# data[].attributes.body
Մոնիկան եղել է HRI-ի հետ այն պահից ի վեր, երբ սկսել է քայլել։ Նա 2015 թվականից ոչ մի ճամբար բաց չէր թողնում՝ Ախպրաձորի խաղաղ տարիներից, մինչև պատերազմի օրերը, երբ նա տարհանվեց, այնուհետև համավարակի ժամանակ, երբ առցանց էր մասնակցում, և վերջերս՝ Արարատի մարզ տեղափոխվելուց հետո։ Նրա էներգիան, սերը և ուրախ հոգին երբեք չեն մոռացվի։

Այս կորուստը բոլորիս համար շատ ցավալի և ծանր է։

Անձամբ ինձ համար այս ցավը անբացատրելի է։ Ես Մոնիկային շատ էի սիրում և ունեի երջանկությունը տեսնելու, թե ինչպես է նա մեծանում վերջին տասը տարիների ընթացքում։ Ես երբեք չեմ մոռանա, թե ինչպես էր նա ոգևորությամբ կանչում՝ «Ընկեր Նանոր, ընկեր Նանոր»՝ ցույց տալու իր նոր պարային շարժումը, երգը կամ այն, թե ինչպես էր իր խումբը հաղթել ճամբարի խաղում։ Ես անկեղծորեն չգիտեմ, թե ինչպես եմ ճամբարը անցկացնելու առանց նրա։

Նրան շատ կկարոտեն իր սենյակակիցները, խորհրդատուները և ճամբարի ուսուցիչները։ Նրա ուրախությունը և էներգիան լցնում էին յուրաքանչյուր սենյակ ու թիմ, որոնց նա միանում էր։

Մոնիկայի մայրը՝ Աննան, նույնպես շատ սիրելի էր ինձ համար։ Վերջին անգամ երբ բոլորս միասին էինք, հարսանիք էր՝ մենք պարում էինք ամբողջ գիշեր՝ լի ուրախությամբ ու ծիծաղով։

Աննա ջան, խոստանում եմ լինել Խաչիկի, Մելինեի և Արթուրի կողքին։ Իմ սրտին մխիթարություն է տալիս այն միտքը, որ մի օր երկնքում կրկին կհանդիպենք։

Սիրով՝
Նանոր

# data[].attributes.body
Գեղեցկուհի Մոնիկա, իմ սիրտն ու աղոթքները քեզ հետ են, քո մորը և ընտանիքին։ Թող խաղաղություն լինի քո տանը՝ իմանալով, որ այնտեղ ապրել են երկու գեղեցիկ հոգիներ, և ինչ-որ իմաստով միշտ էլ այդպես կլինի։ Թող Աստված իր ձեռքը դնի քո ընտանիքի վրա և խաղաղություն բերի։ Հանգչիր՝ իմանալով, որ քեզ շատ են սիրում։

# data[].attributes.body
From the moment we met, Monika’s excitement and joy was contagious. We were at an ice breaker event, and we had to split up in order of our birthdays. How fortunate that our birthdays were only 2 days apart. She hugged me and said ‘hooorah, mer zenoundi ore vontz vor nuyne lini’ and after that there wasn’t a time when she saw me and didn’t run up for s huge hug and a smile. She stole my heart, and I will miss her terribly. May her and her mother’s soul rest in peace. And my love goes to her family, to her father, Katchig and Meline. May God give them strength to endure this unbearable pain. Editte

# data[].attributes.headline
Մոնս դու միշտ կմնաս իմ

# data[].attributes.body
Մոնս դու միշտ կմնաս իմ սրտում ես ,միշտ կհիշեմ քեզ։

# data[].attributes.headline
Aysorvanic du mnacir mer srterum Mon du amenaaktivn eir mer cambarum misht du kmnas mer hishoxutyunnerum😥

# data[].attributes.subject
Aysorvanic du mnacir mer srterum Mon du amenaaktivn eir mer cambarum misht du kmnas mer hishoxutyunnerum😥

# data[].attributes.body
Mari Najaryan

# data[].attributes.headline
Մոնիկան շատ լավ ընկերուհի է եղել ինձ համար, մենք շատ մոտիկ եին իրար միասին շփվում էինք:Եվ շատ տխուր եմ Մոնիկայի համար. 😥 ճամբարու թե գյուղում մենք իրար հետ կատակ էինք անու 

# data[].attributes.subject
Մոնիկան շատ լավ ընկերուհի է եղել ինձ համար, մենք շատ մոտիկ եին իրար միասին շփվում էինք:Եվ շատ տխուր եմ Մոնիկայի համար. 😥 ճամբարու թե գյուղում մենք իրար հետ կատակ էինք անու 

# data[].attributes.body
Իսկ հիմ չենք կարա😥

# data[].attributes.headline
Մոնիկա դու ուրիշ աշխարհ էիր, հա արդեն "էիր"

# data[].attributes.subject
Մոնիկա դու ուրիշ աշխարհ էիր, հա արդեն "էիր"

# data[].attributes.body
Չգիտեմ, չգիտեմ իրոք սրտիս ցավը շատ մեծ էր, որ իմացա էլ դու մեզ հետ չես մեր հավերժ հրեշտակ 🪽

Դու քո հոգով միշտ մեզ հետ ես լինելու:

2 տարի ճամբար գնացի երկու տարին էլ դու և ես նույն սենյակում քնեցինք, այ դա է ցավը, որ միասին շատ ժամանակ անցկացրինք:

Իմ պոզիտիզ, իմ ակտիվ ու ժպտերես քո սերն ու խինդը մեզ գետ մնաց հավերժ 😔

Հավերժ փառք քեզ հրեշտակ Մոնիկա

# data[].attributes.headline
Ընկեր Նանոր Ընկեր Նանոր

# data[].attributes.subject
Ընկեր Նանոր Ընկեր Նանոր

# data[].attributes.body
Ես միշտ կը հիշեմ նրա բարձր ձայնը ինձ երբ կը կանչեր

# data[].attributes.headline
Մենք քեզ միշտ հիշելու 

# data[].attributes.body
Մենք քեզ միշտ հիշելու ենք

# data[].attributes.headline
#Հավերժական կարոտ

# data[].attributes.subject
#Հավերժական կարոտ

# data[].attributes.body
😭💔«Մոն ջան, չգիտեմ ինչ ասեմ… քեզ նոր էի սկսել ճանաչել, բայց արդեն հավերժական տեղ ունես սրտիս մեջ։ 💔😭Կյանքը էնքան անարդար է… ինչու՞ հենց քեզ հետ պիտի ամեն ինչ այսպես լիներ… 💔Մոն ջան, քեզ միշտ կարոտելու եմ, միշտ սիրելու եմ…🫂💔

Կյանքը անարդար խաղ խաղաց քեզ հետ։ Քեզ նոր էի ճանաչում, բայց հավերժ պիտի կարոտեմ քեզ…»💔😭

# data[].attributes.headline
Մոնիկայի դրակա

# data[].attributes.body
Մոնիկայի դրական էներգիան ու քաղցր ժպիտը երբեք չես կարող շփոթել ուրիշի հետ: 2020 թվականին, երբ սկսեցի դասավանդել HRI-ում, իմ սիրելի Կիրակոսյանները իմ ամենա առաջին ուսանողներն էին։ Հաճախ Zoom-ին միանում էի ընկերներիս տներից, սրճարաններից կամ դպրոցից, և ամեն անգամ որևէ անցորդ մարդ անպայման պետք է ասեր «այդ երեխան երջանկություն է»։ Հրեշտակ ծնվել էր ու հրեշտակ հավերժ կլինի:

# data[].attributes.body
I remember meeting Monika for the first time at camp in 2023. As a first-time camper, I was scared and intimidated, but I’ll never forget how Monika took my hand and pulled me into the dance, even though she didn’t know me. That’s just who she was: someone who brought people together with warmth and kindness.

Monika was the glue that held the camp together and the light that brought joy to everyone around her.

Beyond her hospitality and spirit, I’ll always remember the deep love shared between Monika and her siblings. Every morning, she would come into my cabin so her sister, Meline, could braid her hair. And when she once got upset after losing a camp game, her brother, Khatchik, was right there telling her jokes to make her smile again. He didn’t stop until she did. Meline and Khatchik are the best older siblings she could have ever wished for.

I know Monika is watching over them—and all of us—from heaven. May she continue to feel the endless, unconditional love that surrounds her.

Thank you, Monika, for everything. ❤️

# data[].attributes.headline
Լույս էիր,լույս դարձար

# data[].attributes.body
Լույս էիր,լույս դարձար…😭💔🙏🏻

Մեր Մոնիկա դու միշտ կլինես մեր հիշողություններում…

Երկինքը խլեց քեզ մեզանից,երկինքը հարստացավ…

Սիրում ենք քեզ ու միշտ կհիշենք քո ժպիտը սեր աղջնակ…

Հարազատներին էլ համբերություն😔🙏🏻

# data[].attributes.headline
Աշխույժ, ժպտերես ու պայծառ լույս աղջիկ, ափսոս։

# data[].attributes.subject
Աշխույժ, ժպտերես ու պայծառ լույս աղջիկ, ափսոս։

# data[].attributes.body
Even though I met Monika at camp last summer, her cheerful personality was infectious. She was a kind, strong and beautiful girl. I deeply miss her and will never forget her vibrant energy 💕

# data[].attributes.attachment_link.title
Hidden Road Initiative on Instagram: "Ծանր սրտով և խորը վշտով կիսվում ենք մեր HRI - ի ընտանիքից եկած մի սարսափելի լուրով։

Մեր ամենասիրված և երկարամյա աշակերտուհիներից մեկը՝ Ախպրաձորից Մոնիկա Կիրակոսյանը (14 տարեկան), Հուլիսի 8-ին ուշ երեկոյան ողբերգական ավտովթարի հետևանքով կյանքից հեռացել է իր մոր՝ Աննայի (40 տարեկան) հետ միասին, երբ փողոցն էին անցնում։

Մոնիկան իրենից հետո թողել է իր հորը և  երկու ավագ քույր-եղբայրներին՝ Խաչիկին և Մելինեին, որոնք ևս շատ փոքր տարիքից եղել են մեր HRI աշակերտական ընտանիքի մի մասը։

Մոնիկան եղել է HRI-ի հետ այն պահից ի վեր, երբ սկսել է քայլել։ Նա 2015 թվականից ոչ մի ճամբար բաց չէր թողնում՝ Ախպրաձորի խաղաղ տարիներից, մինչև պատերազմի օրերը, երբ նա տարհանվեց, այնուհետև համավարակի ժամանակ, երբ առցանց էր մասնակցում, և վերջերս՝ Արարատի մարզ տեղափոխվելուց հետո։ Նրա էներգիան, սերը և ուրախ հոգին երբեք չեն մոռացվի։

Գիտենք, որ այս կորուստը նրա համար նույնպես չափազանց ծանր է, ինչպես նաև բոլոր ուսուցիչների եւ ընկերների համար, ովքեր ներդրում են ունեցել Մոնիկայի կյանքում և հավատացել են նրա ներուժին։

HRI-ը մեկ ընտանիք է՝ մեր կյանքի անբաժանելի մասը։ Այսօր մենք կորստի ցավն ենք ապրում՝ ընտանիքի շատ սիրելի անդամների։"

# data[].attributes.attachment_link.description
31 likes, 4 comments - hiddenroadinitiative on July 10, 2025: "Ծանր սրտով և խորը վշտով կիսվում ենք մեր HRI - ի ընտանիքից եկած մի սարսափելի լուրով։

Մեր ամենասիրված և երկարամյա աշակերտուհիներից մեկը՝ Ախպրաձորից Մոնիկա Կիրակոսյանը (14 տարեկան), Հուլիսի 8-ին ուշ երեկոյան ողբերգական ավտովթարի հետևանքով կյանքից հեռացել է իր մոր՝ Աննայի (40 տարեկան) հետ միասին, երբ փողոցն էին անցնում։

Մոնիկան իրենից հետո թողել է իր հորը և  երկու ավագ քույր-եղբայրներին՝ Խաչիկին և Մելինեին, որոնք ևս շատ փոքր տարիքից եղել են մեր HRI աշակերտական ընտանիքի մի մասը։

Մոնիկան եղել է HRI-ի հետ այն պահից ի վեր, երբ սկսել է քայլել։ Նա 2015 թվականից ոչ մի ճամբար բաց չէր թողնում՝ Ախպրաձորի խաղաղ տարիներից, մինչև պատերազմի օրերը, երբ նա տարհանվեց, այնուհետև համավարակի ժամանակ, երբ առցանց էր մասնակցում, և վերջերս՝ Արարատի մարզ տեղափոխվելուց հետո։ Նրա էներգիան, սերը և ուրախ հոգին երբեք չեն մոռացվի։

Գիտենք, որ այս կորուստը նրա համար նույնպես չափազանց ծանր է, ինչպես նաև բոլոր ուսուցիչների եւ ընկերների համար, ովքեր ներդրում են ունեցել Մոնիկայի կյանքում և հավատացել են նրա ներուժին։

HRI-ը մեկ ընտանիք է՝ մեր կյանքի անբաժանելի մասը։ Այսօր մենք կորստի ցավն ենք ապրում՝ ընտանիքի շատ սիրելի անդամների։". 

# data[].attributes.attachment_link.embed_code
View this post on Instagram

A post shared by Hidden Road Initiative (@hiddenroadinitiative)

# data[].attributes.headline
Այսօրվանից դու հավերժ 

# data[].attributes.body
Այսօրվանից դու հավերժ մնացիր մեր սենյակի ակտիվ ու պոզիտիվ Մոնիկան💔😭

# data[].attributes.headline
Կարող եմ միայն ասել, ո

# data[].attributes.body
Կարող եմ միայն ասել, որ Մոնիկան լույս էր մեզ բոլորիս համար։ Ես երբեք չէի տեսել այսպիսի պայծառ աղջիկ, միշտ ձգտելով սովորել և ուրախություն բերել շրջապատի մարդկանց։ Մեր դասերի ժամանակ նա հաճախ էր գրում թե որքան էր սիրում տիկին Աննային, և որքան էր սպասում իր ընկերներին ճամբարում տեսնելուն։ Անչափ կկարոտեմ նրան, մեր լույսը։

# data[].attributes.headline
Մոնիկան մեր ամենակտիվ,

# data[].attributes.body
Մոնիկան մեր ամենակտիվ, ուրախ, ժպտերես ու լուսավոր աշակերտներից էր🥺։ Անհավատալի է տեսնել, որ այս լուսավոր աղջիկը այլևս մեզ հետ չի 💔 Անհնար է գտնել խոսքեր որոնք կմիխթարեն ընտանիքին ու մեզ բոլորիս❤️‍🩹

Մոնիկա ջան դու հավերժ կմնաս մեր բոլորիս սրտերում ու հուշերում🫶🏻😭

# data[].attributes.headline
Մոնիկայի հետ չհացրեցի շատ շփվել... 

# data[].attributes.subject
Մոնիկայի հետ չհացրեցի շատ շփվել... 

# data[].attributes.body
Նրա մասին շատ եմ լսել, շատ էր պատմում քույրս, երբ նրա հետ ճամբարում թիմակիցներ էին։ Նրան հիշում եմ միշտ բարի ժպիտով, լուսավոր ու ընկերասեր։ Միշտ կմնա մեր սրտերում` որպես լավ աշակերտ, ընկեր և թիմակից❤️‍🩹

# data[].attributes.headline
Այս լուսավոր ու բարի ա

# data[].attributes.body
Այս լուսավոր ու բարի աղջկան ճանաչեցի 2024 թվականի ճամբարում,տարբերվող ու լուսավոր էր Մոնիկան։Հիշում եմ,հանգստի ժամ էր,Արմանի հետ սենյակում էինք,երբ դուռը ծեծեց,ներս եկավ և ասաց,որ եկել ծանոթանալու և ինչ-որ բանով ինձ օգնելու։Եվ այդ օրվանից սկսվեց մեր մտերմությունը.միասին զբոսնում էինք,զրուցում,պատմում էր իր երազանքների մասին։Այնպիսի հպարտությամբ էր խոսում եղբոր' Խաչիկի մասին,ասում էր,թե Խաչիկի նման հումորիստ չկա։Երեկվանից հոգիս աննկարագրելի ցավ է ապրում,անընդհատ աչքիս առջև է իր ժպտուն աչքերով,թող Աստված հոգին լույսերի մեջ պահի,ընտանիքին էլ ուժ ու համբերություն տա այս անմարդկային ցավին դիմանալու համար։😥

# data[].attributes.headline
Մոնիկան այնքան

# data[].attributes.body
Մոնիկան այնքան յուրահատուկ աղջիկ էր։ Ես երբեք չեմ մոռանա, թե որքան դրական էներգիա էր նա բերում ճամբարում և անգլերենի առցանց դասերի ժամանակ։ Թող նրա և նրա մոր գեղեցիկ հոգիները հանգչեն խաղաղությամբ, և Աստված համբերություն տա նրա ընտանիքին ու սիրելիներին։ Մոնիկա, դու երբեք չես մոռացվի HRI ընտանիքում։ 🤍🙏🏼

Սարին

# data[].attributes.body
She was my mini me 🤍 full of light, laughter, and so much heart. I’ll always remember her bright smile and the way she lit up every room she walked into. The world can be so cruel to souls as pure and beautiful as hers. I’m grateful our paths crossed, and I’m even more grateful I had the chance to teach her during camp.

Her memory will stay with me forever.🤍

# data[].attributes.headline
Իմ սիրուն… իմ համով… սիրտս ոնց ա ցավում

# data[].attributes.subject
Իմ սիրուն… իմ համով… սիրտս ոնց ա ցավում

# data[].attributes.headline
Մոնիկան շատ մեծ ազդեցո

# data[].attributes.body
Մոնիկան շատ մեծ ազդեցություն ունեցավ իմ վրա 2024ի ճամբարի ընթացքում։ Երբ մտածում եմ HRI Camp-ի մասին, առաջինը Մոնիկայի փայլուն ու ժպտերես դեմքն ա մտքիս գալիս։ Երբեք չեմ մոռանա թե ինչ բարի էր մյուս երեխաների հանդեպ և հատկապես իմ հանդեպ իմ առաջին ճամբարում։ չեմ կարող պատկերացնել թե ինչ դժվար պահ է Մոնիկայի և Աննայի ընտանիքի համար։ Աղոթում եմ իրենց ընտանիքի, ընկերների և ուսուցիչների համար