# data[].attributes.body
De spanningsboog van het verhaal is in principe niet heel erg hoog qua echte spanning, er zijn niet veel momenten waar je echt op het puntje op je stoel zou zitten omdat je bang bent dat er echt iets verschrikkelijks gaat gebeuren, het gaat meer om psychologische spanning dan actiespanning. Er zijn wel veel open plekken die toch de benodigde spanning geven omdat je compleet niet weet waar Victor is nadat hij een aanval heeft gehad. Ook heb je te maken met cliffhangers die de spanning hoog houden, neem bijvoorbeeld de cliffhanger van hoofdstuk 3 op hoofdstuk 4. Ook worden er 2 onverwachte wendingen gebruikt in het boek, eentje waarbij blijkt dat een groep mensen waar Victor mee om is gegaan de melkvervalser hebben gedood wat erg onverwacht was en eentje waarbij blijkt dat de nieuwe melkvervalser Victor zijn ‘liefje’ Anna blijkt te zijn die hij heeft ontmoet op zijn reis. Al met al is de spanningsboog lokale spanning en niet globale spanning. Het gaat vaak om situaties waarbij ze spanning opbouwen maar ook snel weer de uitkomst geven waarbij de spanning naderhand weer afdaalt tot een minimum.

# data[].attributes.body
Naar mijn mening worden alle open plekken ingevuld op een redelijk kleine na. Er vindt altijd een open plek plaats nadat Victor een aanval heeft gekregen, maar deze worden altijd ingevuld door karakters die hem vinden, waar hij al bij was of Victor vindt zelf uit wat er is gebeurd. Ook de grote open plekken worden allemaal duidelijk ingevuld door slimme manieren van schrijven. Zo wordt de open plek van Nest ingevuld door te laten zien dat het mes dat Victor niet van zijn vader was zoals gedacht, maar het mes van Nest dat hij had meegenomen naar het front bleek te zijn. Dit laat natuurlijk zien dat Nest het niet heeft overleeft en vult het op een slimme manier de open plek. De enige open plek die niet wordt ingevuld is de naam van de vrouw met de baard ondanks dat ze een redelijk grote rol had in de reis van Victor. In het eerder gegeven citaat kun je ook zien dat het nooit is beantwoord.

# data[].attributes.body
De titel is vrij makkelijk uit te leggen en ook erg toepasselijk op het boek. Het hele boek draait om Victor die zijn hond terug moet vinden maar bij een hondenslachter blijkt te zijn. De reden dat er een hondenslachter is vanwege de oorlog, mensen zijn hongerig en eten alles wat ze maar kunnen eten. Het geeft weer het aspect ‘oorlog’ van het boek weer dat een grote rol speelt in het boek. Daarnaast, op het moment dat Victor Django terug heeft gevonden zijn er nog steeds mensen die hem proberen op te eten omdat ze zo hongerig zijn. Daarom de titel ‘De hondeneters’.

# data[].attributes.body
Het thema van het boek is overduidelijk de oorlog en zijn gevolgen op de normale burgers.

Uitleg:

De oorlog wordt zo vaak opgebracht in het boek en vooral de gevolgen zijn een overheersend motief van het boek, dezelfde gedachte komt steeds naar voren ‘De oorlog doet meer kwaadschiks dan goedschiks.’ (niet de letterlijke gedachte maar de simpele uitleg van hoe ieder personage er over denkt.). De titel helpt hier ook weer mee met het verklaren van het thema, het gaat zo slecht met de burgers vanwege de oorlog dat ze worden geforceerd om of hond te eten, of niks te eten. De personages in het boem hebben allemaal wel een verhaal over gevolgen van de oorlog, voor de vrouw met baard is het haar man die naar het front toe is gestuurd en nu voor de rest van haar leven alleen zal moeten zijn, voor de mensen in het ‘Café De Tien Billekens’ zijn het hun zoons die zijn weggestuurd en zijn gestorven, de vervuilde melk die hun kinderen ziek maakt, hoe het bier meer water is dan bier, hoe ze de melkvervalser hebben moeten vermoorden of het zou nog erger uit de hand lopen maar de klapper komt toch uiteindelijk bij Victor als hij hoort dat zijn broer is overleden en het zijn missie maakt om een verboden lied dat fel tegen de oorlog is overal te laten horen in de hoop dat de oorlog stopt. Het verboden lied gaat als volgt:

Oorlog aan den oorlog:

‘Volkeren der aarde, uw zonen,

Willem  slechts in vrede wonen.

Weg het moordend veld van eer.

Nooit, nee nooit geen oorlog meer!

Weg met leugens over helden,

Die crepeerden op de velden.

Aan den woesten oorlogsbrand,

Offert men de jeugd van ’t land.

Volkeren, gij marionetten,

Zult gij u dan nooit verzetten?

Laat het door uw ziele gaan:

Doet den oorlog oorlog aan!’

# data[].attributes.body
De belangrijkste open plek is tevens de grootste. Het boek begint met 3 hoofdstukken waar Victor eigenlijk maar een hele kleine rol in heeft. Het 3e hoofdstuk eindigt met Victor die al bij de hondenslachter in Boom is aangekomen en daar een epileptische aanval krijgt. Hij valt neer en het hoofdstuk eindigt daar. Hier komen eigenlijk gelijk 2 open plekken gelijk aan te pas. Één waarbij je niet weet wie Victor is, hoe hij daar is gekomen, wat hij daar toe zoeken heeft en wat er uiteindelijk met hem is gebeurt nadat hij daar een aanval kreeg en de ander realiseer je je pas later als je de opkomende hoofdstukken hebt gelezen. Deze openplek is het grootst en het belangrijkst omdat je al weet dat Victor aankomt in Boom maar je hebt geen idee wat er allemaal is gebeurd op zijn reis van Mechelen naar Boom. Beide open plekken worden uiteindelijk ingevuld. Er is nog een vrij belangrijke open plek en die heeft te maken met Victor zijn broer, Nest. Nest is naar het front gestuurd om te vechten en heeft brieven geschreven naar zijn familie en specifiek naar Victor. Deze brieven zijn een leidmotief in het boek en worden vaak opgebracht, Victor heeft namelijk een mes en deze brieven meegenomen op zijn reis . In de brieven beschrijft Nest in detail al de gruwelijkheden die hij ziet aan het front en hoe erg hij het allemaal vind. Je weet het gehele boek niet of Nest nog leeft, misschien ergens gewond in een hospitaal ligt of al is overleden aan het front. Ook deze open plek wordt gevuld en is een belangrijke open plek omdat het een grote betekenis heeft voor Victor en een duidelijke invloed heeft op zijn personage.

# data[].attributes.body
‘For a hill, men would kill. Why? They do not know.’

Metallica,  For Whom the Bell Tolls

Het motto slaat vooral terug op het verhaal vanwege Nest zijn brieven en de dingen die een handvol van personages in het boek zeggen. In de brieven van Nest zegt hij meerdere keren over hoe nutteloos het allemaal is en dat hij en zijn kameraden niet weten waarom ze vechten, zoveel doden voor slechts een paar extra meters, hoe onzinnig het is wat ze moeten doen. Dit is vooral de connectie die Victor meekrijgt van de oorlog voordat hij op pad gaat om zijn hond te vinden. Onderweg komt hij mensen tegen die het allemaal eens zijn met wat Nest al in zijn brieven heeft geschreven en naar het einde van het boek is Victor zelf bewust van hoe nutteloos en onzinnig de oorlog is voor een paar extra meters na het horen van de dood van zijn broer. Het motto geeft hoe mensen in het begin de oorlog geweldig vonden, zelfs Victor vond dat zijn broer moest vechten om te bewijzen dat hij een echte man was. Maar na het horen van wat er echt aan het front gebeurt, is het niks anders meer dan onzinnigheid en niet-wetend moorden van anderen.

# data[].attributes.body
Nummer:
'Gevloekt zy de oorlog' door Willem Kila en Jos Schouten
Reden:

De overheersende stemming van het boek is dat ieder karakter in het boek klaar is met de gehele oorlog, ze willen dat er geen bloed meer vloeit onder het volk zelf (wat in het boek duidelijk wordt weergegeven), ze willen hun zonen die naar het front zijn gestuurd weer terug (ook weer duidelijk in het boek weergegeven door bijvoorbeeld de broer van Victor en de broer zijn beste vriend) en hoe de personages in het boek het onzin vinden hoeveel onnodig bloed wordt vergoten op in de loopgraven. Al met al geeft dit fragment hetzelfde gevoel als het boek.

tekst:
Een felle strijd is weer bereid,
Tusschen Europeesche staten,
In ieder land vindt het een schand,
Oorlog ja zal men steeds haten.
Volkeren gaan elkaar vermoorden,
Onschuldig bloed roept in accoorden:

Refrein: Waarom is er geen vrede,
Moet er steeds oorlog zijn.
Daar wordt zooveel geleden
Op het slagveld ziet men bitter lîjn.
Vaders van huisgezinnen
Trekken ten strijde heen.
Vrouwen en kinderen treuren thuis.
O oorlog, o schrikwekkend kruis.

Daar in de schuur, bij ‘t knappend vuur,
Zitten twee grijsaards te droomen,
Hun eenigst kind, door hen bemind,
Moest onder de wapens komen.
Op zekeren dag hun leed was groot,
Hun eenigst kind, hun zoon was dood.

# data[].attributes.attachment_link.title
Willem Kila & Jos Schouten Gevloekt zy de oorlog

# data[].attributes.body
Boeken die zich afspelen in de 1e wereldoorlog zijn er genoeg maar nog nooit heb ik er een zoals dit boek gezien. Het concept is erg origineel omdat het redelijk vergezocht is maar toch wel echt zou kunnen gebeuren. Het boek focust zich ook niet echt op spanning of uitbundige gebeurtenissen maar meer op het verhaal van Victor en hoe hij verandert door alles wat hij heeft moeten doen of heeft zien gebeuren. Daarnaast is het ook origineel omdat het boek voor een groot deel in het Vlaams is geschreven maar toch een Nederlands boek is

# data[].attributes.body
Het boek is zeer interessant omdat het een apart concept is. Je maakt de reis die Victor maakt ook echt mee en alle personages hebben allemaal wel iets waardoor ze zich differentiëren van de rest. Het is ook interessant om te lezen hoe Victor, een jongen die nog nooit zo ver buiten ze eigen dorp is geweest, laat staan in de oorlog, om gaat met zijn epilepsie. Die epilepsie is ook een factor omdat als Victor een aanval krijgt en dan weer ineens ergens willekeurig wakker wordt, je niet weet waarom hij dáár wakker is geworden en dat is intrigerend.

# data[].attributes.body
Het boek is redelijk ingewikkeld vanwege de vele karakters die allemaal wel een redelijk grote rol hebben gespeeld in het boek en is het hierdoor lastig om een goed overzicht te houden van alles en iedereen. Om maar een voorbeeld te geven van de vele personages, hier een citaat: “Bedankt dat ge gekomen zijt, Germaine, Flor, Wannes, Filemon, Sus, Jappe, Monne, Polidor, Dokus Stomp, Trezeke Viool, Malse Melanie, Zoete Lieze, Irma Nooitgenoeg, Rozeke snuif, Madelon, Peer… En gij ook, vrouw met de baard, hoe heet ge eigenlijk?”. (P. 191). Hiernaast heb je nog eens 6 belangrijke personages meer.

# data[].attributes.body
‘De hondeneters’ van Marita de Sterck speelt zich af in het jaar 1917 rond het einde van de 1e wereldoorlog en volgt een epileptische jongen genaamd Victor. Victor is de jongste zoon van een notaris en leven in een welvarend dorp en hebben de gevolgen van de oorlog nog niet echt gevoeld op het feit na dat zijn broer is opgeroepen om te vechten aan het front. Victor heeft voor zijn epilepsie een hulphond genaamd Django gekregen die hem moet opvangen als hij een aanval krijgt aangezien dit dagelijkse voorvallen zijn voor Victor. Plotseling verdwijnt Django, en tegen zijn ouders’ wil in, gaat hij hem zelf zoeken. In het boek volg je de reis die Victor maakt van Mechelen tot de hondenslachter in Boom en alle gevaren, moeilijkheden en personen hij tegenkomt in de hoop om zo zijn hond weer terug te vinden.

# data[].attributes.body
'De Hondeneters' van Marits de Sterck'