# data[].attributes.headline
ความรู้ด้านสาธารณสุขและการจัดการความรู้

# data[].attributes.subject
ความรู้ด้านสาธารณสุขและการจัดการความรู้

# data[].attributes.body
ความรู้โดยทั่วไปแบ่งออกเป็นสองประเภท คือ ความรู้ชัดแจ้ง (Explicit Knowledge) และความรู้แฝงเร้นหรือความรู้แบบ ฝังลึก (Tacit Knowledge) โดยความรู้ด้านสาธารณสุขสามารถแบ่งได้ 2 ประเภท โดยมีรายละเอียดดังนี้
1. ความรู้แบบฝังลึก (Tacit Knowledge) ความรู้แบบฝังลึก หมายถึงความรู้ที่ไม่สามารถอธิบายโดยใช้คำพูดได้ มีรากฐานมาจากการกระทำและประสบการณ์ มี ลักษณะเป็นความเชื่อ ทักษะ และเป็นอัตวิสัย (Subjective) ต้องการการฝึกฝนเพื่อให้เกิดความชำนาญ มีลักษณะเป็นเรื่องส่วน บุคคล มีบริบทเฉพาะ (Context-specific) ทำให้เป็นทางการและสื่อสารยาก เช่น วิจารณญาณ ความลับของผู้ป่วย/องค์กร ทักษะ ความเชี่ยวชาญในเรื่องต่างๆ การเรียนรู้ขององค์กรหรือบุคลากรสาธารณสุข เช่น ความสามารถของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในการ วิเคราะห์สถานการณ์การระบาดของโรค ความชำนาญของแพทย์ในการวินิจฉัยโรค ทักษะด้านการรักษาพยาบาล เป็นต้น

# data[].attributes.headline
2. ความรู้ชัดแจ้ง (E

# data[].attributes.body
2. ความรู้ชัดแจ้ง (Explicit Knowledge) ความรู้ชัดแจ้ง เป็นความรู้ที่รวบรวมได้ง่าย จัดระบบและถ่ายโอนโดยใช้วิธีการดิจิทัล มีลักษณะเป็นวัตถุดิบ (Objective) เป็นทฤษฏี สามารถแปลงเป็นรหัสในการถ่ายทอดโดยวิธีการที่เป็นทางการ ไม่จำเป็นต้องอาศัยการปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นเพื่อถ่ายทอด ความรู้ เช่น นโยบายของกระทรวงสาธารณสุข กระบวนการทำงานของกรม/สำนัก/กอง เอกสาร และกลยุทธ์การปฏิบัติงาน เป้า หมายและความสามารถของบุคลากรสาธารณสุข เป็นต้น

# data[].attributes.headline
ระดับความรู้ทางด้านส

# data[].attributes.body
ระดับความรู้ทางด้านสาธารณสุขสามารถจำแนก ได้เป็น 4 ระดับ คือ
1. ความรู้เชิงทฤษฏี (Know-What) เป็นความรู้เชิงข้อเท็จจริง จะมาจากการทดลองที่ประสบความสำเร็จ ความรู้ในเชิง ทฤษฎีด้านสาธารณสุขจะคลอบคลุ่มทั้งด้าน ทฤษฎีการรักษาพยาบาล การเฝ้าระวัง การป้องกันควบคุมโรค การส่งเสริมสุขภาพ และการฟื้นฟูสภาพ
2. ความรู้เชิงทฤษฏีและเชิงบริบท (Know-How) เป็นความรู้เชื่อมโยงกับโลกของความเป็นจริง ภายใต้สภาพความเป็นจริง ที่ซับซ้อนสามารถนำเอาความรู้ชัดแจ้งที่ได้มาประยุกต์ใช้ตามบริบทของตนเองได้ มักพบในบุคลากรสาธารณสุขที่ปฏิบัติงานมานาน จนเกิดความรู้ฝังลึกที่เป็นทักษะหรือประสบการณ์มากขึ้น เช่น บุคลากรสาธารณสุขได้ปฏิบัติงานพื้นที่เป็นเวลานานเพื่อเก็บรวมรวม ข้อมูลการเกิดโรค การแพร่กระจายโรค และการรักษาโรค จนทำให้เกิดความรู้ฝังลึกกลายเป็นประสบการณ์ในการช่วยเหลือผู้ป่วย ในระยะต่อมา
3. ความรู้ในระดับที่อธิบายเหตุผล (Know-Why) เป็นความรู้เชิงเหตุผล เช่น นักวิชาการสาธารณสุขมีการหาสาเหตุ ของการเกิดโรคและผลการเกิดโรคในการซักประวัติและการทดลอง เมื่อทราบผลการเกิดโรคแล้ว และนำองค์ความรู้ที่ได้มาแลก เปลี่ยนเรียนรู้กับนักวิชาการสาธารณสุขในพื้นที่ ทำให้นักวิชาการสาธารณสุขได้รับความรู้และนำไปใช้กับการดำเนินงานสาธารณสุข ในพื้นที่และบริบทของชุมชนที่รับผิดชอบได้
4. ความรู้ในระดับคุณค่า ความเชื่อ (Care-Why) เป็นความรู้ในลักษณะของความคิดริเริ่ม สร้างสรรค์ที่ขับดันมาจาก ภายในตนเองจะเป็นผู้ที่สามารถสกัด ประมวล วิเคราะห์ความรู้ที่ตนเองมีอยู่ กับความรู้ที่ตนเองได้รับมาสร้างเป็นองค์ความรู้ใหม่ขึ้น มาได้ เช่น สร้างตัวแบบหรือทฤษฏีใหม่หรือนวัตกรรมการป้องกันโรค เพื่อใช้ในการทำงานสาธารณสุขหรือการป้องกันโรคได

# data[].attributes.headline
การจัดการความรู้ตาม “โมเดลปลาทู”

# data[].attributes.subject
การจัดการความรู้ตาม “โมเดลปลาทู”

# data[].attributes.body
เป็นเปรียบการจัดการความรู้ เหมือนกับปลาทูหนึ่งตัวที่ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ หัวปลา ตัวปลา และหางปลา ดังนี้
1. ส่วน “หัวปลา” (Knowledge Vision- KV) หมายถึง ส่วนที่เป็นเป้าหมาย วิสัยทัศน์ หรือทิศทางของการจัดการ ความรู้ โดยก่อนที่จะทำจัดการความรู้ ต้องตอบให้ได้ว่า “เราจะทำ KM ไปเพื่ออะไร”
2. ส่วน “ตัวปลา” (Knowledge Sharing-KS) เป็นส่วนของการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ซึ่งถือว่าเป็นส่วนสำคัญที่จะ มีบทบาทมากในการช่วยกระตุ้นให้มีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ความรู้ โดยเฉพาะความรู้ซ่อนเร้นที่มีอยู่ในตัว พร้อมทำให้เกิด บรรยากาศในการเรียนรู้แบบเป็นทีม ให้เกิดการหมุนเวียนความรู้ ยกระดับความรู้ และเกิดนวัตกรรม
3. ส่วน “หางปลา” (Knowledge Assets-KA) เป็นส่วนของ “คลังความรู้” หรือ “ขุมความรู้” ที่ได้จากการเก็บสะสม “เกร็ดความรู้” ที่ได้จากกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ “ตัวปลา” ซึ่งเราอาจเก็บส่วนของ “หางปลา” นี้ด้วยวิธีต่างๆ เช่นการ สกัดความรู้ที่ซ่อนเร้นให้เป็นความรู้ที่เด่นชัด นำไปเผยแพร่และแลกเปลี่ยนหมุนเวียนใช้ พร้อมยกระดับต่อไป กล่าวโดยสรุป ความรู้ด้านสาธารณสุขสามารถแบ่งใหญ่ๆ ได้ 2 ประเภท คือ ความรู้ชัดแจ้ง (Explicit Knowledge) และ ความรู้แบบฝังลึก (Tacit Knowledge) และการจัดการความรู้ด้านสาธารณสุขสามารถใช้ “โมเดลปลาทู” ซึ่งประกอบด้วย 3 ส่วน คือ หัวปลา ตัวปลา และหางปลาได้