# data[].attributes.body
Beste lezers,

Leuk dat jullie mijn blog lezen! In mijn blog zal ik jullie meer vertellen over het boek dat ik deze vakantie heb gelezen. Het boek heet Niemand ziet het en is geschreven door Dolf Verroen & Charlotte Dematons. De eerste druk van dit boek was in 2019. Het boek is een roman en het gaat over een jongetje genaamd Victor, dat van zichzelf weet dat hij homo is, maar hij durft het tegen niemand te zeggen (p. 1). Dit boek is in het ik-perspectief geschreven, dat vind ik zelf heel fijn lezen. Verder vond ik dit boek ook makkelijk doorlezen, omdat de hoofdstukken kort waren (pp. 23-24). Makkelijk doorlezen is voor mij iets wat mijn leeservaring beter maakt.

# data[].attributes.body
Het hoofdpersonage uit mijn boek heet Victor, een net jongetje met een bril en nette kleren. Maar er is iets dat niemand ziet. Hij is homo. Hij durft er niet over te praten. Zijn vader wil dat hij naar het gymnasium gaat, want dan is hij de eerste in de familie die een hoge opleiding doet. Lukt hem dit wel? Meester Maas twijfelt hierover, want hij kan het wel maar wil eigenlijk niet. Hier lees je dat. “Natuurlijk wist ik dat ik homo was, maar ik durfde er met niemand over te praten. Niet met mijn vader en moeder, niet met meester Maas en al helemaal niet met mijn klasgenoten. …. Meester Maas wist niet wat hij met ons aan moest. …. Maar zijn vader, die notaris was, wilde dat hij naar het gymnasium ging. Mijn vader wilde dat ook. “Victor kan goed leren, het kan best.” “Maar hij moet het ook willen,” zei meester Maas. “Hij zit de halve dag te dromen en als hij niet droomt, zit-ie te kletsen. Hij zou het kunnen, maar hij kan zijn aandacht niet bij zijn werk houden. Volgens mij is hij absoluut niet geschikt voor zo’n zware opleiding.” …. De eerste geleerde in de familie leek me wel wat. Maar ik was homo. Wat moet je dan?” (pp. 9-10)

# data[].attributes.body
Victor gaat naar het huis van een meisje genaamd Thea. Om haar zogenaamd bijles te geven. Het was bloedheet. (p. 100) Thea rende naar de vijver in het bos en nam Victor mee. (p. 100) Victor was er al bang voor, want die vijver was een beruchte vrijplaats. Ter uitzondering was er niemand. (p. 100) Ze gingen samen in het gras liggen. Victor vond het spannend en griezelig tegelijk. (p. 101) Ze begonnen te zoenen. (p. 101)

# data[].attributes.body
Het verhaal van het boek speelt zich af in 1947, twee jaar na de tweede wereldoorlog dus. De vertelde tijd is ongeveer vier maanden, want Victor moet een nieuwe school uitzoeken en daarvoor komt hij op school voor gesprekken. Het hele proces van het uitzoeken van een nieuwe school duurt ongeveer vier maanden. Het verhaal is in chronologische volgorde en heeft dus ook geen flashbacks en flashforwards. De verteltijd van het boek is honderdzeven pagina’s.

# data[].attributes.body
Beste lezers,

Wat ben ik blij dat jullie mijn blog over het boek Niemand ziet het hebben gelezen! Het was echt een eer om dit blog voor jullie te schrijven. Dus nogmaals bedankt voor het lezen. En vergeet niet, lees dit boek!