# data[].attributes.headline
แพดเล็ต ของนายพัลลภ

# data[].attributes.subject
แพดเล็ต ของนายพัลลภ

# data[].attributes.body
ค่อยๆตามข้าพเจ้ามา.....ไม่ต้องรีบ ฮึๆๆๆ

# data[].attributes.headline
กำเนิดตัวการ์ตูน

# data[].attributes.subject
กำเนิดตัวการ์ตูน

# data[].attributes.body
มาดูกันว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
( อังกฤษ: cartoon) คือ ทัศนศิลป์สองมิติรูปแบบหนึ่ง ซึ่งความหมายที่เฉพาะเจาะจงแปรเปลี่ยนไปตามเวลา ความหมายในสมัยใหม่โดยทั่วไปหมายถึง การวาดเส้นหรือ จิตรกรรมแบบกึ่งสัจนิยมหรืออสัจนิยม (กึ่งเหมือนจริงหรือไม่เหมือนจริง) เพื่อ การเสียดสี การล้อเลียน ความขบขัน หรือการแสดงออกซึ่งกระบวนแบบเชิงศิลปะ ศิลปินผู้วาดการ์ตูนเรียกว่า นักเขียนการ์ตูน (cartoonist)

ในยุคอดีต การ์ตูนหมายถึงภาพร่างหรือภาพวาดที่ใช้การเรียนการศึกษาแทนการใช้ภาพจริง ในปัจจุบันการ์ตูนมักจะหมายถึง แอนิเมชัน ซึ่งเป็นเทคนิคในการสร้างการ์ตูนในยุคปัจจุบัน ที่มีการฉายทาง โทรทัศน์ หรือ ภาพยนตร์ ในความหมายอื่น การ์ตูนใช้แทนรายการสำหรับเด็กที่มีการใช้สัตว์หรือ สิ่งมีชีวิต อย่างอื่นเคลื่อนไหวในลักษณะเหมือนมนุษย์

การ์ตูนปัจจุบันจะพบได้จาก หนังสือ, หนังสือพิมพ์ (ซึ่งมักเป็นเรื่องเกี่ยวกับข่าว การเมือง บันเทิง), โปสเตอร์, ภาพยนตร์ เป็นต้น

นายแพทย์ ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ เคยกล่าวถึงการ์ตูนว่า "หน้าที่หนึ่งของการ์ตูน คือกระตุกความคิดของเยาวชน ไม่ต้องสอน

การ์ตูน เริ่มต้นที่ยุโรป ประมาณคริสต์ศตวรรษที่13 ช่วงเรเนซองต์ ซึ่งการ์ตูนนั้นก็มีรากศัพท์มาจาก ภาษาอิตาเลี่ยน catone ซึ่งแปลว่า กระดาษผืนใหญ่ และ ในสมัยนั้นก็ยังเป็นงานศิลปะแบบเฟรสโก้ (เป็นงานภาพพวกสีน้ำมัน) โดยเฉพาะผลงานของ ลีโอนาร์โด้ ดาวินซี่ และ ราฟาเอลนั้นจะมีราคาสูงมาก และจากนั้น การ์ตูนของแต่ละชาติและแต่ละพื้นที่ก็มีการพัฒนาแตกต่างกันไป จนเป็นสิ่งที่เราเห็นกัน ก็คือ มีการเดินเรื่องกันเป็นช่องสี่เหลี่ยม และมีการใส่คำพูดของ ตัวการ์ตูนในแต่ละช่องด้วย หรือเรียกกันว่า คอมิค

# data[].attributes.attachment_link.title
ประวัติความเป็นมาของการ์ตูน - cartoon

# data[].attributes.attachment_link.description
( อังกฤษ: cartoon) คือ ทัศนศิลป์สองมิติรูปแบบหนึ่ง ซึ่งความหมายที่เฉพาะเจาะจงแปรเปลี่ยนไปตามเวลา ความหมายในสมัยใหม่โดยทั่วไปหมายถึง การวาดเส้นหรือ จิตรกรรมแบบกึ่งสัจนิยมหรืออสัจนิยม (กึ่งเหมือนจริงหรือไม่เหมือนจริง) เพื่อ การเสียดสี การล้อเลียน ความขบขัน หรือการแสดงออกซึ่งกระบวนแบบเชิงศิลปะ ศิลปินผู้วาดการ์ตูนเรียกว่า นักเขียนการ์ตูน (cartoonist) ในยุคอดีต การ์ตูนหมายถึงภาพร่างหรือภาพวาดที่ใช้การเรียนการศึกษาแทนการใช้ภาพจริง ในปัจจุบันการ์ตูนมักจะหมายถึง แอนิเมชัน ซึ่งเป็นเทคนิคในการสร้างการ์ตูนในยุคปัจจุบัน ที่มีการฉายทาง โทรทัศน์ หรือ ภาพยนตร์ ในความหมายอื่น การ์ตูนใช้แทนรายการสำหรับเด็กที่มีการใช้สัตว์หรือ สิ่งมีชีวิต อย่างอื่นเคลื่อนไหวในลักษณะเหมือนมนุษย์ การ์ตูนปัจจุบันจะพบได้จาก หนังสือ, หนังสือพิมพ์ (ซึ่งมักเป็นเรื่องเกี่ยวกับข่าว การเมือง บันเทิง), โปสเตอร์, ภาพยนตร์ เป็นต้น นายแพทย์ ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ เคยกล่าวถึงการ์ตูนว่า "หน้าที่หนึ่งของการ์ตูน คือกระตุกความคิดของเยาวชน ไม่ต้องสอน การ์ตูน เริ่มต้นที่ยุโรป ประมาณคริสต์ศตวรรษที่13 ช่วงเรเนซองต์ ซึ่งการ์ตูนนั้นก็มีรากศัพท์มาจาก ภาษาอิตาเลี่ยน catone ซึ่งแปลว่า กระดาษผืนใหญ่ และ ในสมัยนั้นก็ยังเป็นงานศิลปะแบบเฟรสโก้ (เป็นงานภาพพวกสีน้ำมัน) โดยเฉพาะผลงานของ ลีโอนาร์โด้ ดาวินซี่ และ ราฟาเอลนั้นจะมีราคาสูงมาก และจากนั้น การ์ตูนของแต่ละชาติและแต่ละพื้นที่ก็มีการพัฒนาแตกต่างกันไป จนเป็นสิ่งที่เราเห็นกัน ก็คือ มีการเดินเรื่องกันเป็นช่องสี่เหลี่ยม และมีการใส่คำพูดของ ตัวการ์ตูนในแต่ละช่องด้วย หรือเรียกกันว่า คอมิค

# data[].attributes.headline
การ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มจากอะไร

# data[].attributes.subject
การ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มจากอะไร

# data[].attributes.body
เจ้าแห่งการ์ตูนแห่งโลกตะวันออก

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
MATCHA เว็บไซต์แม็กกาซีนแนะนำการท่องเที่ยวญี่ปุ่น

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
การ์ตูนญี่ปุ่นไม่เพียงแต่ได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่นเองเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงเป็นที่น่าภาคภูมิใจในระดับโลก

ญี่ปุ่นคือประเทศมหาอำนาจของการ์ตูน

เพราะว่าการ์ตูนญี่ปุ่นไม่เพียงแต่ได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่นเองเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงเป็นที่น่าภาคภูมิใจในระดับโลก

แล้ววัฒนธรรมการ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่กันหละ วันนี้จะขอพาเพื่อนๆไปตะลุยค้นหาบรรพบุรุษของการ์ตูนตั้งแต่ในอดีตจนถึงปัจจุบัน ใครอยากรู้ก็ตามมาเลยจ้า

จุดเริ่มต้นของการ์ตูนมีมาตั้งแต่สมัยเฮอัน?

ก่อนอื่นลองดูที่ภาพนี้กันก่อนเลย

(รูปภาพโดย wikipedia)

จะเห็นว่าคุณกบกับคุณกระต่ายกำลังเล่นซูโม่กันอย่างสนุกสนาน

ภาพนี้ถูกเขียนขึ้นในช่วงระหว่างยุคเฮฮันและยุคคามาคุระ(ประมาณศตวรรษที่ 12～13) เป็นภาพวาดหนึ่งหน้าของม้วนคัมภีร์รูปภาพที่เก่าแก่มากทีเดียว

มีชื่อเรียกว่า『 โจจูจินบุทสึกิงะ』เป็นภาพวาดขบขันที่วาดพวกสัตว์ต่างๆให้มีท่าทางการเคลื่อนไหวเลียนแบบมนุษย์ ลักษณะเด่นของอารมณ์ขันแบบนี้แม้แต่ในการ์ตูนทั่วไปก็พบเจอได้เช่นกัน

และหากลองสังเกตที่บริเวณปากของลิงในรูป ก็จะเห็นว่ามีเส้นออกมาจากปากลิง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แสดงท่าทางของลิงว่ากำลังพูดคุยอยู่ด้วย

การใช้สัญลักษณ์ เพื่อเป็นสื่อแทนการแสดงออกหรืออากัปกริยา เทคนิคแบบนี้แม้แต่การ์ตูนสมัยใหม่ก็นำมาใช้ด้วยเช่นกัน ซึ่งนั่นก็หมายความว่าเทคนิคนี้ได้เคยมีอยู่ก่อนและถูกนำมาใช้กับคัมภีร์ภาพวาดสมัยโบราณเมื่อ 800 ปีก่อนนั่นเอง! ซึ่งถ้ามองจากจุดนี้จึงพูดได้เต็มปากเต็มคำว่า『โจจูจินบุทสึกิงะ』คือต้นกำเนิดของการ์ตูนในปัจจุบัน

คัทสึชิกะ โฮคุไซ ศิลปินผู้ถ่ายทอดเรื่องราว「จิตใจของการ์ตูน」

คัทสึชิกะ โฮคุไซ จิตรกรภาพอุคิโยะ (ภาพวาดแสดงชีวิตความเป็นอยู่และความบันเทิงของผู้คนในสมัยเอโดะ)คือหนึ่งในจิตรกรที่มีชื่อเสียงในวงการภาพอุคิโยะ ในสมัยเอโดะ

เขาได้ตีพิมพ์หนังสือรวมภาพสเก็ตซ์ของตัวเองที่มีชื่อว่า 『 โฮคุไซมังงะ 』หนังสือเล่มนี้เรียกได้ว่าเป็นหนังสือต้นแบบของภาพวาด โดยมีภาพวาดของทิวทัศน์ พืชและสัตว์ อุปกรณ์จำเป็นในการดำเนินชีวิต ไปจนถึงภาพวาดของภูตผีปิศาจและอื่นๆอีกหลายภาพถูกตีพิมพ์อยู่

โฮคุไซมังงะนั้น คัทสึชิกะ โฮคุไซบอกว่า「 ภาพวาดทั้งหมดวาดขึ้นจากรสนิยมภายในจิตใจของตนเอง」เป็นภาพวาดที่แสดงออกถึงธรรมชาติและพฤติกรรมของบุคคลในเชิงขบขัน
แม้แต่สิ่งที่ไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้และสรรพสิ่งทั้งหมดทั้งมวลก็ถูกนำมาวาดด้วย บางทีแล้วโฮคุไซมังงะอาจจะเป็นผลงานที่ผสานทั้งเทคนิคการวาดภาพและอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดไว้ด้วยกันก็เป็นได้ ซึ่งสิ่งนี้อาจจะถูกถ่ายทอดไปยังการ์ตูนสมัยใหม่ก็เป็นได้นะ

ยุคสมัยเมจิ～ก่อนสงครามโลกครั้งที่2 ยุคที่ตัวตนของการ์ตูนเริ่มปรากฏตัว

ยุคสมัยเมจิ คือยุคที่มีการปฏิรูปอารยธรรมให้เป็นแบบตะวันตก คิตะซาวะ ราคุเท็น ได้รับอิทธิพลจากนักเขียนการ์ตูนชาวออสเตรเลียที่ทำงานอยู่ที่เดียวกัน จึงได้ริเริ่มสร้างสรรค์ผลงานการ์ตูนเสียดสีสังคมและกลายเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในยุโรป

การ์ตูนของเขาที่มีชื่อว่า『Tagosaku to Mokube no Tokyo Kenbutsu』เป็นการ์ตูนเสียดสีสังคมที่เข้มข้นและแฝงไปด้วยมุขตลกที่เรียกเสียงหัวเราะจากผู้อ่านได้เสมอๆ

ตรงข้ามกับผลงานที่สร้างสรรค์แรงขับดันสู่ภายในจิตใจที่ว่า「วาดขึ้นจากรสนิยมภายในจิตใจของตนเอง」ของโฮคุไซมังงะที่ได้แนะนำไปแล้วก่อนหน้านี้ การ์ตูนเสียดสีสังคมของคิตะซาวะ ราคุเท็น ถือเป็นผลงานที่มุ่งแสดงความปรารถนาภายในจิตใจสู่ภายนอกหรือก็คือการวิพากษ์วิจารณ์สังคมและความเคลื่อนไหวของโลกใบนี้ จากเรื่องนี้จึงทำให้เราทราบว่า แม้แต่ผู้คน จิตใจและบทบาทของการ์ตูนเองก็จะหมุนเวียนปรับเปลี่ยนไปตามกาลเวลาเหมือนกับยุคสมัยจากเอโดะที่เปลี่ยนไปสู่ยุคเมจิ ตัวตนของการ์ตูนจึงค่อยๆปรับเปลี่ยนและวิวัฒนาการมาในลักษณะนี้นั่นเอง

นอกจากนี้ หลังจากที่เข้าสู่ยุคสมัยโชวะ ยังมีการ์ตูนที่ได้รับความนิยมสูงมากและได้ถูกตีพิมพ์ที่นิตยสารเด็กนั่นคือ『โนระคุโระ』และ『冒険ダン吉(โบเค็นดันคิจิ)』โดยสัดส่วนตัวละครที่ดูแปลกๆไม่สมส่วนคือเอกลักษณ์ของการ์ตูนเรื่องนี้ ซึ่งลายเส้นของการ์ตูนในช่วงนี้จะคล้ายคลึงกับลายเส้นของการ์ตูนในยุคปัจจุบัน

เท็ตสึกะ โอซามุ ชายผู้พลิกโฉมวงการการ์ตูนของญี่ปุ่น

หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ญี่ปุ่นได้สูญเสียทรัพย์สินไปพอสมควรทั้งเกี่ยวกับการ์ตูนและสิ่งพิมพ์จากภัยสงครามและกฎของ GHQ แต่นี่เองก็ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้บทบาททางด้านการ์ตูนของญี่ปุ่นได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

หากพูดถึงประวัติศาสตร์ของการ์ตูนญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 จะไม่เอ่ยถึงชื่อเขาคงไม่ได้นั่นคือ เท็ตสึกะ โอซามุ ซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มีบทบาทสำคัญต่อวงการการ์ตูนในยุคหลัง แม้แต่ตอนนี้ก็ยังถูกขนานนามว่าเป็น「พระเจ้าแห่งโลกการ์ตูน」

ไม่เพียงแต่การ์ตูนเท่านั้น เท็ตสึกะ โอซามุ
ยังได้แสดงให้เห็นถึงอัจฉริยะทางด้านอนิเมชั่นที่ยากจะหาใครเทียบ
หากไม่มีเขา
วงการการ์ตูนและอนิเมชั่นของญี่ปุ่นอาจจะไม่ได้พัฒนามาจนถึงทุกวันนี้ก็เป็นได้
(รูปภาพโดย 手塚治虫 - Google Cultural Institute)

ปัจจุบันเขาก็ยังคงมีบทบาททางด้านเทคนิคการผลิตและผู้อำนายการสร้างอยู่ ทั้งการจัดวางองค์ประกอบฉากหลัง บุคคล กรอปคำพูด อีกทั้งยังมีอิทธิพลในการดึงดูดนักอ่านให้มีความสนใจต่อผลงานนั้นๆด้วย นอกจากนี้แล้วยังให้คำแนะนำเรื่องการเปิดเผยเนื้อเรื่องอย่างมีจังหวะและชั้นเชิง จึงไม่ทำให้ผู้อ่านรู้สึกเบื่ออีกด้วย
ด้วยเทคนิคแบบนี้จึงได้รับเสียงตอบรับที่ดีและยังสืบทอดพื้นฐานของการ์ตูนมาได้อย่างยาวนานจนถึงปัจจุบัน

การปรากฏตัวของนิตยสารรายสัปดาห์

ช่วงกลางยุคสมัยโชวะ นิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์ได้ถูกวางจำหน่าย การเข้าถึงข้อมูลและกระจายสินค้าภายในประเทศก็เริ่มคล่องตัวมากขึ้น ปัจจุบันนี้ก็ยังคงสามารถหาซื้อได้ในราคาที่ถูก นิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์จึงได้ครองใจของผู้อ่านทั่วประเทศนั่นเอง

จำนวนของการ์ตูนที่ปรากฏสู่สายตาชาวโลกก็มีมากขึ้นเรื่อยๆและมีการ์ตูนหลายชนิดถือกำเนิดขึ้น เช่น กีฬา ความรัก แฟนตาซี เป็นต้น หลังจากนั้นการ์ตูนก็ค่อยๆเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องทีละนิดจนเจริญรุ่งเรืองเหมือนที่เห็นอยู่ในปัจจุบัน

ความรู้สึกของผู้ล่วงลับที่ยังตราตรึงอยู่ชั่วนิรันดร์

และทั้งหมดนี้ก็คือเรื่องราวอันเป็นจุดกำเนิดของการ์ตูน ได้รู้แล้วว่ามีจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่สมัยเฮอันแบบนี้ คงรู้สึกตกใจกันหละสิ

ตั้งแต่สมัยเฮอันจนถึงปัจจุบันกินเวลาร่วมกว่า 800 ปี การ์ตูนเองก็มีการปรับตัวไปตามแต่ละยุคสมัยนั้นๆและยังมีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนารูปแบบจนกลายเป็นอย่างทุกวันนี้ แต่ถึงแม้ลายเส้นและรูปแบบอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงไปบ้างแต่เทคนิคที่ได้เคยถ่ายทอดและจิตวิญญาณของผู้ล่วงลับยังคงอยู่อย่างไม่เสื่อมคลาย

ถ้าเพื่อนๆคนไหนได้มีโอกาสอ่านการ์ตูน อย่าลืมลองเปิดใจให้กว้างและซึมซับความรู้สึกนั้นด้วยหัวใจดูนะ วันใดที่มีอาการซึมเศร้าท้อแท้ เสียงหัวเราะจากตัวการ์ตูนและความรู้สึกของพวกเขาย่อมส่งจิตใจของเพื่อนๆอย่างแน่นอน

# data[].attributes.attachment_link.title
จุดกำเนิดของการ์ตูนมีมาตั้งแต่สมัยเฮอัน? บรรพบุรุษการ์ตูนญี่ปุ่นมีที่มาจากไหน ไปร่วมค้นหากันดีกว่า! | MATCHA เว็บไซต์แม็กกาซีนแนะนำการท่องเที่ยวญี่ปุ่น

# data[].attributes.attachment_link.description
การ์ตูนญี่ปุ่นไม่เพียงแต่ได้รับความนิยมในประเทศญี่ปุ่นเองเท่านั้น แต่ยังเป็นที่รู้จักและมีชื่อเสียงเป็นที่น่าภาคภูมิใจในระดับโลก ญี่ปุ่นคือประเทศมหาอำนาจของการ์ตูน ...

# data[].attributes.headline
การ์ตูนสามารถสร้างความสำเร็จได้

# data[].attributes.subject
การ์ตูนสามารถสร้างความสำเร็จได้