# data[].attributes.body
In circa 1850 tot 1940 was de eerste feministische golf met aan het hoofd de Suffragettes. Deze vrouwen strijden voor onder andere stemrecht en educatierecht voor vrouwen. De die ze droegen bij protesten waren paars, groen en wit. Uit stukjes rest textiel konden vrouwen uit alle standen rosettes en sjerpen maken om te dragen op hun kleding om de protesten te steunen.

# data[].attributes.body
Textiel en handwerken zijn media die al vanaf het begin van de mensheid worden gebruikt. Omdat ze een lange en rijke geschiedenis hebben word hier veel mee gespeeld in de kunst. Het medium zelf verteld al een verhaal en roept al associaties op. Zodra je die associaties en verwachtingen gaat contrasteren kom je eigenlijk in opstand tegen de norm. Daarom nodigt dit medium zo uit tot protest.

# data[].attributes.body
Kunstenaar Emmeline de Mooij en theater regisseur Margreet Sweerts hebben samen De Feministische Handwerkpartij opgestart als kunstproject. Hun missie is om meer aandacht te brengen voor handwerk omdat het stille protest van zorgvuldig hand en repareer werk te vaak over het hoofd word gezien. Ze maken performance art en organiseren lezingen. Ook willen ze brei avonden organiseren in vergaderzalen van vervuilende multinationals zoals Shell. Want: 'Wij willen herstel bewerkstelligen van de verstoorde relatie tot onze directe omgeving en van een beschadigde wereld in zijn geheel'

# data[].attributes.body
Toen in 2016 Trump aan de macht kwam als president werden er zo veel van deze mutsen gebreid en gehaakt dat er in sommige steden een tekort aan roze wol kwam. Deze mutsen beeldde de schaamlippen van een vrouw uit en waren een manier voor personen die slecht ter been waren om toch bij te dragen aan protesten. Trump is al lange tijd controversieel vanwege onder andere vrouwonvriendelijke uitspraken.

# data[].attributes.body
In 1800 was borduren een verwachte ambacht van vrouwen. Maar door de creativiteit die je er in kwijt kan werd het ook een manier om je mening door te geven. Zoals het voorbeeld hierboven waarin Patty haar ongenoegen uit in het medium wat ze haatte.

# data[].attributes.body
Onder het dak van artez heeft  Craft Council Nederland en Fashion Design in 2021 'The Linnen Project' opgestart. het is een kunstzinnig onderzoek naar kleinschalig en duurzaam geproduceerd textiel. Is dat nog mogelijk? Dit onderzoek loopt tot op de dag van vandaag.

# data[].attributes.headline
Het belang van context binnen textiel kunst

# data[].attributes.subject
Het belang van context binnen textiel kunst

# data[].attributes.body
Het zal de oplettende kijker niet ontgaan zijn dat het mode beeld op dit moment vol zit met low-rise spijkerbroeken, grote haarspelden en kleine handtasjes. Hetzelfde wat populair was in de jaren 90. Mode herhaalt zich. We kijken terug het verleden in en laten ons inspireren door wat we zagen. Helaas is geschiedenis zelden onschuldig en als we de context van de tijdsperiode waaruit we ons laten inspireren niet kennen, hebben we de kans dat we ook de fouten van vroeger herhalen.

Dit brengt mij bij de afbeelding hierboven. Lady Curzon was de vrouw van de heerser over India. In de tijd dat India een Engelse kolonie was, van 1858 tot 1947. In die periode zijn er 3 Delhi Burbar geweest, dit waren kroningen van de Britse vorsten en momenten om de kolonie er aan te herinneren onder wie ze vielen en hoeveel rijkdom de Britten hadden. Deze jurk bestaat uit panelen die volledig met de hand in India van glazen kralen zijn voorzien. Vervolgens zijn deze panelen naar Parijs vervoerd om er een jurk van te maken die  het Europese mode silhouet volgde. Het is een prachtig werk maar ook een pijnlijke herinnering aan een koloniaal verleden, bedoeld om te pronken met de rijkdom die uit India werd gehaald.

In 2001 besloot een youtuber bekend als Cathy Hay dat ze de jurk wilde recreëren. In 2020 dankzij de hulp van een ander youtuber kreeg het project veel bekijks en een kickstarter. Later hetzelfde jaar werd de weerstand tegen het opnieuw maken van een jurk die bedoeld was om de exploitatie van India te vieren zo groot, dat het project werd verlaten.

# data[].attributes.body
Ontsnappen aan de norm en het vieren van LHBTI+, dat is waar de voorstelling Queer Planet over ging. Het decoor bestond voor een groot deel uit doeken die het theater transformeerde tot een onbekend habitat, een andere planeet. Sacha Wiers ontwierp dit decoor om het publiek in een vreemde wereld te gooien. Net zoals queer mensen zich voelen wanneer ze in een hetro-normatieve wereld rondlopen.

# data[].attributes.headline
Protest kunst over het breken van de norm

# data[].attributes.subject
Protest kunst over het breken van de norm

# data[].attributes.body
Textiel is onderdeel van ons dagelijks leven, de gordijnen, de stoel waar je op zit, de tas die je draagt en de kleding aan je lijf. In al deze categorieën is er ruimte voor persoonlijke expressie, kunst en protest.
In 2022 zag ik in museum de Fundatie een collectie van kunstenaar Joyce Verheul. Zij zag hoe het medium textiel en kralenwerk vaak met vrouwelijkheid en zachtheid werd geassocieerd. Dus zij gebruikte juist dat vooroordeel om een statement te maken. Op haar wandtapijten laat zij de fragiliteit van mannelijke acteurs zien die op kistjes staan zodat ze boven hun vrouwelijke tegenspeler kunnen reiken. Uit roze satijn maakte ze een heel arsenaal aan vuurwapens en zeemijnen.
Dit zette me aan het denken: Op wat voor manieren kan textiel als protest worden ingezet? En maak je dan niet ook kunst?

# data[].attributes.body
Wat is een beter protest tegen fast fashion dan repareren? Dat moet ik misschien even uitleggen. Het concept van fast fashion is gebaseerd op snel maken, kort dragen en snel weggooien. Ontsnappen aan fast fashion kan eigenlijk niet, bijna alle kleding die commercieel beschikbaar is is fast fashion. In plaats van dat iedereen zich daarbij neer legt beginnen sommige mensen net als vroeger hun kleding te repareren. En is er een groep ontstaan die geinspireerd waren door Kintsugi, en en repareerde hun kleding met zichtbare stiksels in felle kleuren en contrasten. Hiermee maken ze een zichtbaar statement tegen fast fashion en voor duurzaamheid.

# data[].attributes.body
Rond 1900 was de norm van dans strak gechoreografeerd in tutu's en spitzen. Loïe beweegt met haar lijf een groot gewaad waar met lichten kleuren op worden geprojecteerd. Het textiel danst.

# data[].attributes.body
Beate Karlsson is een Zweedse mode ontwerper die op 2023 Milaan Fashion Week haar ontwerpen liet zien. Het begon met een losse hiel of een kapotte tas, maar langzaam viel de kleding steeds meer uit elkaar tot uiteindelijk de catwalk zelf ook uit elkaar viel. Deze catwalk combineerde mode met performance art om de saaiheid en zorgvuldigheid van merken aan het licht te brengen.

# data[].attributes.body
https://j-o-y-c-e.com/nl/blog/pr/interview-with-brabant-cultureel-atelierbezoek-textiele-kunst-van-joyce-overheul-heeft-een-politieke-lading/
https://www.heritagedaily.com/2021/06/unique-viking-textiles-found-in-womans-grave/139453
https://www.youtube.com/watch?v=SxMBhncKV9s
https://www.vam.ac.uk/articles/kimono
https://www.vox.com/the-goods/2019/3/25/18274743/visible-mending-sashiko-mending-fast-fashion-movement
https://www.hungertv.com/editorial/fashion-rigid-and-overly-serious-avavavs-beate-karlsson-says-it-doesnt-have-to-be-that-way/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Loie_Fuller
https://herhandsmyhands.wordpress.com/2021/09/24/the-peacock-dress-a-tale-of-white-womens-privilege-and-tears/
https://www.artez.nl/het-linen-project-1
https://www.vice.com/nl/article/m7eea8/handwerk-als-stil-maar-effectief-protest-een-h
https://blog.plover.com/misc/samplers.html#fn3
https://nl.wikipedia.org/wiki/Suffragette

# data[].attributes.body
Joyce is een moderne beeldende kunstenaar die zich de laatste 5 jaar is gaan focussen op textielwerk. Een van haar interessantste werken vind ik de Soft Series: een serie wapens die met geweld worden geassocieerd gemaakt in een medium, textuur en kleur die juist zachtheid oproept. Juist met dat contrast tussen het medium en het onderwerp gaat de kijker nadenken over beide kanten van dat contrast.

# data[].attributes.body
Grafheuvels hebben ons door de jaren heen een goed beeld gegeven van wat voor textiel mensen vroeger droegen. Alle genders werden met textiele giften begraven. Textiel voor de industriële revolutie werd met de hand gemaakt dat was tijdrovend werk wat het materiaal erg duur maakte.

# data[].attributes.body
Binnen deze periode beginnen we veel gebruik van kleur te zien, en dit begint ook status aan te geven. Als je rijk was kon je de diepgroene stoffen betalen die met het eerste verfbad waren meegegaan. Maar als je arm was droeg je de lichtgroene stoffen die de laatste restje pigment meekregen.

# data[].attributes.headline
18e eeuw Milliners, Mantua makers en Tailors 

# data[].attributes.subject
18e eeuw Milliners, Mantua makers en Tailors 

# data[].attributes.body
Rond deze tijd veranderd de mode te snel om zelf je kleding nog te kunnen maken. Daarom ging je als man naar de tailor die vanuit platte patronen pakken maakte, en als vrouw naar de Mantua makers die de kleding op het lijf drapeerde. Voor alle hoede, sjaals en dergelijke accessoires kon je terecht bij de Milliner. Deze ambachten werden niet opgeschreven, dit was onderdeel van je ambacht beschermen. Toen deze ambacht steeds populairder werden en daarmee ook winstgevender zien we dat dit traditioneel vrouw gedomineerde werkveld nu langzaam word over genomen door mannen.

# data[].attributes.body
In de 18e eeuw werd de ambacht van textielwerk streng bewaakt door gildes. Tegenwoordig staat het internet vol met tutorials. Van hoe je een simpele rok maakt tot het haken van een dinosaurus. Op Instagram heeft de hashtag 'Crochet' 47 miljoen berichten. Haken is niet alleen meer voor oude vrouwen, een gothic tiener laat trots een zwart-rode omslagdoek zien naast een filmpje van een middelbare man die een steek demonstreert. De influencers zijn de leermeesters van nu.

# data[].attributes.body
Toen in oorlogstijden de industrie faalde werd er weer terug gegrepen naar zelf maken in plaats van uitbesteden. Uit noodzaak werd her gedragen en gerepareerd. Fabrikanten van meelzakken zagen dat sommige gezinnen de zakken gebruikten voor kussenslopen of zelfs kleding en printten fleurige motieven op de stof. In augustus 1941 plaatste iemand diens was op zo'n manier dat de Nederlandse vlag verscheen. Deze heeft trots in de wind van een bezet Nederland gewapperd.