# data[].attributes.body
Wat een bijzondere stichting is omega! We kwamen binnen en we gingen met zijn allen in de bibliotheek zitten. Er werd verteld over de stichting en wat zij betekenen voor de kinderen en volwassenen. Omega is een stichting die een dagbesteding verzorgen voor mensen met verstandelijke en lichamelijke beperkingen. Het grootste deel van alle mensen die hier zitten hebben de intelligentie van wat een normaal kind van een 0.5 jaar tot 1 jaar zou hebben. Later werden we meegnomen om de rest van het prachtige gebouw te zien en alle kinderen en volwassenen natuurlijk! Het gebouw was erg mooi en licht en had een mooie binnenplaats! De kinderen die bij omega komen spelen soms met de kinderen van de aangrenzende basisschool. We mochten alle verschillende plekken zien waar ze activiteiten houden, er is een zwembad en er zijn verschillende speelkamers. Vervolgens kwamen we in de gang waar alle kinderen en volwassenen zaten. De kinderen en volwassenen worden verdeeld in groepen van onder de 18 en 18 +. Alle kinderen zitten op de begane grond en alle 18 plussers zitten op de eerste verdieping. Ik vond het best wel heftig om te zien hoe weinig de meesten mensen konden, maar tegelijkertijd fascinerend hoeveel er toch nog mogelijk was en hoe erg de mensen die bij deze stichting werken hun best doen om deze  mensen toch nog zoveel mogelijk verschillende, leuke dingen te laten doen. Ik denk dat zij heel erg het positieve in deze mensen en vooral ook in hun ouders naar boven halen en het is prachtig om te zien hoe liefdevol deze omgeving is. Ik vond het heel bijzonder om hier een kijkje te nemen, en vond het een erg leerzame ervaring.

Onderstaande foto is de enige foto die ik heb kunnen maken bij mij bezoek aan stichting omega ivm privacy.

# data[].attributes.body
Erg interessant om te leren over de manieren waarop je mensen kan verplaatsen en de hulpmiddelen die je hierbij kan gebruiken.

# data[].attributes.body
Wat een leuke ervaring! Fijn om op deze manier mijn klasgenoten ook wat beter te leren kennen!

# data[].attributes.body
Mijn bezoek aan het Dolhuys museum vond ik erg interessant. Ik ben zeer geïnteresseerd in geestelijke gezondheid dus vond het extra leuk! We moesten twee vragen beantwoorden. De eerste vraag was wanneer wijkt iemand af van de 'normale' norm volgens jou?

Ik denk dat het ten eerste heel erg afhangt van wat de maatschappij 'normaal' vindt, maar ook wat ik zelf als persoon 'normaal' vind. Ik zou vooral kijken naar de sociale omstandigheden. Het hangt ook af van hoe ziek iemand is, in wat voor omstandigheden iemand leeft en wat voor mensen diegene om zich heen heeft.
Ik denk zelf dat iemand van de 'normale' norm afwijkt zodra iemand niet meer mee kan doen in de maatschappij. Zodra iemand niet meer kan werken en geen vriendschappen kan bouwen of onderhouden wordt afgeweken van de norm. Wanneer iemand zo erg in de war is dat zelfs de mensen die hun het meeste lief hebben zoals ouders, geliefden en vrienden niet meer weten hoe ze met iemand om moeten gaan heeft diegene hulp nodig.

De tweede vraag is, hoe ga jij met mensen om die afwijken van de 'normale' norm?

Dat hangt natuurlijk altijd af van wat er aan de hand is met iemand, maar ik zou altijd proberen te helpen zo goed als ik kan. Kijken wat er kan worden verbeterd en kijken wat ikzelf zou kunnen doen om te zorgen dat iemand weer stappen vooruit gaat maken. Je moet veel geduld hebben en altijd rustig blijven en veel praten met mensen. Het ultieme doel is wat mij betreft dat iemand later weer een deel kan uitmaken van de maatschappij en kan werken en zijn dagelijks leven weer kan oppakken.