# data[].attributes.body
Wanneer wijkt iemand af van de normale norm volgens jou?
Naar mijn mening is normaal nogal breed, want iedereen komt op andere punten in hun leven voor bepaalde keuzes te staan en door bepaalde keuzes die je maakt en bepaalde gebeurtenissen kan je ineens gaan afwijken van wat normaal word gevonden terwijl je daarvoor altijd een heel doorsnee mens bent geweest. Ik denk dat je afwijkt van de norm wanneer je niet meer voor jezelf kan zorgen, of een bepaalde mate van ondersteuning nodig hebt door je geestelijke gezondheid. Ik vind namelijk dat mensen die gediagnostiseerd zijn met bijvoorbeeld ADHD, die hebben toch een kruisje bij hun naam en wijken daardoor, zwart-wit gezien af van de norm, maar als deze mensen volledig zelfstandig voor zichzelf kunnen zorgen en, als ze medicatie hebben, die gebruiken op de momenten dat zij dat nodig hebben dan wijken ze naar mijn mening niet af van iemand die niets heeft of iemand die een medicijn gebruikt tegen een niet-geestesziekte.

Hoe ga ik om met mensen die afwijken van de norm?
Deze mensen probeer ik te helpen met bijvoorbeeld iets uitleggen als ik zo iemand zie bij de ticket automaat bij NS die het niet helemaal lijkt te begrijpen. Verder als ik zulke mensen tegenkom op straat behandel ik ze gewoon als ieder ander, ik zeg gedag als ze gedag tegen mij zeggen en als ze wat vragen zal ik netjes antwoord geven en verder zal ik ze laten leven zoals zij leven, zolang de mensen geen gevaar vormen voor zichzelf en anderen zal ik ze gewoon zoals iedere andere voorbijganger voorbij laten gaan.
Daar in tegen heb ik van dichtbij ook te maken met mensen die afwijken van de norm, die behandel ik wel anders dan anderen. Bijvoorbeeld mijn broertje die door mij word behandeld zoals ik heb geleerd dat goed voor hem is, hij heeft PDD-NOS, ADHD en hij is extreem laag begaafd, we behandelen hem thuis met een hele heldere structuur, waardoor hij snapt wat we bedoelen en het eigenlijk altijd goed gaat.

# data[].attributes.body
Tijdens de werkweek heb ik met mijn klas een bezoek gebracht aan de Arkin herstelkliniek Domselaar. Dit is een kliniek voor mensen die vanuit een opname in een GGZ instelling weer willen integreren in de maatschappij maar in bepaalde dingen nog niet handig zijn. Ze leren hier allerlei basis vaardig heden opnieuw zoals; koken, hun bed opmaken en opruimen. Tijdens hun verblijf in deze herstelkliniek is het de bedoeling dat de mensen weer aan het werk gaan en een gewoon leven opbouwen buiten de kliniek waardoor ze snel re-integreren en de kliniek kunnen verlaten.

Binnen deze kliniek zijn verschillende soorten disciplines aan het werk zowel HBO als MBO verpleegkundigen, ervaringsdeskundigen en natuurlijk een management team. Bij deze herstelkliniek werken geen behandelaars, maar er word nauw samengewerkt met de behandelaars van de cliënten en er is ook geregeld contact met een team van de ambulante zorg dat ook helpt bij het re-integreren van de cliënten.

De indruk die ik kreeg van de rol en taken van een verpleegkundige in deze setting is dat ze eigenlijk niet zoveel hoeven te doen, behalve af en toe helpen opruimen, in de gaten houden of het goed gaat met alle cliënten en of ze hun medicijnen wel innemen.

De indruk die ik heb van deze kliniek is dat het erg rustig aan gaat allemaal, iets war mij niet aanspreekt omdat ik er niet van hou als ik het gevoel heb dat ik overbodig ben.