# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) została powołana do życia w czerwcu 1945 r. i stała się pierwszą instytucją o charakterze rządowym, która za jeden z celów swej działalności uznała ochronę podstawowych praw i wolności. W konsekwencji w ramach ONZ oraz jej wyspecjalizowanych organizacji powstał uniwersalny system ochrony praw człowieka. Uniwersalizm ONZ przejawia się z jednej strony w członkostwie - obecnie należą do niej 193 państwa, a więc niemal wszystkie istniejące, z drugiej zaś w praktycznej działalności ONZ. Organizacja zajmuje się bowiem ochroną wszystkich generacji praw człowieka oraz wszelkich kategorii osób narażonych na naruszenia podstawowych praw i wolności. Uniwersalny system ochrony praw człowieka ONZ stanowi jedyny tego typu system (żaden inny nie ma cech systemu uniwersalnego). Uniwersalizm daje możliwość tworzenia norm politycznych, moralnych i prawnych oraz mechanizmów kontrolnych z zakresu praw człowieka, którym poddana jest cała społeczność międzynarodowa.

Podstawą działalności ONZ jest Karta Narodów Zjednoczonych, podpisana 26 czerwca 1945 r. (weszła w życie 24 października 1945 r.). Najważniejsze postanowienia dotyczące praw człowieka znajdują się w art. 1. Określono w nim cele ONZ, a wśród nich, obok utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa oraz rozwijania przyjaznych stosunków między narodami, zapisano konieczność współpracy państw w dziedzinie ochrony praw człowieka. W kolejnych latach cel ten interpretowano dość szeroko w połączeniu z najważniejszym celem, a mianowicie utrzymaniem międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.

W Karcie Narodów Zjednoczonych nie zdefiniowano pojęcia praw człowieka ani nie zapisano ich katalogu. Zapisano natomiast zasadę niedyskryminacji i ogólne gwarancje dotyczące popierania podstawowych praw i wolności. Postanowienia dotyczące poszanowania praw człowieka znalazły się również w rozdziałach określających kompetencje głównych organów Organizacji.

Mimo nielicznych zapisów ściśle odnoszących się do praw człowieka należy podkreślić, że Karta jest najważniejszą umową międzynarodową. Tym samym przepisy dotyczące praw człowieka mają dla społeczności międzynarodowej szczególną wartość.

Powszechna deklaracja praw człowieka uznawana jest za fundament ochrony praw człowieka, mimo że nie jest prawnie wiążąca (tzn., że na jej podstawie nie można bezpośrednio ukarać państwa za łamane zawartych w niej praw). Zapoznaj się z powodami, dla których tak wysoko oceniana jest jej rola.
Powszechna deklaracja praw człowieka:

była pierwszym powojennym międzynarodowym dokumentem z zakresu praw człowieka zawierającym katalog praw i wolności,

stała się wzorcem zapisywania katalogu praw I i II generacji,

rozpoczęła proces kodyfikacji prawa międzynarodowego w dziedzinie praw człowieka,

przygotowywała państwa na przyjęcie kolejnych dokumentów, już prawnie wiążących.

O znaczeniu deklaracji świadczy też to, że wypracowane w późniejszym okresie dokumenty odwołują się do jej postanowień, a 10 grudnia co roku obchodzimy Międzynarodowy Dzień Praw Człowieka.

Przyjęcie Powszechnej deklaracji praw człowieka było wielkim osiągnięciem państw skupionych w ONZ. Na kolejny duży sukces musieliśmy czekać aż 18 lat. Tyle bowiem trwały prace nad Międzynarodowymi paktami praw człowieka. Składają się na nie: Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych oraz Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych. Obydwa dokumenty zostały przyjęte przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 16 grudnia 1966 roku. Pakty, inaczej niż Powszechna deklaracja praw człowieka, pod względem formalnoprawnym są wiążącymi umowami międzynarodowymi. Z tego powodu tak długo trwały nad nimi prace, co też jest ich głównym wyróżnikiem.

Wraz z Powszechną deklaracją praw człowieka pakty stanowią Międzynarodową kartę praw człowieka.

Katalog praw i wolności zagwarantowanych w Międzynarodowych paktach praw człowieka:
Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych:
Pakty zostały ratyfikowane przez ponad 160 państw, a więc znaczną większość społeczności międzynarodowej. Polska przyjęła je 18 marca 1977 roku.

Protokoły do Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych
I protokół (16.12.1966)
Na podstawie tego dokumentu osoby fizyczne mogą składać zawiadomienia do Komitetu Praw Człowieka o naruszeniach praw dokonanych przez państwo, a zagwarantowanych w pakcie. Protokół wszedł w życie 23 marca 1976 roku.
II protokół (15.12.1989)
Drugi protokół fakultatywny do paktu został uchwalony 15 grudnia 1989 roku i dotyczy zniesienia kary śmierci. Na jego podstawie państwa mogą orzekać i wykonywać karę śmierci jedynie w czasie wojny. Wszedł w życie 11 lipca 1991 roku.

Protokół do Międzynarodowego paktu praw gospodarczych (10.12.2008) Protokół został przyjęty jednomyślnie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ. Na jego podstawie jednostki mają możliwość składania zawiadomień o naruszeniach praw i wolności zapisanych w pakcie. Protokół został otwarty do podpisu dla państw - stron paktu 8 grudnia 2008 r., wszedł w życie 5 maja 2013 r. Ratyfikowało go tylko 11 państw. Polski na razie nie ma w tym gronie.

Konwencja o prawach dziecka została przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne 20 listopada 1989 roku (weszła w życie w 1990 roku). Do tej pory zatwierdziły ją 193 państwa - ma największą liczbę ratyfikacji w kwestii praw człowieka. Polska podpisała Konwencję o prawach dziecka 7 stycznia 1991 roku. Warto podkreślić, że Polska była inicjatorem powstania tej konwencji.
Dokument stanowi, że dzieckiem jest każda osoba poniżej 18. roku życia, oraz zawiera zasady postępowania wobec dzieci, katalog ich praw i wolności. Przepisy zawarte w Konwencji o prawach dziecka są podstawą działalności UNICEF‑u, czyli organizacji humanitarnej będącej częścią systemu ONZ

dzieci nie wolno dyskryminować z powodu przynależności rasowej, koloru skóry, płci, języka, religii, poglądów politycznych lub innych, narodowego lub społecznego pochodzenia, cenzusu majątkowego, urodzenia oraz jakichkolwiek innych powodów,

dzieci mają prawo do szczególnej troski i pomocy,

dziecko dla pełnego i harmonijnego rozwoju swojej osobowości powinno wychowywać się w środowisku rodzinnym, w atmosferze szczęścia, miłości i zrozumienia,

dziecko jest indywidualnie ukształtowaną jednostką,

dziecko wymaga szczególnej troski, ze względu na niedojrzałość fizyczną i umysłową,

dzieci żyjące w wyjątkowo trudnych warunkach wymagają szczególnej troski.

Na straży przestrzegania przez państwa praw zagwarantowanych w wymienionej konwencji stoi Komitet Praw Dziecka (KPD). Do Konwencji o prawach dziecka przyjęto trzy protokoły dodatkowe:

1. W sprawie udziału dzieci w konfliktach zbrojnych (przyjęty 25 maja 2000 roku),

2. W sprawie handlu dziećmi, dziecięcej prostytucji i dziecięcej pornografii (przyjęty 25 maja 2000 roku),

3. W sprawie możliwości składania zawiadomień do KPD o naruszeniu praw i wolności zagwarantowanych w Konwencji (przyjęty 19 grudnia 2011 roku, nie wszedł jeszcze w życie). Polska ratyfikowała dwa pierwsze protokoły dodatkowe w 2005 roku.

W ramach ONZ przyjęto wiele regulacji dotyczących poszczególnych praw lub ochrony konkretnych grup. Wśród najważniejszych konwencji wynegocjowanych na forum ONZ, oprócz Powszechnej deklaracji praw człowieka, paktów czy Konwencji o prawach dziecka, wymienić można, m.in.:

Do organów głównych ONZ zaliczamy: Zgromadzenie Ogólne, Radę Gospodarczą i Społeczno, Radę Bezpieczeństwa, Sekretarza Generalnego oraz Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości. Wszystkie te organy podejmują określone działania na rzecz praw człowieka. Zgromadzenie Ogólne i Rada Społeczno‑Gospodarcza inicjują badania i udzielają państwom zaleceń. Ponadto Zgromadzenie Ogólne przyjmuje deklaracje i konwencje. Konwencje są następnie ratyfikowane przez państwa. Organem pomocniczym Zgromadzenia jest Rada Praw Człowieka. Rada Społeczno‑Gospodarcza omawia przede wszystkim kwestie związane z prawami II generacji.

Zasadnicza rola Rady Bezpieczeństwa polega na reagowaniu na zagrożenia dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Wiele zagrożeń tego typu jest konsekwencją naruszeń praw człowieka. W takich sytuacjach organ ten może podjąć odpowiednie działania, łącznie z możliwością zastosowania sankcji. Przykładem zastosowania sankcji w obronie praw człowieka przez Radę Bezpieczeństwa było ustanowienia strefy zakazu lotów w Libii w 2011 roku. Innym przykładem działań Rady Bezpieczeństwa na rzecz ochrony praw człowieka było powołanie dwóch międzynarodowych trybunałów do spraw zbrodni w Rwandzie i byłej Jugosławii.

Kwestiami związanymi z przestrzeganiem praw człowieka może zajmować się również Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości, który rozpatruje skargi państw w kwestii praw człowieka. Jego orzeczenia dotyczyły m.in. prawa narodów do samostanowienia czy ludobójstwa.

Rada Praw Człowieka jest organem pomocniczym Zgromadzenia Ogólnego. W 2006 roku zastąpiła istniejącą od 1946 roku Komisję Praw Człowieka. Przyczyną rozwiązania komisji było jej upolitycznienie i związany z tym brak efektywności. Rada składa się z 47 członków (przedstawicieli państw) wybieranych przez Zgromadzenie Ogólne. Jej kadencja trwa 3 lata, przy czym co roku ustępuje 1/3 składu (system rotacyjny). Obowiązuje w niej zasada sprawiedliwego podziału geograficznego miejsc, dlatego z rejonu Afryki wybieranych jest 13 państw, z Azji - 13, z Ameryki Łacińskiej i Karaibów - 8, z Europy Wschodniej - 6, z Europy Zachodniej i reszty świata - 7.

Rada spotyka się na trzech sesjach zwyczajnych w ciągu roku. Ponadto może spotykać się na sesjach nadzwyczajnych. Państwa w niej zasiadające powinny mieć duże osiągnięcia w kwestii praw człowieka oraz winny przestrzegać międzynarodowych standardów w tej sprawie.

Najważniejszym zadaniem omawianego organu jest reagowanie na naruszenia praw człowieka, zwłaszcza tych na dużą skalę (masowe naruszenia praw człowieka).
Działania Rady Praw Człowieka:

uruchamia specjalne procedury,

powołuje specjalnych sprawozdawców,

organizuje Powszechny Przegląd Okresowy (Universal Periodic Review - UPR), w którego ramach wszystkie państwa członkowskie ONZ poddane są kontroli wypełniania standardów praw człowieka,

w wypadku stwierdzenia masowych naruszeń praw człowieka Rada przedstawia państwom zalecenia i/lub przyjmuje rezolucję potępiającą.

Największym mankamentem Rady Praw Człowieka jest to, że zasiadają w niej przedstawiciele państw, a nie niezależni funkcjonariusze. Sprzyja to upolitycznieniu podejmowanych decyzji. Przedmiotem krytyki są także jej składy w poszczególnych kadencjach. Zasiadali w niej bowiem przedstawiciele krajów powszechnie uznawanych za poważnych naruszycieli praw człowieka (np. Chiny, Federacja Rosyjska, Arabia Saudyjska, Pakistan czy Kuba).

Niektóre umowy przyjmowane przez ONZ w kwestii praw człowieka powołują do życia specjalne organy kontrolne. Nazywamy je organami konwencyjnymi lub organami traktatowymi. Ich głównym zadaniem jest kontrola, czy państwa‑strony danej konwencji nie naruszają zapisanych w niej praw i wolności. Obecnie istnieje dziewięć tego typu organów.

Komitety mają zróżnicowany skład i kompetencje. Ich wspólną cechą jest to, że członkowie wchodzący w skład komitetów są niezależni od państw. Komitety uznawane są za jedne z najefektywniejszych organów kontrolnych w systemie ONZ, mimo że nie mają charakteru sądowego i wydają jedynie niewiążące zalecenia i opinie.
Funkcje komitetów

interpretacje traktatów,

przyjmowanie komentarzy i rekomendacji,

rozpatrywanie zawiadomień o indywidualnych naruszeniach praw człowieka,

rozpatrywanie sprawozdań państw.

Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców

Urząd Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców (ang. United Nations High Commissioner for Refugees, UNHCR) został powołany w 1950 roku. Jego zadaniem jest sprawowanie międzynarodowej opieki nad uchodźcami i działanie na rzecz trwałego rozwiązania problemu osób, które musiały opuścić miejsce swojego zamieszkania z obawy przed prześladowaniem. Jego misja ma charakter humanitarny i apolityczny. Zadania realizowane przez UNHCR mają bardzo szeroki zakres. W krajach objętych konfliktami zbrojnymi organizacja udziela pomocy rzeszom uchodźców oraz koordynuje międzynarodową pomoc humanitarną, świadczoną wszystkim ofiarom konfliktu.

Obecnie globalna liczba osób przymusowo przesiedlonych wynosi ponad 51,2 mln. UNHCR otacza opieką ponad 15 mln z nich. Prawie 26 mln stanowią uchodźcy wewnętrzni, czyli osoby, które zmuszone były z różnych przyczyn (konflikty, prześladowania, klęski żywiołowe) do opuszczenia miejsca zamieszkania, ale pozostają w granicach kraju pochodzenia.

Siedzibą główną urzędu Wysokiego Komisarza do spraw Uchodźców jest Genewa.

Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka

Urząd Wysokiego Komisarza NZ do spraw Praw Człowieka (ang. United Nations High Commissioner for Human Rights, UNHCHR) został powołany w grudniu 1993 roku. Komisarz ów występuje w randze zastępcy Sekretarza Generalnego ONZ. Jest urzędnikiem odpowiedzialnym za koordynację prac w ramach ONZ w kwestii praw człowieka. Ponadto zajmuje się promocją praw człowieka oraz rozwojem współpracy z państwami członkowskimi i organizacjami pozarządowymi. Ważną jego funkcją jest zapobieganie naruszeniom praw człowieka oraz reagowanie na nie.

Siedzibą urzędu Wysokiego Komisarza jest Genewa.

W ONZ udało się powołać także kilka ważnych trybunałów działających na rzecz praw człowieka. W 1998 r. przedstawiciele państw uchwalili traktat rzymski. Na jego podstawie został powołany Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK). Traktat rzymski nie został ratyfikowany przez Stany Zjednoczone, Federację Rosyjską, Chiny i Izrael, co obniża rangę MTK.

Trybunał sądzi osoby fizyczne, a nie państwa; obecnie MTK sądzi zbrodnie ludobójstwa, zbrodnie przeciwko ludzkości i zbrodnie wojenne

Powszechny system ochrony praw człowieka powstał w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych po II wojnie światowej. Jest to jedyny uniwersalny system, jaki do tej pory udało się stworzyć. Mimo licznych mankamentów, takich jak: długi proces tworzenia aktów prawnych, słabe mechanizmy kontrolne, brak woli państw, aby wymuszać przestrzeganie praw człowieka wśród naruszycieli, system ten dla wielu krajów jest jedynym dostępnym. Dotyczy to szczególnie państw azjatyckich. Na kontynencie tym nie powstał żaden regionalny system ochrony praw człowieka. Oznacza to, że dla państw azjatyckich międzynarodowe standardy ochrony praw człowieka wyznacza ONZ.

# data[].attributes.attachment_link.title
Uniwersalny system ochrony praw człowieka

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał składa się z sekcji: "Uniwersalny system Organizacji Narodów Zjednoczonych", "Podstawowe akty prawne", "Powszechna deklaracja praw człowieka", "Międzynarodowe pakty praw człowieka", "Konwencja o prawach dziecka", "Inne dokumenty ONZ dotyczące praw człowieka", "Organy zajmujące się ochroną praw człowieka", "Rada Praw Człowieka", "Organy konwencyjne", "Wysocy komisarze", "Trybunały", "Podsumowanie".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Baza Internetowy System Aktów Prawnych - ISAP zawiera opisy bibliograficzne i teksty aktów prawnych opublikowanych w wydawnictwach urzędowych: Dzienniku Ustaw oraz Monitorze Polskim, wydawanych przez Prezesa Rady Ministrów.

Uwaga!

Nie dokonujemy wyszukiwania na zamówienie, a jedynie udostępniamy swoje zasoby. Nie interpretujemy obowiązujących przepisów jak również nie udzielamy wyjaśnień w sprawach związanych z ich stosowaniem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

# data[].attributes.attachment_link.description
Baza Internetowy System Aktów Prawnych - ISAP zawiera opisy bibliograficzne i teksty aktów prawnych opublikowanych w wydawnictwach urzędowych: Dzienniku Ustaw oraz Monitorze Polskim, wydawanych przez Prezesa Rady Ministrów. Uwaga! Nie dokonujemy wyszukiwania na zamówienie, a jedynie udostępniamy swoje zasoby. Nie interpretujemy obowiązujących przepisów jak również nie udzielamy wyjaśnień w sprawach związanych z ich stosowaniem.

# data[].attributes.attachment_link.title
Chłopcy z Placu Broni - Kocham Wolność [remastering video]

# data[].attributes.attachment_link.description
Chłopcy z Placu Broni - Kocham Wolność [remastering video] Open Your Mind

# data[].attributes.attachment_link.description
Lombard- Przeżyj to sam Na życie patrzysz bez emocji ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Działalność polskich doradców w Afganistanie

Polscy doradcy wojskowi w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Islamskiej Republiki Afganistanu płk Roman Utracki i ppłk Marcin Hołowiecki wraz z zespołem przedstawicieli dowództwa misji NATO Resolute Support uczestniczyli w wizycie roboczej w National Logistics Center (NLC) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (MSW) położonym w dystrykcie Wardak.

Celem wizyty było zapoznanie nowego kierownictwa Combined Security Transition Command - Afghanistan (Sustainmnet) z funkcjonującym w MSW łańcuchem dostaw oraz stanem wdrożenia systemu informatycznego do zarządzania systemem dostaw zaopatrzenia Core IMS. Aktualnie polscy doradcy pracują nad stworzeniem w strukturze MSW etatowego biura (Program Management Office), które będzie koordynowało implementację systemu do poziomu batalionu oraz szeroko rozumiany proces zarządzania systemami informatycznymi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Projekt polskich doradców uzyskał akceptację przedstawicieli MSW oraz CSTC-A.

Polscy żołnierze pracują również nad propozycją struktury organizacyjnej oraz opracowaniem zakresów obowiązków, które będą analizowane w ramach grupy roboczej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Wdrożenie systemu Core IMS jest kluczowym przedsięwzięciem mającym stworzyć warunki do instytucjonalizacji oraz uporządkowania systemu zarządzania majątkiem dwóch ministerstw (spraw wewnętrznych i obrony narodowej), a także przeciwdziałać korupcji.

Tekst: płk Roman Utracki

autor zdjęć: płk Roman Utracki

# data[].attributes.attachment_link.title
Działalność polskich doradców w Afganistanie

# data[].attributes.attachment_link.description
Działalność polskich doradców w Afganistanie Polscy doradcy wojskowi w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Islamskiej Republiki Afganistanu płk Roman Utracki i ppłk Marcin Hołowiecki wraz z zespołem przedstawicieli dowództwa misji NATO Resolute Support uczestniczyli w wizycie roboczej w National Logistics Center (NLC) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (MSW) położonym w dystrykcie Wardak.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
- Przez pół roku powinniśmy z Afgańczykami spać, szkolić się i walczyć ramię w ramię, takie są zasady - mówi ppłk Roman Utracki, dowódca 6. batalionu dowodzenia z Krakowa, podczas VI zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego szef OMLT (Operational Mentor and Liaison Team), Zespołu Doradczo-Łącznikowego ds. Afgańskiej Narodowej Armii (ANA).

- Przez pół roku powinniśmy z Afgańczykami spać, szkolić się i walczyć ramię w ramię, takie są zasady - mówi ppłk Roman Utracki, dowódca 6. batalionu dowodzenia z Krakowa, podczas VI zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego szef OMLT (Operational Mentor and Liaison Team), Zespołu Doradczo-Łącznikowego ds. Afgańskiej Narodowej Armii (ANA). - Przez pół roku powinniśmy z Afgańczykami spać, szkolić się i walczyć ramię w ramię, takie są zasady - mówi ppłk Roman Utracki, dowódca 6. batalionu dowodzenia z Krakowa, podczas VI zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego szef OMLT (Operational Mentor and Liaison Team), Zespołu Doradczo-Łącznikowego ds. Afgańskiej Narodowej Armii (ANA).

Chcesz więcej?

Kup prenumeratę cyfrową i ciesz się nieograniczonym dostępem do najlepszych artykułów w jednym miejscu
Subskrybuj
Masz już dostęp? Zaloguj się

# data[].attributes.attachment_link.description
Przez pół roku powinniśmy z Afgańczykami spać, szkolić się i walczyć ramię w ramię, takie są zasady - mówi ppłk Roman Utracki, dowódca 6. batalionu dowodzenia z Krakowa, podczas VI zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego szef OMLT (Operational Mentor and Liaison Team), Zespołu Doradczo-Łącznikowego ds. Afgańskiej Narodowej Armii (ANA).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zarząd Planowania Użycia Sił Zbrojnych i Szkolenia - P3/P7 (ZPUSZiS-P3/P7) zorganizował i przeprowadził w dniach 11-12.12.2018 r. warsztaty pionów operacyjnych Sił Zbrojnych RP pk. "OPERATOR-18".

Tematem spotkania było „Funkcjonowanie pionów operacyjnych w ramach nowego systemu kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP".

Celem warsztatów było zdefiniowanie uwarunkowań i sposobów realizacji zadań w podobszarach funkcjonalnych operacyjnej działalności Sił Zbrojnych RP w 2019 r., w świetle zmian systemu kierowania i dowodzenia SZ RP. Efektem spotkania było również sprecyzowanie zmian w relacjach kierowania i współdziałania pomiędzy ZPUSZiS-P3/P7 a dowództwami Rodzajów Sił Zbrojnych i Inspektoratem Wsparcia Sił Zbrojnych oraz innymi podmiotami resortu obrony narodowej.

Ponadto, podczas pracy w grupach tematycznych kontynuowano dyskusje na temat wykorzystania wniosków wypracowanych w ramach warsztatów przeprowadzonych w dniach 5-7.11.2018 r. nt. „Reorganizacja systemu kierowania i dowodzenia SZ RP".

W przedsięwzięciu, które odbyło się w Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych w Bydgoszczy, uczestniczyła kadra pionów operacyjnych Sił Zbrojnych RP z Dowództwa Generalnego RSZ, Dowództwa Operacyjnego RSZ, Wojsk Obrony Terytorialnej, Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwa Garnizonu Warszawa, Komendy Głównej Żandarmerii Wojskowej oraz przedstawiciele innych komórek i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej.

Całością przedsięwzięcia kierował Zastępca ZPUSZiS-P3/P7 płk dypl. Cezary Janowski.

Warsztaty pk. „OPERATOR-18" odbyły się w ramach panelu ogólnego, który prowadził płk Roman Utracki oraz grup tematycznych, którym przewodniczyli:

- Planowanie użycia Sił Zbrojnych - płk Sławomir Kita;
- Przygotowanie Sił Zbrojnych do udziału w misjach i operacjach międzynarodowych - ppłk Krzysztof Stępień;
- Zarządzanie kryzysowe - płk Jan Barnicki;
- Gotowość mobilizacyjna i bojowa - płk Marek Sosnowski;
- Systemy funkcjonalne i targeting - płk Przemysław Ziętalak;
- Odzyskiwanie izolowanego personelu - ppłk Zbigniew Zblewski;
- Operacje informacyjne i operacje psychologiczne - ppłk Rafał Zgryziewicz;
- Współpraca cywilno-wojskowa - ppłk Edward Gubernat;
- Działania militarne w cyberprzestrzeni - płk Przemysław Przybylak.

Wymiana poglądów i doświadczeń podczas warsztatów pozwoliła na wypracowanie wniosków, które posłużą do dalszego doskonalenia funkcjonowania pionów operacyjnych Sił Zbrojnych RP w ramach nowego systemu kierowania i dowodzenia.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
made by Marcin Kuhiwczak & Piotr Makuracki|design by Patryk Rydzyk|www.czst.wp.mil.pl|2010

# data[].attributes.attachment_link.title
..:: Sztab Generalny Wojska Polskiego :: Aktualności ::..

# data[].attributes.attachment_link.description
Zarząd Planowania Użycia Sił Zbrojnych i Szkolenia - P3/P7 (ZPUSZiS-P3/P7) zorganizował i przeprowadził w dniach 11-12.12.2018 r. warsztaty pionów operacyjnych Sił Zbrojnych RP pk. "OPERATOR-18". Tematem spotkania było „Funkcjonowanie pionów operacyjnych w ramach nowego systemu kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP".

# data[].attributes.attachment_link.title
Kobranocka - I nikomu nie wolno się z tego śmiać

# data[].attributes.attachment_link.title
Katyń [1080p] [pl, ru, en, fr, bg, vi, el, es, nl, pt, ro, sr, sl, tr, fi, hr, cs subtitles]

# data[].attributes.attachment_link.title
Obywatel G.C. - Nie pytaj o Polskę (oryginalny teledysk)

# data[].attributes.attachment_link.title
Sztywny Pal Azji   Nie Gniewaj Się Na Mnie Polsko

# data[].attributes.attachment_link.title
Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o Konstytucji

# data[].attributes.attachment_link.description
Wrzesień 1944 roku. Alianci rozpoczynają realizację operacji Market Garden. Witam do wrzucania większej ilośći filmów potrzebuje konta premium możesz pomóc wysyłając sms https://tb7.pl/premium Kod doładowujący transfer napisz mi na PW. Cały transfer będzie wykorzystany na filmy minimum HD w cda.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Orzeł Losy okrętu wojennego ORP Orzeł, który w pierwszych dniach wojny został internowany w Tallinie. Załoga jednak nie zamierzała biernie oczekiwać końca wojny.

# data[].attributes.attachment_link.title
Skąd się wzięła Konstytucja z 1997 roku? Goście: prof. Antoni Dudek, Zbigniew Bujak