# data[].attributes.headline
Σεξουαλική παρενόχληση

# data[].attributes.subject
Σεξουαλική παρενόχληση

# data[].attributes.body
~Βεμπιόλα Κάντζα
~Μικαέλα Κολάι
~Ειρήνη Δασκαλάκη
~Μαρία Κοσμαδάκη
A1 Λυκείου Μαλλίων

# data[].attributes.headline
Τι είναι η σεξουαλική παρενόχληση;

# data[].attributes.subject
Τι είναι η σεξουαλική παρενόχληση;

# data[].attributes.body
Σεξουαλική παρενόχληση είναι οποιαδήποτε ανεπιθύμητη λεκτική, μη λεκτική ή σωματική συμπεριφορά σεξουαλικού χαρακτήρα που αποσκοπεί ή έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.
Όσο πιο σαφής και σοβαρή είναι μια παρενοχλητική συμπεριφορά τόσο πιθανότερο είναι να θεωρηθεί και από τα δύο φύλα σεξουαλική παρενόχληση. Οι διαφορές στις αντιλήψεις των δύο φύλων για τη σεξουαλική παρενόχληση μειώνονται καθώς αυξάνει η σοβαρότητα των παρενοχλητικών συμπεριφορών.

Πηγή: Βικιπαίδεια

# data[].attributes.headline
Από την ανεξάρτητη πρωτοβουλία «Φοιτητήτριας»  της Σχολής Καλών Τεχνών Ναυπλίου (ΤΘΣ – ΤΠΨΤ).

# data[].attributes.subject
Από την ανεξάρτητη πρωτοβουλία «Φοιτητήτριας»  της Σχολής Καλών Τεχνών Ναυπλίου (ΤΘΣ – ΤΠΨΤ).

# data[].attributes.body
Στις 9 το βράδυ σκέφτομαι τον μπαμπά μου. Αλλάζω μανιωδώς πεζοδρόμια και κατευθύνσεις. Η καρδιά μου χτυπάει πολύ δυνατά και είμαι 21. Έπρεπε να του είχα πει να έρθει να με πάρει. Ή έστω  στην μαμά μου, αλλά αυτό ίσως να μην είναι και τόσο ασφαλές. Στις 9 έχει βραδιάσει και χρειάζομαι βοήθεια για να γυρίσω σπίτι μου. Υπενθυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου ότι είμαι 21. Είσαι ενήλικη, δεν χρειάζεσαι συνοδεία. Τα ρούχα σου δεν είναι «αποκαλυπτικά».  Είσαι αξύριστη. Είσαι άβαφη, ξεμαλλιασμένη και φοράς  τα πιο άσχημα ρούχα και παπούτσια. Μοιάζεις με αγόρι. Μοιάζεις με ό,τι φοβάσαι να πλησιάσεις στις 9 το βράδυ. Αλλά γνωρίζεις ότι, όλα αυτά, είναι μία ψευδαίσθηση. Γιατί εσύ ξέρεις ότι τα «προκλητικά»  -όπως τα αποκαλούνε- ρούχα σου, ΔΕΝ παίζουν ρόλο. Γιατί εσύ ξέρεις ότι το ξυρισμένο και βαμμένο σώμα σου, ΔΕΝ παίζει ρόλο. Γιατί εσύ ξέρεις ότι τα βυζιά σου, που φαίνονται μέσα από το τεράστιο φούτερ που φοράς, ΔΕΝ παίζουν ρόλο. Γιατί ήταν πάντα εκεί, χωρίς να σε καθορίζουν. ΓΙΑΤΙ Η ΘΗΛΥΚΌΤΗΤΆ ΣΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΗΤΑΝ / ΕΙΝΑΙ / ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ.

Σκέψεις που υπάρχουν κάθε φορά μέχρι να γυρίσω σπίτι. Σκέψεις που υπάρχουν κάθε φορά που γνωρίζω  κάποιον καινούργιο άνθρωπο. Σκέψεις φυτεμένες μέσα μου, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. «Πρόσεχε τι θα φοράς αν πρέπει να μπεις στο μετρό», «να κρατάς και να προσέχεις πάντα το ποτό σου», «να γυρνάς πάντα με παρέα στο σπίτι». Οργή και φόβος. Οργή όταν ξαφνικά, μου κορνάρει ένα αμάξι και από μέσα, μου σφυρίζουν κάποιοι άγνωστοι. Φόβος στο να τους βρίσω. Φόβος στο να διεκδικήσω το αυτονόητο. Αναρωτιέμαι αν ποτέ έχουν ειπωθεί οι συμβουλές «μην χτυπήσεις»,  «μην βιάσεις», «μην σφυρίξεις»,  «μην τρομάξεις», «μην υποτιμήσεις», «μην κάνεις αστεία σχετικά με αυτό». Και έπειτα φτάνω σπίτι. Και κατευθείαν θυμάμαι, ότι ούτε ‘δω οι καταστάσεις είναι ευνοϊκές, ούτε ‘δω μπορώ να εκφραστώ, ούτε ’δω νιώθω ελεύθερη. Είμαι εγκλωβισμένη στο σπίτι, στον δρόμο, στην δουλειά, στο σχολείο, στην σχολή. Γιατί δεν με βοηθάει κανείς; Γιατί όταν ΜΕ βοηθάω κατακρίνομαι; Γιατί η ελευθερία είναι γένος θηλυκού; Αφού, δεν την γευόμαστε.

Πίσω από μια κλειστή πόρτα ενός σπιτιού, μέσα σε ένα γραφείο, σε ένα δωμάτιο, πίσω από μια οθόνη, στον δρόμο, στη δουλειά, ακόμη και στο σχολείο, η βία σε κάθε της μορφή (σωματική, σεξουαλική, λεκτική, ψυχολογική) βρίσκεται εκεί, βαθιά ριζωμένη στη καθημερινότητα μας. Έτοιμη να παραβιάσει για άλλη μια φορά την ελευθερία των γυναικών, την αξιοπρέπεια,  το δικαίωμα τους για ζωή και να προκαλέσει ξανά πόνο. Κι όταν κάποιο περιστατικό συμβαίνει, κι αρχίζει να μεταφέρεται από στόμα σε στόμα, η βία δε σταματά, αλλά συνεχίζει να μεταφέρεται και να μεγαλώνει.  «Η αγάπη όπλισε το χέρι του», «την σκότωσε επειδή την αγαπούσε», «δολοφονήθηκε κατά λάθος», «ήταν ένα έγκλημα πάθους», «ήταν καλό παιδί, από καλή οικογένεια» κι άλλοι τόσοι τρόποι,  για να συγκαλυφθεί ένα έγκλημα, που καμία ταύτιση δεν έχει με την αγάπη.  Όχι, η βία δεν περιέχει την αγάπη, η γυναικοκτονία δεν δικαιολογείται από το πάθος, και καμία δεν κακοποιείται από λάθος. Όχι, η κακοποίηση δε σηκώνει χιούμορ, τα ρούχα δεν δηλώνουν συγκατάθεση και καμία δεν ευθύνεται για αυτό.

# data[].attributes.headline
Σεξουαλική παρενόχληση και ισότητα των φύλων.

# data[].attributes.subject
Σεξουαλική παρενόχληση και ισότητα των φύλων.

# data[].attributes.body
Στον απόηχο των αποκαλύψεων του σκανδάλου σεξουαλικής παρενόχλησης με πρωταγωνιστή τον μεγαλοπαραγωγό ταινιών του Χόλιγουντ Γουάινστιν, ανακύπτει μια σειρά ερωτημάτων. Πώς είναι δυνατόν επί τρεις δεκαετίες να μη γνώριζε κανείς ότι σε επαγγελματικές συναντήσεις με τον ισχυρό παράγοντα του Χόλιγουντ πολλές γυναίκες είχαν έρθει αντιμέτωπες με τις σεξουαλικές προτροπές και τους υπαινιγμούς του; Για να τις αναγκάσει να ενδώσουν, ο Γουάινστιν άφηνε να υπονοηθεί ότι θα μπορούσε να επηρεάσει ευνοϊκά ή αρνητικά την καριέρα των γυναικών αυτών, ως επί το πλείστον νεοεισερχόμενων στην αμερικανική βιομηχανία του θεάματος. Πώς για τόσα χρόνια ούτε έστω και ένα από τα θύματα, αλλά και τόσοι άλλοι που προφανώς γνώριζαν αλλά σιωπούσαν, δεν βγήκε ανοιχτά να καταγγείλει αυτή την απαράδεκτη και βαθιά προσβλητική συμπεριφορά του Γουάινστιν;

Μόνο ύστερα από ένα δημοσίευμα των «New York Times» (στην ίδια εφημερίδα στην οποία φέρεται να είχε αποτραπεί η δημοσίευση παρόμοιων αποκαλύψεων πριν από δέκα χρόνια) ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός γυναικών, κάποιες από αυτές γνωστά ονόματα της χολιγουντιανής βιομηχανίας του θεάματος, άρχισε να «σπάει» τη σιωπή του. Μίλησαν δημόσια για την οδυνηρή εμπειρία τους και την προσβλητική μεταχείρισή τους από τον Γουάινστιν, ως νεαρών που φιλοδοξούσαν να κάνουν καριέρα στον χώρο, στον οποίο ο ίδιος δέσποζε. Εξωδικαστικοί συμβιβασμοί με χρηματικό αντάλλαγμα, αλλά και ο φόβος ότι θα τις εμποδίσει να ανελιχθούν επαγγελματικά στον ιδιαίτερα σκληρό και ανταγωνιστικό αυτόν χώρο, εξηγούν εν μέρει γιατί πέρασαν δεκαετίες έως ότου προχωρήσουν στις αποκαλύψεις που πρόσφατα πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας.

Παρότι η (σχεδόν) καθολική δημόσια κατακραυγή αποτελεί έστω και καθυστερημένα μια δικαίωση, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υπόθεση αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η σεξουαλική παρενόχληση στους χώρους εργασίας είναι ένα φαινόμενο πολύ διαδεδομένο, όπως δείχνουν οι έρευνες. Μπορεί να πάρει διάφορες μορφές – σωματική, ψυχολογική, λεκτική αλλά και οπτική -, ενώ συνέχειά της είναι ο βιασμός. Προέρχεται από άτομα που βρίσκονται σε ιεραρχικά ανώτερη επαγγελματική βαθμίδα, τα οποία προτρέπουν ή εξαναγκάζουν (άμεσα ή έμμεσα) τις υφιστάμενές τους να υπομείνουν σωματική παρενόχληση που μπορεί να φτάσει ακόμα και σε σεξουαλική επαφή. Ανάλογη παρενόχληση μπορεί βεβαίως να γίνεται και από γυναίκα προς άντρα. Κατά κανόνα όμως προέρχεται από άντρες και στοχεύει σε νεότερες γυναίκες με υψηλό μορφωτικό και επαγγελματικό επίπεδο.

Η σεξουαλική παρενόχληση δημιουργεί ένα κλίμα εκφοβισμού, εχθρότητας και προσβολής στον εργασιακό χώρο. Αποτελεί απότοκο μιας αντίληψης ότι οι γυναίκες είναι εξ ορισμού διαθέσιμες, ή ακόμα και υποχρεωμένες, να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες και τις ορμές «ισχυρών» ανδρών. Το έτος 2002 η Ευρωπαϊκή Ενωση αναγνώρισε τη σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας ως μια μορφή διάκρισης με βάση το φύλο και υποχρέωσε τα κράτη-μέλη να θεσπίσουν ένα νομικό πλαίσιο για την απαγόρευση και την αντιμετώπισή της.

Παρά τη θέσπιση νόμων που απαγορεύουν τη σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, το φαινόμενο εξακολουθεί να είναι διαδεδομένο. Η γυναίκα που έρχεται αντιμέτωπη με τις σεξουαλικές προτροπές και τα σεξουαλικά υπονοούμενα του προϊσταμένου της συχνά βιώνει ταυτόχρονα αισθήματα αγανάκτησης, προσβολής και ντροπής. Αυτά τα συναισθήματα προκαλούν αναστάτωση και ανησυχία και συχνά αποτρέπουν το άτομο-θύμα από το να προβεί σε καταγγελία. Ετσι επιλέγει τη σιωπή, συχνά λόγω και αδυναμίας να συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία.

Πάνω απ’ όλα όμως, η σεξουαλική παρενόχληση στηρίζεται σε μια βαθιά και διάχυτη στην κοινωνία αμφιθυμία γύρω από τη συμπεριφορά αυτή: αποτελεί μια εξουσιαστική πράξη, μια πράξη ψυχολογικού καταναγκασμού και εκφοβισμού σε βάρος της γυναίκας-θύματος ή, αντίθετα, είναι μια συμπεριφορά την οποία προκάλεσε η ίδια η γυναίκα ή συναίνεσε (σιωπηρά) σε αυτήν; Παρά την καθιέρωση της νομικής ισότητας των φύλων, οι παραδοσιακές αντιλήψεις για τη «φύση» και τον ρόλο της γυναίκας εξακολουθούν να είναι βαθιά ριζωμένες στην κοινωνία. Παραδόξως, οι αντιλήψεις αυτές επιβιώνουν παρά την έμπρακτη χειραφέτηση μεγάλου αριθμού εργαζόμενων γυναικών, με πολλές από αυτές να διαπρέπουν σε παραδοσιακά ανδροκρατούμενους επαγγελματικούς χώρους.

Αυτή η βαθιά και διαδεδομένη στην κοινωνία αμφιθυμία είναι το υπέδαφος πάνω στο οποίο εξακολουθούν να επιβιώνουν οι πατριαρχικές δομές στις σύγχρονες κοινωνίες. Ο μόνος τρόπος για να την καταπολεμήσουμε είναι να μιλήσουμε ανοιχτά για τη σεξουαλική παρενόχληση, και να υποστηρίξουμε ενεργά προσπάθειες για να αναγνωριστεί από όλους ο εξουσιαστικός αλλά και βαθιά προσβλητικός για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια χαρακτήρας της συμπεριφοράς αυτής.

Η κυρία Ντία Αναγνώστου είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστημονική συνεργάτιδα του ΕΛΙΑΜΕΠ.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Πηγή: https://www.tovima.gr/2017/10/21/opinions/seksoyaliki-parenoxlisi-kai-isotita-twn-fylwn/

# data[].attributes.headline
Σεξουαλική παρενόχληση σε άντρες

# data[].attributes.subject
Σεξουαλική παρενόχληση σε άντρες

# data[].attributes.body
Πόσο σύνηθες είναι ένας άντρας να δέχεται σεξουαλική παρενόχληση;

Ό,τι συμβαίνει στο ένα φύλο μπορεί να συμβαίνει και στο άλλο φύλο. Η σεξουαλική παρενόχληση δεν είναι η εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Ωστόσο, τα περιστατικά που αφορούν σε άνδρες – θύματα του φαινομένου δε δηλώνονται στον ίδιο βαθμό με τον οποίο οι γυναίκες προσέρχονται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε βοήθεια ή καταγγελία και για αυτό υπάρχουν αρκετές αποκλίσεις στην εκτίμηση της συχνότητας μεταξύ των επιστημονικών μελετών ανά τον κόσμο.

Παρόλα αυτά, επί του συνόλου των περιστατικών που καταγράφονται διεθνώς, φαίνεται ότι οι άνδρες παρενοχλούνται σεξουαλικά (από γυναίκες ή από άνδρες) σε ποσοστό 14-17%. Δηλαδή, ένας στους επτά ανθρώπους που υποφέρουν από αυτή την απίστευτη ψυχική ταλαιπωρία είναι άνδρας.
Ποιες ηλικίες και ποιοι τύποι ανθρώπων δέχονται σεξουαλική παρενόχληση; Υπάρχει προφίλ θύματος;

Κάθε άνθρωπος, κάθε ηλικίας, μπορεί να βρεθεί στο ρόλο του θύματος. Ωστόσο, εκτιμώ ότι είναι περισσότερο ευάλωτοι οι άνδρες με την ατυχία της εργασιακής σχέσης με παρενοχλητές προϊστάμενους ή εργοδότες, οι άνθρωποι χαμηλών τόνων, εκείνοι που είναι φύσει περισσότερο δεκτικοί στην ανθρώπινη διεπαφή, και ακόμη οι τρανς, ομοφυλόφιλοι και αμφισεξουαλικοί άνδρες που βρίσκονται συχνότερα από κάθε άλλη πληθυσμιακή ομάδα στη πρώτη γραμμή του πυρός του σεξουαλικού εκφοβισμού και βέβαια της παρενόχλησης.
Τα περιστατικά μπορούν να χωριστούν σε κατηγορίες; Σεξουλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, στο δρόμο, στα social media, στις κοινωνικές επαφές- έξοδοι διασκέδασης; Αν ναι ποια είναι τα χαρακτηριστικά και ο τρόπος έκφρασης σε κάθε περίπτωση;

Έχω τη γνώμη ότι μπορούμε να διακρίνουμε δύο κατηγορίες. Από τη μία υπάρχει η άμεση σεξουαλική παρενόχληση, που σημαίνει τον σωματικό ή ψυχολογικό σεξουαλικό εξαναγκασμό, με τη μορφή ανεπιθύμητων πράξεων όπως οι χειρονομίες ή το ανάρμοστο άγγιγμα, ο δελεασμός με ανταλλάγματα, ο εκφοβισμός ή ακόμη – ακόμη οι απειλές με όμηρο την εργασιακή, την οικογενειακή ή την προσωπική ειρήνη κ.ο.κ. Από την άλλη έχουμε την έμμεση σεξουαλική παρενόχληση που περιλαμβάνει υπαινικτικά αστεία και ανέκδοτα, απρόσκλητες φιλοφρονήσεις, έως υποτιμητικά ή προσβλητικά σχόλια και πολλά ακόμη. Όταν εκείνη ή εκείνος που παρενοχλεί μοιράζεται το ίδιο περιβάλλον με εκείνον που παρενοχλείται, τότε η έμμεση παρενόχληση συνήθως ανοίγει ύπουλα το δρόμο για την άμεση.
Πώς δέχεται ένας άντρας τη σεξουαλική παρενόχληση; Ποιες είναι οι επιπτώσεις που έχει η συγκεκριμένη συμπεριφορά στο θύμα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις τραυματίζεται η αυτοπεποίθηση κι η εμπιστοσύνη που έχει ένας άνθρωπος στον εαυτό του, στους άλλους και στην ανθρώπινη συσχέτιση. Είναι δυνατόν να εμφανίζονται συμπτώματα κατάθλιψης διαφόρου βαθμού, μετατραυματικής διαταραχής άγχους, φοβίες, κ.ο.κ., εξαρτημένα από την προσωπικότητα του θύματος, την επάρκεια του υποστηρικτικού του πλαισίου ή δικτύου κι από την έκταση της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Τα προβλήματα που προκύπτουν είναι αντιμετωπίσιμα;

Όλα τα προβλήματα έχουν την λύση τους. Όταν ο ψυχικός τραυματισμός επιμένει στο χρόνο τότε μπορεί να ωφεληθεί πολύ ουσιαστικά από την εξειδικευμένη βοήθεια, που οπωσδήποτε ανακουφίζει και θεραπεύει.

Τα θύματα της σεξουαλικής παρενόχλησης μιλάνε για αυτό, ζητάνε βοήθεια; Αν όχι γιατί το αποφεύγουν;

Το 75% των ανθρώπων που παρενοχλούνται δε το αναφέρουν ποτέ. Δυστυχώς αυτή η κουλτούρα σιωπής, δημιουργεί μια κουλτούρα εφησυχασμού. Αν εξαιρέσουμε τη δημοσιότητα των επώνυμων περιστατικών που απασχολούν από καιρό σε καιρό την επικαιρότητα, η αδράνεια των θυμάτων και των μαρτύρων προστατεύει τους παρενοχλούντες και διαιωνίζει το φαινόμενο. Μπορούμε να αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της ομερτάς κυρίως μέσα στα στερεότυπα για την αρρενωπότητα και το ρόλο των ανδρών, που δεν αφήνουν χώρο για το ρόλο του “θύματος”.

Τι είναι αυτό που σας λένε οι άντρες που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης και πόσο κατηγορούν τον εαυτό τους για αυτό που έχει συμβεί;

Πρέπει να σας πω ότι υπάρχει, έτσι κι αλλιώς, μία γενική αντίληψη ότι τα θύματα προκαλούν την παρενόχλησή τους με τις δικές τους συμπεριφορές. Εκτός από ένα ακόμη στερεότυπο, αυτή η ενοχικότητα που πάντα αισθάνονται οι παρενοχλούμενοι επάγεται σε μεγάλο βαθμό από τους ίδιους τους δράστες, που έχουν συνήθως ένα ιδιαίτερο ταλέντο να “κανονικοποιούν” τις συμπεριφορές τους: “δεν έγινε τίποτα”, “το ήθελες κι εσύ όπως με κοίταζες”, “μην είσαι ξενέρωτος”. Είναι κι αυτός ένας ακόμη λόγος που οι ειδικοί παροτρύνουμε τα θύματα να μοιράζονται την εμπειρία τους και να εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους.
Πηγή:  https://papadimitriadis.gr/2018/02/11/sexoualiki-parenochlisi-se-antres/

# data[].attributes.body
I'm more than
I'm more than
I'm more than

Body, let me see your body
Take off all your makeup and your clothes
Trust me, why don't you just trust me?
You're the only beauty, show me more

You're not a dime a dozen
Oh, your skin is golden
Let me show the whole damn world
You're one in a billion
The only thing you're missin'
Is some tape over that mouth

Body, I'm more than my body
You can pack your things up, buh bye, just go
Body, I'm more than my body
Don't owe you a thing, no, not at all

I'm not a toy to play with
Not just a sight to see and
My mind is worth its weight in gold
I'm not a dime a dozen
I know I'm worth this, more than
You will ever know

Touch me, you just want to feel me
You just want to share me
You don't care at all
Trust you, why don't I just trust…

# data[].attributes.headline
Σεξουαλική Παρενόχληση 

# data[].attributes.subject
Σεξουαλική Παρενόχληση 

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Γ.Γ.Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων

# data[].attributes.attachment_link.title
Σποτ ΓΓΙΦ για την Σεξουαλική Παρενόχληση_3

# data[].attributes.headline
Βίντεο με αληθινές ιστορίες.

# data[].attributes.subject
Βίντεο με αληθινές ιστορίες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Άκουσέ την, πίστεψέ την.

# data[].attributes.headline
Rape victim shares her sexual abuse story on flash cards 

# data[].attributes.subject
Rape victim shares her sexual abuse story on flash cards 

# data[].attributes.attachment_link.title
Rape victim shares her sexual abuse story on flash cards !!! Shatter the silence !!!

# data[].attributes.body
Όποια γυναίκα ξέρεις, έχει επιλέξει μακρύτερη διαδρομή για το σπίτι της για να αποφύγει «δυσάρεστες καταστάσεις», γυρίζει τουλάχιστον 2 φορές πίσω της για να δει εάν την ακολουθεί κάποιος, προσποιήθηκε ότι χαζεύει τις βιτρίνες για να ελέγξει εάν ο τύπος που ήταν πίσω της πριν 5 λεπτά εξακολουθεί να είναι ακόμη, κρατάει τα κλειδιά της στο χέρι σε θέση ετοιμότητας, έχει κάνει ψεύτικες κλήσεις σε κάποιον άνδρα ή και σε κάποια φίλη της για να δώσει την εντύπωση ότι την περιμένουν, έχει στρίψει στην επόμενη γωνία ήρεμη κι όταν βεβαιώθηκε ότι χάθηκε από το οπτικό πεδίο του τύπου πίσω της, άρχισε να τρέχει.
ΠΗΓΗ womenlikeyou_

# data[].attributes.headline
Είδη Σεξουαλικής Παρενόχλησης

# data[].attributes.subject
Είδη Σεξουαλικής Παρενόχλησης

# data[].attributes.body
Είδη σεξουαλικής παρενόχλησης:
Λεκτική

Σχόλια για την εμφάνιση, το σώμα ή τα ρούχα σου

Αισχρά σχόλια

Ερωτήσεις ή σχόλια για τη σεξουαλική σου ζωή

Προτάσεις για σεξουαλικά χατίρια

Σεξουαλικές απαιτήσεις

Υποσχέσεις ή απειλές που αφορούν τους όρους και συνθήκες απασχόλησης σου ως αντάλλαγμα ή μη σεξουαλικών χατιριών

Μη Λεκτική

Πονηρό κοίταγμα ή επίμονο βλέμμα στο σώμα σου

Επίδειξη σεξουαλικού υλικού, όπως περιοδικά, αφίσες, φωτογραφίες κλπ.

Μηνύματα στο κινητό ή στο ηλεκτρονικό σου ταχυδρομείο

Σωματική

Φυσικό άγγιγμα, τσίμπημα, φίλημα, άγγιγμα σε απόκρυφα σημεία, χάδια

Απόπειρα σεξουαλικής επίθεσης

Πηγή: http://www.eif.gov.cy/mlsi/dl/genderequality.nsf/typesofsh_el/typesofsh_el?opendocument

# data[].attributes.headline
Μια αληθινή ιστορία παρενόχλησης

# data[].attributes.subject
Μια αληθινή ιστορία παρενόχλησης

# data[].attributes.body
Αστυνομικοί χτύπησαν και παρενόχλησαν σεξουαλικά μια 18χρονη

Μια πολύ σοβαρή καταγγελία που χρήζει άμεσης διερεύνησης ήρθε στο φως της δημοσιότητας και αφορά 18χρονη κοπέλα που προσήχθη στη ΓΑΔΑ από τις αστυνομικές δυνάμεις το βράδυ της Τρίτης, 9 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων της Νέας Σμύρνης.

Σύμφωνα με την καταγγελία, η 18χρονη Έφη, όχι μόνο ξυλοκοπήθηκε από τους αστυνομικούς, αλλά υπέστη σεξουαλική παρενόχληση. Όπως αναφέρεται, ένας αστυνομικός την απείλησε λέγοντάς της «εσύ θα γαμηθείς, να το θυμάσαι», άλλος της έπιασε τα οπίσθια και της είπε «πάμε στο στενό να σε γαμήσω», ενώ ξυλοκοπήθηκε από άνδρες των ΜΑΤ. Στη συνέχεια οι άνδρες των ΜΑΤ τής φώναζαν «Σου αρέσει πουτάνα;» και «θα φτύσεις πολύ αίμα σήμερα», ενώ τη χτύπησαν ξανά στο πρόσωπο.

Η 18χρονη –σύμφωνα πάντα με την καταγγελία– δέχθηκε πολλαπλές απειλές βιασμού, ενώ για περίπου 24 ώρες μετά τη σύλληψή της δεν της προσφερθεί ιατρική φροντίδα.
Καταγγελία:
18χρονη από την Ναύπακτο ξυλοκοπείται και παρενοχλειται σεξουαλικά από αστυνομικούς.

"Το βράδυ της 9/3/2021 στην περιοχή της Νέας Σμύρνης , κάποιες ώρες μετά τα επεισόδια που διεξήχθησαν,η Ελληνική Αστυνομία με σκοπό την εκδίκηση για τα συμβάντα που προηγήθηκαν,ξυλοκοπούσε ανελέητα και μοίραζε πλαστές κατηγορίες σε όσους βρίσκονταν εκεί.

Ένα από τα θύματά τους ήταν και η 18χρονη Έφη.

Αφού πρώτα ξυλοκοπήθηκε στους δρόμους της Νέας Σμύρνης από άντρες της ομάδας ΔΡΑΣΗ,στη συνέχεια οδηγήθηκε στη ΓΑΔΑ όπου το μαρτύριο της συνεχίστηκε.Σύμφωνα με την ίδια,ένας από τους αστυνομικούς την απείλησε λέγοντας της "ΕΣΥ ΘΑ ΓΑΜΗΘΕΙΣ,ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΑΙ".Ενώ,ο άλλος αστυνομικός της ομάδας ΜΑΤ της έπιασε τα οπίσθια και της είπε "ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΣΤΕΝΟ ΝΑ ΣΕ ΓΑΜΗΣΩ".

Όταν εκείνη διαμαρτυρήθηκε,της έδωσε μπουνιά στο πρόσωπο και μετά από περεταιρω διαμαρτυρίες της, ξυλοκοπήθηκε και από τους υπόλοιπους ΜΑΤατζηδες που βρίσκονταν εκεί.Ενώ η Έφη έκανε εμετό με αίμα,οι ΜΑΤατζηδες της φώναζαν "ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥΤΑΝΑ;".Στη συνέχεια, ζήτησε ιατρική βοήθεια αλλά οι αστυνομικοί της απάντησαν "ΘΑ ΦΤΥΣΕΙΣ ΠΟΛΥ ΑΙΜΑ ΣΗΜΕΡΑ" και τη ξαναχτύπησαν στο πρόσωπο.

Σχεδον 24 ώρες μετά τη σύλληψη της,όχι μόνο δεν της έχει προσφερθεί ιατρική περίθαλψη, αντιθέτως έχει δεχθεί πολλαπλές απειλές βιασμού."
Πηγή:https://www.efsyn.gr/ellada/dikaiomata/285404_astynomikoi-htypisan-kai-parenohlisan-sexoyalika-mia-18hroni

# data[].attributes.headline
Έρευνα PRORATA: Το 65% των γυναικών έχει υπάρξει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης

# data[].attributes.subject
Έρευνα PRORATA: Το 65% των γυναικών έχει υπάρξει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης

# data[].attributes.body
Το 65% των γυναικών δηλώνει ότι έχει υπάρξει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης με τους χώρους εργασίας και τα περιστατικά στον δρόμο να αποτελούν τα πιο συνηθισμένα μέρη στα οποία βιώνονται οι επιθέσεις, σύμφωνα με τα ευρήματα έρευνας που διενέργησε η PRORATA S.A.

Τα ευρήματα της έρευνας αποτυπώνουν τα όρια της ανεκτικότητας απέναντι στα φαινόμενα παρενόχλησης και κακοποίησης που σχετίζονται με το φύλο, ενώ επιβεβαιώνουν την σχετικά πιο διευρυμένη ανοχή των ανδρών απέναντι σε αυτά.

Σύμφωνα με τη PRORATA S.A, με αίσθημα βαθιάς κοινωνικής ευθύνης, επιχειρεί να τροφοδοτήσει τον δημόσιο διάλογο, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα έρευνας ανίχνευσης στάσεων και αντιλήψεων απέναντι στο μείζον κοινωνικό πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης. Η έρευνα διεξήχθη το διάστημα μεταξύ 22 και 24 Ιανουαρίου σε πανελλαδικό δείγμα 1115 ατόμων.

Οι περισσότεροι συμμετέχοντες στην έρευνα, δηλώνουν πως κατά την άποψη τους ο κύριος λόγος για τον οποίο μια γυναίκα καταγγέλλει δημόσια ένα περιστατικό παρενόχλησης ή κακοποίησης είναι ώστε να αποτραπούν παρόμοια περιστατικά στο μέλλον. Παράλληλα, οι ερωτώμενοι συμμερίζονται με τρόπο καθολικό (87%) την άποψη ότι δεν είναι καθόλου εύκολο ή όχι ιδιαίτερα εύκολο να δικαιωθεί μια γυναίκα που έχει υπάρξει θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης ή κακοποίησης.

Ωστόσο, εξαιρετικά ανησυχητικό είναι το εύρημα που αποτυπώνει το εύρος της νομιμοποίησης της άποψης ότι «με το να θεωρούμε ότι τα πάντα πλέον αποτελούν σεξουαλική παρενόχληση μπορεί να οδηγηθούμε σε ‘‘ποινικοποίηση’’ του φλερτ». Πιο συγκεκριμένα, ενώ στον συνολικό πληθυσμό μόλις το 41% συμφωνεί με τη συγκεκριμένη άποψη και το 57% διαφωνεί, η συγκεκριμένη αντίληψη είναι σημαντικά πιο δημοφιλής μεταξύ των ανδρών, οι οποίοι σε αντίθεση με τις γυναίκες τείνουν να την συμμερίζονται.

Σε σχέση με διάφορες συμπεριφορές ανδρών που συχνά αποτελούν ενέργειες παρενόχλησης, ως «δημοφιλέστερες» καταγράφονται το σχόλιο κάποιου ατόμου με το οποίο δεν έχουν υπάρξει ερωτικές επαφές και στο οποίο εμπεριέχονται σεξουαλικοί υπαινιγμοί, καθώς και το επίμονο κοίταγμα σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος.

Αντίθετα, η πλειοψηφία των γυναικών δεν προσλαμβάνει το σφύριγμα στο δρόμο ή το κλείσιμο του ματιού ως σεξουαλική παρενόχληση. Φυσικά, σε όλα τα παραπάνω θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι σημαντική μερίδα γυναικών απαντάει πως το αν είναι ή δεν είναι παρενόχληση το κάθε ένα από τα παραπάνω εξαρτάται και από την περίσταση.

https://www.google.com/amp/s/m.naftemporiki.gr/amp/story/1685228/ereuna-prorata-to-65-ton-gunaikon-exei-uparksei-thuma-seksoualikis-parenoxlisis-i-kakopoiisis

# data[].attributes.headline
Προσωπική ιστορία: Σεξουαλική παρενόχληση σε συνέντευξη για δουλειά:

# data[].attributes.subject
Προσωπική ιστορία: Σεξουαλική παρενόχληση σε συνέντευξη για δουλειά:

# data[].attributes.body
Mόλις πριν μια ώρα γύρισα από μια συνέντευξη που είχα πάει για δουλειά, άνοιξα το λαπτοπ και τώρα γράφω σοκαρισμένη και θυμωμένη.

Δεν είμαι πρωτάρα στις συνεντεύξεις ούτε στα σεξιστικά σχόλια που ξεστομίζονται από τα εκάστοτε υπερσαλιωμένα χείλη εργοδότη. Η σημερινή μέρα όμως ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια μου.

Πήγα στο Αιγάλεω να μιλήσω με το διευθυντή μιας γνωστής εταιρίας που ζητούσε κοπέλα για γραμματειακή υποστήριξη. Μόλις μπήκα στο γραφείο ήρθα αντιμέτωπη με ένα περίεργο τύπο 37 ετών. Ο χώρος ήταν ακατάστατος με πολλούς φακέλους και άδειες κούπες καφέ. Εκείνος ψηλός, με πολλά παραπάνω κιλά, έντονα μούσια και περίεργα δόντια. Όλα καλά μέχρι έδω. Φορούσε λευκό πουκάμισο, μπλε σακάκι και κρατούσε τσιγάρο -πρέπει να κάπνισε τουλάχιστον 10 τσιγάρα όσο ήμουν εκεί. Όλα καλά μέχρι κι εδώ.

Από ένα σημείο και έπειτα άρχισε το πράγμα να χαλάει και το κεφάλι μου να βγάζει καπνούς:

–Γεια σας είμαι η κοπέλα από την αγγελία για τη γραμματειακή υποστήριξη. Μιλήσαμε χθες το απόγευμα στο τηλέφωνο.

– Ναι, ναι. Πέρασε, κάθισε. Λοιπόν πες μου με τι ασχολείσαι και αν έχεις κάποια προϋπηρεσία ως γραμματέας.

–Έχω δουλέψει στο παρελθόν ως γραμματέας για έξι μήνες. Γενικά ασχολούμαι με πολλά πράγματα αλλά κυρίως με το θέατρο.

–Μάλιστα (αλλάζει ύφος και σταυροπόδι). Με το θέατρο έτσι; Γνωρίζεις ότι το θέατρο είναι πολύ δύσκολος χώρος και δε γίνεται να παίξεις πουθενά αν ξεκινήσεις μόνο από αυτό.

-Καλά αυτό τώρα είναι πολύ μεγάλη κουβέντα αλλά καλύτερα να μιλήσουμε για τη δουλειά εδώ στο γραφείο (λέω ευγενικά και με χαμόγελο).

–Ναι θα μιλήσουμε γι αυτό…(με ύφος ότι δεν θα μιλήσουμε ποτέ γι αυτό) απλά επειδή γνωρίζω (αυτό έλειπε) να ξέρεις ότι πρώτα πρέπει να ξεκινήσεις κάνοντας φωτογραφίσεις, παίζοντας στην τηλεόραση και γενικά διάφορα, ώστε να γίνεις γνωστή και να σε αγαπήσει ο κόσμος και μετά να μπορέσεις να έχεις απήχηση στο θέατρο και να δουλέψεις και εκεί. Το θέατρο από μόνο του δεν λέει τίποτα. Στο λέω γιατί εγώ ασχολούμαι και με τη φωτογραφία χρόνια τώρα και μπορώ να σε βοηθήσω.

–Σας είπα πως είναι πολύ μεγάλη κουβέντα αυτή και δεν καταλαβαίνω τι σχέση έχει με τη δουλειά εδώ…(απάντησα με πιο έντονο ύφος, μπας και επικεντρωθούμε στα βασικά)

Κάπου εκεί γίνεται μια σύντομη αναφορά για μισθό, ένσημα και ωράρια -τύπου αυτά είναι ασήμαντα- και η συνέντευξη συνεχίστηκε.

–Λοιπόν θέλω να σου κάνω κάποιες ερωτήσεις για να καταλάβω το χαρακτήρα σου

-Οκ
Θεωρείς ότι είσαι εγωίστρια;

–Αρκετά. Ποιός δεν είναι;

-Φιλόδοξη;

-Σε κάποιους τομείς ναι.

–Ανοιχτόμυαλη;

-Θέλω να πιστεύω

–Επικοινωνιακή;

-Ναι

Όσο μου έκανε αυτές τις ερωτήσεις έγραφε σε ένα μικρό φύλλο χαρτί αυτά τα επίθετα και δίπλα έβαζε τικ. Μετά από κάθε απάντηση μου έλεγε «Μάλιστα» και χαμογελούσε.

-Μέσα από τέτοιες ερωτήσεις μπορώ να καταλάβω την προσωπικότητά σου γι αυτό και στις κάνω. Εγώ δεν θέλω να κάνω μια τυπική συνέντευξη θέλω να γνωρίσω το άτομο που θα συνεργαστώ καλά. Πολύ καλά. Γιατί μέσα από μια μια γενικότερη κουβέντα μπορείς να κρίνεις καλύτερα τον άλλο.

-Δεν νομίζω ότι μπορούμε να καταλάβουμε έναν άνθρωπο μέσα σε 10 λεπτά με 5 ερωτήσεις. (αν και ήδη είχα καταλάβει με τι άνθρωπο μιλάω, είχα βάλει κι εγώ τα δικά μου τικ δίπλα στα πολλά επίθετα που μου ερχόντουσαν στο μυαλό)…

-Βασικά εσείς με τι ακριβώς ασχολείστε γιατί έχω μπερδευτεί λίγο (δεν άντεχα θα έσκαγα).

–Ναι Δίκιο έχεις. (έγειρε πίσω στη καρέκλα του).Ψυχολογία έχω τελειώσει στη Πάντειο και έχω κάνει μεταπτυχιακό πάνω στην επικοινωνία στο εξωτερικό. Οπότε μπορώ να καταλάβω πολλά.

-Μάλιστα …(τικ)

Όλη εκείνη την ώρα ένιωθα το απροκάλυπτο γλοιώδες και σιχαμερό βλέμμα του να με σκανάρει εξονυχιστικά.

-Λοιπόν είσαι επικοινωνιακή όπως λες να σε ρωτήσω όμως ταμπεραμέντο έχεις; Χρησιμοποιείς στη δουλειά σου το γυναικείο σου ταπεραμέντο και τη τσαχπινιά για να καταφέρεις το καλύτερο;

–Τι εννοείται τσαχπινιά; Το νιάου; Δεν θεωρώ ότι κάνεις κάποιος καλά μια δουλειά κάνοντας τσαχπινιές.

–Όχι το νιάου απαραίτητα, ξέρεις αυτό που έχετε εσείς οι γυναίκες. Ο τρόπος σας να καταφέρνετε αυτό που θέλετε (σηκώνεται και αρχίζει να κινείται μες στο χώρο, καπνίζοντας). Λες ότι είσαι επικοινωνιακή αλλά εγώ σε βλέπω καχύποπτη.

-Είμαι καχύποπτη αλλά δε νομίζω ότι αυτό μου δημιουργεί πρόβλημα στο να κάνω καλά τη δουλειά μου. Μέχρι τώρα τουλάχιστον (απαντάω όσο πιο ανέκφραστα μπορώ αλλά νομίζω φαίνεται η νευρικότητα μου γιατί το δεξί μου πόδι έχει αρχίσει να τρέμει ελαφρώς)

–Εφόσον είσαι επικοινωνιακή λες τα προσωπικά σου παντού;

-Τα προσωπικά μου δεν αφορούν κανένα. Έχω φίλους να τα μοιράζομαι.

–Άρα δεν είσαι επικοινωνιακή. Μια επικοινωνιακή γυναίκα λέει τα πάντα σε όλους γιατί μόνο ένας που δεν είναι φίλος θα έχει αντικειμενική ματιά γιατί δεν εμπλέκεται μαζί σου συναισθηματικά.

-Δεν καταλαβαίνω που κολλάνε όλα αυτά με τη δουλειά; (έχω θυμώσει αλλά όχι τόσο ώστε να σηκωθώ, να του χώσω κλοτσιά στα αχαμνά και να φύγω)

–Εγώ όπως σου είπα όταν κάνω συνέντευξη θέλω να μάθω πολλά για τον άνθρωπο όχι μόνο τα τυπικά. Γι αυτά που λέγαμε λοιπόν αν έχεις ένα πρόβλημα με τον γκόμενό σου και το πεις στη μάνα σου που έχει άλλη ματιά 20 χρόνια πριν τζάμπα θα το πεις. Οι γυναίκες πλέον δεν είναι όπως παλιά έχουν χειραφετηθεί και μπορούν να αποκτήσουν ότι θέλουν με όποιο τρόπο γιατί ξέρουν τον τρόπο. Εσύ όπως σε βλέπω ακόμα ψάχνεσαι… δεν έχεις έναν στόχο που να κάνεις τα πάντα γι αυτόν. Δεν είσαι ακόμα γυναίκα. Αν γνώριζες τώρα έναν τύπο και τον ερωτευόσουν τρελά και σου έλεγε να φύγετε μαζί στο εξωτερικό σε 2 μέρες θα το έκανες; (Σβήνει το τσιγάρο καρφώνοντας με στα μάτια και ανάβει το επόμενο.)

-Σ αυτή τη φάση της ζωής μου όχι

–Είσαι ανασφαλής λοιπόν. Να φανταστώ είσαι και των σχέσεων

-Ναι (απαντάω εμφανώς μπερδεμένη)

–Είσαι ανασφαλής και φαίνεται αυτό

-Δεν θεωρώ ότι όταν κάποιος προτιμάει τις σχέσεις είναι ανασφαλής απλά του αρέσει η συντροφικότητα.

Τώρα που τα γράφω όλα αυτά έχω σοκαριστεί που ανέπτυξα ολόκληρο διάλογο με αυτό το άτομο. Γιατί δεν έφυγα πιο νωρίς; Τι περίμενα άραγε;

-Εγώ πιστεύω ότι η γυναίκα μέχρι και τα 25 πρέπει να είναι όπου γης πατρίς. Να μαζέψει εμπειρίες γιατί μετά πρέπει να σοβαρευτεί και να κάνει παιδιά. Πότε θα γίνεις δυναμική γυναίκα και εσύ; Μπορείς να ζυγίζεις τους ανθρώπους και να καταλαβαίνεις που είσαι ασφαλής; Εκεί που νιώθεις ασφάλεια εκεί να μένεις.

-Δεν καταλαβαίνω. Τι εννοείτε ασφαλής; (δεν μου έφταναν οι εως τώρα μ@λ*κίες έπρεπε να ακούσω κι αλλη μία)

-Να ας πούμε η γυναίκα είναι γυναίκα και θα είναι παντού γυναίκα ότι και να κάνει. Το ότι ο άντρας θα γυρίσει και θα κοιτάξει έναν ωραίο κώλο είναι σίγουρο και θα το κάνει παντού. Το μυαλό της γυναίκας έναν ερωτεύεται. Ο άντρας μια βάζει στην καρδιά του και την κάνει μάνα των παιδιών του αλλά πάντα θα κοιτάει και θα ανήκει σε όλες.

-Οοοοοκ… (μάζεψα τη τσάντα μου να σηκωθώ να φύγω)

–Γενικά επειδή σαν εταιρία ταξιδεύουμε πολύ στο εξωτερικό θέλω η γραμματέας μου να μπορεί και να θέλει να έρχεται μαζί μου. Ξέρεις είναι υποχρεωτικό. (Το τελειωτικό χτύπημα και η καλύτερη πάσα)

Έκανα με το χέρι μου να διώξω τον αποπνικτικό καπνό που φύσηξε στο πρόσωπο μου. Σηκώθηκα. Κατέβασα ασυναίσθητα το παλτό μου να ώστε να καλύψει το σώμα μου, πήρα ένα θεατρινίστικο γλυκό ύφος και του είπα

-Αχ…αυτό δυστυχώς δεν το γνώριζα… δεν το έλεγε η αγγελία. Βλέπετε τώρα γίνομαι 26 και θα κοιτάξω να σοβαρευτώ λίγο. Να κάνω οικογένεια, παιδιά…ξέρετε. Δεν θα μπορώ να λείπω στα εξωτερικά κάθε τρεις και λίγο. Με συγχωρείτε. Καλή συνέχεια.

Γύρισα και κατευθύνθηκα προς την πόρτα. Έφυγα χωρίς να ακούω τι μου λέει, γνωρίζοντας όμως πολύ καλά που κοιτάει.

ΥΓ. Ξαναγράφω εδώ την αγγελία έτσι όπως θα έπρεπε να είναι:

Τραγικός, γλοιώδης, απαίδευτος τύπος στο Αιγάλεω, ζητάει «επικοινωνιακή», γυναίκα γραμματέα για να την παρενοχλεί σεξουαλικά και να την παίρνει μαζί του στα ταξίδια. Ωράρια φουλ ταιμ, μισθός συζητήσιμος.
πηγή-https://ampa.lifo.gr/koinotita/prosopiki-istoria-sexoyaliki-parenochlisi-se-synenteyxi-gia-doyleia/

# data[].attributes.headline
Απόσπασμα από μια ιστορία απόπειρας βιασμού μιας κοπέλας.

# data[].attributes.subject
Απόσπασμα από μια ιστορία απόπειρας βιασμού μιας κοπέλας.

# data[].attributes.body
[...Κατέβηκα την πολυκατοικία και άρχισα να προχωράω για το γηπεδάκι που είναι 2-3 στενά μακριά μου.

-Εύα?άκουσα μια φωνή.

Γύρισα να δω ποιός είναι και είδα τον Ορέστη να βγαίνει από ένα δρομάκι.

ΩΧ

Δεν του μίλησα και συνέχισα να προχωράω πιο γρήγορα και βιαστικά, αλλά αυτός συνέχιζε να με πλησιάζει.

Νιώθω οτι πλέον έχει έρθει πολύ κοντά μου...

-Όταν σου μιλάω, θα μου απαντάς! είπε νευριασμένος και με μία κίνηση με κόλλησε σε μια πόρτα γκαράζ.

-Τι θες?!ρώτησα κάπως φοβισμένη.

-Εσένα μωράκι,απάντησε.

-ΑΡΧΙΚΑ ΜΗΝ ΜΕ ΛΕΣ ΕΤΣΙ!

-Ότι θέλω θα κάνω.Και αλήθεια, που πήγαινες από εδώ?

-Όπου θέλω!απάντησα.

-Δεν λες ε?

-Όχι δεν λέω!

-Στον Φιλιπάκο?είπε ειρωνικά.

-Αναφορά θα σου δώσω?

-Αν δεν θέλεις να γίνει το ίδιο με την φορά που είχες έρθει σπίτι μου...τότε καλό είναι να μου πεις...

Τα μάτια μου είχα βουρκώσει όταν θυμήθηκα τι είχε γίνει τότε.

-Αωωω θέλουμε να κλάψουμε?είπε ξανα ειρωνικά.

-Μπορείς να με αφήσεις?ρώτησα και τα δάκρια άρχισαν να τρέχουν από το πρόσωπο μου.

-Γιατί κλαις βρε?συνέχισε.

Θέλω να αρχίσω να τρέχω,αλλά θα με προλάβει...

-ΑΣΕ ΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! φώναξα μέσα από τους λυγμούς μου και ο Ορέστης με το χέρι του μου έκλεισε το στόμα και άρχισε να με πήγαινει σε ένα στενό δίπλα από το γκαράζ.

Προσπάθησα να φωνάξω αλλά δεν είχε αφήσει το χέρι του από πάνω μου.

Βοήθεια!

Ο Ορέστης προσπαθούσε να κατεβάσει το παντελόνι μου αλλά εγώ κουνιόμουν όσο πιο πολύ μπορούσα ενώ έκλαιγα ασταμάτητα.

-ΚΑΤΣΕ ΚΑΛΑ!φώναξε απειλητικά αλλά δεν τον άκουσα και συνέχισα την προσπάθεια μου να φύγω.

-ΒΟΗΘΕΙΑ! ούρλιαξα δυνατά μήπως με ακούσει κάποιος περαστικός.

-ΣΚΑΣΕ!φώναξε ξανά εκείνος.

-Άφησε με!!!του είπα παρακλητικά μέσα στους λυγμούς μους.

-Άμα δεν ηρεμήσεις θα πονέσει περισσότερο!με προειδοποίησε.

-ΒΟΗΘΕΙΑ!!!Ούρλιαξα ξανα με όση δύναμη μου είχε απομείνει και έκλεισα σφικτά τα μάτια μου.

Μέσα σε δευτερόλεπτα ένιωσα το βάρος του Ορέστη να φευγει απο πάνω μου και άνοιξα τα μάτια μου.

Είδα τον Άλεξ να έχει ρίξει κάτω τον Ορέστη και να τον χτυπάει...]

Τι θα γινόταν αν το αγόρι δεν έσωνε την κοπέλα? Πως νιώθει αυτή η κοπέλα τωρα? Θα μπορέσει ποτέ να το ξεπεράσει?

Το απόσπασμα αυτό είναι από το βιβλίο "in love with the bad boy" στο wattpad από την συγγραφέα @hip_hop_dancer.
https://www.wattpad.com/story/81237002?utm_source=android&utm_medium=com.samsung.android.app.notes&utm_content=share_reading&wp_page=reading&wp_uname=Eirhnhhhhhhh&wp_originator=at4Mi1uLqHB2GfEMlSq+5mmbxQVUj1jyjXI0VBt0WpDh85yrodp7xsTtv0oKhvxA3Caq2mbEdnhIl9ogc+QehBs6sApW9Iig+FUeQEtZ8ji1lAO+3VBK71DaUNVhg0Fv

# data[].attributes.headline
Το Νυχτολούλουδο

# data[].attributes.subject
Το Νυχτολούλουδο

# data[].attributes.body
Εισαγωγικό σημείωμα

Μασετσάμπα, μια νεαρή γιατρός στη Νότια Αφρική, θα ξεκινήσει μια διαδικτυακή διαμαρτυρία για την εντεινόμενη ξενοφοβία στη χώρα της, προκαλώντας, ωστόσο, την οργή ορισμένων συμπατριωτών της. Λίγες μέρες μετά θα πέσει θύμα ομαδικού βιασμού. Ενός «διορθωτικού βιασμού», σύμφωνα με την αντίληψη της τοπικής κοινωνίας.

Που ήσουν όταν συνέβη αυτό; Μήπως παρακολουθούσες; Ζάρωσες, άραγε, απ’ το φόβο Σου; Έκλαψες; Το ήξερες από την αρχή; Καθώς έπλενα το πρόσωπό μου και βούρτσιζα τα δόντια μου, διάλεγα τα εσώρουχά μου και φορούσα τα ρούχα του χειρουργείου, ήξερες άραγε ήδη πως αργότερα θα μου τα ξέσκιζαν, πως η γλώσσα μου θα σκιζόταν και το μπροστινό μου δόντι θα έσπαγε;
Με λυπήθηκες καθόλου, Θεέ;
Πόσον καιρό το ήξερες; Από προχτές ή αντιπροχτές; Από τα έβδομα γενέθλιά μου ή απ’ τη μέρα που γεννήθηκα; Κι όλο αυτό το διάστημα, καθώς χασκογελούσα και γελούσα κι έσβηνα κεράκια πάνω σε τούρτες, ήξερες ότι θα το έβρισκα μπροστά μου και δεν έκανες τίποτα;
Και αν νοιάζεσαι, επειδή έτσι ισχυρίζεσαι, μήπως παρακολουθούσες; Τα πάντα; Από την αρχή μέχρι το τέλος; Με τα μάτια διάπλατα ανοιχτά; Δεν ένιωσες για μένα έναν κόμπο στο στομάχι Σου, ένα σφίξιμο στο λαιμό Σου; Για μένα, το τέκνο Σου; Τους παρακολουθούσες να με βιάζουν και δεν αντέδρασες, δεν αντέδρασες καν. Εσύ, Θεέ, τους παρακολουθούσες να με ξεσκίζουν, να με μοιράζουν ανάμεσά τους, κι Εσύ στεκόσουν και κοίταζες;
Ή μήπως έτρεξες να κρυφτείς; Δεν είδες τίποτε απ’ όλ’ αυτά; Μόνο πήρε κάτι τ’ αυτί Σου αργότερα;
Ή μήπως δεν ήσουν εδώ, έλειπες για δουλειές, σώζοντας ζωές κάπου αλλού;
Κι έρχεσαι τώρα και θες να με βοηθήσεις; Τώρα, μετά το συμβάν, θέλεις να με παρηγορήσεις; Πολύ ωραία. Ωραιότατα.
Να φύγεις!
Γιατί θέλεις να μας βλέπεις να ταπεινωνόμαστε; Γιατί πρέπει πρώτα να σπάμε σ’ εκατομμύρια κομμάτια προτού μας σηκώσεις από κάτω; Γιατί πρέπει πρώτα να μας τσακίζουν προτού αντιδράσεις; Γιατί πρέπει να προσευχόμαστε για αυτονόητα πράγματα; Δεν ήταν
αυτονόητο ότι Σε είχα ανάγκη για να με σώσεις;
Να φύγεις! […]
Καμιά φορά, όταν ξεχνιέμαι, όταν παρασύρομαι χωρίς να σκέφτομαι τίποτα, μια ανάσα στον αυχένα μου με κάνει ν’ αναπηδήσω τρομαγμένη, μια ανάσα σαν αυτή που ένιωσα πάνω μου προτού με αρπάξουν από πίσω και με αναγκάσουν να πέσω στο πάτωμα. Βάζω τις φωνές. Η μαμά λέει πως είναι απλώς ένα αεράκι, πως οι πόρτες, τα κάγκελα στα παράθυρα και η αυλόπορτα είναι όλα κλειδωμένα, και πως εδώ μέσα κανείς δεν μπορεί να με πειράξει. Όμως αυτή η ανάσα καταφέρνει με κάποιον τρόπο και μπαίνει, κάτω από την πόρτα, μέσ’ από τα κάγκελα των παραθύρων, πάνω από την αυλόπορτα. Τη νιώθω ζεστή και υγρή στο λαιμό μου. Λέω στη μαμά ότι πρέπει να πάψει να μου φέρνει όλες αυτές τις εφημερίδες και να τις χρησιμοποιήσει για να φράξει τα παράθυρα, τις πόρτες, τις τρύπες στους τοίχους. Αλλά εκείνη θυμώνει όταν μιλάω έτσι. Λέει ότι δεν θα μ’ αφήσει να παραδώσω το μυαλό μου στην τρέλα. […]
Είπε ότι ξέρει πως δεν παίρνω τα χάπια μου. Είπε ότι έχω κάνει ήδη τόσο δρόμο και με παρακάλεσε να μην ενδώσω.
«Να μην ενδώσω σε τι, μαμά;»
«Στην τρέλα, Μασετσάμπα.»
«Ποια τρέλα, μαμά;»
«Την τρέλα, Μασετσάμπα, την τρέλα που σου έχει κάνει όλα αυτά τα πράγματα. Την τρέλα που έχει κλέψει το παιδί μου. Την τρέλα που έχει κλέψει τη ζωή σου. Την τρέλα που σε κάνει να κάθεσαι σ’ έναν κουβά, να σκουπίζεσαι μ’ εφημερίδες, να καλύπτεις το πάτωμα και τους τοίχους με αίμα. Την τρέλα που σε σκοτώνει, Μασετσάμπα. Την τρέλα που θα με σκοτώσει».

Kopano Matlwa, «Το νυχτολούλουδο», Εκδόσεις Ίκαρος, 2018

# data[].attributes.headline
Ιδέες για το βίντεο 1

# data[].attributes.subject
Ιδέες για το βίντεο 1

# data[].attributes.body
Σκοπός του βίντεο είναι να περάσουμε ένα μήνυμα προς όλα τα άτομα εκεί έξω που βρίσκονται στη δύσκολη θέση να αντιμετωπίζουν τη σεξουαλική παρενόχληση.
Ναι συμφωνώ. Σκοπός μας είναι να περάσουμε ένα μήνυμα και ο καθένας που περνάει αυτό το στάδιο να μην είναι μόνος του και να πάρει δύναμη να μιλήσει και να ακουστεί η ιστορία του.
Πιο συγκεκριμένα έχουμε σκεφτεί να παρουσιάσουμε ένα βίντεο όπου θα αφηγούμαστε διάφορες ιστορίες σχετικα με αυτο το θεμα τις οποιες  θα μας τις εχουνε γράψει κοπέλες.
Ακόμα θα θέλαμε μεσα στο βίντεο να προσθέσουμε και ένα χορευτικο το οποιο θα είναι σχετικο με αυτό το θέμα ή να προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα βίντεο παρόμιο με το παρακάτω :https://youtu.be/ChEriIdRW7E .

# data[].attributes.headline
Ιδέες για βίντεο 2

# data[].attributes.subject
Ιδέες για βίντεο 2

# data[].attributes.body
Σκηνικό χορογραφίας
στη χορογραφία σκεφτόμαστε να χρησιμοποιήσουμε το συγκεκριμένο τραγούδι https://youtu.be/A55d5dhsReg που στην ούσια θα χορευέι μια κοπέλα (ή και περισσότερες) που θα προσπαθεί να ξεφύγει από ένα αγόρι με συνδιασμό χορευτικών κινήσεων και
εκφράσεων.Σκοπός είναι να συγκινήσει το κοινό και να περάσει ένα δικό του μύνημα με βάση κατα την σεξουαλική παρενόχληση.

# data[].attributes.headline
Ακολουθουν μικρες ιστοριουλες οι οποιες θα μας βοηθησουν στο σεναριο.

# data[].attributes.subject
Ακολουθουν μικρες ιστοριουλες οι οποιες θα μας βοηθησουν στο σεναριο.

# data[].attributes.body
ΙΣΤΟΡΙΑ 1η

Το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη, μια ώρα μετά τα μεσάνυχτα, κι ενώ επέστρεφα στο σπίτι του φίλου μου -περιοχή Αντιγονιδών- έγινε απόπειρα βιασμού εναντίον μου.

Κάποια λεπτά πριν, είχα σταματήσει σε ψιλικατζίδικο της γειτονιάς και φεύγοντας είχα την αίσθηση ότι κάποιος με ακολουθεί. Αρχικά δεν είδα κάποιον, οπότε συνέχισα την πορεία μου κανονικά. Φτάνοντας λίγα μέτρα πριν από το σπίτι, γύρισα να κοιτάξω ξανά και είδα ότι ένας τύπος από το μαγαζί όντως με είχε ακολουθήσει. Πριν προλάβω να το συνειδητοποιήσω, με φτάνει, με ρίχνει στο πεζοδρόμιο και μου κλείνει το στόμα. Με το άλλο χέρι αρχίζει να με πνίγει… Θυμάμαι να σκέφτομαι: «Αυτή είναι η τελευταία σου μέρα, πεθαίνεις».

Αφήνοντας τα χέρια από το λαιμό μου λίγο μετά, αρχίζει να με πιάνει βίαια στο στήθος και να μιλάει χυδαία. Στη συνέχεια πάει να βάλει τα χέρια του κάτω από το φόρεμα μου, αλλά απωθώντας τον με χέρια και πόδια δεν καταφέρνει να ακουμπήσει το εσώρουχο μου… Ευτυχώς κάποια στιγμή, καταφέρνω και διώχνω το χέρι του από το στόμα μου και φωνάζω για βοήθεια με όση δύναμη έχω… Και τότε μόνο σταματάει… με παραπετάει στο πεζοδρόμιο και απομακρύνεται χαλαρός προς στη στροφή του δρόμου… Δεν το πίστευα ότι όλο αυτό είχε τελειώσει…

https://net.xekinima.org/kataggelia-tis-gz-gia-apopeira-viasmou/

# data[].attributes.body
Ένα γράμμα όπου μια κοπέλα η Άβα(δεν είναι αυτό το κανονικό της όνομα)  έγραψε για την απόπειρα βιασμόυ εις βάρος της και τα συναισθήματά της.

Σου γράφω γιατί πλέον είμαι έτοιμη να μοιραστώ μαζί σου κάτι που έζησα μικρή. Μάλλον ήδη σκέφτηκες τι θα πω.. σου γράφω όχι για να με λυπηθείς, δεν το θέλω. Ούτε για να μου πεις μπράβο που το ξεπέρασα. Θέλω να με ακούσεις για να προλάβεις εσύ το κακό αυτό να μην συμβεί σε άλλη Άβα. Ξεκινάω την ιστορία μου, μην σε κουράζω..

Πριν 23 περίπου χρόνια έγινε. Δημοτικό πήγαινα. Και ήταν καλοκαίρι. Η καλύτερη εποχή για ένα παιδί. Εκείνο το καλοκαίρι όμως δεν μου άρεσε… με πόνεσε.. Μαζί με πολλά άλλα παιδιά παίζαμε ξένοιαστα στην γειτονιά τη γιαγιάς μου. Κάθε χρόνο περιμέναμε αυτήν την εποχή. Μαζί με μας έπαιζαν και οι μεγάλοι. Μικροί, μεγάλοι μια παρέα. Μήλα, κρυφτό, αγαλματάκια. Είχαμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο τι μας έλεγαν οι μεγάλοι.

Κάποια στιγμή ένας γείτονας, ένας «θείος» όπως τον φωνάζαμε, μας έβαλε στην καρότσα στο αυτοκίνητό του. Ο «θείος» ερχόταν συχνά σπίτι μας. Κ εμείς πηγαίναμε στο δικό του να παίξουμε με τα παιδιά του. Μην σε κουράζω όμως.. Τρία παιδιά ήμασταν. Να παίξουμε κρυφτό λίγο πιο κάτω. Πολλές φορές μας πήγαινε έτσι βόλτα. Αυτή όμως ήταν διαφορετική από τις άλλες. Και η τελευταία για μένα. Μην σε κουράζω.. είπε στους φίλους μου να κρυφτούν και να πάμε εμείς να τους βρούμε. Καλά φαντάζεσαι. Δεν πήγαμε ποτέ.

Ο «θείος» διάλεξε να μείνουμε κρυμμένοι πίσω από έναν τοίχο. Του άρεσαν έλεγε τα μαλλιά μου και μύριζα ωραία. Εκεί λίγο παραξενεύτηκα αλλά είπα «ε εντάξει πλάκα έχει ο θείος..» σε λίγα λεπτά η πλάκα σταμάτησε και έγινε πόνος. Και ζάλη. Και πάλι πόνος. Αλλά γιατί με πονάει ο «θείος»; Αφού κάθε μέρα παίζουμε μαζί και μ΄ αγαπάει. Ο «θείος» είπε πως είμαι γυναίκα πλέον και έτσι κάνουν οι γυναίκες. Να σου πω την αλήθεια για πολλά χρόνια αφότου μεγάλωσα δεν ήθελα να κάνω αυτό που κάνουν οι γυναίκες…

Δεν θα σου περιγράψω κάτι άλλο. Δεν θέλω να σου μείνει η εικόνα μου.

Θέλω να σου πω πώς ένιωσα. Ένιωσα πόνο στο σώμα αλλά και στην καρδιά μου. Ένιωσα θυμό και σύγχυση. Και άγχος, άγχος για το πώς θα το πω στην μαμά μου. Τελικά δεν το είπα… γιατί ένιωσα ντροπή και αηδία για μένα. Ένιωσα φόβο και αγωνία κι έτσι δεν ξαναπήγα σε εκείνη την γειτονιά. Ένιωσα το μαύρο χρώμα να γίνεται συναίσθημα και να με σκεπάζει ολόσωμα σαν σεντόνι. Και για να είμαι ειλικρινής αυτό με βοήθησε. Γιατί άρχισα έτσι να κρύβομαι από τον κόσμο και να μην μιλάω.

Να μην πηγαίνω στους φίλους μου και να αποφεύγω το σχολείο. Και αυτό το μαύρο μου σεντόνι με έκανε να θυμώνω συνεχώς. Να νευριάζω. Αλλά ήμουν δικαιολογημένη. Έφταιγε το σεντόνι, όχι εγώ.. Κατάλαβα πως αυτό ήταν λάθος χρόνια μετά. Όταν κατάφερα να διώξω το μαύρο μου σεντόνι. Όταν δειλά δειλά με αγάπησα πάλι. Έπρεπε να περάσω πολλά για να το καταλάβω. Να μιλήσω για το τι έζησα και πώς ξαφνικά και απότομα σταμάτησα να είμαι παιδί και όπως είπε ο «θείος» έγινα στα δέκα μου γυναίκα.

Στο είπα και πιο πάνω. Μην με λυπάσαι. Θέλω να με θυμάσαι μόνο. Και όταν με σκέφτεσαι να σκέφτεσαι και το δικό σου παιδί. Είμαι σίγουρη πως το προσέχεις και το ενημερώνεις για τέτοια θέματα. Άλλαξαν οι εποχές και πλέον μιλάμε στα παιδιά. Να το προσέχεις σε παρακαλώ. Υπάρχουν πολλοί «θείοι», είτε γνωστοί μας είτε άγνωστοι. Να το προσέχεις. Και να το ακούς. Όχι μόνο με τα λόγια του. Το παιδί θα σου μιλήσει με ένα βλέμμα, με μια ασυνήθιστη συμπεριφορά, με ένα κλάμα ακόμη και με τον θυμό του. Άκου το.

https://www.psychologynow.gr/arthra-psyxologias/oikogeneia-kai-paidi/paidiko-trayma/8931-paidiki-seksoualiki-kakopoiisi-gramma-apo-tin-ava.html

# data[].attributes.body
Ανοίγω τα μάτια μου, λουσμένη στον κρύο ιδρώτα, καθώς οι εφιάλτες δε με αφήνουν να κοιμηθώ. Σήμερα, μάλιστα ετοιμάζομαι για μάχη. Φοβάμαι λίγο. Καμιά φορά σκέφτομαι πως αυτοί που χτυπάμε είναι και αυτοί άνθρωποι, σαν και εμάς, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Προσπαθώ να αναλογιστώ πώς περνούν τον ελεύθερο τους χρόνο, πώς είναι η οικογένειά τους, εάν έχουν παιδιά… Είναι άνθρωποι που θέλουν πραγματική βοήθεια και ίσως δεν πολεμούν επειδή πραγματικά το επιθυμούν, αλλά επειδή ανώτερες δυνάμεις τους το επιβάλλουν. Με αυτά που κάνουνε σ’ εμάς, όμως, πραγματικά μου είναι δύσκολο να τους καταλάβω, να τους συμπονέσω, πόσο μάλλον να τους συγχωρήσω.

Ολόκληρα χωριά έχουν ισοπεδωθεί, τα νεκρά βιασμένα σώματα των γυναικών αφήνονται παρατημένα για παραδειγματισμό, έφηβες γίνονται σκλάβες του σεξ, βρέφη δολοφονούνται άγρια, ειδεχθή εγκλήματα διαπράττονται… Επανειλημμένα, οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους χρησιμοποιούν επιλεγμένα αποσπάσματα απ' το Κοράνι και άλλα ιερά βιβλία όχι μόνο για να δικαιολογήσουν τη βία, αλλά και για να αναγάγουν κάθε σεξουαλική επίθεση σε πράξη πνευματική και ιερή.

Τα μέλη του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) πιστεύουν ότι μετά θάνατο θα ανταμειφθούν με 72 παρθένες. Ωστόσο, εάν σκοτωθούν σε μάχη από γυναίκα, φοβούνται ότι δεν θα λάβουν αυτό το δώρο. Στην πραγματικότητα, ο θάνατος από γυναικείο χέρι σημαίνει ότι οι ακόλουθοι του IS δεν θα μπουν καν στον παράδεισο. Η Ταξιαρχία μας, η Ταξιαρχία των Κοριτσιών του Ήλιου (SGB) είναι ένα τάγμα Γιαζίντι γυναικών στρατιωτών, όπως είμαι και εγώ, που πολεμούν για να διασφαλίσουν ότι κανένας από τις δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους δεν θα καταφέρει να περάσει τις πύλες του παραδείσου. Οι Γιαζίντι έχουμε δικούς τους θρησκευτικούς κώδικες και έτσι, έχουμε μπει στο στόχαστρο του Ισλαμικού Κράτους.

Εγώ ήμουν από τις τυχερές που κατέφεραν και ξέφυγαν από τα χέρια τους. Θυμάμαι όταν μας πήραν, εμένα και 100 άλλα κορίτσια περίπου. Μας κλείδωσαν όλες σε ένα δωμάτιο, μας έγδυσαν και μας έπλυναν. Έπειτα, μας ανάγκασαν να σταθούμε μπροστά σε ένα πλήθος ανδρών για να αποφασίσουν τι αξίζαμε. Κάποιοι πλήρωναν ακόμα και με ένα πακέτο τσιγάρα για ένα κορίτσι. Εγώ έμεινα εκεί για έναν μήνα. Ο δικός μου «αφέντης» και ιδιοκτήτης τελείωσε την εκπαίδευσή του ως βομβιστής αυτοκτονίας. σκόπευε να ανατινάξει τον εαυτό του, οπότε δεν με χρειαζόταν πια, και με απελευθέρωνε.  Ακόμα, όμως θυμάμαι αυτά που πέρασα.

Ολόκληρες οικογένειες πολεμούν εδώ, γυναίκες όλων των ηλικιών είναι μέρος όλου αυτού. Εάν η κόλαση χλωμιάζει μπροστά στην οργή της περιφρονημένης γυναίκας, τότε το Ισλαμικό Κράτος τσουρουφλίζεται τώρα από τα Κορίτσια του Ήλιου. Πραγματικά μακάρι αυτός ο πόλεμος να σταματούσε. Δε γίνεται να αντιμετωπίσεις τη βία με περισσότερη βία, ωστόσο όσο η γυναίκα εξευτελίζεται και υποτιμάται σε τέτοιο βαθμό, εμείς δεν μπορούμε να κάτσουμε με σταυρωμένα χέρια. Κατατάχθηκα στις δυνάμεις, επειδή θέλω να πολεμήσω για τις γυναίκες φίλες μου, για τον λαό μου και για το Κουρδιστάν μου.»
Πηγή:https://www.lifo.gr/prosopa/5-istories-gynaikon-basismenes-se-alithines-istories-5-istories-diarkoys-ponoy-kai-agona

# data[].attributes.body
«Ήταν περίπου 2.00 το μεσημέρι όταν επέστρεψα από τη σχολή στο σπίτι μου, στο Παγκράτι. Άνοιξα την πόρτα της πολυκατοικίας και πήρα το ασανσέρ μαζί με τον ένοικο του διπλανού διαμερίσματος. Μέχρι να φτάσουμε στον δεύτερο όροφο μου έλεγε ότι ανυπομονεί να πάει στο σπίτι του γιατί η γυναίκα του είχε ετοιμάσει μακαρόνια με κιμά. Βγαίνοντας και πριν μπει ο καθένας στο σπίτι του, ο γείτονας μού είπε «Να προσέχεις παιδί μου και να κοιτάς τα διαβάσματά σου». Γέλασα, είπα πως θα το κάνω κάπως βαριεστημένη και έβαλα τα κλειδιά στην πόρτα μου.

Ήταν μια από τις μέρες που η μητέρα μου έλειπε για δουλειά εκτός Αθηνών. Μπήκα στο σπίτι και ο πατριός μου καθόταν στο σαλόνι, βλέποντας τηλεόραση. Τον χαιρέτησα αλλά δεν μου απάντησε, πράγμα που με παραξένεψε αρχικά γιατί πάντα με ρωτούσε πώς πήγε η σχολή. «Θα έχει θέματα με τη δουλειά πάλι», σκέφτηκα και πήγα στο δωμάτιό μου να αλλάξω.

Λίγα λεπτά αργότερα μπήκα στο μπάνιο για να ρίξω λίγο νερό στο πρόσωπό μου και να πέσω για ύπνο. Είχα ξενυχτίσει την προηγούμενη μέρα και σκεφτόμουν ότι το μόνο που ήθελα, είναι να κοιμηθώ. Πριν προλάβω να σκουπίσω τη μούρη μου από τα νερά, άκουσα την πόρτα του μπάνιου να ανοίγει. Ήταν ο πατριός μου. Το επόμενο πράγμα που άκουσα ήταν ένα φερμουάρ. Αυτό τον ήχο και τον τρόμο που μου προκάλεσε, για κάποιο λόγο δεν τον ξέχασα ποτέ. Δεν ήξερα μέχρι εκείνη τη στιγμή τι θα συμβεί, ούτε το υποπτευόμουν. Δεν ξέρω γιατί τρόμαξα. Του είπα αμήχανα «Βγαίνω» και πήγα προς την πόρτα.

Πριν προλάβω να κάνω ένα βήμα έκλεισε την πόρτα και μου είπε «Τώρα, είμαστε οι δυο μας. Ξέρω ότι ήθελες να μείνουμε οι δυο μας». Άρχισε να γελάει κι εγώ πάγωσα. Τον έσπρωξα με δύναμη και άρχισα να φωνάζω πνιχτά για βοήθεια. Πρόλαβα να φωνάξω δυο φορές πριν με χτυπήσει στο πρόσωπο. Αρχικά μου έπιασε τα χέρια και το επόμενο λεπτό βρέθηκα με το κεφάλι μου στο νιπτήρα και το ένα χέρι του στο στόμα μου.

Το μόνο που θυμάμαι να σκέφτομαι είναι, «Κάνε κάτι, κάνε κάτι. Γιατί δεν μπορείς να κάνεις κάτι;». Ο πατριός μου ήταν 1.90, ζύγισε 100 κιλά. Εγώ ήμουν μυρμήγκι μπροστά του. Όταν κατάλαβα πως ήταν αδύνατον να κουνηθώ, το μυαλό μου σταμάτησε κι εγώ πάγωσα. Στην αρχή δεν καταλάβαινα τι συμβαίνει, ούτε γιατί με χτύπησε. Δεν ήταν ποτέ βίαιος, ούτε μ' εμένα ούτε με τη μητέρα μου.

Για λίγο, μου άφησε τα χέρια και κατέβασε την πιτζάμα μου μαζί με το εσώρουχό μου. Το άλλο του χέρι βρισκόταν ακόμη στο στόμα μου. Ο φόβος μεγάλωνε σιγά-σιγά. Είναι ένας φόβος που σε αφήνει ανήμπορο εκείνη τη στιγμή. Σε ακρωτηριάζει. Μέχρι εκείνο το λεπτό, περίμενα ότι κάτι θα συμβεί και θα σταματήσει. Όμως, δεν σταμάτησε.

Θυμάμαι να λέει «Ξέρω ότι σου αρέσει. Σταμάτα να κάνεις ότι δεν σ' αρέσει». Με έβριζε χαμηλόφωνα και με χτυπούσε. Κάθε φορά που έβρισκα τη δύναμη να κουνηθώ, με χτυπούσε περισσότερο. Μέχρι που με έκανε να νιώθω πως κάθε προσπάθεια να αντισταθώ είναι μάταια.

Δεν είμαι βέβαιη για το πόσο κράτησε. Όταν προσπαθώ να το σκεφτώ ψύχραιμα, υπολογίζω πως ήταν δέκα λεπτά. Άλλες φορές, μου φαίνεται αιώνας. Το παράθυρο του μπάνιου ήταν απέναντι από το παράθυρο της κουζίνας του γείτονα που είχα συναντήσει στην είσοδο, πριν από λίγη ώρα. Το τζάμι μας δεν ήταν διάφανο και δεν μπορούσε κανείς να δει από μέσα, ωστόσο θυμάμαι να το κοιτάω και να σκέφτομαι ότι θα δουν κάτι, ότι θα με ακούσουν, ότι κάποιος θα μπει μέσα και θα με σώσει απ' αυτό. Κανείς δεν ήρθε.

Όταν το μαρτύριο τελείωσε, έπεσα στο πάτωμα. Δεν το θυμάμαι, αλλά μάλλον λιποθύμησα. Συνήλθα και ήμουν πεσμένη κάτω, με αίματα τριγύρω μου. Η πόρτα του μπάνιου ήταν κλειστή και αυτό με έκανε να φοβάμαι ακόμη περισσότερο μήπως μπει πάλι. Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι είχε συμβεί. Σύρθηκα μέχρι εκεί και την κλείδωσα.

Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινα στο πάτωμα. Άκουσα την εξώπορτα να κλείνει και τότε βγήκα. Το πρώτο πράγμα που έκανα, ήταν να τηλεφωνήσω στη μητέρα μου κλαίγοντας για να γυρίσει πίσω και κλείδωσα την εξώπορτα για να μην μπορέσει εκείνος να ξανάρθει. Το βράδυ, όταν η μητέρα μου επέστρεψε, κοίταξα απ' το ματάκι για να δω αν είναι μόνη. Της άνοιξα και προσπαθούσα με κλάματα και αναφιλητά να της πω τι έγινε.

https://www.google.com/amp/s/www.vice.com/amp/el/article/j5xn7x/th-mera-poy-me-biase-o-patrios-moy-stamathsa-na-oneireyomai

# data[].attributes.body
Πριν από τρία χρόνια ήμουν 14 χρονών. Υπερβολικά πολύ μικρή. Ήμουν με ένα παιδί δύο χρόνια μεγαλύτερο. Μία μέρα που ήμασταν βράδυ οι δυο μας σε μία ερημική παραλία είχαμε ξαπλώσει και φιλιομασταν.
Τότε έβαλε το χέρι του στο απόκρυφο σημείο μου του πήρα το χέρι και το έβαλα στη μέση μου. Εκείνος ξανά προσπάθησε και έκανα την ίδια κίνηση λέγοντας του "μη" τοτε εκείνος κράτησε με το χέρι του τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι μου και όσο και να προσπαθούσα να τα πάρω δεν μπορούσα. Τα τραβουσα με όλη μου τη δύναμη αλλά ήταν πολύ δυνατός. Ηθελα ουρλιαξω αλλά δεν μπορούσε να βγει φωνή...άρχισε να μου κατεβάζει το εσώρουχο και να μπαίνει μέσα μου. Εκεινη την ώρα παγωσα. Δεν πίστευα ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Δεν πίστευα ότι αυτός θα το έκανε ποτέ ήταν το καλύτερο παιδι όλοι αυτό έλεγαν. Απλά εκλεισα πολύ σφιχτά τα μάτια μου και ευχομουν να σταματήσει αλλά δεν σταματούσε...και εγώ δεν μπορούσα να φωναξω ούτε να κουνηθω! Δεν ξέρω καν αν κατάλαβε τι έκανε. Όταν τελείωσε με φιλισε στο μέτωπο και είπε "ωραία δεν ήταν;" Δεν μπορούσα καν να τον κοιτάξω απλά κοιτουσα τη θάλασσα και δακρυζα αθόρυβα..μου πέρασαν πολλές άσχημες σκέψεις από το μυαλο εκείνη την ώρα..αλλά δεν είπα τίποτα, απλά σηκώθηκα και φύγαμε με πήγε σπίτι μου και όταν πηγε να με φιλήσει για καληνύχτα εγώ γυρησα το κεφάλι μου και μπήκα μέσα και άρχισα να κλαίω...Αυτός συνέχισε να με παίρνει τηλέφωνο και να έρχεται κάτω από το σπίτι μου αλλά από τότε ποτέ δεν του μιλησα..Πήγε η αδερφή μου και του είπε ότι χωρίζουμε. Όλα τα παιδιά της παρέας με κατηγορούσαν για το πόσο άσχημα τον χωρισα αλλά δεν ξεραν και ποτέ δεν έμαθαν, δεν ήθελα..Μετά από ένα χρόνο το είπα στην αδερφή μου και την παρακάλεσα να μην το πει στους γονείς μας. Βέβαια δεν της τα είπα ακριβώς πως έγιναν γιατί αλλιώς θα τα έλεγε σίγουρα στους γονείς μου και ο μπαμπας μου θα τον σκότωνε...
Τέλος πάντων πάνω που νόμιζα ότι το είχα ξεπεράσει βγηκα με ένα πολύ καλό αγόρι και δεν αντεχα καν να με ακουμπάει..πουθενά ούτε στη μέση ούτε στο πρόσωπο. Άραγε θα το ξεπεράσω ποτέ και θα μπορεσω να έχω μία υγιή σχέση με κάποιον;

http://denfovame.blogspot.com/2016/09/14.html?m=1

# data[].attributes.body
Τώρα είμαι 25 χρονών. Όλα έγιναν πριν απο ένα χρόνο.. στις 21/07/2012.. ημερομηνία που δε θα ξεχάσω ποτέ.
Μεγάλωσα σε μια μεγάλη επαρχιακή πολή. Απο τα 18 μου έφυγα για σπουδές στην Αθήνα.Τότε(21-07-2012),έμενα στην Αθήνα. Το απόγευμα εκείνο του Σαββάτου(21-07-2012),
δέχτηκα ένα τηλεφώνημα απο έναν φίλο του πατέρα μου.. τον οποίο και λάτρευα διότι με είχε μεγαλώσει σχεδόν. Είχε έρθει Αθήνα για δουλειές και τελειώνοντας ήθελε να πάμε για καφεδάκι... είπε! Συναντήθηκαμε κοντά στο σπίτι μου, με περίμενε στο αμάξι του.
Μπήκα μέσα όλο χαρά.. και ξεκινήσαμε για παραλιακή.
Μέσα στο αμάξι.. αυτή την κωλομαύρη BMW του.. που ποτέ δε ξεχάσω.. έκανε μια απότομη κίνηση προς το μέρος μου... και μετά δε θυμάμαι τίποτα απο εκεί κ πέρα ....
Θυμάμαι.. να με πονάει το κεφάλι μου.. να ζαλίζομαι.. και να νοιώθω ακινητοποιημένο το σώμα μου.. Άνοιξα τα μάτια μου. Βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο.. με κόκκινους τοίχους.. γεμάτο καθρέπτες.. δεμένη, φιμωμένη και γυμνή..
Αυτός ήταν εκεί, απεναντί μου.. Με κοιτούσε και κάπνιζε.. Και μου είπε : 'Επιτέλους, δυο μας τελείως παλιό τσουλ@κι. Αυτό το φανταζόμουν, απο τότε που ήσουν 15 χρονών κρυφοπουτ@ν@κι! Με άγγιζες δήθεν παιδικά αλλά ήξερα οτι ήθελες γ@μησι..' είπε κι άλλα.. αλλά αυτά τα θυμάμαι.. η φωνή του είναι μέσα στο κεφάλι μου..
Ήρθε κοντά μου, έβγαλε τα ρούχα του.. και με βίασε.. με χτυπούσε.. έκλαιγα αλλά δεν με λυπήθηκε.. με βίασε πάνω απο 7 φορές. Λυποθύμησα δυο φορές. Μου έριχνε κρύο νερό, συνερχόμουν με χτυπούσε με τα χέρια.... και μετά συνέχιζε....
Με έλυσε, μου είπε αν φωνάξω ή φύγω θα το μετανοιώσω.. φοβήθηκα.. δεν μπορούσα να περπατήσω.. πονούσα αφόρητα.. και στο σώμα.. και στη ψυχή.
Βγήκαμε απο το δωμάτιο.. με ένα ασανσερ κατεβήκαμε σε ένα υπόγειο γκαράζ. Δεν μας έιδε κανείς. Βγαίνοντας έξω, κατάλαβα οτι βρισκόμασταν στην Καλλιθέα.. σε ένα γνωστό 'ξενοδοχείο' απο αυτά που κάθε φορά που τύχαινε να περνώ απο έξω τα χλεύαζα. Η ώρα ήταν 04:00΄το πρωί... με είχε εκεί περίπου 13 ώρες.
Με απείλησε οτι αν πω τίποτα σε κανέναν.. θα το μετανοιώσω ακριβά. Επίσης οτι τα άξιζα όλα αυτά γιατί τον προκαλούσα.
Μπορώ να σας το ορκιστώ, δεν τον προκάλεσα ποτέ! Ήταν σαν δεύτερος πατέρας για μένα.. τον αγαπούσα... αλλά τωρα τον μισώ. Μισώ και μένα.. σκέφτομαι οτι φταίω.. δεν μπορώ να καταλάβω που.. αλλά δεν μπορεί... κάπου θα φταίω για να το πέρασα αυτό. Σιχαίνομαι το σώμα μου. Με σιχαίνομαι.. πλένομαι να φύγει όλο αυτό απο πάνω μου συνέχεια.. θέλω να καθαρίσει το σώμα μου.. αλλά δεν καθαρίζει.. νοιώθω βρώμικη. Δεν μπορώ να κοιμηθώ καλά. Κάθε φορά μου με πλησιάζει ένας άνδρας νοιώθω αηδία. Άλλαξα. 'Εχασα τον εαυτό μου... έχασα εμένα. Με ρωτάνε τι έχω..; Αλλά τι να τους πω;! Ντρέπομαι!
Πήγα σε ψυχολόγο, αλλά δεν μπορεσα να πω τίποτα.. δεν βγάινουν οι λέξεις απο το στόμα μου.. φτάνουν στον λαιμό και γίνονται κόμπος.
Έφυγα, άλλαξα πόλη.. μακρυά.. εδώ δεν με ξέρεις κανείς και δεν ξέρω κανέναν... ήθελα να κάνω μια νέα αρχή... αλλά όταν με κοιτάνε οι άνθρωποι.. νομίζω πως ξέρουν! Ξέρουν τι έγινε. Νοίωθω να με κοιτάνε με λύπη.. με αηδία.. απαξιωτικά. Στην πραγματικότητα μέσα μου, ξέρω οτι είναι αδύνατον να ξέρουν.. αλλά όταν με κοιτάνε νομίζω βλέπω κάτι στα μάτια τους.

http://denfovame.blogspot.com/2013/08/blog-post.html?m=1

# data[].attributes.body
Ήμουν 9 χρονών και εκείνοι(!) 15. Είμαστε γείτονες και είχα απόλυτη εμπιστοσύνη και στα 5 παιδιά. Στην αρχή όλα ξεκίνησαν σαν μια πλάκα. Με έκαναν να πιστεύω ότι ήταν ένα παιχνίδι όπως
όλα τα άλλα.Ένα απόγευμα που παίζαμε στην γειτονιά μου πρότειναν να παίξουμε ένα παιχνίδι μέσα στο διπλανό γκαράζ,για το οποίο κανείς δεν έπρεπε να μάθει. Εγώ δέχτηκα και πήγα μαζί τους.Δεν είχαμε ολοκληρωμένη επαφή.Με έβαλαν να τους κάνω στοματικό, με έβριζαν και με ξεφτίλισαν.Δεν ξέρω αν θεωρείται βιασμός. Αυτό που ξέρω είναι ότι είμαι πλέον 18 χρονών και δεν μπορώ να αφήσω το αγόρι , με το οποίο έχω 1,5 χρόνο σχέση, να με ακουμπήσει.Τινάζομαι και τον απωθώ. Η αλήθεια είναι ότι είχα φροντίσει για πολλά χρόνια να διαγράψω αυτές τις μνήμες από το μυαλό μ. Ήταν σαν να μην είχε συμβεί ποτέ. Όμως τα παιδιά αυτά τα τελευταία χρόνια επέστρεψαν στην γειτονιά μου και η συναντήσεις μας είναι πλέον αναπόφευκτες. Δεν ξέρω τι να κάνω για να το ξεπεράσω.Ντρέπομαι να μιλησω σε ψυχολογο. Δεν ξερω τι να του πω. Νιώθω τόσο χάλια.

http://denfovame.blogspot.com/2013/06/9-18.html?m=1

# data[].attributes.body
Μητέρα τεσσάρων παιδιών βίαζε την ανήλικη κόρη της, για να…την εκπαιδεύσει σεξουαλικά!
Το περιστατικό συνέβη στην Sunshine Coast της Αυστραλίας με πρωταγωνίστρια μια μάνα 37 ετών η οποία βίαζε την μόλις 11 ετών κόρη της.
Όπως έγινε γνωστό στις αίθουσες του δικαστηρίου η μητέρα έστελνε τα βιντεάκια στον σύντροφο της, για να "φτιάχνεται"!
Ο δικαστής John Robertson αποφάσισε την τετραετή φυλάκιση της μητέρας ωστόσο θα παραμείνει στην φυλακή άλλες 122 μέρες καθώς έχει είδη εκτίσει ποινή 243 ημερών.
Σύμφωνα με τα όσα ειπώθηκαν στο δικαστήριο η 37χρονη, ξεκίνησε μια σχέση μέσω ίντερνετ με έναν άντρα που ζει στη Μελβούρνη και απέκτησε εμμονή με το σεξ.
Κάθε μέρα έστελνε ο ένας στον άλλον βιντεάκια σεξουαλικού περιεχομένου, τα οποία η ίδια έδειχνε και στην 11χρονη κόρη της.
Η μητέρα που είχε το πρώτο της παιδί σε ηλικία 14 ετών όταν η ανυποψίαστη μικρή άρχισε να εκφράζει τις απορίες της για αυτά που έβλεπε στο βίντεο η τραγική μητέρα αποφάσισε να της τα δείξει στην πράξη!
Τα σοκαριστικά βιντεάκια έστελνε η ίδια στον σύντροφο της. Όταν ο πατέρας ενημερώθηκε τι συμβαίνει έμεινε άφωνος και ειδοποίησε αμέσως τις Αρχές, προκειμένου να μπει ένα τέλος στο δράμα του παιδιού.

http://denfovame.blogspot.com/2013/03/blog-post_22.html?m=1

# data[].attributes.body
Θέλω, ελπίζω, ονειρεύομαι. Ανοίγω τα μάτια μου και βρίσκομαι σε αυτό το κελί που έχω βαρεθεί πια να βλέπω. Ήρθα εδώ πριν από δυο μήνες και ακόμα δεν έχω συνηθίσει. Βλέπετε, ο άνδρας μου με είδε που μιλούσα με έναν άλλο άνδρα και με κατήγγειλε τις αφγανικές αρχές και έτσι, κατέληξα εδώ, ποιος ξέρει για πόσο καιρό.

Συναναστρέφομαι με πολλές γυναίκες εδώ. Πολλές από τις γυναίκες έχουν φυλακιστεί για εγκλήματα ηθικής. Αυτό αφορά τους τρόπους που μια γυναίκα μπορεί να κατηγορηθεί για «zina», μια κατηγορία που θα μπορούσε να περιλαμβάνει από το ότι το έσκασε από το σπίτι μέχρι την απάρνηση ενός υποχρεωτικού γάμου, ότι βιάστηκε ή μερικές φορές, ότι έμεινε έγκυος συνεπεία του βιασμού της. Άλλες, βέβαια έχουν διαπράξει εγκλήματα. Όλες μαζί συνυπάρχουμε.

Μετά από λίγο καιρό σταμάτησα να διακρίνω μεταξύ εκείνων που ήταν «ένοχες» ή «αθώες» - εάν αυτές οι γυναίκες είχαν διαφορετικές εμπειρίες ζωής, πρόσβαση στην εκπαίδευση ή ένα νομικό σύστημα που θα μπορούσε να προσφέρει προστασία στα θύματα κακοποίησης, πιθανώς θα είχαν κάνει διαφορετικές επιλογές. Πολλές φορές, σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να είχα κάνει το ίδιο πράγμα όπως εκείνες. Τι θα έκανες εάν σε υποχρέωνε να εκπορνευτείς ο ίδιος ο σύζυγός σου ή σε βίαζαν άγνωστοι;»
Πηγή:https://www.lifo.gr/prosopa/5-istories-gynaikon-basismenes-se-alithines-istories-5-istories-diarkoys-ponoy-kai-agona

# data[].attributes.body
Το βράδυ της Κυριακής 28 Ιουλίου του 2019, η αίθουσα αφίξεων του αεροδρομίου Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίβ έδειχνε έτοιμη να υποδεχθεί κάποιον χρυσό Ολυμπιονίκη που επέστρεφε στα πάτρια εδάφη. Υπήρχε κόσμος πολύς, ενθουσιασμός, κομφετί, σαμπάνιες. Ο ανταποκριτής της γαλλικής «Libération» Γκιγιόμ Ζεντρόν ήταν εκεί, τα κατέγραψε όλα. «Η υπερηφάνεια του Ισραήλ!» διαβεβαίωσε μάλιστα κάποιον δημοσιογράφο ένας άνδρας με ανεβασμένο στους ώμους το κοριτσάκι του τη στιγμή που εμφανίστηκαν οι «ήρωες» της ημέρας. Παράξενοι ήρωες, πάντως. Δώδεκα έφηβοι Ισραηλινοί, ηλικίας 15-18 χρόνων, που επέστρεφαν από την Κύπρο. Και που βάλθηκαν να τραγουδούν με το που βγήκαν από το αεροπλάνο φορώντας το λευκό κιπά τους στο κεφάλι και το κρεμαστό τής Τορά στον λαιμό, λίγο προτού ευχαριστήσουν τον Θεό που τους έσωσε, το εξής: «Η Brit' είναι μια πουτ***, η Brit' είναι μια πουτ***, η Brit' παίρνει π*** από όλη τη γειτονιά».

Η «Brit'» είναι μια 19χρονη Βρετανίδα που κατήγγειλε τον περασμένο Ιούλιο στην Αστυνομία πως είχε πέσει θύμα ομαδικού βιασμού από 12 νεαρούς Ισραηλινούς σε δωμάτιο ξενοδοχείου στην Αγία Νάπα, κατόπιν απέσυρε την καταγγελία της υποστηρίζοντας ότι την έκανε για να εκδικηθεί τους Ισραηλινούς που την είχαν βιντεοσκοπήσει χωρίς τη συναίνεσή της ενόσω έκανε σεξ με κάποιους από αυτούς και δικάζεται σήμερα - σήμερα συνεχίζεται η υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, έπειτα από δύο εβδομάδες διακοπής της δίκης - με την κατηγορία της δημόσιας βλάβης λόγω ψευδούς κατάθεσης για βιασμό. Σημαντική λεπτομέρεια: οι συνήγοροι υπεράσπισής της ισχυρίζονται πως η 19χρονη εξαναγκάστηκε να αποσύρει την καταγγελία της και να υπογράψει, έπειτα από έξι ώρες παραμονής στον αστυνομικό σταθμό, περί τις 2 τα ξημερώματα, όντας σε κακή ψυχολογική κατάσταση, δήλωση υπαγορευμένη από την Αστυνομία.
Το 70% των ασθενών στα νοσοκομεία είναι νέοι άνθρωποι

Αν είδατε πρόσφατα τη συγκλονιστική μίνι-σειρά του Netflix «Unbelievable» (αν όχι, δείτε την), κάντε μια προσπάθεια να μην παρασυρθείτε από το θυμικό. Ναι, πρόκειται για αληθινή ιστορία, βασισμένη σε ένα ρεπορτάζ βραβευμένο με Πούλιτζερ, και ναι, οι δύο ιστορίες μοιάζει να έχουν αρκετά κοινά σημεία (νεαρή εύθραυστη κοπέλα καταγγέλλει τον βιασμό της, αντιμετωπίζεται με δυσπιστία, πιέζεται να ανακαλέσει, δικάζεται για ψευδή καταγγελία), αλλά αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι, και οι σελίδες μιας εφημερίδας δεν είναι αίθουσες δικαστηρίων. Εδώ μόνο παρατηρήσεις μπορούμε να κάνουμε, με την έννοια τόσο της επισήμανσης όσο και του προσεκτικού, εξακολουθητικού κοιτάγματος. Από μια τέτοια παρατήρηση του κυπριακού Τύπου προκύπτει, για παράδειγμα, ότι προσφάτως κυπριακό δικαστήριο καταδίκασε 81χρονο που κρίθηκε ένοχος για τη σεξουαλική κακοποίηση ενός πεντάχρονου παιδιού σε φυλάκιση τριών ετών, λιγότερο δηλαδή και από το διάστημα που κακοποιούσε σεξουαλικά το κοριτσάκι, επικαλούμενο μεταξύ άλλων και το προχωρημένο της ηλικίας του, ενώ το 2016 άλλο δικαστήριο είχε αποφασίσει μειωμένες ποινές για δύο 27χρονους οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον βιασμό μιας 50χρονης που έκανε οτοστόπ, εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας τους, καθώς και του προχωρημένου της ηλικίας του θύματος. Αλλά ας μην μπλέκουμε άσχετες μεταξύ τους ιστορίες.

Η υπόθεση των 12 νεαρών Ισραηλινών που έγιναν δεκτοί ωσάν ήρωες επιστρέφοντας από την Κύπρο, έπειτα από ένα δεκαήμερο κράτησης, δίχασε ιδιαίτερα την ισραηλινή κοινωνία. Υπήρξαν εκείνοι που πανηγύρισαν την απαλλαγή αυτών των «κακόμοιρων αγοριών» που ήθελαν απλώς να διασκεδάσουν πριν κληθούν να υπηρετήσουν στον στρατό, υπήρξαν και εκείνοι που κατήγγειλαν την «τοξική αρρενωπότητα» και την «κουλτούρα του βιασμού» που δηλητηριάζει την ισραηλινή νεολαία. Μια αντίστοιχη αναστάτωση, όμως, έχει προκαλέσει και στην Κύπρο η δίκη της 19χρονης Βρετανίδας. Πολλοί θεωρούν σκανδαλώδες το γεγονός ότι κρατήθηκε στο νησί (έπειτα από έναν μήνα παραμονής στις φυλακές μένει σήμερα σε ένα καταφύγιο της Λευκωσίας, με περιοριστικούς όρους) αντί να της επιτραπεί να επιστρέψει στη χώρα και στις σπουδές της, με τους ίδιους όρους που παραμένει μέχρι σήμερα στην Κύπρο, τουλάχιστον για τα μεσοδιαστήματα της δίκης της - ενώ βρίσκεται κατά γενική ομολογία σε αλγεινή ψυχολογική κατάσταση.

Εντεκα ΜΚΟ απέστειλαν την περασμένη εβδομάδα επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα και την Αστυνομία της Κύπρου κάνοντας λόγο για «πρωτοφανή διαπόμπευση της 19χρονης»: «Η ανεπαρκής προστασία της από την έκθεση στα ΜΜΕ, η παρατεταμένη ταλαιπωρία της από το δικαστικό Σώμα αλλά και οι ισχυρισμοί της για απαράδεκτη μεταχείριση από αστυνομικούς οι οποίοι έλαβαν την αρχική της κατάθεση στο ΤΑΕ Αμμοχώστου, εγείρουν σοβαρά ερωτήματα» σημείωσαν ζητώντας, μεταξύ άλλων, αναστολή της δίωξης. Υπάρχουν καταγγελίες για ασφυκτικές παρασκηνιακές πιέσεις, ακόμη και από διπλωμάτες, για «εκπτώσεις» στον βωμό της προστασίας του τουρισμού, για έναν απαράδεκτο κοινωνικό κανιβαλισμό. Ο ίδιος ο κύπριος υπουργός Υγείας παραδέχθηκε πρόσφατα ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει θεσμοθετημένο πρωτόκολλο αντιμετώπισης θυμάτων σεξουαλικής βίας από τα Τμήματα Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών. Και, σύμφωνα με τους συνηγόρους της 19χρονης, τίποτα από όσα συμβαίνουν εντός των κυπριακών αστυνομικών σταθμών δεν καταγράφεται, ηχητικά ή σε βίντεο.
Πηγή:https://www.tanea.gr/2019/10/15/people/mia-apisteyti-istoria-viasmou/

# data[].attributes.headline
ΒΙΝΤΕΟ ΕΞΟΜΟΛΌΓΗΣΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΒΙΝΤΕΟ ΕΞΟΜΟΛΌΓΗΣΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΠΟ ΓΝΩΣΤΟ ΕΛΛΗΝΑ YOUTUBER - ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ?? || ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

# data[].attributes.headline
Σκηνηκά του βίντεο 

# data[].attributes.subject
Σκηνηκά του βίντεο 

# data[].attributes.body
Αρχικά θα προσπαθήσουμε να παραστησουμε ένα βιντεο που εχει σχέση με την σεξουαλική παρενόχληση και γενικα για την παρενόχληση ( το βιντεο που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε είναι το παρακάτω https://youtu.be/ChEriIdRW7E) , στο οποιο θα παραστησουμε μια γυναικα ή και εναν άνδρα ο ποιος / η οποία εχει βιαστεί και με την μπογια που θα εχουμε στα χερια μας θα ακουμπήσουμε  καποια σημεία του σώματός μας , όπου με αυτον τον τρόπο θα παρστήσουμε τον/ οποιοδήποτε που έχει βιαστή. Eπίσης πίσω από το βίντεο θα παίζει ένα τραγούδι που λέγεται ''Βody" του Jordan Suaste. ( το τραγουδι : https://youtu.be/A55d5dhsReg )