# data[].attributes.headline
პირველი ქრისტიანები

# data[].attributes.subject
პირველი ქრისტიანები

# data[].attributes.body
პირველი ეკლესიები პირველი ქრისტიანები ერთმორწმუნეთა სახლებში, კატაკომბებში გამოქვაბულებში ან ქალაქგარეთ ღია ცის ქვეშ იკრიბებოდნენ. ქრისტეს მიმდევართა რიცხვი თანდათან იზრდებო- და, შეკრებებიც უფრო ხალხმრავალი ხდებოდა. როდესაც რომის იმპერიაში ქრისტიანთა დევნა შეწყდა და იმპერატორებმა ახალი რელიგიის მიმდევრებს ღვთისმსახურების დაუფარავად ჩატარების ნება დართეს, მათ შეკრებების გამართვა უკვე საზოგადოებრივ შენობებში ბაზილიკებში დაიწყეს. ალბათ, ამიტომაც, როცა ქრისტიანებმა პირველი სამლოცველო ტაძრების აშენება დაიწყეს, ბაზილიკა, როგორც შენობის ტიპი, მათთვის ეკლესიის ნიმუშად იქცა. ბიზანტიურმა ადრექრისტიანულმა ეკლესიამ ბაზილიკისგან მემკვიდრეობით მიიღო სწორკუთხოვანი დაგეგმარება და ცალკე ნაწილებად – ნავებად – დაყოფილი შიგა სივრცე (ინტერიერი).

# data[].attributes.headline
ქრისტიანობის გავრცელება რომში

# data[].attributes.subject
ქრისტიანობის გავრცელება რომში

# data[].attributes.body
ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადებით, რომის ისტორიაში თვისებრივად ახალი ეპოქა დაიწყო. რომის იმპერია უზარმაზარ გეოგრაფიულ არეალს აერთიანებდა - პირენეს ნახვარკუნძულიდან კაუკასიასა და შუამდინარეთამდე. ამ საზღვრებში მცხოვრები ხალხი ერთ კულტურულ სივრცეში იყო მოქცეული, სადაც ქრისტიანობა სწრაფად გავრცელდა. მართალია, რომის იმპერიამ ერთიანობის შენარჩუნება ვერ შეძლო და ორ ნაწილად. დასავლეთ და აღმოსავლეთ (ბიზანტია) ნაწილებად დაყო. რის შემდეგაც დასავლეთმა ნაწილმა საუკუნეც კი ვერ იარსება (დროთა განმავლობაში. ბიზანტიამაც დაკარგა. მიწები), მაგრამ ყოფილი იმპერიის ტერიტორიაზე ქრისტიანობამ მაინც გამაერთიანებლის როლი შეასრულა ბიზანტიის არსებობა ისტორიული პერიოდიზაციით მუა საუკუნეების ხანას – V - XV ს. ს ემთხვევა. დროის ამ მონაკვეთში დიდნაწილად სწორედ ბიზანტიურმა კულტურამ განსაზღვრა იმპერიის შემადგენლობაში შემავალი ქვეყნების კულტურის ხასიათი. თავად ბიზანტიური კულტურის ჩამოყალიბებაში უდიდესი წვლილი მიუძღვის ერთიანობას. მეორე მხრივ, ბიზანტია რომის იმპერიის, ანტიკური და ელინისტური სამყაროს კულტურული მემკვიდრეც იყო.

ახალი ქრისტიანულ მსოფლმხედველობა კულტურის ყველა სფეროზე აისახა. თანდათან ყალიბდებოდა ქრისტიანობის კანონიკური ფორმა – მკაცრად განსაზღვრული იერ-რეფორმები.

# data[].attributes.headline
კონსტანტინეს აკრძალვა ქრისტიანთა დევნისა

# data[].attributes.subject
კონსტანტინეს აკრძალვა ქრისტიანთა დევნისა

# data[].attributes.body
„როდესაც რომის იმპერიაში იდეოლოგიური ერთიანობის საკითხი დადგა, ამის მიღ- წევა ელინურ-რომაულ რელიგიაზე დაყრდნობით სცადეს. ქრისტიანობა ამ სისტემას ვერ ერგებოდა და ის იდევნებოდა. თუმცა კონსტანტინემ ქრისტიანობასთან ბრძოლა აკრძალა. ამით მოწინააღმდეგეებთან, იმპერატორობის სხვა მსურველებთან ბრძოლის დროს ქრისტიანები, რომლებიც მრავლად იყვნენ სახელმწიფო სტრუქტურებსა და არმიაში, გადაიბირა და გამოიყენა. 313 წლის მილანის ედიქტით ქრისტიანული თემი იურიდიულად ცნეს. ამით კონსტანტინემ ხელი შეუწყო ქრისტიანობის კიდევ უფრო გავრცელებას და მისი სახელმწიფო რელიგიად გადაქცევა უკვე დროის საკითხი იყო“.