# data[].attributes.body
PBSOG verzamelt de mooiste boeken, verhalen en materialen om verlies en verdriet bespreekbaar te maken, om te troosten en om te rouwen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Directeur Stef stond nog maar pas aan het roer van zijn school toen Meyra stierf, een leerling uit het tweede leerjaar. 3 jaar later overleed Rosie, een meisje uit dezelfde klas. Hoe ga je als school om met rouw? Psychiater en rouwexpert Uus Knops reflecteert. "Vertrouw op je eigen krachten."

Meyra is ziek

"Meyra* was 6 jaar toen artsen een hersentumor bij haar vaststelden. Al snel werd ze opgenomen in het ziekenhuis, naar school gaan lukte niet meer. Natuurlijk waren haar ouders in shock toen ze het vreselijke nieuws hoorden. Directeur Stef*: Het woord 'kanker' was taboe voor hen: we mochten die term nooit uitspreken waar hun dochter bij was."

"Tijdens onze bezoeken aan Meyra hielden we ons aan die afspraak. Maar op school spraken we wel over kanker. Dat was een noodzakelijk compromis voor ons, want haar klasgenoten kwamen met veel vragen. Waarom draagt Meyra nu een ooglapje? Waarom zit ze in een rolstoel? Daarop wilden we eerlijk antwoorden."

"Een paar dagen vóór Meyra stierf, mocht de hele klas nog bij haar thuis komen. Ze had een erg goeie dag. Samen spelen, lachen, foto's maken: echt een mooi moment. Daarna ging het snel bergaf. En ook al wilden we dat niet, we moesten ons voorbereiden op het ondenkbare."

"Wat als de klasleraar plots die gevreesde telefoon krijgt? Wie communiceert er naar het team, de leerlingen, de ouders, het CLB? Waar kunnen leerlingen op school met hun verdriet terecht? Op welke manier willen wij afscheid nemen van Meyra? Welke materialen en personeelswissels zijn daarvoor nodig? Honderden vragen drongen zich op. Om niet vanuit blinde emotie te handelen, dachten we daar vooraf met een rouwdeskundige over na."

"We willen kinderen afschermen van verlies. Maar dat kan niet: iedereen wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd. Spreek daarom met hen over een hond die sterft, een dode vogel op de speelplaats, een lievelingsknuffel die kwijt is. Op die momenten kan je hen Uus Knops, psychiater: leren om klein of groot verdriet te verwoorden. Haal herinneringen boven aan die knuffel of hond. Erken dat verlies moeilijk is, maar vertrouw erop dat zij ermee kunnen omgaan. Op lange termijn is dat sterker dan lastige momenten uit de weg te gaan."

"Een sterfgeval kondigt zich niet altijd aan. Op voorhand nadenken over hoe je verlies een plek geeft op school, brengt rust en structuur op moeilijke momenten. Zijn er collega's met voelsprieten voor het thema? Misschien kan je ruimte vrijmaken om hen de krijtlijnente laten uittekenen. Een waardevolle oefening, ook al hoop je dat draaiboek op maat nooit boven te moeten halen."

Directeur Stef: "Toen Meyra stierf, wilden de leraren dicht bij hun eigen leerlingen blijven. In elke klas voerden ze zelf het slechtnieuwsgesprek. Leraren die dat gesprek niet in hun eentje wilden voeren, kregen hulp van een rouwbegeleider."

"Eén belangrijke regel: we vertellen het slechte nieuws in duidelijke, klare taal. 'Meyra is gisteren gestorven.' Verbloemende uitspraken als 'ze slaapt nu voor altijd' vermijden we. Die kunnen klasgenoten bang maken om zelf in slaap te vallen. Kinderen hebben een levendige fantasie: wat ze niet weten of begrijpen, zullen ze zelf invullen."

Eén belangrijke regel: we vertellen het slechte nieuws in duidelijke, klare taal

Stilteklas

Directeur Stef: "Wat bij ons heel goed werkte: de stilteklas, een plek waar leerlingen vrij naartoe konden. De eerste week was daar altijd een leraar aanwezig. Het was een warm lokaal met zachte kussentjes, fleurige kleurpotloden, fotoalbums ... En er stond een grote boom waarop leerlingen tekeningen of boodschappen konden achterlaten."

"De vragen en verhalen van onze leerlingen bepaalden die eerste week het ritme in onze klaslokalen. Onze leraren toonden begrip voor alle emoties, ook de onvoorspelbare. Het meisje dat op het ene moment met tranen van ontroostbaar verdriet in de klas zat, kon 5 minuten later aan het schaterlachen zijn op de speelplaats."

Uus Knops: "Leraren kennen hun leerlingen het beste. Meteen op externe professionals overschakelen, hoeft echt niet. Vertrouw op je eigen krachten. En weet dat alles begint bij luisteren. Volwassenen denken vaak dat ze wijsheden of oplossingen moeten aandragen om een kind dat rouwt verder te helpen. Dat kan verlammend werken: soms gaan we de dialoog niet aan uit angst om iets verkeerds te zeggen. Maar iets doen is altijd beter dan niets doen. Toon dat je er oprecht wil zijn voor je leerlingen, dat voelen ze zeker. "

"Soms loopt een goedbedoeld klasgesprek niet zoals je gepland had. Een kind dat brutale dingen zegt over een overleden klasgenoot? Of een leerling die de klas uitstormt? Dat is oké: af en toe heb je een crisis nodig om iets los te maken. Misschien liep dat kind weg omdat het iets opkropt? Probeer die leerling dan individueel even aandacht te geven. Lukt praten moeilijker? Dan kan je met kleurstiften op het silhouet van het lichaam aan de slag. Waar zit het verdriet bij jou? En hoe ziet het eruit? Een zwart kluwen in de keel of een rode bol in de buik?"

"Weet ook dat er veel minder volwassen logica zit in hoe kinderen zich gedragen. Dat ze zich snel weer amuseren, wil niet zeggen dat ze het verlies verwerkt hebben of hun klasgenoot al vergeten zijn. Laat ruimte voor plezier."

Afscheid

Directeur Stef: "Meyra kwam uit een moslimgezin. Haar familie koos ervoor om haar in Turkije te begraven. Om onze leerlingen toch dekans te geven om afscheid te nemen, organiseerden we in onze sporthal een plechtigheid. Op de ceremonie lazen we teksten voor en gaven we afscheidskaartjes mee. Aan het einde lieten de kinderen een ballon op met een persoonlijke boodschap."

"Samen afscheid nemen is een belangrijk deel van het rouwproces. Ik vergelijk zo'n afscheidsmoment met het Uus Knops: golden hour: dat magische moment waarop de zon nog net niet onder is en een speciale gloed geeft. Als je die warme gloed op school kan realiseren, dan heb je een afscheid in schoonheid. Maak plaats voor dat laatste licht, ook al komt er daarna nog donkerte."

Herinnering

Directeur Stef: "Wie weg is, is niet vergeten. We wilden de herinnering aan Meyra levend houden in de klas. Daarom versierden klasgenoten haar schoolbank. Bij de start van het nieuwe schooljaar verhuisde de bank mee naar het derde leerjaar. Daarna namen we de bank weg, maar de foto van Meyra ging jaar na jaar mee. Ook op de proclamatie in het zesde was die erbij. Haar portret houdt de deur voor onze leerlingen op een kier: praten over dat verlies kan hier. Mijlpalen mogen we ook vieren met Meyra in gedachten."

" Uus Knops: Nazorg is ontzettend belangrijk, want op rouwen staat geen eindpunt. Wetenschappers zijn afgestapt van de theorie die het rouwproces opdeelt in een aantal fasen waarvan de laatste 'acceptatie' is. Het helpt om het leven te zien als een rivier met 2 oevers: een verlies- en een hersteloever. Maar hoe je in je bootje tussen die 2 oevers schippert, is erg individueel."

"Sommige kinderen zullen regelmatig op de verliesoever aanmeren. Dat remt hun motivatie of focus. Of ze vallen terug in hun groeiproces en beginnen opnieuw met duimen of bedplassen. Andere leerlingen zullen net extra flink zijn omdat er al verdriet genoeg is. Kijk naar je leerlingen en wees alert als ze zich kleiner of net wat groter gaan gedragen. En blijf bereikbaar voor elk kind."

3 jaar later: Rosie

Directeur Stef: "In de krokusvakantie 3 jaar later overleed opnieuw een leerling uit dezelfde klas. Anders dan bij Meyra stierf Rosie* totaal onverwacht: ze kwam om in een woningbrand. De media berichtten daarover en al snel deden er in ons dorp allerlei geruchten de ronde. Om ons lerarenkorps meteen de juiste info te geven, organiseerden we de volgende ochtend een teammeeting. Daar besloten we om onze leerlingen én hun ouders op school op te vangen, ook al was het vakantie."

"De zorgcoördinator en ik namen de ouders onder onze vleugels. De klasleraren vingen de leerlingen op. Zo moesten beide partijen zich niet sterk houden voor elkaar. De kinderen hadden nood aan een eenduidig verhaal. Door eerlijk te zijn, konden we hen geruststellen: Rosie is door de rook gestorven, niet door de vlammen. Ze was snel bewusteloos. Ze heeft niet afgezien."

"Daarna werd de stilteklas opnieuw ingericht, met een ander symbool. De boom voor briefjes en vragen hoorde bij Meyra. Rosie was een heel kleurrijk meisje: voor haar kozen we een regenboog. De leerlingen waren intussen 3 jaar ouder: ze wilden schrijven en praten over hun verdriet, niet tekenen en kleuren."

2 overlijdens: dat schudt het leven van kinderen helemaal door elkaar. Structuur blijft belangrijk
Uus Knops
Psychiater en rouwexpert

"Niemand wist wat er uit het huis te redden viel na de brand. Leraren en ouders verzamelden daarom handenvol foto's, werkjes, schoolspullen en tekeningen van Rosie. Die persoonlijke spullen overhandigden we later - samen met de boodschappen van de leerlingen die eerst aan de regenboog hingen - aan haar mama."

"De stilteklaspermanent openen en bemannen, was praktisch niet haalbaar. Maar op vaste uren konden kinderen er wel troost zoeken. En in het klaslokaal kwam de versierde bank weer terug. Na 3 maand vervingen we die door een gezamenlijke foto van Meyra en Rosie."

Uus Knops: " Tastbare herinneringen doen er voor nabestaanden echt toe. De dagen na een overlijden passeren vaak in een waas. Later op iets kunnen terugblikken, geeft troost. Laat kinderen daarom mee aan een rouwkaartje werken: dat hoeven echt niet de grootste woorden te zijn. En prachtig hoe de school met persoonlijke symbolen werkte: een regenboog voor een vrolijk kind, een boom voor een krachtig meisje. Trek dat gerust door. Staat jullie schoolteam voor groen en duurzaamheid? Dan kan je een boom planten, of aan de slag gaan met vergeet-me-nietjes."

"2 overlijdens meemaken in je klas, dat schudt het leven van een kind helemaal door elkaar. Logisch dat de school na een aantal weken de nood voelde om terug naar normaal te gaan. Kinderen hebben baat bij voorspelbaarheid. Les, speeltijd, huiswerk: die routines brengen rust. Vaak laten we de teugels wat losser in rouwsituaties. Met de beste bedoelingen zeggen we dan: 'Snoep zo veel je wil, kruip maar wat later in bed, dat huiswerk is nu geen prioriteit'. Maar structuur blijft belangrijk."

Klasleraar

"Eerlijk is eerlijk: na het eerste sterfgeval lieten we de klasleraar te snel los. Niet lang na de dood van Meyra brak de zomervakantie aan. Daarna lonkte het volgende schooljaar met een waaier aan nieuwe uitdagingen die ik als kersvers directeur met mijn team wilde realiseren. Ik keek naar de toekomst. Maar voor de klasleraar, die Meyra maandenlang onderwijs aan huis gaf, Directeur Stef: heelde de wonde minder snel."

"Soms heeft ze het nog steeds moeilijk. We proberen haar dan te ondersteunen en vooral goed te luisteren. Alle collega's dragen zorg voor elkaar. En je mag hier altijd aangeven dat het moeilijk gaat. Waar het kan, nemen wij dan even over. En thema's of initiatieven zoals B ednet, die hen na aan het hart liggen, staan nu in blokletters in onze collectieve agenda."

"Om hun leerlingen goed te kunnen ondersteunen, Uus Knops: negeren leraren vaak hun eigen verdriet. Maar hoe meer je met je hart voor anderen zorgt, hoe meer je ook voor je eigen hart moet zorgen. En hoe belangrijker teamzorg wordt."

"Meeleven met collega's doen we allemaal. Vaak nemen we stilzwijgend taken over. Uit schroom soms, omdat we niet over banale werkzaken durven te beginnen. Al hoeven we niet enkel dat 'rouwtouwtje' op te pakken. Pols evengoed ook eens naar werk. Of hobby's. Of familie. Al die touwtjes verdienen evenveel aandacht in het vlechtwerk van iemands leven. Zo bewaar je mee de balans. En kan je in plaats van mee te leven ook mee-weven."

Lesgeven rond rouw en afscheid? Reveil biedt gratis lespakketten aan voor lager en secundair. Nood aan een draaiboek over wat je kan doen bij een overlijden? 'Rouw in de klas' van Lies Scaut bevat o.a. een stappenplan voor leraren en scholen. Kinderen in heldere taal informeren over de dood? Dat kan met 'Het alfabet voor groot verdriet' van auteur Uus Knops.

* Om de privacy te beschermen zijn de namen van de directeur en de leerlingen in dit artikel gefingeerd.

Simon Verbist

# data[].attributes.attachment_link.title
Hoe verwerk je het overlijden van een leerling?

# data[].attributes.attachment_link.description
Wat als een leerling sterft? Directeur Stef vertelt hoe zijn team op school omging met dat verlies. Rouwexpert Uus Knops reflecteert.

# data[].attributes.body
De troostkoffer kan ontleend worden wanneer er een overlijden in of in de nabije context van de school is en als inspiratie voor de eigen schoolbib.

De beschikbare materialen in de troostkoffer staan telkens in een blauw of groen kader. De materialen met een roze kader zijn extra suggesties maar vind je niet terug in ons aanbod.

Contact: Katlyne.DeLeye@stad.gent

Barbara.Sanders@stad.gent

# data[].attributes.body
https://lemniscaat.nl/boeken/kauw-van-jou

# data[].attributes.body
De inhoud van dit pakket bestaat uit:

​

• Het prentenboek 'Tot voorbij de regenboog'

• Knuffelkonijn

• Zorgenkonijntjes

• Knuffelstenen

• Gevoelsmeters

• Herinneringenboekjes

• Knutselbladen om maquette te maken

• Vertelplaten

• Houten regenboog

• Vingerfietsje

• Memo

• Regenboogspel

• Fietsparcours

• Bellenblaaswikkel

• Kriebelveertje van de blauwe vogel

• Kleikaart

• Handleiding met tips en ideeën

• enz...

# data[].attributes.body
Rik is een jongen van acht jaar oud die in zijn fantasiewereld voor zichzelf een superheld heeft ontwikkeld. Hij heeft een eigen kostuum ontworpen en is elke dag “Goede Rik”, de superheld. Je kan bijna stellen dat hij als “gewoon” Rik eerder in een personage moet kruipen dan wanneer hij superheld is. Emma is de kleine zus van Rik en is ernstig ziek. Ze heeft kanker. Rik gelooft er echter in dat hij als superheld zijn zus kan redden. Het verhaal focust zich dan ook voornamelijk op hun relatie en hoe zij omgaan met de ziekte.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
Boats and boating--Equipment and supplies

# data[].attributes.body
https://baeckensbooks.com/producten/mijn-zus-is-mijn-schat/

# data[].attributes.body
Ook in het Farsi ter beschikking - https://www.singeluitgeverijen.nl/querido/boek/granaatappelmeisje/

# data[].attributes.body
Inkijken: https://www.bol.com/nl/nl/p/vaarwel/9200000083997566/?bltgh=sG0u9IiT-BS9NB75fDtNQw.2_9.10.ProductTitle

# data[].attributes.body
https://www.lsamsterdam.nl/boek/briefjes-voor-pelle/

# data[].attributes.body
Vanaf derde graad en ouder

# data[].attributes.body
In dit verhaal wordt grote boom ziek en krijgt hij diverse behandelingen. Hierdoor verliest hij zijn bladeren (bij kankerpatiënten kan dit bijv. de haren zijn). Snuiter reageert hier op diverse manieren op. Een kindje kan zich hiermee identificeren en uitleg krijgen over wat er gebeurt en waarom. Het boek eindigt dat de behandeling aanslaat en Grote boom beter wordt.

# data[].attributes.body
https://www.vierwindstreken.com/product.php?productid=16926

# data[].attributes.body
Ook in het Turks ter beschikking

# data[].attributes.attachment_link.title
Boekenlijst Rouwkoffers van 10 tot 12 jaar

# data[].attributes.body
Voor oudere lezers...

# data[].attributes.body
52 kaarten die het moeilijke wat makkelijker maken. Ze brengen een gesprek op gang.
De Tranenkaarten zijn een mooi hulpmiddel om rouw en verlies bespreekbaar te maken. Ze kunnen zowel in groep als voor een-op-eengesprekken gebruikt worden.

‍

# data[].attributes.body
https://www.semmie.net/Heeft-de-dood-een-kleur

Het blijft een lastig thema, de dood. Toch krijgen we er allemaal mee te maken. Al jong praten over de dood helpt om er, als het op een dag dichtbij komt, beter over te kunnen praten en ermee om te gaan.

Juist door erover te filosoferen, wordt het vanuit allerlei, soms verrassende, kanten bekeken en overdacht, wat tot meer vertrouwdheid met het thema leidt.

De verkennende en onderzoekende houding die filosoferen met zich meebrengt, helpt de dood veilig te bespreken. Het komt daardoor enerzijds niet té dichtbij terwijl het juist wel dichtbij komt omdat het ook over jouw persoonlijke mening gaat. De perfecte paradox.

In 'Heeft de dood een kleur' zitten 50 filosofische vragen over leven en dood. Deze vragen helpen je het thema bespreekbaar te maken met kinderen en jongeren. Ook volwassenen die nog durven denken, kunnen veel plezier én uitdaging vinden in deze vragen.

'Heeft de dood een kleur' is geschikt voor thuis, maar ook voor professionele situaties, zoals in het onderwijs, in coaching of therapie.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Het blijft een lastig thema, de dood. Toch krijgen we er allemaal mee te maken. Al jong praten over de dood helpt om er, als het op een dag dichtbij komt, beter over te kunnen praten en ermee om te gaan.
Juist door erover te filosoferen, wordt het vanuit allerlei, soms verrassende, kanten bekeken en overdacht, wat tot meer vertrouwdheid met het thema leidt.

De verkennende en onderzoekende houding die filosoferen met zich mee brengt helpt de dood veilig te bespreken. Het komt daardoor enerzijds niet té dichtbij terwijl het juist wel dichtbij komt omdat het ook over jouw persoonlijke mening gaat. De perfecte paradox.

In 'Heeft de dood een kleur' zitten 50 filosofische vragen over leven en dood. Deze vragen helpen je het thema bespreekbaar te maken met kinderen en jongeren. Ook volwassenen die nog durven denken, kunnen veel plezier én uitdaging vinden in deze vragen.

'Heeft de dood een kleur' is geschikt voor thuis, maar ook voor professionele situaties, zoals in het onderwijs, in coaching of therapie.

Bekijk ook de variant met echte vragen: Kaartjes van Betekenis.

Uitvoering
50 kaartjes met filosofische vragen en 3 instructiekaartjes.

# data[].attributes.attachment_link.description
Het blijft een lastig thema, de dood. Toch krijgen we er allemaal mee te maken. Al jong praten over de dood helpt om er, als het op een dag dichtbij komt, beter over te kunnen praten en ermee om te gaan.

# data[].attributes.body
Het verlies van een dierbare beleeft iedereen anders. Het raakt je en kan je op verschillende manieren veranderen. Wat wil je koesteren? Hoe ga je om met herinneringen? Waar sta je nu? En wat brengt de toekomst? Wat je met anderen kan delen, gaat niet verloren.

Openhartig Afscheid nodigt uit om met elkaar te delen wat het afscheid betekent voor ieder van jullie. Neem een kaartje uit het doosje en start het gesprek naar aanleiding van vragen zoals bijvoorbeeld:

- Waar ben jij echt dankbaar voor?

- Als je nog één dag kon doorbrengen met degene die je mist, wat zou je dan die dag willen doen?

- Wie heeft je de afgelopen tijd het meest verrast en waarmee of waarom?

- Wat is het mooiste wat degene die er niet meer is heeft nagelaten? Het verlies van een dierbare beleeft iedereen anders. Het raakt je en kan je op verschillende manieren veranderen. Wat wil je koesteren? Hoe ga je om met herinneringen? Waar sta je nu? En wat brengt de toekomst? Wat je met anderen kan delen, gaat niet verloren.

# data[].attributes.body
Zonnekaartjes kun je gebruiken als je te horen hebt gekregen dat een dierbare binnenkort zal sterven. Het zijn kaartjes om in gesprek te gaan en dierbare herinneringen op te halen. Dit kan alleen, of samen met familie en vrienden.

Zonnekaartjes zorgen voor nieuwe gespreksstof. Dit kan waardevolle momenten opleveren. Spelenderwijs leer je elkaar beter kennen en deel je wat je voor elkaar betekent. Zonnekaartjes kan het proces van afscheidnemen ondersteunen. Bovendien kunnen de gesprekken houvast bieden aan de naasten om na het overlijden door te gaan.

De set bevat 40 vragenkaartjes. De vragen zijn divers en verrijkend. Vanaf 6 jaar

# data[].attributes.body
Kaartjes van Betekenis is een toegankelijk kaartspel met 50 vragen die er toe doen. Vragen over afscheid en verlies, over eigen gedachten over de dood, over dat wat belangrijk voor je is. Om samen te bespreken, te beantwoorden en jezelf en anderen beter te leren kennen. Durf jij de vragen te beantwoorden?

De kaartjes zijn verdeeld in 5 categorieën:

Besliskaartjes: wat beslis jij?

Deelkaartjes: jij en de anderen, hoe zit dat?

Denkkaartje: wat denk jij?

Droomkaartjes: wat zijn je dromen en wensen?

Raakkaartjes: jij en verlies, afscheid en rouw

Speel met alle vijf kleuren kaarten, of maak een selectie van de kleuren: aan jou de keuze. Verdeel de kaarten over de spelers. Bepaal zelf hoeveel kaarten iedere speler krijgt. Beantwoord vervolgens één voor één een vraag, of kies de vraag die je wilt beantwoorden.

Enkele voorbeelden: https://www.semmie.net/Kaartjes-van-Betekenis#:~:text=Kaartjes%20van%20Betekenis%20is%20een,anderen%20beter%20te%20leren%20kennen.

# data[].attributes.body
Sterrenkaartjes zijn herinneringskaartjes om dierbare en fijne herinneringen op te halen na het overlijden van iemand van wie je houdt. Dit kan alleen, of samen met familie en vrienden. Dit kan waardevolle momenten opleveren. Sterrenkaartjes zorgen voor nieuwe gespreksstof. Bovendien leer je elkaar én de overledene beter kennen!

De set bevat 40 vragenkaartjes. De vragen zijn speels en luchtig.
De kaarten zijn geschikt voor mensen van 6 tot 100 jaar.

# data[].attributes.headline
Inspiratiekaarten voor omgaan met gemis, rouw en afscheid

# data[].attributes.subject
Inspiratiekaarten voor omgaan met gemis, rouw en afscheid

# data[].attributes.body
De 40 kaarten in deze box zijn een inspirerend hulpmiddel om aandacht te geven aan de gevoelens die jij of een ander ervaart bij rouw of een andere vorm van afscheid. Er zijn:

– Vragen om te overdenken of om met iemand te bespreken
– Troosttips, dingen die je voor jezelf of een ander kunt doen
– Troostuitspraken om je een hart onder de riem te steken
– Creatieve opdrachten, die kunnen helpen bij de verwerking
– Inspirerende illustraties, die troostend kunnen werken.

De inspiratiebox sluit goed aan bij het boek Alles wat was van Stine Jensen, maar je hebt het boek niet nodig om met de kaarten aan de slag te gaan.

# data[].attributes.body
Verlies van een vriend/vriendin.

# data[].attributes.body
Draaiboek omgaan met rouw en verdriet op school

Wanneer een leerling, familielid van een leerling, of leerkracht van de school overlijdt, is de hele klas en school indirect mee betrokken. Omgaan met dit plotse verlies en verdriet is niet altijd vanzelfsprekend. Veel leerkrachten zijn onzeker over hoe ze de leerlingen het best kunnen ondersteunen en zitten nog met tal van vragen.

Rouw in de klas is een draaiboek dat op een laagdrempelige manier een houvast biedt over wat jij als leerkracht kan doen in zulke situaties. Je hoeft niet met de hele klas te werken, sommige kinderen of jongeren hebben meer steun nodig dan anderen en vragen een individuele aanpak.

# data[].attributes.body
Alles wat was gaat over afscheid. Afscheid nemen van een persoon, een situatie, een huisdier, een plek… Alle kinderen krijgen ermee te maken, maar hoe ga je ermee om? Aan de hand van herkenbare situaties, waargebeurde anekdotes en filosofische wijsheden geeft Stine kinderen inzichten en tips om met verlies of verandering om te gaan. Afscheid nemen kan zwaar zijn, maar ook mooi. Want wanneer je afscheid neemt van iets, komt er ook weer ruimte voor iets nieuws.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Talismanneke ontwikkelt fantasievolle projecten in het kader van emotionele opvoeding. Moeilijke onderwerpen bespreekbaar maken helpt om veerkrachtiger in het leven te staan. Daarom ook wil
de vereniging bijdragen aan het versterken van de geluksvoorwaarden door een beroep te doen op verbeeldingskracht. Een fijne ploeg staat klaar om via projecten, lezingen, informatie, publicaties
en andere initiatieven ons doel te bereiken. Dit alles tegen de geringste ecologische en maatschap-pelijke kost.

Nathalie Slosse, oprichtster en bezielster

Nathalie Slosse is geboren in 1976 in Brussel. Na haar studie Klassieke Filologie en een job als lerares Latijn en Grieks, heeft ze gewerkt voor verschillende non-profit organisaties waar ze ideeën en projecten ontwikkelde die verband houden met globale welvaartsverdeling, opvoeding en andere sociaal relevante zaken.

Het begon in april 2007 toen ze als jonge mama te horen kreeg dat ze borstkanker had. Deze ervaring inspireerde haar tot het schrijven van het prentenboek "Grote Boom is ziek". Intussen verschenen nog meer kinderboeken van haar hand. Steeds met het doel grote thema's voor kinderen bespreekbaar te maken.

Sinds 2010 staat ze als vrijwilliger aan het roer van de tweetalige vzw Talismanneke met als missie het bevorderen van geluksvaardigheden door middel van verbeeldingskracht. Nathalie heeft immers aan den lijve ondervonden dat moeilijke omstandigheden inspiratie kunnen leveren voor positieve actie. In 2012 nomineerde het Vlaamse weekblad Libelle haar als "Vrouw met een missie" omwille van haar werk voor de vzw. Acht jaar lang stond ze aan het roer van Talismanneke.

Op 10 november 2018 verloor Nathalie de strijd tegen kanker. Ze wist zovelen te inspireren, dat vandaag een hele ploeg klaar staat om de werking van Talismanneke verder te zetten.

Contact

Stoofstraat 81 B6
1000 Brussel
+32 495 72 24 81
contactformulier

Raad van Bestuur

Agnes Loonis
Leen Van De Velde
Jorane Janssens
Piet Slosse
-maak nader kennis-

Bankgegevens

Rekening bij Triodos bank:
BE 70 5230 8036 9225
(BIC: TRIOBEBB)

Vanwaar komt de naam en het logo van Talismanneke?

Talismanneke staat voor een klein hulpmiddeltje dat geluk kan brengen. Het voelt geruststellend om te weten dat het er is, wanneer het nodig is.
Talismanneke is bescheiden, we kunnen geen wonderen doen.
Talismanneke is speels en heeft een groot hart voor kinderen van alle leeftijden.
Talismanneke doet denken aan een andere 'manneke'... dat in Brussel staat, bekend bij de beide taalgemeenschappen van ons land en zelfs ver daarbuiten.

Het logo van de vzw is geïnspireerd op de "kleine gouden man" een amulet vooral bekend in Scandinavië.

In Scandinavië werd in elk nieuw huis een klein gouden geschenk geplaatst.
Dit moest de bewoners beschermen tegen ongeluk, volgens het principe "goud trekt goud aan".
De offergave had een speciale vorm: een dunne "kleine gouden man". Hij was minder dan 10 millimeter lang en de traditie wilde dat hij in een van de centrale dragende balken van het huis werd geplaatst. Dit ritueel dat huis en haard moest beschermen, ontstond rond het jaar 400.

(Bron: Desmond Morris, De magische kracht van amulet, mascotte en talisman)

# data[].attributes.attachment_link.description
vzw Talismanneke ontwikkelt fantasievolle projecten die helpen om veerkrachtig in het leven te staan door moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken.

# data[].attributes.body
Secundair

# data[].attributes.body
Zelfdoding - Graphic novel