# data[].attributes.body
คำใบ้ ลองดูว่าตั้งแต่เริ่มเรื่องจนถึงก่อนเล่านิทาน ปรากฎวิธีการปูเข้าเรื่องหรือวิธีการสร้างความน่าสนใจก่อนเข้าเนื้อเนื่องอย่างไร เช่น เปิดเรื่องด้วยการบรรยาย พรรณา บอกการกระทำของตัวละคร ใช้บทสนทนา หรือใช้ข้อความ สุภาษิต คำคม บทประพันธ์ที่ชวนให้คิดตาม หรือบอกใบ้เหตุการณ์ล่วงหน้า

# data[].attributes.body
คำใบ้ ลองดูว่าตั้งแต่เริ่มเรื่องจนถึงก่อนเล่านิทาน ปรากฎวิธีการปูเข้าเรื่องหรือวิธีการสร้างความน่าสนใจก่อนเข้าเนื้อเนื่องอย่างไร เช่น เปิดเรื่องด้วยการบรรยาย พรรณา บอกการกระทำของตัวละคร ใช้บทสนทนา หรือใช้ข้อความ สุภาษิต คำคม บทประพันธ์ที่ชวนให้คิดตาม หรือบอกใบ้เหตุการณ์ล่วงหน้า

# data[].attributes.body
มีนิสัยขี้เล่นจะกวนๆหน่อยเหมือนเด็กและะชอบแกล้งแต่ก็ไม่ถึงกับร้ายเพราะท้ายที่สุดก็บอกแผนของพ่อค้าให้พระราชาฟัง(ขี้เล่น,ขี้แกล้ง)

ชื่อ สุทธิภัทร รัตนธรรม ม408 เลขที่5

# data[].attributes.headline
ฤาษีมีความเเค้นทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น

# data[].attributes.subject
ฤาษีมีความเเค้นทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น

# data[].attributes.body
พระวิกรมาทิตย์รู้สึกสำนึกบุญคุณที่โยคีเอาผลไม้มาให้ทุกวันเลยไปถามว่าท่านมีสิ่งใดอยากได้ไหม โยคีบอกว่าไม่มีสิ่งใดนอกจากให้พระวิกรมาทิตย์ไปนำศพในป่ามาให้ประกอบพิธีกรรม

1 กิตติเชษฐ์ เลขที่ 4

2 คณิศร เลขที่ 24

# data[].attributes.body
ทำให้เกิดความวุ่นวายโดยการตัดสินใจของพวกเขา

โดยท้าวจันทรเสนตัดสินใจตามรอยเท้าใหญ่ราชบุตรตัดสินใจตามรอยเท้าเล็ก แต่พอไปถึงท้าวจันทรเสนกลับไปพบลูกสาวส่วนราชบุตรไปพบแม่ ทำให้เกิดความวุ่นวายขึ้น ซึ่งทั้งคู่ได้ตกลงกันเรียบร้อยและจำเป็นต้องแต่งงานตามคนที่พบและเกิดความวุ่นวายขึ้น

# data[].attributes.headline
พัวพันกันยุ่งไปหมด ก็ทำให้พระเจ้าวิกรมาทิตย์บตีปัญหาไม่ออกเพราะเค้านับญาติกันไม่ถูกเนื่องจากสิ่งที่เค้าตัดสินใจผิดจากจารีตหรือขนบ

# data[].attributes.subject
พัวพันกันยุ่งไปหมด ก็ทำให้พระเจ้าวิกรมาทิตย์บตีปัญหาไม่ออกเพราะเค้านับญาติกันไม่ถูกเนื่องจากสิ่งที่เค้าตัดสินใจผิดจากจารีตหรือขนบ

# data[].attributes.body
ชนชน กอประสพสุข ม.408 เลขที่ 23

กันต์ธัช เทพอำนวยสกุล ม.408 เลขที่ 27

# data[].attributes.headline
ท้าวจันทรเสนกับราชบุตร

# data[].attributes.body
ท้าวจันทรเสนกับราชบุตร มีลักษณะไม่รอบคอบ เพราะเห็นรอยเท้าและคิดไปเองว่ารอยเท้าใหญ่คือผู้ใหญ่และรอยเท้าเล็กคือเด็ก

ชื่อ:1.พศุตม์ ชีวะวิชวาลกุล ม.408 เลขที่29

2.ธนวรรธน์ ตฤณชาติวณิชย์ ม.408 เลขที่8

# data[].attributes.body
มีความฉลาดหลักแหลม แต่ในขณะเดียวกันก็มีความหยิ่งทระนงในตัวมาก ทำให้ต้องแบกพาเวตาลไปมาหลุมศพหลายรอบ

# data[].attributes.body
เวตาลกล่าวบอกพระราชาก่อนที่จะเล่าเรื่องว่า “ข้าพเจ้าให้เกิดกระเหม่นตาซ้าย หัวใจเต้นแรง แลตาก็มืดมัว เป็นลางไม่ดีเสียแล้ว แต่ข้าพเจ้าก็จะเล่าเรื่องจริงถวายอีกเรื่องหนึ่ง แลเพราะเหตุข้าพเจ้าเบื่อหน่ายการถูกแบกสะพายไปมาเป็นหลายเที่ยวแล้ว แม้พระองค์ไม่ทรงเบื่อเป็นผู้แบกก็จริง ข้าพเจ้าจะตั้งปัญหาที่ยากทูลถามสักที ถ้าทรงตอบได้ พระปัญญาก็มากยิ่งที่ข้าพเจ้าคิดว่า จะมีในพระราชาพระองค์ใด“ หมายความได้ว่า เวตาลบอกใบ้ถึงรางไม่ดีว่าเรื่องที่เวตาลจะเล่านั้นเป็นเรื่องสุดท้ายแล้ว เป็นการบอกใบ้ใช้คำพูดถึงเหตุการณ์ในอนาคตาที่จะเกิดขึ้น

# data[].attributes.headline
ข้อคิดของทั้งสองคนคือ

# data[].attributes.subject
ข้อคิดของทั้งสองคนคือ

# data[].attributes.body
การคิดไตร่ตรองให้ดีก่อนทําอะไรเช่น

การที่คนพ่อตัดสินการแต่งงานด้วยรอยเท้าทําให้เกิดปัญหาเรื่องใหญ่ในอนาคต

การที่กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคําเรื่องการพูดแล้วไม่คืนคํา

ชื่อธณลเลขที่22

วรินทรเลขที่30

# data[].attributes.headline
 เมื่อพลั้งตอบปัญหาของ

# data[].attributes.body
เมื่อพลั้งตอบปัญหาของเวตาลไป ก็ยอมที่จะกลับไปนำตัวเวตาล ความกล้าหาญไม่เกรงอันตราย แม้เสด็จไปตามฝูงปีศาจ ก็ทรงกล้าเผชิญอันตรายที่โยคีศานติศิลมุ่งหมายเอาชีวิตพระองค์

# data[].attributes.headline
ใช้การเล่าเรื่องในการดำเนินเรื่อง

# data[].attributes.subject
ใช้การเล่าเรื่องในการดำเนินเรื่อง

# data[].attributes.body
อัศวเมฆินทร์ อินทรสงเคราะห์ ม.408 เลขที่ 16

ทศวร คำวัตร์ ม.408 เลขที่ 26

# data[].attributes.headline
มีความหยิ่งทะนงในตัวเองมาก

# data[].attributes.subject
มีความหยิ่งทะนงในตัวเองมาก

# data[].attributes.body
ธรรม วิธีเจริญ ม.408 เลขที่ 9

ภูริภัทร แสนสุด ม.408 เลขที่ 15

# data[].attributes.headline
สุทธิภัทร รัตนธรรม ม.4

# data[].attributes.body
สุทธิภัทร รัตนธรรม ม.408 เลขที่5

ปัณณธร พิมพ์สี ม.408 เลขที่25

# data[].attributes.body
เริ่มจากการบอกเล่าความเป็นมาของเรื่องราวของพระวิกรมาทิตย์ว่ามีโยคีจะให้ไปนำเวตาลกลับมา โดยได้บอกใบ้ในเบื้องต้นว่าโยคีมีแผนการร้ายกับพระวิกรมาทิตย์ มีการใช้ข้อความบอกลักษณะของเวตาลว่า “ลืมตาโพลง ลูกตาสีเขียวเรืองๆ ผมสีน้ำตาล…. หางเป็นแพะกระดิกได้” และมีการใบ้เงื่อนไขของพระวิกรมาทิตย์ไม่ให้ตอบคำถามไม่เช่นนั้นจะกลับออกจากป่าไม่ได้

# data[].attributes.headline
เวตาลเมื่อเล่าจบก็ถามว

# data[].attributes.body
เวตาลเมื่อเล่าจบก็ถามว่าถ้าลูกของ ท้าวจันทรเสนกับเจ้าหญิง จะนับญาติกับ ลูกของ เจ้าชายและมเหสี อย่างไร
พระวิกรมาทิตย์ฟังแล้วก็ตรึกตรอง แต่ก็คิดไม่ออกและนึกได้ว่า ตนควรจะเงียบเสียเพื่อเอาเวตาลไปส่งให้โยคี คิดได้ดังนั้นก็ เงียบ ไม่ตอบ
เวตาลกล่าวชมและเสียดสีเล็กน้อย และบอกว่าโยคีที่ให้นำตัวเราไปนั้นวางแผนที่จะสังหารท่าน ตอนทันทำการสักการะ
พระวิกรมาทิตย์  พาเวตาลไปส่งให้โยคีแล้วบอกให้ทำการสักการะ  พระวิกรมาทิตย์ คิดว่าเรื่องที่เวตาลบอกน่าจะเป็นเรื่องจริง เลยบอกให้โยคีทำก่อนและจัดการตัดหัวซะ

ณชกรณ์ 28

กัลป์ชนชน 17

# data[].attributes.headline
ข้อคิดของท่าน

# data[].attributes.subject
ข้อคิดของท่าน

# data[].attributes.body
พระวิกรมาทิตย์มีความเพียรพยายามไม่ย้อท้อ เมื่อพลั้งตอบปัญหาของเวตาลไป ก็ยอมที่จะกลับไปนำตัวเวตาล มีความกล้าหาญไม่เกรงอันตราย แม้เสด็จไปตามฝูงปีศาจ ทรงกล้าเผชิญอันตรายที่โยคีศานติศิลมุ่งหมายเอาชีวิตพระองค์

# data[].attributes.body
ระหว่างทางที่พระวิกรมาทิตย์พาเวตาลไป

หาโยคีนั้นเอง เวตาลก็ได้เปิดเผยว่าแท้จริงแล้วโยคีศานติศีลมีความแค้นกับพระวิกรมาทิตย์อยู่ ซึ่งเป็นความแค้นที่ก่อโดยพระบิดาของพระวิกรมาทิตย์ จึงหวังที่จะปลงพระชนม์ของพระองค์เสีย พร้อมกัน

นี้เวตาลก็แนะนำให้พระองค์ทำเป็นเชื่อฟัง

คำของโยคีนั้นแล้วหาทางฆ่า พระวิกรมาทิตย์ลดอีโก้ของตนเองลงและทำตามที่เวตาลในบอกในตอนทำ

พิธีนั้นจะมีทำพิธีไปเรื่อยๆจนตอนหนึ่งโยคีให้พระวิกรมาทิตย์ก้มลงกราบ พระวิกรมาทิตย์จึงบอกให้โยตีทำเป็นตัวอย่างแล้วใช้จังหวะนั้นฆ่าโยคี