# data[].attributes.body
Wielkanoc jest najstarszym chrześcijańskim świętem. Święta Wielkiej Nocy zostały ustanowione przez cesarza Konstantyna po pierwszym Soborze Nicejskim w 325 roku.

Podobnie jak inne święta chrześcijańskie, również Wielkanoc czerpie z tradycji ludowych. Jest to wiele zwyczajów, które są kultywowane w trakcie tych Świąt. Wiele z nich wywodzi się ze starosłowiańskich tradycji związanych z Jarym Świętem (Jare Gody), np. malowanie pisanek czy polewanie się wodą w Poniedziałek Wielkanocny.

Najsłynniejsze pisanki na świecie to Jaja Fabergé. Początek historii tych pisanek sięga XIX-wiecznej Rosji i dworu carskiego. Były wykonywane z niezwykle cennych materiałów, takich jak: srebro, złoto, kość słoniowa czy masa perłowa.

# data[].attributes.body
Wielki Tydzień rozpoczyna się Niedzielą Palmową, która symbolizuje wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy. Zanosimy wówczas do kościoła kolorowe palmy wielkanocne, które następnie są święcone.

W Wielki Poniedziałek (drugi dzień Świąt) przypada oczekiwany, zwłaszcza przez najmłodszych, lany poniedziałek, inaczej zwany śmigusem-dyngusem. Zwyczaj oblewania ludzi wodą pochodzi jeszcze z czasów pogańskich, choć dawniej śmigus i dyngus były odrębnymi obrządkami.

# data[].attributes.body
Tradycja, która jest w Niemczech nadal popularna, to ukrywanie jaj wielkanocnych (niem. „Ostereier-Verstecken”). Szczególnie dzieci świetnie się bawią szukając w Wielką Niedzielę wielkanocnych jajek w ogrodzie lub w mieszkaniu – lub w gniazdach ptaków, gdzie czekają na nie małe prezenty. Oprócz tego podczas rodzinnych śniadań odbywają się małe konkursy: Dwa jajka na twardo zderza się ze sobą szpicami. Ten, którego jajko nie pęknie, wygrywa.

W Niemczech bardzo często zdarza się także wieszać kolorowe pisanki na drzewach, gałęziach czy wazonach w ogrodzie i artystycznie je dekorować.

Bardzo starą tradycją na Wielkanoc jest zapalanie tzw. świecy wielkanocnej. W niej w równej mierze łączą się lekkie tradycje pochodzenia greckiego, żydowskiego, rzymskiego i chrześcijańskiego. Światło jest uważane za znak życia. Świeca wielkanocna symbolizuje Jezusa Chrystusa, który triumfował nad śmiercią i umierając, zmartwychwstał. Tradycja ta ma pochodzenie północno-galalijskie, włoskie i po raz pierwszy została wymieniona w Piacence w 384 roku w liście od Jerome’a. Od 417 roku papież Zosimus zapoczątkował ją w Rzymie.

# data[].attributes.body
W Wielki Czwartek maluje się jaja, często właśnie na zielono, dlatego nazywany jest też zielonym czwartkiem (Gründonnerstag). Dodatkowo w niektórych regionach obowiązkowe jest zjedzenie czegoś zielonego - zwykle są to wiosenne nowalijki (szczypiorek, szpinak, sałata).

Wielki Piątek (Karfreitag) jest dniem modlitwy i wyciszenia. Dzwony kościelne milkną, a dzień nazywany jest cichym (Stiller Freitag). Czasem organizuje się agapę, czyli symboliczny posiłek składający się z chleba, wody i wina. Część osób stosuje ścisły post.

W Wielką Sobotę (Karsamstag) nie święci się pokarmów, za to podobnie jak w wielu kościołach w Polsce święci się ogień, po uprzednim rozpaleniu ogniska.

# data[].attributes.headline
CIEKAWOSTKI NA TEMAT WIELKANOCY W NIEMCZECH

# data[].attributes.subject
CIEKAWOSTKI NA TEMAT WIELKANOCY W NIEMCZECH

# data[].attributes.body
Według niektórych źródeł to właśnie w Niemczech, w XVIII wieku, po raz pierwszy za symbol świąt wielkanocnych uznany został zajączek.

W niektórych landach w Wielkanocną Niedzielę dzieci pukają do drzwi sąsiadów i proszą o świąteczne słodycze.

Bardzo popularna jest tradycja stukania się jajkami (Ostereiertitschen) przy śniadaniu wielkanocnym. Polega ona na tym, że każdy członek rodziny wybiera sobie swoją pisankę i kolejno stuka się nią z innymi.

W niektórych miastach organizuje się uroczyste procesje konne Świętego Jerzego, procesję prowadzi Herold, a za nim podążają przebrani jeźdźcy. Najbardziej znane są procesje w Saksonii i miasteczku Traunstein w Bawarii.

W Niemczech w czasie Wielkanocy bardzo popularne są kilkudniowe wycieczki rodzinne poza miasto. Nie mają one jednak wymiaru religijnego.