# data[].attributes.headline
Τι είναι ο Παγκόσμιος Ιστός?

# data[].attributes.subject
Τι είναι ο Παγκόσμιος Ιστός?

# data[].attributes.body
ΔΚ:

Ο Παγκόσμιος Ιστός (WWW), κοινώς γνωστός ως Ιστός, είναι ένα σύστημα πληροφοριών που επιτρέπει την πρόσβαση σε έγγραφα και άλλους πόρους Ιστού μέσω του Διαδικτύου.

# data[].attributes.headline
Τα έγγραφα και τα μέ

# data[].attributes.body
Τα έγγραφα και τα μέσα με δυνατότητα λήψης διατίθενται στο δίκτυο μέσω διακομιστών Ιστού και είναι προσβάσιμα από προγράμματα όπως προγράμματα περιήγησης Ιστού. Οι διακομιστές και οι πόροι στον Παγκόσμιο Ιστό αναγνωρίζονται και εντοπίζονται μέσω συμβολοσειρών χαρακτήρων που ονομάζονται ενιαίοι εντοπιστές πόρων (URL). Ο αρχικός και ακόμα πολύ συνηθισμένος τύπος εγγράφου είναι μια ιστοσελίδα μορφοποιημένη σε γλώσσα σήμανσης υπερκειμένου (HTML). Αυτή η γλώσσα σήμανσης υποστηρίζει απλό κείμενο, εικόνες, ενσωματωμένα περιεχόμενα βίντεο και ήχου και σενάρια (σύντομα προγράμματα) που υλοποιούν πολύπλοκη αλληλεπίδραση με τον χρήστη. Η γλώσσα HTML υποστηρίζει επίσης υπερσυνδέσμους (ενσωματωμένες διευθύνσεις URL) που παρέχουν άμεση πρόσβαση σε άλλους πόρους Ιστού. Η πλοήγηση στον Ιστό, ή η περιήγηση στο διαδίκτυο, είναι η κοινή πρακτική της παρακολούθησης τέτοιων υπερσυνδέσμων σε πολλούς ιστότοπους. Οι εφαρμογές Ιστού είναι ιστοσελίδες που λειτουργούν ως λογισμικό εφαρμογών. Οι πληροφορίες στον Ιστό μεταφέρονται μέσω του Διαδικτύου χρησιμοποιώντας το Πρωτόκολλο Μεταφοράς Υπερκειμένου (HTTP).

Πολλοί πόροι ιστού με κοινό θέμα και συνήθως ένα κοινό όνομα τομέα συνθέτουν έναν ιστότοπο. Ένας μεμονωμένος διακομιστής ιστού μπορεί να παρέχει πολλούς ιστότοπους, ενώ ορισμένοι ιστότοποι, ειδικά οι πιο δημοφιλείς, μπορεί να παρέχονται από πολλούς διακομιστές. Το περιεχόμενο του ιστότοπου παρέχεται από μυριάδες εταιρείες, οργανισμούς, κρατικούς φορείς και μεμονωμένους χρήστες. και περιλαμβάνει έναν τεράστιο όγκο εκπαιδευτικών, ψυχαγωγικών, εμπορικών και κυβερνητικών πληροφοριών.

Ο Παγκόσμιος Ιστός έχει γίνει η κυρίαρχη πλατφόρμα λογισμικού παγκοσμίως. Είναι το κύριο εργαλείο που χρησιμοποιούν δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο για να αλληλεπιδρούν με το Διαδίκτυο.

Ο Ιστός εφευρέθηκε από τον Tim Berners-Lee στο CERN το 1989 και άνοιξε στο κοινό το 1991. Επινοήθηκε ως ένα «καθολικό συνδεδεμένο σύστημα πληροφοριών».

# data[].attributes.headline
Ασφάλεια δικτύου{έννοια}

# data[].attributes.subject
Ασφάλεια δικτύου{έννοια}

# data[].attributes.body
Η έννοια της ασφάλειας Δικτύου Υπολογιστών σχετίζεται με την ικανότητα μιας επιχείρησης ή ενός οργανισμού να προστατεύει τις πληροφορίες του από τυχόν αλλοιώσεις και καταστροφές, καθώς και από μη εξουσιοδοτημένη χρήση των πόρων του. Εκτός αυτού, θεωρείται ως η δυνατότητα ενός δικτύου ή συστήματος πληροφοριών να αντισταθεί, σε δεδομένο επίπεδο αξιοπιστίας, σε τυχαία συμβάντα ή κακόβουλες ενέργειες που θέτουν σε κίνδυνο τη διάθεση, την επαλήθευση ταυτότητας, την ακεραιότητα και την τήρηση του απορρήτου των δεδομένων που έχουν αποθηκευτεί ή μεταδοθεί καθώς και τις συναφείς υπηρεσίες που παρέχονται είτε είναι προσβάσιμες μέσω των δικτύων και συστημάτων αυτών.[1]

# data[].attributes.headline
Ασφάλεια δικτύου{Αρχές}

# data[].attributes.subject
Ασφάλεια δικτύου{Αρχές}

# data[].attributes.body
Η έννοια της ασφάλειας των δικτύων υπολογιστών συνδέεται στενά με τρεις βασικές έννοιες.[2][1]

Διαθεσιμότητα (Availability)

Διαθεσιμότητα ονομάζεται η ιδιότητα του να είναι προσπελάσιμες και χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση οι υπηρεσίες ενός δικτύου υπολογιστών όταν τις χρειάζεται μια εξουσιοδοτημένη οντότητα. Για τους σκοπούς της ασφάλειας, μας απασχολεί βασικά η παρεμπόδιση κακόβουλων επιθέσεων που αποσκοπούν στο να παρακωλύσουν την πρόσβαση των νόμιμων χρηστών σε ένα πληροφοριακό σύστημα. Αυτές οι επιθέσεις ονομάζονται επιθέσεις άρνησης παροχής υπηρεσιών.

Εμπιστευτικότητα (Confidentiality)

Εμπιστευτικότητα σημαίνει πρόληψη μη εξουσιοδοτημένης αποκάλυψης πληροφοριών, δηλαδή, πρόληψη από μη εξουσιοδοτημένη ανάγνωση. Επομένως,τα δεδομένα που διακινούνται μεταξύ των υπολογιστών ενός δικτύου, αποκαλύπτονται μόνο σε εξουσιοδοτημένα άτομα. Άλλες εκφάνσεις της εμπιστευτικότητας είναι:

1. Η ιδιωτικότητα, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δηλαδή αυτών που αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα και

2. Η μυστικότητα, προστασία των δεδομένων που ανήκουν σε έναν οργανισμό ή μια επιχείρηση.

Ακεραιότητα (Integrity)

Η ακεραιότητα μπορεί να οριστεί γενικότερα ως η απαίτηση να είναι τα πράγματα όπως πρέπει να είναι. Στην πληροφορική, ακεραιότητα σημαίνει πρόληψη μη εξουσιοδοτημένης μεταβολής πληροφοριών, δηλαδή, πρόληψη από μη εξουσιοδοτημένη εγγραφή ή διαγραφή, συμπεριλαμβανομένης και της μη εξουσιοδοτημένης δημιουργίας δεδομένων.

# data[].attributes.headline
Ασφάλεια δικτύου{Τρόποι αποφυγής επιθέσεων}

# data[].attributes.subject
Ασφάλεια δικτύου{Τρόποι αποφυγής επιθέσεων}

# data[].attributes.body
Έλεγχος γνησιότητας της ταυτότητας (identification and authentication) των χρηστών , των προγραμμάτων ή των μηχανημάτων καθώς και των εξουσιοδοτήσεων που αυτά διαθέτουν για την προσπέλαση των προστατευμένων πόρων του συστήματος με συνδυασμένη χρήση συνθηματικών και ψηφιακών πιστοποιητικών

Προστασία της εμπιστευτικότητας των δεδομένων (data confidentiality) , δηλαδή προστασία ενάντια σε μη εξουσιοδοτημένες αποκαλύψεις πληροφοριών

Αποφυγή συστημάτων με "single points of failure"

Firewall, το οποίο είναι ένα πρόγραμμα ή ένα μηχάνημα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν διαχωριστικό μεταξύ των δύο αυτών δικτύων

Κωδικοποίηση / Κρυπτογράφηση

Πρωτόκολλα Ασφαλείας, που αναφέρονται στα επίπεδα Πρόσβασης Δικτύου,Internet,Μεταφοράς και Εφαρμογής

Ενημέρωση σχετικά με τα operating systems και κάποια patches

Αποφυγή τοποθέτησης δεδομένων σε σημεία οπού δεν είναι κατανοητά

# data[].attributes.headline
Προστασία από το διαδίκτυο

# data[].attributes.subject
Προστασία από το διαδίκτυο

# data[].attributes.body
Το internet στις μέρες είναι ένα φαινόμενο όπου πλέον όλοι μας το χρησιμοποιούμε καθημερινά. Ζούμε στην εποχή που τα social media έχουν εισέλθει για τα καλά στη ζωή μας.

Όλο και περισσότεροι άνθρωποι δημιουργούν προφίλ στο Facebook, ανεβάζουν φωτογραφίες στο account τους στο Instagram, γράφουν διάφορα tweets κτλ. Εννοείται πως υπάρχει η καλή πλευρά των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αλλά και η κάπως πιο επικίνδυνη, από την άποψη ότι οι πάντες μπορούν να βλέπουν τις αναζητήσεις σου στο Google για παράδειγμα. Πάμε να δούμε πώς μπορείτε να προστατευτείτε από εκείνους που ενδιαφέρονται να μάθουν τα προσωπικά σας δεδομένα.

1) Μη χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή ή το κινητό κάποιου άλλου

Ο πρώτος τρόπος προστασίας σας είναι ο πιο απλός. Εάν θέλετε να συνδεθείτε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης, να χρησιμοποιείτε πάντα δικές σας συσκευές. Σε περίπτωση που τύχει να βρεθείτε σε μια δύσκολη στιγμή και συνδεθείτε από κάπου αλλού καλό θα είναι να απενεργοποιείτε πάντα το λογαριασμό. Πρέπει να γνωρίζετε ότι τα δεδομένα αποθηκεύονταιέτσι κι αλλιώς, απ όπου κι αν συνδέεστε οπότε προσοχή!

2) Ν’ αποσυνδέεστε πάντα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Δε χωράνε απροσεξίες εδώ αφού είναι αρκετά σοβαρό θέμα! Έχει άμεση σχέση με το παραπάνω αλλά εδώ τονίζουμε το πόσο σημαντικό είναι να μη ξεχνάτε να αποσυνδέεστε από κάθε λογαριασμό σας. Εάν δεν το κάνετε τότε είναι αρκετά πιθανό να σας κλέψουν προσωπικά δεδομένα, να κοινοποιήσουν διάφορα στο λογαριασμό σας, μέχρι και να εξαπατήσουν φίλους σας/γνωστούς για να εισπράξουν χρηματικό ποσό.

3) Προσοχή στο ιστορικό του Facebook

Ίσως το μεγαλύτερο μέσο κοινωνικής δικτύωσης που υπάρχει. Όλοι ή τουλάχιστον οι περισσότεροι έχετε προφίλ στο Facebook ή είχατε κάποια στιγμή στη ζωή σας. Να γνωρίζετε ότι αφού αποφασίσετε να κάνετε εγγραφή ακόμη κι αν απενεργοποιήσετε το λογαριασμό τα δεδομένα και οι πληροφορίες δε διαγράφονται αλλά παραμένουν στο αρχείο του Facebook. Εάν βρίσκεστε στην περίπτωση που διαθέτετε προφίλ και το χρησιμοποιείτε τότε θα πρέπει να γνωρίζετε πως οι αναζητήσεις που κάνετε αποθηκεύονται στο λογαριασμό σας και μπορεί να έχει πρόσβαση οποιοσδήποτε. Άρα λοιπόν, θα πρέπει να πάτε στην αναζήτηση ονομάτων, να πατήσετε στην επεξεργασία και στη συνέχεια διαγραφή αναζητήσεων.

4) Χρησιμοποιείτε δύο περιηγητές

Ο λόγος;! Στον ένα περιηγητή μπορείτε να κάνετε τις πιο σημαντικές εργασίες σας όπως πχ μια συναλλαγή και στον άλλο να αναζητάτε διάφορα ή να κάνετε άλλες δραστηριότητες ασήμαντες σχετικά με την ιδιωτική σας ζωή. Δύο καλές μηχανές αναζήτησης είναι οι Firefox και Chrome. Θεωρούνται δύο από τους πιο ασφαλής περιηγητές και κάνουν συχνά αναβαθμίσεις.

5) Απενεργοποιήστε το Ιστορικό του Google.

Αν διαθέτετε λογαριασμό στην Google τότε θα πρέπει να γνωρίζετε ότι αποθηκεύει τα πάντα, και όταν λέμε τα πάντα το εννοούμε. Πιο συγκεκριμένα, αν μπείτε στην ιστοσελίδα history.google.com θα βρείτε όλες τις αναζητήσεις που έχετε κάνει όλο το διάστημα που διαθέτετε το λογαριασμό.
Η αποθήκευση αυτών των αναζητήσεων δε γίνεται για να σας απειλεί κάποιος από τη Google, όχι μην φοβάστε αλλά έχει σκοπό να σας βοηθήσει με έξυπνα αποτελέσματα στις αναζητήσεις σας. Δηλαδή ανάλογα με το τι ψάχνετε στο internet η μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στον κόσμο προσπαθεί να σας βοηθήσει με γρήγορα αποτελέσματα. Εάν μάθατε μόλις τώρα γι αυτό και θέλετε να εξαφανίσετε όλα σας τα δεδομένα μπορείτε να πατήσετε τις ρυθμίσεις (settings) στη συνέχεια Web History και μετά delete all. Σωθήκατε!

Αυτοί ήταν πέντε απλοί τρόποι για να προστατεύσετε τα προσωπικά σας δεδομένα από διάφορους επιτήδειους σερφάροντας στο internet. Χρειάζεται προσοχή όσον αφορά τη δράση μας στα social media αλλά και γενικότερα στο διαδίκτυο, αφού υπάρχουν κι εκείνοι που δε διστάζουν να προκαλέσουν από μικρά προβλήματα μέχρι πιο σοβαρά στους χρήστες.

# data[].attributes.headline
Τι είναι Διαδίκτυο       

# data[].attributes.subject
Τι είναι Διαδίκτυο       

# data[].attributes.body
Το Διαδίκτυο (αγγλικά: Internet‎) είναι παγκόσμιο σύστημα διασυνδεδεμένων δικτύων υπολογιστών, οι οποίοι χρησιμοποιούν καθιερωμένη ομάδα πρωτοκόλλων, η οποία συχνά αποκαλείται "TCP/IP" (αν και αυτή δεν χρησιμοποιείται από όλες τις υπηρεσίες του Διαδικτύου) για να εξυπηρετεί δισεκατομμύρια χρήστες καθημερινά σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι διασυνδεδεμένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές ανά τον κόσμο, οι οποίοι βρίσκονται σε ένα κοινό δίκτυο επικοινωνίας, ανταλλάσσουν μηνύματα (πακέτα) με τη χρήση διαφόρων πρωτοκόλλων (τυποποιημένοι κανόνες επικοινωνίας), τα οποία υλοποιούνται σε επίπεδο υλικού και λογισμικού. Το κοινό αυτό δίκτυο καλείται Διαδίκτυο.

# data[].attributes.body
Ο Ιστός εφευρέθηκε από τον Άγγλο επιστήμονα υπολογιστών Tim Berners-Lee ενώ εργαζόταν στο CERN. Το συνέλαβε ως ένα σύστημα διαχείρισης πληροφοριών που χρησιμοποιεί διάφορες έννοιες και τεχνολογίες, η πιο θεμελιώδης από τις οποίες ήταν οι συνδέσεις που υπήρχαν μεταξύ των πληροφοριών. Η πρώτη πρόταση γράφτηκε το 1989 και ένα λειτουργικό σύστημα εφαρμόστηκε στα τέλη του 1990, συμπεριλαμβανομένου του προγράμματος περιήγησης WorldWideWeb και ενός διακομιστή HTTP. Η τεχνολογία κυκλοφόρησε εκτός του CERN σε άλλα ερευνητικά ιδρύματα ξεκινώντας τον Ιανουάριο του 1991, και στη συνέχεια στο ευρύ κοινό στις 23 Αυγούστου 1991. Ο Ιστός ήταν επιτυχία στο CERN και άρχισε να εξαπλώνεται σε άλλα επιστημονικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα. Μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, δημιουργήθηκαν 50 ιστότοποι.

# data[].attributes.headline
Το CERN διέθεσε το π

# data[].attributes.body
Το CERN διέθεσε το πρωτόκολλο Ιστού και τον κώδικα χωρίς δικαιώματα το 1993, επιτρέποντας την ευρεία χρήση του. Αφού το NCSA κυκλοφόρησε το πρόγραμμα περιήγησης ιστού Mosaic αργότερα εκείνο το έτος, η δημοτικότητα του Ιστού αυξήθηκε γρήγορα καθώς χιλιάδες ιστότοποι εμφανίστηκαν σε λιγότερο από ένα χρόνο. Το Mosaic ήταν ένα πρόγραμμα περιήγησης με γραφικά που μπορούσε να εμφανίζει ενσωματωμένες εικόνες και να υποβάλλει φόρμες που επεξεργάζονταν ο διακομιστής HTTPd. Ο Marc Andreessen και ο Jim Clark ίδρυσαν το Netscape τον επόμενο χρόνο και κυκλοφόρησαν το πρόγραμμα περιήγησης Navigator, το οποίο εισήγαγε Java και JavaScript στον Ιστό. Γρήγορα έγινε το κυρίαρχο πρόγραμμα περιήγησης. Η Netscape έγινε δημόσια εταιρεία το 1995, η οποία προκάλεσε φρενίτιδα στον Ιστό και ξεκίνησε τη φούσκα dot-com. Η Microsoft ανταποκρίθηκε αναπτύσσοντας το δικό της πρόγραμμα περιήγησης, τον Internet Explorer, ξεκινώντας τον πόλεμο του προγράμματος περιήγησης. Συνδυάζοντάς το με Windows, έγινε το κυρίαρχο πρόγραμμα περιήγησης για 14 χρόνια.

Ο Παγκόσμιος Ιστός υπήρξε κεντρικός στην ανάπτυξη της Εποχής της Πληροφορίας και είναι το κύριο εργαλείο που χρησιμοποιούν δισεκατομμύρια άνθρωποι για να αλληλεπιδρούν στο Διαδίκτυο.

# data[].attributes.headline
Δημήτρης Κ. 

# data[].attributes.subject
Δημήτρης Κ. 

# data[].attributes.body
ΔΚ:

Η εμφάνιση του διαδικτύου αποτελεί μια πολύ σημαντική καινοτομία στην τεχνολογία.

-Έχει συμβάλλει στην δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς και το ποσοστό της έγκρισης του διαδικτύου ξεπερνά τους 4000 χρήστες ανα ώρα.

-Επιτρέπει στους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να επικοινωνούν και αποτελεί σημαντικό μέσο για την διεξαγωγή των επιχειρήσεων.

-Παρέχει έναν μηχανισμό για την δημιουργία κοινοτήτων

-Διευκολύνει την έρευνα των μελετητών και χαρακτηρίζεται από διάφορα οφέλη που τους προσφέρει σε σχέση με αυτούς που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση.

Το Διαδίκτυο και η επικοινωνία:

Σύμφωνα με την προσέγγιση της "ιντερνετοφιλίας" το Διαδίκτυο, αλλά και η ψηφιακή τεχνολογία γενικότερα, έχουν την ικανότητα να δημιουργούν "εικονικούς χώρους", "εικονικές κοινότητες", όπου παύουν να υφίστανται οι κοινωνικές και πολιτιστικές διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο και που τα παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας αδυνατούν να ξεπεράσουν εύκολα. Η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου καθίσταται άμεση και αμφίδρομη. Δίνεται η δυνατότητα σε κάθε χρήστη ηλεκτρονικού υπολογιστή συνδεδεμένου στο Διαδίκτυο, να πληροφορηθεί αλλά και να πληροφορήσει ανταλλάσσοντας απόψεις μέσω ενός πιο συμμετοχικού και λιγότερο ελεγχόμενου διαύλου επικοινωνίας. Οι χρήστες αποκτούν ολοένα και περισσότερο την ιδιότητα του παγκοσμίου πολίτη. Υπάρχει έντονη τάση, ήδη από την αρχή της εμφάνισής του διαδικτύου, να θεωρείται ένα άκρως δημοκρατικό μέσο μαζικής επικοινωνίας, το οποίο αποδιαμεσολαβεί την επικοινωνία και καθιστά ισχυρότερο τον μέσο άνθρωπο, καθώς δίνει στον τελευταίο τη δυνατότητα πρόσβασης σε μεγάλο όγκο πληροφοριών συγκεντρωμένων σε ένα "χώρο" και την δυνατότητα της προσωπικής επιλογής των πληροφοριών αυτών. Συνεπώς, η βασική θέση της προσέγγισης αυτής είναι ότι το Διαδίκτυο θα εκδημοκρατίσει την κοινωνία με το να βελτιώσει την επικοινωνία καταργώντας την ανάγκη για διαμεσολάβηση.

# data[].attributes.headline
             Τι είναι ένα Δίκτυο (Υπολογιστών)

# data[].attributes.subject
             Τι είναι ένα Δίκτυο (Υπολογιστών)

# data[].attributes.body
ένα σύνολο συνδεδεμένων συσκευών με φυσικές συνδέσεις (κανάλια επικοινωνίας), οι οποίες μπορούν να παράγουν, να στέλνουν, να προωθούν και να λαμβάνουν πληροφορίες (απλά δεδομένα, ήχο, εικόνα και βίντεο).

# data[].attributes.headline
Ιστορία δικτύου

# data[].attributes.subject
Ιστορία δικτύου

# data[].attributes.body
Στα τέλη της δεκαετίας του 1890,τόσο ο Émile Durkheim όσο και ο Ferdinand Tönnies προωθούσαν την ιδέα των κοινωνικών δικτύων στις θεωρίες τους και την έρευνα των κοινωνικών ομάδων. Ο Tönnies ισχυρίστηκε ότι οι κοινωνικές ομάδες μπορούν να υπάρχουν ως προσωπικοί και άμεσοι κοινωνικοί δεσμοί που είτε συνδέουν άτομα που μοιράζονται ίδιες  αξίες και πεποιθήσεις (Gemeinschaft, Γερμανικά, συνήθως μεταφρασμένα ως "κοινότητα")[2] είτε απρόσωπες, επίσημες και οργανικές κοινωνικές σχέσεις (Gesellschaft, ως "κοινωνία").Ο Durkheim έδωσε μια μη-εξατομικευμένη εξήγηση των κοινωνικών γεγονότων υποστηρίζοντας ότι τα κοινωνικά φαινόμενα προκύπτουν όταν οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ ατόμων αποτελούν μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να ληφθεί υπόψη από την άποψη των ιδιοτήτων των μεμονωμένων παραγόντων [3]. Ο Georg Simmel, που γράφει στη στροφή του εικοστού αιώνα, επεσήμανε τη φύση των δικτύων και την επίδραση του μεγέθους του δικτύου στην αλληλεπίδραση και εξέτασε την πιθανότητα αλληλεπίδρασης σε χαλαρά πλεγμένα δίκτυα και όχι σε ομάδες[4].

# data[].attributes.body
Οι όροι Διαδίκτυο και Παγκόσμιος Ιστός χρησιμοποιούνται συχνά χωρίς μεγάλη διάκριση. Ωστόσο, οι δύο όροι δεν σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Το Διαδίκτυο είναι ένα παγκόσμιο σύστημα δικτύων υπολογιστών που διασυνδέονται μέσω τηλεπικοινωνιών και οπτικών δικτύων. Αντίθετα, ο Παγκόσμιος Ιστός είναι μια παγκόσμια συλλογή εγγράφων και άλλων πόρων, που συνδέονται με υπερσυνδέσμους και URI. Η πρόσβαση σε πόρους Ιστού γίνεται χρησιμοποιώντας HTTP ή HTTPS, τα οποία είναι πρωτόκολλα Διαδικτύου σε επίπεδο εφαρμογής που χρησιμοποιούν τα πρωτόκολλα μεταφοράς του Διαδικτύου.

Η προβολή μιας ιστοσελίδας στον Παγκόσμιο Ιστό ξεκινά συνήθως είτε πληκτρολογώντας τη διεύθυνση URL της σελίδας σε ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού είτε ακολουθώντας έναν υπερσύνδεσμο σε αυτήν τη σελίδα ή τον πόρο. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα περιήγησης Ιστού εκκινεί μια σειρά μηνυμάτων επικοινωνίας στο παρασκήνιο για την ανάκτηση και την εμφάνιση της ζητούμενης σελίδας. Στη δεκαετία του 1990, η χρήση ενός προγράμματος περιήγησης για την προβολή ιστοσελίδων —και για τη μετάβαση από τη μια ιστοσελίδα στην άλλη μέσω υπερσυνδέσμων— έγινε γνωστή ως «περιήγηση», «περιήγηση στο διαδίκτυο» (μετά την περιήγηση σε κανάλια) ή «πλοήγηση στον Ιστό». Οι πρώτες μελέτες αυτής της νέας συμπεριφοράς διερεύνησαν τα πρότυπα των χρηστών στη χρήση προγραμμάτων περιήγησης Ιστού. Μια μελέτη, για παράδειγμα, βρήκε πέντε μοτίβα χρηστών: εξερευνητικό σερφ, περιήγηση σε παράθυρο, εξελιγμένο σέρφινγκ, περιορισμένη πλοήγηση και στοχευμένη πλοήγηση.

# data[].attributes.headline
Ιστορία δικτυών και γενικότερες πληροφορίες

# data[].attributes.subject
Ιστορία δικτυών και γενικότερες πληροφορίες

# data[].attributes.body
Δίκτυο υπολογιστών ονομάζεται ένα σύστημα επικοινωνίας μεταξύ των αυτόνομων ή μη αυτόνομων διασυνδεδεμένων μεταξύ τους υπολογιστών, οι οποίος ονομάζονται αλλιώς και κόμβοι του δικτύου.

Οι υπολογιστές ή αλλιώς οι κόμβοι ενός δικτύου θεωρούμε ότι έχουν διασυνδεθεί μεταξύ τους όταν είναι σε θέση να ανταλλάξουν μεταξύ τους πληροφορίες, με την μορφή του κειμένου, του ήχου ή της εικόνας.

Στο δίκτυο των υπολογιστών μπορούν πέραν από τους κλασικούς γνωστούς μας επιτραπέζιους υπολογιστές να συνδεθούν και άλλες συσκευές, όπως για παράδειγμα, tablets ή κινητά(smartphones ή συμβατικά εφόσον διαθέτουν δυνατότητα σύνδεσης στο internet μέσω του wifi), επίσης εκτυπωτές, σαρωτές αλλά ακόμα και έξυπνες τηλεοράσεις(smart tv's ή και απλές τηλεοράσεις μέσω ειδικού εξοπλισμού που απαιτείται για να συνδεθούν στο δίκτυο μέσω του wifi).

# data[].attributes.headline
Το ακόλουθο παράδειγ

# data[].attributes.body
Το ακόλουθο παράδειγμα δείχνει τη λειτουργία ενός προγράμματος περιήγησης ιστού κατά την πρόσβαση σε μια σελίδα στη διεύθυνση URL http://example.org/home.html. Το πρόγραμμα περιήγησης επιλύει το όνομα διακομιστή της διεύθυνσης URL (example.org) σε μια διεύθυνση Πρωτοκόλλου Διαδικτύου χρησιμοποιώντας το σύστημα ονομάτων τομέα (DNS) που έχει κατανεμηθεί παγκοσμίως. Αυτή η αναζήτηση επιστρέφει μια διεύθυνση IP όπως 203.0.113.4 ή 2001:db8:2e::7334. Στη συνέχεια, το πρόγραμμα περιήγησης ζητά τον πόρο στέλνοντας ένα αίτημα HTTP μέσω του Διαδικτύου στον υπολογιστή σε αυτήν τη διεύθυνση. Ζητάει υπηρεσία από έναν συγκεκριμένο αριθμό θύρας TCP που είναι πολύ γνωστός για την υπηρεσία HTTP, έτσι ώστε ο λαμβάνων κεντρικός υπολογιστής να μπορεί να διακρίνει ένα αίτημα HTTP από άλλα πρωτόκολλα δικτύου που μπορεί να εξυπηρετεί. Το HTTP χρησιμοποιεί συνήθως τον αριθμό θύρας 80 και για το HTTPS χρησιμοποιεί συνήθως τον αριθμό θύρας 443. Το περιεχόμενο του αιτήματος HTTP μπορεί να είναι τόσο απλό όσο δύο γραμμές κειμένου:

HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: text/html; charset=UTF-8

ακολουθούμενο από το περιεχόμενο της ζητούμενης σελίδας. Η γλώσσα σήμανσης υπερκειμένου (HTML) για μια βασική ιστοσελίδα μπορεί να μοιάζει με αυτό:

<html>
  <head>
    <title>Example.org – The World Wide Web</title>
  </head>
  <body>
    <p>The World Wide Web, abbreviated as WWW and commonly known ...</p>
  </body>
</html>

# data[].attributes.headline
ο πρόγραμμα περιήγησ

# data[].attributes.body
ο πρόγραμμα περιήγησης ιστού αναλύει το HTML και ερμηνεύει τη σήμανση (<τίτλος>, <p> για την παράγραφο και τέτοια) που περιβάλλει τις λέξεις για να μορφοποιήσει το κείμενο στην οθόνη. Πολλές ιστοσελίδες χρησιμοποιούν HTML για να αναφέρουν τις διευθύνσεις URL άλλων πόρων, όπως εικόνες, άλλα ενσωματωμένα μέσα, σενάρια που επηρεάζουν τη συμπεριφορά της σελίδας και Cascading Style Sheets που επηρεάζουν τη διάταξη της σελίδας. Το πρόγραμμα περιήγησης υποβάλλει πρόσθετα αιτήματα HTTP στον διακομιστή ιστού για αυτούς τους άλλους τύπους μέσων Διαδικτύου. Καθώς λαμβάνει το περιεχόμενό του από τον διακομιστή Ιστού, το πρόγραμμα περιήγησης αποδίδει σταδιακά τη σελίδα στην οθόνη, όπως καθορίζεται από το HTML του και αυτούς τους πρόσθετους πόρους.

# data[].attributes.body
Ο όρος Διαδίκτυο/Ίντερνετ ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως την εποχή που συνδέθηκε το ARPANET με το NSFNet και Internet σήμαινε οποιοδήποτε δίκτυο χρησιμοποιούσε TCP/IP. Η μεγάλη άνθιση του Διαδικτύου όμως, ξεκίνησε με την εφαρμογή της υπηρεσίας του Παγκόσμιου Ιστού από τον Τιμ Μπέρνερς-Λι στο ερευνητικό ίδρυμα CERN το 1989, ο οποίος είναι στην ουσία, η "πλατφόρμα", η οποία κάνει εύκολη την πρόσβαση στο Ίντερνετ, ακόμη και στη μορφή που είναι γνωστό σήμερα

# data[].attributes.headline
Στοιχεία δικτύων

# data[].attributes.subject
Στοιχεία δικτύων

# data[].attributes.body
Οι διάφορες συσκευές ενός δικτύου συνδέονται μεταξύ τους με γραμμές/ζεύξεις μετάδοσης (links)
Σε ένα δίκτυο υπάρχουν υπολογιστές υποδοχής, γραμμές μετάδοσης και στοιχεία μεταγωγής.

Οι Υπολογιστές Υποδοχής (hosts) παίζουν το ρόλο του πομπού ή του δέκτη και μπορεί να είναι κινητές συσκευές, προσωπικοί υπολογιστές, ή κεντρικά ισχυρά υπολογιστικά συστήματα (Mainframes).

Οι Γραμμές Μετάδοσης (Transmission Lines, Links) αποτελούν τα φυσικά μονοπάτια επικοινωνίας (κανάλια ή δίαυλους) διαμέσου των οποίων μεταφέρονται τα δεδομένα από τη μία συσκευή στην άλλη. Η επικοινωνία γίνεται με ασύρματο και ενσύρματο τρόπο.

Τα Στοιχεία Μεταγωγής (Switching Elements) είναι οι ενδιάμεσες συσκευές που συνδέουν τις γραμμές μετάδοσης και επιφορτίζονται με το έργο μεταφοράς των δεδομένων από την μία πλευρά στην άλλη μέσω διαδικασιών γνωστών ως δρομολόγηση και/ή μεταγωγή

Ένα δίκτυο μπορεί να ανήκει σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με τη γεωγραφική του έκταση, το μέγεθός του και την τεχνολογία μετάδοσης και προώθησης που χρησιμοποιεί.