# data[].attributes.headline
Καταστροφή της Χίου

# data[].attributes.subject
Καταστροφή της Χίου

# data[].attributes.body
1. Βαχίτ πασάς, Απομνημονεύματα πολιτικά, έτος 1861
Και εγώ, που είδα με τα μάτια μου όσα έγιναν, ομολογώ ότι οι γκιαούρηδες [=άπιστοι] κάτοικοι του νησιού είχαν πολύ μικρή σχέση με αυτό τον απερίσκεπτο ξεσηκωμό, που τον ξεκίνησαν και ήταν αρχηγοί οι Σάμιοι, οι Ψαριανοί και οι Σπετσιώτες, που ήρθαν με τα καράβια τους και επιτέθηκαν ενάντια στους αθώους Οθωμανούς. Και η τιμωρία που τους βρήκε, το αίμα και τα δάκρυα που χύθηκαν, τα
σπίτια που καταστράφηκαν, οι γειτονιές που κάηκαν ολόκληρες, ήταν τιμωρίες πολύ μεγαλύτερες
από το έγκλημα της απιστίας τους […]. Όσο κράτησαν οι συγκρούσεις πέθαναν 600 μουσουλμάνοι και άλλοι τόσοι πληγώθηκαν ή τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό το νούμερο θέλω να πω με περηφάνια ότι
το πλήρωσαν με τους 1.109 […] ανώτερους κληρικούς, άρχοντες και άλλους αντάρτες, [τους] 25.000 σκοτωμένους με μαχαίρι και τα 5.000 παιδιά και κοπέλες που έγιναν σκλάβοι.

# data[].attributes.body
Πέρασαν δεκαεφτά μέρες […] και ακόμη δεν φάνηκε ο στόλος σ’ αυτά τα νερά.Το Μεσολόγγι βρίσκεται στον έσχατο κίνδυνο. Τα τρόφιμα τελείωσαν και οι κλεισμένοι μέσα στην πόλη έφαγαν όλα σχεδόν τα πίτουρα, όσα υπήρχαν, άρχισαν να τρώνε και γαϊδούρια και έχουν αποφασίσει να φάνε και ποντίκια και, τέλος, να μακελευτούν [=να σκοτωθούν] με τους εχθρούς, παρά να σκύψουν το κεφάλι
σ’ αυτούς […].
Υ.Γ. Και να ξέρετε […] ότι αν ο στόλος […] και τα έξω στρατεύματα […] δεν
τρέξουν, σύμφωνα με τις διαταγές που πήραν, να χτυπήσουν τον εχθρό μέσα
σ’ αυτή τη βδομάδα, το Μεσολόγγι δεν έχει πια να ελπίζει παρά μονάχα στο
Θεό.
Απόσπασμα από αναφορά της Επιτροπής της Διευθύνουσας τη Δυτική Στερεά Ελλάδα,
23 Μαρτίου 1826
Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα

# data[].attributes.headline
Φιλική Εταιρεία

# data[].attributes.subject
Φιλική Εταιρεία

# data[].attributes.body
1. Απόσπασμα από τον Όρκο των Φιλικών,

μεταξύ των ετών 1814–1821

Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα

Ορκίζομαι στον αληθινό Θεό με τη θέλησή μου ότι

θα είμαι πάντα πιστός στην Εταιρία σε όλα. Δε θα

φανερώσω τίποτα ούτε από τα σημάδια της ούτε

από τα έγγραφά της ούτε θα δώσω [αφορμή] να

καταλάβουν κάποιοι ότι ξέρω κάτι για όλα αυτά, μήτε

συγγενής μου μήτε ο εξομολόγος μου μήτε φίλος

μου […]. Και αν κάποια στιγμή ξεχάσω τις δυστυχίες

σου [πατρίδα μου] και δεν κάνω το χρέος μου, ο […]

θάνατος να είναι η τιμωρία μου και η πληρωμή για

το σφάλμα μου, για να μη μολύνω την ιερή Εταιρία

σου με τη συμμετοχή μου.

2. Απόσπασμα από γράμμα του Σταμάτη Κουμπάρη, έτος 1820

Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα

Άρχισα να βάζω στη Φιλική Εταιρία κάθε Έλληνα. Και ο καθένας

που έμπαινε [=που γινόταν μέλος της] την επόμενη μέρα έφερνε

τους συγγενείς και τους φίλους του. Έτσι, μέσα σε 24 ώρες το

έμαθε όλη η Οδησσός και τρέχανε στο δωμάτιό μου και μονομιάς

τους όρκιζα όλους μαζί […] και ο καθένας τους πρόσφερε χρήμα-

τα, όσα ήθελε και μπορούσε, κι εγώ έδινα στον καθένα απόδειξη

για τα χρήματα που μου έδινε. Και τα χρήματα που μάζευα τα

έδινα στον ταμία της Εταιρίας.

# data[].attributes.headline
Οι πρώτες σκέψεις/αντιδράσεις

# data[].attributes.subject
Οι πρώτες σκέψεις/αντιδράσεις

# data[].attributes.body
1.Απόσπασμα από την προκήρυξη του Αλέξανδρου Υψηλάντη
Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος, 24 Φεβρουαρίου1821
Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα)

Ήρθε η ώρα, άντρες Έλληνες! Εδώ και καιρό οι λαοί στην Ευρώπη πολεμούν για τα δικαιώματα και την
ελευθερία τους. Αυτοί, αν και [είναι] ελεύθεροι, προσπάθησαν με όλες τους τις δυνάμεις να αυξήσουν
την ελευθερία τους και μας προσκαλούν να τους μιμηθούμε […]. Οι αδελφοί και φίλοι μας είναι παντού
έτοιμοι, οι Σέρβοι, οι Σουλιώτες και όλη η Ήπειρος με το όπλο στο χέρι μάς περιμένει. Ας ενωθούμε
λοιπόν μ’ ενθουσιασμό! Η πατρίδα μάς προσκαλεί! […]. Οι φωτισμένοι λαοί της Ευρώπης […], γεμάτοι
από ευγνωμοσύνη για όσα καλά τους προσφέρανε οι πρόγονοί μας, επιθυμούν την ελευθερία της
Ελλάδας […]. Πολλοί φιλελεύθεροι από αυτούς θέλουν να έρθουν να αγωνιστούν μαζί μας. Κινηθείτε,
φίλοι, και τότε θα δείτε ένα ισχυρό κράτος [=τη Ρωσία] να υπερασπίζεται το δίκιο μας […]. Στα όπλα
λοιπόν, φίλοι, η πατρίδα μάς φωνάζει!
Αλέξανδρος Υψηλάντης
Στις 24 Φεβρουαρίου 1821, στο γενικό στρατόπεδο του Ιασίου

2. Παλαιών Πατρών Γερμανός, Απομνημονεύματα, έτος 1827
Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα

Οι προεστοί της Πελοποννήσου […] πήγαν στη Βοστίτσα, […] [όπου]
εξέτασαν με πολύ μεγάλη προσοχή [αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες για την Επανάσταση]. Είδαν λοιπόν ότι οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν καν ιδέα για αυτό το πράγμα [την Επανάσταση] και ότι είναι ανοησία να επαναστατήσει μόνη της η Πελοπόννησος, επειδή το
έκανε και παλιότερα και έπαθε πάρα πολλά […] και ότι δεν ξέρουν
πώς θα αντιδράσουν τα ευρωπαϊκά κράτη, και ειδικά η Ρωσία, και ότι λείπουν όλα τα απαραίτητα […]. Αφού εξέτασαν και σε τι κατάσταση βρισκόταν το έθνος, όλοι τους συμφώνησαν ότι ο καιρός δεν είναι κατάλληλος […] και [αποφάσισαν] να δοκιμάσουν αργότερα και με καλύτερη οργάνωση.

3. Διακήρυξη της Εθνικής Συνέλευσης, έτος 1822
Ο πόλεμος μας ενάντια στους [Οθωμανούς] [...] είναι πόλεμος
εθνικός, πόλεμος ιερός. Πολεμήσαμε με μόνο σκοπό να ξαναπάρουμε την ελευθερία μας, την ιδιοκτησία, την τιμή που αξίζαμε. Όλα αυτά, που τα χαίρονται σήμερα όλοι οι γειτονικοί λαοί στην Ευρώπη
οι οποίοι κυβερνιούνται από δίκαιους νόμους, προσπάθησε να τα αφαιρέσει από εμάς η σκληρή […] οθωμανική τυραννία.

Απόδοση στη σύγχρονη γλώσσα

# data[].attributes.body
Κρίστιαν Μίλερ, Ταξίδι στην Ελλάδα και τα Ιόνια νησιά, έτος 1822
Επιθυμώ να πολεμήσω μαζί με τους Έλληνες και, εάν πρέπει, να πεθάνω για να αποδείξω σ’ αυτούς την
ευγνωμοσύνη μου για τις ευγενικές και υψηλές ιδέες που έμαθα από τους προγόνους τους. Όμως θα ήθελα
να προλάβω να δω να παίρνουμε την Ακρόπολη των Αθηνών, τα Προπύλαια και τον Παρθενώνα […] και να
σκοτωθώ εκεί, μπροστά σε αυτά τα μνημεία. Μέχρι την τελευταία μου πνοή θα ακολουθώ πνευματικά τους
άντρες εκείνους που με τα θεϊκά τους έργα και τις ηρωικές τους πράξεις έδωσαν νόημα στη ζωή μου […].
Με ευχαρίστηση θα πεθάνω πάνω σ’ αυτή τη γη που αγωνίζεται να ξανακερδίσει την ελευθερία της.

# data[].attributes.attachment_link.title
Τρόποι βοήθειας των Φιλελλήνων