# data[].attributes.body
Nafnorð hafa fast kyn; karlkyn, kvenkyn eða hvorugkyn

# data[].attributes.body
eitt helsta einkenna fallorða er fallbeygingin. Aðalfallið er nefnifall en aukaföllin þrjú eru þolfall, þágufall og eignarfall

# data[].attributes.body
Fallbeygjast eins og nafnorð, kk, kvk og hvk

# data[].attributes.body
Frumstig, miðstig og efsta stig

# data[].attributes.body
Stofninn alltaf sá sami

# data[].attributes.body
Mismunandi stofnar

# data[].attributes.body
enda alltaf á -a eða -i

# data[].attributes.body
Fornöfn eru fallorð sem sem koma oftast ínstaðin fyrir nafnorð til að komast hjá endurtekningum. Þau fallbeygjast eins og önnur fallorð og eru til í eintölu og fleirtölu. Þau bæta hvorki við sig greini né stigbreytast.

# data[].attributes.body
-ábendingarfornöfn
-spurnarfornöfn
-afturbeygt fornafn
-persónufornöfn
-óákveðin fornöfn
-eignafornöfn

# data[].attributes.body
Töluorð eru fallorð sem tákna tölu eða röð

# data[].attributes.body
einn, tveir, þrír...

# data[].attributes.body
fyrsti, annar, þriðji...

# data[].attributes.body
Töluorð fallbeygjast og fyrstu fjórar tölurnar beygjast í kynjum. Þau bæta hvorki við sig greini né stigbreytast

# data[].attributes.body
Greinir er bara eitt orð þ.e. hinn.

Greinir gerir nafnorð ákveðin.

Hann er til í kvenkyni, karlkyni og hvorugkyni í eintölu og fleirtölu

Hann er oftast notaður viðskeyttur og telst þá ekki sérstakt orð

# data[].attributes.body
maður-inn
mann-inn
manni-num
manns-ins

# data[].attributes.body
kona-n
konu-na
konu-nni
konu-nnar

# data[].attributes.body
barn-ið
barn-inu
barns-ins

# data[].attributes.body
Sagnorð eða sagnir tákna það sem gerist eða gerðist og því er oft sagt að þær lýsi atburðum

-Dæmi: myndin datt á gólfið

# data[].attributes.body
Sumar sagnir taka með sér fallorð og stjórna falli á því þær kallast áhrifssagnir.

-Dæmi: þú skarst kökuna (þf.)
Hann lagði bílnum (þgf.)

# data[].attributes.body
-Samtengingar tengja saman einstök orð, orðasambönd eða setningar

-Samtengingar eru til einyrtar, þ.e eitt orð, eða fleiryrtar, þ.e tvö orð eða fleiri

# data[].attributes.body
-hann er stór og sterkur
-ég fer í sund eða á skíði um helgar

# data[].attributes.body
-Hann vill hvorki tala við mig né þig
-Ég fer annaðhvort í bíó eða á tónleika á morgun

# data[].attributes.body
-Forsetningar standa á undan falloi og ákveða fall þess, þ.e. eru fallvaldar

-Forsetningar stýra aukaföllum, þ.e. þolfalli, þágufalli og eignarfalli. Nefnifall kallast aðalfall

# data[].attributes.body
um, í, á, yfir, með, eftir, við, fyrir, gegnum, kringum, frá, út, upp, niður

# data[].attributes.body
frá, af, í, úr, undan, að, samkvæmt, hjá, ásamt, handa, gegn, gegnt, meðfram

# data[].attributes.body
á, eftir, fyrir, í, með, undir, við, yfir

# data[].attributes.body
til, án, auk, meðal, milli, vegna

# data[].attributes.body
Standa oftast með sögnum lýsingarorðum eða öðrum atviksorðum. Þau ákveða nánar hvar, hvernig, hvenær og hve oft eitthvað er gert eða gerist.

-Dæmi: drengurinn er inni.
Þetta gengur vel.
Stúlkan kom seint

# data[].attributes.body
Atviksorð geta gegnt hlutverki forsetningar þegar þau standa með fallorðu og stýra falli þess

# data[].attributes.body
Atviksorð eru óbeygjanleg orð en einstaka þeirra geta stigbreyst t.d. orðin vel og illa

-Dæmi: Þú gerir þetta vel, þau gera þetta betur

# data[].attributes.body
-Háttaratviksorð: (hvernig)
-Staðaratviksorð: (hvar/hvert)
-Tíðaratviksorð: (hvenær)
-Áheirsluatviksorð: (magn)
-Spurningaratviksorð: (spurning)

# data[].attributes.body
Aðeins eitt orð, þ.e. að á undan í sögn nafnhætti. Hefur stundum svipað hlutverki og samtenging

-Gaman er að lesa
-Hann reyndi að hugsa
-Vertu ekki að skrifa
-Hann hætti við að fara

# data[].attributes.body
Orð sem kallað er upp og lýsir t.d. gleði, undrun, ótta eða hræðslu

-Dæmi: hæ, hó, æ, ó, jú, uss, nei

# data[].attributes.body
Þegar vafi leikur um lýsingarorð eða atviksorð er að ræða má oft skera úr um það með öví að setja orð sem endar á -lega í stað vafaorðsins. Ef það er hægt er orðið atviksorð