# data[].attributes.headline
2 NENOS CON SENTIMENTOS CELESTES(Saúl e Xian 6º)

# data[].attributes.subject
2 NENOS CON SENTIMENTOS CELESTES(Saúl e Xian 6º)

# data[].attributes.body
Un día, 2 nenos chamados Xian e Saúl, propuxéronse facer unha cantiga sobre o seu equipo de fútbol favorito, para un concurso do seu colexio. Eles inspiráronse no Celta de Vigo.

Creían que podían ganar porque apos seus amigos tamén lles gustaba a súa cantiga. Agora só lles faltaba compoñer os ritmos. Descargáronse un programa chamado F.L.Studio e comezaron a compoñer os ritmos. Despois grabárono e xa o tiñan listo para envialo, pero de repente, cando entregaron a cantiga ao concurso, tiñan moitos nervios e todos os seus amigos queren que eles gañen.

Para cando entregaron a cantiga, o Celta enterouse e invitáronlles a ver un partido na zona VIP e contra o Barça! Eles moi ilusionados foron encantados e cando chegaron estaba a súa cantiga posta!

Emocionáronse moito pero aínda máis ao rematar o partido!

O Celta gañou de goleada e...todos os xogadores firmáronlles as súas camisetas!! E moi alegres, foron para a súa casa.

(Baseado en feitos reais)

# data[].attributes.headline
Kytti y sus bebés (Samuel e Roque Hermelo 2º)

# data[].attributes.subject
Kytti y sus bebés (Samuel e Roque Hermelo 2º)

# data[].attributes.body
Erase unha vez un gato que se chamaba Kytti.

Un día calquera Kytti foi á praia cos seus donos e logo volve a súa casa a comer e logo a fora a xogar co seu dono.

Un día naceron bebés, pasaron días, semanas, e hasta meses e os bebés abriron os ollos e ao día seguinte foron capaces de camiñar.

60 días despois se fixeron grandes.

# data[].attributes.body
Antón é un mozo de 21 anos que traballa nunha empresa de mudanzas e el ten o traballo máis baixo por iso vai nunha furgoneta e fai mudanzas pequenas para casas pequenas polocal el quere ascender e conducir un camión para mudanzas grandes e casas grandes. Nunha mudanza os clientes déronlle cinco estrelas e Antón foi á central da empresa pensando no seu ascenso, pero para a súa sorpresa o seu xefe deixouno peor do que estaba. Un día, un familiar do seu xefe caeu enfermo e non tivo máis remedio que ir coidalo, puxeron un sustituto. O sustituto como vía que Antón traballaba moito ascendeuno a súa antiga furgoneta.

A sorte nonlle sorría porque volveu o antigo xefe. Despois daquela traxedia o seu xefe, abrandouse e como nas mudanzas a Antón dábanlle 5 estrelas, ascendeuno ao camión, pero como Antón era un pouco avaricioso quería chegar ao trailer. Do que Antón non se deu conta foi de que o camión gastaba máis gasolina e era máis lento.

A solución de Antón foi traballar de noite a pesares de que o xefe llo prohibira. Uns meses despois o xefe enterouse e decidiu darlle unha lección, ascendeu a Antón ao tráiler e unhas semanas despois descendeuno a súa furgoneta o cal lle enseñou a Antón a non ser avaricioso.

# data[].attributes.body
HABÍA UNA VEZ UNA MARIPOSA QUE LE CANTABA A LA PRIMAVERA PORQUE SALEN LAS FLORES Y SE ESCUCHA EL RUIDO DE LA PRIMAVERA PERO LA MARIPOSA PENSABA QUE FALTABA ALGO, LOS LIBROS DE LA PRIMAVERA Y UN DÍA LA MAMÁ DE LA MARIPOSA FUE A COMPRARLOS.

# data[].attributes.body
Narrador: Unha nena chamada Acua, vivía en Francia. A ela encantábanlle os experimentos. Todo ía ben, ata que empezou a ter conflictos no seu cole. Empezou a estar soa e sin amigos. Como nunsdías era o seu cumple, os seus pais decidiron darlle unha sorpresa. Compraron un boleto para ir a Londres. Catro días despois, era o cumple de Acua. os seus pais fixeron as maletas e lle dixeron a Acua que ían comer por aí. Subiron ao coche e...

ACUA: Mamá por aquí non se vai ao restaurante

PAI: Sorpresa!

NARRADOR: Están no aeroporto e Acua pregunta

ACUA: Que facemos aquí?

NAI: Esperar

ACUA:A quen?

NAI:Ao avión, mudámosnos a Londres.

ACUA: Que?

NARRADOR: Subiron ao avión e Acua estaba flipando. Era a primeira vez que ía en avión, pero pasouno ben. Chegaron a Londres, despois dunha laaarga viaxe. O seu pai comprara unha casa que tiña o piso de abaixo libre e decidiu montar unha panadaría chamada

OS PANS DE ACUA

Un día, o pai de Acua estaba facendo o pan tranquilamente e tamén como a tele estaba na cociña, máis ben na barra onde atende aos clientes, estábaa mirando e como din por aí, non queira facer dúas cousas á vez que pode pasar algo. E con tan mala sorte que o que din por aí é certo empezou a arder todo: o forno, o pan, a casa e toda a cidade.

NAI: ACUA!

CONTINUARÁ

# data[].attributes.body
Cada día que pasaba era para Marta un suplicio, unha desgraza, un mar inmenso do que non sabía como saír.

Marta era unha rapaza de 15 anos que regularmente acudía ao instituto coma os seus compañeiros, pero non da mesma maneira ca eles. Facíao con disgusto, con tristeza, con soidade.

Sempre ocorría o mesmo, baixaba do autobús e entraba na clase con desgana. Deixaba a mochila clgada na silla e sentábase sen dicir nada ata que soase o timbre e comezaran a traballar.

Eran tres clases seguidas e logo había un descanso de 30 minutos, o cal ocupaba lendo na bibliioteca, soa. Cando era o momento volvía para clase sen falar con ninguén e sacaba os apuntes para a seguinte clase.

Así ían transcorrendo os días , as semanas e os meses. Marta só quería que acabase o curso e non ter que ir a escola.

Foi entón, o día 27 de abril, cando unha muller descoñecida entrou na súa aula. Era a substituta da profesora de lingua galega, que quedara de baixa por unha operación. Entrou na clase, pechou a porta e dixo:

-Chámome Ana e son a vosa nova titora de lingua galega e literatura. Como aínda non vos coñezo quero que vos presentedes.

Ao instante todos se presentaron e a mestra ordeou que fixeran grupos para facer unhas actividades. Automáticamente os rapaces comezaron a xuntarse e marta quedou soa. na clase eran moi poucas nenas e todas se agrupaban sen deixar oco para ninguén máis. Ante a desesperación, a rapaza preguntou se o podía facer soa pero Ana contestoulle cun non rotundoe non tivo máis remedio que incluirse no grupo dos rapaces.

Durante toda a hora estivo mirando o reloxo, o tempo non corría, cada minuto era eterno e sentíase incómoda.

Cando pasaron todas as clases, marta colleu a mochila e marchou directa ao bus. Chegou a súa parada e baixou, ía andando para a súa casa e foi nese momento , nese mesmo instante, cando se decatou de que era excluída, de que non a querían, de que estaba soa.

# data[].attributes.headline
A GATA MICAS E O RATO TOM. O diamante perdido (Cora e Sofía 5º)

# data[].attributes.subject
A GATA MICAS E O RATO TOM. O diamante perdido (Cora e Sofía 5º)

# data[].attributes.headline
XULIO VERME E A VIAXE SUBMARINA (ANTÓN 2º)

# data[].attributes.subject
XULIO VERME E A VIAXE SUBMARINA (ANTÓN 2º)

# data[].attributes.headline
A VIAXE DE AMARO (Paula Castro, nai de Xano)

# data[].attributes.subject
A VIAXE DE AMARO (Paula Castro, nai de Xano)

# data[].attributes.headline
Fox Woman e os ladróns (Mara e Paula 5º)

# data[].attributes.subject
Fox Woman e os ladróns (Mara e Paula 5º)

# data[].attributes.headline
As  viaxes de Acua (Cora, Paula, Sofía 5º)

# data[].attributes.subject
As  viaxes de Acua (Cora, Paula, Sofía 5º)

# data[].attributes.headline
Agata e Paco na captura de Monstrulín Escapín (Mateo 1º)

# data[].attributes.subject
Agata e Paco na captura de Monstrulín Escapín (Mateo 1º)

# data[].attributes.body
AS FOLLAS E FOLLAS NON DEIXAN DE NACER

AS FOLLAS E FOLLAS NON DEIXAN DE CRECER

AS FOLLAS E FOLLAS NON DEIXAN DE CAER

AS FOLLAS E FOLLAS NON DEIXAN DE MORRER

AS FOLLAS CANDO SE CALMAN

AS FOLLAS PARECE QUE TEÑAN ALMA

# data[].attributes.body
UN DÍA 3 RAPAZAS QUERÍAN UNHA NAI. E UN DÍA...ATOPARON UN ESQUÍO. O ESQUÍO AS AXUDOR E DEULLES COMIDA E COMÉRONNA TODA. O ESQUÍO FOI COLLER MÁIS COMIDA. AS RAPAZAS FORON CO ESQUÍO E ATOPARON UN CHAMPIÑÓN. O CHAMPIÑÓN CONVERTEUSE NUNHA CASA, ENTRARON PARA VER COMO ERA. HABÍA CAMAS, COCIÑA, BAÑO E SALÓN. E VIVIRON ALÍ.

# data[].attributes.body
A VECES PIENSO QUE SÍ

A VECES PIENSO QUE NO

BUSCO UNA CANCIÓN EN MI INTERIOR

SI ALGUIEN NECESITA AYUDA

LE AYUDO

SI ALGO TE PASARA A TI

NO APRENDERÁS A EXCLUIR

NO CREO QUE TE ESCUCHEN

POR ESO

NO TENGO UNA AMIGUITA

PARA COMPARTIR MI VIDA

# data[].attributes.body
QUE BONITA PRIMAVERA

QUE BONITA SE MENEA

QUE BONITA QUE BONITA

QUE BONITA É A TERRA

QUE BAILA LA BOLERA

BOLERITA BAILA BAILA

ALMA CORAZÓN DEL ALMA

LAS ESTRELLAS Y PLANETAS

SON AMIGAS DE LA LUNA

NO HAI NADA QUE NINGUNA

QUE BAILA LA BOLERA

BOLERITA BAILA

QUE BAILA BOLERA

CORAZÓN DEL ALMA

# data[].attributes.body
AÍ VEN O MAIO CHEO DE FLORES

AÍ VEN O MAIO O MES DAS CORES

COR LARANXA, FLORES E FIUNCHO

O ADORNAMOS NAQUEL RECUNCHO.

NENOS E NENAS, IMOS RECITAR

O NOSO MAIO UN PEQUENO CANTAR

CHEGOU O MAIO CON MOITA CALOR

CHEGOU O MAIO INUNDADO DE AMOR

A PRIMAVERA IMOS CELEBRAR

E O MAIO AÍNDA ACABA DE EMPEZAR

NO CAMPO OS CULTIVOS

MOTAS FLORES PARA OS AMIGOS.

CANTADE TODOS XUNTOS QUE IMOS FESTEXAR

QUE OS MAIOS IMOS COMMEMORAR.

# data[].attributes.body
A PRIMAVERA CALUROSA

COMO AS FLORES

LARANXAS,ROJAS, ROSAS

E O CALOR DO VERÁN É MELLOR.

AS ABELLAS SON BONITAS

SI VAN VOAR

A LÚA SUBE

O SOL BAIXA

A NOITE CHEGA

COMO A LUZ DO VERÁN.

# data[].attributes.headline
O CAMALEÓN QUE PERDEU O SEU NOME (SAMU E XURXO 6º)

# data[].attributes.subject
O CAMALEÓN QUE PERDEU O SEU NOME (SAMU E XURXO 6º)

# data[].attributes.body
Un día un camaleón estaba camiñando co seu amigo camaleón, caeu e deuse contra unha pedra. Empezou a chover forte e o seu amigo no o atopaba. O amigo gritaba CAMALEÓN! ONDE ESTÁS?, mentras choraba e se foi. Ao día seguinte despertou e non recordaba nada. O camaleón atopou a un lagarto chamado Elvis, que era moi boa persoa.

CAMALEÓN: Quen eres?

ELVIS: Son Elvis, e ti?

CAMALEÓN: Non o sei

ELVIS: Como que non! pois vas chamarte...xa osei, Charlie

CAMALEÓN: É moi guai! Axúdasme a chegar a casa? e que non sei onde vivo

ELVIS: Claro!

E foron andando ata que atoparon un ourizo.

ELVIS E CHARLIE: Ola Ourizo, como te chamas?

OURIZO: Chámome Espinete, e vos?

CHARLIE E ELVIS: Charlie e Elvis. Axúdasnos a ir a casa de Charlie?

ESPINETE: Claro que sí!

E foron camiñando ata que encontraron outro animal. Un mono!

CHARLIE, ELVIS E ESPINETE: Ola mono, como te chamas?

MONO: Chámome Mico, e vos?

CHARLIE, ELVIS E ESPINETE: Elvis, Charlie e Espinete. Axúdasnos a atopar a casa de Charlie?

MICO: Claro que sí!

E foron camiñando ata que atoparon a outro animal. Un paxaro!

CHARLIE, ELVIS E ESPINETE E MICO: Ola. paxaro, como te chamas?

PAXARO: Chámome Lily, e vos?

CHARLIE, ELVIS E ESPINETE E MICO: Charlie, Elvis, Espinete e Mico. Axúdasnos a atopar a casa de Charlie?

LILY: Claro que sí!

E por fin atoparon a casa de Charlie.

E fixeron unha festa.

Cando acabou a festa todos volveron as súas casas felices.

Ao día seguinte Charlie falou co seu amigo Camaleón e lle dixo o seu nome , que era Fran. E todos viviorn felices para sempre.

# data[].attributes.body
IR Á PRAIA É ALGO MARABILLOSO,

A PRAIA É O DISFRUTE,

A PRAIA É FANTASÍA,

PASÁMOLO BEN,

ESTAR NA PRAIA E O ALIVIO DA BRISA.

# data[].attributes.body
A ESCURIDADE,

PALPITAR FORTE DE CORAZÓN,

SÍNTOME MOI NERVIOSO COA

SENSACIÓN DE TREMOR.

PARECE QUE ME ESTOU AFOGANDO

E NON ODO RESPIRAR

ACHÉGASEME ESA COR NEGRA

QUE ULE A PODRE

E TOCO ESPIÑAS AMARGAS.

# data[].attributes.body
O CEO AZUL CON AVES DE CORES

CORES PRECIOSAS, AS BRANCAS...

VOAN POLO CEO

CON SOL E CON CHUVA.

AS FOLLAS DE OUTONO CAEN

NA PRIMAVERA VOLVEN

NO VERÁN ESTÁ VERDES E FRESCAS.

# data[].attributes.headline
MISTER PACO E SUPER ÁGATA RESOLVEN UN MISTERIO (ALEX 4º)

# data[].attributes.subject
MISTER PACO E SUPER ÁGATA RESOLVEN UN MISTERIO (ALEX 4º)

# data[].attributes.body
O meu avó está enfermo,

toma moitos medicamentos,

as galiñas necesitan ser alimentadas,

e o meu avó está aí para axudalas.

Co sorriso da súa dentadura,

el sigue sendo algo caradura,

recórdme ao mar azul turquesa,

ao cacarexo das galiñas

e ao xeado de fresa

# data[].attributes.body
Quéimame o corpo cando

hai mal tempo,

ese ruido picante,

faime querer destruir

o vermello da insistencia,

para non poder seguir.

# data[].attributes.body
A sorpresa é estrelada

doce sabor e amigable cheiro a fresa

suave cor verde de ilusión

no corpo relaxado.

É como a familia no nadal

e o mar celeste no verán.

Como esa brisa xoguetona na miña cara,

os paxaros á árbore chegan

Danme ganas de cantar

cando a sandía comezo a cheirar.

# data[].attributes.body
1ª ESCENA

NARRADOR: Era un fin de semana de decembro. Sara e a súa irmán Siva, estaban xogando as sortes cunha moeda a ver quen ía a pasear a Rob, o can da familia.

SIRA: Xenial! , gua, ten coidado non collas un arrefriado (dixo Siba entre risas e gasgalladas)

SARA: HA HA, que graciosa (suspira un pouco molesta, da media volta e vai buscar a correa)

2ª ESCENA

NARRADOR: Sara mais Bob baixan a unha praia con moitas cunchas e árbores ao arredor. Sara empeza a preocuparse un pouquiño)

SARA: Bob, Bob, Onde estás? (berra sara moi preocupada e asustada)

SARA: Aquí estás ! (con alegría e con ansia)

ROB: Huot! Huot! (di con moita enerxía)

SARA: EH! Non te bañes na auga que fai moito frío e vas coller un arrefriado (dixo moi molesta)

Dous minutos despois...

NARRADOR: Sara notou a Rob con ganas de xogar.

SARA: Queres xogar, non? pois vai pola praia.

10 minutos máis tarde...

SARA: Rob, Rob, Roooooob! onde estás? ONDE ESTÁS?

SARA: AAAH! Que dor! (dóelle moito o peito, intenta arrastrarse, xírase e ve unha rama de árbore negra)

SARA: AXUUUDAAA! (baixa Sira)

SIRA: Estás ben? Onde está Rob? (suben a casa)

3ª ESCENA

(NA CASA)

NARRADOR: Sara e a súa familia están sentados no sofá do salón. Sara non pode evitar sentirse culpable pola desaparición de Rob, o can.

SARA: Papá, Sira. Síntoo moito , todo foi culpa miña. non puiden evitar que Rob fuxise.

SIRA: Mentira, ti non fixeches nada e pra falar así mellor que non fales.

FELICIANO (pai de Sara e Sira): Fillas miñas, non pelexedes e ide buscar a Rob.

4ª ESCENA

Nove meses despois...

SARA: Voume, volvo logo.

(Na praia)

NARRADOR: Cando Sara baixou viu algo do máis aterrador

SARA: Que, que QUEEEE! (dio en voz alta e deu un paso atrás)

NARRADOR: Había unha árbore negra, toda vella e moi fea, cunha boca xigante no medio. Atado á árbore estaba o cadáver de Rob e o seu pau. A árbore extendeu unha rama e arrastrou a Sara hacia a súa boca.

5ª ESCENA

NARRADOR: Sara atopábase nun lugar extraño. Era moi negro, non se vía nada, excepto un foco que alumbraba a árbore e os seus seres queridos estaban detrás dela, calados.

SARA: Axuda, axuda, axuda! Por favor!!

(dixo desesperada. logo sentíu como se lle taparan a boca, non eera capaz de falar e algo lle suxeitaba a cabeza hacia a árbore)

NARRADOR: Sara tivo que ver como a árbore se comía ao seu can e a moita xente máiscomo avoas, nenos e ata bebés.

NON TEÑAS MEDO!

(dixo unha voz descoñecida ao oído de Sara. Sara estaba horrorizada)

SARA: Miña nai

NARRADOR: Mentras tanto escoitábase aos seus seres queridos da súa dor e sufrimento.

XA É O TEU TRUNO, AXIÑA

(dixo esa voz non coñecida. A árbore volveu coller a Sara, cunha rama das súas, e a comeu.

6º ESCENA

(Na casa. Unha 24 horas máis tarde)

SIRA: Papá, Sara non está tardando moito?(está preocupada)

FELICIANO: Aínda non volveu. Chama ao 112 filla. Axiña!

7ª ESCENA

(Na comisaría. Uns 22 anos despois)

POLICÍA: Sintoo pero o caso xa prescribiu. Non demos atopado nin unha soa pista da súa localización. Non podemos facer máis (dixo moi decepcionado)

NARRADOR: Feliciano e Sira rompen a chorar e síntense fatal.

FIN

# data[].attributes.headline
A BRISA DO MAR (Nuno, Denís, Eva, Sofía, Africa 3º)

# data[].attributes.subject
A BRISA DO MAR (Nuno, Denís, Eva, Sofía, Africa 3º)

# data[].attributes.body
A brisa do mar

brisa do mar

brisa do mar

o barquiño cruza

A brisa do mar

brisa do mar

brisa do mar

os raios do sol

reflexan no mar

no mar

no mar

nas ondas do mar

nas ondas do mar

nas ondas do mar

# data[].attributes.body
Hola, me llamo Cielo Azul y mi amigo se llama Sun. Cuando estoy llorando ella me consolaba. Yo hago lo mismo, pero ella a veces no me deja. A veces lanzamos agua para regar las plantas porque es primavera y estamos muy bien.

-Consuélame si puedes

-¿Jugamos ala pita?

-Hola río ¿jugamos?

-A ver si me pillas

-Hola "happy, happy"

-A ver río ¿que sabes hacer?

-Sea cual sea tu idea

-Escapar del cielo.

# data[].attributes.body
Había unha vez unha nena chamada Ariña. Logo foi a unha piscina co seu irmán luca. Despois foron a unha cafetería e tomaron xeados. Cando acabaron de tomar os xeados foron para casa.

Ao final olvidaron a carteira na cafetería, pero por sorte a carteira seguía na tenda. O irmán enfadouse con Ariña e a castigou unha semana. Ariña estivo chorando toda a semana.

# data[].attributes.body
Erase unha vez unha nena inocente. Ela era moi boa, intelixente, lista e cooperativa. Despois de 10 anos de traballar volveuse rockera, pero era tan boa co rock

¡¡que se volveu raíña do rock!!

O día seguinte fixo unha banda de rock. O outro día fixeron todos unha canción moi longa. Estiveron tocando 7 anos. A banda seguíu tocando e cando todos tiñan 90 anos non quixeron seguir porque foron morrendo e non volveron máis.

# data[].attributes.body
Había unha vez unha nena que vivía no máis oscuro do bosque. Os seus pais eran bruxos. A nena sempre, polas mañás, correteaba polo bosque.

Pola noite os días de verán, viñan 17 meigas para coller aos nenos. Cando a lúa está de cor laranxa collen aos nenos e os matan.

Un día a nena tivo un irmán que sempre ía con ela ao máis oscuro do bosque. De súpeto pola noite, cando viñan as 17 meigas, o pai colleu aos nenos e foise ao máis profundo do bosque máis lonxe de cando ían a corretear os nenos. Deixou aos nenos e foise. Cando o pai chegou ao pobo onde vivían, queimaran á nai e aforcaron ao pai.

Ao final os nenos fixéronse mellores e acabaron con todas as meigas.

# data[].attributes.body
O ceo, as nubes

as cores das follas,

se miran no outono e no mar.

As ras, o verde, o musgo,

o urxente

As ásbores de flores, de cores

No bosque, no monte

ti miras un horizonte.

Os cadros, a pintura

a herba, dura e dura

# data[].attributes.headline
O INVESTIGADOR RATO RAT (Miguel e Xoel 6º)

# data[].attributes.subject
O INVESTIGADOR RATO RAT (Miguel e Xoel 6º)

# data[].attributes.body
Fai moito tempo, nunha granxa lonxana ao sur da Coruña, vivía o rato Rat.

Era investigador, e ía pola cidade resolvendo os crimes que acontecían.

Todos os ratos dicían que era moi bo, pero un día fíxose moi vello e lle fallaba a vista. Entón o seu fillo Rati Rat tivo que reemplazalo.

Ao principio non era moi bo, pero co paso do tempo volveuse case igual de bo ca o seu pai.

Pasou o tempo e houbo un roubo no mellor banco de Galiza. Cando resolveu o misterio xubilouse coma o seu pai, para traballar na granxa onde se criou. Alí pasou o resto da súa vida, facendo as tarefas da granxa, aínda que era moi vello, e descubriu a súa paixón.

# data[].attributes.body
Déjame beber de tu memoria,

mientras pueda verte,

déjame adivinar

que es aquello que buscan tus miedos.

Tu piensas que ya está todo dicho,

yo grito por dentro,

que también estoy rota,

que no estás solo,

que ambos,

cargamos muchas razones,

por las que llorar

cuando el mundo duerme.

# data[].attributes.body
HABÍA UNHA VEZ UN GRANXEIRO QUE VIVÍA NAS AFORAS DA CIDADE E TIÑA MOITOS ANIMAISE ÁRBORES. PERO HABÍA UN ANIMAL EN CONCRETO QUE ESTABA MOI ENFERMO, UN PORQUIÑO CHAMADO PETRASKO. ESTE ANIMAL TIÑA UNHA ENFERMIDADE MOI RARA QUE NON TIÑA CURA.

O PORQUIÑO EMPEZOU A POÑERSE DE COR GRIS POLA CABEZA ATA QUE EN POUCO TEMPO PÚXOSE GRIS ENTEIRO. O GRANXEIRO ESTABA TRISTE PORQUE LLE TIÑA MOITO CARIÑO. O PORQUIÑO EN POUCO TEMPO MORREU...

DESPOIS DE UN ANO NACEU UN NOVO PORQUIÑO QUE ERA DE COR GRIS AO GRANXEIRO TRÓUXOLLE UN MONTÓN DE RECORDOS DE PETRASKO, PARECÍA A SÚA REENCARNACIÓN! PORQUE ACTUABA IGUAL QUE EL. O PORQUIÑO CHAMÁBASE RODOLFO. PERO LAMENTABLEMENTE O PORQUIÑO MORREU E CADA VEZ QUE NACÍA UN PORQUIÑO GRIS, MORRIA EN POUCO TEMPO.

# data[].attributes.headline
A RADIO (Alexia2º e a súa irmá Lara 2º da ESO)

# data[].attributes.subject
A RADIO (Alexia2º e a súa irmá Lara 2º da ESO)

# data[].attributes.body
Na radio do cole do Hío

hai micros e altavoces

para non perder o fío

e escoitar ben as nosas voces

falamos das mulleres

e do que pasa o arredor

dicindo o que pensamos

e alzando a nosa voz

Conversamos do importante

como do día 23 de abril

facémolo os de primaria

e tamén os de infantil

Non somos expertos

pero sabemos radiar

porque na escola do Hío

gústanos moito falar

Sendo locutora

vos podo asegurar

que todo o que vos digo

é para informar

Dende a radio do noso centro

querémosvos comunicar

cantando, rindo e soñando

que o que máis nos gusta é imaxinar.

# data[].attributes.body
Había unha vez unha nena chamada Jade, que lle encantaba pasear polo bosque.

Un día paseando polo bosque escoitou un relincho que soaba tal que así ¡Iiiiii!

Jade, morta de curiosidade, foi ver que era. Cando chegou viu que era un potro tordo que estaba atrapado no río. Jade non dubidou en axudalo.

Despois de sacalo do río viu que era unha egüiña.

jade levouna a súa casa e encariñouse tanto que se quedou con ela.

pasaron os anos e un día foi ao establo a vela. Cando chegou non estaba.

Jade buscou por todos lados pero non a atopou.

Volvendo a casa mirou unha manada salvaxe e alí estaba a egüa, coa manada salvaxe.

Jade alegrouse e dende aquel día a egua estaba onde quería e cando quería.

# data[].attributes.body
A PRIMAVERA VAI VIR POR AUGA

PARA DARLLE DE BEBER ÁS FLORES

E AS ÁRBORES E AS SEMENTES.

CANDO VOU VLEAS FÍXOME NELAS

E VEXO QUE SON TAN PRECIOSAS

QUE VOU PRANTAR SEMENTES MAÑÁN E NOITE

A MIÑA NAI VAI PRANTAR CABAZAS, PRADEIRAS E ARBOREDAS

VOU PRANTAR NA MIÑA HORTA, MIÑA HORTA XIGANTE

PORQUE TEÑO UN TRACTOR XIGANTE

DE PREPARAR A TERRA E SEMENTAR E RECOLECTAR.

Á FONTE VOU POR AUGA E Á HORTA POR VERDURAS.