# data[].attributes.headline
 Eugen Bertold Friedrich Brecht                                                                           10. Februar 1898 in Augsburg;                                                                         † 14. August 1956 in Ost-Berlin

# data[].attributes.subject
 Eugen Bertold Friedrich Brecht                                                                           10. Februar 1898 in Augsburg;                                                                         † 14. August 1956 in Ost-Berlin

# data[].attributes.headline
1914 Πρώτη δημοσίευση

# data[].attributes.subject
1914 Πρώτη δημοσίευση

# data[].attributes.body
1917  Ξεκινά σπουδές στην Ιατρική και στις Φυσικές επιστήμες
1918 Εργάζεται ως  νοσοκόμος σε στρατιωτικό νοσοκομείο
1922 Παρουσιάζεται το πρώτο του θεατρικό έργο
1932 Απαγορεύεται η προβολή της ταινίας "Που βαδίζει η Γερμανία;"
1933 Περιπλάνηση σε Βιέννη, Ελβετία, Γαλλία.
Εγκατάσταση στη Δανία
1940 Μετακινείται στη Φινλανδία
1941 Αποκτά βίζα για Η.Π.Α.
1947 Επιστροφή στην Ευρώπη
1948 Άφιξη στο Βερολίνο
1949 'Ιδρυση του Berliner  Ensemble

# data[].attributes.body
Als das Regime befahl, Bücher mit schädlichem Wissen          Öffentlich zu verbrennen, und allenthalben                                Ochsen gezwungen worden, Karren mit Büchern                             zu den Scheiterhaufen zu ziehen,
entdeckte in verjagter Dichter,
einer der besten,
die Liste der  verbrannten studierend, entsetzt,
dass seine Bücher vergessen waren.
Er eilte zum Schreibtisch
zornbeflügelt und schrieb einen Brief an die Machthaber.      Verbrennt mich schrieb er mit fliegender Feder, verbrennt mich!
Tut mir das nicht an! Lasst mich nicht übrig!
Habe ich nicht immer die Wahrheit berichtet in meinen Büchern? Und jetzt  wird ich von euch wie ein Lügner behandelt! Ich befehle euch: Verbrennt mich!

# data[].attributes.attachment_link.title
Καψιμο βιβλίων

# data[].attributes.headline
Το κάψιμο των βιβλίων 				                                                 Απόδοση: Πέτρος Μάρκαρης     

# data[].attributes.subject
Το κάψιμο των βιβλίων 				                                                 Απόδοση: Πέτρος Μάρκαρης     

# data[].attributes.body
(…) Αφού διαταγή έβγαλε το καθεστώς να καούνε
Σε δημόσιες πλατείες τα βιβλία που
Περικλείουν ιδέες ανατρεπτικές,
Κι από παντού κεντρίζανε τα βόδια
Να σέρνουν κάρα ολόκληρα
Με βιβλία για την πυρά, ένας εξορισμένος
Ποιητής, ένας από τους καλύτερους,
Διαβάζοντας τον κατάλογο των βιβλίων,
Με φρίκη διέκρινε πως τα δικά του
Τα είχαν ξεχάσει. Χίμηξε στο γραφείο του
Με τις φτερούγες της οργής, κι έγραψε στους τυράννους ένα γράμμα :
«Κάψτε με!» έγραφε με πένα ακράτητη, «κάψτε με!
Μ’ αφήσατε έξω! Δεν μπορείτε να μου το κάνετε αυτό εμένα!
Την αλήθεια δεν έγραφα πάντα στα βιβλία μου; Και τώρα
Μου φερνόσαστε σα να ’μαι ψεύτης. Σας διατάζω τώρα :
Κάψτε με!»

# data[].attributes.headline
Η μπαλάντα του έμπορα

# data[].attributes.subject
Η μπαλάντα του έμπορα

# data[].attributes.body
Μεάφραση:
Μάριος Πλωρίτης

Μουσική:

Θάνος Μικρούτσικος

Lied des Händlers
Ρύζι έχει κει κάτω κοντά στο ποτάμι
Εκεί ψηλά στο βουνό χρειάζουνται ρύζι
Αν το ρύζι το κρύψουμε στις αποθήκες
θ’ ακριβύνει το ρύζι γι’ αυτούς εκεί πάνω
Οι μαούνες του ρυζιού θα `χουν λιγότερο ρύζι
και το ρύζι φτηνότερο θα `ναι για μένα

Τι είναι στ’ αλήθεια το ρύζι
Πού να ξέρω το ρύζι τι είναι
Ποιος να το ξέρει τάχα
Δεν ξέρω το ρύζι τι είναι
Ξέρω την τιμή του μονάχα

Φτάνει χειμώνας και χρειάζουνται ρούχα
Πρέπει μπαμπάκι λοιπόν ν’ αγοράσουμε
και το μπαμπάκι να μην το πουλήσουμε
Σαν θα `ρθει το κρύο, θ’ ακριβύνουν τα ρούχα
Τα κλωστήρια πληρώνουν πολύ ψηλά μεροκάματα
Κι έπειτα υπάρχει πάρα πολύ μπαμπάκι

Τι είναι στ’ αλήθεια το μπαμπάκι
Πού να ξέρω το μπαμπάκι τι είναι
Ποιος να το ξέρει τάχα
Δεν ξέρω το μπαμπάκι τι είναι
Ξέρω την τιμή του μονάχα

Κι ο άνθρωπος παρατρώει φαΐ
γι’ αυτό κι ο άνθρωπος όλο ακριβαίνει
Για να φτιάξεις φαΐ, χρειάζεσαι ανθρώπους
Οι μάγειροι κάνουν φτηνότερο το φαΐ
αλλάοι φαγάδες όλο και τ’ ακριβαίνουν
Κι έπειτα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι

Τι είναι στ’ αλήθεια ο άνθρωπος
Πού να ξέρω ο άνθρωπος τι είναι
Ποιος να το ξέρει τάχα
Δεν ξέρω ο άνθρωπος τι είναι
Ξέρω την τιμή του μονάχα

# data[].attributes.attachment_link.title
Θάνος Μικρούτσικος & Ρίτα Αντωνοπούλου ~ Η μπαλάντα του έμπορα

# data[].attributes.body
Μιλάνε για καιρούς δοξασμένους, και πάλι
(Άννα μην κλαις)
θα γυρέψουμε βερεσέ απ’ τον μπακάλη.

Μιλάνε για του έθνους, ξανά, την τιμή
(Άννα μην κλαις)
στο ντουλάπι δεν έχει ψίχα ψωμί

Μιλάνε για νίκες που το μέλλον θα φέρει
(Άννα μην κλαις)
Εμένα δε με βάζουν στο χέρι.

Ο στρατός ξεκινά
(Άννα μην κλαις)
Σαν γυρίσω ξανά
θ’ ακολουθώ άλλες σημαίες.
Ο στρατός ξεκινά

Sie sprechen wieder von großen Zeiten
(Anna, weine nicht)
Der Krämer wird uns ankreiden.

Sie sprechen wieder von Ehre
(Anna, weine nicht)
Da ist nichts im Schrank, was zu holen wδre.

Sie sprechen wieder vom Siegen
(Anna, weine nicht)
Sie werden mich schon nicht kriegen.

Es ziehen die Heere
(Anna, weine nicht)
Wenn ich wiederkehre
Kehr ich unter andern Fahnen wieder.
Es ziehen die Heere.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Ελληνικό Τραγούδι

# data[].attributes.attachment_link.title
Θάνος Μικρούτσικος - Γιάννης Κούτρας - Άννα μην κλαις - Official Audio Release

# data[].attributes.body
Sie sprechen wieder von großen Zeiten
(Marie, weine nicht)
Der Krämer wird uns ankreiden.

Sie sprechen wieder von Ehre
(Marie, weine nicht)
Da ist nichts im Schrank, was zu holen wδre.

Sie sprechen wieder vom Siegen
( Marie,  weine nicht)
Sie werden mich schon nicht kriegen.

Es ziehen die Heere
( Marie, , weine nicht)
Wenn ich wiederkehre
Kehr ich unter andern Fahnen wieder.
Es ziehen die Heere.

# data[].attributes.attachment_link.title
Deutsches Lied 1937, "Marie, weine nicht"

# data[].attributes.body
Milva
Tornano a parlare di tempi gloriosi
(Anna non piangere)
Chiederemo al merciaio di farci credito.

Tornano a parlare di nazioni, di valore
(Anna non piangere)
Nella credenza non c'è una briciola di pane.

Parlano di vittorie che ci porterà il futuro
(Anna non piangere)
Ma me non mi terranno in pugno.

L'esercito è in marcia
(Anna non piangere)
Quando ritornerò
avrò davanti a me altre bandiere.
L'esercito è in marcia

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γεωργία Κόλλια

# data[].attributes.headline
Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα

# data[].attributes.subject
Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα

# data[].attributes.body
Απόδοση: Μάριος Πλωρίτης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Στρατηγέ, το τάνκ σου είναι δυνατό μηχάνημα.
Θερίζει δάση ολόκληρα, κι εκατοντάδες άντρες αφανίζει
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ, το βομβαρδιστικό σου είναι πολυδύναμο.
Πετάει πιο γρήγορα απ’ τον άνεμο, κι απ’ τον ελέφαντα σηκώνει
βάρος πιο πολύ
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται πιλότο.

Στατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ.
Ξέρει να πετάει, ξέρει να σκοτώνει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Ξέρει να σκέφτεται.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
ΡΙΤΑ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

# data[].attributes.attachment_link.title
Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου - Στρατηγέ μου

# data[].attributes.headline
Το τραγούδι της γυναίκας του ναζίστα φαντάρου

# data[].attributes.subject
Το τραγούδι της γυναίκας του ναζίστα φαντάρου

# data[].attributes.body
Απόδοση:  Παύλος Μάτεσις

Μουσική:   Kurt Weil, Hanns Eisler

Τι στέλνει από την Πράγα στην κυρία του για δώρο;
Γοβάκια με τακουνάκι
και με κουμπάκια από σεβρό καλέ
στέλνει ο φαντάρος ο ναζί

Κι από τη Βαρσοβία στη γυναίκα του τι στέλνει;
Μια γούνα που λιμπιζόταν,
της πάει τρέλα το βιζόν καλέ,
στέλνει ο φαντάρος ο ναζί

Στο Όσλο όταν εμπήκαν
μία σάρπα στέλνει δώρο,
με κρόσια και με κεντήδια να καμαρώνει
απ'το Όσλο ο ναζισταράς

Το Ρότερνταμ όταν πήρανε σαν τι δωράκι στέλνει;
Καπέλο για τη συμβία,
πολύ μοντέρνο με μακρύ φτερό
στέλνει απ'το Ρότερνταμ καλέ

Τι δώρο απ'το Παρίσι από το Παρίσι παίρνει;
Ολομέταξη τουαλέτα για τη γιορτή της,
ένα όνειρο,
στέλνει ο φαντάρος ο ναζί

Η Άφρικα στην κυρία της σαν τι δωράκι στέλνει;
Κοράλλι και σταυρουδάκι
από ασήμι να `ναι γούρικο
Τέτοια φτάνουν από Αφρική

Και τι δώρο έφτασε από τη Ρωσία;
Μια μαύρη,
μια μαύρη πλερέζα,
πλερέζα μαύρη
στη χήρα του έφτασε
απ'τη Μόσχα έφτασε

Das Lied vom Weib des Nazi-Soldaten

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus der alten Hauptstadt Prag?
Aus Prag bekam sie die Stöckelschuh.
Einen Gruß und dazu die Stöckelschuh
Das bekam sie aus der Stadt Prag.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus Warschau am Weichselstrand?
Aus Warschau bekam sie das leinene Hemd
So bunt und so fremd, ein polnisches Hemd!
Das bekam sie vom Weichselstrand.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus Oslo über dem Sund?
Aus Oslo bekam sie das Kräglein aus Pelz.
Hoffentlich gefällt‘s, das Kräglein aus Pelz!
Das bekam sie aus Oslo am Sund.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus dem reichen Amsterdam?
Aus Rotterdam bekam sie den Hut.
Und er steht ihr gut, der holländische Hut.
Den bekam sie aus Amsterdam.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus Brüssel im belgischen Land?
Aus Brüssel bekam sie die seltenen Spitzen.
Ach, das zu besitzen, so seltene Spitzen!
Sie bekam sie aus belgischem Land.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus der Lichterstadt Paris?
Aus Paris bekam sie das seidene Kleid.
Zu der Nachbarin Neid das seidene Kleid
Das bekam sie aus Paris.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus dem südlichen Bukarest?
Aus Bukarest bekam sie das Hemd.
so bunt und so fremd das rumänische  Hemd
Das bekam sie aus Bukarest.

Und was bekam des Soldaten Weib
Aus dem weiten Russenland?
Aus Rußland bekam sie den Witwenschleier.
Zu der Totenfeier den Witwenschleier
Das bekam sie aus Rußland.

# data[].attributes.headline
Die Hoffenden                                                                                                       Αυτοί που ελπίζουν					Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη

# data[].attributes.subject
Die Hoffenden                                                                                                       Αυτοί που ελπίζουν					Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη

# data[].attributes.body
Worauf watet ihr?

Dass die Tauben mit sich reden lassen

Und das die Unersättlichen

Euch etwas abgeben!

Die Wölfe werden euch nähren

statt euch zu verschlingen!

Aus Freundlichkeit

Werden die Tiger euch einladen

Ihnen die Zähne zu ziehen!

Darauf wartet ihr!

Τι περιμένετε;

Ότι οι κουφοί παραχωρήσεις θα σας κάνουν

Κι ότι οι αχόρταγοι

Κάτι θε να σας δώσουν!

Οι λύκοι θα σας ταΐσουνε

αντί να σας καταβροχθίσουν!

Από φιλία

Θα σας παρακαλέσει η τίγρη

Να της βγάλετε τα δόντια!

Τέτοια περιμένετε!

# data[].attributes.headline
Τέσσερις στρατηγοί

# data[].attributes.subject
Τέσσερις στρατηγοί

# data[].attributes.body
Μετάφραση:

Οδυσσέας Ελύτης

Μουσική:

Μάνος Χατζιδάκις

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
για πόλεμο στο μακρινό το Ιράν.

Ο πρώτος από πόλεμο δεν κάτεχε,
ο δεύτερος στις κακουχιές δεν άντεχε.

O τρίτος ήταν υποκείμενο γελοίο
κι ο τέταρτος φοβότανε το κρύο.

Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν
αλλά δε φτάνουνε ποτέ στο Ιράν.

Vier Generale machen sich auf und gehn
Krieg zu führen in den fernen Iran.

Der erste hatte keine Ahnung vom Krieg
dem zweiten waren die Strapazen zu viel.

Der dritte machte sich selbst zum Gespötte
und der vierte fürchtete die Kälte.

Vier Generale machen sich auf und gehn
aber sie erreichen niemals den Iran.

# data[].attributes.attachment_link.title
Αλκίνοος Ιωαννίδης & Μανώλης Λιδάκης - Τέσσερις στρατηγοί (Χατζιδάκις)

# data[].attributes.headline
Wer ist der Feind?                                                                         		Ποιος είναι ο εχτρός σου;	Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη   

# data[].attributes.subject
Wer ist der Feind?                                                                         		Ποιος είναι ο εχτρός σου;	Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη   

# data[].attributes.body
Den Hungernden, der dir

Das letzte Brot wegnimmt, siehst du als Feind an

Aber dem Dieb, der nie gehungert hat

springst du nich an die Gurgel!

Τον πεινασμένο, που σ΄άρπαξε

το τελευταίο ψωμί, σαν εχτρό τον αντιμετωπίζεις.

Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του

Δεν ορμάς ν'αρπάξεις από το λαρύγγι.

# data[].attributes.body
Απόδοση: Μάριος Πλωρίτης
Μουσική: Μιχάλης Καλογεράκης

Κι όμως ακόμα και κάτω από εμάς, υπάρχουν άλλα πατώματα. Και κάτωθε τους φαίνεται υπάρχουν άλλα πατώματα. Και ακόμα και εμάς τους κακότυχους, υπάρχουν άλλοι που καλότυχους μας λένε.

# data[].attributes.attachment_link.title
Tα πατώματα | Μαρία Φαραντούρη, Μιχάλης & Παντελής Καλογεράκης

# data[].attributes.headline
Vergnügungen  (1954)         Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη   

# data[].attributes.subject
Vergnügungen  (1954)         Απόδοση:  Νάντια Βαλαβάνη   

# data[].attributes.body
Der Blick aus dem Fenster am Morgen
Das wiedergefundene alte Buch
Begeisterte Gesichter
.....
Εμπνευστείτε από  το ποίημα  του Μπρεχτ.
Συμπληρώστε  τους στίχους.

Απολαύσεις

Η πρώτη ματιά το πρωί απ΄το παράθυρο
Το παλιό βιβλίο που βρέθηκε ξανά
Ενθουσιασμένα πρόσωπα
.......

Πως θα συμπληρώνατε τον τελευταίο στίχο;
Χασα Λουκα : Γεμάτα με Χαρά

ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΖΑΝΑΚΗΣ: ΚΟΙΤΑΧΤΗΚΑΝ ΞΑΝΑ

ΦΩΝΙΑΔΑΚΗ ΝΑΤΑΣΑ : ΔΥΝΑΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΓΕΛΙΑ

Γεωργια Ψυχαρακη : θυμουνταν αναμνησεις απο παλια

manos sivvianakis : Να πετανε τους θεορατους χαρταετους στον ουρανο

Σπανακης: Καταγάλανος ουρανός

Γιώργος Μπιγικακη: Και η ποίηση γεννιέται ξανα

Άννα Περογιαννακη : και ο ήλιος λάμπει στον ουρανό

Κωνσταντινα Νικηταρα : Ανθισμένο πρωινό

Άγνωστος: ανοιγουν το παλιό βιβλίο με χαρα

Μιχάλης Αρετίνης : είχαν αυτοί που το διάβασαν με χαρά

andreadaki katerina : Εγώ σκέφτομαι ότι μετά κουνιέται το δέντρο, τα φύλλα του ότι όλοι οι άνθρωποι είναι χαρούμενοι.

ή

Τα φύλλα του δεντρου κουνιούνται και οι άνθρωποι περνάνε καλά

Άγνωστος : χαμογελούν ξανά

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΤΣΙΜΠΙΝΟΣ :χαμόγελο γεμάτα

χρηστος: λαμπερά χαμόγελα

from Νικόλας Μακαρώνας Β3 (privately): 1:22 PM

Βασιλάκης Δημήτρης : Ωραία μέρα

Μπελενιώτη Νίκη  : Βροχερές ημέρες

eva zervaki : γελούν μέσα στο κρύο;;

Καλαϊτζακης Γιαννης: ΓΕΛΟΥΝ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΑ

ή

ΓΕΛΟΥΝ ΜΕ ΠΟΛΥ ΧΑΡΑ

ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ): ... Όπως τα παλιά

ΚΑΛΑΙΤΖΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ : ενθουσιασμένα πρόσωπα τραγουδάνε δυνατά

Λυκάκης Νικήτας  : φαίνονται στη γειτονιά, μεγάλοι και παιδιά

Μανουσάκης Γιώργος : ειδαμε ξανα

Μπαλτζακη Ελισάβετ : χαμόγελα παντού