# data[].attributes.body
Youtube
Zorgvrager en zorgverlener voor de interviews
eigen ervaringen/kennis

# data[].attributes.body
Geschiedenis van de gehandicaptenzorg.

In vroeger tijden.

Vroeger had men een heel ander kijk op mensen met een verstandelijke beperking dan tegenwoordig. In de Romeinse tijd was het niet ongewoon dat een kind met een afwijking gedood werd. Sommige geloven, bijvoorbeeld het Joodse, zagen het krijgen van een kind met een gebrek als een straf van God. De ouders zouden zondig zijn geweest en daarom zo´n kind hebben gekregen.

Gevolg van een zonde.

In de Middeleeuwen werd ook in de kerk gezegd dat een gehandicapt kind het gevolg was van zonde. Het bedrijven van de liefde op zondagen in vastentijd of tijdens de menstruatie zou schadelijk zijn en kinderen met een handicap verwekken. Soms schaamden ouders van kinderen met een handicap zich zó dat ze het kind van schrik zomaar ergens achter lieten. Sinds de vierde eeuw werden er in kloosters kinderen opgevangen die om die reden te vondeling werden gelegd. Kinderen waarvan men vond dat ze in staat waren om te werken konden op boerderijen terecht. Kinderen die minder geluk hadden moesten zichzelf zien te redden door bijvoorbeeld te bedelen.

Dolhuizen.

Rond de twaalfde eeuw werden gehandicapten als gevaarlijk gezien, net als armen, werklozen en daklozen. Deze konden aanvankelijk ook alleen in kloosters terecht voor onderdak. Daarnaast werden in de grotere steden de eerste opvanghuizen gesticht. Dit waren de gasthuizen, vondelingenhuizen en 'dolhuizen'. Deze ontstonden in de twaalfde tot en met veertiende eeuw. Naast 'krankzinnigen', zoals ze destijds genoemd werden, verbleven hier ook 'narren, ketters en hoerenlopers'. Het ging er meer om dat het gedrag van de persoon niet paste in de samenleving en minder om de ziekte of aandoening zelf. Vanaf de zestiende eeuw kwamen er ook tuchthuizen, gestichten voor bedelaars, en rond de negentiende eeuw verbeteringsscholen. In kleinere plaatsen werden gehandicapten ondergebracht bij particuliere gezinnen, die hier meestal een vergoeding voor kregen. Het opnemen in gestichten was nog een vrij dure zaak en alleen degenen die noodzakelijkerwijs verpleegd moesten worden werden opgenomen. In de zeventiende eeuw werden in het westen van Europa interneringshuizen gesticht. Hier werden bedelaars, werklozen, hoeren, alcoholisten en misdadigers opgesloten, die werden gedwongen te werken (weven, spinnen, hout zagen) om ze bezig te houden.

Gespecialiseerde instellingen.

In de achttiende eeuw kwamen er steeds meer gespecialiseerde instellingen voor verschillende soorten afwijkingen. Ook ging de geneeskunde zich meer bezig houden met de krankzinnigen en langzaamaan ontstond de term geestesziekte. In 1884 werd de Krankzinnigenwet ingesteld en was er toezicht van de staat op krankzinnigenzorg. Hierdoor werden de gestichten verbeterd; waren er vroeger ijzeren hand- en voetboeien, in deze periode kwamen er dwangmiddelen gemaakt van linnen. Inspecteurs van de gestichten stimuleerden het bezighouden van patiënten door lijsten met bezigheden te verspreiden (het zogenaamde 'gekkenwerk'.)

# data[].attributes.body
1. Het verschil tussen de MBO- en HBO-verpleegkundige met name is dat je als MBO'er meer op de praktijk gericht bent? Je werkt meer op basis van standaarden dan een HBO-verpleegkundige en kan minder wetenschappelijke kennis toepassen.
2.bij zo'n 30% van de mensen met verstandelijke beperkingen epilepsie voorkomt? Ook autisme of spasticiteit komen veel voor.
3. Ongeveer 10% van de wereldbevolking (zo'n 650 miljoen mensen) leeft met een handicap.
4. 80% van de personen met een handicap leeft in ontwikkelingslanden.

# data[].attributes.body
Vraag 1: Waar werk je precies?

Bij het Novo in Groningen.

Vraag 2: Werk je met geestelijk of lichamelijk gehandicapten?

Lichamelijk en geestelijk.

Vraag 3: Hoelang werkt u al in de gehandicaptenzorg?

4 of 5 jaar. Ik heb eerst nog in de thuiszorg gewerkt.

Vraag 4: Welke opleiding moet je doen om in de gehandicaptenzorg terecht te komen?

Ik heb mbo v gedaan, maar je kan het ook doen als je de opleiding SAW gaat doen.
Vraag 5: Hoe ziet een dag op het werk eruit/wat moet je allemaal doen?

Ik moet op dit moment lichamelijk gehandicapten helpen met hun dagelijkse zorg. Ik moet ze helpen met wassen, naar de wc gaan, eten en drinken. Het verschilt ook hoeveel ik iemand moet helpen aan hoe erg hij gehandicapt is. In principe willen we mensen zoveel mogelijk zelfs laten doen.

Vraag 6: Gaan er wel eens dingen mis?

Soms gebeurd het wel eens dan iemand met bijvoorbeeld syndroom van down heel boos word. Dan moeten we rustig blijven en de persoon apart nemen en hem kalmeren.

Vraag 7: Welke eigenschappen heb je nodig op het werk?

Je moet zeker geduld hebben. Zorgzaamheid is natuurlijk ook belangrijk. Ook moet je kunnen weten hoe je bepaalde mensen moet benaderen.

Vraag 8: Wat vind je leuk aan het werk en wat vind je minder leuk?

Ik vind het leuk om wat te betekenen voor de mensen die zorg nodig hebben. Het is fijn om te helpen bij dingen die mensen zelf niet kunnen en dan te zien dat ze dankbaar zijn. Er is eigenlijk niks wat ik echt niet leuk vind, soms is het moeilijk als mensen niet mee willen werken.

Vraag 9: Welke ervaring is je het meest bijgebleven?

Het is een keer gebeurd dat een jongetje met syndroom van down zo boos werd dat hij een andere jongentje aan begon te vallen. Hij begon te krabben en te slaan. Dat was wel even schrikken.

# data[].attributes.body
Marcel is een man van 40 jaar, hij heeft een Spina Fida. Een ander woord voor een Spina Fida is een open rug. Hij is hier mee geboren en leeft dus al bijna zijn hele leven in een rolstoel. Thuis wonen is voor hem mogelijk, maar in een zorginstelling kan hij toch beter de zorg krijgen die hij nodig heeft. Hij is om het weekend bij zijn ouders. De tijd die hij niet bij zijn ouders is brengt hij sinds 1 april 2016 door bij De Kleine Haven. De Kleine Haven is een zorginstelling voor mensen die niet meer goed thuis of op zichzelf kunnen wonen. Verder probeert hij in zijn leven zoveel mogelijk normale dingen te doen. Hij is vooral iemand die positief blijft. Het feit dat hij in een rolstoel zit is natuurlijk wel lastig voor hem, maar hij heeft deze situatie zo goed als geaccepteerd en probeert gewoon net als iedereen normale dingen te doen. “Natuurlijk is het niet leuk om naar mensen te kijken die wel gewoon alle normale dingen kunnen doen, maar je raakt er uiteindelijk aan gewend.” Het christelijke geloof houdt hem heel erg bezig. Marcel gelooft er dan ook in dat hij ooit een keer zal kunnen lopen. “Als ik er maar in geloof, zal ik later in de hemel weer kunnen lopen.”

# data[].attributes.body
In de gehandicaptenzorg doe je anders tegen de hulpvragers dan bijvoorbeeld op de afdeling verloskunde of de K.O afdeling, dat komt omdat mensen met een beperking vaak anders op bepaalde dingen reageren. Ook ligt het er natuurlijk aan wat voor een beperking zo’n iemand heeft en wat voor hulp zo’n hulpvrager vraagt.

Als hulpverlener in de gehandicapten zorg moet je zorgen om zo geduldig en duidelijk mogelijk te zijn tegen iemand met een handicap dit is omdat een (geestelijk) gehandicapt iemand vaak redelijk wat aandacht vraagt en dus ook nodig heeft, het is dus ook belangrijk om  niet gelijk boos te worden als iets niet gaat zoals jij wilt maar om het op een rustige manier op te lossen.

Verder is het belangrijk om zo min mogelijk boos over te komen, want anders is de kans groot dat mensen met een geestelijke handicap dit verkeerd opvatten en dat zulke mensen boos en agressief worden, dus met andere woorden moet je veel dingen voorzichtig overbrengen en altijd rustig blijven wat er ook gebeurd.

Natuurlijk ligt het bij mensen met een lichamelijk beperking anders, naast dat je altijd behulpzaam en geduldig moet zijn zoals bij alle andere hulpvragers hoef je niet perse allerlei andere speciale handelingen te doen zoals bij mensen met een geestelijke handicap.

# data[].attributes.body
iedereen kent het wel, maar wat is het nou eigenlijk?

# data[].attributes.attachment_link.description
Mensen met het syndroom van Down ontwikkelen zich trager dan anderen. Maar gelukkig zijn ze daar zelf nooit echt down over.

# data[].attributes.body
Gehandicaptenzorg in het algemeen

Ook mensen met beperkingen (gehandicapten) willen graag een leven leiden dat past bij hun wensen en mogelijkheden. Het doel van de gehandicaptenzorg is hen daarbij zo goed mogelijk te ondersteunen. Zodat ze hun leven zo goed en zelfstandig mogelijk kunnen leiden.

Mensen met beperkingen
De gehandicaptenzorg biedt dus zorg en ondersteuning aan mensen met beperkingen. Er zijn verschillende soorten functiebeperkingen. Denk bijvoorbeeld aan:

Lichamelijke beperkingen

Zintuiglijke beperkingen (beperkingen in het zien, horen of in de communicatie)

Verstandelijke beperkingen

Licht verstandelijke beperkingen in combinatie met (ernstige) gedragsproblemen

Meervoudige beperkingen (een combinatie van lichamelijke, zintuiglijke én/of verstandelijke beperkingen)

Zorg en ondersteuning
Kenmerkend voor de gehandicaptenzorg is dat de zorg en ondersteuning geboden wordt bij álle aspecten van het leven: wonen, werk en dagbesteding, vrije tijdsbesteding, sociale activiteiten, gezondheid en veiligheid. Kenmerkend is ook dat het gaat om mensen van alle leeftijden, van 0 tot 100. Zij hebben vaak een groot deel van hun leven zorg en ondersteuning nodig.

Kijk bij de onderstaande thema’s om meer te weten te komen over de gehandicaptenzorg:

Wonen

Werken aan een toekomst

Kennis en competenties

# data[].attributes.body
Gemaakt door Nicolle Bijl, Ellen Heidema, Simone van Breugel, Sharon Meijer en Marijke den Hollander