# data[].attributes.body
2 lipca 2019 roku Rada Europejska wybrała belgijskiego premiera Charlesa Michela na przewodniczącego Rady Europejskiej na okres od 1 grudnia 2019 roku do 31 maja 2022 roku.Funkcja przewodniczącego Rady Europejskiej stanowi odpowiednik prezydenta Unii Europejskiej. Przewodniczący reprezentuje Unię Europejską na zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
RADA EUROPEJSKA
Rola  :
Głównym zadaniem Rady Europejskiej jest nakierowanie Unii w kwestiach politycznych wskazując priorytety polityczne, nie przyjmuje ani nie negocjuje unijnego prawa.

Członkowie:
Przywódcy 27 państw członkowskich UE, przewodniczący Rady Europejskiej i przewodniczący Komisji Europejskiej.

Przewodniczący:
2 lipca 2019 roku Rada Europejska wybrała belgijskiego premiera Charlesa Michela na przewodniczącego Rady Europejskiej na okres od 1 grudnia 2019 roku do 31 maja 2022 roku.Funkcja przewodniczącego Rady Europejskiej stanowi odpowiednik prezydenta Unii Europejskiej. Przewodniczący reprezentuje Unię Europejską na zewnątrz w sprawach dotyczących wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.

Rok ustanowienia:
1974 (forum nieformalne), 1992 (status formalny), 2009 (oficjalna instytucja UE)

Siedziba:
Bruksela (Belgia)

Czym zajmuje się Rada UE?

Stanowi ogólny kierunek i priorytety polityki UE, nie jest jednak uprawniona do przyjmowania aktów prawnych.

Rozwiązuje sprawy ,których wyjaśnienie nie mogło nastąpić na niższym szczeblu współpracy międzyrządowej.

Stwarza wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa,patrząc na temat bardzo poważnie,chroniąc interesy Unii oraz zwracając uwagę na kwestie polityczno-obronne.

Ma prawo do nominacji kandydatów na ,niektóre najwyższe stanowiska w UE,np. w Komisji czy EBC

W każdej chwili Rada Europejska może:

zwołać Komisję Europejską do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego konkretnej sprawy/kwestii

doręczyć daną kwestię do Rady UE.

Skład:

Posiedzenia Rady zwołuje przewodniczący, który również  wchodzi w skład Rady Europejskiej. Przewodniczący powoływany jest na trwającą dwa i pół roku kadencje,z możliwością jej jednokrotnego ponowienia. Do zadań przewodniczącego należy reprezentowanie Unii na arenie międzynarodowej.

Jak działa Rada UE?

Obrady Rady następują 4 razy w ciągu roku,oczywiście z możliwością zwołania kolejnego,dodatkowego posiedzenia przez osobę-przewodniczącego.
Prawo do głosowania mają wyłącznie szefowie państw/rządów.Decyzje są podejmowane głównie na drodze zgody ,ale też czasami jednogłośnie lub większością kwalifikowaną.
Joanna Czartoszewska
Źródło: https://european-union.europa.eu/index_pl

# data[].attributes.body
Czym jest Parlament Europejski?

Instytucja Unii Europejskiej, równoważna jednoizbowemu parlamentowi, której członkowie wybierani są  przez obywateli krajów UE na pięcioletnią kadencję.

Czym zajmuje się Parlament Europejski?

Parlament Europejski pełni trzy główne funkcje:

Funkcja ustawodawcza:
-uchwala prawo europejskie we współpracy z Radą Unii Europejskiej, na podstawie wniosków ustawodawczych Komisji Europejskiej.

-podejmuje decyzje w sprawie umów międzynarodowych

-podejmuje decyzje w sprawie rozszerzenia UE

-dokonuje przeglądu rocznego planu prac Komisji i zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosków ustawodawczych

Funkcje nadzorują

-sprawowanie demokratycznej kontroli nad innymi instytucjami europejskimi

-wybiera Przewodniczącego Komisji i zatwierdza skład Komisji; może głosować za „wotum nieufności”, zmuszając Komisję do rezygnacji z poziomów absolutorium związanych z wykonaniem budżetu, tj. zatwierdza  wykonanie budżetu

-rozpatruje petycje  obywateli i powołuje komisje śledcze

-w celu omówienia kwestii polityki pieniężnej z Europejskim Bankiem Centralnym
wysyła zapytania do Komisji i Rady

-nadzoruje wybory

Funkcja budżetowa:

-wspólnie z   Radą Budżetową UE
zatwierdza wieloletnie, długoterminowe ramy finansowe UE

Skład
Liczba posłów do PE w każdym kraju jest  proporcjonalna do liczby ludności tego kraju. Obowiązuje zasada proporcji malejących: żaden kraj nie może mieć mniej niż 6 delegatów ani więcej niż 96, a łączna liczba delegatów nie może przekroczyć 705 (704 plus przewodniczący)
. Posłowie do PE są włączani do PE nie według kraju pochodzenia, ale według partii politycznych.
Przewodniczący
Reprezentuje Parlament w stosunku do innych instytucji UE oraz w stosunkach ze światem zewnętrznym. Prezydent ma ostatnie słowo w sprawie budżetu.

Jak działa Parlament Europejski?

Prace parlamentarne odbywają się w dwóch fazach:
Komisje sejmowe – opracowywanie aktów prawnych
Istnieje 20 komisji sejmowych i trzy podkomisje specjalizujące się w określonych obszarach działalności UE. komisje rozpatrujące projekty legislacyjne; Posłowie do PE i grupy polityczne mogą je zmienić lub zdecydować o odrzuceniu wniosku ustawodawczego. Te pytania są również omawiane w grupach politycznych.
Sesja plenarna - Ustawa uchwalona
Podczas sesji plenarnej wszyscy delegaci spotykają się okresowo i głosują nad proponowanymi i zmienionymi przepisami. Odbywają się one zwykle w Strasburgu (cztery dni w miesiącu). Czasami dodatkowe sesje odbywają się w Brukseli.

Ile mandatów mają państwa członkowskie w Parlamencie Europejskim?
Mandaty według grupy politycznej i kraju: 2019–2024
Posiedzenie inauguracyjne

Kraj
Mandaty
Austria
| 18
Belgia
| 21
Bułgaria
| 17
Chorwacja
| 11
Cypr
| 6
Czechy
| 21
Dania
| 13
Estonia
| 6
Finlandia
| 13
Francja
| 74
Grecja
| 21
Hiszpania
| 54
Holandia
| 26
Irlandia
| 11
Litwa
| 11
Luksemburg
| 6
Łotwa
| 8
Malta
| 6
Niemcy
| 96
Polska
| 51
Portugalia
| 21
Rumunia
| 32
Słowacja
| 13
Słowenia
| 8
Szwecja
| 20
Węgry
| 21
Wielka Brytania
| 73
Włochy
| 73
Unia Europejska
| 751

Rola: bezpośrednio wybierany organ ustawodawczy UE pełniący funkcje nadzorcze i budżetowe
Skład: 705 członków
Przewodniczący: Roberta Metsola
Rok założenia: 1952 - Zgromadzenie Ogólne Wspólnoty Węgla i Stali Unia Europejska; 1962 - jako Parlament Europejski; pierwsze bezpośrednie wybory  odbyły się w 1979 r.
Siedziba: Strasburg (Francja), Bruksela (Belgia), Luksemburg

Co warto wiedzieć!!!
Każdy może zwrócić się do Parlamentu Europejskiego o stanowisko w określonej sprawie i złożyć petycję (pocztą lub drogą elektroniczną).
Petycje mogą dotyczyć dowolnej sprawy w sferze działania UE.
Każdy, kto jest obywatelem kraju Unii Europejskiej lub legalnie przebywa w Unii Europejskiej może złożyć wniosek. Firmy i organizacje z siedzibą w UE również mają prawo do składania pozwów.
Możesz również skontaktować się bezpośrednio z posłem reprezentującym Twój kraj lub z biurem informacyjnym Parlamentu Europejskiego w Twoim kraju pochodzenia.

https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/european-parliament_pl

OLIWIA SZYMBORSKA

# data[].attributes.body
Rada Europejska jest jednym z ważniejszych organów Unii Europejskiej. To właśnie ta instytucja nadaje Unii Europejskiej ogólny kierunek polityczny i określa jej priorytety oraz rozwój.
Rada jest jedną z siedmiu oficjalnych instytucji UE. Jej posiedzenia odbywają się zazwyczaj raz na kwartał w formie spotkań na szczycie, w których biorą udział przywódcy państw UE i którym przewodniczy przewodniczący Rady.

Geneza

Rada Europejska powstała w grudniu 1974 r., a w traktacie z Lizbony przyznano jej status instytucji UE. Przez cały ten długi czas odgrywała decydującą rolę w procesie integracji europejskiej. Jej historia odzwierciedla historię UE jako całości: jej politykę, ambicje, kryzysy i osiągnięcia.

Czym zajmuje się Rada UE?

1. Negocjuje i przyjmuje prawo UE
Rada UE jest ważnym organem decyzyjnym UE.
Negocjuje i przyjmuje akty ustawodawcze – zwykle wraz z Parlamentem Europejskim, w drodze zwykłej procedury ustawodawczej.

2. Koordynuje politykę państw członkowskich

Rada odpowiada za koordynowanie polityki państw członkowskich w konkretnych dziedzinach, takich jak:

polityka gospodarcza i fiskalna

edukacja, kultura, młodzież i sport

polityka zatrudnienia

3. Tworzy wspólną unijną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa

Na podstawie wytycznych Rady Europejskiej Rada określa i realizuje wspólną unijną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa.

4. Zawiera umowy międzynarodowe.

Rada udziela Komisji mandatu do prowadzenia negocjacji w imieniu UE w sprawie umów między UE a państwami do niej nienależącymi lub organizacjami międzynarodowymi.

5. Uchwala budżet UE

Rada uchwala budżet UE wraz z Parlamentem Europejskim.

Rada Europejska – przewodniczący

Rada Europejska wybiera przewodniczącego na okres 2,5 roku. Jego kadencja może zostać odnowiona jednokrotnie. Oznacza to, że Przewodniczący Rady Europejskiej jest stały i w czasie trwania mandatu nie może wykonywać żadnej krajowej funkcji publicznej. Rada może pozbawić Przewodniczącego mandatu w przypadku wystąpienia poważnego uchybienia lub przeszkody. Do zadań Przewodniczącego należy:

reprezentowanie Unii Europejskiej z zewnątrz w sprawach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa,

przewodniczenie Radzie Europejskiej,

wspieranie osiągnięcia konsensusu w Radzie Europejskiej,

zapewnienie ciągłości prac Rady Europejskiej,

przygotowanie sprawozdania z każdego posiedzenia.

Rada Europejska – kompetencje

Określa ogólny kierunek i priorytety polityki UE, nie jest jednak uprawniona do przyjmowania aktów prawnych.

Zajmuje się rozwiązywaniem złożonych i delikatnych kwestii, których nie można było rozwiązać na niższym szczeblu współpracy międzyrządowej.

Kształtuje wspólną politykę zagraniczną i bezpieczeństwa, biorąc pod uwagę strategiczne interesy Unii, w tym sprawy mające wpływ na kwestie polityczno-obronne.

Nominuje i mianuje kandydatów na niektóre najwyższe stanowiska w UE, np. w Europejskim Banku Centralnym, wskazuje przewodniczącego Komisji Europejskiej i wybiera wysokiego przedstawiciela Unii Europejskiej ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

W każdej chwili Rada Europejska może:

wezwać Komisję Europejską do przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego konkretnej kwestii

przekazać daną kwestię do Rady UE.

Karolina Matanowska
http://www.uaue.zarz.agh.edu.pl/Panel_tematyczny/instytucje_UE_internet_MSZ_a.pdf

# data[].attributes.body
Komisja Europejska - organ wykonawczy Unii Europejskiej, powstały 16 stycznia 1958 roku. Jest on odpowiedzialny za bieżącą politykę Unii oraz nadzoruje prace wszystkich jej agencji. Główna siedziba Komisji Europejskiej znajduje się w Brukseli.

~ Kto stoi na czele Komisji Europejskiej?
Obecnie rolę przewodniczącej KE pełni Ursula von der Leyen, która pełni swoją funkcję od 1 grudnia 2019 roku.
Kandydata na przewodniczącego wstępnie wybiera Rada Europejska, a ich wybór musi zostać zatwierdzony przez Parlament Europejski.

~ Czym zajmuje się Komisja Europejska?
- proponuje nowe przepisy unijne oraz kierunki polityki
-zarządza budżetem UE
-wspiera międzynarodowy rozwój i dostarcza pomoc  rozwojową

~ Przywództwo polityczne Komisji Europejskiej

WICEPRZEWODNICZĄCY WYKONAWCZY

Frans Timmermans

Europejski Zielony Ład

WICEPRZEWODNICZĄCA WYKONAWCZA

Margrethe Vestager

Europa na miarę ery cyfrowej

WICEPRZEWODNICZĄCY WYKONAWCZY

Valdis Dombrovskis

Gospodarka służąca ludziom

WYSOKI PRZEDSTAWICIEL/WICEPRZEWODNICZĄCY

Josep Borrell Fontelles

Silniejsza pozycja Europy na świecie

WICEPRZEWODNICZĄCY

Maroš Šefčovič

Stosunki międzyinstytucjonalne i prognozowanie

WICEPRZEWODNICZĄCA

Věra Jourová

Wartości i przejrzystość

WICEPRZEWODNICZĄCA

Dubravka Šuica

Demokracja i demografia

WICEPRZEWODNICZĄCY

Margaritis Schinas

Promowanie naszego europejskiego stylu życia

KOMISARZ

Johannes Hahn

Budżet i administracja

KOMISARZ

Mariya Gabriel

Innowacje, badania naukowe, kultura, edukacja i młodzież

KOMISARZ

Nicolas Schmit

Miejsca pracy i prawa socjalne

KOMISARZ

Paolo Gentiloni

Gospodarka

KOMISARZ

Janusz Wojciechowski

Rolnictwo

KOMISARZ

Thierry Breton

Rynek wewnętrzny

KOMISARZ

Elisa Ferreira

Spójność i reformy

KOMISARZ

Stella Kyriakides

Zdrowie i bezpieczeństwo żywności

KOMISARZ

Didier Reynders

Sprawiedliwość

KOMISARZ

Helena Dalli

Równość

KOMISARZ

Ylva Johansson

Sprawy wewnętrzne

KOMISARZ

Janez Lenarčič

Zarządzanie kryzysowe

KOMISARZ

Adina Vălean

Transport

KOMISARZ

Olivér Várhelyi

Sąsiedztwo i rozszerzenie

KOMISARZ

Jutta Urpilainen

Partnerstwa międzynarodowe

KOMISARZ

Kadri Simson

Energia

KOMISARZ

Virginijus Sinkevičius

Środowisko, oceany i rybołówstwo

KOMISARZ

Mairead McGuinness

Usługi finansowe, stabilność finansowa i unia rynków kapitałowych

~To warto wiedzieć na temat Komisji Europejskiej!

Każdy, kto chce podzielić się swoją opinią na temat polityki UE, zaproponować zmiany lub nowe kierunki polityki, może to zrobić:

biorąc udział w konsultacjach społecznych organizowanych przez Komisję

występując z europejską inicjatywą obywatelską

składając formalną skargę w razie nieprawidłowego stosowania przepisów prawa UE.

https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/european-commission_pl

Emilia Krajewska

# data[].attributes.body
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w skrócie TSUE – instytucja sądownicza Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, z siedzibą w Luksemburgu.
Siedziba: Luksemburg
Założenie: 1952
Data założenia: 1952
Podstawa prawna: Traktat o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Euratom
Język urzędowy: język francuski
Obszar właściwości: Unia Europejska
Okres funkcjonowania: od 1952

KOMPETENCJE:
Aby Trybunał mógł właściwie wywiązywać się ze swoich zadań, przyznano mu ściśle określone uprawnienia do orzekania, które wykonuje w ramach procedury odesłania prejudycjalnego i postępowań w przedmiocie różnego rodzaju skarg.

SKŁAD:
W skład Trybunału Sprawiedliwości wchodzi 27 sędziów i 11 rzeczników generalnych. Sędziowie i rzecznicy generalni są mianowani za wspólnym porozumieniem przez rządy państw członkowskich, po konsultacji z komitetem, którego zadaniem jest opiniowanie, czy kandydaci są odpowiedni do pełnienia danej funkcji.

WŁAŚCIWOŚĆ
Aby Trybunał mógł właściwie wywiązywać się ze swoich zadań, przyznano mu ściśle
określone uprawnienia do orzekania, które wykonuje w ramach procedury odesłania
prejudycjalnego i postępowań w przedmiocie różnego rodzaju skarg.
RODZAJE POSTĘPOWAŃ
■ ODESŁANIE PREJUDYCJALNE
Trybunał Sprawiedliwości ściśle współpracuje ze wszystkimi sądami państw
członkowskich, które są właściwymi sądami w  zakresie prawa Unii. Aby uniknąć rozbieżności oraz
zapewnić skuteczne i  jednolite stosowanie prawa Unii, sądy krajowe mogą, a czasami muszą, zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o  dokonanie wykładni danego zagadnienia prawa Unii, co ma im umożliwić na przykład zweryfikowanie zgodności ich ustawodawstwa krajowego z prawem Unii. Wniosek
o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym może również dotyczyć kontroli ważności aktu przyjętego przez instytucje Unii
■ SKARGA O STWIERDZENIE UCHYBIENIA
Pozwala Trybunałowi sprawować kontrolę nad wypełnianiem
przez państwa członkowskie zobowiązań, które na nich ciążą na mocy prawa Unii.
Wniesienie sprawy do TS poprzedzone jest fazą administracyjną postępowania wszczętego przez Komisję. Polega ono na umożliwieniu zainteresowanemu państwu członkowskiemu udzielenia odpowiedzi na stawiane mu
zarzuty. Jeżeli w chwili zakończenia tej fazy państwo członkowskie nie położyło jeszcze kresu uchybieniu, może wówczas zostać wniesiona do Trybunału skarga.
■ SKARGA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI
Skarga ta pozwala wnieść o stwierdzenie nieważności aktu prawnego wdanego przez Unię. Dla Trybunału zastrzeżone są sprawy ze skarg międzyinstytucjonalnych oraz sprawy, w których skarga wniesiona została przez państwo członkowskie przeciwko Parlamentowi Europejskiemu lub Radzie. Z kolei Sąd jest właściwy do orzekania w  pierwszej instancji w  pozostałych sprawach tego rodzaju, w  tym w  szczególności
dotyczących skarg wniesionych przez podmioty prywatne i skarg państw członkowskich przeciwko aktom prawnym Komisji.
■ SKARGA NA BEZCZYNNOŚĆ
Umożliwia ona kontrolę legalności zaniechania działania przez instytucję, organ lub
jednostkę organizacyjną Unii. Jest ona jednak dopuszczalna tylko wtedy, gdy dana
instytucja została uprzednio wezwana do działania. Jeżeli bezprawność zaniechania zostanie stwierdzona, instytucja, organ lub jednostka organizacyjna Unii jest zobowiązana do podjęcia właściwych środków zmierzających do położenia kresu owej bezczynności. Uprawnienia do orzekania w przedmiocie skargi na bezczynność podzielone są między Trybunał i Sąd według takich samych kryteriów, jak w przypadku skarg
o stwierdzenie nieważności.
■ ODWOŁANIE
Trybunał Sprawiedliwości może rozpoznawać odwołania, ograniczone wyłącznie do kwestii prawnych, od wyroków i postanowień Sądu. Jeżeli odwołanie jest dopuszczalne i zasadne, Trybunał uchyla orzeczenie Sądu. Jeżeli stan postępowania na to pozwala, Trybunał może sam wydać rozstrzygnięcie. W przeciwnym wypadku przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi, który
jest związany orzeczeniem wydanym w postępowaniu odwoławczym.
■ WYJĄTKOWA PROCEDURA PONOWNEGO ROZPOZNANIA
ORZECZEŃ SĄDU
Orzeczenia Sądu wydane w przedmiocie skargi wniesionej przeciwko
orzeczeniu Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej mogą
być w drodze wyjątku poddane wyjątkowej procedurze ponownego
rozpoznania przez TS.

->Skargi pośrednie:  sprawa ważności wniesiona do sądu krajowego

->Właściwość sądu drugiej instancji

Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w sprawie odwołań od wyroków i postanowień Sądu, przy czym odwołania muszą ograniczać się do kwestii prawnych. Odwołanie nie ma skutku zawieszającego.

Jeżeli odwołanie zostanie uznane za dopuszczalne i uzasadnione, Trybunał Sprawiedliwości uchyla orzeczenie Sądu i sam rozstrzyga sprawę; w przeciwnym razie musi zwrócić sprawę Sądowi do ponownego rozpoznania.

OSIĄGNIĘCIA

Trybunał Sprawiedliwości okazał się bardzo ważnym czynnikiem integracji europejskiej - a zdaniem niektórych - wręcz jej siłą napędową.

* Ogólnie
Wyrokiem z 5 lutego 1963 r. w sprawie 26-62 (Van Gend & Loos) Trybunał wprowadził zasadę, że prawo wspólnotowe ma bezpośrednie zastosowanie w sądach państw członkowskich. Podobnie wyrok Trybunału z 15 lipca 1964 r. miał zasadnicze znaczenie w procesie definiowania prawa wspólnotowego jako niezależnego systemu mającego pierwszeństwo przed przepisami prawa krajowego.

* W konkretnych dziedzinach

Ochrony praw człowieka dotyczą też inne wyroki, np. wyrok z 14 maja 1974 r. w sprawie 4-73 (Nold Kohlen- und Baustoffgroßhandlung przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich). Trybunał stwierdził w nim, że podstawowe prawa człowieka są integralną częścią ogólnych zasad prawa, które chroni.

Swobodny przepływ towarów: wyrok z 20 lutego 1979 r. w sprawie 120/78 (Cassis de Dijon), w którym Trybunał orzekł, że wszystkie produkty wytworzone i wprowadzone do obrotu zgodnie z prawem w jednym z państw członkowskich muszą, co do zasady, zostać dopuszczone do obrotu na rynkach wszystkich pozostałych państw członkowskich.

Swobodny przepływ osób: w wyroku z 15 grudnia 1995 r. w sprawie C-415/93 (Bosman) stwierdzono, że sport zawodowy jest działalnością gospodarczą, której wykonywania nie mogą ograniczać przepisy federacji piłki nożnej regulujące transfery zawodników lub ograniczające liczbę obywateli innych państw członkowskich.

Kompetencje zewnętrzne Wspólnoty: w wyroku z 31 marca 1971 r. w sprawie 22-70 (Komisja przeciwko Radzie) uznano prawo Wspólnoty do zawierania umów międzynarodowych w dziedzinach objętych zakresem prawa wspólnotowego.

W wyroku z 19 listopada 1991 r. w sprawach C-6/90 i C-9/90. Trybunał rozwinął inną podstawową koncepcję: odpowiedzialność państwa członkowskiego wobec osób fizycznych za poniesioną przez nie szkodę z powodu naruszenia przez to państwo członkowskie przepisów polegającego na braku transpozycji dyrektywy do prawa krajowego lub jej transpozycji z opóźnieniem.

Różne wyroki związane z zabezpieczeniem socjalnym (1976) dotycząca równego wynagrodzenia dla mężczyzn i kobiet) i BHP pracowników

W 2017 r., przy okazji obchodów 60. rocznicy podpisania traktatów rzymskich, z inicjatywy prezesa TSUE oraz prezesów sądów konstytucyjnych i sądów najwyższych z państw członkowskich UE powstała Sieć Sądowa Unii Europejskiej (JNEU).

SĄD

A. Właściwości sądu:

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej składa się z dwóch sądów, właściwego Trybunału Sprawiedliwości i Sądu. Jako że Trybunał Sprawiedliwości ma wyłączną właściwość w sprawach między instytucjami i w sprawach wniesionych przez państwo członkowskie przeciwko Parlamentowi Europejskiemu lub Radzie, Sąd jest właściwy w pierwszej instancji we wszystkich innych sprawach tego rodzaju, w szczególności w sprawach wniesionych przez osoby fizyczne i w sprawach wniesionych przez państwo członkowskie przeciwko Komisji.

Zgodnie z TFUE Sąd rozpatruje w pierwszej instancji sprawy z art. 263, 265, 268, 270 i 272 TFUE, w szczególności w dziedzinach wskazanych poniżej, z wyjątkiem skarg wnoszonych przez państwa członkowskie, instytucje unijne lub Europejski Bank Centralny, w których właściwość wyłączną ma Trybunał Sprawiedliwości :

sprawy o stwierdzenie nieważności aktów instytucji, organów lub jednostek organizacyjnych UE lub skargi na bezczynność wniesione przeciwko instytucjom przez osoby fizyczne lub prawne

skargi wniesione przez państwo członkowskie przeciwko Komisji;

sprawy o naprawienie szkody wyrządzonej przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne UE lub ich pracowników

spory dotyczące umów zawartych przez Unię lub w imieniu Unii, w których wyraźnie wskazano właściwość Sądu

skargi dotyczące własności intelektualnej wniesione przeciwko Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) oraz przeciwko Wspólnotowemu Urzędowi Ochrony Odmian Roślin;

spory między Unią a jej pracownikami, w tym spory pomiędzy wszystkimi instytucjami i wszystkimi organami lub jednostkami organizacyjnymi, z jednej strony, a ich pracownikami, z drugiej strony.

B. Orzeczenia prejudycjalne

Sąd jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym (art. 267 TFUE) w kwestiach określonych w statucie (art. 256 ust. 3 TFUE). Ponieważ jednak do statutu nie wprowadzono przepisów w tej sprawie, Trybunał Sprawiedliwości ma obecnie wyłączną właściwość do orzekania w trybie prejudycjalnym.

C. Właściwość odwoławcza

Od wyroków Sądu można się odwołać do Trybunału Sprawiedliwości w terminie dwóch miesięcy, przy czym odwołanie jest ograniczone do kwestii prawnych.

Rola Parlamentu Europejskiego

Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, mogą utworzyć przy Sądzie sądy wyspecjalizowane do rozpoznawania w pierwszej instancji niektórych kategorii skarg wniesionych w konkretnych dziedzinach. Parlament i Rada są zobowiązane stanowić w drodze rozporządzeń na wniosek Komisji i po konsultacji z Trybunałem Sprawiedliwości albo na wniosek Trybunału Sprawiedliwości i po konsultacji z Komisją.

Parlament jest jedną z instytucji , które mogą wnosić sprawy do Trybunału (jako strona).

Parlament może zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości o opinię w sprawie zgodności przewidywanej umowy międzynarodowej z Traktatami. Jeżeli opinia Trybunału jest negatywna, umowa nie może wejść w życie, chyba że nastąpi jej zmiana lub rewizja Traktatów.

Wiktoria Jaszak

https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.europarl.europa.eu/factsheets/pl/sheet/12/kompetencje-trybunalu-sprawiedliwosci-unii-europejskiej&ved=2ahUKEwiZnd_3mPv3AhXXk_0HHQC4CUIQFnoECAUQAQ&usg=AOvVaw0TGjnWB6LzNk0u20hHhAVQ

# data[].attributes.body
TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY
Rola:
Jego zadaniem jest obserwacja  rachunków wszystkich dochodów i wydatków Unii oraz wszystkich organów lub jednostek organizacyjnych utworzonych przez Unię.
D ata powstani a:1777r. październik
C złonkowie:27 członków, po jednym z każdego państwa członkowskiego
Siedziba: Luksemburg

Czym zajmuje się Trybunał Obrachunkowy?

Kontroluje wydatki oraz dochody UE,aby zbadać czy fundusze UE są odpowiednio zdobyte,przekazane,zużytkowane i rozliczone.

Bada każdą osobę lub organizację dysponującą środkami UE – również przeprowadzając kontrole na miejscu w instytucjach (głównie w Komisji), krajach UE i krajach otrzymujących pomoc UE.

W sprawozdaniach z kontroli, przekazywanych Komisji i rządom krajowym, zamieszcza ustalenia i zalecenia.

Informuje Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), jeżeli uważa, że miało miejsce nadużycie,przestępstwo,oszustwo.

Aby skutecznie wypełniać swoje zadania, Trybunał Obrachunkowy musi zachowywać niezależnoś ć od instytucji i organów, które kontroluje. W tym celu ma prawo do swobodnego decydowania w następujących kwestiach:

co będzie kontrolował

jak będzie kontrolował

jak i kiedy przedstawi swoje ustalenia.

Trybunał Obrachunkowy kontroluje głównie Komisje Europejską,ponieważ odpowiedzialna jest za budżet UE oraz  współpracuje z organami krajowymi.
Skład

Rada mianuje członków trybunału po otrzymaniu opinii od Parlamentu,na sześcioletnią odnawialną kadencje.Spośród członków wybierany jest prezes na trzyletnią (odnawialną)kadencję.
Jak działa Trybunał Obrachunkowy?

Przeprowadza on trzy rodzaje kontroli:

Kontrole finansowe –  sprawdza czy w sprawozdaniach poprawnie ukazano wyniki i przepływy pieniężne w okresie roku oraz sytuacje finansową.

Kontrole zgodności – bada, czy transakcje finansowe są zgodne z przepisami.

Kontrola wykonania zadań -upewnia się czy fundusze  UE   zostały prawidłowo ,czyli oszczędnie wykorzystane do osiągnięcia celów.

Trybunał podzielony jest  izby. Przygotowują one projekty sprawozdań i opinii, które następnie są formalnie przyjmowane przez członków Trybunału.
Joanna Czartoszewska
https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/eca_pl

# data[].attributes.body
Czym jest Europejski Bank Centralny?

organizacja odpowiedzialna za funkcjonowanie systemu bankowego i realizację bieżącej polityki pieniężnej państwa.

Czym jest Europejski System Banków Centralnych?

ESBC składa się z EBC i banków centralnych wszystkich państw członkowskich UE.

Jaka jest rola Europejskiego Banku Centralnego?

Jedną z kluczowych misji NBP jest m.in. ciągłe zbieranie, przetwarzanie i analiza danych w obszarach: bilansu płatniczego, zadłużenia zagranicznego czy międzynarodowej pozycji inwestycyjnej, co ma na celu dostosowanie zagregowanych statystyk zgodnie z wymogami Unii. W ten sposób pomaga ludziom planować oszczędności i wydatki.

Skład:

Składa się z EBC oraz 28 banków centralnych krajów Unii Europejskiej, w tym Polski (Narodowy Bank Polski), których oficjalną walutą jest euro. Są to: Austria, Belgia, Cypr, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Słowenia, Słowacja, Portugalia i Włochy. .

Centrala Europejskiego Banku Centralnego

Frankfurt nad Menem, Niemcy

Europejski Bank Centralny został założony:

1 czerwca 1998 r., kiedy został powołany do Komitetu Wykonawczego .Akcja EBC wchodzi w życie 1 stycznia 1999 r. W 11 krajach UE wprowadzono bezgotówkowe euro i ustanowiono System Europejski.
Aby przystąpić do strefy euro, 19 krajów musi spełnić te same kryteria konwergencji, co inne państwa członkowskie UE przed przyjęciem euro. Kryteria określają ekonomiczne i prawne warunki, aby kraje mogły z powodzeniem uczestniczyć w Unii Gospodarczej i Walutowej.

https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/ecb_pl

OLIWIA SZYMBORSKA

# data[].attributes.body
Komitet Ekonomiczno-Społeczny jest organem doradczym. Wspomaga Parlament Europejski, Radę i Komisję w realizacji ich kompetencji poprzez opiniowanie projektów aktów prawnych. Konsultuje on w szczególności sprawy zdrowia publicznego, kształcenia, funduszy strukturalnych, polityki rolnej oraz sieci transeuropejskich. Może również wydawać opinie z własnej inicjatywy, jeżeli uzna to za stosowne. Zadaniem Komitetu jest reprezentowanie interesów różnych grup społecznych (np. rolników, rzemieślników) i organizacji w toku procesu stanowienia prawa wspólnotowego. Organ ten pełni także funkcję konsultacyjną – utrzymuje stałe kontakty z organizacjami społecznymi i gospodarczymi działającymi na terytorium państw będących członkami Wspólnoty. W skład Komitetu Ekonomiczno-Społecznego wchodzą przedstawiciele organizacji pracodawców i pracowników oraz inni przedstawiciele podmiotów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, w szczególności z dziedzin społeczno-ekonomicznej, obywatelskiej, zawodowej i kultury. Zgodnie z postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, liczba członków Komitetu nie może przekraczać 350. Obecnie w skład tej instytucji wchodzą 344 osoby, w tym 21 z Polski. Członkowie Komitetu są niezależni i wykonując swoje funkcje, działają wyłącznie w ogólnym interesie Unii. Członkowie Komitetu są mianowani przez Radę, po konsultacji z Komisją, na 5 lat, a ich mandat jest odnawialny. Komitet wybiera spośród swoich członków przewodniczącego i prezydium na 2,5 roku.  Komitet jest zwoływany przez przewodniczącego na żądanie Parlamentu Europejskiego, Rady lub Komisji. Może się również zbierać z własnej inicjatywy. Siedziba Komitetu znajduje się w Brukseli.
Karolina Matanowska
http://www.uaue.zarz.agh.edu.pl/Panel_tematyczny/instytucje_UE_internet_MSZ_a.pdf

# data[].attributes.body
Europejski Komitet Regionów jest głosem miast i regionów w Unii Europejskiej. Reprezentuje władze lokalne i regionalne z całej Unii Europejskiej i doradza w sprawie nowych przepisów, które mają wpływ na miasta i regiony.

KR składa się z 329 członków i 329 zastępców pochodzących ze wszystkich krajów UE, którzy zostali wybrani na szczeblu lokalnym lub regionalnym (np. burmistrzowie lub przewodniczący regionów). Sześć razy w roku odbywają posiedzenia w Brukseli, podczas których omawiają swoje opinie dotyczące praw Unii Europejskiej oraz jej działania.

~Najważniejsze informacje o Komitecie Regionów

70% unijnego prawodawstwa ma bezpośredni wpływ na regiony i gminy

27 krajów UE

329 członków wybranych lokalnie i regionalnie

6 komisji

6 grup politycznych

maksymalnie 6 sesji plenarnych rocznie

ponad 50 opinii przyjmowanych każdego roku​

~Czy człon​​kowie Komitetu Regionów należą do grup politycznych?

Tak, członkowie KR-u należą do grup politycznych i są zgrupowani zgodnie z przynależnością do nich:

Europejska Partia Ludowa (EPL​)

Partia Europejskich Socjalistów (PES)

Renew Europe

Grupa Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (EKR)

Grupa Przymierza Europejskiego (EA)

The Greens

~Czym zajmuje się Komitet Regionów?

Dzięki tej instytucji regiony i miasta mogą formalnie wypowiedzieć się w procesie stanowienia prawa przez UE, zapewniając uwzględnienie stanowiska i potrzeb władz lokalnych i regionalnych.

Komisja Europejska, Rada UE i Parlament Europejski są zobowiązane do zasięgania opinii Komitetu Regionów w ramach procesu stanowienia prawa w sprawach dotyczących samorządów lokalnych i regionalnych, na przykład w kwestiach opieki zdrowotnej, edukacji, zatrudnienia, polityki społecznej, spójności gospodarczej i społecznej, transportu, energii i zmian klimatu.

Jeżeli tego nie zrobią, Komitet Regionów może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości.

Po otrzymaniu przez Komitet Regionów wniosku ustawodawczego przygotowuje i przyjmuje on opinię, a następnie przedkłada ją odpowiednim instytucjom UE.

Komitet Regionów wydaje również opinie z własnej inicjatywy.

~To warto wiedzieć!

Komitet zachęca do uczestniczenia w polityce UE niezależnie od poziomu, zaczynając od władz regionalnych i lokalnych po indywidualnych obywateli. Władze regionalne i lokalne, stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, eksperci i naukowcy mogą uczestniczyć w przeprowadzanych online ankietach, konsultacjach i wydarzeniach. Do konkursu o tytuł Europejskiego Regionu Przedsiębiorczości mogą stawać wszystkie regiony posiadające kompetencje polityczne, a konkursy Komitetu na pracę doktorską skierowane są do środowisk akademickich.

Komitet Regionów ustanowił szereg sieci, aby umożliwić wszystkim regionom i miastom wymianę informacji o najlepszych praktykach, współpracę i przyczynianie się do debaty UE na tematy takie jak: wzrost gospodarczy i zatrudnienie, zwalczanie zmiany klimatu, współpraca transgraniczna, rozwój i zasada pomocniczości.

Europejski Komitet Regionów reprezentuje jeden milion polityków Unii Europejskiej na poziomie lokalnym i regionalnym i utrzymuje stosunki szczególnie z młodymi politykami, zapraszając ich na swoje sesje plenarne lub na przykład na Europejski Szczyt Regionów i Miast.

https://cor.europa.eu/pl/about/Pages/default.aspx

Emilia Krajewska

# data[].attributes.body
Europejski Bank Inwestycyjny, EBI  – instytucja finansowa Unii Europejskiej, działająca od 1 stycznia 1958, powołana na mocy traktatu rzymskiego z 1957 o utworzeniu EWG. Jego akcjonariuszami są państwa członkowskie UE. Siedziba EBI mieści się w Luksemburgu. Europejski Bank Inwestycyjny jest niezależny od budżetu UE, posiada osobowość prawną i własne organy decyzyjne (Rada Gubernatorów, Rada Dyrektorów, Komitet Zarządzający, Komisja Audytowa).

Bank udziela kredytów (lub je gwarantuje) zarówno publicznym, jak i prywatnym podmiotom z państw-akcjonariuszy, a nadrzędnym celem jego działań jest przyczynianie się do harmonijnego rozwoju Wspólnoty. EBI może uczestniczyć w realizacji polityki UE w zakresie pomocy państwom AKP (na podstawie konwencji z Lome), 12 państwom obszaru Morza Śródziemnego (układy o współpracy), a także krajom wschodniej i środkowej Europy.

EBI posiada 59,15% udziałów Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego (EFI), jak również 3% akcji Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju.

Rola: EBI zapewnia środki finansowe na projekty, które przyczynią się do osiągnięcia celów UE zarówno w UE, jak i poza jej granicami.

Prezes: Werner Hoyer

Rada Dyrektorów: Składa się z jednego przedstawiciela z każdego państwa członkowskiego oraz przedstawiciela Komisji Europejskiej.

Rok ustanowienia: 1958

Siedziba: Luksemburg

Strona internetowa: Europejski Bank Inwestycyjny

Właścicielami Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) są państwa członkowskie UE. Ma on na celu:

zwiększać potencjał europejski w zakresie zatrudnienia i wzrostu gospodarczego

wspierać działania w dziedzinie klimatu

wspierać politykę unijną poza granicami UE.

Czym zajmuje się EBI?

EBI pozyskuje środki finansowe na rynkach kapitałowych i udziela kredytów na preferencyjnych warunkach na projekty wspierające cele UE. Około 90 proc. pożyczek jest udzielanych na terytorium UE. Bank nie korzysta z pieniędzy z budżetu UE.

Główne produkty i usługi oferowane przez EBI obejmują:

Udzielanie kredytów – pożyczki stanowią około 90 proc. całkowitego zobowiązania finansowego. Beneficjentami są zarówno mniejsi jak i więksi klienci. Udzielone wsparcie często przyczynia się do przyciągnięcia innych inwestorów.

Finansowanie łączone – umożliwia klientom połączenie finansowania uzyskanego z EBI z innymi finansami.

Doradztwo i pomoc techniczna – stanowi uzupełnienie mechanizmów finansowania EBI.

Kredyty wynoszące ponad 25 mln euro udzielane są bezpośrednio. W przypadku mniejszych kredytów EBI uruchamia linie kredytowe dla instytucji finansowych, które udzielają dalszych kredytów kredytobiorcom.

Skład

Udziałowcami  EBI są wszystkie kraje UE. Decyzje EBI podejmują następujące organy:

Rada Gubernatorów składająca się z ministrów (zwykle ministrów finansów) rządów wszystkich państw członkowskich. Określa ona ogólną politykę kredytową banku.

Rada Dyrektorów , której przewodniczy Prezes banku, składająca się z 28 członków – 27 mianowanych przez państwa członkowskie i jednego mianowanego przez Komisję Europejską. Rada ta zatwierdza operacje udzielania i zaciągania kredytów.

Komitet Zarządzający, który jest organem wykonawczym banku. Zarządza on bieżącym funkcjonowaniem banku.

Komitet Kontrolny  sprawdza, czy działalność EBI prowadzona jest w sposób prawidłowy.

Departamenty EBI  wdrażają decyzje w zakresie zarządzania.

Jak działa EBI?

EBI podejmuje decyzje w zakresie udzielania i zaciągania kredytów na podstawie z jednej strony jakości projektów a z drugiej możliwości oferowanych przez rynki finansowe. EBI ma szczegółowo określone priorytety dotyczące działalności kredytowej
w obrębie UE. Poza UE EBI wspiera politykę UE w dziedzinie rozwoju i współpracy w krajach na całym świecie.

Jako niezależny organ EBI sam podejmuje decyzje w zakresie udzielania i zaciągania kredytów. Współpracuje z innymi instytucjami UE, zwłaszcza z Komisją Europejską, Parlamentem Europejskim i Radą UE.
Wiktoria Jaszak

https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/eib_pl&ved=2ahUKEwi0rNWqj_v3AhXS8LsIHbIcDD0QFnoECBQQAQ&usg=AOvVaw2t4OFtrsAZsYqFtr-ZpV9i

# data[].attributes.body
Europejska Rzecznik Praw Obywatelskich Emily O’Reilly

Emily O'Reilly jest Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich od 2013 r. O'Reilly i jej zespół pomagają osobom fizycznym, organizacjom i przedsiębiorstwom poprzez badanie skarg administracyjnych i analizę problemów systemowych niż na poziomie UE. Zalecenia i zalecenia Rzecznika pomagają utrzymać wysokie standardy rozliczalności i przejrzystości w instytucjach UE.

Co robi Rzecznik Praw Obywatelskich?

Rzecznik Praw Obywatelskich rozpatruje skargi dotyczące różnych uchybień, w tym:
nieuczciwych praktyk
dyskryminacji
nadużycia władzy
nieudzielenia lub odmowy udzielenia informacji
opóźnienia nieuzasadnionego odroczenia
nieprawidłowej procedury

Jak działa Rzecznik Praw Obywatelskich?
Rzecznik otwiera pytania po złożeniu skargi lub z własnej inicjatywy. Jest całkowicie niezależny i nie przyjmuje rozkazów od żadnego rządu ani  organizacji. Co roku przedstawia Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie z działalności.
Zwykle wystarczy, aby Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich powiadomił właściwy organ o złożonej skardze w celu rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli to nie wystarczy,  Rzecznik spróbuje znaleźć polubowne rozwiązanie sytuacji. Jeżeli działania te nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, Rzecznik może wydać zalecenia dla zainteresowanej organizacji. Jeśli organizacja nie przyjmie jego zaleceń, Rzecznik Praw Obywatelskich może przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu sprawozdanie specjalne, prosząc Parlament o podjęcie niezbędnych działań.

Sposób powoływania:
Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich  jest wybierane przez Parlament Europejski na odnawialną pięcioletnią kadencję. To jedno z pierwszych zadań nowo wybranych eurodeputowanych.

Rok utworzenia: 1995
Siedziba: Strasburg (Francja)

Co warto wiedzieć!!!
Każdy, kto jest niezadowolony z działalności organizacji, agencji lub agencji UE, powinien najpierw poprosić o naprawienie sytuacji. Jeśli to nie zadziała, możesz złożyć skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Skargi należy składać w ciągu dwóch lat od momentu, w którym skarżący dowie się o problemie. Skarżący musi ujawnić swoją tożsamość i określić, która to agencja lub organizacja i na czym polega problem. Możesz poprosić o poufność roszczeń.
Jeżeli Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest odpowiedzialny za rozpatrzenie skargi, skarżący jest powiadamiany o każdym właściwym organie, który może być w stanie mu pomóc.

https://european-union.europa.eu/institutions-law-budget/institutions-and-bodies/institutions-and-bodies-profiles/european-ombudsman_pl

OLIWIA SZYMBORSKA