# data[].attributes.headline
1492, Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

# data[].attributes.subject
1492, Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

# data[].attributes.headline
Theodore de Bry (1528-1598), Columbus at Hispaniola, 1492 (Ο Κολόμβος στην Ισπανιόλα), from ''The Narrative and Critical History of America'', edited Justin Winsor – 1594

# data[].attributes.subject
Theodore de Bry (1528-1598), Columbus at Hispaniola, 1492 (Ο Κολόμβος στην Ισπανιόλα), from ''The Narrative and Critical History of America'', edited Justin Winsor – 1594

# data[].attributes.body
Οι γκραβούρες του Ντε Μπρι που εκδίδονται στη Φραγκφούρτη (1594), προσφέρουν  στους Ευρωπαίους πληροφορίες για την Αμερική, η οποία είχε ανακαλυφθεί έναν αιώνα νωρίτερα (1492). Στη γκραβούρα αυτή, οι Ισπανοί μόλις έχουν αφιχθεί στο νησί Ισπανιόλα (σημ. Αϊτή) και στήνουν έναν μεγάλο σταυρό – μια δήλωση κυριαρχίας. Ωστόσο, αρχικά, ο εκχριστιανισμός των ιθαγενών δεν ήταν βίαιος γιατί ο βασικός στόχος των Ισπανών παρέμενε οικονομικός (η εύρεση δρόμου προς την Ινδία). Στο βάθος διακρίνεται, πρώτη στη σειρά, η ναυαρχίδα του Κολόμβου, η καραβέλα «Σάντα Μαρία». Είναι πλοίο της νέας εποχής, κατάλληλο για ανοιχτή θάλασσα.
Σχεδόν γυμνοί και άκακοι, οι ιθαγενείς υποδέχονται τους νεοφερμένους. Η εικόνα τους θα δημιουργήσει τον ευρωπαϊκό μύθο του ευγενούς αγρίου («noble savage») ιδιαίτερα δημοφιλούς τον 18ο αιώνα. Εδώ, παριστάνονται να προσφέρουν χρυσά αντικείμενα στον Κολόμβο - κάτι που δεν ήταν αλήθεια. Η αναφορά σχετίζεται μάλλον με την μεταγενέστερη ανακάλυψη χρυσού στο βασίλειο των Ίνκας.

Flavio Febbraro- Burkhardt Schwetje, How to read world history in Art, p.156-57, Thames and Hudson, 2010

# data[].attributes.headline
Diego Rivera, Mural: The Arrival of Cortés, Palacio Nacional de Mexico, 1951

# data[].attributes.subject
Diego Rivera, Mural: The Arrival of Cortés, Palacio Nacional de Mexico, 1951

# data[].attributes.body
Μετά την εξιδανίκευση των διαφόρων προ-ισπανικών πολιτισμών στις προηγούμενες ομάδες των τοιχογραφιών του  για το Palacio Nacional και γενικά την εξάλειψη τυχόν αρνητικών στοιχείων (τους πολέμους, τις ανθρώπινες θυσίες και την υποταγή άλλων Ινδιάνων), ο Ριμπέρα απεικονίζει με δραματικότητα τη βία και την  εκμετάλλευση των Ισπανών κατακτητών. Κρεμασμένοι ιθαγενείς, στιγματισμός (μαρκάρισμα) άλλων, χρήση τους ως δούλων,  σιδηρόφρακτοι κατακτητές και άλογα (σύμβολο των κατακτητών αφού η Αμερική δεν γνώριζε τα άλογα) δείχνουν την αγριότητα της ισπανικής κατάκτησης. Ο σταυρός δεξιά είναι ταυτόχρονα μια δήλωση κυριαρχίας του νέου πολιτισμού  ( βλέπε και παραπάνω) και μια σαρκαστική υπόμνηση των αρχών αγάπης του χριστιανισμού.

https://www.bluffton.edu/homepages/facstaff/sullivanm/mexico/mexicocity/rivera/cortez.html

# data[].attributes.headline
Diego Rivera, Mural: The Arrival of Cortés, Palacio Nacional de Mexico, 1951 - λεπτομέρειες

# data[].attributes.subject
Diego Rivera, Mural: The Arrival of Cortés, Palacio Nacional de Mexico, 1951 - λεπτομέρειες

# data[].attributes.headline
ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΟΙ ΣΕ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΙΝΔΙΑ

# data[].attributes.subject
ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΛΑΝΔΟΙ ΣΕ ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΙΝΔΙΑ

# data[].attributes.headline
Arrival of a Portuguese ship (Άφιξη ενός πορτογαλικού πλοίου), 1620-1640 (παραστάσεις Nanban -αναδιπλούμενες σε 6 μέρη) 

# data[].attributes.subject
Arrival of a Portuguese ship (Άφιξη ενός πορτογαλικού πλοίου), 1620-1640 (παραστάσεις Nanban -αναδιπλούμενες σε 6 μέρη) 

# data[].attributes.body
Δαιμόνιοι θαλασσοπόροι και έμποροι, οι Πορτογάλοι θα ανακαλύψουν πρώτοι από τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές τους πολλές περιοχές του κόσμου σε Αμερική, Αφρική, Ωκεανία και Ασία.
Το 1548 έφτασαν πρώτοι στην Ιαπωνία. Οι Ιάπωνες τους αποκάλεσαν Nanban ("βάρβαρους του Νότου") και τους απεικόνισαν σε πίνακες. Έτσι γεννήθηκε το καλλιτεχνικό είδος "Nanban" που αναπτύχθηκε τον 16o και 17ο αιώνα . Οι εμπορικές σχέσεις μεταξύ τους γνώρισαν άνθιση για έναν αιώνα, αλλά η προσπάθεια των Πορτογάλων να προσηλυτίσουν Ιάπωνες στον Χριστιανισμό οδήγησε στην εκδίωξή τους και την απαγόρευση του Χριστιανισμού (1641) στην Ιαπωνία. Τους αντικατέστησαν οι Ολλανδοί που ασκούσαν μόνο εμπορικές δραστηριότητες.
Οι Ιάπωνες γοητεύτηκαν από την εξωτική εμφάνιση των Πορτογάλων, τα ρούχα, τη γλώσσα, τα πλοία και τα εμπορεύματά τους. Εδώ, τους απεικονίζουν με κάθε λεπτομέρεια ενώ μόλις έχουν φτάσει στο λιμάνι του Ναγκασάκι. Αριστερά, είναι ο καπετάνιος και το πλήρωμά του που φτάνουν στη στεριά ενώ ξεφορτώνεται κάποιο φορτίο εμπορευμάτων. Στα δεξιά, κάποιοι προχωρούν προς μια χριστιανική εκκλησία. Στην είσοδό της, οι Ιησουίτες ιερείς τους καλωσορίζουν. Κάποιοι Ιάπωνες τους παρατηρούν με περιέργεια

http://education.asianart.org/explore-resources/artwork/arrival-portuguese-ship-1620-1640
Flavio Febbraro-Burkhard Shwetze,  How to read World History in Art, Thames and Hudson, 2010

# data[].attributes.headline
Arrival of the Portoguese in Japan, περίπου1600 (Άφιξη των Πορτογάλων στην Ιαπωνία)- χρώμα και επίχρυσο υλικό σε χαρτί

# data[].attributes.subject
Arrival of the Portoguese in Japan, περίπου1600 (Άφιξη των Πορτογάλων στην Ιαπωνία)- χρώμα και επίχρυσο υλικό σε χαρτί

# data[].attributes.body
Άλλη μια αναδιπλούμενη παράσταση με το ίδιο θέμα

# data[].attributes.headline
Hendrik van Schuylenburgh, The Trading Post of the Dutch East India Company in Hooghly, Bengal, 1665

# data[].attributes.subject
Hendrik van Schuylenburgh, The Trading Post of the Dutch East India Company in Hooghly, Bengal, 1665

# data[].attributes.body
Οι Ολλανδοί ανέπτυξαν το εμπόριό τους μέσω εταιρειών, όπως άλλωστε και οι Άγγλοι. Η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών (VOC) ιδρύθηκε το 1602, όταν το κοινοβούλιο των Κάτω Χωρών της παραχώρησε ένα μονοπώλιο 21 ετών για να πραγματοποιεί αποικιακές δραστηριότητες στην Ασία. Ήταν η πρώτη πολυεθνική εταιρεία στον κόσμο και η πρώτη επιχείρηση που εξέδωσε μετοχές. Επιπλέον, η Εταιρεία είχε, σχεδόν, κυβερνητικές εξουσίες, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διεξαγωγής πόλεμου, διαπραγμάτευσης συνθηκών, έκδοσης νομίσματος, ίδρυσης αποικιών. Διατήρησε την ισχύ της για 200 χρόνια.
Στον πίνακα αυτό απεικονίζεται ένας εμπορικός σταθμός της Εταιρείας στο Hooghly της Βεγγάλης. Η απεικόνιση δίνει έμφαση στην δραστήρια εικόνα του σταθμού.

https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/SK-A-4282
https://en.wikipedia.org/wiki/Dutch_East_India_Company

# data[].attributes.headline
Hendrik van Schuylenburgh, The Trading Post of the Dutch East India Company in Hooghly, Bengal 

# data[].attributes.subject
Hendrik van Schuylenburgh, The Trading Post of the Dutch East India Company in Hooghly, Bengal 

# data[].attributes.body
detail

# data[].attributes.headline
ΟΡΙΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.subject
ΟΡΙΕΝΤΑΛΙΣΜΟΣ

# data[].attributes.body
Ο όρος "Οριενταλισμός" (αγγλικά: orientalism) καρταρχάς σήμαινε την απεικόνιση της  Ανατολής (κυρίως, της Μέσης Ανατολής) από Δυτικούς διανοούμενους και καλλιτέχνες. Η απεικόνιση αυτή κατέληξε σχεδόν τυπική και παρουσιάζε μια εικόνα εξωτισμού, μυστηρίου, παραδοξότητας, αισθησιασμού, ανορθολογισμού και βιαιότητας.
Ο Οριενταλισμός, από μια ορισμένη πλευρά, σήμαινε και την τάση εκλογίκευσης και νομιμοποίησης της Αποικιοκρατίας μέσα από το χώρο της τέχνης, αλλά και των πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και ανθρωπολογικών επιστημών που ασχολούνται με λαούς και πολιτισμούς της Ασίας (και ιδιαίτερα της Μέσης Ανατολής).
Η σύγχρονη έννοια του όρου, με σαφώς αρνητική χροιά, αναλύεται εύστοχα στο έργο του παλαιστινιακής καταγωγής Αμερικανού κριτικού της λογοτεχνίας και πολιτικού σχολιαστή, Έντουαρντ Σαΐντ (1935-2003). Ο Σαΐντ  αναλύει τη στάση της Δυτικής διανόησης απέναντι στην Ανατολή και κυρίως τον αραβικό κόσμο, από την περίοδο του Διαφωτισμού έως σήμερα. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι καλλιεργήθηκε συστηματικά στο πλατύ κοινό η εντύπωση της κατωτερότητας αυτών των λαών και πολιτισμών, γεγονός που προσέφερε άλλοθι στις προσπάθειες της Δύσης να κυριαρχήσει πάνω τους.
Τα οριενταλιστικά έργα έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά: έντονα, ζωντανά χρώματα,  εξωτικά θέματα, πορτρέτα ανθρώπων της παράδοσης με εξιδανικευμένα χαρακτηριστικά.
Ακολουθούν μερικοί πίνακες του Οριενταλισμού:

http://www.hellenica.de/Art/Orientalism.html
https://en.wikipedia.org/wiki/Orientalism

# data[].attributes.headline
ORIENTALISM 1:  Paul Elie Dubois (1886-1949), Chef Marocain of the Oasis (Μαροκινός αρχηγός φυλής των οάσεων), 19th c. 

# data[].attributes.subject
ORIENTALISM 1:  Paul Elie Dubois (1886-1949), Chef Marocain of the Oasis (Μαροκινός αρχηγός φυλής των οάσεων), 19th c. 

# data[].attributes.headline
ORIENTALISM 2:  Ludwig Deutsch (1855-1935), Palace Guard (Φρουρός των ανακτόρων), 1893 

# data[].attributes.subject
ORIENTALISM 2:  Ludwig Deutsch (1855-1935), Palace Guard (Φρουρός των ανακτόρων), 1893 

# data[].attributes.headline
ORIENTALISM 3:  Jean-Léon Gérôme (1824-1904), Bashi-Bazouk (Βασιβουζούκος/Άτακτος στρατιώτης),  1868–69

# data[].attributes.subject
ORIENTALISM 3:  Jean-Léon Gérôme (1824-1904), Bashi-Bazouk (Βασιβουζούκος/Άτακτος στρατιώτης),  1868–69

# data[].attributes.body
Εικονίζεται ένας βασιβουζούκος, δηλ. άτακτος στρατιώτης του οθωμανικού στρατού. Συχνά, οι βασιβουζούκοι συμμετείχαν σε επιχειρήσεις με τον τακτικό στρατό. Ζούσαν από τις αρπαγές και τις  λεηλασίες. Το όνομά τους ήταν συνώνυμο του ληστή και του εγκληματία.

# data[].attributes.headline
ORIENTALISM 4: José Tapiró y Baró (1830-1913) , Moroccan man (Μαροκινός), 1913 (λεπτομέρειαl)

# data[].attributes.subject
ORIENTALISM 4: José Tapiró y Baró (1830-1913) , Moroccan man (Μαροκινός), 1913 (λεπτομέρειαl)

# data[].attributes.headline
ORIENATALISM 5: Jean Discart (1856-1944) , The cobbler, Tangiers (Ο τσαγγάρης στην Ταγγέρη), 19th cent.

# data[].attributes.subject
ORIENATALISM 5: Jean Discart (1856-1944) , The cobbler, Tangiers (Ο τσαγγάρης στην Ταγγέρη), 19th cent.

# data[].attributes.headline
ΠΕΡΙΟΔΙΚA "PUCK", "JUDGE" και "CRI DE PARIS"

# data[].attributes.subject
ΠΕΡΙΟΔΙΚA "PUCK", "JUDGE" και "CRI DE PARIS"

# data[].attributes.body
Το "Puck" ("Ξωτικό") ήταν το πρώτο επιτυχημένο χιουμοριστικό περιοδικό στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περιλάμβανε πολύχρωμες γελοιογραφίες, καρικατούρες και πολιτική σάτιρα. Εκδόθηκε από το 1871 έως το 1918.
Το "Judge" ("Δικαστής") ήταν επίσης σατιρικό περιοδικό στις Η.Π.Α., ανταγωνιστικό του προηγούμενου (έτη έκδοσης : 1881-1947)
Το "Cri de Paris" ("Κραυγή του Παρισιού") ήταν εβδομαδιαίο πολιτικό και σατιρικό περιοδικό και εκδόθηκε στο Παρίσι κατά τα έτη 1897-1940
Ακολουθούν μερικές από τις καρικατούρες τους:

https://en.wikipedia.org/wiki/Puck_(magazine)
https://en.wikipedia.org/wiki/Judge_(magazine)

# data[].attributes.headline
Victor Gillam (1858-1920), Judge, “The white man’s burden” (Το φορτίο του λευκού ανθρώπου), 1899

# data[].attributes.subject
Victor Gillam (1858-1920), Judge, “The white man’s burden” (Το φορτίο του λευκού ανθρώπου), 1899

# data[].attributes.body
Πρόκειται για απεικόνιση του ομώνυμου, διάσημου ποιήματος του Βρετανού ποιητή  Ρ. Κίπλιγκ. Ο λευκός άνθρωπος έχει την υποχρέωση να  εκπολιτίσει τους "κατώτερους" υπόλοιπους - ακόμα και αν εκείνοι αντιστέκονται. Εδώ, Βρετανία και Η.Π.Α. ανεβαίνουν  τη δύσβατη πλαγιά προς την κορυφή, όπου τους περιμένει ο προσωποποιημένος Πολιτισμός.
Η καρικατούρα δημοσιεύτηκε την εποχή που οι Η.Π.Α. προσπαθούσαν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Κούβας και των Φιλιππίνων

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%22The_White_Man%27s_Burden%22_Judge_1899.png

# data[].attributes.headline
Udo Keppler (1872-1956), Puck, December 10,1902: “From the Cape to Cairo. Tough the process be costly, The road of progress must be cut” (Από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας μέχρι το Κάιρο. Η σκληρή διαδικασία θα έχει κόστος. O δρόμος της προόδου πρέπει να χαραχτεί)

# data[].attributes.subject
Udo Keppler (1872-1956), Puck, December 10,1902: “From the Cape to Cairo. Tough the process be costly, The road of progress must be cut” (Από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας μέχρι το Κάιρο. Η σκληρή διαδικασία θα έχει κόστος. O δρόμος της προόδου πρέπει να χαραχτεί)

# data[].attributes.body
Η Βρετανία οδηγεί λευκούς "εκπολιτιστές" στρατιώτες και αποίκους εναντίον  των Αφρικανών, οι οποίοι σηκώνουν το λάβαρο της βαρβαρότητας !

# data[].attributes.headline
Victor Gillam (1858-1920), Judge, December 10, 1900 “Someone must back up” (Κάποιος πρέπει να υποχωρήσει)

# data[].attributes.subject
Victor Gillam (1858-1920), Judge, December 10, 1900 “Someone must back up” (Κάποιος πρέπει να υποχωρήσει)

# data[].attributes.body
Ο "θείος Σαμ" (εθνική προσωποποίηση των Η.Π.Α. ) μεταφέρει τα "αγαθά του πολιτισμού" σε ένα τετράτροχο όχημα και ετοιμάζεται να αναμετρηθεί με έναν "Μπόξερ" (αντιδυτικό Κινέζο επαναστάτη). Εκείνος, ανεβασμένος στον δράκο της παράδοσης, του κλείνει τον δρόμο. Ανεμίζει ένα λάβαρο που γράφει: "400 εκατομμύρια βάρβαροι"

https://ocw.mit.edu/ans7870/21f/21f.027/civilization_and_barbarism/cb_essay03.html

# data[].attributes.headline
Published by Keppler & Schwarzmann, 1898 October 19: “This pigtail has got to go” (Αυτή η αλογοουρά πρέπει να φύγει)

# data[].attributes.subject
Published by Keppler & Schwarzmann, 1898 October 19: “This pigtail has got to go” (Αυτή η αλογοουρά πρέπει να φύγει)

# data[].attributes.body
Σε αυτή τη χρωμολιθογραφία, το ψαλίδι της προόδου που κρατά η γυναικεία μορφή του Πολιτισμού ετοιμάζεται να κόψει την αλογοουρά της μορφής που αντιπροσωπεύει την Κίνα. Ακόμα και οι μακραίωνες παραδόσεις (ή, ίσως, ιδίως αυτές) αποτελούν εμπόδιο στην κυριαρχία του Δυτικού πολιτισμού

http://www.loc.gov/pictures/item/2012647479/

# data[].attributes.headline
Rene George Herman-Paul (1864-1940), Le Cri de Paris, July 10 – 1899, “Barbarie-Civilisation” (Βαρβαρότητα-Πολιτισμός)

# data[].attributes.subject
Rene George Herman-Paul (1864-1940), Le Cri de Paris, July 10 – 1899, “Barbarie-Civilisation” (Βαρβαρότητα-Πολιτισμός)

# data[].attributes.body
Ένας Κινέζος και ένας Γάλλος πρωταγωνιστούν στην διπλή αυτή καρικατούρα που παίρνει αποστάσεις από την προπαγανδιστική απεικόνιση της λευκής "ηθικής ανωτερότητας" και καταγγέλλει την υποκρισία της

https://ocw.mit.edu/ans7870/21f/21f.027/civilization_and_barbarism/cb_essay05.html

# data[].attributes.headline
Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ: Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ 

# data[].attributes.subject
Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ: Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ 

# data[].attributes.headline
Taylor,  An American Slave Market (Ένα αμερικανικό σκλαβοπάζαρο),  1852) 

# data[].attributes.subject
Taylor,  An American Slave Market (Ένα αμερικανικό σκλαβοπάζαρο),  1852) 

# data[].attributes.body
Οι δημοπρασίες σκλάβων ήταν συνηθισμένες στον αμερικανικό Νότο. Εδώ, απεικονίζεται, η πώληση ενός δραπέτη σκλάβου (όρθιος δεξιά, με σκούρο γιλέκο και κόκκινο ρούχο σαν φούστα). Τον περιβάλλουν δουλέμποροι και άλλοι σκλάβοι, ίσως μέλη της οικογένειάς του. Συχνά, οι συλληφθέντες σκλάβοι πωλούνταν σε άλλο κύριο και έτσι αποχωρίζονταν από τους δικούς τους - μια εφιαλτική τιμωρία. Η πρακτική αυτή αποθάρρυνε άλλους σκλάβους από το να δραπετεύσουν.
Αυτή η γεμάτη συμπόνοια απεικόνιση των Αμερικανών σκλάβων έγινε σε μια εποχή που στον αμερικανικό Βορρά είχε αυξηθεί το ενδιαφέρον για αυτούς, εν μέρει λόγω της δημοσίευσης της κλασικής ¨Καλύβας του μπαρμπα-Θωμά" από την Harriet Beecher Stowe (1851).

http://www.digitalhistory.uh.edu/exhibits/ahd/slavery9.html

# data[].attributes.headline
Harry Herman Roseland (1867-1950) , To the Highest Bidder, (Στον υψηλότερο πλειοδότη),  1906

# data[].attributes.subject
Harry Herman Roseland (1867-1950) , To the Highest Bidder, (Στον υψηλότερο πλειοδότη),  1906

# data[].attributes.body
Μια μαύρη μητέρα και η κόρη της πρόκειται να χωριστούν αφού θα πουληθούν χωριστά σε αγορά σκλάβων.  Ο ζωγράφος ανατρέχει στα πρόσφατα γεγονότα της Αμερικανικής ιστορίας. Το απελπισμένο βλέμμα της μητέρας είναι σαν να απευθύνεται στον θεατή ρωτώντας τον "πώς μπορεί να το επιτρέψει αυτό" .
Στη Νέα Υόρκη των αρχών του 20ου αιώνα, ένα τέτοιο έργο προσέβαλε ακόμα πολλές ευαισθησίες και δημιουργούσε ενοχές. Παρά την καλαισθησία του, το έργο απορρίφθηκε από μια προγραμματισμένη παρουσίαση στο Ινστιτούτο Τεχνών και Επιστημών του Μπρούκλιν (1913). Ο Roseland άκουσε από τα μέλη της Επιτροπής Τέχνης του Ινστιτούτου ότι ο πίνακας του "δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτός γιατί προσπαθούσε να κρατήσει ζωντανές εκείνες τις αναμνήσεις που θα έπρεπε καλύτερα να ξεχαστούν».

https://jubiloemancipationcentury.wordpress.com/2014/11/25/to-the-highest-bidder-by-harry-herman-roseland/
http://nightmarealleys.blogspot.com/2009/09/cartofeminists-review-harry-roseland.html

# data[].attributes.headline
Tompkins Harrison Matteson (1813-1884), The Last of the Race (Οι τελευταίοι της φυλής), 1847 

# data[].attributes.subject
Tompkins Harrison Matteson (1813-1884), The Last of the Race (Οι τελευταίοι της φυλής), 1847 

# data[].attributes.body
Ο πίνακας παρουσιάζει μια οικογένεια Ινδιάνων που έχει εκδιωχτεί από τα εδάφη της από τους λευκούς αποίκους. Ο πατέρας είναι όρθιος και περήφανος. Είναι διωγμένοι από τη γη τους και έχουν καταφύγει στο απώτερο δυτικό άκρο, πέρα από το οποίο βρίσκονται μόνο η θάλασσα και το ηλιοβασίλεμα. Παρά τη συμπάθεια με την οποία είναι ζωγραφισμένοι, ο Ινδιάνοι αυτοί φαίνεται να αποτελούν για τον καλλιτέχνη μια καταδικασμένη φυλή (doomed race).  Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πίνακας δημιουργείται λίγο μετά την διατύπωση του λευκού "Manifest Destiny" (1845).

"Manifest Destiny "ήταν η κοινωνική θεωρία στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα, η οποία υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ και οι λευκοί χριστιανοί της επιλέχθηκαν από τον Θεό, και λόγω της επιλογής αυτής είχαν δικαίωμα να κατακτήσουν οποιαδήποτε γη τους ευχαριστούσε, (όχι μόνο των αυτοχθόνων Αμερικανών, αλλά και άλλων χωρών), με σκοπό να διαδώσουν τον Χριστιανισμό και την αντίληψή τους για τον πολιτισμό στον άλλο, "κατώτερο" κόσμο.

https://www.citybeat.com/arts-culture/visual-arts/article/13006548/early-american-art-is-telling-tales-at-the-taft
https://www.urbandictionary.com/define.php?term=Manifest%20Destiny

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ

# data[].attributes.headline
unknown Indian artist, British officers riding in procession in India- (άγνωστου Ινδού καλλιτέχνη, Βρετανοί αξιωματικοί ταξιδεύουν σε πομπή στην Ινδία) , τέλος 18ου αι.

# data[].attributes.subject
unknown Indian artist, British officers riding in procession in India- (άγνωστου Ινδού καλλιτέχνη, Βρετανοί αξιωματικοί ταξιδεύουν σε πομπή στην Ινδία) , τέλος 18ου αι.

# data[].attributes.body
Επί δυο αιώνες (17ο και 18ο) αγγλικά και γαλλικά συμφέροντα ανταγωνίζονταν στην Ινδία με αποτέλεσμα να επεκτείνουν βαθμηδόν την επιρροή τους, άλλοτε με τη βία και άλλοτε με την υπογραφή συμφωνιών με τους ντόπιους ηγεμόνες σ' όλη την ινδική χερσόνησο. Τελικά, επικράτησαν οι Άγγλοι.
Η αγγλική κυριαρχία στην Ινδία στηρίχτηκε στην πανίσχυρη  Βρετανική εταιρεία East India Company ("Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών"). Ξεκίνησε τις δραστηριότητές της το 1600 και σταδιακά επεκτάθηκε με στρατιωτικά, διπλωματικά ή οικονομικά μέσα. Η εξουσία της στην Ινδική υποήπειρο διατηρήθηκε έως τη μεγάλη ινδική επανάσταση του 1857. Στη συνέχεια και έως την ανεξαρτησία της το 1947, η Ινδία υπήρξε αποικία του Βρετανικού στέμματος.

https://www.alamy.com/stock-photo-india-british-officers-nriding-in-procession-in-india-painting-by-95457503.html

# data[].attributes.headline
Post card: first passenger railroad service in India (Ταχυδρομική κάρτα: η πρώτη σιδηροδρομική υπηρεσία επιβατών στην Ινδία), 1853

# data[].attributes.subject
Post card: first passenger railroad service in India (Ταχυδρομική κάρτα: η πρώτη σιδηροδρομική υπηρεσία επιβατών στην Ινδία), 1853

# data[].attributes.body
Η Βρετανική κυριαρχία οδήγησε σε συστηματική εκμετάλλευση του πλούτου των Ινδιών και επιβάρυνε τους γηγενείς με πολλές μορφές καταπίεσης, φόρους, λιμούς αλλά και αιματηρές καταστολές επαναστάσεων. Ωστόσο, οδήγησε επίσης στην επαφή της Ινδίας με τα επιτεύγματα του Διαφωτισμού και της Βιομηχανικής Επανάστασης: η πρώτη σιδηροδρομική γραμμή άρχισε να κατασκευάζεται το 1849 μεταξύ Μουμπάι και Τάννα και το πρώτο δρομολόγιό της έγινε στις 16 Απριλίου 1854. Έτσι ξεκίνησε να δημιουργείται το εκτεταμένο Ινδικό σιδηροδρομικό δίκτυο που ένωσε την αχανή χώρα και συνέβαλε στην άρση της μακραίωνης πολυδιάσπασής της (β΄μισό του 20ου αιώνα)

https://en.wikipedia.org/wiki/Great_Indian_Peninsula_Railway

# data[].attributes.headline
Vasily Vereshchagin (1842-1904), Suppression of the Indian Revolt by the English ή Blowing from Guns in British India (Καταστολή της επανάστασης στην Ινδία από τους Άγγλους) , 1884

# data[].attributes.subject
Vasily Vereshchagin (1842-1904), Suppression of the Indian Revolt by the English ή Blowing from Guns in British India (Καταστολή της επανάστασης στην Ινδία από τους Άγγλους) , 1884

# data[].attributes.body
Μια μέθοδος εκτέλεσης του αντιπάλου, γνωστή ήδη από τον 16ο αιώνα ήταν η εκτέλεση με κανόνι. Ο καταδικασμένος δενόταν μπροστά στο στόμιο ενός κανονιού και, με την εκπυρσοκρότηση, το σώμα του διαλυόταν και εκτοξευόταν μακριά. Χρησιμοποιήθηκε από τους Μογγόλους (16ος αι. ) αλλά και από τους Πορτογάλους στις αποικίες τους (16ος-17ος αι.). Οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν τη μέθοδο κατά την επανάσταση στην Ινδία το 1857-58 (Indian Rebellion ή Sepoy Mutiny), κυρίως για να τιμωρήσουν επαναστάτες. Την ονόμαζαν ‘Blowing from a gun’.  Η καταστροφή του σώματος εμπόδιζε τις ταφικές τελετουργίες ινδουιστών και μουσουλμάνων και έτσι η τιμωρία των καταδικασμένων επεκτεινόταν και πέρα από τον θάνατο.

Αν και υπάρχουν αναχρονισμοί (οι στολές των στρατιωτών ανήκουν σε μεταγενέστερη εποχή) σημασία για τον καλλιτέχνη έχει  η καταγγελία της Βρετανικής πρακτικής, αλλά και του πολέμου συνολικά.
Ο πίνακας φέρεται να αγοράστηκε από το βρετανικό στέμμα και ενδεχομένως να καταστράφηκε (η τρέχουσα τοποθεσία του δεν είναι γνωστή)

https://en.wikipedia.org/wiki/Blowing_from_a_gun

# data[].attributes.headline
William Barnes Wollen (1857-1936), The Last Stand of the 44th Regiment at Gundamuck, 1842 (Τελευταία στάση του 44ου συντάγματος στο  Γκαντάμακ το 1842), 1898

# data[].attributes.subject
William Barnes Wollen (1857-1936), The Last Stand of the 44th Regiment at Gundamuck, 1842 (Τελευταία στάση του 44ου συντάγματος στο  Γκαντάμακ το 1842), 1898

# data[].attributes.body
Η επέκταση της αγγλικής αποικιοκρατίας στις ορεινές περιοχές του Αφγανιστάν δεν υπήρξε εύκολη υπόθεση. Η αρχική κατάληψη της Καμπούλ από τον στρατό της East India Company (η εταιρεία διέθετε ιδιωτικό στρατό κατά καιρούς μεγαλύτερο από τον επίσημο βρετανικό), έδωσε τη θέση της με μια σειρά από επαναστάσεις των ανυπότακτων τοπικών φυλών. Οι Βρετανοί (18.000 άνδρες) και οι Ινδοί στρατιωτικοί συνοδοί τους εκκένωσαν την Καμπούλ, αλλά εξοντώθηκαν κατά την υποχώρησή τους στα παγωμένα βουνά του Αφγανιστάν από τις επιθέσεις των αφγανικών φυλών. Εδώ, απεικονίζεται η επίθεση των φυλών ενάντια στους εναπομείναντες 50 στρατιώτες του 44ου συντάγματος έξω από στο χωριό Γκαντάμακ. Όλοι οι στρατιώτες εξοντώθηκαν, εκτός από έναν.  Οπλισμός και οστά των Βρετανών ήταν ακόμα σε κοινή θέα στην περιοχή, τη δεκαετία του 1970.

https://gr.pinterest.com/pin/545780048572127248/
https://www.nytimes.com/2010/05/09/opinion/09dalrymple.html

# data[].attributes.headline
Robert Dowling (1827-1886), Group of natives in Tasmania (Ομάδα ιθαγενών στην Τασμανία), 1860

# data[].attributes.subject
Robert Dowling (1827-1886), Group of natives in Tasmania (Ομάδα ιθαγενών στην Τασμανία), 1860

# data[].attributes.body
Αυτή είναι μία από τις απεικονίσεις ιθαγενών της Τασμανίας που δημιουργήθηκαν τον 19ο αιώνα, από λευκό καλλιτέχνη. Την εποχή αυτή ήταν ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι οι αυτόχθονες αυτοί ήταν "καταδικασμένοι σε εξαφάνιση" ('doomed race'). Οι μορφές αποδίδονται στατικά, σε κατάσταση μελαγχολίας και παραίτησης, το τοπίο είναι γυμνό, το μοναδικό δέντρο αριστερά, ξερό: είναι άνθρωποι διωγμένοι από τη γη τους, αντιμέτωποι με ένα σκοτεινό μέλλον. Όπως συνέβη και στις γειτονικές Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και Πολυνησία, η αποικιοκρατία οδήγησε στην κυριαρχία των λευκών αποίκων και τον εκτοπισμό, την περιφρόνηση και την εξαφάνιση σε σημαντικό βαθμό των ιθαγενών πολιτισμών (Αβορίγινες, Μαορί, Πολυνήσιοι). Σήμερα ωστόσο, επιζούν αρκετοί απόγονοί τους.

http://tlf.dlr.det.nsw.edu.au/learningobjects/Content/R11302/object/r3365.html

# data[].attributes.headline
ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

# data[].attributes.subject
ΓΑΛΛΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

# data[].attributes.headline
Gean-Leon Gerome (1824-1904), The Reception Of The Siamese Ambassadors At Fontainebleau (Η υποδοχή των πρεσβευτών του Σιάμ στο Φοντενεμπλό), 1864

# data[].attributes.subject
Gean-Leon Gerome (1824-1904), The Reception Of The Siamese Ambassadors At Fontainebleau (Η υποδοχή των πρεσβευτών του Σιάμ στο Φοντενεμπλό), 1864

# data[].attributes.body
Ο Γάλλος αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ (πρόεδρος της Δημοκρατίας, 1848-1852 και αυτοκράτορας, 1852-1871) και η αυτοκράτειρα Ευγενία υποδέχονται τους πρέσβεις του βασιλιά του Σιάμ, Ράμα Δ΄ στη μεγάλη Salle de Bal στο Fontainebleau, στις 27 Ιουνίου 1861. Γονατιστοί (σύμφωνα με το ασιατικό τυπικό) και" εξωτικά" φιλοτεχνημένοι, οι απεσταλμένοι δεν εκφράζουν υποταγή, αλλά σεβασμό στην γαλλική κυριαρχία.
Η Γαλλία ήταν εγκατεστημένη στην Ανατολική Ινδοκίνα (Βιετνάμ και Καμπότζη) ενώ στην ανατολική ήταν εγκατεστημένοι οι Βρετανοί (Βιρμανία). Το Σιαμ (σημερινή Ταϊλάνδη), σφηνωμένο ανάμεσα στις δύο αποικιοκρατικές υπερδυνάμεις κατάφερε με επιδέξιους χειρισμούς να παραμείνει ανεξάρτητο αν και, ειδικά η βρετανική επίδραση πάνω του, ήταν σημαντική.
Στον πίνακα, ζωγραφισμένο με γαλλική, οριενταλιστική οπτική, που όμως εμπνέεται από τον κλασικισμό του Νταβίντ ("Στέψη του Ναπολέοντα"), έχουμε φωτογραφική ακρίβεια στην απόδοση των μορφών και μεγαλοπρεπή απόδοση της Γαλλικής ισχύος.

https://www.napoleon.org/en/history-of-the-two-empires/paintings/reception-of-the-ambassadors-from-siam-at-the-chateau-de-fontainebleau/

# data[].attributes.headline
Horace Vernet (1789-1863 ), La prise de Constantine, 13 Octobre 1837 (Η κατάληψη της Κωνσταντίνης στις 13 Οκτωβρίου 1837), 1838

# data[].attributes.subject
Horace Vernet (1789-1863 ), La prise de Constantine, 13 Octobre 1837 (Η κατάληψη της Κωνσταντίνης στις 13 Οκτωβρίου 1837), 1838

# data[].attributes.body
Η Γαλλία, αρχικά, διέθετε ως βασικότερες αποικιακές κτήσεις της τα εδάφη της Βόρειας Αμερικής. Το 1830, έχοντας απολέσει τα εδάφη αυτά, προσπάθησε να επανιδρύσει το αποικιακό της κράτος. Έτσι, εισέβαλε στην γειτονική Αλγερία (1830) και την κατέλαβε μετά από συγκρούσεις 17 ετών και πολλές χιλιάδες θύματα. Γάλλοι έποικοι εγκαταστάθηκαν στη χώρα και σταδιακά ήρθαν σε σύγκρουση με τους ντόπιους. Το 1962, μετά από διαρκείς ταραχές και επαναστάσεις, η Γαλλία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει ανεξαρτησία στην Αλγερία, όπως και σε άλλες αποικίες της. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, το αποικιακό της κράτος είχε καταρρεύσει ολοκληρωτικά.
Η εισβολή του 1830 ξεκίνησε από το Αλγέρι, τον Ιούνιο. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου ο Γαλλικός στρατός επιτέθηκε και κατέλαβε την Κωνσταντίνη, επίκεντρο ισχυρής αντίστασης υπό τον μπέη  Άχμαντ ιμπν Μοχάμεντ.

https://en.wikipedia.org/wiki/French_colonial_empire
https://en.wikipedia.org/wiki/French_Algeria

# data[].attributes.headline
ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

# data[].attributes.subject
ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ

# data[].attributes.headline
Charles Edwin Fripp (1854-1906), The Battle of Isandhlwana (Η μάχη της Ισαντλουάνα), 1879-85 (portraying a conflict between the Zulu and the British Army, 1879)

# data[].attributes.subject
Charles Edwin Fripp (1854-1906), The Battle of Isandhlwana (Η μάχη της Ισαντλουάνα), 1879-85 (portraying a conflict between the Zulu and the British Army, 1879)

# data[].attributes.body
Απεικονίζεται μια σύγκρουση μεταξύ της ισχυρής φυλής των Ζουλού και του Βρετανικού στρατού κατά τον "πόλεμο των Ζουλού" (1879), στην περιοχή της Νότιας Αφρικής. Οι Βρετανοί επιτέθηκαν εναντίον του βασιλείου των Ζουλού για να επεκτείνουν την κυριαρχία τους και να διασφαλίσουν τα ορυχεία χρυσού και διαμαντιών που κατείχαν. Η συγκεκριμένη μάχη κατέληξε σε ταπεινωτική ήττα των Βρετανών, όμως ο πόλεμος οδήγησε τελικά στην κατάλυση του βασιλείου των Ζουλού ύστερα από αιματηρές μάχες.
Ο Βρετανός καλλιτέχνης, που δεν ήταν αυτόπτης στο γεγονός, αποδίδει την βρετανική παρουσία με δραματικότητα και "ηρωικό τρόπο" .
Οι Ζουλού της Νότιας Αφρικής αντιστάθηκαν αργότερα και στην πολιτική των φυλετικών διακρίσεων (apartheid) που εφάρμοσαν οι κυριαρχούμενες από λευκούς κυβερνήσεις του κράτους της Νότιας Αφρικής (1948-1994). Οι φυλετικές διακρίσεις έληξαν με την εκλογή στην προεδρία της χώρας του διάσημου μαύρου ηγέτη, Νέλσον Μαντέλα (1918-2013)

http://prints.national-army-museum.ac.uk/image/327342/charles-edwin-fripp-the-battle-of-isandlwana-22-january-1879
http://www.beanweb.net/ft/frippuk/links/fripp/charles-edwin.htm

# data[].attributes.headline
Richard Knotel (1857-1914), German Schutztruppe in Combat with the Herero (Η Γερμανική δύναμη προστασίας σε μάχη με τους Χερέρο), 1904

# data[].attributes.subject
Richard Knotel (1857-1914), German Schutztruppe in Combat with the Herero (Η Γερμανική δύναμη προστασίας σε μάχη με τους Χερέρο), 1904

# data[].attributes.body
To 1904, στη Γερμανική αποικία της Νοτιοδυτικής Αφρικής (σημερινή Ναμίμπια) οι γηγενείς φυλές των Χερέρο και Νάμα επαναστάτησαν, μη αντέχοντας την κλοπή της γης τους και την γενικευμένη καταπίεση εις βάρος τους εκ μέρους των αποίκων. Εναντίον τους στάλθηκε μια "δύναμη προστασίας" του γερμανικού στρατού (Schutztruppe) η οποία και συνέτριψε τους επαναστάτες. Όσοι γλύτωσαν, απωθήθηκαν στην έρημο όπου βρήκαν τον θάνατο από πείνα, δίψα και κακουχίες. Άλλοι, κλείστηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, όπου το μεγαλύτερο ποσοστό τους επίσης εξοντώθηκε. Ο σκόπιμος αφανισμός της φυλής των Χερέρο και Νάμα από τις γερμανικές αποικιακές αρχές πήρε διαστάσεις γενοκτονίας (80% του πληθυσμού τους νεκροί ). Σήμερα, θεωρείται από πολλούς η πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα.

http://originalpeople.org/herero-namaqua-genocide-1904-1907-germans-murder-africans/
https://www.ancient-origins.net/history-important-events/herero-and-namaqua-genocide-little-known-first-genocide-second-reich-003828

# data[].attributes.headline
Διασωθέντες Χερέρο α

# data[].attributes.body
Διασωθέντες Χερέρο από τη μαζική εξόντωση της φυλής τους

https://www.smithsonianmag.com/history/brutal-genocide-colonial-africa-finally-gets-its-deserved-recognition-180957073/

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΚΟΓΚΟ,  Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ ΕΝΟΣ ΕΣΤΕΜΜΕΝΟΥ

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΚΟΓΚΟ,  Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΙΚΙΑ ΕΝΟΣ ΕΣΤΕΜΜΕΝΟΥ

# data[].attributes.headline
Tshibumba Kanta Matulu (1947 - 1981;), Colonie Belge II (Βελγική αποικία ΙΙ), 1974-76

# data[].attributes.subject
Tshibumba Kanta Matulu (1947 - 1981;), Colonie Belge II (Βελγική αποικία ΙΙ), 1974-76

# data[].attributes.body
Με έντονα χρώματα και τεχνικές της street art και της λαϊκής τέχνης της πατρίδας του, ο Κονγκολέζος καλλιτέχνης αποδίδει με ένταση την περίοδο της Βελγικής αποικιοκρατίας. Αυτή η απέραντη και πλούσια περιοχή της Κεντρικής Αφρικής, το Κονγκό, υπήρξε ατομική ιδιοκτησία του βασιλιά του Βελγίου Λεοπόλδου Β΄ (1885-1908) - κάτι πρωτοφανές ιστορικά - και κατόπιν αποικία του Βελγίου (1908-1959). Ο Λεοπόλδος συμπεριφέρθηκε με ιδιαίτερη σκληρότητα στον μαύρο γηγενή πληθυσμό που εργαζόταν καταναγκαστικά στις απέραντες φυτείες καουτσούκ. Εκτελέσεις, βασανιστήρια και αποκοπές άκρων ήταν συνηθισμένες ποινές, όταν η παραγωγή δεν ήταν αρκετή. Οι νεκροί της περιόδου αυτής υπολογίζονται σε εκατομμύρια. Οι φρικαλεότητες του Λεοπόλδου έγιναν γνωστές στην Ευρώπη και προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις οι οποίες τελικά τον υποχρέωσαν να παραχωρήσει την "ιδιοκτησία του" στο Βελγικό κράτος. Ωστόσο, οι συνθήκες ζωής των γηγενών δεν βελτιώθηκαν ιδιαίτερα.

https://face2faceafrica.com/article/tshibumba-kanda-matulu

# data[].attributes.headline
Ένα παιδί,  θύμα των

# data[].attributes.body
Ένα παιδί, θύμα των Βελγικών ωμοτήτων μαζί με έναν ιεραπόστολο (μεταξύ 1890-1910)

https://en.wikipedia.org/wiki/Leopold_II_of_Belgium#/media/File:Victim_of_Congo_atrocities,_Congo,_ca._1890-1910_(IMP-CSCNWW33-OS10-19).jpg

# data[].attributes.headline
ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΠΟΙΚΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

# data[].attributes.subject
ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΑΠΟΙΚΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

# data[].attributes.headline
Lily Bernard, Carlota Leading the People (Η Καρλότα οδηγεί τον λαό), 2011 - [εμπνευσμένο από τον πίνακα του Ντελακρουά, "Η ελευθερία οδηγεί τον λαό", 1830]

# data[].attributes.subject
Lily Bernard, Carlota Leading the People (Η Καρλότα οδηγεί τον λαό), 2011 - [εμπνευσμένο από τον πίνακα του Ντελακρουά, "Η ελευθερία οδηγεί τον λαό", 1830]

# data[].attributes.body
Στις δεκαετίες του 1830 και 1840 οι δούλοι της Κούβας έκαναν μια σειρά από επαναστάσεις με επίκεντρο κυρίως τις φυτείες των λευκών ιδιοκτητών τους. Οι επαναστάσεις, αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης και των άθλιων συνθηκών διαβίωσης, οδήγησαν σε μεγάλες καταστροφές και αιματοχυσία.  Η σύγχρονη Κουβανή  ζωγράφος Λίλι Μπέρναρντ απεικονίζει ένα επαναστατικό επεισόδιο στην φυτεία Triunvirato (1843-44). Η σκλάβα Carlota Lucumi με αφρικανική καταγωγή, που έγινε γνωστή και ως Negra Carlota,  ήταν από τους ηγέτες της  εξέγερσης στη φυτεία. Με την δράση της και τον θάνατό της (σκοτώθηκε το 1844) υπερέβη τα στερεότυπα της εποχής της όχι μόνο για τους μαύρους σκλάβους αλλά και για τις γυναίκες συνολικά και έγινε ένα από τα επαναστατικά σύμβολα της σύγχρονης Κούβας. Η εμφανής αναφορά της ζωγράφου στον κλασικό πίνακα του Ευγ. Ντελακρουά "Η ελευθερία οδηγεί τον λαό", έχει εδώ και μια ισχυρή διάσταση που αφορά στη γυναικεία απελευθέρωση.

https://www.saatchiart.com/art/Painting-Carlota-Leading-the-People-after-Eugene-Delacroix-s-Liberty-Leading-the-People-1830-2011-Oil-on-Canvas-60-x72/6
https://en.wikipedia.org/wiki/Carlota_(rebel_leader)

# data[].attributes.headline
Boris Chaliapin (1904-1979), Portrait of Mohandas Karamchand Gandhi (Ποτραίτο του Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι)– για το περιοδικό “Time” (30 Ιουνίου, 1947)

# data[].attributes.subject
Boris Chaliapin (1904-1979), Portrait of Mohandas Karamchand Gandhi (Ποτραίτο του Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι)– για το περιοδικό “Time” (30 Ιουνίου, 1947)

# data[].attributes.body
Ο Μοχάντας Καραμτσάντ Γκάντι (1869-1948) ήταν Ινδός πολιτικός, στοχαστής και επαναστάτης ακτιβιστής. Υπήρξε η κεντρική μορφή του εθνικού κινήματος για την ινδική ανεξαρτησία απέναντι στην Βρετανική αποικοκρατία. Υπήρξε επίσης εμπνευστής της μεθόδου της παθητικής αντίστασης (μη χρήση βίας) απέναντι στους καταπιεστές. Η διδασκαλία του επηρέασε το διεθνές κίνημα για την ειρήνη και, μαζί με τον ασκητικό βίο του, συνέτειναν στο να καταστεί παγκόσμιο σύμβολο και ορόσημο της φιλοσοφικής και κοινωνικοπολιτικής διανόησης του 20ου αιώνα. Έγινε ευρύτερα γνωστός με την προσωνυμία Μαχάτμα, που φέρεται να του απέδωσε στα 1915 ο Ινδός νομπελίστας ποιητής και φιλόσοφος Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ και στα σανσκριτικά (αρχαία Ινδικά) σημαίνει "Μεγάλη Ψυχή"

# data[].attributes.headline
Luc Tuymans (1958- ), Lumumba, 2000  / Tshimuba Kanta Matulu (1947 - 1981 ;), Zaire Independent (ανεξάρτητο Ζαίρ), 1972

# data[].attributes.subject
Luc Tuymans (1958- ), Lumumba, 2000  / Tshimuba Kanta Matulu (1947 - 1981 ;), Zaire Independent (ανεξάρτητο Ζαίρ), 1972

# data[].attributes.body
Το 1960 ο Πατρίς Λουμούμπα (1925-1961) έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός του ανεξάρτητου Κονγκό. Στον λόγο που εκφώνησε στις 30 Ιουνίου 1960, παρουσία του Βέλγου βασιλιά Μποντουέν, επιτέθηκε κατά της αποικιοκρατίας και των εγκλημάτων του Βελγικού κράτους που επιφύλαξαν στον λαό του «μοίρα χειρότερη και από το θάνατο». Πολύ σύντομα, οι διαρκείς παρεμβάσεις του Βελγίου στο νέο κράτος προκάλεσαν εμφύλιο πόλεμο και οδήγησαν τον Λουμούμπα να προσεταιριστεί τη Σοβιετική Ένωση. Ο Λουμούμπα ανατράπηκε από στρατιωτικό πραξικόπημα οργανωμένο από Η.Π.Α. και Βέλγιο και εκτελεσμένο από τον συνταγματάρχη Μομπούτου ο οποίος εγκαθίδρυσε μακροχρόνια δικτατορία (1960-1998). Ο Λουμούμπα φυλακίστηκε, παραδόθηκε στους αντιπάλους του και εκτελέστηκε μετά από βασανιστήρια. Από τότε, αποτελεί το κατεξοχήν σύμβολο του αντιαποικιακού αγώνα σε ολόκληρη την Αφρική.

Στα δύο πορτραίτα του, απεικονίζονται δυο διαφορετικές, αν και όχι αντίθετες, οπτικές του: η ευρωπαϊκή (η εικόνα ενός ευγενούς, αξιοπρεπούς πολιτικού) και η αφρικανική (ένας ιδεαλιστής, εμπνευσμένος ηγέτης που καταγγέλλει την αποικιοκρατία και τα βασανιστήρια του λαού του, στον ιστορικό λόγο της 30ης Ιουνίου 1960).

Πατρίς Λουμούμπα 1925-1961, Ο εθνικός ήρωας του Κονγκό

θύματα θηριωδιών στο Κονγκό

λόγος του Patrice Lumumba στην επέτειο Ανεξαρτησίας του Κονγκό

# data[].attributes.headline
ΟΙ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΩΣ Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

# data[].attributes.subject
ΟΙ ΑΠΟΙΚΙΕΣ ΩΣ Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

# data[].attributes.headline
Paul Gauguin (1848-1903), Road in Tahiti (Δρόμος στην Ταϊτή), 1891 

# data[].attributes.subject
Paul Gauguin (1848-1903), Road in Tahiti (Δρόμος στην Ταϊτή), 1891 

# data[].attributes.body
Το 1891, ο Γκογκέν, ιδρυτής του καλλιτεχνικού ρεύματος του πριμιτιβισμού (=κίνημα της Δυτικής τέχνης που δανείζεται οπτικές φόρμες από μη Δυτικούς ή προϊστορικούς λαούς), ταξίδεψε στην Ταϊτή για να βρει τον επίγειο  παράδεισο όπου θα μπορούσε να ζήσει "με έκσταση, γαλήνη και Τέχνη, μακριά από τον αγώνα των Ευρωπαίων για χρήματα". Μια εικόνα του παραδείσου αυτού - που ήταν και παράδεισος πολλών Δυτικών - μας δίνει στον πίνακά του αυτό.

Όμως η Ταϊτή, όπως και όλη η Πολυνησία, μοιρασμένη ανάμεσα σε Ευρωπαίους και Αμερικανούς, είχε επηρεαστεί βαθιά από τους κατακτητές της και ο εξωτικός τρόπος ζωής έτεινε πια να εγκαταλειφθεί. Άλλωστε, ήδη από τον 18ο αιώνα, τα 2/3 του πληθυσμού της είχαν πεθάνει εξαιτίας ευρωπαϊκών ασθενειών ενώ η θρησκεία τους είχε σχεδόν εξαφανιστεί εξαιτίας της δράσης χριστιανών και μορμόνων ιεραποστόλων.

http://www.galleryintell.com/artex/nafea-fas-ipoipo-will-marry-paul-gauguin/

# data[].attributes.headline
Paul Gauguin (1848-1903), Nafea faa ipoipo -When Will You Marry? (Πότε θα παντρευτείς;), 1892

# data[].attributes.subject
Paul Gauguin (1848-1903), Nafea faa ipoipo -When Will You Marry? (Πότε θα παντρευτείς;), 1892

# data[].attributes.body
Επίπεδες μορφές, έντονα χρώματα και παραμορφωμένη προοπτική είναι βασικά στοιχεία της ζωγραφικής του πριμιτιβισμού που πρέσβευε ο Γκογκέν. Εδώ, απεικονίζει δύο γυναίκες, οι οποίες εμφανίζονται και σε άλλες του δουλειές. Η μία, σε πρώτο πλάνο, φορά μια παραδοσιακή ταϊτινή φορεσιά και η άλλη, στο φόντο, ένα ιεραποστολικό φόρεμα. Αυτή η αντίθεση στο ντύσιμο υποδηλώνει τις βαθιές αλλαγές που είχε γνωρίσει η Ταϊτή την εποχή που ο ζωγράφος έμεινε εκεί. Η πρώτη γυναίκα φορά στο αυτί ένα λευκό λουλούδι - πιθανόν ένα σημάδι που δηλώνει ότι ψάχνει για σύζυγο.
Η ιστορικός τέχνης Nancy Mowll Mathews έγραψε για τον Γκογκέν ότι "απεικόνιζε τους Ταϊτινούς να ζουν μόνο για να τραγουδούν και να κάνουν έρωτα. Έτσι εξηγείται πώς πήρε τα χρήματα από τους φίλους του και κέντρισε το ενδιαφέρον του κοινού για την περιπέτειά του. Όμως, φυσικά, γνώριζε την αλήθεια που ήταν ότι η Ταίτή ήταν ένα αδιάφορο νησί με μια διεθνή, δυτικοποιημένη κοινότητα "

http://www.galleryintell.com/artex/nafea-fas-ipoipo-will-marry-paul-gauguin/

# data[].attributes.headline
Augustus John (1878-1971), Colonel T.E. Lawrence (Συνταγματάρχης Τ.Ε. Λόρενς), 1919

# data[].attributes.subject
Augustus John (1878-1971), Colonel T.E. Lawrence (Συνταγματάρχης Τ.Ε. Λόρενς), 1919

# data[].attributes.body
Ευρύτερα γνωστός ως "Λόρενς της Αραβίας", ο Βρετανός T.E. Lawrence (1888-1935, αρχαιολόγος, διπλωμάτης, στρατιωτικός και συγγραφέας) έγινε διάσημος για την δράση του στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-18). Ήταν ο στρατιωτικός σύνδεσμος μεταξύ Βρετανών και Αράβων επαναστατών κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1916-18). Ο Λόρενς βρήκε έναν προσωπικό παράδεισο και υπαρξιακό προορισμό στην αραβική έρημο. Ενστερνίστηκε και υποστήριξε το αίτημα ανεξαρτησίας των Αράβων και το 1919 ενήργησε ως σύμβουλος και διερμηνέας του φίλου του εμίρη Φεϊζάλ στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού.  Τελικά, μετά τον πόλεμο, η  δέσμευση της Αντάντ  περί αραβικής ανεξαρτησίας δεν τηρήθηκε και η περιοχή μοιράστηκε σε ζώνες επιρροής ανάμεσα σε Βρετανία και Γαλλία - μια μορφή αποικιοκρατικής κυριαρχίας. Ο Φεϊζάλ κατόρθωσε να γίνει βασιλιάς του Ιράκ.

http://www.tate.org.uk/art/artworks/john-colonel-t-e-lawrence-n03566

# data[].attributes.headline
Ο Τ.Ε. Λόρενς την επ

# data[].attributes.body
Ο Τ.Ε. Λόρενς την εποχή των αραβικών περιπετειών του (1916-18)

# data[].attributes.headline
ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ: ΟΝΕΙΡΟ Ή ΕΦΙΑΛΤΗΣ;

# data[].attributes.subject
ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ: ΟΝΕΙΡΟ Ή ΕΦΙΑΛΤΗΣ;

# data[].attributes.headline
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947 

# data[].attributes.subject
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947 

# data[].attributes.body
Στο "'Όνειρο...", εκατοντάδες χαρακτήρες από 400 χρόνια ιστορίας του Μεξικού συγκεντρώνονται για μια βόλτα στο μεγαλύτερο πάρκο του Μεξικού. Αλλά τα πολύχρωμα μπαλόνια, οι άψογα ντυμένοι επισκέπτες και οι μικροπωλητές δεν μπορούν να κρύψουν τη σκοτεινή πλευρά αυτού του ονείρου: μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε μια οικογένεια γηγενών και έναν αστυνομικό, ένας άνθρωπος που πυροβολεί στο κεφάλι έναν άλλο άνθρωπο (τη στιγμή που τον ποδοπατά ένα άλογο), αψιμαχίες και αναταραχή, υψωμένα όπλα και λάβαρα, ένας απειλητικός σκελετός που χαμογελάει στον θεατή. Τι είδους όνειρο ή εφιάλτης είναι αυτό;

Η καταπιεστική κυριαρχία της ισπανόφωνης ελίτ υπό την δικτατορική εξουσία του Πορφύριο Ντίαζ (1876-1880 και 1884-1911), διαδέχτηκε την παλαιά Ισπανική αποικιοκρατία τον 19ο αιώνα και είναι στο επίκεντρο αυτής της σουρεαλιστικής, μεγαλόπνοης τοιχογραφίας.

https://www.khanacademy.org/humanities/ap-art-history/later-europe-and-americas/modernity-ap/a/rivera-dream-of-a-sunday-afternoon-in-alameda-central-park

# data[].attributes.body
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947  - λεπτομέρεια 1

Ο χαμογελαστός σκελετός στο κέντρο της σύνθεσης / αριστερά και λίγο πίσω του, η διάσημη ζωγράφος Φρίντα Κάλο, μούσα του Ριμπέρα, ακουμπά προστατευτικά το χέρι της στον ώμο ενός παιδιού -  που είναι ο ίδιος ο ζωγράφος.

# data[].attributes.body
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947  - λεπτομέρεια 2

# data[].attributes.body
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947  - λεπτομέρεια 3

# data[].attributes.body
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947  - λεπτομέρεια 4

# data[].attributes.body
Diego Rivera (1886-1957), Dream of a Sunday Afternoon in Alameda Central Park -mural (Όνειρο ενός κυριακάτικου απογεύματος στο Κεντρικό Πάρκο της Αλαμέντα - τοιχογραφία), 1947  - λεπτομέρεια 5