# data[].attributes.body
Arabiar musika estilo bat da, Afrika iparraldean sortu zena eta lX eta XV mende bitartean Alandalusen ere eman zena. Marruekosekin erlazionatuta dago batez ere, baina baita Argelia, Tunez eta Libiarekin. Kordobako kalifatoan sortu zela esaten da, Abd al Rahman I.aren korteko musikaria izan zen Zryab.-ek sortua

# data[].attributes.body
Harum al-Rasid Bagdadeko gortean (786 – 809), lautea jotzeko zuen talentu eta birtuosismoagatik kalifaren faborea lortu zuen.

Bere irakasle jeloskor Al Musuli Persia uztera behartzen du, Abd al Rahman II.aren Kordoban (822 - 825) abentura askoren ondoren finkatuz.

Bertan musika-eskola bat sortu zuen, lautea sortuz, geroago Espainia kristauan zein Afrika iparraldean ezarri zena, eta Nubaren (Nawba) egitura primitiboa osatuz.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ziryab creó en Córdoba lo que se puede considerar el primer Conservatorio de Música del mundo islámico - Códice de las Cantigas de Alfonso X el Sabio

# data[].attributes.body
Ekialdeko Hurbileko musika tradizionalaren hari-luztutako instrumentua da. Salterioaren forma anitzetako bat da.

# data[].attributes.body
40 cm inguruko diametroa duen pandero moduko bat da, ahuntz larruaz egindakoa. Metalezko bi plater sartzen dira astintzean soinua ateratzen duten eraztunaren bi zulotan. Barruan, azalari egokituta, tresnari dardara eta erresonantzia ematen dioten tripako hainbat soka ditu.

# data[].attributes.body
Arghul egurrezko haize-instrumentua da, sekzio zilindrikoa eta kanabera bakarrekoa, bi hodiz osatua: 7tik 5era zulo ugari dituen melodia-hodi bat eta beste bat, luzeagoa, pedal-hodi bat (arabieraz ardiyya). Instrumentuaren tinbrea klarinete baten antzekoa da.

# data[].attributes.body
Mazhar jatorri arabiarreko panderoa da, Riq-en antzekoa baina tamaina handikoa.

Gutxi gorabehera Mazhar-ek 30 cm-ko diametroa eta 12 cm-ko zabalera du. Egurrezko marko baten gainean luzatutako ahuntz-burua du. Horrez gain, bere markoek 9 cm-ko diametroa duten brontzezko 8 edo 10 pare daramatza, berdin banatuta.

# data[].attributes.body
Mizwad haize tresna bat da, Tunisian erabiltzen den gaita mota bat. Ipar Afrikako eskualdeko instrumenturik tradizionaletako bat da, Mediterraneo itsasoan, non estimatzen da haize-instrumentu mota hauek jatorria dutela. Erakusle bakoitzak bost zulo ditu, eta egurrezko disko batean sartuta dago, eta hari lotzen zaio ardoa. Bere luzera osoa 65 cm ingurukoa izan ohi da.

# data[].attributes.body
Crotaloak edo txintxinak brontzezko plater txikiez osatutako perkusiozko plakofono txikiak dira, larruzko zerrendaz lotzen direnak hatz erpuruan eta erdiko hatzekin. Dei egiteko, elkarrekin kolpatzen dira, ertzak igurtziz.

# data[].attributes.body
Ekialde Hurbilean eta Magreb osoan erabiltzen den jatorri arabiarreko perkusio-tresna da. Kopako danbor taldekoa da. Tobale ere deitu ohi zaio. Tabal edo atabalaren antzekoa da, egipton Tablah deitzen zaio, perkusio instrumentuen hitz generikoa. Erroiluei Rash deitzen zaie normalean eta arabieraz erritmoan dauden joko edo apaingarriei Harakat deitzen zaie eta onomatopeia "tákatak" izendatzen dute.

# data[].attributes.body
Laute arabiarra 5 edo 6 ilaratan bildutako 11 edo 12 soka dituen instrumentu bat da, udare itxurako soinu-taula biribilduarekin, lepo laburragoa eta trasterik gabeko egurrez egina. Lautea izan zen hari-instrumenturik hedatuena.

Arabiarrek VII.mendean sartu zuten Europan eta Europako lautearen eredu izan zen. Europarrek tresna hau ezagutu zuten Gurutzadetan XI.

# data[].attributes.body
Mijwiz arabiar musikako haize-instrumentu tradizionala da.

Bere izena arabieraz bikoitza edo ezkondua esan nahi du. Tamaina bereko bi hodi zilindrikoz osatuta dago, hatzetarako zuloekin. Batzuetan Al-Mizmar, Al Mazawij, Al-Matbakh edo Al-Maqrunah ere esaten zaio. Ihiekin egin ohi da.

# data[].attributes.body
Ney, nai, nye, nay ere deitua, txirula nabarmena da. Oso tresna zaharra da, Antzinako Egiptoko hilobietako hormetan ney-a jotzen duten margoak daude eta Ur-eko indusketetan ney-ak aurkitu dira. Horrek adierazten du ney-a aldizka jotzen dela 4.500-5.000 urtez. egiten du Oraindik erabiltzen diren musika-tresna zaharrenetako bat bihurtzen da. Flauta modernoaren aitzindaria da.

# data[].attributes.body
Errebeka biolinaren antzeko arku-instrumentu bat da, hari kopuru aldakor batez osatuta dagoena, 1 eta 5 artean. Soinua arku batekin hariak igurtziz lortzen da, instrumentua sorbalda-bularrean edo gainean dagoen bitartean. alboan, zutik jokatzen bada, edo hanka baten izterrean edo bi hanken artean, eserita jokatuz gero.

# data[].attributes.body
Riq-a arabiar eta Ekialde Hurbileko jatorriko minberofono-instrumentua da, eta alde batetik larruz estalitako egurrezko marko batek eta bere markoan txintxilak osatutako danbolin biribil txiki batek osatzen du. Zenbait kasutan hennan edo ama-perlan oinarritutako margoz apaindu ohi da. Pandero handiena daf edo duf deitzen da.

# data[].attributes.body
Zurna oboe handien familiako haize-instrumentu bikoitza da. Afrika iparraldean, izen hauekin aitortzen da: algaita, ghaita, rajta, rhaita, etab.

Oro har, tresna hau jorratzen duten ia lan guztiek azpimarratzen dute armeniar zuṙna edo turkiar zurna terminoa etimologikoki pertsieratik datorrela, hala ere, ikusiko dugunez, oraindik ere etimologia herrikoia da.

# data[].attributes.body
Lehenengo urtetan quynat edo abeslari esklabuak ziren nagusi, baina gorteetan artista dotoreak, finak eta agurgarriak nagusitu ziren

# data[].attributes.attachment_link.title
MÚSICA ANDALUSÍ: ¡Ay, de mi al-Ándalus! - Ibn Jafáya (1058 - 1139)

# data[].attributes.body
Al-Andalus eta Afrika Iparraldeko lurraldeetan batezere Marruekos, Tunez, Algeria,...