# data[].attributes.headline
จุดกำเนิดของ

# data[].attributes.body
จุดกำเนิดของไมโครพลาสติก
ไมโครพลาสติกคือพลาสติกที่มีขนาดเล็กกว่า 5 มิลลิเมตรซึ่งในปัจจุบันมีไมโครพลาสติกแพร่กระจายและปนเปื้อนทั่วไปในสิ่งแวดล้อมไมโครพลาสติกนั้นสามารถแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มด้วยกันคือ

1.ไมโครพลาสติกปฐมภูมิ (primary microplastics) ไมโครพลาสติกปฐมภูมิเป็นเม็ดพลาสติกที่ถูกผลิตให้มีขนาดเล็กกว่า 5 มิลลิเมตรตั้งแต่เริ่มต้นโดยที่จะใช้เม็ดพลาสติกขนาดเล็กนี้ในการขัดถูเพื่อทำความสะอาดสามารถพบในผลิตภัณฑ์ดูแลผิวและผลิตภัณฑ์ที่ใช้ทำความสะอาดร่างกายเช่นครีมขัดผิวสบู่เหลวสำหรับอาบน้ำครีมล้างหน้าและยาสีฟัน ซึ่งได้มีการจดสิทธิบัตรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โดยมีชื่อทางการค้าว่าไมโครบีดส์ (micro-bead) ไมโครสเฟียร์ (microsphere) หรือเม็ดสครับ (Scrub)  ซึ่งพบว่าไมโครบีดส์ที่ใช้ในผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดเหล่านั้นทำมาจาก PE PP PET โพลิเมทิลเมทาคริเลต (polymethyl methacrylate: PMMA) และไนลอน (nylon)
นอกจากนี้ในภาคอุตสาหกรรมยังมีการใช้เม็ดพลาสติกขนาดเล็ก (plastic grit) ในการขัดถูทำความสะอาดพื้นผิวขัดสนิมหรือขัดสีออกจากพื้นผิวโลหะโดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า air blasting machine ซึ่งจะใช้ไมโครบีดส์ที่ทำจากอะคริลิค (acrylic) เมลามีน (melamine) หรือโพลีเอสเตอร์ (polyester) และการใช้ซ้ำหลายครั้งจนกระทั่งไมโครบีดส์สูญเสียความสามารถในการขัดถูก่อนทิ้งสู่สิ่งแวดล้อมซึ่งอาจทำให้เกิดการปนเปื้อนของโลหะและ / หรือโลหะหนักในไมโครพลาสติกประเภทนี้ได้

2.ไมโครพลาสติกทุติยภูมิ (secondary microplastics)
พลาสติกประเภทนี้ไม่ได้มีขนาดเล็กตั้งแต่เริ่มต้น แต่เกิดจากการลดขนาดของขยะพลาสติกในสิ่งแวดล้อมโดยกระบวนการต่าง ๆ จนกระทั่งได้พลาสติกที่มีขนาดเล็กกว่า 5 มิลลิเมตรซึ่งกระบวนการลดขนาดของพลาสติกนั้นสามารถ
เกิดจากกระบวนการทางกายภาพ ชีวภาพและเคมี
เช่นการขัดถูความร้อนแสงยูวีเอนไซม์หรือปฏิกิริยาออกซิเดชั้นเป็นต้นซึ่งทำให้ชิ้นพลาสติกขนาดใหญ่ (macroplastic) เกิดการแตกหักฉีกขาดและลดขนาดลงตามลำดับจนได้พลาสติกรูปร่างต่าง ๆ
นอกจากนี้ยังพบการเกิดของไมโครพลาสติกประเภทเส้นใยขนาดเล็กที่เกิดจากการหลุดหรือการขาดเช่น กระบวนการผลิตสิ่งทอจากกระบวนการสื้อผ้าจากการฉีกขาดของเส้นใยพลาสติกที่ใช้งานในชีวิตประจำวันโดยทั่วไป

รวมไปถึงการฉีกขาดของเส้นใยพลาสติกของเครื่องมือที่ใช้ในการประมงเช่นแหอวนตาข่ายและเอ็นสำหรับตกปลา

# data[].attributes.headline
ผลกระทบของไมโครพลาสติกต่อสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.subject
ผลกระทบของไมโครพลาสติกต่อสิ่งแวดล้อม

# data[].attributes.body
ไมโครพลาสติกมีผลกระทบต่อการสังเคราะห์แสงในสัตว์น้ำและแพลงก์ตอนสัตว์พบว่ามีการสะสมในเนื้อเยื่อมีผลกระทบต่อระบบการหายใจการย่อยอาหารการสืบพันธุ์การเจริญทำให้ตัวอ่อนมีการเจริญที่ผิดปกติและเพิ่มอัตราการตายในสัตว์น้ำ

รายงานผลของ PVC ขนาด 1 ไมโครเมตรที่ปนเปื้อนในแหล่งน้ำสามารถกระทบต่อการเจริญและสังเคราะห์แสงของสาหร่ายทะเล Skeletonema costatum

รายงานผลของไมโครพลาสติกชนิด PS พบว่ามีการสะสมไมโครพลาสติกในเนื้อเยื่อของแพลงก์ตอนสัตว์ (ซึ่งอาจส่งผลต่อการถ่ายทอดในห่วงโซ่อาหาร) มีอัตราการสืบพันธุ์ลดลงไข่มีขนาดเล็กลง มีอัตราการฟักเป็นตัวต่ำและมีอัตราการตายที่สูงขึ้น มีผลกระทบต่อการเจริญที่ผิดปกติของตัวอ่อน อัตราการรอดชีวิตของแพลงก์ตอนสัตว์

พบว่า PVC ขนาด 1-50 ไมโครเมตรส่งผลกระทบต่อการหายใจ การกรองอาหาร การสร้างสารเมือกและเพิ่มอัตราการตายของหอยแมลงภู่

นอกจากการตรวจพบไมโครพลาสติกในแพลงก์ตอนพืชแพลงก์ตอนสัตว์ สาหร่าย สัตว์น้ำหลายชนิดในหลายพื้นที่ทั่วโลกยังมีรายงานการตรวจพบไมโครพลาสติกในอาหารน้ำดื่มและเครื่องดื่ม ได้แก่ น้ำผึ้ง เกลือ น้ำตาล ปลากระป๋อง เบียร์ น้ำแร่และน้ำประปา

# data[].attributes.headline
การจัดการปัญหา

# data[].attributes.subject
การจัดการปัญหา

# data[].attributes.body
• ประเทศไทย
ประเทศหนึ่งที่ได้ประกาศห้ามใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลผิว ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ทำความสะอาดร่างกายและการห้ามใช้พลาสติกแบบ Oxo-plastic ซึ่งมีโรดแมพการจัดการขยะพลาสติกในปี ค.ศ. 2018-2030 โดยในปีค.ศ. 2019 เลิกใช้พลาสติกจำนวน 3ชนิด ได้แก่ พลาสติกหุ้มฝาขวด พลาสติกผสมสารอ็อกโซ่และไมโครบีดส์ ในปี ค.ศ. 2022 เลิกใช้พลาสติกจำนวน 4 ชนิด ได้แก่ ถุงพลาสติกหูหิ้วที่มีความหนาน้อยกว่า 36 ไมครอน กล่องโฟมบรรจุอาหาร หลอดพลาสติก (ยกเว้นการใช้กรณีที่มีความจำเป็นสำหรับเด็ก คนชรา ผู้ป่วย) และแก้วพลาสติก (แบบบางใช้ครั้งเดียว) และในปี ค.ศ. 2027 จะนำขยะพลาสติกตามเป้าหมายกลับมาใช้ประโยชน์ให้ได้ทั้งหมด คาดว่าจะสามารถลดปริมาณขยะพลาสติกได้ประมาณ 0.78ล้านตัน/ปี
• รัฐสภายุโรปเรียกร้องให้มีมาตรการเพิ่มเติมได้แก่

1. ห้ามใช้ไมโครพลาสติกในเครื่องสำอางผลิตภัณฑ์ดูแลส่วนบุคคล ผงซักฟอก และผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด

2. ห้ามไม่ให้ใช้พลาสติกชนิด oxo-plastic ซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดมลพิษทางไมโครพลาสติก

3. ลดการใช้สารอันตรายในพลาสติกเพื่อให้แน่ใจว่าสิ่งที่นำกลับมาใช้ใหม่ปราศจาก สารเคมีอันตราย

4. ควรให้ความสำคัญกับการป้องกันขยะพลาสติกตั้งแต่แรกตามด้วยการรีไซเคิล โดยการฝังกลบหรือเผาขยะพลาสติกเป็นทางเลือกสุดท้าย

# data[].attributes.body
ไมโครพลาสติกเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดในแทบทุกประเทศทั่วโลก และยังยังเป็นปัญหาที่ต้องการงานวิจัยเพื่อให้ได้วิธีการและกระบวกนการที่สามารถนำไปลดปริมาณของไมโครพลาสติก รวมทั้งต้องศึกษาในเชิงลึกด้านต่างๆ เช่น การสะสม  มุ่งเน้นศึกษาวิจัยในทะเลจึงไม่ครอบคลุมในสิ่งแวดล้อมอื่นๆ ได้แก่ ดิน แหล่งน้ำจืด รวมถึงแมลง พืช อาหารและเครื่องดื่ม นอกจากนี้ยังไม่พบงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับไมโครพลาสติก ดังนั้นจึงควรเพิ่มงานวิจัยในด้านต่างๆ เพื่อเป็นแนวทางในการบรรเทาผลกระทบ และเป็นการเพิ่มขีดความสามารถในการจัดการได้อย่างเหมาะสม