# data[].attributes.body
Dus nadat de 2 jongetjes, de lieve kleine prinsjes, de boze koning hadden verslagen, vertelde de opa een leuk verhaaltje over de boze koning. In een zo'n verhaaltje vertelde de opa dat ze prinsjes waren en kindjes van een god. In een ander verhaaltje vertelt hij hoe hij ervoor gezorgd had dat de gemene boze koning werd verslagen. De jongetjes vonden de opa zo dapper dat zij zeiden dat hun opa wel de nieuwe koning mocht zijn en dat deed opa hij werd koning!

# data[].attributes.body
Het mandje met de baby's belandde op de oever toen het water daalde. Een grote wolf kwam  uit de bergen. Ze had dorst en ze zocht water, toen ze de baby's hoorde huilen. De wolf gaf de baby's melk te drinken. Faustulus, de herder van de koning, vond de wolf en de twee kindjes. Hij nam de jongetjes mee naar zijn vrouw, die hen ging verzorgen. Toen ze groot en sterk waren, werden ze goede herders en gingen ze jagen in de bossen. Xe vielen ook slechte boeven aan en zij deelden de spulletjes met de andere herders. De groep van de herders werd steeds groter en ze maakten samen grapjes en vertelden elkaar verhalen.

Op de berg de Palatijn was er een feestje. Iemand van die stad, Euander, had het gebied in bezit. Hij was dgene die het feestje als eerst had georganiseerd. Jongens renden rond en zij waren blij met de god Pan. Ze noemden hem ook wel Inuus. Ondertussen waren de slechte boeven boos op Romulus en Remus, omdat die hun spullen hadden afgepakt. Ze namen Remus gevangen en brachten hem naar koning Amulius. De boeven zeiden dat Remus en zijn vrienden hen hadden aangevallen. Remus moest naar de broer van de koning, Numitor, om straf te krijgen.

# data[].attributes.body
Romulus was dapper genoeg om het gebied van zijn opa over te nemen, een nieuwe stad te bouwen en deze heel sterk te maken. De stad was zo sterk, dat er 40 jaar lang geen ruzie was. Iedereen, vooral de soldaten, vond Romulus aardig, behalve de leiders onder hem. Hij had 300 mensen die hem beschermen, die hij 'de Snellen' noemde.

Romulus is plotseling verdwenen

Op een dag was Romulus op een vergadering op het Geitenmoeras. Plotseling ging het stormen en kwam er een grote wolk om Romulus heen en was hij opeens weg! Iedereen was heel verdrietig en bang, maar ze werden gerustgesteld door de leiders. Iedereen geloofde dat Romulus echt door de wolk was meegenomen. Daarna werd Romulus als een god, als een zoon van god en als koning van Rome gezien. Ook waren er mensen die dachten dat Romulus door de leiders dood was gemaakt.
Er was een man, Proculus Julius, die de plaats in nam van Romulus. Hij zei dat Romulus hem had verteld dat niks en niemand sterker zal worden dan Rome. Iedereen geloofde hem.

# data[].attributes.body
Er was eens een koning Euander. Zijn moeder heette Carmenta, en zij was heel bijzonder. Euander schrok van de herders. De herders zeiden dat Hercules zomaar Cacus had weggejaagd. Euander ziet Hercules en denkt woow die is groot en sterk. Hercules zegt; "ik ben zoon van Jupiter". Carmenta zegt tegen Euander: "je moet lief zijn tegen Hercules". Carmenta vraagt aan Hercules of hij het altaar wil bouwen. Hercules wil dit wel, hij noemt het altaar Ara Maxima.

# data[].attributes.body
Koning Numitor werd de baas over de stad Alba Longa. Er waren twee broers die een tweeling waren, genaamd Romulus en Remus. Romulus en Remus wilden heel graag een nieuwe stad maken op de plekken waar ze van baby's tot grote jongens zijn opgegroeid. De andere stad Alba Longa werd ook te vol, want er waren te veel mensen in die stad. Romulus en Remus zeiden dat hun nieuwe stad de allergrootste stad zou worden, veel groter dan de andere steden. Romulus en Remus moesten kiezen wie van de tweeling de baas zou worden van de stad, en wie de naam van de stad mocht verzinnen. Ze gingen uiteindelijk wachten tot de goden boven in de lucht een teken zouden laten zien aan de tweeling. Dat teken zou dan laten zien wie de baas van de stad moest worden. De goden zouden vogeltjes in de lucht laten vliegen. Dat is het teken waar de tweeling op wachtte.

Romulus en Remus gingen vogeltjes tellen. Remus zag als eerste vogeltjes, maar Romulus zag er meer. De vriendjes van Remus vonden dat hij de baas van de stad moest worden omdat hij als eerst vogeltjes zag. De vriendjes van Romulus vonden dat hij de baas moest worden omdat hij de meeste vogeltjes zag. Het lukte niet om iemand te kiezen, de tweeling werd het niet eens. Ze werden heel boos op elkaar en kregen ruzie. Romulus mepte Remus zó hard, dat Remus -POEF!- de lucht in vloog en voor altijd verdween. Zo kon Romulus de baas van de stad worden, en verzon hij een naam voor de stad die op zijn eigen naam leek: Rome.

# data[].attributes.headline
Het gevecht tussen de Sabijnen en Romeinen

# data[].attributes.subject
Het gevecht tussen de Sabijnen en Romeinen

# data[].attributes.body
Er was eens een volk. Zij heetten de Sabijnen. Ze woonden in een kasteel. Een ander volk, de Romeinen, wilden ook in het kasteel wonen. Daarom gingen de Romeinen en Sabijnen tegen elkaar vechten. Een Romeinse ridder Hostius stierf in het gevecht. Hierdoor werden de Romeinen erg bang, maar een andere Romeinse ridder, die Romulus heette, zorgde ervoor dat ze Romeinen niet meer bang waren. Hierdoor durfden de Romeinen weer te vechten met de Sabijnen.

Mettius, een ridder van de Sabijnen die in het kasteel woonde, zorgde ervoor dat de Romeinen in de war raakten. Hij zei tegen de Romeinen: 'wij zullen winnen!'. Toen hij dit zei, viel Romulus hem aan. Het paard waar Mettius op zat, werd bang. Het paard rende weg en Mettius viel in het moeras. Daar vochten de Romeinen en Sabijnen verder. Uiteindelijk wonnen de Romeinen.

# data[].attributes.body
Er was eens een koning die Proca heette. Hij had twee zonen: Numitor en Amulius. Numitor was de oudste en kreeg daarom het hele koninkrijk als vader dood zou gaan. Amulius was erg jaloers en joeg zijn broer weg, zodat hij zelf koning werd. Hij zorgde er ook voor dat de dochter van zijn broer Numitor nooit meer baby's kon krijgen.

Dat dacht hij tenminste; de vrouw, Rhea Silvia, kreeg toch een tweeling, twee jongetjes: Romulus en Remus. De vader van de tweeling was de god Mars. Maar toen koning Amulius hoorde dat er een tweeling geboren was, werd hij woedend. De tweeling moest van de koning in een mandje in de rivier gelegd worden. De koning hoopte dat ze zo zouden verdrinken. De dienaren van de koning legden de baby's in een mandje in de rivier. De rivier was overstroomd en was rustig aan de zijkant, dus bleef het mandje liggen bij een boom.

# data[].attributes.body
Hercules ging naar een riviertje, en hij had een heleboel koetjes meegenomen. De koeien waren mooi, en kregen eten. Hercules ging lekker zwemmen, eten en slapen.
Toen hij lekker aan het slapen was, kwam daar Cacus aan. Cacus was een heel groot eng gemeen griezelig monster, die alle mooie koetjes mee nam. Gelukkig was Heracles heel stoer en toen Hercules wakker werd ging hij meteen, heel dapper, in de grot van Cacus kijken. Opeens hoorde Hercules: "booee". Snel rende hij naar het geluid toe. Hij jaagt Cacus weg, en neemt zijn mooie koetjes weer mee. En ze leefden nog lang en gelukkig. Totdat Hercules zin kreeg in een lekkere biefstuk.. maar dat lieve kindertjes.. is een ander verhaal!