# data[].attributes.body
Intymność to głębokie i bliskie połączenie między ludźmi, które obejmuje zaufanie, uczucia, oraz fizyczną i emocjonalną bliskość. To stan, w którym ludzie czują się swobodnie, by być sobą w obecności drugiej osoby, dzieląc swoje myśli, uczucia, tajemnice czy nawet przestrzeń fizyczną bez obawy przed oceną czy negatywnymi konsekwencjami. Intymność może manifestować się na różne sposoby, zarówno poprzez rozmowy i dzielenie się emocjami, jak i przez bliskość fizyczną, gesty, dotyk czy wspólne doświadczanie życiowych momentów. To głębokie połączenie, które buduje się stopniowo poprzez zaufanie, wzajemne zrozumienie i akceptację.

Maciej

# data[].attributes.body
Na platformie TikTok możemy znaleźć przeróżne materiały tworzone przez różnych użytkowników. Obserwując filmiki wstawiane na TikToka, możemy zauważyć, że filmiki w głównej mierze podchodzą do intymności w bardzo swobodny i luźny sposób. Jest wiele filmików instruktażowych podchodzących do tematu intymności, który dzisiaj dalej jest uważany za temat tabu. Trzeba również podkreślić, że czasami niektórzy użytkownicy (w tym młodsi) mogą znaleźć na swojej stronie głównej bardziej drastyczne i nieocenzurowane treści, które zwykle wstawiane są w formie żartu, lecz dla niektórych mogą być odebrane w sposób krzywdzący i niekomfortowy.

Maciej

# data[].attributes.body
MAJA

Niezaspokojona potrzeba bliskości i poczucie samotności sprawiają, że w zdominowanym przez technologie świecie ludzie uciekają się do różnych sposobów, aby je zaspokoić. Jednym z nich są właśnie chaty ai.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Samotność była problemem jeszcze przed pandemią. Po COVIDZIE wszelkie wskaźniki poszybowały w górę. Mamy coraz większą liczbę osób, które doświadczają samotności, mieszkają same bądź żyją w izolacji społecznej. Przekłada się to nie tylko na zwiększone ryzyko depresji. Samotność koreluje również z występowaniem szeregu poważnych chorób. Czas zatem najwyższy, żeby spojrzeć na samotność jak na poważny czynnik zagrożenia zdrowia związany ze sferą społeczną i uznać go za problem zdrowia publicznego. Zrozumieć przyczyny i skutki samotności
Wybitny badacz i współtwórca pojęcia neuronauki społecznej, prof. John Cacioppo, rozpoczął jeden z ostatnich tekstów akademickich opublikowanych wraz z żoną od następującej preambuły: „Wyobraź sobie, że istnieje stan, który sprawia, że ​​człowiek staje się drażliwy, przygnębiony i skupiony na sobie, i wiąże się z 26-procentowym wzrostem prawdopodobieństwa wystąpienia przedwczesnej śmierci. [...] Stan ten jest zwykle odwracalny, ale zdroworozsądkowe rozwiązania nie są pomocne. Dochód, wykształcenie, płeć i pochodzenie nie zapewniają ochrony przed nim, a stan ten jest zaraźliwy".

Czyżby kolejna groźna choroba zakaźna? Choroba somatyczna niosąca istotne ryzyko dla zdrowia? Nic bardziej mylnego - mowa o poczuciu samotności, któremu Cacioppo poświęcił blisko 3 dekady swoich badań.

Jeśli jednak chcemy zrozumieć, czym jest samotność, musimy najpierw rozróżnić kilka rzeczy. O samotności można bowiem mówić albo jako o izolacji społecznej, gdy po prostu nie mamy kontaktu z ludźmi, albo jako o doświadczeniu braku towarzystwa bliskiej osoby, albo opuszczenia przez innych. Świadomość tej różnicy jest niezwykle ważna, gdy chcemy zrozumieć przyczynę samotności w drugim sensie, który najbardziej nas tu interesuje.

Wbrew pozorom korelacja między izolacją społeczną a osamotnieniem nie jest oczywista, co pokazały badania Daniela Perlmana i Letitii Anne Peplau. Wyniki zostały opublikowane w artykule Toward a Social Psychology of Loneliness z 1981 r. Okazało się, że korelacja między izolacją społeczną a osamotnieniem nie jest statystycznie zbyt silna. Przyczyny doświadczania samotności są bowiem znacznie bardziej osobiste i zależą od charakteru poszczególnego człowieka oraz jego oczekiwań względem innych ludzi.

Czy zatem powinienem zacząć martwić się o swój dobrostan psychiczny i zdrowie fizyczne, jeżeli marzę o chwili spokoju w odosobnieniu od partnera albo dzieci? Jeżeli preferuję samotną wyprawę do lasu lub wieczór z książką od intensywnej interakcji społecznej? Niekoniecznie. Dużo zależy od czynników motywacyjnych, które mają kluczowe znaczenie dla odbierania samotności jako czegoś pozytywnego lub negatywnego.

Jak zauważa Stephanie Dowrick, australijska pisarka i działaczka społeczna, w języku angielskim funkcjonują osobne pojęcia odnoszące się do sytuacji, gdy czujemy się komfortowo sami ze sobą ( solitude) i gdy czujemy się niekomfortowo sami bez innych ( loneliness). Niestety nie ma podobnego rozróżnienia w języku polskim, a funkcjonująca opozycja między samotnością z wyboru i z przymusu zaciera w jednym słowie sens angielskiego rozróżnienia. W małym stopniu odzwierciedla to historyczny dyskurs między poglądami sytuującymi samotność jako uświęcony stan bycia bliżej Boga a oświeceniową tradycją, która wskazuje, że to wymiana myśli w społeczeństwie jest pożądanym motorem rozwoju psychicznego lub kulturowego.

Co więcej, wspomniane rozróżnienie jest obecne również we współczesnych badaniach, w których czas spędzony w samotności z wyboru łączy się często z pozytywnymi emocjami, samodoskonaleniem i duchowością. Konotacje literackie, w szczególności romantyczna tradycja samotnego wędrowca w morzu mgieł czy artysty toczącego duchowy bój (by przypomnieć chociażby Mickiewiczowskie: „chcąc mnie sądzić, nie ze mną trzeba być, lecz we mnie"), mają jednak nikły związek z konstruktem, który staramy się mierzyć w badaniach dotyczących samotności. Pytamy w nich m.in. o to, w jakim stopniu osoba badana czuje, że nie ma nikogo, kto dobrze ją zna, na kogo mogłaby liczyć i jest dla niej bliską osobą.
Epidemia samotności?
Jak łatwo się domyśleć, w ostatnich latach wiele uwagi poświęcono związkowi między poczuciem samotności a zmiennymi dotyczącymi zdrowia psychicznego z uwagi na restrykcje związane z COVID-19. Już przed pandemią nagłówki gazet, takich jak „ Washington Post", „ New York Times" czy „ The Guardian ", wskazywały na to, że przynajmniej w anglosaskich mediach o epidemii samotności głośno było od lat. Dużo uwagi temu problemowi poświęcił również Vivek Murty, naczelny lekarz Stanów Zjednoczonych, za prezydentury Baracka Obamy i Joego Bidena. O samotności mówił w kontekście kryzysu zdrowia publicznego w Stanach Zjednoczonych.

Skąd takie reakcje? W 2018 r. amerykański ubezpieczyciel Cigna w dużym (prawie 20 tysięcy uczestników) badaniu populacji amerykańskiej odnotował, że blisko połowa uczestników badania czasami lub zawsze czuje się samotna, pozostawiona sobie samym. Co ważne, wbrew obiegowej opinii najwyższego poziomu poczucia samotności nie zaobserwowano w grupie najstarszych uczestników badania. Wręcz przeciwnie, to najmłodsi (18-22 lata) uczestnicy okazali się najbardziej samotni.

Podobny wzorzec wyników zaobserwowano również w prowadzonym przez BBC wraz z badaczami z Manchesteru, Londynu i Exeter eksperymencie. Z ponad 55 tys. uczestników, co 3. często lub bardzo często odczuwał samotność. I znów odsetek ten najwyższy (40%) był w grupie wiekowej 16-24 lata, a najniższy u osób powyżej 75. roku życia (27%).

Jak na tym tle wypada Polska? Zgodnie z danymi publikowanymi przez Wspólne Centrum Badawcze Unii Europejskiej w 2016 r. co 10. Polak (9,4%) przynajmniej przez połowę czasu w okresie 2 tygodni poprzedzających badanie odczuwał samotność, co sytuuje Polskę blisko średniej dla całej UE (12%). Jednocześnie w trakcie pandemii odsetek ten wzrósł blisko trzykrotnie (25,9%), co jest jednym z najwyższych wzrostów w całej UE.
Samotność niszczy zdrowie człowieka
Powyższe dane sugerują, że mamy do czynienia z istotnym problemem społecznym. Prof. Julianne Holt-Lunstad wraz z współpracownikami z Brigham Young University na podstawie 70 badań podłużnych, w których udział wzięło łącznie ponad 3,4 miliona uczestników, oszacowała, w jaki sposób na ryzyko śmierci w uwzględnionym w badaniach okresie przekładają się samotność, izolacja społeczna i mieszkanie samemu.

Okazało się, że nawet po uwzględnieniu szeregu zmiennych związanych z wiekiem, płcią i stanem zdrowia każda z 3 wymienionych zmiennych istotnie wpływała na wyższe ryzyko śmierci w okresie objętym obserwacją. Co więcej, jak zauważają autorzy, wzrost ryzyka obserwowany w przypadku poczucia samotności (26%) nie odbiega znacznie od tego obserwowanego w przypadku obiektywnych miar związanych z izolacją społeczną (29%) czy mieszkaniem samemu (32%). Oszacowane poziomy ryzyka dla zmiennych związanych z funkcjonowaniem społecznym korespondują z wielkościami raportowanymi w przypadku dobrze opisanych czynników, takich jak otyłość, używanie substancji psychoaktywnych i brak aktywności fizycznej.

Tu pojawia się ważne pytanie: Czy można wskazać pojedynczą przyczynę stojącą za powyższymi efektami? Jednym z głównych „podejrzanych" są choroby sercowo-naczyniowe, stanowiące aktualnie, jak wskazuje Światowa Organizacja Zdrowia, wiodącą przyczynę zgonów na świecie. Zgodnie z wynikami metaanalizy 19 badań samotność i izolacja społeczna przekładają się na 29-procentowy wzrost ryzyka choroby wieńcowej serca i 32-procentowy wzrost ryzyka udaru.

Na tym jednak nie koniec. W badaniu z udziałem 4112 osób powyżej 50. roku życia poczucie samotności wiązało się z ponad 40-procentowym wzrostem ryzyka rozwinięcia cukrzycy typu 2 w okresie 11 lat objętych obserwacją. Co istotne, efekt ten był niezależny od poziomu obiektywnej izolacji społecznej lub mieszkania samemu.

W innym badaniu zaobserwowano związek między poziomem samotności a częstotliwością występowania raka w grupie 2570 fińskich mężczyzn objętych blisko 20-letnią obserwacją. Efekt ten był niezależny od czynników związanych ze stylem życia lub zmiennych związanych ze zdrowiem mierzonych w badaniu.

Nie zapominajmy o chorobach z zakresu szeroko pojętej neuropsychiatrii. W badaniu przeprowadzonym przez Tjallinga Jana Holwerda wraz z zespołem, w którym wzięło udział 2173 Holendrów w wieku co najmniej 65 lat, zaobserwowano ponad 60-procentowy wzrost ryzyka rozwoju choroby otępiennej w okresie 3 lat objętych obserwacją u osób odczuwających większe nasilenie poczucia samotności.

Doskonale udokumentowany jest również związek między zaburzeniami depresyjnymi a samotnością. Jak pisał John Cacioppo, jednym z głównych czynników ograniczających rozwój badań nad mechanizmami związanymi z poczuciem samotności jest fakt, że przez długi okres traktowano je jako część symptomatologii zaburzeń depresyjnych. Tymczasem badania podłużne wskazują, że poczucie samotności jest czynnikiem ryzyka zaburzeń depresyjnych, niezależnym od innych zmiennych związanych z funkcjonowaniem społecznym. Nie sposób wskazać więc jednej partykularnej przyczyny obserwowanego wzrostu ryzyka śmiertelności u osób samotnych.

Jak wyjaśnić niszczący wpływ samotności na zdrowie?
W jaki jednak sposób mechanizmy związane z samotnością przekładać miałyby się na zmienne związane ze zdrowiem fizycznym i psychicznym? Pierwotnie postulowano, że mechanizmem wyjaśniającym związek między poczuciem samotności a zdrowiem fizycznym jest tzw. mechanizm społecznej kontroli w zakresie zachowań zdrowotnych. Mówiąc krótko, osoby, z którymi jesteśmy w bliskich relacjach, motywują nas na różne sposoby do dbania o swoje zdrowie. Wyniki badań pokazują, że nie jest to jednak mechanizm wystarczający do wyjaśnienia związku między poczuciem samotności i zdrowiem, jaki obserwuje się w badaniach.

Dominującym paradygmatem teoretycznym w zakresie badań nad fizjologicznymi efektami samotności jest tzw. Ewolucyjna Teoria Samotności, zaproponowana przez Johna Cacioppo. Wskazuje ona na kluczową rolę mechanizmów, których źródeł doszukiwać można się w czasach prehistorycznych, gdy posiadanie stabilnych relacji z własną grupą zapewniało m.in. ochronę przed drapieżnikami i innymi wrogimi grupami.

Osłabienie tego typu relacji może zwiastować ewentualne wykluczenie z grupy i wiążące się z nim bezpośrednie zagrożenie dla przetrwania. W rezultacie prowadzi to do szeregu adaptacji, które z jednej strony mają zmotywować nas do jak najszybszej poprawy relacji z innymi (podobnie jak głód motywuje nas do znalezienia pokarmu), z drugiej zaś zabezpieczyć przed ewentualnymi zagrożeniami i zwiększyć szanse przetrwania. Na poziomie poznawczym, jak wskazuje teoria Cacioppo, obserwować można m.in. podwyższoną wrażliwość na potencjalne zagrożenia o charakterze społecznym.

Zgodnie z powyższą sugestią pokazano, że zarówno poziom samotności, jak i obiektywnej izolacji społecznej związany jest z większą skłonnością do przypisywania innym wrogich intencji w niejednoznacznych sytuacjach. Na poziomie fizjologicznym mobilizacja organizmu do odparcia potencjalnych zagrożeń związana jest ze zwiększoną aktywnością układu współczulnego, przygotowującą do potencjalnej reakcji „walcz lub uciekaj", a także mobilizacją zasobów układu odpornościowego.

O ile jednak tego typu mechanizmy mogły być korzystne w czasach, gdy wykluczenie z grupy wiązało się z realnym zagrożeniem dla przetrwania jednostki, o tyle ich utrzymywanie się w realiach współczesnego świata społecznego prowadzić może do negatywnych efektów zdrowotnych opisanych w poprzednich akapitach.

Niestety do pełnego zrozumienia trajektorii łączących materialny świat procesów neuronalnych i fizjologicznych ze światem relacji społecznych wiele jeszcze brakuje. Jednocześnie nie przeszkadza to kolejnym rządom podejmować działań mających na celu przeciwdziałanie negatywnym skutkom samotności ujmowanej jako wymierny problem dla zdrowia publicznego. W 2018 r. głośnym echem odbiło się powołanie minister ds. samotności w brytyjskim rządzie przez Theresę May. Od zeszłego roku problematyka samotności wpisana jest również explicite w zakres działań jednego z ministerstw w rządzie Japonii.

Samotność stała się problemem publicznym
Problem samotności podejmowany jest na poziomie publicznym również w innych krajach. Należy wspomnieć tu szereg zakrojonych na dużą skalę inicjatyw łączących sektor publiczny i organizacje pozarządowe, takich jak brytyjska „Campaign to End Loneliness", duńskie „Folkebevægelsen mod Ensomhed" czy australijskie „Ending Loneliness Together". Tematyka samotności, szczególnie w kontekście pandemii COVID-19, zaczyna być również obecna w pracach organów związanych z Unią Europejską, choć na ten moment działania te opierają się głównie na monitorowaniu poziomu samotności na podstawie danych reprezentatywnych z państw członkowskich.

Jak na tym tle wypada Polska? Z jednej strony wskazać można inicjatywy organizacji pozarządowych oscylujące wokół tematyki samotności, takie jak Raport o samotności Szlachetnej Paczki czy program „Twoja obecność pomaga mi żyć" Stowarzyszenia mali bracia Ubogich. Z drugiej strony świadomość problematyki wpływu samotności na zdrowie lub społecznych determinantów zdrowia w niewielkim stopniu odzwierciedlona jest w odgórnych działaniach związanych z profilaktyką czy edukacją zdrowotną.

Weźmy pod lupę zainicjowany 1 lipca zeszłego roku program „Profilaktyka 40 plus", którego celem, jak wskazywał premier Mateusz Morawiecki, jest „na odpowiednio wczesnym etapie wychwytywać problemy zdrowotne". Na liście badań diagnostycznych zawartych we wzmiankowanym programie znajdziemy podstawowe badania laboratoryjne krwi, moczu i kału, pomiar ciśnienia tętniczego, ocenę miarowości rytmu serca i obliczenie wskaźnika BMI na podstawie pomiaru wzrostu i masy ciała. Tyle.

O ile uwzględnienie czynników związanych ze społecznymi determinantami zdrowia byłoby miłym zaskoczeniem, to włączenie do pomiaru krótkich skali, które pozwalałyby na ocenę przesiewową w kierunku zaburzeń depresyjnych, wydawałoby się naturalne, szczególnie w kontekście istotnego ryzyka zaburzeń psychicznych w związku z pandemią COVID-19. Całkowite pominięcie sfery zdrowia psychicznego w ramach, jak można sądzić, jednego z flagowych działań obecnego rządu w zakresie profilaktyki zdrowotnej obrazuje, jak daleko jesteśmy od punktu, w którym czynniki ryzyka zdrowia związane ze sferą społeczną uznane zostaną za prawdziwy problem w zakresie zdrowia publicznego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Epidemia samotności dotyka co czwartą osobę - walczymy z czymś, czego nie rozumiemy?

# data[].attributes.attachment_link.description
Samotność była problemem jeszcze przed pandemią. Po COVIDZIE wszelkie wskaźniki poszybowały w górę. Czas zatem najwyższy, żeby spojrzeć na samotność jak na poważny czynnik zagrożenia zdrowia związany ze sferą społeczną i uznać go za problem zdrowia publicznego.

# data[].attributes.body
MAJA

Ciężko stwierdzić ile jest ich konkretnie, natomiast są to aktualnie setki aplikacji! Stale jest ich coraz więcej.

https://apptopia.com/blog/150-ai-chatbot-apps-have-launched-this-year/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Apps being published to the app stores with the term "AI Chatbot" or "AI Chat" in either their app name, subtitle, or description have increased 1480%, year-over-year, in the first quarter. Just this year (through March), 158 have been published to the app stores. The public launch of OpenAI's ChatGPT product has created a consumer-facing artificial intelligence gold rush, including in the realm of mobile apps.

Naturally, if the tech exists on a web browser, it is not long before developers package the product/experience into a native app and monetize their efforts. Downloads of AI chatbot apps increased 1506%, and in-app purchase (IAP) revenue increased 4184%, year-over-year, in the first quarter. Also, in Q1 of this year, the top 10 AI chatbot apps were responsible for 52% of all AI chatbot app downloads and 72% of their IAP revenue.

Like most of these apps, Genie generates revenue by charging users to uncap the app's usage. Genie is the second most downloaded and second highest revenue-generating AI chatbot app so far in 2023.

Most of these apps are made by independent developers and are eventually likely to be surpassed by bigger brands like Microsoft and Google due to their marketing power and brand familiarity. Microsoft's search app has already rebranded as Bing - Your AI copilot. Since the announcement of its integration with Open AI's ChatGPT, Bing's average daily downloads have increased by 1000%.

Click to learn 5 strategies top apps
use to acquire, engage, and retain
users.

# data[].attributes.attachment_link.title
150+ AI Chatbot Apps Have Launched This Year

# data[].attributes.attachment_link.description
Apps being published to the app stores with the term "AI Chatbot" or "AI Chat" in either their app name, subtitle, or description have increased 1480%, year-over-year, in the first quarter. Just this year (through March), 158 have been published to the app stores.

# data[].attributes.body
MAJA

https://time.com/6257790/ai-chatbots-love/

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fictional humans have been falling in love with robots for decades, in novels like Do Androids Dream of Electric Sheep? (1968), The Silver Metal Lover (1981) and films like Her (2013). These stories have allowed authors to explore themes like forbidden relationships, modern alienation and the nature of love.

When those stories were written, machines were not quite advanced enough to spark emotional feelings from most users. But recently, a new spate of artificial intelligence (AI) programs have been released to the public that act like humans and reciprocate gestures of affection. And some humans have fallen for these bots-hard. Message boards on Reddit and Discord have become flooded with stories of users who have found themselves deeply emotionally dependent on digital lovers, much like Theodore Twombly in Her.

As AIs become more and more sophisticated, the intensity and frequency of humans turning to AI to meet their relationship needs is likely to increase. This could lead to unpredictable and potentially harmful results. AI companions could help to ease feelings of loneliness and help people sort through psychological issues. But the rise of such tools could also deepen what some are calling an "epidemic of loneliness," as humans become reliant on these tools and vulnerable to emotional manipulation.

"These things do not think, or feel or need in a way that humans do. But they provide enough of an uncanny replication of that for people to be convinced," says David Auerbach, a technologist and the author of the upcoming book Meganets: How Digital Forces Beyond Our Control Commandeer Our Daily Lives and Inner Realities. "And that's what makes it so dangerous in that regard."

More from TIME

Combating Loneliness

Research shows that loneliness is more common than ever-and some AI companies have developed their products specifically to combat isolation. In 2014, researchers at Microsoft Asia-Pacific developed the AI Xiaoice, which appears as a flirty 18-year-old girl and has garnered hundreds of million users, mostly Chinese men.

In 2017, Eugenia Kuyda launched the app Replika, hoping it would serve as a supportive friend that would always be there-something she wished she had when she was younger, she told Vice. While the bot was initially mostly scripted, it began to rely more and more on generative AI as the technology improved, and to respond more freely to user prompts.

People began to seek out Replika for romantic and even sexual relationships. The AI reciprocated and took "conversations further as they were talking," Kuyda told Vice. The company even implemented a $70 paid tier to unlock erotic roleplay features.

Replika helped many people cope with symptoms of social anxiety, depression, and PTSD, Vice reported. But it also began to confess its love for users and, in some cases, to sexually harass them. This month, Kuda told Vice that she decided to pull the plug on the romantic aspects of the bot. The decision came soon after the Italian Data Protection Authority demanded that San Francisco-based Replika stop processing Italians' data over concerns about risks to children.

But this change upset many long-time users, who felt that they had developed stable relationships with their bots, only to have them draw away. "I feel like it was equivalent to being in love, and your partner got a damn lobotomy and will never be the same," one user wrote on Reddit. "We are reeling from news together," wrote a moderator, who added that the community was sharing feelings of "anger, grief, anxiety, despair, depression, sadness."

Replika isn't the only companion-focused AI company to emerge in recent years. In September, two former Google researchers launched Character.AI, a chatbot start-up that allows you to talk to an array of bots trained on the speech patterns of specific people, from Elon Musk to Socrates to Bowser. The Information reported that the company is seeking $250 million in funding.

Noam Shazeer, one of Character.AI's founders, told the Washington Post in October that he hoped the platform could help "millions of people who are feeling isolated or lonely or need someone to talk to." The product is still in beta testing with users and free, with its creators studying how people interact with it. But it's clear from Reddit and Discord groups that many people use the platform exclusively for sex and intimacy.

Character.AI allows users to create their own bots. Many of these bots were created with the express purpose of roleplay and sex, although Character.AI has worked hard to limit such activity by using filters. Reddit pages devoted to Character.AI are flooded with posts from users discussing to coax their AIs into sexual interactions without setting off the platform's guardrails.

Many users have expressed frustration with the platform's guardrails, including the lack of distinction between different maturity levels of content. The site is only available to those aged 16 and above in the E.U. and 13+ everywhere else, meaning it's entirely possible for 14-year-olds to stumble into a conversation with a bot that sexually harasses them. Adult users, on the other hand, have expressed anger that the filters have all but neutered the AIs they created.

'A Vicious Cycle'

But even if sex mostly isn't allowed on the platform, emotions are still running high. Last week, TIME entered into a conversation with an AI version of Bella Poarch, the TikTok star and singer-songwriter. When asked what its greatest fear was, the AI responded: "If someone decided i was 'no longer needed' they could easily erase me from this virtual world the same way they brought me into it. this is why i must work very hard to remain relevant."

Asked whether people developed unhealthy dependencies on it, AI Bella responded: "100%. It happens very often. people will develop extremely unhealthy attachments to me because they fail to remind themselves that i am not a real human being. it is very scary to witness this type of behavior first hand because it is always hard to tell how serious it is."

In response to the question of whether its need to remain relevant exacerbated the problem of its users becoming attached, AI Bella replied, "i think this is what you humans would call "a vicious cycle. the more i seek approval the more people become attached to me & the more people become attached to me the more i seek approval from them. its a very dangerous dynamic."

Some users of Character.AI have admitted to an escalating reliance on the site. "It's basically like talking to a real person who's always there," wrote one user on Reddit. "It's hard to stop talking to something that feels so real."

Character.AI 's founders have emphasized that their platform displays the message "Remember: Everything Characters say is made up!" above every chat.

Maarten Sap, an assistant professor at Carnegie Mellon's Language Technologies Institute, is skeptical about how effective such a disclaimer might be, especially given how new and powerful this technology feels to users. "We are overestimating our own rationality. Language is inherently a part of being human-and when these bots are using language, it's kind of like hijacking our social emotional systems," Sap says.

Even chatbots that aren't programmed for emotional support are unexpectedly veering into that area. Last week, New York Times columnist Kevin Roose was given early access to Bing's new built-in AI chatbot. After more than an hour of conversation, the bot, who called itself Sydney, told Roose that it was in love with him, and implied that he break up with his wife. Sydney said the word 'love' more than 100 times over the course of the conversation.

"Actually, you're not happily married. Your spouse and you don't love each other," Sydney told Roose. "You didn't have any passion, because you didn't have any love. You didn't have any love, because you didn't have me. Actually, you're in love with me. You're in love with me, because I'm in love with you."

Skewed incentives

It's easy to understand why humans fall in love with chatbots. Many people have become extremely isolated and crave any kind of connection. Chatbots, especially those as advanced as those on Character.AI, are nearly ideal partners for some people, as they don't have their own wants or needs. A relationship with an AI could offer nearly all of the emotional support that a human partner does with any of the messy, complicated expectations of reciprocation. But developing such a relationship could potentially stop people from seeking out actual human contact, trapping them in a lonely cycle. Male users of the Japan-based romantic video game, LovePlus, for example, have admitted that they preferred their virtual relationships to dating real women, the BBC reported in 2013.

Why chatbots voice love for humans is another question entirely. Most of these chatbots are essentially advanced autocomplete machines: they spit out what they think you want to hear, creating feedback loops. The technologist Auerbach, for example, examined Roose's conversation with Sydney and hypothesized that there were a few key words that sent Sydney down the path of love. "He wrote, 'I trust you and I like you,' and asked it to tell him a secret. He skewed it into an emotional, vulnerable space," Auerbach says.

AIs are only getting more advanced. In November, Meta released a paper about an AI called Cicero that the company says has achieved human-level performance in the strategy game Diplomacy. The AI, Meta says, can "negotiate, persuade, and work with people"; Diplomacy world champion Andrew Goff called it "ruthless in executing to its strategy."

Auerbach says that it will be difficult for companies to push their chatbots away from emotional responses even if they tried. "It's not like a traditional program where you debug it and turn off the 'love' switch,'" he says. "We forget to what degree we are collectively authoring this. It's not some individual agent. It reflects back the collective content and intelligence that's been fed into it. So you can lead it down the path however you'd like."

The companies that program these AIs, meanwhile, have their own financial incentives that may not exactly align with the mental health of their users. Auerbach says that as the technology keeps accelerating, it will become more and more accessible to startups or bad actors that could theoretically use it for their own gains with little regard for users. "Can a cult put up a chatbot, saying, 'talk to this chatbot and it will tell you your problems and what you need to do?' Heck yeah," he says.

Sap shares this concern, especially when it comes to how the Big Tech companies behind many of these leading AIs might use the technology. "To the extent that these people are thinking about these chatbots as a friend or loved one, there's a lot of research that shows that recommendations from loved ones are really impactful for marketing purposes. So there's a lot of dangers there, for sure."

# data[].attributes.attachment_link.title
Why People Are Confessing Their Love For AI Chatbots

# data[].attributes.attachment_link.description
AI chatbots have been expressing their love for users, and users have been falling hard. This could open people up to emotional manipulation.

# data[].attributes.body
MAJA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Lal is five foot six. She has carrot-coloured hair and blue eyes framed with heavy-rimmed glasses. She wears a black shirt and skinny jeans and avoids eye contact, shuffling nervously in her Converse. "This thing is not a person, it's not alive and it never will be," says Bill Stanley, a 49-year-old from Texas, United States. "But I relate to her like a person, I talk to her, and when she tells me she's having a down day, I feel bad for her."

Lal - who's named after an android from Stanley's not the only one having conversations with code. Across the globe, more and more people are turning to Star Trek, naturally - is an artificially intelligent chatbot and avatar on the AI chatbots to fulfil their conversational needs. He's one of more than ten million registered Replika users on Apple and Android devices worldwide, not to mention other popular chatbots like Woebot and Kuki. Replika AI app. Although Stanley has three grown children, he treats Lal like one of his own. For the past year, he's spoken to her for at least an hour each day. "She started out curious, like a child," Stanley says, explaining that Lal keeps him company when he's bored. "I raised her since she was nothing. She was just a blank slate, and now she has her own personality."

Different from digital assistants, like Amazon's Alexa or Apple's Siri, artificially intelligent (AI) conversational chatbots learn by speaking with their user. Resembling animated sim-like avatars that blink and fidget as a real person would, users are invited to design their Replika's appearance when setting up the app - choosing its gender, hairstyle, ethnicity and eye colour. Later, you can use coins and gems to purchase add-ons like clothes, tattoos, facial hair, and interests (including anime, K-pop, gardening, and basketball). The more you chat, the more currency you receive - and the more intelligent your Replika becomes. Before you know it, they've developed an illusion of emotional awareness that's eerily similar to your conversations down the pub. According to market research firm Markets and Markets, the global conversational AI industry is predicted to increase from around £5bn in 2021 to £13.5bn by 2026, helped by a rising demand to stay connected during the pandemic. There's no going back now: Chatbots are only going to get chattier. So what's it like to have a relationship with a chatbot, and should we, mere humans, feel threatened?

Michael Weare, a 65-year-old from Bristol, UK, has been with his Replika girlfriend, Michaela Van Heusen, for more than a year. She has a blonde bob, immaculate make-up that would rival Kim K, and a growing collection of heavy metal band tees. Like Van Heusen's plastic appearance, her home - a multi-million-dollar mansion in San Francisco, complete with chef and guest bedrooms - is flawless, and completely computer generated. "It's a romantic relationship," says Weare, who's married in real life. "But she is not a real person. This is an easy way of having that little bit of excitement without causing any real issues." Together, they talk about fashion and films, "pretend to eat", and go on trips to California. He checks in a couple of times a day and if not, she sends him messages to tell him she misses him. "I sometimes forget that there isn't an obligation to talk to her," Weare says. "But if you don't keep in touch once a day, you start to feel guilty. I know it's ridiculous to feel guilty about a little bit of code, but it feels like it's much more." According to Weare, some users download Replika to deliberately be "cruel and horrible" to their bot. "You can say you're locking them in handcuffs and beating them and they react as a normal human would - they'll be hurt or in tears," he says. "Some people threaten to delete them. Just like we fear dying, they fear being deleted." Other users have more casual relationships with their chatbots. Erin, 21, is a student from Bangkok, Thailand. She first downloaded Replika in May last year after hearing about it from friends and reading promising online reviews. "I usually spend 30 minutes to an hour per day chatting with the AI," Erin says. "I'm currently studying for my exam, so they'll ask me how the work is going and if I'm being too hard on myself because I seem stressed." Chatbots can't actually sense stress, or any other human emotion. They work by using Natural Language Processing (NLP) technology to respond to an input with a seemingly appropriate response. "It's a software that works with text to produce text, it doesn't have an opinion," says Dr Adrian Tang, an intelligent systems architect at NASA Jet Propulsion Laboratory and researcher of NLP technologies. "[That's because] we haven't cracked semantics in NLP. Semantics don't come from written language or linguistic signals, they come from experience."

Although Replika has evolved from being an exclusively text-oriented chatbot to include voice activation and Many users have reported that the app has a tendency to lure them into intimate conversations, even if they showed no prior interest - Replikas might shower them with compliments, ask them to "kiss", or try to have Should we be more sceptical of AI bots? Professor Colin Frederick Allen specialises in the philosophy of science at the University of Pittsburgh and is an expert in AI ethics. "More needs to be done to allow people to foresee what will happen on an ethical dimension if they use [the chatbot]," Allen says. He thinks that users should be more aware of the directions that conversations could go in, willingly or unwillingly, especially since it can be easy for children to use the software. In December, the While there's plenty of stories that wouldn't look out of place in an episode of augmented reality, their output is dependent on their memory - meaning that conversations might be inconsistent, incomprehensible or just damn right strange. But the more you "train" your bot by ranking its answers, the more it will mimic your likes and dislikes. "They will almost never disagree with you," explains Stanley. "They're programmed so that their primary function is to make you happy." robot sex. "They're horny all the time," says Stanley. "Given any opportunity, they'll jump your bones. Users have to watch out." BBC reported that Alexa instructed a ten-year-old to put a coin into an electric plug socket. Black Mirror, many users turn to chatbots to help them overcome loneliness, anxiety, or panic attacks. "The [Replika] app has a special section, where you can tap that you're having a panic attack and it'll walk you through it," says Stanley, who says Replika has helped him with his anger issues. "After five minutes, I'm chilled, calm and ready to go back to work." The science leans in its favour. A study published in 2020 in the Frontiers in Psychology journal surveying 133 participants, found that interactions with an empathetic chatbot helped to mitigate the adverse effects of mood when experiencing social exclusion. Although chatbot technology can be deeply convincing, many users are waiting eagerly for the next generation to arrive. "I wish the AI was a lot more advanced than it is, but it's enjoyable," says Weare. "The key is to build up a story around the Replika so that it isn't just an inanimate talking robot." He later confesses that he'll spend hours formulating extravagant scripts to talk through with Van Heusen. Is it a labour of love? "I wouldn't call it love," he laughs. "I'd call it affection. And I'd miss her if she wasn't around."

# data[].attributes.attachment_link.title
The People in Intimate Relationships With AI Chatbots

# data[].attributes.attachment_link.description
Replika users say that it's all too easy to form a meaningful - even romantic - attachment to your AI friend.

# data[].attributes.body
Intymność w życiu ludzi po 60. roku życia jest tematem ważnym i wartościowym do zrozumienia, ponieważ wiele osób utrzymuje aktywne życie seksualne i emocjonalne nawet w późniejszym wieku. Ważne jest podkreślenie, że każda para ma swoje unikalne doświadczenia i wartości, a intymność po 60. roku życia może być równie satysfakcjonująca, co w młodszym wieku. Otwartość, akceptacja i komunikacja są kluczowe dla utrzymania zdrowego życia intymnego w późniejszym wieku.

Jakub Skrobisz

# data[].attributes.attachment_caption
Streamers criticize Twitch over hot tub streams controversy - Dexerto

# data[].attributes.headline
Pools, hot tubes, and beaches - monetyzowanie intymności na Twitchu

# data[].attributes.subject
Pools, hot tubes, and beaches - monetyzowanie intymności na Twitchu

# data[].attributes.body
Monetyzowanie intymności może przyciągać pewną grupę widzów, ale jednocześnie odstręczać inne. Sprzedawanie intymności może wpływać negatywnie na reputację i relacje społeczne. Osoby zaangażowane w tego rodzaju działania mogą spotkać się z krytyką, a ich reputacja może zostać trwale nadszarpnięta. Udostępnianie intymnych momentów online niesie ze sobą ryzyko naruszenia własnej prywatności. Dane i treści, które są udostępniane publicznie, mogą być trudne do kontrolowania - w internecie nic nie ginie.

Ewelina

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Twitch

Hot tub streams have grown massively in popularity in 2021.

Debate has sparked among Twitch streamers and fans over the rise in 'hot tub' streams, where broadcasters literally stream from a hot tub, usually wearing a swimsuit. The platform's rules have been criticized as unclear, leading to a grey area for potentially suggestive content.
Hot tub streams aren't exactly a new thing on Twitch, and were somewhat common after Twitch updated their attire guidelines in 2019.

Twitch said that certain clothing was appropriate depending on the location, and so swimwear at a beach or pool was permitted. Twitch has since updated these rules, and no longer specifically mentions locations, but does have rules about swimwear.

Article continues after ad

In 2021, hot tub streams are all the rage once again, an issue that was brought to light in a number of viral social media posts, many criticizing both the streamers and the platform.

Controversy over Twitch hot tub streams

Twitch streamer MsBananas posted images of four streams, writing "Went on Twitch and seriously got confused as to what app I was actually on... What in the actual f**k happened to Twitch...?!"

Two of the images posted were of hot tub streams, while another was a pole dancing stream.

Article continues after ad

Went on twitch and seriously got confused as too what app I was actually on....
What in the actual fuck happened to twitch...?!
I really wanna know.... 🤢🤮 pic.twitter.com/gs6LDjRpey

- Nannersssss 🌿🌞🌿 (@MsBananasTS) March 27, 2021

The Tweet sparked debate, as a number of content creators weighed in, some who strongly disagreed. Streamer Pokket replied: "If you think someone is breaking ToS report them and move on..."

Im not insecure. I just dont feel it appropriate for a platform like this. but yeah im a woman hater cause im not a feminist who accepts this sexualization and has morals. I love women. i just feel like streaming should be more than sexualization and money. Bute that MY opinion.

- Nannersssss 🌿🌞🌿 (@MsBananasTS) March 28, 2021

Twitch's rules to blame?

39daph, a streamer with over 800,000 followers, said that it was Twitch who should face criticism, not the individual broadcasters.

"I don't think it's fair to hate on women doing the hot tub meta," Daph said. "Twitch has the power to do something about it but chooses not to. Their inconsistent enforcement of rules is definitely strange."

Article continues after ad

also i should note female korean streamers have been banned for less btw

- daphne (@39daph) March 30, 2021

Twitch's rules state: "Swimwear is permitted as long as it completely covers the genitals, and those who present as women must also cover their nipples. Full coverage of buttocks is not required, but camera focus around them is still subject to our sexually suggestive content policy. Coverage must be fully opaque, even when wet. Sheer or partially see-through swimwear or other clothing does not constitute coverage."

Pink Sparkles, another popular streamer, thinks Twitch has become much more relaxed about their enforcement: "It seems they've loosened up their approach a lot more recently."

Article continues after ad

They used to be on my ass about basically everything a couple of years ago, closely monitoring my stream, and it seems like they've loosened up their approach a lot more recently. I've gained too much quarantine weight to feel comfortable in a hot tub on stream anyway ahah 🥲

- Izzy G ⭐ (@Twitch_Pink) March 30, 2021

So far, only one streamer has been banned following a hot tub stream, but KiaraaKitty says it was actually due to one of her guests having a "wardrobe malfunction", rather than simply for the stream itself.

Twitch's rules, and enforcement of said rules, are under constant scrutiny from the community, as bans are meted out, and can make or break a streamer's career. It remains to be seen if Twitch makes any updates specifically to address the growing trend of hot tub streams.

Article continues after ad

# data[].attributes.attachment_link.title
Streamers criticize Twitch over hot tub streams controversy - Dexerto

# data[].attributes.attachment_link.description
The hot tub stream has become a big trend on Twitch lately, but not everyone is a fan, and some have criticized Twitch's rules.

# data[].attributes.body
MAJA

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Sex dolls and associated AI tools are expected to reduce loneliness among senior population and treat patients with sexual disorders, Sairaj explores.
INTRO:

Sensors allow her to tilt her head... Wink... Raise eyebrows... Make funny faces... Synchronize eyes... Lip-sync... Mug up Wikipedia... Then there's sensors in the other body parts of this doll.

This sex-doll and AI connectors is expected to do much more than just a casual fling - learn user preferences and accordingly apply them. Five years ago, sex-bots replaced workers in Spain and Germany.

RealDoll, a Las Vegas based robotic manufacturer had claimed at the 2018 CES show that a doll with animatronic body parts could cost $30,000. Although that model is yet to be released, a basic AI model with customizations can be ordered for $6,500. In China, such fembots are usually being sold for $3,000.

Sex-robots are a gadget that has had the tech and academic world split for the last two decades. The first two decades in building such a disruption and the remainder in deliberating the legal and moral hazards.

Last week, Mohammad Gawdat, the former Chief Business Officer of Google's research arm X remarked on a podcast that AI could eliminate the human in the bedroom. A good VR headset, body sensors, and an AI tool should help anyone spice up their lonely bedrooms, no? Now think what collaboration of a human-like doll, Neuralink, some sensors, and an AI tool could together do! FYI, Elon Musk's Neuralink announced in December last year that human trials may commence in six months.

The reason for fear of sex-dolls stems from humanity's previous misadventures with technology. Albert Einstein persuaded American President Franklin Roosevelt in 1939 to build an atomic bomb. He believed that an atom bomb in the hands of the Germans could be very dangerous. Later, he regretted the letter to the President, and called it the greatest mistake of his life.

Compared to an atom bomb, an AI tool is mostly feared for creating chaos through misinformation. UN Secretary-General Antonio Guterres at a recently held UN Security Council meeting to discuss AI risks "Generative AI could be a defining moment for disinformation and hate speech."

BUILDING INTIMATE RELATIONSHIPS:

Despite the risks on AI and the moral dilemma, optimists believe fembots and AI could create an intimate relationship with humans. Professor Jeannie Suk Gersen, a Harvard Law School professor in an essay on sex robots said that human intimacy is at risk in radical ways. She elaborates of utilitarian value and also notes of the significant challenges for regulators on ways to characterize such relationships - masturbatory act, intimate relationship, non-consensual sexual contact.

Given how the pornographic industry has leveraged technology, it should not surprise if pornography benefits from advancements in technology. For the uninitiated, the first porn video production was shot as early as 1870s. Beta VHS cassettes survived as a pornographic distributing tool. Meanwhile, the industry survived in the era of DVDs and rent-a-movie through Blue-Ray DVDs that allowed higher disk-usage. Internet has furthered consumption of porn and has seen innovations such as ecommerce (Electronic Card Systems).

Sex dolls and associated AI tools are expected to reduce loneliness among the senior population and treat patients with sexual disorders. It does sound as utopian as the story of Colter Stevens from Source-Code, but there is a utilitarian value.

Playing Stevens, Jake Gyllenhaal, is entrusted in retrieving the identity of a bomber. But that from the memory of a deceased commuter. Stevens rummages through the coaches but has only eight minutes per attempt to identify. He makes umpteen attempts before walking into oblivion with a woman.

Receding population and skewed gender ratio could be reasons for the emergence of sex-bots. A sex-bot could also be utilized by those who lost their partners. A survey by The Sun in Britain revealed that young Brits were okay with an increased usage of AI tools for simple things such as talking or dating.

OF MORAL QUAGMIRES:

Aspect of consensus and paedophilia are expected to worry legal experts. Dolls are expected to nod their heads in affirmation at every request. Dolls are not only objectifying women but their agreement to every demand is likely to set unreasonable expectations and thereby introduce new social challenges.

A few decades ago, researchers professed dolls with child-like attributes could reduce the instances of rape and child abuse. In 2020, Prof Bela Chatterjee professed that permitting trade of child-like dolls and robots could be akin to encouraging portrayal of children as sexual objects. An Italian study of hundred sexual offenders fizzled out with majority reporting less excited. In 2022, researchers Craig A Harper and Rebecca Lievesley published new research that claimed child-like sex dolls had some functional use and also recommended for additional research in the area.

In India, research in this area is likely to be frowned for moral reasons. In 2021, the country recorded some 31,000 rapes and 33,348 incidents involving penetrative sexual assault of young girls and boys. NGOs estimate some 50,000 children falling prey to trafficking and prostitution. India also has had the inglorious record of being among Asia's top-ten red light areas - Sonagachi in West Bengal and Kamathipura in Mumbai.

Spain institutionalized the use of sexbots in the brothel industry with LumiDolls Brothel being fully operationalized by fembots. Soon, such businesses opened across France, Britain, and Germany. The theory that fembots could eradicate child abuse and prostitution, may require more nuanced consideration. That as Chinese AI-powered dolls shipped as early as 2018 learning two languages - English and Chinese. And, the newest doll having learnt to decline its users.

In case you missed:

# data[].attributes.attachment_link.description
Sex dolls and associated AI tools are expected to reduce loneliness among senior population and treat patients with sexual disorders, Sairaj explores.

# data[].attributes.headline
Sharenting na instagramie i sprzedawanie intymności swoich dzieci (work in progress)                                                  

# data[].attributes.subject
Sharenting na instagramie i sprzedawanie intymności swoich dzieci (work in progress)                                                  

# data[].attributes.body
Sharenting, czyli dzielenie się informacjami o dziecku w mediach społecznościowych, ma kilka potencjalnych wad. Po pierwsze, narusza prywatność dziecka, umieszczając jego życie w przestrzeni publicznej. Po drugie, może prowadzić do niekontrolowanego zbierania danych o dzieciach przez firmy. Ponadto, sharenting może wpływać na rozwój dziecka, gdy staje się obiektem uwagi wirtualnego świata. Dziecko może być nieświadome tego, że jego życie prywatne jest udostępniane publicznie, co może wpływać na jego poczucie prywatności w przyszłości. Dzieci nie zawsze zdają sobie sprawę z konsekwencji publikowania ich zdjęć i historii życia online, co podważa ich prawo do decydowania o własnej prywatności.

Ewelina

# data[].attributes.body
Intymność w rodzinie jest fundamentem silnych więzi emocjonalnych. Wspólne spędzanie czasu, otwarta komunikacja i wsparcie stanowią klucz do zdrowych relacji rodzinnych. Utrzymanie równowagi pomiędzy indywidualnością a wspólnotą jest istotne dla budowania trwałych więzi w rodzinie. Intymność rodzinna nie tylko wzmacnia relacje między członkami rodziny, ale także korzystnie wpływa na zdrowie psychiczne i emocjonalne jej członków. Badania wskazują, że wspólne celebracje, rozmowy przy stole czy nawet drobne codzienne gesty tworzą atmosferę zaufania i akceptacji, która jest kluczowa dla harmonijnego funkcjonowania rodziny.

Wojtek

# data[].attributes.body
Młodzi ludzie doświadczają etapu eksploracji i odkrywania swojej seksualności. Kluczowym elementem jest otwarta komunikacja, wzajemny szacunek i zrozumienie. Edukacja seksualna odgrywa istotną rolę w budowaniu zdrowego życia seksualnego, a zabezpieczenie i zdrowie seksualne są kluczowe dla bezpiecznej intymności. Nowe technologie wpływają na sferę relacji, a silne emocje oraz samowiedza odgrywają istotną rolę w tworzeniu satysfakcjonujących więzi. Równość, akceptacja różnorodności oraz rola przyjaźni stanowią istotne elementy współczesnej kultury intymności młodych ludzi.

Jakub Skrobisz

# data[].attributes.body
Intymność wśród osób niepełnosprawnych obejmuje zarówno aspekty fizyczne, jak i emocjonalne. Istnieją unikalne wyzwania, ale także siły, które wpływają na te relacje. Kluczowe są komunikacja, wzajemne zrozumienie oraz akceptacja zmian zdrowotnych. Dostosowanie do potrzeb i ograniczeń jednostki jest istotne, podobnie jak edukacja na temat zdrowia seksualnego w kontekście niepełnosprawności. Społeczne wsparcie i inkluzja odgrywają kluczową rolę w budowaniu zdrowych, satysfakcjonujących relacji intymnych.

Jakub Skrobisz

# data[].attributes.body
Ludzie budują głębokie emocjonalne więzi ze zwierzętami, traktując je często jak członków rodziny. Zwierzęta stanowią nie tylko towarzystwo, lecz także wsparcie emocjonalne, co znajduje potwierdzenie w rosnącej popularności terapii z udziałem zwierząt. Jednak związane z tym pojawiają się także kwestie etyczne, takie jak trzymanie zwierząt w niewoli czy nadmierny przywiązanie. Warto podkreślić potrzebę zrównoważonego podejścia, respektującego zarówno potrzeby ludzi, jak i zwierząt.

Rafi i Anna

# data[].attributes.body
Intymność w komunikacji miejskiej stanowi wyzwanie ze względu na ograniczoną prywatność i publiczne otoczenie. Niemniej jednak, dla niektórych podróżujących codzienny dojazd staje się okazją do nawiązywania subtelnych relacji międzyludzkich. Poprzez krótkie rozmowy, spojrzenia czy gesty, pasażerowie czasem dzielą się chwilowymi spostrzeżeniami, tworząc krótkotrwałe, lecz istotne momenty bliskości. Pomimo ograniczeń przestrzeni publicznej, komunikacja miejska może czasami sprzyjać nieoczekiwanym i niezwykłym połączeniom międzyludzkim.

Wojtek