# data[].attributes.attachment_caption
Desta volta a #zonadeobras escollida é a biblioteca. Aínda nos queda moito por facer, pero vai tomando forma...adeus ás estanterías metálicas...!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Publicado na revista Tempos novos 304. Setembro 2022.

Imaxe: Diego Seixo.

Remata o verán e adéntrome na intimidade do salón de peiteado. Mentres agardo leo nun libro de Annie Ernaux, o que trata sobre a perda da súa nai, que a palabra ambición en Normandía significa a dor de separarse do lugar onde naceches, que un can pode morrer de ambición. Leo isto e pregúntome se o quilómetro cero da ambición será un anaco de terra física ou a humidade do ventre onde estoupamos o primeiro latexo. Leo coa certeza de que todas as nais morren e todas as terras poden ser matria dependendo das afinidades.

Ao tempo unha das clientas narra a historia de seu fillo, un rapaz que resultou ser un portento na cociña, un rapaz que xa non vive, loita nen traballa aquí. Outro fracaso do sistema educativo. Un alumno, seica, que desde sempre tivo problemas nas aulas e que non foi atendido do xeito correcto. Un pícaro que por esa malaintencionalidade do profesorado viuse empurrado cara as malas compañas. Moito sufriu súa nai. Porén, atopou a súa vocación nos módulos de formación profesional, reinsertouse cum laude na sociedade estudiantil dos oficios e leva anos alén de Tagen Ata labrándose o presente que lle dea un futuro. Que mágoa, atrévome a comentar abandonando por un momento a lectura de Annie. Ao punto, repréndenme o comentario con condescendencia por non enteder eu que o cultivo da ambición é o mellor que lle podía ter pasado ao neno. Que quería logo? Que quedase aquí, onde non pode brillar, onde non pode medrar, onde non hai nada? Un talento así tiña que saír polo mundo, tiña que ser ambicioso e oxalá, oxalá, non volvese nunca.

Deixo o texto, percórreme a frialdade da derrota na visión do país. Nas novas dixitais destaca o órdago dun equipo directivo que dimite após a Xunta de Galicia veña de reducirlles o cupo do profesorado en trece. Outro fracaso educativo. Simulo que sigo lendo no móbil pero lembro a dedicación da maioría de docentes que coñezo e cos que traballo. Malia ser setembro non penso nos primeiros día senón neses momentos en que a responsabilidade persoal colapsa cos impedimentos impostos pola redución de personal e de recursos materiais. A ambición do profesorado no imaxinario popular segue a ser facer acto de presenza nunha aula ideal ateigada de mentes dispostas a aprender para liscar de alí o antes posible. Na realidade moitas e moitos teñen problemas nas aulas. Problemas de ansiedade, problemas para captar a atención dun grupo de persoas que pousan ao seu coidado para que sexan non só instruídos no pensamento senon tamén educadas e motivadas. Problemas para atender a diversidade. Problemas éticos ao non se resignaren a formar pezas dunha cadea de montaxe, ao desexar formar librepensadoras.

A ambición do profesorado é nula porque pese a todas as derrotas, fican.

A nai do salón de peiteado olla o deseño en laranxas da súa manicura, tira unha foto co móbil e envíalla ao fillo de éxito. Sinto un baleiro no ventre desexando un país que non precise da emigración, un país que teime por soterrar a ambición construíndo no presente un futuro no que a resistencia das aulas atope un fogar. Unha victoria educativa.

# data[].attributes.attachment_link.title
Anna Figueiredo | Mamá, lévame a Normandia

# data[].attributes.attachment_link.description
Publicado na revista Tempos novos 304. Setembro 2022. Imaxe: Diego Seixo. Remata o verán e adéntrome na intimidade do salón de peiteado. Mentres agardo leo nun libro de Annie Ernaux, o que trata sobre a perda da súa nai, que a palabra ambición en Normandía significa a dor de separarse do lugar onde naceches, que un can pode morrer de ambición.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
A Mesa pola Normalización Lingüística levou hoxe a cabo unha mobilización na Illa da Toxa contra a deturpación do topónimo do lugar logo de que o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) notificara, onte, a autorización da concentración.

A comezos de semana, a Mesa presentara un recurso perante o TSXG contra a decisión da Delegación do Goberno estatal na Galiza de prohibir a protesta convocada na Toxa.

Desde o Executivo argumentaran que a concentración podería "afectar a orde pública pola súa posíbel incidencia na seguridade das persoas e bens" no marco da celebración do 'Foro La Toja ', no que participan altos representantes políticos e económicos.

A Delegación do Goberno estatal na Galiza prohibira a protesta convocada na Toxa

O presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira, explicou a Nós Diario que "houbo foi un intento da Delegación do Goberno de prohibir e delimitar o dereito a manifestación e, especialmente, de que houbese calquera tipo de acto que puxese en evidencia o que está a facer no foro". Ademais, afirmou que "é un despropósito" que participen altos cargos institucionais e que se "destine diñeiro público para a celebración" do encontro.

Maceira mantívose nesta liña durante a súa intervención na protesta, na que sostivo que "por enriba de todo poder económico e político que se concentra neste foro, está a dignidade do pobo galego, que é moita máis da que poidan comprar os asistentes a este acto".

Así, indicou que "estamos aquí porque loitamos e gañamos este espazo para reivindicar o único nome válido e oficial desta illa ".

Segundo sostivo o presidente da entidade, "a toponimia é unha evidencia de que existimos, por iso hai tanto interese en eliminala". Por isto indica que a concentración da Mesa vai "máis alá" do caso da Toxa, pois "reflicte a situación xeral da lingua".

"A toponimia é unha evidencia de que existimos, por iso hai tanto interese en eliminala"

Maceira engadiu que, "oxalá todos os esforzos que fai continuamente a Delegación do Goberno para evitar que a xente se manifeste e para evitar o uso do galego, os dedicase integramente a que a cidadanía galega poida usar a súa lingua nas administracións, na seguridade social, na televisión española ou mesmo nos corpos de seguridade do Estado".

# data[].attributes.attachment_link.title
A Mesa mobilízase contra a deturpación do nome da Toxa

# data[].attributes.attachment_link.description
A Mesa pola Normalización Lingüística levou hoxe a cabo unha mobilización na Illa da Toxa contra a deturpación do topónimo do lugar logo de que o Tribunal Superior de Xustiza da Galiza (TSXG) notificara, onte, a autorización da concentración.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
-O Premio Otero Pedraio recoñece por vez primeira a cultura científica a través da súa figura e contribución eminente á cultura galega. Que sentiu ao saberse galardoado?
Para min é un premio moi especial. Sempre loitei moito para que se considerase a ciencia parte da cultura, de feito, levo moitos anos na sección de ciencia do Consello da Cultura Galega. E sempre foi unha gran reivindicación dos científicos pensar que a ciencia é algo fundamental na cultura e desenvolvemento dos pobos. Por iso ten un significado especial. Espero que abra a porta para que moitos científicos fagan cousas importantes en prol da sociedade e o leven no futuro. Faime ilusión.

-Non é suficiente o esforzo que se está a facer en prol da divulgación e a cultura científicas?
Vivimos nun mundo que vai moi ás présas, que subsiste a base de novas pero que non se para a educar ou a facer divulgación, por iso para min é importante achegar a ciencia á sociedade. É a maneira de poñela en valor: contarlle á xente que facemos, que conseguimos grazas a ela, cal é o método científico, pero tamén cales son as limitacións, que entenda ben que é o que non se pode facer. Porque ás veces creamos falsas expectativas e iso non é cousa boa. Eu tamén o sufro no ámbito do ADN forense. A vida non é CSI!

Hai que hai que pór de manifesto todo o que progresamos, nas ciencias da saúde, na xenómica, con avances tremendos en terapias, diagnósticos, esperanza de vida; pero buscando o equilibrio, tratando de educar e divulgar máis que de promover simplemente novas de descubrimentos.

-Que ámbito da xenómica ocupa agora mesmo a maior parte do seu tempo?
Agora mesmo teño menos dedicación ao mundo forense, non debe chegar ao 30%, cun labor máis internacional ligado ao que chamamos medicina legal humanitaria. O meu traballo principal é no mundo químico. Na práctica, tratando de facer diagnósticos xenómicos. Na parte de investigación fun construíndo moitos grupiños científicos dos que estou moi orgulloso, nos que abordamos áreas moi diferentes. A xenómica é toda igual pero traballamos en aplicacións distintas: xenómica do cancro, das enfermidades raras, de trastornos psiquiátricos, de doenzas cardiovasculares, dos fármacos. Son grupos aos que trato de axudar coa esperanza de que progresen e fagan cousas en beneficio dos demais.

-De que forma mudou o futuro a xenómica do cancro?
Progresouse moito en tratamentos personalizados e aumentou moito a esperanza de vida, pero penso que o futuro vai ir máis pola prevención do risco de cancros concretos, por implantar medidas terapéuticas ou de hábitos de vida para atrasar a súa aparición ou evitar que se produza. E aí a xenómica vai xogar un papel moi importante.

-Cal é a chave no caso das doenzas raras?
Unha das principais necesidades é o diagnóstico. Falta estrutura dentro só sistema para aceleralo. Por outro lado están as terapias, cada vez hai máis, xénicas e celulares. E por último está a investigación, que exixe un esforzo cooperativo a nivel internacional para que sexa efectiva.

-E que papel xoga a xenómica na saúde mental?
Sen dúbida é campo máis necesitado de investigación e investimento. Persoalmente estoulle dedicando moitos esforzos, nomeadamente aos trastornos psiquiátricos en idade infantoxuvenil. Creo que aínda estamos moi afectados polo estigma e iso fai que a xente mire para outro lado. Non nos damos conta do sufrimento que representan para tantas familias. Son problemas totalmente biolóxicos e tremendamente xenéticos. Fai falta moitísima investigación e temos que mellorar en atención e integración social.

"Un investigador bo contratado trae riqueza"

Ángel Carracedo asegura que a Covid supuxo un grande esforzo en investimento que serviu para potenciar o valor da ciencia, da investigación e da medicina. "Espero que non se esqueza". Neste sentido destaca avances como a Lei da ciencia. "Pon os cimentos dunha carreira profesional investigadora, sobre todo no eido da biomedicina". Pero hai moito que mellorar, di. "A xente ten que ter salarios dignos, estabilidade, proxección de futuro, ilusión. Se non non imos ser quen de reter o talento, que vai marchar todo para fóra, a xente máis brillante. E iso vai en detrimento da riqueza dos pobos. Cando me preguntan en que hai que poñer os cartos eu sempre digo: na xente. Un investigador bo contratado trae riqueza e é rendíbel para o sistema e para a sociedade".

# data[].attributes.attachment_link.title
Ángel Carracedo, investigador e xenetista: "O primeiro no que hai que investir en ciencia é na xente"

# data[].attributes.attachment_link.description
O catedrático Medicina Legal da USC e director da Fundación Pública Galega de Medicina Xenómica Ángel Carracedo (Santa Comba, 1955) acaba de ser recoñecido co Premio Otero Pedraio 2022, o galardón cultural máis lonxevo da Galiza. Por primeira vez, o xurado lourea un investigador pola súa traxectoria médica e científica.

# data[].attributes.body
O EDLG e a Dirección do Centro apoiamos cun escrito o curso pasado a realización deste microdocumental, que agora partillamos

# data[].attributes.attachment_link.title
Os nomes da nosa terra - 6 - Monte Pindo

# data[].attributes.attachment_link.title
A Xunta desleixa o galego nos concursos de mérito de profesorado

# data[].attributes.attachment_link.description
CIG-Ensino sinala que o Executivo de Alfonso Rueda négase a puntuar a titulación oficial ou formación específica en lingua galega de cara aos requisitos de baremo exixidos para obter a puntuación final no concurso de méritos.

# data[].attributes.attachment_link.title
A Ministra de Educación e Formación Profesional recoñece o labor de Ponte…nas ondas! | Ponte... nas Ondas!

# data[].attributes.attachment_link.description
• Pilar Alegría considera que a experiencia “é un modelo innovador e un claro exemplo de renovación pedagóxica”.
• A ministra destaca “un proxecto educativo que soubo adaptarse aos novos ámbitos da comunicación e dixitalización para constituír un modelo exemplar de retransmisión do patrimonio”.
• O…

# data[].attributes.body
Na ligazón tendes a relación de gañadorxs, así coma vídeos e imaxes da gala

# data[].attributes.attachment_link.title
IX Edición do Premios Martín Códax da Música

# data[].attributes.attachment_link.description
Web dos IX Premios Martín Códax da Música, impulsados e promovidos pola asociación Músicas ao Vivo