# data[].attributes.body
A. Jacques

C. Dat zijn Moniek en Christa. Moniek heeft een beetje van beide, maar ze is vooral een tegenstander. Christa is een twijfelgeval. Ze is wel een helper, maar doet soms dingen als een tegenstander.

D. Nee, dat gaat erg lastig bij de bijpersonen door de grote open plekken. Bij Jacques (de hoofdpersoon) gaat dat natuurlijk heel makkelijk, want er wordt in derde persoon verteld over wat zijn gedachtes zijn op dat moment.

# data[].attributes.body
A. Ja, er zijn er meer dan vijf en in zo’n kleiner boek vindt ik dat erg veel.

B. Dat zijn er dan juist veel minder. Sommige open plekken lijken klein, maar daarna lopen ze alsnog nog een aantal pagina’s door.

C. Wel een heel groot deel ervan, maar vooral de kleinere open plekken worden niet volledig genoeg of niet duidelijk ingevuld.

# data[].attributes.body
Ik heb voor deze quote gekozen omdat het me best veel aan het verhaal van het boek liet denken.
Want Jacques wordt in het verhaal compleet voor het lapje gehouden en daar gaat deze quote ook over.

# data[].attributes.body
Op het eerste gezicht is het verhaal totaal niet oppervlakkig. Sterker nog, het wordt juist bijna diepzinnig. Maar door de vervelende en ook vreemde uitspraken en vergelijkingen wordt het verhaal heel erg oppervlakkig gemaakt. Daardoor zit er juist geen diepgang meer in. En voor mij voelt het dan ook heel oppervlakkig. Ik ben geen boek aan het lezen maar gewoon naar een aantal blaadjes met wat inkt erop. En dat is ook de vergelijking die ik wil maken. De verhaallijn wordt een beetje een waas voor me en dat is zonde wat opzich is het verhaal zelf erg mooi juist

# data[].attributes.body
Ook is het boek niet samenhangend. Het geeft je gewoon totaal geen gevoel dat het klopt wat je leest. Het had net zo goed een typefout kunnen zijn. Of een verkeerde plaatsing van een zin. Het geeft je meer het gevoel dat zo’n willekeurige uitspraak er niet eens hoort. En dat viel mij heel erg tijdens het (vermoeiend) lezen van dit boek. Ik heb persoonlijk liever dat alles er zo bij staat zoals het hoort, dat je gelijk kan zien dat het klopt en niet willekeurig een paar zinnen achter elkaar geplakt

# data[].attributes.body
Het boek is erg ingewikkeld, want heeft veel verschillende flashbacks en terugverwijzingen en daardoor raakt de verhaallijn een beetje in de war. Ze gaan ook opeens de meest random vergelijkingen maken. En daardoor vond ik het erg lastig om het verhaal te volgen. Elke keer nadat er een paar van die vreemde, onnodige vergelijkingen worden moet ik het stukje opnieuw lezen. Dat kost onnodig veel tijd. Het maakt het boek ook een beetje irritant want dan wordt het net spannend of juist geheimzinnig en dan gooien ze er weer zo’n rare vergelijking doorheen.

# data[].attributes.body
Jacques en Moniek ontmoetten elkaar, destijds een 17 jarige jongen en een 20 jarige vrouw. Ze worden verliefd n hij gaat na de zomervakantie een aantal keer naar haar toe. Hij raakt verliefder en verliefder totdat het opeens stopt. Ze gaan niet meer naar elkaar toe en hun liefdesleven komt stil te liggen. Dit kwam allemaal door een briefje waarop stond: ‘Het was een grap. Sorry. Moniek.’ Op dat moment besefte Jacques dat Moniek een grap met hem had uitgehaald, vanwege het feit dat Christa en Jacques elkaar vroeger leuk vonden. Moniek kende Christa dus ook!