# data[].attributes.body
Miñán Ibrahima Balderen istorioa errealitatean oinarrituta dago , Amets Arzallus Antiaren

laguntzaz idatzia . Liburu honek Afrika mendebaldetik Europarako bidaia gogorra kontatzen

du, non Ibrahima bere anaia txikia, Alhassane, bilatzera abiatzen den. Izan ere, liburua ez

da soilik migrazio bidai baten kontakizuna, baizik eta elkartasunari , minari edo anai-arreben arteko maitasunari buruzko ikasgai bat da..

# data[].attributes.body
Ibrahima bere anai txikia bilatzen saiatzen da, eta bidaia hau egiten duen bitartean, anaiarenganako maitasuna da bere motorea. Maitasun horrek ez

du mugarik , eta urruntasunaren, arriskuen eta zailtasunen gainetik irauten du. Ibrahima ez

dago bakarrik bidaian, anaiaren maitasunaren indarra du lagun.

# data[].attributes.body
Ibrahima, bidaian zehar, maitasunaren eta arduraren alde ahaleginak eta sakrifizioak egiten ditu, baita bere segurtasuna arriskuan jarriz ere. Bere anaiari laguntzeko eta babesteko borrokatzen du.

# data[].attributes.body
Ibrahimak, anai txikia aurkitu eta harekin berriro bat egiteko itxaropenarekin jarraitzen du. Maitasun honek bai erresistentzia bai borroka eskaintzen dio. Ibrahima ez du amore ematen, eta anaiaren maitasunak bultzada ematen dio.

# data[].attributes.body
Konakry, Gineako hiri nagusia eta komertzioaren gune garrantzitsua izanik, nahiz eta herrialdeko industria nagusietan eragin handia izan, gizartearen gehiengoa pobrezian bizi da. Gizateriaren gehiengoak lan baldintza txarrak eta soldata baxuak ditu. Hiriaren egitura sozioekonomikoak desberdintasun handiak sortzen ditu, eta hau migrazioa bultzatzen duen faktore garrantzitsua da.

# data[].attributes.body
Konakry Gineako politika-zentrua da, eta herrialdeko gobernuak bertan du egoitza. Gineak,

historian zehar, egonkortasun politiko falta eta estatu kolpeak izan ditu, eta Alpha Condé

presidente izan zen 2010etik 2021era.

# data[].attributes.body
2021ean, militarrek estatu kolpe bat egin zuten, eta honek politikaren aldeko eta aurkako tentsioak areagotu ditu.

Gineako gobernuaren autoritarismoak eta politika egonkortasunik ezak herritar askoren bizi-baldintzak zaildu ditu . Hori dela eta, CKonakry hiriak egoera politikoko ezegonkortasunaren erruz, migrazioaren gorakada bultzatu du. Gainera, gazteek, etorkizun hobe bat bilatuz, Ginea utzi nahi dute.

# data[].attributes.body
Ginea, eta batez ere Conakry, hobi mineralen aberastasunarengatik ezaguna da (diamanteak, urrea, bauxita), baina korruptzioa eta goi-mailako kudeaketa falta direnez , baliabide horiek ez dira gizartearen gehiengoaren onurarako erabiltzen. Horrregatik, gizarte-mailan, desberdintasun sozialak eta urritasuna daude, eta hiriak ekonomia ezegonkorra eta lan aukerak mugatuak ditu.

# data[].attributes.body
Faktore geopolitikoen azterketak aukera ematen du Ibrahimak zeharkatu zituen eskualdeetako

baldintza soziopolitikoak sakonago ulertzeko. Izan ere, bera egon zen herrialdeetan krisi

politikoak, gatazka armatuak, pobrezia larriak eta estatuaren ahultasuna bizi izan dituzte.

Gainera, egoera horiek eragin zuzena dute migrazio-ibilbideetan, bidaiak arriskutsuago

bihurtuz baita migratzaileen esperientziak gogortuz ere. Beraz, bai estatuen arteko mugen

kontrol eskasa, bai trafikatzaileen presentzia bai gatazka militarren ondorioak faktore

erabakigarriak dira migratzaileen bizimoduan ez ezik ibilbidean ere. Adibidez, Taalandan, hark

momentu oso kritiko bat bizitzen du, persona trafikatzaile batzuk, bahitzen dutenean .

Ondorio gisa , migratzaileek, Ibrahimak bezala, oso egoera zailei aurre egin behar diete ,

arrisku handiz eta askotan bizitza bera jokoan jarriz.

# data[].attributes.body
Esaldi honetan ezin hobeto islatzen da Ibrahimek bere anaia aurkitzeko sentitzen duen etsipena.

Gainera ikusi dezakegu berak bere anaiak asko maite duela, bera hiltzea nahiago duelako bere anaia hilda dagoela jakin beharrean.

# data[].attributes.headline
"Estoy en Europa, pero yo no quería venir a Europa."

# data[].attributes.subject
"Estoy en Europa, pero yo no quería venir a Europa."

# data[].attributes.body
Berak ez zuen Europara etorri nahi, Alhassanengatik bidaia egin zuen. Bere familia eta lagunak alde batera utzi zituen bere anaiarengatik, eta beste herri guztiz desberdin batean sartu zen jakinez oso arrisikutsua zela eta Guinean geratzea nahiago zuela.

# data[].attributes.headline
«Cuando uno se lanza a la aventura es imposible saber qué aparecerá frente a nosotros. Y si ahora estuviese ahí atrás y supiera lo que me iba a venir, te diría que no, no hubiese querido partir»

# data[].attributes.subject
«Cuando uno se lanza a la aventura es imposible saber qué aparecerá frente a nosotros. Y si ahora estuviese ahí atrás y supiera lo que me iba a venir, te diría que no, no hubiese querido partir»

# data[].attributes.body
Miñán Ibrahima Balderen istorioa errealitatean oinarrituta dago , Amets Arzallus Antiaren

laguntzaz idatzia . Liburu honek Afrika mendebaldetik Europarako bidaia gogorra kontatzen

du, non Ibrahima bere anaia txikia, Alhassane, bilatzera abiatzen den. Izan ere, liburua ez

da soilik migrazio bidai baten kontakizuna, baizik eta elkartasunari , minari edo anai-

arreben arteko maitasunari buruzko ikasgai bat da..

Hasteko, Ibrahima, Ginea Konakryko herri batean jaioa, familia xume batean hazi zen.

Aitaren heriotzaren ondoren, familiaren ardura hartu behar izan zuen oso gazte zenean.

Gainera, gaztetan, Liberiara joan zen lan bila,, eta han bizi baldintza oso gogorrak ezagutu

zituen. Gero, etxera bigarren aldiz itzuli zenean bere anaia txikiena desagertu zela jakin

zuen: Europara abiatu zen anaiaren bila joatea erabaki zuelako .

Horretaz gain, hortik aurrera, bere bidaia arriskutsua hasten da, Afrikako hainbat herrialde

zeharkatzen dituelarik. Herrialde bakoitzean, Ibrahimak miseriari, indarkeriari, ustelkeriari eta

gizaki-trafikoari aurre egiten dio. Basamortuko hainbat lekutan benetako infernua

ezagutzen du, migratzaileak morroi gisa erabiltzen dituzte, gosez eta egarriz jendea hiltzen

da, eta denbora guztian arriskuan daude .

Bestalde, Libian, egoera okerragoa da: bortxaketak, tratu txarrak eta esklabutza bizitzen

ditu. Beraz, giza duintasuna ezabatzen da , eta giza trafikatzaileek bizitzak trukatzen

dituzte diruagatik. Ibrahima hainbat aldiz saltzen dute eta tratu txarrak jasotzen ditu, baina

azkenean ihes egite lortzen du.

Bukatzeko , Mediterraneo itsasoa zeharkatu eta Espainiara iristen da. Dena dela,

helmugara iristeak ez du esan nahi arazoak amaitu direnik: legedia, paper eza, hizkuntza

eta bakardadea dira orain bere erronka berriak. Hala ere, Europan ere elkartasuna topatzen

du: jende ona eta laguntzeko prest dagoen komunitatea, Amets Arzallus adibidez.

# data[].attributes.body
Ibrahimak, argi utzi digu bera hainbat elkarrizketatan berriro bidaia egitea erabaki ahalko balu, ez lukeela errepikatuko, oso txarto pasatu duelako eta hainbat alditan heriotzarekin ia topo

egin duelako.

# data[].attributes.headline
«No quisiera que nadie más tenga que pasar por los sitios y lugares por los que tuve que pasar. Pero siempre es igual, no todo se sabe»

# data[].attributes.subject
«No quisiera que nadie más tenga que pasar por los sitios y lugares por los que tuve que pasar. Pero siempre es igual, no todo se sabe»

# data[].attributes.body
Ibrahimaren istorioa irakurri ondoren, nire migrazioaren eta aniztasun kulturalaren ikuspegia

aldatu da. Hau irakurri aurretik, , migratzaileen ibilbidea distantziatik ulertzen nuen, datu

zehatz batzuk ulertuz. Hau irakurri ostean , ordea, konturatu naiz migrazioa ez dela hautu bat

askotan, baizik eta behartutako bidea, biziraupenaren aldeko borroka bat. Izan ere, Ibrahima

bezalako pertsonen istorioek migrazioaren atzean dauden sufrimendua, ausardia eta

itxaropena erakutsi dizkidate. Gainera, kultura desberdinek gure komunitatea aberasten dutela

ulertu dut, aniztasuna ez delarik arazo bat, aukera bat baizik.

# data[].attributes.body
«Miñan»-i buruzko lanak gizarteari hainbat irakaspen garrantzitsu ematen dizkio. Lehenik,,

empatia lantzeko gonbidapena  egiten du; hau da, migratzaileak etiketa soil gisa ez ikustea,

baizik eta bai beren istorio pertsonalak bai duintasuna kontuan hartzea. Bigarrenik, gizarte

inklusiboagoz gain solidarioago baten beharra ere azpimarratzen du, non migratzaileei harrera

duina egingo zaien, beren eskubideak errespetatuz . Azkenik, kontzientzia pizten du, gizarteko

desberdintasunek ez ezik egoera geopolitikoek

# data[].attributes.attachment_link.description
Not your computer? Use Guest mode to sign in privately. Learn more about using Guest mode

# data[].attributes.body
Nzérékoré (Guinea):
Ibrahima lan-esplotazioaren biktima bihurtzen da. Dirua irabazi eta bere familiari lagundu nahi die, baina soldatarik gabeko lan gogorrak eta miseria egoerak harrapatzen dute.

Saharako basamortua:
Mugako trafikatzaileek migratzaileak engainatzen dituzte. Baldintza jasanezinetan, bero itogarrian eta elikagai/ur eskasiaren erdian, asko galtzen dira. Oso zaila da basamortutik bizirik ateratzea

Taalanda (Malí):
Ibrahima pertsonen salerosketaren biktima da. Bahituta edukitzen dute eta merkantzia balira bezala tratatzen dute, bere gorputza trafiko sare baten mende jarriz.

Libia:
Indarkeria, tortura eta bahiketa dira egunerokoa. Migratzaileak kartzela informaletan edukitzen dituzte, lan behartua egitera derrigortuta, eta askotan familiaren bidez dirua eskatuz askatasuna “saltzen” zaie.

Mediterraneo itsasoa:
Itsasoa da azken eta beldurgarriena. Ontzi txiki eta ahuletan, Ibrahima eta beste askok Europara iristeko ahalegina egiten dute. Askok bidean galtzen dira, eta bizirik iristen direnek trauma geratzen zaiote

# data[].attributes.body
Guinea Conakry:
Egoera ekonomiko oso prekarioa da, gazteentzako lan aukerarik gabe. Ustelkeria eta egonkortasun politiko falta ohikoak dira. Familia askok, pobreziaren ondorioz, seme-alabak migratzera bultzatzen dituzte etorkizun hobe baten bila.

Malí:
Terrorismoa, gatazka armatuak eta estatuaren ahultasuna dira arazo nagusiak. Herrialdearen zati handi batean segurtasunik ez dago, eta migratzaileak salerosketa sareen eta talde armatuen arriskupean daude.

Aljeria:
Aljeriako agintariek atzerriko migratzaileak atxilotu edo bortxaz kanporatzen dituzte sarritan. Migratzaileek lan informalean jardun behar izaten dute babesik gabe, eta askok poliziaren tratu txarrak jasaten dituzte.

Libia:
Estatu haustua eta indarkeria politikoa dira nagusi. Kartzela informaletan migratzaileak atxilotuta edukitzen dituzte, lan behartua eta tortura erabiliz. Baldintzak gizagabeak dira, eta bizitza bera arriskuan dago.

Maroko:
Askoren helburua Espainiara iristeko azken urratsa izaten da. Hala ere, Marokon ere migratzaileak diskriminatuak eta kanporatuak dira. Poliziak mugan tratu gogorrak ematen dizkie, eta asko kalean edo kanpamendu prekarioetan bizi dira