# data[].attributes.headline
Szczęść Boże ;) Pomódl się na początek prosząc o wiarę dla siebie: Ojcze nasz...

# data[].attributes.subject
Szczęść Boże ;) Pomódl się na początek prosząc o wiarę dla siebie: Ojcze nasz...

# data[].attributes.attachment_link.title
tem 23 Podrecznik kl 7 SP Blogoslawieni ktorzy szukaja Jezusa

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mt, 14, 22-33

Jezus chodzi po jeziorze

22 Zaraz też przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. 23 Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. 24 Łódź zaś była już sporo stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. 25 Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. 26 Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli. 27 Jezus zaraz przemówił do nich: "Odwagi! Ja jestem, nie bójcie się!" 28 Na to odezwał się Piotr: "Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!" 29 A On rzekł: "Przyjdź!" Piotr wyszedł z łodzi, i krocząc po wodzie, przyszedł do Jezusa. 30 Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: "Panie, ratuj mnie!" 31 Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: "Czemu zwątpiłeś, małej wiary?" 32 Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. 33 Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: "Prawdziwie jesteś Synem Bożym".

# data[].attributes.attachment_link.description
Mt, 14, 22-33 Jezus chodzi po jeziorze 22 Zaraz też przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. 23 Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał. 24 Łódź zaś była już sporo...

# data[].attributes.attachment_link.description
J, 20, 24-29 Niewierny Tomasz 24 Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. 25 Inni więc uczniowie mówili do niego: "Widzieliśmy Pana!" Ale on rzekł do nich: "Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce...

# data[].attributes.attachment_link.title
Cud! Ci jezuici przeżyli wybuch bomby atomowej w Hiroszimie

# data[].attributes.attachment_link.description
Sierpień 1945 r. zapisał się w dziejach świata jako dzień zrzucenia przez Amerykanów bomby atomowej na Hiroszimę. Nie mam jednak zamiaru przypominać ofiar, które szacuje się na kilkadziesiąt tysięcy, nie licząc wielu tysięcy osób, które umarły w kolejnych latach w wyniku choroby popromiennej.

# data[].attributes.headline
Przeczytaj krótki artykuł o wątpliwościach...

# data[].attributes.subject
Przeczytaj krótki artykuł o wątpliwościach...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
orzu, skoro nie ufamy w Jego opiekę? No nie. A jednak wymagamy od Boga, w którego wątpimy, tego, by nas, wątpiących w Niego, wysłuchał. I jeszcze mamy pretensję, że Bóg nie reaguje tak szybko, jak byśmy oczekiwali. „A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili".
Oddawanie pokłonu Bogu, w którego się wątpi. Modlenie się do Boga, w którego się wątpi. Oczekiwanie cudów od Boga, w którego się wątpi. Jakie to ludzkie i jakie to ułomne. Czy możemy prawdziwie ukochać Boga, skoro nasz wzrok rozproszony jest pomiędzy Bogiem a bogami naszej codzienności? Czy możemy naszą wiarą przenosić góry, skoro nie mamy siły, by zaufać w Boga Najwyższego? Czy możemy chodzić za Chrystusem po m
Co jednak robi Chrystus? Wkracza z wyrozumiałością w to nasze zwątpienie. Jako człowiek - rozumie nas po ludzku. Jako Bóg - traktuje nas z miłosierdziem. Bóg jako Duch Święty zstępuje w nasze serca i przemienia je. Jest cierpliwy.
A my wciąż wątpimy.
Bo jak to możliwe, że bez grzechu poczęty... Bo jak to możliwe, że zmartwychwstał... Bo jak to możliwe, że w Trzech Osobach? I jak to możliwe, że mnie, wątpiącego grzesznika, wciąż kocha?
Nie przechytrzymy Boga ani własnego sumienia. Nasze zwątpienie nie jest pochwałą naszego rozumu, nie przydaje nam splendoru inteligentnego filozofa, ale głupca, który wsłuchuje się w podszepty złego. Adam i Ewa również zwątpili. I Piotr, i Tomasz... I ty, i ja...
Komu na tym zależy, żebyśmy swoją energię skupili na wątpliwościach zamiast na wierze? Temu, kto odwraca nasz wzrok od Boga i zasiewa w nas ziarno zwątpienia, aby nas osłabić. Natomiast my je pieczołowicie podlewamy i dziwimy się, czemu ten Bóg taki daleki i dlaczego tak trudno nam Go zrozumieć. A Jezus przychodzi i mówi po raz kolejny: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" Z WAMI! Czyli Jezus jest z tobą i jest ze mną... Pomimo tego że wątpimy. Dlaczego? Bo Jezus wierzy
w nas. I wiary tej nigdy nie straci. Myślę, że warto wreszcie Go w naszym życiu dostrzec i odrzucić zwątpienie, jak plewy, które nie dadzą pożywienia naszej duszy. Nie wzmocnią jej, ani nie zbawią. Słuchajmy Tego, kto prowadzi nas do Boga, a nie nas od Niego oddala. Słuchajmy Jezusa.

# data[].attributes.attachment_link.description
orzu, skoro nie ufamy w Jego opiekę? No nie. A jednak wymagamy od Boga, w którego wątpimy, tego, by nas, wątpiących w Niego, wysłuchał. I jeszcze mamy pretensję, że Bóg nie reaguje tak szybko, jak byśmy oczekiwali.„A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili". Oddawanie pokłonu Bogu, w którego się wątpi.