, (2018)

# data[].attributes.attachment_link.title
Manfred Gnädinger - Wikipedia, la enciclopedia libre

# data[].attributes.attachment_link.description
Manfred Gnädinger , conocido como Man o El alemán de Camelle ( Radolfzell am Bodensee, 27 de enero de 1936 - Camelle, 28 de diciembre de 2002) fue un pintor, filósofo y escultor alemán que vivió como un anacoreta en la parroquia de Camelle, que pertenece al término municipal de Camariñas, en la Costa de la Muerte ( Galicia).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Man, mar, arte y naturaleza... Gnädinger nació en Alemania en 1936 y cursó sus estudios de arte en Italia, siendo después profesor en Suiza a personas con problemas de integración social.

Llegó a Galicia en un viaje sin retorno en el año 1962 y se estableció en la pequeña villa marinera de Camelle. Unos dicen que se quedó por un amor no correspondido y otros que se quedó prendado de la Costa da Morte. Vivió en primer lugar en una casa de una familia alemana que lo acogió pero poco después se instaló en la costa junto al espigón y construyó una pequeña casita para vivir como anacoreta en contacto con el mar y la naturaleza. Allí fue donde comenzó a dejarnos su legado en forma de arte. Era conocido como Man, el Alemán de Camelle, para algunos en vida un loco, pero para otros un artista, filósofo y una persona que nos enseñó a amar a la naturaleza. Sus materiales de arte eran todo los desperdicios (crebas) que recogía y que el mar rechazaba, así como piedras y rocas que daba forma. En el año 2002 y tras la tragedia del petrolero Prestige que echó a perder parte de su obra, dicen que el "Alemán" murió de pena...

Después de muchos años de abandono y con sus obras expuestas al pillaje, al vandalismo y a la fuerza de la naturaleza la cual destruyó gran parte de su obra y su "jardín", se formalizó la idea de construir un centro de interpretación de la obra de Man en Camelle. La idea y también sueño de Man se hizo realidad a principios de año de 2018 cuando el museo abrió al público en general.

En este museo se muestra las obras hechas a partir de los objetos que el mar traía a las costas y que el mismo las convertía en arte. Además veremos fotografías, sus gran cantidad de libretas y otros documentos. Gran parte se su obra conservada está almacenada pendiente de estudio.

Junto al espigón se conservan los restos de su "jardín" al aire libre que podremos ver también, eso sí, desde la distancia adecuada con el fin de preservar el poco legado que de su obra al aire libre quedó.

Página web del museo: http://www.mandecamelle.com/index.html

Más info de Man: http://www.mandecamelle.net/

MAPA - LOCALIZACIÓN

# data[].attributes.attachment_link.title
Museo de Man, el Alemán de Camelle | GALICIA MÁXICA

# data[].attributes.attachment_link.description
Man, mar, arte y naturaleza... Gnädinger nació en Alemania en 1936 y cursó sus estudios de arte en Italia, siendo después profesor en Suiza a personas con problemas de integración social. Llegó a Galicia en un viaje sin retorno en el año 1962 y se estableció en la pequeña villa marinera de Camelle.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Destacado

Este es el extracto de la entrada.

Comezamos unha nova etapa coa creación do blog onde penduraremos toda a información vencellada co Museo e as súas actividades.

Publicado el

O Museo Man de Camelle inaugurou o pasado 28 de xullo unha exposición da asociación "Mar de Fábula" denominada "Mar de Fábula: unha viaxe de cinco anos" que estará aberta ata o vindeiro 16 de setembro.

Dita asociación ten como obxectivo fundacional a limpeza e retirada do mar dos residuos sólidos depositados nas beiras das praias para evitar a súa volta ao océano. A súa orixe remonta ao ano 2014 cando as nosas costas víronse sucesivamente asolagadas por enormes volumes de lixo mariño traído polos continuos temporais. Dende aquela, encabezados por Xosé Manuel Barros, comezaron unha incansable labor de limpeza de praias e coídos da Costa da Morte e da área metropolitana da Coruña.

Ademais da labor de limpeza, Mar de Fábula e unha asociación comprometida coa sustentabilidade ambiental que traballa na difusión e concienciación da cidadanía no coidado de medio ambiente e na loita contra o Cambio Climático.

Nesta mostra ven acompañado por varios colectivos e artistas que forman parte da asociación "Mar de Fábula". Os encabezan dous grupos artísticos como son Retoque Retro, colectivo de artistas que navega entra a escultura, pintura e a produción dunha fauna fantástica realizada a partir de crebas; e Alivava que traballan principalmente "paos de deriva" e pedra aos que insuflan vida a través dunha intensa gama cromática. A mostra tamén conta cunha pequena exhibición de fotografías denominadas "Apocalipse do plástico" realizadas por Rebecca Ramanathan.

Durante o acto inaugural leváronse a cabo o concerto de Jonathan Balbuena (guitarra e voz) e Alfredo Dourado (baixo e voces) que interpretarán temas do novo disco de "O Gato de Cheshire". E fechou cunha performance a cargo do artista membro da asociación, Pablo López Segura denominada "A anulación do suxeito". É a primeira tentativa do artista por abordar o problema medioambiental na que representou a asfixia xeralizada producida pola contaminación dos mares.

Non vos perdades a mostra!!!
Enlaces de interés: https://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/2018/07/29/cinco-anos-mar-fabula-exposicion-camelle/0003_201807C29C11997.htm
http://www.crtvg.es/tvg/a-carta/a-revista-80 (a partir del minuto 2:30)
https://www.elindependiente.com/desarrollo-sostenible/2018/08/11/mar-fabula-cinco-anos-cuidando-del-mar/ https://www.lavozdegalicia.es/noticia/faigaliciaverde/2018/07/29/mar-plastico-amenaza-real/0003_201807G29P32994.htm https://www.lavozdegalicia.es/noticia/carballo/camarinas/2018/08/23/me-siento-identificada-manfred/0003_201808C23C8991.htm

O vindeiro 22 de marzo inaugurarase a exposición itinerante "Áreas Mariñas Protexidas" que trata de concienciar sobre o ameazados que se atopan os ecosistemas mariños polo consumo de plásticos e de materias tóxicas que consumimos no noso día a día. Numerosos traballos científicos coinciden en sinalar que supoñen un grave perigo para a vida mariña e para nós mesmos. Un problema de alcance mundial que é preciso dar a coñecer.

Manfreg Gnädinger abordou dende cedo esta cuestión, revelándoa na súa obra a través dos plásticos que recollía na súa contorna e que transformaba nas coñecidas crebas. Neste senso, dende o Museo Man de Camelle, queremos darlle continuidade, apostando pola concienciación, a divulgación e promovendo prácticas respectuosas e de consumo responsable co medio ambiente. Comprometidos por continuar difundindo os valores que defendía Man, o vindeiro xoves abrirá esta exposición coa que trataremos de achegar o incuestionable patrimonio, tanto natural como cultural, que atesouran as áreas mariñas.

Durante séculos os seres humanos vimos servíndonos sen miramentos dos recursos que o mar nos ofrece, tanto extraendo alimentos e materiais, como aproveitándonos do seu "ilimitado" poder de asimilación de residuos. Ao principio, a degradación das augas foi lenta e silenciosa. Hoxe alcanzou unha magnitude alarmante. Nos últimos anos unha gran variedade de acordos a escala internacional veñen recoñecendo a necesidade de protexer os ecosistemas mariños polo que, na actualidade, as Áreas Mariñas Protexidas (AMPs) son unha das principais ferramentas de xestión das pesqueiras, ao que se engade a súa importancia na conservación da biodiversidade.

Debido a isto, os obxectivos de dita exposición versarán na sensibilización da poboación sobre a importancia do mar e do litoral como patrimonio esgotable e recurso espiritual, cultural e económico; darase a coñecer a figura das Áreas Mariñas Protexidas como eficaz estratexia de conservación do mar e o litoral; e sinalarase o papel que cada un de nós pode xogar á hora de inclinar a balanza cara á conservación do mar. Estes obxectivos desenvolveranse a través dunha serie de actividades educativas para traballar o tema con rapaces e rapazas entre 6 e 15 anos ata o 15 de abril.

Xunto coa mostra o sábado 24 de marzo terá lugar a xornada informativa " Microplásticos & Cosméticas" que a partir das 17:00 h contará co seguinte programa:
Relatorios

A contaminación por microplásticos no medio mariño.
Juan Bellas Bereijo
Profesor de Investigación OPIs
Instituto Español de Oceanografía (IEO)
Centro Oceanográfico de Vigo
Máis aló da beleza. Avaliación da presenza de
sustancias potencialmente tóxicas en cosméticos.
Dra. María Celeiro Montero
Departamento de Química Analítica, Nutrición y Bromatología
Universidade Santiago de Compostela
Cosmética natural, a alternativa sana e sostible.
Mara Esmorís
Enxeñeira Química e Cosmetóloga
Xerente de lily & WHITE (alta cosmética orgánica)
Coloquio Peche da xornada

"Asimismo, expresa su deseo, de que, caso de ser posible el permiso a su fallecimiento, su cuerpo sea sepultado sin sacerdote en dicho museo".

Testamento Manfred Gnädinger. 3.11.1972

Onte, 46 anos despois da escritura deste documento, cumpliuse o desexo de Man de descansan para sempre no seu xardín -museo.As 12.00 h. no interior do Museo Man de Camelle, o Concello de Camariñas, familiares e amigos rendiron un emotivo homenaxe a Manfred Gnädinger co motivo do aniversario do nacemento do artista.

No acto, presentado polo xornalista D. Xosé Ameixeiras, participaron numerosas persoas, entre elas, Dna Concepción Regueira "Chita" ,veciña de Camelle e amiga de Man dende a súa chegada a Camelle. Continuou Dna Mercedes Martín González, impulsora da conservación do seu legado e membro fundador da Fundación Man que expresou a súa profunda creenza en Mam. Segundo ela dixo, foi un adiantado ao seu tempo e "a súa vida e filosofía debería de chegar moito máis alá deste pobo, Galicia e España".

Posteriormente interviño o arquitecto D. Juan Creus do estudo Creus e Carrasco, encargado da rehabilitación da casa de Man. Creus comentou a súa vinculación con Man e a súa obra xa desde pequeno, e explicou as vicisitudes do traballo feito que tentou ser o máis respetuoso posible. Continuou D. David Formoso, realizador xunto a Simón Vázquez do documental "Man home sen paz" .

Finalizou coa intervención do alcalde D. Manuel Valeriano Alonso de León e cunhas verbas moi emotivas da familia de Manfred Gnädinger. Ewald Gnädinger, irmá de Man, agradeceu de corazón aos veciños de Camelle e amigos do artista a organización da homenaxe visiblemente afectado. Durante todo o acto, contouse coa actuación do Coro Municipal de Mulleres de Camariñas dirixido por Javier Sampedro que interpretou magnificamente varias cancións .

Ao finalizar, o irmán de Man trasladou as cinzas do artista a súa casa-museo, acompañado dunha comitiva de máis de duascentas persoas, onde a familia de maneira íntima,despediuse de Man depositando as súas cinzas no interior da casa.

Man descansa xa no seu lugar máis prezado.

A familia do Museo esperamos que hoxe esteas un pouquiño máis orgulloso do teu legado..

Enlaces a prensa:

Por Jonathan Balbuena*

Unha casa espida de toda a súa antiga significación, corrompida polos anos de abandono e traxedias, enferma dunha soidade da que outrora careceu, na que o seu único habitante acicalaba con racional degoxo a sabendas da súa potencial riqueza plástica. Atopámonos cunha ruína ancorada nun tempo glorioso que xa non existía.

As súas paredes esporranchas, sen mostrar o lenzo que conformaron nun recente pasado,dánnos conta que o espírito que habitaba esta especial peza escultórica esvaeceu deixando un legado ao que temos que dar sentido, non só estético, senón tamén un sentido sentimental e racional que remarque esa "alieníxena" figura que era Man.

O primeiro foi dotar de chan a ese lugar pedregoso e inhabitable que nun pasado aínda moi presente serviu de apoio físico e vital ao morador anacoreta que viu nesa Costa da Morte un lugar privilexiado onde afondar un museo diferente e peculiar. Un museo que tras o seu esforzo individual foi quen de dotar de existencia a ese escondido pobo mariñeiro situándoo nun mapa onde o mundo se fixo cada vez máis pequeno.

Tras a colocación da tarima de madeira ao xeito de Manfred, proseguiuse coa estrutura,tamén en madeira, que sostería o peso dun tellado aberto ao ceo por unha fenda a modo dun corazón escachado que choraba nos días negros a ausencia do seu pulso de vida,estrañando o agarimo co que foi tratado ata ese fatídico 28 de decembro do 2002 onde unha inmensa balea negra devorou a realidade na que convivían en perfecta harmonía o mundo natural e a súa marabillosa artificialidade.

Coa estrutura física e tamén emocional rematada e o arranxo de todas as lacrimóxenas crebas, a renovación dos vidros do pequeno habitáculo foi o seguinte reto. Estes corenta e oito vidros, colocados estratexicamente para que o contacto co seu mundo natural circundante fose total, conformaban un lugar panóptico onde o control dos elementos era o primordial, podendo observar dende estrelas fixas e mareas ata puntos estratéxicos da baía. Grazas ás diferentes cores coas que engalanaba cada un destes transparentes elementos configuraba un prisma onde a luz abatanaba de tal xeito que a perfección lumínica do arco da vella permutaba a branca luz do interior pola intensa e sofisticada bandeira multicolor deste fenómeno tinxido dunha artificiosidade teatral, unha artificiosidade na que o mundo de Man modelaba ata o transcorrer do tempo por medio das cores que esvaraban no interior das súas paredes fartas dos engalamentos que hoxe tanto anhelaba.

A reintegración cromática das pinturas do exterior levouse a cabo coa diferenciación autor/restaurador. A recuperación das fortes tonalidades das pinturas mandfredianas foi o que rematou por devolver o espírito e vida a esa casa xa cansada de esperar tempos mellores, de agardar vellos tempos, onde a súa viva aparencia e ese falar colorista chocaba coa imaxe de ollos tristeiros do seu creador. Un creador que falaba en moitos idiomas pero que plasmaba todos eles nunha arte infinita, nunha arte que, como os seus círculos, non tiña comezo nin final.

*Jonathan Balbuena é titulado en Conservación e Restauración de Bens Culturais e foi o encargado dos traballos de rehabilitación da Casa de Man en Camelle. O noso agradecemento pola elaboración deste post.

Publicado el

O vindeiro 28 de decembro cúmprense 15 anos do pasamento de Man. Na súa honra queremos adicarlle un día cheo de actividades para lembralo.

Da man do artista Antón Sobral, o día 16 de decembro celebraranse no Museo Man de Camelle as seguintes actividades de acceso gratuíto:
-10:30 h-12:30 h"Obradoiro sobre crebas"
O Colectivo artístico "Retoque Retro" fará un obradoiro dirixido a todos os nenos e nenas do Concello de Camariñas no que tratarán de concienciar sobre á reciclaxe do lixo, neste caso para transformalo en arte. (máximo 50 asistentes)

- 13:00 h. Xurxo Souto charla"Man e o mar"

O escritor e actor galego dará unha conferencia sobre a relación de Man co mar.
-17:00 h. Concerto "Mardeafora"
Mardeafora xorde do desexo de contar historias a través da música, gozando no proceso. Miguel Villanueva (guitarra), Xavier Blanco (guitarra), e Alba Blanco (voz) compoñen a formación deste proxecto.

Tamén poderase visitar a exposición permanente ou ver como avanzan os traballos de rehabilitación da casa de Man que para ditas datas estarán a piques de rematar.

Para máis información chamar ao teléfono do Museo Man de Camelle: 981 710 224.

A caseta de Man e un dos elementos máis característicos de toda a súa obra. A súa historia comeza cando o veciño de Camelle, Pepe Mouzo, ofértalle a cesión dun terreo ao carón do mar, no ano 1971. A vivenda que el buscaba construír era un habitáculo mínimo que lle permitise gorecerse do frío e do vento dos duros invernos costeiros no norte de Galicia. Construída en ladrillo, contaba cun pequeno solarium de forma triangular que permitía quentar a casa á vez que, de noite, Man podía contemplar as estrelas.

O máis recoñecible desta vivenda son os círculos debuxados no seu exterior. Ao longo do tempo, Man cambiou en varias ocasións a fachada; a pesar dos cambios, sempre empregou o círculo como elemento principal, ao igual que en toda a súa obra. Nos primeiros anos empregou as cores branca e negra pero, co paso do tempo, engadiulle as cores primarias (azul, vermello e amarelo) e, posteriormente, mesturas.

Tamén destacan os pequenos ocos que se abren de forma aleatoria para o paso de luz nas partes altas e para permitir ventilación coas ventás baixas. Todos os vidros da vivenda estaban cubertos con distintos tons de cores azul, verde e vermella que lle proporcionaban distintos xogos de luz, tanto no interior da vivenda como nos arredores. Este xogo coa forma, a cor, o tamaño e a disposición dos ocos recordan a igrexa de Ronchamp de Le Corbusier, o cal utilizara esta técnica rememorando as vidreiras das grandes catedrais góticas europeas.

Grazas a todos estes elementos a casa camúflase no terreo entre aparellos e espuma de poliuretano, principalmente na súa cuberta, semellando así ser un obxecto máis traído polo mar; o mesmo que o resto de esculturas e instalacións que, no Xardín-museo, Man foi depositando. Ninguén podía prever o que acontecería no 2002, co naufraxio do petroleiro Prestige e a morte de Man, facendo que a caseta e o Xardín-museo sufriran danos irreparables a partir dese ano.

Iniciativas coma a Fundación Man de Camelle, traballaron no recoñecemento da figura e legado de Man, polo que en maio de 2009 levouse a cabo a proposta para a declaración do museo como Ben de Interese Cultural (BIC) e a redacción dun Plan Especial no que se recollía a urxencia dunha proposta para a Rehabilitación da Casa de Man como peza fundamental do seu legado.

En outubro de 2012, o Plan Xeral de Ordenación Municipal de Camariñas (PXOM), recolle no seu Plano de Clasificación e Calificación do Solo do Termo Municipal un ámbito de Protección de Elementos Arquitectónicos entorno ao Museo e, no seu Catálogo de Patrimonio Cultural, o Museo de Man como un ben patrimonial catalogado.

No ano 2015, dentro do proxecto GAC "Man: mar,arte e natureza", vendo os problemas de conservación que tiña o xardín-museo e a súa destrucción tras os invernos de 2013 e 2014, comenzanse os traballos de virtualización do xardín-museo.

Tras unha longa espera e duro traballo o 23 de outubro deste ano, o Concello de Camariñas, formalizou o contrato para a recuperación da Casa de Man de Camelle segundo o proxecto elaborado por Juan Creus e Covadonga Carrasco. Os traballos que teñen un tempo de duración estimado de 50 días constan da limpeza selectiva do interior do espazo, limpeza e reparación ou reposición de paramentos,cuberta e solarium ademáis da reposición dos estantes que había no interior. Respecto a conservación das pinturas exteriores, realizarase a fixación e consolidación da policromía con adhesivo.

Fonte:

Creus, J e Carrasco C. Proxecto básico e de execución recuperación da casa de Man en Camelle. marzo 2016

Publicado el

Manfred Gnädinger, nado en Alemaña no ano 1936, foi un artista autodidacta que no ano 1961 comeza unha viaxe que o levaría ata Camelle (Camariñas), onde rompería todo vínculo coa sociedade para vivir adicado a súa arte. Co tempo, establécese nun terreo ao carón do mar e vive en harmonía total coa natureza, mergullándose nas frías augas do mar e correndo polos camiños da vila acotío. Manfred desaparece.. e nace Man.

Nos anos 70 comeza a realizar a súa obra, na que os círculos e as cores básicas son unha parte fundamental. Pronto as súas creacións esténdese por toda a vila e arredores e, nos anos 80, consolida o seu proxecto museístico: o xardín-museo, no entorno da súa vivenda. A súa forma de vida radicalízase e comeza a cultivar os seus propios alimentos e a servirse do que lle ofrece a natureza.

En 1985 lévase a cabo a construción do espigón, supoñendo a destrución de parte da súa obra. Como protesta, Man deixa as súas pegadas no formigón cando o material estaba aínda fresco. Decide entón facerse con este novo elemento integrándoo no seu xardín en lugar de rexeitalo.

O 13 de novembro do ano 2002 naufraga o petroleiro Prestige e inúndase o museo de Man coa marea negra tres días despois. Esta situación leva ao artista a unha profunda depresión, morrendo o 28 de decembro de 2002.Moi probablemente Man deixouse morrer, non soportaba máis o sufrimento do mundo, e ata chegou a dicir que a catástrofe non debía limparse por ser un episodio da historia e porque serviría para recordar que "o home non quere ao home, nin ao mar, nin aos peixes nin á praia". A súa fotografía dará a volta ao mundo.

A súa obra é froito de toda unha vida de traballo sen descanso, comprometida coa comuñón total entre a vida, arte e natureza. As súas pezas non se poden desvincular da súa vida, do seu corpo, de todo o seu ser. Comprender a obra de Man pasa por localizar e dimensionar a súa figura na arte contemporánea e máis concretamente no movemento de arte e natureza. Unha vida e obra vencellada ao mar e ao respecto polo medio natural.

# data[].attributes.attachment_link.description
Destacado Este es el extracto de la entrada. Comezamos unha nova etapa coa creación do blog onde penduraremos toda a información vencellada co Museo e as súas actividades. Publicado el O Museo Man de Camelle inaugurou o pasado 28 de xullo unha exposición da asociación "Mar de Fábula" denominada "Mar de Fábula: unha viaxe de cinco anos" que estará aberta ata o vindeiro 16 de setembro.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
as mellores series galegas e toda a produción propia de galicia

# data[].attributes.attachment_link.title
Man descansa por fin en paz en su caseta

# data[].attributes.attachment_link.description
Su familia viajó desde Alemania para depositar la urna con sus cenizas en un emotivo acto público

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Manfred Gnädinger, nado en Alemaña no ano 1936, foi un artista autodidacta que no ano 1961 comeza unha viaxe que o levaría ata Camelle (Camariñas), onde rompería todo vínculo coa sociedade para vivir adicado a súa arte. Co tempo, establécese nun terreo ao carón do mar e vive en harmonía total coa natureza, mergullándose nas frías augas do mar e correndo polos camiños da vila acotío. Manfred desaparece.. e nace Man.

Nos anos 70 comeza a realizar a súa obra, na que os círculos e as cores básicas son unha parte fundamental. Pronto as súas creacións esténdese por toda a vila e arredores e, nos anos 80, consolida o seu proxecto museístico: o xardín-museo, no entorno da súa vivenda. A súa forma de vida radicalízase e comeza a cultivar os seus propios alimentos e a servirse do que lle ofrece a natureza.

En 1985 lévase a cabo a construción do espigón, supoñendo a destrución de parte da súa obra. Como protesta, Man deixa as súas pegadas no formigón cando o material estaba aínda fresco. Decide entón facerse con este novo elemento integrándoo no seu xardín en lugar de rexeitalo.

O 13 de novembro do ano 2002 naufraga o petroleiro Prestige e inúndase o museo de Man coa marea negra tres días despois. Esta situación leva ao artista a unha profunda depresión, morrendo o 28 de decembro de 2002.Moi probablemente Man deixouse morrer, non soportaba máis o sufrimento do mundo, e ata chegou a dicir que a catástrofe non debía limparse por ser un episodio da historia e porque serviría para recordar que "o home non quere ao home, nin ao mar, nin aos peixes nin á praia". A súa fotografía dará a volta ao mundo.

A súa obra é froito de toda unha vida de traballo sen descanso, comprometida coa comuñón total entre a vida, arte e natureza. As súas pezas non se poden desvincular da súa vida, do seu corpo, de todo o seu ser. Comprender a obra de Man pasa por localizar e dimensionar a súa figura na arte contemporánea e máis concretamente no movemento de arte e natureza. Unha vida e obra vencellada ao mar e ao respecto polo medio natural.

# data[].attributes.attachment_link.description
Manfred Gnädinger, nado en Alemaña no ano 1936, foi un artista autodidacta que no ano 1961 comeza unha viaxe que o levaría ata Camelle (Camariñas), onde rompería todo vínculo coa sociedade para vivir adicado a súa arte. Co tempo, establécese nun terreo ao carón do mar e vive en harmonía total coa natureza, mergullándose nas...

# data[].attributes.attachment_link.title
Galicia salda su deuda con Man, el ermitaño que murió con el ‘Prestige’

# data[].attributes.attachment_link.description
Las cenizas del artista alemán regresan 15 años después a su casa-escultura enclavada en el rompeolas y se cumple su última voluntad