# data[].attributes.body
Za pomocom schematu blokowego ułóż algorytm sprawdzenia, czy jest kwadrat, czy prostokąt i wylicz ich obwody.

# data[].attributes.body
1.Wlać do garnka zimną wodę.
2.Zapalić gaz.
3.Gotować wodę do wrzenia.
4.Włożyć jajko.
5.Odczekać trzy minuty.
6.Zgasić gaz.
7.Wyjąć jajko

# data[].attributes.body
Przygotowanie szklanki herbaty
Dane:
herbata-napój do picia
cukier-słodzimy nim herbatę
mieszanie-mieszamy łyżką
Wynik:
Szklanka herbaty z cukrem
Opis:
1.Przygotować szklankę
2.Do szklanki wsypać herbatę
2.Nastawić czajnik z wodą
3. Podgrzać wodę
4. Czekamy aż woda się zagotuje
5. WARUNEK: Jeżeli woda ma 100oC, wlewamy do szklanki. Jeżeli nie, nadal czekamy.
5.Wsypać do szklanki 3 łyżki cukru
6.Mieszać, dopóki cukier się nie rozpuści.
7.WARUNEK: Jeżeli się rozpuścił, kończymy przyrządzanie herbaty. Jeśli nie, mieszamy dalej.

# data[].attributes.body
Powyższy algorytm to przykład zapisu algorytmu w postaci listy kroków

# data[].attributes.body
jest graficznym zapisem działań składających się na algorytm oraz kolejność ich wykonania. Zbudowany jest z symboli graficznych połączonych liniami. Umożliwia zapis dowolnego problemu algorytmicznego z zachowaniem typowych struktur charakterystycznych dla języków programowania - pętli, funkcji.

# data[].attributes.headline
Algorytmy warunkowe - inaczej z rozgałęzione

# data[].attributes.subject
Algorytmy warunkowe - inaczej z rozgałęzione

# data[].attributes.body
W rzeczywistości, większość algorytmów ma bardziej rozbudowaną strukturę od algorytmu liniowego. Często występują w nich instrukcje, których wykonanie uzależnione jest od spełnienia pewnego warunku lub też spełnienie pewnego warunku powoduje wykonanie jednej instrukcji, a niespełnienie go -innej. Taką instrukcję nazywamy instrukcją warunkową. Działa ona według jednego z dwóch przedstawionych schematów:

Jeśli spełniony jest warunek W, wykonaj instrukcję A.
Jeśli spełniony jest warunek W, to wykonaj instrukcję A; w przeciwnym razie wykonaj instrukcję B.

Instrukcja A i B opisuje jedną instrukcję lub instrukcję składającą się z ciągu instrukcji wykonywanych sekwencyjnie. Instrukcja warunkowa pozwala dokonać wyboru jednej z dwóch dalszych dróg wykonania algorytmu.

# data[].attributes.body
- to takie  w których nie określono żadnych warunków. Są też nazywane liniowymi, gdyż każdy z kroków w tym algorytmie następuje sekwencyjnie, czyli wykonanie jednego kroku powoduje przejście bezpośrednio do następnego

# data[].attributes.body
Przy pomocy listy kroków ułóż algorytm warunkowy, który używamy w życiu codziennym.

# data[].attributes.body
Etapy konstruowania algorytm:
1) sformułowanie zadania – ustalamy jaki problem ma rozwiązywać algorytm
2) określenie danych wejściowych – ich typu ( w typie określamy, czy dane są liczbami rzeczywistymi, całkowitymi, czy znakami, czy też innego typu)
3) określenie wyniku oraz sposobu jego prezentacji
4) ustalenie metody wykonania zadania (może być kilka metod na rozwiązanie – wybieramy tą, która według nas jest najlepsza)
5) zapisanie algorytmu za pomocą wybranej metody (post niżej)
6) Analiza poprawności rozwiązania
7) Testowanie rozwiązania dla różnych danych (algorytm musi być uniwersalny, aby służyć do rozwiązywania zadań dla różnych danych wejściowych)
8) Ocena skuteczności algorytmu ( praktyczna ocena algorytmu : np. szybkości, skomplikowania)

# data[].attributes.body
Korzystając z algorytmu sumy (na jego przykładzie) ułóż algorytm obliczenia pola powierzchni prostokąta o bokach a i b.

# data[].attributes.body
Sposoby zapisu algorytmu. Do najczęściej używanych sposobów zapisu algorytmu należą :
1) lista kroków
2) pseudojęzyk (pseudokod)
3) graficzna prezentacja za pomocą schematu blokowego
4) zapis w danym języku programowania

# data[].attributes.body
Najprostszy algorytm liniowy

# data[].attributes.body
Korzystając z poprzednich algorytmów, narysuj schemat blokowy algorytmu obliczenia obwodu prostokąta,
gdzie jeden bok to m, a drugi to n.

# data[].attributes.body
Zapisz zadania do zeszytu. Zrób zdjęcie i wyślij na maila
ateacher@wp.pl