# data[].attributes.body
W ścianie tkwiły gładkie, matowe drzwi bez klamki, które pulsowały delikatnym, błękitnym światłem. Gdy tylko ich dotknąłem, rozsunęły się bezszelestnie, wciągając mnie do środka.

# data[].attributes.body
Zamurowało mnie. To wciąż była moja szkoła, ale inna. Zamiast tablic i kredy, ściany sali wydawały się być wielkimi ekranami, na których lewitowały trójwymiarowe wzory chemiczne.

# data[].attributes.body
Były dwa budynki. W jednym są sale humanistyczne, w drugim sale przedmiotów ścisłych. Mogę wybrać czego chcę się uczyc. Wchodzę do klasy na język polski. Nowe zasady, które wydają się niemożliwe. Jakieś nowe słowa, których nie rozumiem. Ciekawe co jeszcze mnie tu czeka...

# data[].attributes.body
W 2070 roku SP3 to nie tylko miejsce nauki, ale samowystarczalne centrum ekologiczne, które uczy, jak dbać o Bałtyk, korzystać z najnowszych osiągnięć techniki.

Na obrazku widać tradycyjną cegłę z ultra-nowoczesnymi ogrodami na dachach i panelami.

# data[].attributes.body
Do sali wchodzi robot, który wygląda jak człowiek. Tłumaczy jakieś zasady ortograficzne i gramatyczne. Nic z tego nie rozumiem. Jakbym był w innej szkole.

# data[].attributes.wish_content.attachment_props.alternative_text
Robot który wygląda jak człowiek nauczyciel uczy języka polskiego w futurystycznej sali polonistycznej

# data[].attributes.body
Wszystko wygląda inaczej. Za oknem latają pojazdy, a budynki są zielone i nowoczesne. W klasie nie ma zeszytów, ani książek. Zamiast tego używamy specjalnych urządzeń. Na ścianie wisi dziwny przedmiot – świecąca kula, która pokazuje obrazy i pomaga w nauce.

# data[].attributes.body
Po wejściu do klasy, na ławkach zamiast książek leżą iPady. Ściany są niebieskie, podświetlane kolorowymi ledami. Zamiast nauczycieli uczą roboty AI . Uczniowie komunikują się przez słuchawki. Dzieci ze sobą nie rozmawiają. Boję się, co zobaczę w dalszych klasach…

# data[].attributes.body
Po wejściu do środka okazuje się, ze to świat włoskich brainrotów. Uczy tam Ballerina Cappucina, a obok mnie siedzi Tung Tung Tung Sahur. Piszemy rozprawkę w dziwnym, nieznanym nikomu języku. Za oknem widzę nowoczesne budynki, które są większe niż wieżowce. Magiczne stworki latają samochodami i spadochronach z neonami. Nagle dzwoni dzwonek. Każdy znika, teleportuje się do innej klasy, ale ja wychodzę z sali i wracam do rzeczywistości.

# data[].attributes.body
Za oknem nie ma już zwykłego boiska, zamiast tego unoszące się w powietrzu platformy. Nie ma zeszytów, podręczników, są specjalne soczewki, które wszystko wyświetlają uczniom. Zamiast zwykłych zdjęć zabytków na historii pojawia się hologram. W klasie znajduję kapsułę. Kiedy ktoś do niej wejdzie, zyskuje wiedzę, ale tylko do momentu kiedy z niej nie wyjdzie.

# data[].attributes.body
Szkoła wygląda zupełnie inaczej, jest nowoczesna i pusta.

Na ścianach świecą ekrany zamiast tablic. Świat dookoła szkoły też się zmienił. Budynki sięgają chmur.

# data[].attributes.body
Wchodzę do sali skanując odcisk palca. W tych czasach jest to konieczne, ponieważ tylko w taki sposób można sprawdzić czy do sali nie wchodzi robot. Uczę się historii z 2026 roku. Temat brzmi: wydarzenia charytatywne w latach 20 XXI w. Na lekcjach polskiego uczę się piosenek Fagaty i innych artystów.

# data[].attributes.body
W szkole zniknęły wszystkie książki, zawitały tablety.

# data[].attributes.body
Nauczycielami w 2070 są roboty, tak samo wymagające, jak nauczyciele w 2026.

# data[].attributes.body
Pojawiły się nowe przedmioty: programowanie, robotyka, podstawy sztucznej inteligencji.

Psychologowie i pedagodzy prowadzą lekcje o emocjach, stresie i relacjami z innymi.

# data[].attributes.body
W szkole wszystko jest elektroniczne. Uczymy się na laptopach. Lubię tę szkołę. Na przerwach pojawiają się roboty, przez co nie narzekam na nudę. Mam bardzo wyrozumiałych nauczycieli, którzy bardzo dobrze uczą.

# data[].attributes.body
Wejście do szkoły jest na skan twarzy, żeby sprawdzić obecność.

# data[].attributes.body
Chodzę do szkoły późną godziną, jem tu obiady i śpię.

Lekcje trwają 30 min., a przerwy 20 min. W każdej klasie jest pięcioro uczniów.

# data[].attributes.body
Budynek szkoły różni się od tradycyjnego. Jest wysoki i innowacyjny. Ściany przeszklone, a wystrój przypomina budynek korporacji.

# data[].attributes.body
Uczymy się przez symulacje VR, a AI dopasowuje materiał do naszych umiejętności. Zamiast ocen są profile umiejętności i każdy uczy się w swoim tempie.

# data[].attributes.body
W szkole jest bardzo zaawansowana technologia, zbudowana jest siłownia, żeby być sprawnym w czasach, kiedy uczniowie nie uprawiają sportu.

# data[].attributes.body
Kiedy otworzyłem drzwi do pokoju nr 202, od razu poczułem, że coś jest nie tak. Wszedłem i zobaczyłem klasę. Nie było tablicy, ani zeszytów. Uczniowie siedzieli w ciszy i każdy z nich miał przed oczami świecące hologramy. Nauczyciel nie pisał… on tworzył obrazy w powietrzu. W jednej chwili byliśmy w kosmosie, w następnej w środku ludzkiego serca.

# data[].attributes.body
Po wejściu do pokoju 202 zobaczyłem małe dzieci, które uczą się polskiego i matematyki. Na środku jest żelowa kula, która pochłania każdego malucha, by sprawdzić czego się nauczył.

# data[].attributes.body
Nie nosimy ciężkich plecaków – wszystkie materiały są zapisane w specjalnych tabletach i okularach VR. Na lekcjach oglądamy hologramy, podróżujemy wirtualnie do dawnych epok i poznajemy kosmos w trójwymiarze.

Współpracujemy, rozwijamy pasje i mamy dobrą atmosferę.

# data[].attributes.body
W 2070 roku w szkole są windy, czytniki i e-booki zamiast lektur. Roboty pomagają w nauce.

# data[].attributes.body
Szkoła jest dziwna, bez uczuć. Jesteśmy zajęci telefonami, nikt ze sobą nie rozmawia. Nie ma nauczycieli, są roboty.

# data[].attributes.body
Sala lekcyjna jest pusta. Uczniowie siedzą na wielkich pufach. Przed nimi jest ekran projekcyjny.

# data[].attributes.body
W rogach sali rosną rośliny, które świecą delikatnym światłem. Kiedy spada poziom tlenu, wydzielają go w postaci drobnej pary.

# data[].attributes.body
Uczniowie nie noszą plecaków – wszystko mają w cyfrowych systemach lub hologramach. Uczą się w wirtualnej rzeczywistości. Przerwy są dłuższe i bardziej elastyczne.

# data[].attributes.body
Zobaczyłem kostkę do gry w „Chińczyka". Kiedy ją dotknąłem, poczułem ciepło. Nagle pojawiły się w mojej głowie daty i fakty z historii Polski, którą się interesowałem.

# data[].attributes.body
Wiedza płynie bezpośrednio do mózgu przez Interfejs Myślowy. Uczniowie uczą się tylko ludzkich emocji.

# data[].attributes.body
Nic tam nie ma, ponieważ uczniowie przenieśli się do cyfrowej rzeczywistości.

# data[].attributes.body
W szkole uczą roboty AI i nie ma nauczycieli .

# data[].attributes.body
Po wejściu do środka widzę roboty zamiast nauczycieli, tablety lub telefony zamiast książek.

# data[].attributes.body
Jest kafejka komputerowa, po wejściu widzę ps 67 i GeForce GTX 67067 w komputerach. Na ścianach wiszą rysunki Brawl Stars.

# data[].attributes.body
Po wejściu do pokoju zobaczyłem zoo z różnymi zwierzakami. Naliczyłem 67 zwierzaków.

# data[].attributes.body
Po lekcjach idę na basen, za darmo, jeżeli dostanę 6 z matematyki. Na przerwie mogę pograć na komputerze.

# data[].attributes.body
Wszedłem do sali i zobaczyłem, jak uczniowie uczą się matematyki i używają do tego hologramów. Pisali natomiast myślami.

# data[].attributes.body
Widzę za oknem latające auta, wieżowce widoczne w Zakrzewie, które wyglądają jak w dużym mieście. Oprócz tego w sali widzę nowe technologiczne ławki, które są bardzo wygodne i mają funkcję masażu.

# data[].attributes.body
Widzę za oknem latające roboty i auta. W klasie są bardzo wygodne ławki. Uczy się przy komputerach.

# data[].attributes.body
Po wejściu do środka zobaczyłem, że ławki latały. Unosiły się metr nad ziemią, kołysząc się delikatnie. Książki i zeszyty krążyły wokół nich niczym małe satelity, a uczniowie próbowali łapać swoje piórniki, skacząc w powietrzu wbrew wszelkim zasadom grawitacji.

# data[].attributes.body
Po wejściu do sali każdy dostaje swoje drugie śniadanie. Śniadanie lata. Ponad ławkami krążą rumiane jabłka, a zapakowane w folię kanapki z serem wykonują fikołki pod sufitem. Sok pomarańczowy nie rozlewa się, lecz tworzy w powietrzu idealne, lewitujące krople, które uczniowie łapią prosto do ust za pomocą słomek.

# data[].attributes.body
W klasach są hologramy i interaktywne ekrany. Uczniowie uczą się z pomocą robotów i sztucznej inteligencji. Nad ich postępami czuwa osobisty asystent AI. Robot-pedagog dopasowuje poziom zadań do każdego ucznia.

# data[].attributes.body
Klasa, w której się uczę wygląda, jak statek kosmiczny. Nauczycielem jest robot. Bardzo śmiesznie to wygląda. Myślę, że szkoła, która wygląda jak statek kosmiczny jest fajna.

# data[].attributes.body
Po wejściu widzę, że szkoła została w końcu wyremontowana i unowocześniona.

# data[].attributes.body
W 2070 roku szkoła jest całkowicie wyremontowana, ładniejsza i wcale nie przypomina zimnego, sterylnego laboratorium. Wnętrza wypełnia żywa zieleń oczyszczająca powietrze. Hologramy i ekrany nie rażą oczu – są delikatnie wtopione w otoczenie.

# data[].attributes.body
Drzwi prowadzące do klasy były metalowe i otwierały się na klaśnięcie. W klasie zamiast ławek są chmury unoszące się lekko nad ziemią. Za oknem na ulicach latają auta. Roślinność wymarła, w zamian pojawiły się metalowe drzewa oraz krzewy.

# data[].attributes.body
W sali są duże okna z fioletowymi zasłonami. Za oknem widzę latające samochody. Uczniowie mają na głowie gogle, które wyświetlają książki i ćwiczenia. Nie ma ocen tylko naklejki. Z sali wychodzę zjeżdżalnią.

# data[].attributes.body
Weszłam do tego pokoju i okazało się, że w środku ktoś zrobił kocią kawiarnię.

Byłam przeszczęśliwa, bo kocham zwierzątka. Od razu do nich podbiegłam i zaczęłam się z nimi bawić. Postanowiłam, że będę tu częściej przychodziła.