# data[].attributes.headline
การปฐมพยาบาลเบื้องต้นเมื่อโดนแตนต่อย

# data[].attributes.subject
การปฐมพยาบาลเบื้องต้นเมื่อโดนแตนต่อย

# data[].attributes.body
1. ใช้เทปกาวใสปิดแล้วดึงเหล็กในออกหรือใช้สันมีด, ขอบบัตรเครดิต เขี่ยออก แล้วล้างแผลด้วยน้ำสบู่

2. ใช้น้ำแข็งหรือน้ำเย็นประคบ ลดบวม

3. รับประทานยาพาราเซตามอล ถ้ามีอาการปวดมาก

4. รับประทานยาแก้แพ้ เช่น Chlprpheniramine, Loratadine เมื่อมีอาการแพ้

5. หากแพ้รุนแรง เช่น หายใจลำบาก หน้ามืดเป็นลม คลื่นไส้อาเจียน ปวดท้องมาก ให้รีบเรียกรถพยาบาล 1669

650510444
นางสาวรวินันท์ นาห้วย

# data[].attributes.headline
การติดเชื้อโลน

# data[].attributes.subject
การติดเชื้อโลน

# data[].attributes.body
การติดเชื้อโลนนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับความสกปรกหรือการดูแลความสะอาดที่ไม่ดีพอ แต่เกิดจากการที่อยู่ใกล้ชิดกับผู้ที่เป็นโรค  โลนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบอยู่บริเวณขนหยาบ ดังนั้น สามารถพบได้ที่ขนที่หัวเหน่า  ขนรักแร้ ขนหน้าแข้ง ขนบริเวณท้อง ขนหน้าอก และเครา บางครั้งอาจพบที่ขนตาและขนคิ้ว  โลนชอบอยู่ติดกับร่างกายเพราะชอบอยู่ในที่ที่มีความอบอุ่นและดูดเลือดมนุษย์เป็นอาหาร แต่สามารถมีชีวิตนอกร่างกายได้นานถึง 24 ชั่วโมง โลนไม่สามารถกระโดดได้ แต่มันจะค่อยๆ คืบคลานไปตามขนและพื้นผิว ดังนั้นจึงสามารถติดต่อกันได้โดยการนอนเตียงเดียวกัน หรือการใช้ผ้าเช็ดตัวร่วมกัน
กมลวรรณ ฟองอ่อน 651910082

# data[].attributes.headline
มวนส่วนใหญ่สามารถบิน

# data[].attributes.body
มวนส่วนใหญ่สามารถบินได้แต่เป็นแค่ระยะทางสั้นๆและบินได้ไม่นาน แต่ถ้าพวกมันบินในขณะที่มีลมพัดพวกมันก็สามารถร่อนได้นานและไกลกว่าเดิมได้
651310108 ศิริภัสสร

# data[].attributes.body
ผึ้งหลวงเป็นผึ้งที่มีขนาดใหญ่ จึงสามารถบินไปหาอาหารได้ไกล บางครั้งรังหนึ่งอาจจะมีน้ำผึ้งถึง 15 กิโลกรัม แต่เนื่องจากพฤติกรรมของผึ้งหลวงจะชอบทำรังในที่โล่งแจ้งและอยู่ที่สูง ไม่ชอบให้ถูกรบกวน เราจึงไม่สามารถนำมาเลี้ยงได้ แต่ควรจะอนุรักษ์ให้มีอยู่ในธรรมชาติ

651610450 สาธิตา ธีระวงศนันท์

# data[].attributes.body
ลักษณะของเพลี้ยแป้งมีลำตัวเป็นข้อ ปล้อง รูปร่างกลมหรือยาวรี ส่วนหัวและขาอยู่ใต้ลำตัว มี 6 ขา ไม่มีปีก มีผงแป้งคลุมตัว ปากเป็นแบบดูดกิน ขยายพันธุ์ได้ทั้งโดยการใช้เพศและไม่ใช้เพศ (Thelytokous parthenogenesis) ซึ่งเพศเมียไม่จำเป็นต้องได้รับการผสมพันธุ์จากเพศผู้ มีทั้งประเภทออกลูกเป็นไข่ (Oviparous) หรือออกลูกเป็นตัว (Viviparous)

ไข่ เพลี้ยแป้งมีไข่เป็นฟองเดี่ยว สีเหลืองอ่อน ยาวรี บรรจุอยู่ในถุงไข่ซึ่งมีเส้นใยคล้ายสำลีหุ้มไว้

ตัวอ่อน เพลี้ยแป้งมีตัวอ่อนสีเหลืองอ่อน ตัวยาวรี ตัวอ่อนวัยแรก (Crawlers) เคลื่อนที่ได้ มีการลอกคราบ 3 – 4 ครั้ง

ตัวเต็มวัย เพศเมีย มีลักษณะลำตัวค่อนข้างแบน บนหลังและด้านข้างมีขนปกคลุมมาก ชนิดวางไข่จะสร้างถุงไข่ไว้ใต้ท้อง มีลักษณะเป็นเส้นใยคล้ายสำลีหุ้มไว้อีกชั้นหนึ่ง ส่วนชนิดออกลูกเป็นตัวลำตัวป้อม กลมรี ส่วนหลังและด้านข้างมีแป้งเกาะ เพศผู้ มีปีก 1 คู่ ลักษณะคล้ายแตนหรือแมลงหวี่ ขนาดเล็กกว่าเพศเมีย

การดำรงชีวิต ดูดกินน้ำเลี้ยงจากพืช เพลี้ยแป้งมักอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ปกติทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัย สามารถเคลื่อนไหวได้บ้าง แต่จากลักษณะการกินและการทำลายพืช จึงมักเห็นอยู่นิ่งไม่ค่อยเคลื่อนที่

650810136 ญาณิศา กันใจ

# data[].attributes.body
ชอบมาดูดกินเลือดและน้ำเหลือง บนเเผลที่ผิวหนัง ทำให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคดข้าสู่บาดแผลเกิดเป็นแผลเรื้อรังที่รักษาไม่หายขาดได้

650810136 ญาณิศา กันใจ

# data[].attributes.headline
การถอดรูปสมบูรณ์แบบของแมลง

# data[].attributes.subject
การถอดรูปสมบูรณ์แบบของแมลง

# data[].attributes.body
การถอดรูปในลักษณะนี้มักพบได้ในกลุ่มแมลงที่มีวิวัฒนาการสูงวงจรชีวิตมีการพัฒนาการในระยะต่างๆ ที่สำคัญรวม 4 ระยะ คือ ระยะไข่  ระยะตัวอ่อนหรือ หนอน    ระยะดักแด้    ระยะตัวเต็มวัย    แมลงบางชนิดในกลุ่ม นี้เป็นแมลงที่ไม่มีปีก   แต่แมลงส่วนใหญ่มักมีปีกและมีการเจริญของปีกเกิดขึ้นภายใน (endoterygote) ระยะ ตัวอ่อนหรือตัวหนอนตัวหนอนเรียกว่า larva  ตัวหนอนมักไม่มีตารวมและหนวดมักเสื่อม  ลำตัวภายนอกไม่ ปรากฏร่องรอยใดที่จะ เจริญเป็นปีก  พัฒนาการของปีก เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ตัวหนอนยังอยู่ในวัยต้นๆ โดยพัฒนาจาก กลุ่มเซลล์ที่เรียกว่า maginal discs (buds)

สุชาพิชญ์ ตาจุมปา 641610485

# data[].attributes.headline
แมลงหางดีด (Springtails)Order Collembolaการเจริญเติบโต : Ametamorphosisตัวอ่อน : ลำตัวอ่อนนุ่ม มีขนาดเล็กลำตัวยาว 3-5 มิลลิเมตร อาจมีรูปร่างยาว มองเห็นปล้องชัดเจนหรือมีรูปร่างกลมไม่เป็นปล้อง มีโครงสร้างพิเศษที่เรียกว่า คอลโลฟอร์(Collophore) ที่มีลักษณะคล้ายท่อที่อยู่ใต้ส่วนท้องปล้องแรก ทำหน้าที่รักษาสมดุลของน้ำและเกลือแร่ในรางกาย บริเวณใต้ส่วนท้องปล้องที่ 4 มีอวัยวะที่ช่วยสำหรับดีดตัวทำให้กระโดดได้ เรียกว่า เฟอร์คิวล่า (Furcula) ซึ่งขณะพักส่วนนี้จะพับไปทางข้างหน้าใต้ส่วนท้อง อวัยวะสำหรับการดีดตัวนี้จะถูกยึดให้อยู่กับที่ด้วยอวัยวะที่มีชื่อว่า Tenaculumบนท้องปล้องที่ 3ตัวเต็มวัย : คล้ายตัวอ่อน ไม่มีปีกอาหาร : กินซากพืช เห็ดรา และแบคทีเรียข้อมูลทั่วไป : สมาชิกส่วนใหญ่ของแมลงหางดีดอาศัยบนบก อาศัยอยู่ในดินชื้นมีบางชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้น้ำหรือบริเวณผิวน้ำ

# data[].attributes.subject
แมลงหางดีด (Springtails)Order Collembolaการเจริญเติบโต : Ametamorphosisตัวอ่อน : ลำตัวอ่อนนุ่ม มีขนาดเล็กลำตัวยาว 3-5 มิลลิเมตร อาจมีรูปร่างยาว มองเห็นปล้องชัดเจนหรือมีรูปร่างกลมไม่เป็นปล้อง มีโครงสร้างพิเศษที่เรียกว่า คอลโลฟอร์(Collophore) ที่มีลักษณะคล้ายท่อที่อยู่ใต้ส่วนท้องปล้องแรก ทำหน้าที่รักษาสมดุลของน้ำและเกลือแร่ในรางกาย บริเวณใต้ส่วนท้องปล้องที่ 4 มีอวัยวะที่ช่วยสำหรับดีดตัวทำให้กระโดดได้ เรียกว่า เฟอร์คิวล่า (Furcula) ซึ่งขณะพักส่วนนี้จะพับไปทางข้างหน้าใต้ส่วนท้อง อวัยวะสำหรับการดีดตัวนี้จะถูกยึดให้อยู่กับที่ด้วยอวัยวะที่มีชื่อว่า Tenaculumบนท้องปล้องที่ 3ตัวเต็มวัย : คล้ายตัวอ่อน ไม่มีปีกอาหาร : กินซากพืช เห็ดรา และแบคทีเรียข้อมูลทั่วไป : สมาชิกส่วนใหญ่ของแมลงหางดีดอาศัยบนบก อาศัยอยู่ในดินชื้นมีบางชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้น้ำหรือบริเวณผิวน้ำ

# data[].attributes.body
630610315 ณมรรษพล สุขดี

# data[].attributes.headline
คนที่ไม่ควรกินแมลง

# data[].attributes.subject
คนที่ไม่ควรกินแมลง

# data[].attributes.body
เด็กเล็ก ผู้ป่วยภูมิแพ้ หอบ
640110568 พัชราภา ผดุงเลิศ

# data[].attributes.headline
แมลงช่วยลดระดับนํ้าตาลในเลือด

# data[].attributes.subject
แมลงช่วยลดระดับนํ้าตาลในเลือด

# data[].attributes.body
เนื่องจากในเปลือกของแมลงจะมีไคตินซึ่งเป็นคาโบไฮเดรตเชิงซ้อนเมื่อเค้าสู่ร่างกายจะเปลี่ยนเป็นไคโตซานช่วยจับไขมันไม่ดี
640110568 พัชราภา ผดุงเลิศ

# data[].attributes.headline
 แมลงกลุ่มที่ไม่มีปีก  แตกต่างจากกลุ่มที่มีปีก  ตรงที่มันไม่มีปีกและการเจริญเติบโตของมันเป็นแบบเรียบง่าย  คือไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างในระหว่างการเจริญเติบโต (ametabolous)  แมลงในกลุ่มที่มีปีก  บางชนิดตัวเต็มวัยไม่มีปีก  กรณีนี้ได้รับการพิจารณาว่าได้พัฒนามาจากบรรพบุรุษของมันที่มีปีกมาก่อน   ในขณะที่กลุ่มแมลงที่ไม่มีปีกนั้นบรรพบุรุษของมันไม่เคยมีปีกมาก่อนเลยส่วนอก  (thorax)  ของแมลงกลุ่มที่ไม่มีปีก  มีการพัฒนาน้อยกว่าและส่วนท้อง  (abdomen)  มักมีส่วนยื่นคล้ายหนามหรือเดือย  ซึ่งไม่พบในแมลงเต็มวัยของกลุ่มที่มีปีก

# data[].attributes.subject
 แมลงกลุ่มที่ไม่มีปีก  แตกต่างจากกลุ่มที่มีปีก  ตรงที่มันไม่มีปีกและการเจริญเติบโตของมันเป็นแบบเรียบง่าย  คือไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างในระหว่างการเจริญเติบโต (ametabolous)  แมลงในกลุ่มที่มีปีก  บางชนิดตัวเต็มวัยไม่มีปีก  กรณีนี้ได้รับการพิจารณาว่าได้พัฒนามาจากบรรพบุรุษของมันที่มีปีกมาก่อน   ในขณะที่กลุ่มแมลงที่ไม่มีปีกนั้นบรรพบุรุษของมันไม่เคยมีปีกมาก่อนเลยส่วนอก  (thorax)  ของแมลงกลุ่มที่ไม่มีปีก  มีการพัฒนาน้อยกว่าและส่วนท้อง  (abdomen)  มักมีส่วนยื่นคล้ายหนามหรือเดือย  ซึ่งไม่พบในแมลงเต็มวัยของกลุ่มที่มีปีก

# data[].attributes.body
เจตน์ โคลล์เวอร์ 640610136

# data[].attributes.headline
ด้วงสาคู เป็นแมลงกินได้ มีการเพาะเลี้ยงกันมากในแถบจังหวัดภาคใต้ เป็นที่นิยมบริโภคทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ทั้งนี้เนื่องจากสามารถเพาะเลี้ยงง่าย เจริญเติบโตเร็วไม่ต้องดูแลเอาใจใส่มาก ขนาดของตัวหนอน ค่อนข้างโตมีน้้าหนักขายได้ราคาดี จึงคาดว่าเป็นแมลงเศรษฐกิจที่น่าสนใจทั้งในด้านการเพาะเลี้ยงซึ่งมีวงจรชีวิตสั้น และน้าไปบริโภคเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น   ภูพาน  หล้าสมศรี  630610607 

# data[].attributes.subject
ด้วงสาคู เป็นแมลงกินได้ มีการเพาะเลี้ยงกันมากในแถบจังหวัดภาคใต้ เป็นที่นิยมบริโภคทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ทั้งนี้เนื่องจากสามารถเพาะเลี้ยงง่าย เจริญเติบโตเร็วไม่ต้องดูแลเอาใจใส่มาก ขนาดของตัวหนอน ค่อนข้างโตมีน้้าหนักขายได้ราคาดี จึงคาดว่าเป็นแมลงเศรษฐกิจที่น่าสนใจทั้งในด้านการเพาะเลี้ยงซึ่งมีวงจรชีวิตสั้น และน้าไปบริโภคเช่นเดียวกับแมลงชนิดอื่น   ภูพาน  หล้าสมศรี  630610607 

# data[].attributes.headline
ประโยชน์ของแมลง

# data[].attributes.subject
ประโยชน์ของแมลง

# data[].attributes.body
แมลงทอดมีสารอาหารโปรตีนสูงเทียบเท่าจากการกินเนื้อสัตว์ ประมาณ30-60%
640110568 พัชราภา ผดุงเลิศ

# data[].attributes.body
แมลงสามง่ามสีเงิน ( Silverfish )
- ชื่อทางวิทยาศาสตร์ คือ Lepisma saccharina
- ลักษณะ

เป็นแมลงที่มีขนาดเล็กถึงกลาง ไม่มีปีก แต่มีหนวด ลำตัวสีเงินหรือสีเทา ส่วนหัวกว้างกว่าส่วนปลายและมีแพนหาง 3 เส้น ขา 3 คู่ เป็นแมลงที่รูปร่างไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่มีการเจริญเติบโตทั้งหมด 3 ระยะ คือ ไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัน วางไข่ตลอดทั้งปี ใช้เวลาในการเจริญเติบโตจากไข่สู่ตัวเต็มวัยประมาณ 3-4 เดือน

- ถิ่นอาศัย

แมลงสามง่ามมีทั้งแบบอาศัยอยู่ในบ้านและนอกบ้าน กินกระดาษ ผ้า และกาวเป็นอาหาร เป็นแมลงที่ไม่ชอบแสงสว่าง ออกหากินในเวลากลางคืน จึงมักพบได้ตามแหล่งที่มืดและเปียกชื้น เช่น ตามรูต่าง ๆ บริเวณที่เป็นรอยแตกหรือรอยร้าว หรือใต้กองสิ่งของต่าง ๆ อาทิ กองกระดาษ กองหนังสือ กองเศษไม้ ใต้เฟอร์นิเจอร์ ผ้า โดยเฉพาะผ้าไหม ผ้าฝ้าย และผ้าลินิน เพราะเป็นอาหารที่พวกมันชอบ ซึ่งสามารถสังเกตร่องรอยการทำลายของแมลงสามง่ามได้จากคราบสีเหลือง รูเล็ก ๆ ที่เป็นรอยกัด

- วิธีกำจัด

1. กับดักสำเร็จรูป

วิธีกำจัดแมลงสามง่ามที่ง่ายที่สุดก็คือ การใช้กับดักสำเร็จรูป ซึ่งจะมาพร้อมกับกาวเหนียว ๆ และอาหารล่อให้แมลงเข้าไปติด การใช้งานนั้นก็ไม่ยากแถมรวดเร็ว เพราะแค่แกะกับดักออกจากบรรจุภัณฑ์ แล้วนำไปวางไว้ในบริเวณที่มืดหรือที่ชื้น หรือจะวางไว้ในบริเวณที่เราเห็นแมลงสามง่ามบ่อย ๆ

2. ขวดแก้ว

นอกจากกับดักสำเร็จรูปแล้ว เรายังสามารถทำกับดักกำจัดแมลงสามง่ามเองได้ด้วย โดยให้นำเทปกาวมาพันรอบขวดแก้วตั้งแต่ก้นขวดจนถึงปากขวด จากนั้นก็ใส่ผงขนมปังลงไป เมื่อแมลงสามง่ามไต่ขวดเข้าไปกินเหยื่อ ก็ไต่กลับขึ้นมาไม่ได้อีก

3. หนังสือพิมพ์

อีกหนึ่งกับดักล่อแมลงสามง่ามที่เราสามารถทำเองได้ง่าย ๆ แค่นำหนังสือพิมพ์มาม้วน แล้วมัดยางที่ปลายม้วนทั้งสองฝั่ง จากนั้นนำไปจุ่มน้ำให้เปียกชื้น แต่ไม่ต้องแฉะ เสร็จแล้วก่อนนอนก็นำไปวางไว้รอบ ๆ บ้าน โดยเฉพาะบริเวณที่แมลงสามง่ามน่าจะอยู่ เท่านี้แมลงสามง่ามก็จะหลงกลเรา ออกมาหาความชื้นที่มันชอบ แล้วพอตอนเช้าก็ให้นำกระดาษไปทิ้งไกล ๆ แบบไม่ต้องแกะยางออก หรือไม่ก็จุดไฟเผาเพื่อความชัวร์ได้เลย

4. น้ำมันหอมระเหย

กลิ่นหอม ๆ ที่ใครต่อใครชอบนี่แหละ สามารถเอามากำจัดแมลงสามง่ามได้ โดยเฉพาะน้ำมันซีดาร์วูด (Cedarwood Essential Oil) กลิ่นเลมอน กลิ่นซิตรัส และกลิ่นลาเวนเดอร์ ด้วยการเทใส่ขวดสเปรย์ผสมกับน้ำเปล่า แล้วนำไปฉีดบริเวณที่มักจะมีแมลงออกมาวิ่ง หากสัปดาห์แรกยังพบเห็นอยู่ให้ฉีดซ้ำทุก ๆ 1 สัปดาห์

5. เครื่องเทศ

ส่วนอีกหนึ่งกลิ่นที่แมลงสามง่ามไม่ชอบเอามาก ๆ เลยก็คือ กลิ่นของเครื่องเทศต่าง ๆ เช่น อบเชย กานพลู กระวาน การบูร หรือเปลือกของผลไม้ที่มีกลิ่นซิตรัส เช่น ส้ม มะนาว แค่เพียงนำไปวางหรือโรยไว้ตามมุมต่าง ๆ ของบ้าน อาทิ กองหนังสือ ลังกระดาษ ขาตั้งเฟอร์นิเจอร์ รอบ ๆ จุดที่มีรูหรือรอยร้าว และมุมมืด เหล่าแมลงสามง่ามก็จะไม่กล้ามาวิ่งเล่นกัดกินของของเราอีก เพราะทนกลิ่นไม่ไหวนั่นเอง หรือหากไม่มีก็ใช้ลูกเหม็นแทนได้นะคะ

6. ดินเบาหรือเกลือ

ดินเบาถือเป็นศัตรูตัวฉกาจของแมลงหลาย ๆ ชนิด เพราะเมื่อแมลงสามง่ามกินดินเบาหรือเกลือเข้าไป ก็จะทำให้ร่างกายของพวกมันสูญเสียน้ำและค่อย ๆ ตายในที่สุด สามารถใช้กำจัดได้โดยนำอย่างใดอย่างหนึ่งโรยตามซอกมุมของบ้าน แล้วก็ค่อยรอเวลาเก็บกวาดซากทีหลัง

7. ผงกรดบอริก

ผงบอริกจะทำงานเช่นเดียวกับดินเบาคือ ทำให้ร่างกายของแมลงสูญเสียน้ำและค่อย ๆ ตายในที่สุด แต่ทั้งนี้ผงกรดบอริกเป็นอันตรายกับคนเช่นกัน ระหว่างที่ใช้ควรใส่ถุงมือและหน้ากากป้องกัน และใช้ระหว่างที่ไม่มีคนอยู่บ้านจะดีกว่า

- วิธีป้องกัน

1. ลดความชื้นในบ้าน

ความชื้น นอกจากจะทำให้เกิดเชื้อราในบ้านแล้ว ยังเป็นแหล่งที่อยู่ของแมลงสามง่ามด้วย ฉะนั้นวิธีป้องกันอันดับแรกคือการป้องกันไม่ให้เกิดความชื้น ซึ่งสามารถทำได้หลายวิธีโดยการติดตั้งพัดลมระบายอากาศในห้องน้ำ ติดตั้งเครื่องลดความชื้นในบ้าน ปิดผ้าม่านในห้องน้ำ ซ่อมก๊อกน้ำและท่อที่รั่วซึม ทำระบบระบายอากาศห้องใต้หลังคาและห้องใต้ดินให้ดี รวมถึงวางซิลิก้าเจลไว้ตามมุมและตู้ต่าง ๆ เพื่อช่วยลดความชื้นด้วย

2. รักษาความสะอาด

นอกจากนี้ถ้าหากเรารักษาความสะอาด ไม่ทำให้บ้านรก หมั่นปัด กวาด เช็ด ถู ดูดเอาสิ่งสกปรกและอาหารตกค้างออกให้เกลี้ยง ไม่ว่าจะเป็นพื้น พรม โซฟา ผนัง หรือเพดาน แล้วเก็บสมุดหนังสือต่าง ๆ เก็บเสื้อผ้าที่ไม่ใช้งานบ่อย ๆ นำไปใส่ไว้กล่องพลาสติก ใส่ลงในภาชนะที่มีฝาปิด ก็จะถือเป็นการกำจัดแหล่งอาหารสำคัญของแมลงสามง่าม และช่วยป้องกันแมลงบุกบ้านของเราได้

3. ซ่อมรอยแตกร้าวบนผนัง

สำหรับผนังที่มีรอยแตกร้าว รู สีหรือวอลเปเปอร์หลุดร่อน ก็ควรรีบซ่อมแซมให้เรียบร้อย พร้อมหมั่นดูแลผนังให้ดี ก็จะช่วยป้องกันไม่ให้แมลงสามง่ามเข้ามาสู่บ้านของเราได้แล้ว
4. เพิ่มแสงสว่างให้เพียงพอ

อีกหนึ่งวิธีช่วยป้องกันไม่ให้แมลงสามง่ามบุกบ้านก็คือการเพิ่มความร้อนและแสงสว่าง โดยให้เราปรับอุณหภูมิห้องให้สูงประมาณ 26 องศาเซลเซียสขึ้นไป เท่านี้ก็จะช่วยลดความชื้นในอากาศและป้องกันแมลงสามง่ามมาก่อกวนได้ง่าย ๆ แล้ว

จัดทำโดย ปทิตตา ตริไตรรัตน์ รหัสนักศึกษา 652110126

# data[].attributes.body
รูปร่าง/ลักษณะ ขนาด : ตัวเต็มวัยยาวประมาณ 15 มม. สี: ไข่สีขาวคล้ายสีครีม ตัวเต็มวัยหัวสีแดง อกสีส้ม พื้นผิว: ตัวเต็มวัยมีเส้นสีขาวพาดตามขางระหว่างอกกับหัว สามเหลี่ยมสันหลังดำ ปีกส่วนแข็งสีส้ม ปีกส่วนบางสีดำและมีจุดดำค่อนข้างกลมบนส่วนแข็งของปีกข้างละจุด หนวดและขาสีดำ ด้านล่างของลำตัวมีสีแดงปนส้ม มีเส้นสีขาวพาดตามขวางหลายเส้นตลอดลำตัว อาหาร: ทั้งตัวอ่อนและตัวเต็มวัยดูดกินน้ำเลี้ยงจากตา ยอด ใบอ่อน สมอฝ้าย และเมล็ดของฝ้าย นุ่น มะเขือมอญ กะหล่ำปลี น้ำเต้า กระเจี๊ยบ การให้ลูก: วางไข่เป็นกระจุกบนผิวหรือใต้ผิวดินเล็กน้อย หรือตามเศษหญ้าต่างๆ ไข่มีจำนวน 80-100 ฟอง, ตัวเต็มวัยจะวางไข่ไว้ตามผิวดินหรือเศษขยะ ไข่จะอยู่เป็นกลุ่ม ความยืนยาวของชีวิต: ระยะไข่ 6 วัน, ตัวอ่อนลอกคราบ 5 ครั้ง แต่ละครั้งห่างกันประมาณ 6-10 วัน, วงจรชีวิตจากไข่-ตัวเต็มวัยประมาณ 7 สัปดาห์, เป็นมวนตัวค่อนข้างโต ตัวเต็มวัยมีลักษณะลำตัวยาวประมาณ 15 มม. กว้าง 4.5 มม. หัวสีแดง ปีกแข็ง ส่วนหน้าสีส้ม มีจุดดำตรงกึ่งกลางข้างละจุด ส่วนปลายสีดำ ท้องสีแดงพาดขาว ตัวเต็มวัยจะวางไข่ไว้ตามผิวดินหรือเศษขยะ ไข่จะอยู่เป็นกลุ่ม ตัวอ่อนที่ฟักออกมาใหม่ๆ จะมีสีเหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นสีส้ม

# data[].attributes.body
ผีเสื้อ (ภาษาไทยถิ่นเหนือ: แมงก่ำเบ้อ) เป็นแมลงทุกชนิดในอันดับ เลพิดอปเทรา (Lepidoptera) มีวงชีวิตเริ่มแรกตั้งแต่ระยะไข่ ระยะหนอน ระยะดักแด้ ตราบจนระยะการเปลี่ยนสัณฐานเข้าสู่ระยะการโตเต็มวัยที่มีปีกหลากสีต้องตาผู้คน ในทางกีฏวิทยาการจัดจำแนกแมลงกลุ่มนี้จะใช้เส้นปีกในการจัดจำแนก

# data[].attributes.headline
ความสำคัญของแมลงหางหนีบ

# data[].attributes.subject
ความสำคัญของแมลงหางหนีบ

# data[].attributes.body
ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยแมลงหางหนีบเป็นแมลงห้ำที่ช่วยควบคุมประชากรของแมลงศัตรูพืชหลายชนิด เช่น เพลี้ยอ่อนชนิดต่างๆ หนอนเจาะลำต้นข้าวโพด  หนอนกระทู้ข้าวโพด  หนอนเจาะสมอฝ้าย  หนอนเจาะเปลือกลำต้นลองกอง หนอนกออ้อย  แมลงดำหนามมะพร้าว  ไข่และหนอนของด้วงกุหลาบ เป็นต้น  พบอาศัยทั่วไปในธรรมชาติ  เช่น ไร่ข้าวโพด ไร่อ้อย  สวนผลไม้  นอกจากนี้ยังพบตามแปลงปลูกผัก โดยเฉพาะพืชตระกูลกะหล่ำปลี

620510571 พงศกร กุลประดิษฐ

# data[].attributes.body
ในแมลงกลุ่มนี้ตัวอ่อนที่ฟักออกจากไข่  มีตารวมและรูปร่างคล้ายกับตัวเต็มวัยแต่จะยังไม่มีปีกรวมทั้งต่อม ผลิตเซลล์สืบพันธุ์ภายนอกบางชนิดที่ไม่มีปีก จะไม่มีการถอดรูปเหมือนเช่นที่พบในแมลง กลุ่มแรก   ส่วนทีมี ปีกจะมีการพัฒนาของปีกเกิดขึ้นภายนอก (exoterygote)   ตัวอ่อนจะมีการลอกคราบ หลายครั้ง  ต่อมาจะเริ่ม ปรากฏตุ่มปีก (wing pads) ขึ้นที่บริเวณด้านหลังของอกปล้องที่สองและสามปล้องละ 1 คู่  หลังจากมีการ ลอกคราบอีกหลายครั้ง ตุ่มปีกเหล่านั้นจะค่อยๆเจริญกลายเป็นปีกที่ สมบูรณ์เมื่อแมลงเปลี่ยนไป เป็นตัวเต็มวัย   ทั้งแมลงตัวอ่อนและตัวเต็มวัยอาจอยู่ในสภาวะแวดล้อมและมีพฤติกรรม การกินอาหารที่เหมือน หรือแตกต่าง กัน   ก็ได้  แมลงตัวอ่อนที่อาศัยอยู่บนบกเรียกว่า nymph แมลงตัวอ่อนที่อาศัยอยู่ในน้ำเรียกว่า niad ซึ่งมีเหงือก และรยางค์อีกหลายอย่างเพื่อช่วยในการดำรงชีวิตอยู่ในน้ำ  (resting or pupal stage) สามารถแบ่งได้เป็น 2 กลุ่ม คือ

1) กลุ่มแมลงที่มีระยะตัวอ่อนอยู่ในน้ำ  มีอยู่เพียง 3 อันดับ คือ Odonata, Ephemeroptera, และ Plecoptera
2) กลุ่มแมลงที่มีระยะตัวอ่อนอยู่บนบก พบรวมทั้งสิ้น  14 อันดับ คือ Phasmada, Isoptera, Blattaria, Grylloblattaria, Othoptera, Mantodae, Dermaptera, Embiidina, Phthiraptera, Zoraptera, Psocoptera, Hemiptera, Homoptera, และ Thysanoptera

650810413 นางสาวรุจิรา จักรบัวคำ

# data[].attributes.headline
ด้วง หรือแมลงปีกแข็ง

# data[].attributes.subject
ด้วง หรือแมลงปีกแข็ง

# data[].attributes.body
จัดเป็นแมลงในอันดับ Coleoptera ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็นอันดับย่อยอีก  4 อันดับ และยังสามารถแบ่งได้อีกหลายสกุลด้วยกัน จัดเป็นแมลงที่มีวงจรชีวิตสมบูรณ์ คือ เป็น ไข่, หนอน, ดักแด้ และตัวเต็มวัย ด้วง หรือ แมลงปีกแข็งนั้น นับเป็นแมลงที่มีจำนวนมากที่สุดในโลก กล่าวคือ มีประมาณร้อยละ 40 ของแมลงที่มีอยู่ทั้งหมด (ประมาณ 400,000 ชนิด)

620810242 พงศภัค คงมา

# data[].attributes.headline
การตายของผีเสื้อ

# data[].attributes.subject
การตายของผีเสื้อ

# data[].attributes.body
การตายและการกระจายพันธุ์ของผีเสื้อ

นักวิทยาศาสตร์คาดว่าผีเสื้ออาจมีต้นกำเนิดแต่ยุคครีเทเชียส(Cretaceous Period) ซึ่งยุติเมื่อกว่า 66 ล้านปีก่อน ทั้งนี้ เนื่องจากซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ในตระกูลผีเสื้อมีน้อยมาก จึงทำให้การคะเนเกี่ยวกับต้นกำเนิดผีเสื้อเป็นไปได้ไม่สะดวกนัก โดยซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์ดังกล่าวที่มีอายุมากที่สุดคือซากนิรนามของสัตว์สคิปเพอร์ (Skipper, Thymelicus lineola) อายุราวสมัยพาเลโอซีน (Paleocence Epoch, ประมาณ 57 ล้านปีก่อน) พบที่เมืองเฟอร์ (Fur) ราชอาณาจักร เดนมาร์ก และซากดึกดำบรรพ์ประเภทอำพันแห่งโดมินิกัน (Dominican amber) ของผีเสื้อเมทัลมาร์ก (Metalmark, Voltinia dramba) อายุยี่สิบห้าล้านปี

ปัจจุบันโดยปรกติวิสัยผีเสื้อกระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิประเทศหนาวเย็นและแห้งแล้ง มีการประมาณว่าขณะนี้มีผีเสื้อในมหาวงศ์ (Superfamily) พาพิลิโอโนอิเดีย (Papilionoidea) กว่า 17,500 ชนิด (species) และมหาวงศ์เลพิดอปเทรา (Lepidoptera) กว่า 180,000 ชนิด

นางสาวภรภัทร ดาสินธุ
651610328

# data[].attributes.headline
ความสำคัญของแมลงหางหนีบ

# data[].attributes.subject
ความสำคัญของแมลงหางหนีบ

# data[].attributes.body
ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยแมลงหางหนีบเป็นแมลงห้ำที่ช่วยควบคุมประชากรของแมลงศัตรูพืชหลายชนิด เช่น เพลี้ยอ่อนชนิดต่างๆ หนอนเจาะลำต้นข้าวโพด

# data[].attributes.headline
อาหารของปลวก

# data[].attributes.subject
อาหารของปลวก

# data[].attributes.body
อาหารของปลวกส่วนมาก คือ เนื้อไม้ หรือสารที่มีเซลลูโลส เศษไม้ จะถูกย่อยโดยเชื้อ โปรโตซัว ซึ่งมีอยู่ในตัวของปลวก

651610397 วริศรา กันพงษ์

# data[].attributes.body
ชื่อวิทยาศาสตร์ :Agriocnemis pygmaea Rambur
Agriocnemis femine femine (Brauer)

ชื่อวงศ์ : Agrionidae

อันดับ : Odonata

651510095. ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.body
ปลวกเป็นแมลงสังคมชั้นสูง (eusocial insect) ที่ถูกจัดลำดับอนุกรมวิธานอยู่ในอันดับฐาน Isoptera หรือวงศ์ Terimitoidae ซึ่งอยู่ภายใต้อันดับแมลงสาบ Blattodea ปลวกเคยถูกจัดลำดับในอันดับแยกจากแมลงสาบแต่จากการศึกษาทางวงศ์วานวิวัฒนาการล่าสุดพบว่าปลวกวิวัฒนาการมาจากบรรพบุรุษร่วมกับแมลงสาบในยุคจูแรสสิกหรือไทรแอสซิก อย่างไรก็ตามปลวกตัวแรกอาจจะกำเนิดในยุคเพอร์เมียนหรือแม้กระทั่งยุคคาร์บอนิเฟอรัส ประมาณ 3106 สปีชีส์ได้ถูกศึกษาแล้วยังคงเหลืออีกประมาณไม่กี่ร้อยสปีชีส์ที่ยังไม่ได้รับการศึกษา

ปลวกมีการแบ่งวรรณะในลักษณะเดียวกับมดและผึ้งและตัวต่อบางชนิด โดยมีปลวกงานและปลวกทหารซึ่งมีทั้งตัวผู้และตัวเมียที่เป็นหมัน และ ราชาและราชินีปลวกซึ่งสามารถสืบพันธ์ได้ ในแต่ละรังจะมีราชินีปลวกหนึ่งตัวหรือมากกว่าและมีราชาปลวกหลายตัว ปลวกกินอาหารจากซากพืชและเซลลูโลสจากไม้, เศษใบไม้, ดิน หรือ มูลสัตว์ ปลวกนับว่าเป็นผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ที่สำคัญโดยเฉพาะในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน การย่อยสลายไม้และซากพืชของปลวกนั้นมีความสำคัญต่อระบบนิเวศน์อย่างมาก

ปลวกจัดว่าเป็นแมลงกลุ่มที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลกกลุ่มหนึ่งเพราะว่ากระจายอยู่ทุกพื้นดินในโลกยกเว้นแอนตาร์กติกา รังของมันมีขนาดตั้งแต่ไม่กี่ร้อยตัวจนถึงกลุ่มขนาดยักษ์ที่มีสมาชิกหลายล้านตัวเลยทีเดียว ราชินีปลวกมีอายุขัยยาวนานที่สุดในแมลงทุกชนิด บางตัวอยู่ได้ถึง 30-50 ปี  ปลวกแต่ละตัวจะมีการเปลี่ยนสัณฐาน (metamorphosis) แบบไม่สมบูรณ์ โดยเริ่มจากไข่ไปยังตัวอ่อนและตัวเต็มวัย รังของปลวกสามารถถูกเรียกว่าเป็นระบบมีชีวิตพิเศษ (superorganism) เพราะว่าในรังของปลวกนั้นมีระบบจัดการบริหารตัวเองและแบ่งหน้าที่เหมือนอวัยวะต่างๆ ทำงานร่วมกันเพื่อชีวิตที่ดำรงอยู่เป็นหนึ่งเดียว [3]

ในบางวัฒนธรรมปลวกถูกบริโภคเป็นอาหารและยารักษาโรค ปลวกหลายร้อยชนิดเป็นสัตว์รังควาน สร้างความเสียหายให้กับสิ่งปลูกสร้างพืชไร่และสวน บางสปีชีส์เช่น ปลวกไม้แห้งอินเดียตะวันตก (Cryptotermes brevis) เป็นชนิดพันธุ์รุกราน (invasive species) อีกด้วย

โชติชัย ยานะโรจน์ 651310203

# data[].attributes.body
651310233 ลัลน์ลลิต เผือกป้อ

# data[].attributes.body
ชื่ออื่น : แมลงปอบ้านตาลปลายปีกใส

ชื่อสามัญ : Fulvous Forest Skimmer

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Neurothemis fulvia (Drury, 1773)

ชื่อวงศ์ : Libellulidae

651510095 ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.headline
ศัตรูของแมลงปอ

# data[].attributes.subject
ศัตรูของแมลงปอ

# data[].attributes.body
ศัตรูตามธรรมชาติของแมลงปอ ได้แก่ แมลงและแมงที่กินแมลงเป็นอาหาร เช่น ตั๊กแตนตำข้าว, แมงมุม รวมถึงพืชกินแมลงบางจำพวก เช่น หยาดน้ำค้างและสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น กบหรือกระทั่งเป็ด เมื่อแมลงปอตกลงไปในน้ำลึกแล้ว แทบจะเอาชีวิตรอดกลับมาไม่ได้เลย แต่ศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดของแมลงปอ คือ สภาพอากาศ โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว ซึ่งแมลงปอหลายตัวจะตายลง และกลายเป็นอาหารของสัตว์ต่าง ๆ ในช่วงฤดูนี้

651510095. ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.headline
ลักษณะแมลงปอเข็ม

# data[].attributes.subject
ลักษณะแมลงปอเข็ม

# data[].attributes.body
แมลงปอเข็มขนาดกลาง ตัวผู้ ลําตัวสีนํ้าตาลส้ม อกมีแถบสีฟ้าพาดตามยาว ปีกใส ส่วนท้อง ค่อนข้างยาว ท้องด้านบนมีสีดํา ท้องปล้องที่ 8-10 มีสีขาวหรือสีนํ้าตาลส้ม ตาด้านบนแต่ละข้าง มีจุดวงกลมสีฟ้า ตัวเมีย คล้ายตัวผู้แต่สีอ่อนกว่า มักพบตามทุ่งหญ้าริมนํ้า บางครั้งพบห่างจากแหล่งนํ้า

651510095 ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.headline
ลักษณะแมลงปอบ้าน

# data[].attributes.subject
ลักษณะแมลงปอบ้าน

# data[].attributes.body
แมลงปอบ้านขนาดค่อนข้างใหญ่ อกมีสีเข้ม เหลือบเขียวเข้ม หน้าและส่วนท้องสีเข้มเหลือบเป็นมันวาว เส้นปีกสีนํ้าตาล บริเวณ ข้อปีก และปลายปีกมีแถบสี นํ้าตาลเข้มถึงดํา โคนปีกหลังมีแถบสีเหลืองสลับดํา ตัวผู้และตัวเมีย มีลักษณะคล้ายคลึงกัน ลายที่ปีก ต่างกันเล็กน้อย มักพบบินร่อนสลับกระพือปีกช้าๆ หรือพบเกาะตามยอดหญ้า

651510095​ ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.headline
ประเภทของแมลงปอ

# data[].attributes.subject
ประเภทของแมลงปอ

# data[].attributes.body
ประเภทของแมลงปอมีอยู่2ประเภท
1.แมลงปอบ้าน
2.แมลงปอเข็ม

651510095 ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.headline
ลัษณะแมลงสาบ โดยทั่วไปแล้ว มีลักษณะลำตัวยาวรีเป็นรูปไข่ เป็นสีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม มีส่วนหัวซ่อนอยู่ใต้อก มีหนวดยาวคล้ายเส้นด้าย ส่วนขายาวมีหนามคลุม ตัวเต็มวัยมีทั้ง มีปีกและไม่มีปีก เป็นแมลงที่หากินตามพื้นดินเป็นหลักตามที่มืด ๆ หรือในเวลากลางคืน ไม่ชอบที่จะบิน และวิ่งได้เร็วมาก

# data[].attributes.subject
ลัษณะแมลงสาบ โดยทั่วไปแล้ว มีลักษณะลำตัวยาวรีเป็นรูปไข่ เป็นสีดำหรือสีน้ำตาลเข้ม มีส่วนหัวซ่อนอยู่ใต้อก มีหนวดยาวคล้ายเส้นด้าย ส่วนขายาวมีหนามคลุม ตัวเต็มวัยมีทั้ง มีปีกและไม่มีปีก เป็นแมลงที่หากินตามพื้นดินเป็นหลักตามที่มืด ๆ หรือในเวลากลางคืน ไม่ชอบที่จะบิน และวิ่งได้เร็วมาก

# data[].attributes.body
630610435 อติวิชญ์ เชื้อบุญยืน

# data[].attributes.headline
ลักษณะของแมลงปอ โครงสร้างลำตัวของแมลงปอเสมือนเกราะที่ประกอบไปด้วยสารไคติน ปีกของแมลงปอมีทั้งหมด 2 คู่ ลักษณะบางใส โปร่งแสง มองเห็นเส้นเลือดแดงต่าง ๆ ที่สานกันเป็นโครงข่าย และด้านขอบปีกมีสารคล้ายขี้ผึ้งเคลือบอยู่ซึ่งทำให้ปีกของแมลงปอไม่อุ้มน้ำเหมือนใบบอน และกันฝุ่นละอองได้อีกด้วย[2]แมลงปอ มีขากรรไกรล่างที่แข็งแรง แหลมคม มีขนาดใหญ่ จับแมลงต่าง ๆ เช่น ยุง, แมลงวัน, ตัวต่อ, ผีเสื้อ แม้กระทั่งแมลงปอด้วยกัน กินเป็นอาหารด้วยเล็บเท้า สามารถบินได้เร็วถึง 130 กิโลเมตร/ชั่วโมง ด้วยแรงส่งของลม และกระพือปีกประมาณ 500 ครั้ง/1 วินาที และสามารถบินสูงได้นับเป็นร้อยเมตร[3][2]แมลงปอ เมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัยมีอายุสั้น โดยมีอายุขัยโดยเฉลี่ยเพียง 7-8 สัปดาห์เท่านั้น

# data[].attributes.subject
ลักษณะของแมลงปอ โครงสร้างลำตัวของแมลงปอเสมือนเกราะที่ประกอบไปด้วยสารไคติน ปีกของแมลงปอมีทั้งหมด 2 คู่ ลักษณะบางใส โปร่งแสง มองเห็นเส้นเลือดแดงต่าง ๆ ที่สานกันเป็นโครงข่าย และด้านขอบปีกมีสารคล้ายขี้ผึ้งเคลือบอยู่ซึ่งทำให้ปีกของแมลงปอไม่อุ้มน้ำเหมือนใบบอน และกันฝุ่นละอองได้อีกด้วย[2]แมลงปอ มีขากรรไกรล่างที่แข็งแรง แหลมคม มีขนาดใหญ่ จับแมลงต่าง ๆ เช่น ยุง, แมลงวัน, ตัวต่อ, ผีเสื้อ แม้กระทั่งแมลงปอด้วยกัน กินเป็นอาหารด้วยเล็บเท้า สามารถบินได้เร็วถึง 130 กิโลเมตร/ชั่วโมง ด้วยแรงส่งของลม และกระพือปีกประมาณ 500 ครั้ง/1 วินาที และสามารถบินสูงได้นับเป็นร้อยเมตร[3][2]แมลงปอ เมื่อเจริญเป็นตัวเต็มวัยมีอายุสั้น โดยมีอายุขัยโดยเฉลี่ยเพียง 7-8 สัปดาห์เท่านั้น

# data[].attributes.body
630610435 อติวิชญ์ เชื้อบุญยืน

# data[].attributes.headline
วงจรชีวิตของแมลงปอ

# data[].attributes.subject
วงจรชีวิตของแมลงปอ

# data[].attributes.body
ตัวอ่อนแมลงปออาศัยอยู่ตามแหล่งน้ำจืดทั่วไป ลักษณะแตกต่างจากแมลงปอตัวเต็มวัย เพราะแมลงปอตัวเมียวางไข่ในน้ำ หรือตามพืชน้ำ ตั้งแต่ 500-หลายพันฟอง ตามแต่ละชนิด ตัวอ่อนแมลงปอจะลอกคราบประมาณ 10-15 ครั้ง จึงเป็นตัวเต็มวัย กินตัวอ่อนของแมลงน้ำและลูกอ๊อดเป็นอาหาร บางครั้งก็กินพวกเดียวกันเอง รวมทั้งปลาขนาดเล็ก ด้วยขากรรไกรขนาดใหญ่ที่ยื่นออกมาพุ่งจับเหยื่อได้ด้วยเวลาเพียง 20 มิลลิวินาที เมื่อจับเหยื่อได้แล้วจะจีบฉีกเป็นชิ้น ๆ และกินทั้งเป็น ตัวอ่อนแมลงปอหายใจด้วยอวัยวะที่คล้ายกับปอดที่อยู่บริเวณหาง ตัวอ่อนแมลงปอเคลื่อนใหวโดยการใช้ขาพายน้ำและการพ้นน้ำออกจากก้นเหมือนไอพ่นเพื่อให้เองตัวพุ่งไปข้างหน้า ตัวอ่อนแมลงปอใช้ชีวิตนานอยู่ในน้ำนานไม่เท่ากัน แตกต่างกันตามแต่ชนิด บางชนิดใช้เวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ แต่บางชนิดใช้เวลานานหลายปี จากนั้นจะไต่ตามต้นพืชจากน้ำมาลอกคราบและผึ่งปีกเพื่อจะกลายเป็นตัวเต็มวัย ด้วยแรงดันในร่างกาย ซึ่งระยะเวลาในการลอกคราบใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เมื่อก่อนจะบิน แมลงปอจะสั่นตัวเพื่อสูบฉีดเลือดเข้าสู่ปีก เพื่อเตรียมพร้อมที่จะบินเป็นครั้งแรกในชีวิต ขณะที่เปลือกลำตัวเก่าก็จะถูกทิ้งไว้กับต้นพืช แมลงปอมักผึ่งปีกในเวลากลางคืน รุ่งขึ้นเมื่อปีกแห้งก็สามารถบินได้

แมลงปอ เมื่อผสมพันธุ์ ตัวผู้จะเกาะบริเวณทางด้านหลังหัวของตัวเมีย ขณะที่ตัวเมียก็จะม้วนตัวไปข้างหน้า เพื่อรองรับสเปิร์มจากถุงสเปิร์มตัวผู้ ในบางชนิดการผสมพันธุ์จะทำพร้อมไปกับการวางไข่ของตัวเมียด้วย บางชนิดการเกาะเกี่ยวของตัวผู้อาจใช้เวลานานหลายวินาที จนนานนับเป็นชั่วโมง และการวางไข่ของแมลงปอ ในบางชนิดวางไข่ไว้บนผิวน้ำ บางชนิดวางไข่ซ่อนไว้ในซอกหินหรือมอส บางชนิดตัวเมียอาจต้องดำน้ำลงไปจัดวางไข่ให้เรียบร้อย ซึ่งแมลงปอตัวเต็มวัยสามารถดำน้ำได้นาน 90 นาที แต่ในบางชนิด เช่น แมลงปอเข็ม วางไข่ไว้ใต้เปลือกไม้ริมน้ำก็มี แต่เมื่อตัวอ่อนฟักออกมา ก็จะตกลงสู่แหล่งน้ำและใช้ชีวิตอยู่ในน้ำเหมือนตัวอ่อนแมลงปอทั่วไป แมลงปอส่วนใหญ่มีพฤติกรรมผสมพันธุ์และวางไข่พร้อมกัน แต่ก็บางชนิดที่วางไข่เพียงลำพัง

651510095. ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.body
แมลงปอ คือแมลงที่มีตัวอ่อนอาศัยอยู่ในน้ำ ตัวเต็มวัยมีชีวิตอยู่บนบกมีปีกบินได้ แมลงปอมีการเจริญเติบโตแบบเป็นขั้นตอนประเภทไม่สมบูรณ์แบบ คือ มีระยะไข่ ตัวอ่อน และตัวเต็มวัย ไม่มีระยะดักแด้ โดยระยะไข่และตัวอ่อนมีชีวิตอยู่ในน้ำ ตัวอ่อนที่อยู่ในน้ำมีรูปร่างแตกต่างจากตัวเต็มวัยมาก เมื่อตัวอ่อนเจริญเติบโตเต็มที่แล้วจะลอกคราบครั้งสุดท้าย กลายเป็นตัวเต็มวัยที่มีปีกและจะใช้ชีวิตบนบกได้ต่อไป

มีผลประโยชน์ต่อการเกษตร
Predatorแมลงตัวห้ำ

651510095 ณัฐฐิณีย์ กันทะวงค์

# data[].attributes.body
ในประเทศไทยมีปลวกแพร่กระจายอยู่กว่าหนึ่งร้อยห้าสิบชนิด แต่มีเพียงสิบกว่าชนิดเท่านั้น ที่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อที่นำมาใช้ประโยชน์ ปลวกใต้ดินจัดเป็นปลวกที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจสูงที่สุด โดยก่อให้เกิดความเสียหายต่ออาคารบ้านเรือน คิดเป็นมูลค่าปีละหลายร้อยล้านบาท การเข้าทำลายของปลวกชนิดนี้เริ่มขึ้นจากปลวกที่อาศัยอยู่ใต้พื้นดินทำท่อทางเดินดิน ทะลุขึ้นมาตามรอยแตกแยกของพื้นคอนกรีต หรือรอยต่อเชื่อมระหว่างผนัง เสาหรือคานคอดิน เพื่อเข้าไปทำลายโครงสร้างไม้ต่างๆภายในอาคาร เช่น เสาและคานไม้ พื้นปาร์เก้ คร่าวเพดาน คร่าวฝา ไม้ วงกบ ประตู และหน้าต่าง เป็นต้น

ในการดำรงชีวิตของปลวกใต้ดิน นอกจากอาหารแล้ว ความชื้นเป็นปัจจัยที่สำคัญในการดำรงชีวิตของปลวกอีกประการหนึ่ง ข้อมูลทางชีววิทยาและนิเวศวิทยาของปลวกนี้ ช่วยให้สามารถวางแผนและวางแนวทางในกาควบคุมปลวกประเภทนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยวีดำเนินการหลายวิธี เช่น การทำให้พื้นดินภายในอาคารเป็นพิษ การทำแนวป้องกันใต้อาคารที่ปลวกใต้ดินไม่สามารถเจาะผ่านได้หรือการทำให้เนื้อไม้เป็นพิษปลวกใช้เป็นอาหารไม่ได้ การดำเนินการมีทั้งการใช้สารเคมีและไม่ใช้สารเคมี ซึ่งขั้นตอนในกาควบคุมปลวกนี้ ประชาชนทั่วไปสามารถนำไปปฏิบัติได้ด้วยตนเอง เพื่อช่วยลดความเสียหายและช่วยยืดอายุการใช้ประโยชน์ไม้ให้คงทนถาวรยิ่งขึ้น

นัธนิชา วงค์ราช 651910126

# data[].attributes.body
มวนปีกแก้ว (lace bugs) จัดอยู่ในอันดับ Hemiptera อันดับย่อย Heteroptera และวงศ์ Tingidae ประกอบด้วย 250 สกุล จานวน 2000 ชนิด มวนปีกแก้วในสกุล Stephanitis ได้ถูกค้นพบและบรรยายครั้งแรก โดย Stål ในปี คศ. 1873 ปัจจุบันพบจพนวน 68 ชนิด มีเขตการแพร่กระจายทั่วโลก สกหรับในประเทศไทยมี รายงานแล้วว่ามีการค้นพบ 1 ชนิด ได้แก่ Stephanitis typica (Distant, 1903) มวนปีกแก้วในสกุลนี้พบเข้า ทำลายในพืชเศรษฐกิจที่สาคัญหลายชนิด เช่น พืชในวงศ์ปาล์ม (Palmae) กุหลาบ (Rosaceae) ขิง ข่า (Zingiberaceae) กล้วย (Musaceae) กุหลาบพันปี (Ericaceae) และขนุน (Moraceae) เป็นต้น

รุ้งรวี สุจิตรธรรมคุณ 620610678

# data[].attributes.headline
ที่อยู่ในวงศ์ Miridae."มวนหญ้า ( Helopeltis antonii ) ทำลายมะม่วงหิมพานต์"

# data[].attributes.subject
ที่อยู่ในวงศ์ Miridae."มวนหญ้า ( Helopeltis antonii ) ทำลายมะม่วงหิมพานต์"

# data[].attributes.body
620810055 ปวันรัตน์ รัตน์ธรรมวงค์

# data[].attributes.headline
ด้วงกว่างดาว

# data[].attributes.body
ด้วงกว่างดาว(Cheirotonus parryi Gray, วงศ์ Scarabaeidae)

ลักษณะ
ตัวผู้ หัวและอกสีเขียววาว ผิวขรุขระ กลางอกบุ๋ม ขอบมีขนสีน้ำตาลยาวชัดเจน ขาทุกคู่มีหนามและจนสีน้ำตาลสั้นๆ แต่ขาคู่หน้ายาวลักษณะคล้ายเขากวางและไม่มีขน พื้นปีกสีน้ำตาลดำ มีจุดสีน้ำตาลกระจายทั่วตัว

ตัวเมีย หัวและอกสีเขียววาว ผิวขรุขระ กลางอกบุ๋ม ขาคู่หน้าไม่ยาวเหมือนตัวผู้แต่มีหนามสั้นๆ เหมือนขาคู่อื่น และมีขนสีน้ำตาลสั้น พื้นปีกสีน้ำตาลดำ มีจุดสีน้ำตาลกระจายหนาแน่นกว่าตัวผู้

นัธนิชา วงค์ราช 651910126

# data[].attributes.headline
แมลงสาบตัวเมีย สามารถให้กำเนิดลูกได้มากถึง 400 ตัวในครั้งเดียว แมลงสาบจะผสมพันธุ์กันครั้งเดียวเท่านั้น และสเปิร์มจะถูกเก็บในร่างกายของตัวเมียได้นานถึง 12 เดือน และจะถูกใช้เมื่อยามจำเป็น

# data[].attributes.subject
แมลงสาบตัวเมีย สามารถให้กำเนิดลูกได้มากถึง 400 ตัวในครั้งเดียว แมลงสาบจะผสมพันธุ์กันครั้งเดียวเท่านั้น และสเปิร์มจะถูกเก็บในร่างกายของตัวเมียได้นานถึง 12 เดือน และจะถูกใช้เมื่อยามจำเป็น

# data[].attributes.body
610610571 กิตติพศ บัวเกศ

# data[].attributes.body
ขนาด  11.0-14.0 ซม.
ลำตัว  สีน้ำตาลดำ
ด้านหลัง ปีกหน้า  พื้นสีดำ แถบสีขาวขนาบเส้นปีก
ปีกหลัง  รูปร่างเรียวยาว สีดำ มีแถบสีขาวที่ถัดจากขอบปีก
ด้านท้อง ปีกหน้า สีดำ เส้นสีขาวจางๆ ขนาบเส้นปีก
ปีกหลัง  สีดำ มีจุดสีแดงรูปร่างพระจันทร์เสี้ยวที่ขอบปีก ยกเว้นที่ช่องว่างที่ 3 และ 4
เขตแพร่กระจาย ไทย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ถึงภาคใต้ของจีน

651510059 ชุติญา สระบุรินทร์

# data[].attributes.headline
แมลงสาบ เป็นอันตรายต่อคนที่เป็นโรคหอบหืดและภูมิแพ้ เพราะพวกมันจะผลิตโปรตีนและเชื้อแบคทีเรียที่สามารถแพร่กระจายเชื้อโรคได้

# data[].attributes.subject
แมลงสาบ เป็นอันตรายต่อคนที่เป็นโรคหอบหืดและภูมิแพ้ เพราะพวกมันจะผลิตโปรตีนและเชื้อแบคทีเรียที่สามารถแพร่กระจายเชื้อโรคได้

# data[].attributes.body
610610571 กิตติพศ บัวเกศ

# data[].attributes.headline
แบคทีเรียในร่างกายของแมลงสาบ จะป้อนวิตามินให้กับพวกมัน แบคทีเรียเหล่านี้จะผลิตวิตามินและกรดอะมิโนที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีพของแมลงสาบ

# data[].attributes.subject
แบคทีเรียในร่างกายของแมลงสาบ จะป้อนวิตามินให้กับพวกมัน แบคทีเรียเหล่านี้จะผลิตวิตามินและกรดอะมิโนที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีพของแมลงสาบ

# data[].attributes.body
610610571 กิตติพศ บัวเกศ

# data[].attributes.headline
แมลงสาบสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ 1 สัปดาห์ โดยไม่มีหัว เพราะมันอวัยวะสำหรับหายใจของมันไม่ใช่ปากหรือจมูก แต่มันสามารถหายใจผ่านรูเล็กๆ ส่วนอื่นของร่างกาย

# data[].attributes.subject
แมลงสาบสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ 1 สัปดาห์ โดยไม่มีหัว เพราะมันอวัยวะสำหรับหายใจของมันไม่ใช่ปากหรือจมูก แต่มันสามารถหายใจผ่านรูเล็กๆ ส่วนอื่นของร่างกาย

# data[].attributes.body
610610571 กิตติพศ บัวเกศ

# data[].attributes.body
จิงโจ้น้ำ (Water Striders / Pond Skaters) เป็นแมลงที่จัดอยู่ในกลุ่มประเภทมวนอยู่ในอันดับ Hemiptera วงศ์ Gerridae ชื่อสามัญ Water Striders หรือ Pond skaters มีชื่อเรียกต่างกันคือ จิงโจ้น้ำ มวนจิงโจ้น้ำ แมงกะพุ้งน้ำ

ณภัทร รักเดช 620610544

# data[].attributes.headline
 ต้นตระกูลของแมลงสาบปรากฏประมาณ300-350ล้านปีก่อนในยุคคาร์บอนิเฟอรัส ซึ่งเกิดก่อนไดโนเสาร์ที่ปรากฏครั้งแรกในช่วงประมาณ250ล้านปีก่อนในยุคไทรแอสซิก ที่เก๋ากว่าคือ แมลงสาบรอดจากการสูญพันธ์ของสัตว์บกครั้งใหญ่มากๆมาแล้ว2ยุค คือการสูญพันธุ์ระหว่างยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก และ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส-พาลีโอจีน

# data[].attributes.subject
 ต้นตระกูลของแมลงสาบปรากฏประมาณ300-350ล้านปีก่อนในยุคคาร์บอนิเฟอรัส ซึ่งเกิดก่อนไดโนเสาร์ที่ปรากฏครั้งแรกในช่วงประมาณ250ล้านปีก่อนในยุคไทรแอสซิก ที่เก๋ากว่าคือ แมลงสาบรอดจากการสูญพันธ์ของสัตว์บกครั้งใหญ่มากๆมาแล้ว2ยุค คือการสูญพันธุ์ระหว่างยุคเพอร์เมียน-ไทรแอสซิก และ การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส-พาลีโอจีน

# data[].attributes.body
610610571 กิตติพศ บัวเกศ

# data[].attributes.headline
ประโยชนืต่อระบบนิเวศ

# data[].attributes.subject
ประโยชนืต่อระบบนิเวศ

# data[].attributes.body
แตนมีบทบาทสำคัญในการสร้างสมดุลในระบบนิเวศ ด้วยการควบคุมประชากรแมลงชนิดอื่นๆ รวมถึงแมลงศัตรูไม่ให้มีมากเกินไป ด้วยการล่าตัวอ่อนของหนอนแมลงไว้เป็นอาหารสำหรับตัวเอง และตัวอ่อน แตนที่อยู่ในรัง  650110161 จุไรรัตน์  แซ่เอี้ย

# data[].attributes.headline
แมลงแบ่งเป็น2subclas

# data[].attributes.body
แมลงแบ่งเป็น2subclass คือApterygotaแมลงที่ไม่มีปีก และไม่มีการถอดรูป
เช่น แมลงสามง่ามสีเงิน แมลงสามง่ามหัวเล็ก
651910133 ประกายดาว รจนาพิกุล

# data[].attributes.body
วงศ์ผีเสื้อขาหน้าพู่ (Family Nymphalidae)

ขนาด                    : ผีเสื้อในวงศ์นี้มีทั้งขนาดเล็ก-ใหญ่

ลักษณะนิสัย           : เนื่องจากมีหลายวงศ์ย่อย แต่ละวงศ์ย่อยก็มีนิสัยเฉพาะ และค่อนข้างหลากหลายทั้งสีสัน และรูปทรงของปีก แต่จุดสังเกตหลักคือผีเสื้อวงศ์นี้จะมีขาที่สมบูรณ์เพียง 2 คู่เท่านั้นโดยขาคู่หน้าจะหดสั้นลงเหลือเพียงก้านเล็กๆ และมีขนปกคลุมอยู่ เป็นที่มาของชื่อวงศ์ขาหน้าพู่

หนวด                    : รูปก้านไม้ขีด ยาว ตรง บางวงศ์ย่อยปลายหนวดจะงุ้มลง

ลำตัว                     : ยาวสมส่วน
621310336 สุวิมล สูตรเลข

# data[].attributes.headline
วงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ (Pieridae)

# data[].attributes.subject
วงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ (Pieridae)

# data[].attributes.body
วงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ  (Family Pieridae)

ขนาด                     : ผีเสื้อในวงศ์นี้มีขนาดเล็ก-ใหญ่

ลักษณะนิสัย             : มักอยู่รวมกันอยู่เป็นกลุ่มใหญ่โดยรวมกลุ่มกันลงกินอาหารตามพื้นดินแฉะๆ หลายชนิดชอบบินอพยพย้ายถิ่นหากินเป็นกลุ่มๆ ชอบบินช้าๆ ไม่รีบร้อน ผีเสื้อในวงศ์นี้มักมีโทนสีพื้นขาว เหลือง ครีม ส้ม เป็นหลัก ปีกคู่หลังโค้งมนไม่มีรอยเว้าหยักหรือมีติ่งยื่นออกไปเป็นพิเศษ ขาทั้ง 3 คู่ แข็งแรงสมบูรณ์ ใช้งานได้ดี

หนวด                      : รูปก้านไม้ขีด ยาว และชี้ตรงตลอด

ลำตัว                       : ยาวสมส่วน

ขนาด                      : ผีเสื้อในวงศ์นี้มีขนาดเล็ก-ใหญ่
621310336 สุวิมล สูตรเลข

# data[].attributes.headline
วงศ์ผีเสื้อหางติ่ง (Papilionidae)

# data[].attributes.subject
วงศ์ผีเสื้อหางติ่ง (Papilionidae)

# data[].attributes.body
ขนาด                   : ผีเสื้อในวงศ์นี้มีขนาดค่อนข้างปานกลาง-ใหญ่

ลักษณะนิสัย          : ส่วนใหญ่พบอยู่โดดๆ ไม่ค่อยอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ ปีกใหญ่ บินได้นานและเร็ว ขณะเกาะมักจะขยับปีกขึ้นลงอยู่ตลอดเวลา พบเห็นได้ง่าย เนื่องจากมีขนาดใหญ่ ผีเสื้อในวงศ์นี้มักมีขนาดใหญ่ และมีหางยื่นออกมาจากปีกคู่ล่าง อันเป็นที่มาของชื่อวงศ์ โดยที่หางมีรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป ออกไข่เป็นฟองเดี่ยวทรงกลม หนอนมีลำตัวอ้วน มีต่อมออสมีทิเรียม (osmeterium) เป็นง่ามยื่นออกมาจากส่วนหัว คอยปล่อยกลิ่นฉุนเพื่อขับไล่ศัตรู เมื่อเป็นดักแด้ จะมีเส้นใยค่ดกลางลำตัวของดักแด้ติดกับกิ่งไม้หรือก้านใบ ดักแด้บางชนิดมีปลายหัวแยกเป็นสองแฉก บางชนิดมีเขที่ปล้องลำตัว

หนวด                     : รูปก้านไม้ขีด ยาว และมักจะงอนชี้ขึ้นด้านบน

ลำตัว                     : เพรียวยาว
621310336 สุวิมล สูตรเลข

# data[].attributes.headline
ประเทศไทยยังไม่ส

# data[].attributes.body
ประเทศไทยยังไม่สามารถระบุจำนวนชนิดของผีเสื้อได้อย่างแน่นอน แต่คาดว่ามีไม่น้อยกว่า 1,300 ชนิด โดยแบ่งออกได้เป็น 5 วงศ์

วงศ์ผีเสื้อหางติ่ง (Papilionidae) พบไม่น้อยกว่า 64 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย

วงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ (Pieridae) พบไม่น้อยกว่า 58 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 2 วงศ์ย่อย

วงศ์ผีเสื้อขาหน้าคู่ (Nymphalidae) พบไม่น้อยกว่า 367 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 11 วงศ์ย่อย

วงศ์ผีเสื้อสีน้ำเงิน (Lycaenidae) พบไม่น้อยกว่า 369 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 8 วงศ์ย่อย

วงศ์ผีเสื้อบินเร็ว (Hesperiidae) พบไม่น้อยกว่า 273 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย

621310336 สุวิมล สูตรเลข

# data[].attributes.headline
ผีเสื้อ เป็นแมลงที่อ

# data[].attributes.body
ผีเสื้อ เป็นแมลงที่อยู่ในอันดับ Lepidoptera  แมลงที่อยู่ในอันดับนี้มีลักษณเด่นตรงที่ปีกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีเล็กๆ เรียงซ้อนกัน  คำว่าเลพิดอปเทอรา  (Lepidoptera) มาจากคำในภาษากรีก 2 คำคือ Lepis แปลว่า เกล็ด  (Scale) และ Pteron แปลว่า ปีก รวมแล้วหมายถึง ปีกที่มีเกล็ด นักชีววิทยาเชื่อว่าผีเสื้อมีวิวัฒนาการมาจากแมลงปอและแมลงเต่าทองเมื่อ 280 ล้านปีก่อน  แมลงในอันดับนี้แบ่งออกเป็น 2 ส่วน ผีเสื้อกลางวัน  (Butterfly)  และผีเสื้อกลางคืน  (Moth) ทั่วโลกมีอยู่ 77 วงศ์ ราว 225,000 ชนิดโดยมีผีเสื้อกลางวันประมาณ 20,000 ชนิด ที่เหลือ นอกนั้น เป็นผีเสื้อกลางคืนทั้งหมด ในประเทศไทย ได้มีการสำรวจ และจำแนกผีเสื้อไว้ อย่างน้อย 40 วงศ์
621310336 สุวิมล สูตรเลข

# data[].attributes.headline
ผึ้งนางพญา (Queen)

# data[].attributes.subject
ผึ้งนางพญา (Queen)

# data[].attributes.body
ผึ้งนางพญา เป็นผึ้งตัวใหญ่ อายุขัยของผึ้งนางพญามากกว่า 1 ปี มีบางตัวอายุขัยอาจมากถึง 7 ปี และใน 1 รังจะมีผึ้งนางพญา 1 ตัวเท่านั้น ทำหน้าที่ผสมพันธุ์ วางไข่ และควบคุมประชากรผึ้งวรรณะอื่นด้วยสารเคมีที่เรียกว่าฟีโรโมนส์ไปทั่วรัง เพื่อควบคุมสมาชิกหรือประชากรผึ้งภายในรังให้เป็นไปอย่างเป็นระบบระเบียบ โดยผึ้งนางพญาจะอาศัยอยู่ภายในรัง ไม่ออกหาอาหารแต่จะถูกห้อมล้อมด้วยผึ้งงานคอยดูแลป้อนอาหารและนำของเสียจากนางพญาไปทิ้ง

630610366 พรหมพร รัตนวงษา

# data[].attributes.headline
ผีเสื้อรักแร้ขาว

# data[].attributes.subject
ผีเสื้อรักแร้ขาว

# data[].attributes.body
ลักษณะทั่วไป | ปีกกว้าง 110-140 มิลลิเมตร เป็นผีเสื้อที่ไม่มีติ่งหางที่ปีกหลัง ผีเสื้อเพศผู้และเพศเมียไม่แตกต่างกัน ผีเสื้อมีสีสันคล้ายกับเพศผู้ของผีเสื้อหางติ่งนางระเวง แต่มีขนาดเล็กกว่า และปีกหน้าจะเรียวยาวกว่า และไม่มีจุดสีแดงที่โคนปีกโดยปีกมีสีเทาที่ปีกหน้า และสีดำเคลือบด้วยสีน้ำเงินสะท้อนแสงที่ปีกหลัง จุดเด่นของผีเสื้ออยู่ที่จุดสีขาวที่ขอบปีกใกล้กับโคนปีกหลัง เป็นผีเสื้อที่บินได้เร็ว และแข็งแรง

ลักษณะหนวด | หนวดแบบกระบอง (clavate)

ลักษณะปาก | ปากแบบดูดกิน (siphoning type)

ลักษณะปีก | ปีกแบบบางใส (membrane) มีเกล็ด (scale) ปกคลุมเนื้อปีก

ลักษณะขา | ขาเดิน (walking legs)

ลักษณะตา | ตารวม (compound eyes)

650110463 ณัฐณิตา ตั้งเค้า

# data[].attributes.headline
พฤติกรรมหากินของด้วงกว่างและความผูกพันกับมนุษย์

# data[].attributes.subject
พฤติกรรมหากินของด้วงกว่างและความผูกพันกับมนุษย์

# data[].attributes.body
หากินในเวลากลางคืนโดยจะกินยางไม้จากเปลือกของต้นไม้ใหญ่ในป่า รวมถึงผลไม้หรือพืชบางชนิดเป็นอาหารด้วย จึงจัดเป็นแมลงศัตรูพืชอย่างหนึ่ง และเหมือนกับแมลงอย่างอื่น คือ เมื่อพบแสงไฟก็จะบินเข้าหา

ด้วงกว่างมีความผูกพันกับมนุษย์มาอย่างยาวนาน โดยใช้ทำเป็นเครื่องประดับหรือรับประทานเป็นอาหาร อีกทั้งยังเป็นที่นิยมในการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงด้วยในหลายพื้นที่ เพราะเหตุที่สามารถต่อสู้กันได้ จนเกิดเป็นเทศกาลหรือประเพณีท้องถิ่น เช่น ที่ประเทศญี่ปุ่นและภาคเหนือของไทย
รุ้งรวี สุจิตรธรรมคุณ 620610678

# data[].attributes.headline
วงจรชีวิตด้วง

# data[].attributes.subject
วงจรชีวิตด้วง

# data[].attributes.body
ด้วงทั้งหมดจะมีวงจรชีวิตคล้ายกันคือ
1.วางไข่
2.หนอน
3.ดักแด้
4.ตัวเต็มวัย
ในช่วงของหนอนและดักแด้จะอาศัยอยู่ใต้พื้นดินที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยธาตุอาหารทางระบบนิเวศ เช่น มีไม้ผุหรือมูลสัตว์ผสมอยู่ในนั้น
ณภัทร รักเดช 620610544

# data[].attributes.body
วรจรชีวิตของมดระเอียด ระยะช่วงเวลาที่ใช้ในการเปลี่ยนแปลงเป็นตัวโตเต็มวัยอยู่ที่ 34-38 วัน โดยปกติแล้วสามารถดำรงชีวิตได้หลายปี

สุชาพิชญ์ ตาจุมปา
641610485

# data[].attributes.headline
ประเภทของน้ำผึ้ง

# data[].attributes.subject
ประเภทของน้ำผึ้ง

# data[].attributes.body
น้ำผึ้งมี 3 ประเภท
น้ำผึ้งแท้ ซึ่งจะแบ่งได้ 3 ประเภท คือ 1. น้ำผึ้งหัวคอน ได้จากการเลี้ยงด้วยน้ำตาลทราย ซึ่งขณะนี้รัฐบาลของประเทศไทย โดยกรมปศุสัตว์ห้ามส่งออก

เพราะมีปริมาณ Sucrose สูงเกิน 5% 2. น้ำผึ้งจากน้ำหวานดอกไม้ ่ผ่านความร้อน 3. น้ำผึ้งจากน้ำหวานของดอกไม้ แต่ไม่ผ่านความร้อน (Raw Honey)

1. น้ำผึ้งหัวคอน คือ น้ำผึ้งในช่วงฤดูกาลที่ไม่มีดอกไม้ ธรรมชาติของผึ้ง ผึ้งจะต้องกินน้ำหวาน เมื่อไม่มีดอกไม้ ผึ้งไม่มีอาหารเพียงพอ ฉะนั้นผึ้งจะตาย

เกษตรกรจึงต้องรักษาชีวิตผึ้งด้วยการให้อาหารเทียม คือ น้ำตาลผสมเกสรผึ้ง และนมถั่วเหลืองเพื่อเลี้ยงผึ้ง โดยให้ผึ้งเข้าใจว่านี่คืออาหารที่เขาสะสมไว้
2. น้ำผึ้งจากน้ำหวานดอกไม้ ผ่านความร้อน : วางขายอยู่ทั่วไปในท้องตลาดปัจจุบัน น้ำผึ้งเชิงพาณิชย์ (น้ำผึ้งไทยฮันนี่)

การเลี้ยงผึ้งนั้น ผู้เลี้ยงจะใช้แผ่นรังเทียม ซึ่งก็คือ ไขผึ้งแผ่นเรียบใส่ไว้ในกล่องไม้ และใส่นางพญาผึ้งไว้ ผึ้งจะเริ่มการทำงานด้วยการดึงหลอดรวง ซึ่งภายใน 1 คืน หลอดรวงจะหนาขึ้น ประมาณ 1 นิ้ว ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของแผ่นรังเทียม (ไขผึ้งที่ได้ ได้จากไขผึ้งในฤดูกาลก่อน)
3. น้ำผึ้งจากน้ำหวานของดอกไม้ แต่ไม่ผ่านความร้อน : Raw Honey

น้ำผึ้งชนิดนี้ มีวิธีการเก็บเช่นเดียวกับวิธีการที่ผ่านความร้อน แต่ให้ระเหยเวลาการทำงานของผึ้งมากขึ้น โดยเมื่อผึ้งเก็บน้ำหวานจากดอกไม้เข้ามากักไว้ในรวงแล้ว จะได้เวลาเพิ่มขึ้นอีก 8-10 วัน ผึ้งจะสามารถรับรู้ได้เองว่า น้ำผึ้งในรวง นั้นมีความชื้นที่เหมาะกับการเก็บไว้ในระยะเวลายาวนานหรือไม่ โดยกลางวันจะเก็บน้ำหวาน และกลางคืนจะระเหยความชื้นเองด้วยวิธีการกระพือปีก 2 ข้าง พัดความชื้นให้ระเหยไป โดยจะทำงานไม่พักผ่อน เป็นเวลา 11-13 วัน จงมั่นใจว่าความชื้นที่อยู่ในน้ำผึ้งต่ำเพียงพอ คือ 16-21% ซึ่งถือว่าต่ำมาก ผึ้งจึงจะปิดรวงโดยธรรมชาติน้ำผึ้งที่มีความชื้นต่ำ สามารถเก็บรักษาได้นานหลายสิบปี โดยไม่บูดเสีย
631610003 กนกพล บุญเลิศ

# data[].attributes.body
มดละเอียดมีลักษณะสี เหลืองจนถึงสีน้ำตาลอ่อนหรือสีแดงสว่างใส ท้องมีสีเข้มเกือบดำ หนวดมี 12 ปล้อง โดย 3 ปล้องสุดท้ายใหญ่เป็น รูป กระบอง ตาเล็ก อกยาวแคบเห็นชัดเจน มี 2 ปุ่มรูป ไข่ มีขน ปกคลุมทั่วร่างกาย
มดละเอียดชอบทำรังอยู่ใกล้แหล่งอาหารเช่น ช่องว่างตามกำแพงบ้าน รังมีขนาดแตกต่างๆกันตั้งแต่ ขนาดเล็กจนถึงมีประชากรเป็นพันๆ ตัว และสามารถแตกเป็นรังย่อย จากรังใหญ่ได้ โดยจะกระจายไป ตามบ้าน ที่อยู่อาศัย ทำให้ควบคุมได้ยาก มดละเอียดจะมีเหล็กในแต่ไม่ปรากฏให้เห็น เมื่อถูกรบกวนจะ ป้องกันตัวโดยการกัด ผู้ถูกมดละเอียดกัดจะรู้สึกเจ็บ และ คันเพียงเล็กน้อย

630610366 พรหมพร รัตนวงษา

# data[].attributes.body
เป็นแมลงปีกแข็ง มีลำตัวยาวโค้งนูน มีหัวเล็กซ่อนอยู่ใต้อกปล้องแรก มีหนวดเป็นแบบใบไม้ มีลักษณะเด่นคือ มีสีสันที่สวยงามมาก  มีสีเงางามแวววาวราวกับอัญมณี มีหลายชนิดหลายสี เช่น น้ำเงิน แดง ดำและเหลือง จึงมักถูกจับไปทำเครื่องประดับ
แมลงทับเป็นแมลงในเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก ปัจจุบันพบมี 15000 ชนิด ใน 450 สกุล แมลงทับขยายพันธุ์โดยการเจาะเข้าไปวางไข่ในต้นไม้ ซึ่งใช้เวลาในการเป็นไข่ ตัวหนอนและดักแด้ราวๆ 1 ปี  เป็นสัตว์ที่บินได้เร็วและสูงมาก ชอบมีพฤติกรรมแกล้งตายเมื่อโดนทำร้ายจากศัตรู   แมลงทับที่พบในไทยมีอยู่  2 ชนิด คือแมลงทับกลมขาเขียว พบในภาคกลาง และแมลงทับกลมขาแดง พบมากในภาคอีสาน
สุรีย์พร ทวีนิธิสิทธิ์ 630610282

# data[].attributes.body
เป็นชื่อเรียกของมดชนิดหนึ่งซึ่งทำหน้าที่เป็นมดราชินีสามารถนำมารับประทานเป็นอาหารได้ และมีชื่อวิทยาศาสตร์คือ Carebara sp. 1 of AMK
มีลักษณะทั่วไปคือ แมงมันตัวเมีย มีสีแดงคล้ำ ตัวใหญ่ มีรสมันนิยมนำมาบริโภคเป็นอาหาร เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันแม่"

แมงมันตัวผู้ มีสีเหลือง ตัวเล็กกว่าแมงมันตัวเมีย ไม่นิยมรับประทานเพราะมีรสขม เรียกกันทั่วไปว่า "แมงมันปู๊" หรือ "แมงมันคา"
นายณัฐพงศ์ วงศ์ก่ำ 620510561

# data[].attributes.headline
ผีเสื้อสมิงดาวหรือผีเสื้อฎูฐาน

# data[].attributes.subject
ผีเสื้อสมิงดาวหรือผีเสื้อฎูฐาน

# data[].attributes.body
"ผีเสื้อสมิงเชียงดาว" เป็นชื่อที่นิยมเรียกกันในประเทศไทย เหตุเพราะเป็นผีเสื้อที่พบเฉพาะที่ดอยเชียงดาวเท่านั้น ไม่เคยมีรายงานการพบที่อื่นเลย ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้วจากประเทศไทย เนื่องจากข้อจำกัดในเรื่องของถิ่นที่อยู่ที่มีความจำเพาะเจาะจง และมีความอ่อนไหวต่อการคุกคามต่าง ๆ ซึ่งมักเกิดจากมนุษย์
ลักษณะทั่วไป: เป็นผีเสื้อที่มีรูปร่างของปีกที่เรียวยาว สีน้ำตาล มีลวดลายสีครีมระบายขวางปีกเป็นริ้ว ที่ปีกคู่หลังปลายปีกมีติ่งแหลม 3 ติ่ง ที่ขอบปีกด้านล่างใกล้กับโคนปีกมีแต้มสีเหลือง 3 จุด ถัดขึ้นไปมีแถบสีดำที่ภายในมีจุดกลมสีม่วง ที่เห็นชัด 2 จุด ขณะที่อีกจุดหนึ่งเห็นจาง ๆ ถัดขึ้นไปมีแถบแดงส้มอยู่บริเวณกลางปีก
630610327 ณัฐศิรินทร์ เพ็ชรตา

# data[].attributes.body
เป็นช้ันยทอยของแมลงที่มีปีก หรือลักษณะท่ีไม่มีปีกเกิดข้ึนภายหลัง โดยแบ่งเป็น 2 หมวด คือ
1.) Division Exopterygota คือ แมลงถอดรูปไม่สมบูรณ  (incomplete metamorphosis) ซึ่งมี16อันดับ
2.) Division Endopterygota คือ แมลงถอดถอดรูปสมบูรณ์ (complete metamorphosis) ซึ่งมี 9 อันดับ

641510183 ปรางพิชญ์ วงศ์วชิระนนท์

# data[].attributes.headline
ตั๊กแตนตำข้าวกล้วยไม้สีชมพู

# data[].attributes.subject
ตั๊กแตนตำข้าวกล้วยไม้สีชมพู

# data[].attributes.body
(อังกฤษ: Walking flower mantis, Pink orchid mantis)
ชื่อวิทยาศาสตร์: Hymenopus coronatus

เป็นแมลงจำพวกตั๊กแตนตำข้าวชนิดหนึ่ง ได้ชื่อว่าเป็นตั๊กแตนตำข้าวที่มีสีสันและลักษณะสวยที่สุด โดยมีสีตลอดลำตัวเป็นสีชมพูหรือชมพูอ่อนเหลือบกับสีขาว บางตัวมีสีขาวล้วน และมีลักษณะพิเศษคือ สามารถเปลี่ยนสีได้ในระหว่างวัน ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม เช่น ความชื้นและความเข้มของแสง
ตั๊กแตนตำข้าวกล้วยไม้มีส่วนขาขยายออกเพื่อเลียนแบบกลีบดอกไม้ ชอบอยู่อาศัยตามธรรมชาติที่มีไม้ดอกไม้ประดับสีขาวหรือสีชมพู มักจะนิ่ง ๆ เพื่อรอเหยื่อที่หลงทาง หรือทำตัวเป็นนักล่า เมื่อพบว่าเหยื่อเห็น ตัวผู้จะว่องไว เคลื่อนไหวรวดเร็ว และในช่วงผสมพันธุ์หากตัวเมียไม่พร้อมหรือผสมพันธุ์เสร็จแล้ว ตัวผู้อาจถูกตัวเมียจับกินเป็นอาหารได้

630310229 นางสาวกรณิศ นิกรพันธุ์

# data[].attributes.attachment_link.title
ตั๊กแจนตำข้าว

# data[].attributes.body
ตัวเมีย หัวและอกสีเขียววาว ผิวขรุขระ กลางอกบุ๋ม ขาคู่หน้าไม่ยาวเหมือนตัวผู้แต่มีหนามสั้นๆ เหมือนขาคู่อื่น และมีขนสีน้ำตาลสั้น พื้นปีกสีน้ำตาลดำ มีจุดสีน้ำตาลกระจายหนาแน่นกว่าตัวผู้

651910097 ชนพล ธะนะมา

# data[].attributes.headline
แมลง  หมายถึง  สัตว์ที่มีขา 3 คู่  มีหนวด  ลำตัวแบ่งออกได้    3  ส่วน ได้แก่ ส่วนหัว,ส่วนอก และส่วนท้อง

# data[].attributes.subject
แมลง  หมายถึง  สัตว์ที่มีขา 3 คู่  มีหนวด  ลำตัวแบ่งออกได้    3  ส่วน ได้แก่ ส่วนหัว,ส่วนอก และส่วนท้อง

# data[].attributes.body
620510477 อภิชญา แก่นอินทร์

# data[].attributes.headline
ลักษณะของตัว

# data[].attributes.body
ลักษณะของตัวเมีย
หัวและอกสีเขียววาว ผิวขรุขระ กลางอกบุ๋ม ขาคู่หน้าไม่ยาวเหมือนตัวผู้แต่มีหนามสั้นๆ เหมือนขาคู่อื่น และมีขนสีน้ำตาลสั้น พื้นปีกสีน้ำตาลดำ มีจุดสีน้ำตาลกระจายหนาแน่นกว่าตัวผู้

641510024 เกศแก้ว กองทุน

# data[].attributes.headline
ลักษณะตัวผู้

# data[].attributes.body
ลักษณะตัวผู้
หัวและอกสีเขียววาว ผิวขรุขระ กลางอกบุ๋ม ขอบมีขนสีน้ำตาลยาวชัดเจน ขาทุกคู่มีหนามและจนสีน้ำตาลสั้นๆ แต่ขาคู่หน้ายาวลักษณะคล้ายเขากวางและไม่มีขน พื้นปีกสีน้ำตาลดำ มีจุดสีน้ำตาลกระจายทั่วตัว

641510024 เกศแก้ว กองทุน

# data[].attributes.headline
ประโยชน์จากการทานน้ำผึ้ง

# data[].attributes.subject
ประโยชน์จากการทานน้ำผึ้ง

# data[].attributes.body
1. ช่วยลดการอักเสบที่เกิดขึ้นในร่างกาย

2. ช่วยให้นอนหลับได้ดีขึ้น

3. ช่วยให้ความเครียดลดลง

4. ช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นให้แก่ผิว

5. เพิ่มความกระจ่างใสบริเวณใบหน้า

6. สามารถฆ่าเชื้อแบคทีเรีย ลดสิวได้

641510024 เกศแก้ว กองทุน

# data[].attributes.headline
ชื่อแมลงชนิดนี้มาจากลักษณะเด่น คือ มีอวัยวะ furcula คล้ายซ่อม 2 แฉกเรียวยาว อยู่ที่ปลายส่วนท้องมีไว้ใช้ในการดีดตัวให้ลอยจากพื้นดินได้ บางครั้งอาจสูงถึง 10 เซนติเมตร ส่วนของ furcula ตั้งอยู่ด้านล่างของปล้องที่ 4 เมื่อเวลาไม่ใช้งานสามารถพับเก็บไว้ด้านล่าง โดยมีอวัยวะที่ติดอยู่บนท้องด้านหลังปล้องที่ 3 เป็นตัวจับยึดไว้ เมื่อเวลาดีดตัวจะปล่อย furcula ออกด้านล่างดีดไปด้านหลัง 

# data[].attributes.subject
ชื่อแมลงชนิดนี้มาจากลักษณะเด่น คือ มีอวัยวะ furcula คล้ายซ่อม 2 แฉกเรียวยาว อยู่ที่ปลายส่วนท้องมีไว้ใช้ในการดีดตัวให้ลอยจากพื้นดินได้ บางครั้งอาจสูงถึง 10 เซนติเมตร ส่วนของ furcula ตั้งอยู่ด้านล่างของปล้องที่ 4 เมื่อเวลาไม่ใช้งานสามารถพับเก็บไว้ด้านล่าง โดยมีอวัยวะที่ติดอยู่บนท้องด้านหลังปล้องที่ 3 เป็นตัวจับยึดไว้ เมื่อเวลาดีดตัวจะปล่อย furcula ออกด้านล่างดีดไปด้านหลัง 

# data[].attributes.body
652110185 อิชยา ทิมเมือง

# data[].attributes.body
ลักษณะการทำลาย

มวนลำไยหรือแมงแกงนอกจากเป็นแมลงศัตรูที่สำคัญที่สุดของลำไยแล้ว ยังเข้าทำลายลิ้นจี่เช่นเดียวกัน ตัวอ่อนและตัวเต็มวัยดูดกินน้ำเลี้ยงจากยอดอ่อน ช่อดอกและผลอ่อนทำให้ใบอ่อนและช่อดอกจะแห้งและร่วง แมลงชนิดนี้พบตลอดทั้งปีในแหล่งปลูกลำไยทางภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พบการระบาดเป็นประจำทุกปี ทำความเสียหายให้กับลำไยในระยะที่ออกดอกและติดผล

การป้องกันกำจัด

1. ตัดแต่งกิ่งให้โปร่ง เพื่อไม่ให้เป็นที่หลบซ่อนของแมลง

2. ในระยะที่ลำไยเริ่มติดช่อดอก มวนลำไยจะปรากฏตัวออกมาดูดกินน้ำเลี้ยงจากช่อดอก จับคู่ผสมพันธุ์ และวางไข่ ให้ปล่อยแตนเบียน Anastatus na japonicusในอัตรา 30,000 ตัวต่อไร่ เพื่อช่วยทำลายไข่มวนลำไยในช่วงต้นฤดูซึ่งแตนเบียนทำลายไข่มวนลำไยยังมีปริมาณน้อยในสภาพธรรมชาติ

3. เก็บรวบรวมไข่ตัวอ่อนและตัวเต็มวัย นำไปทำลายเสีย โดยทำการเขย่าต้นลำไยในตอนเช้าตรู่ ซึ่งมวนลำไยยังไม่ตื่นตัว มวนลำไยตัวเต็มวัยทิ้งตัวตกลงมาบนพื้น จึงทำการเก็บทำลายให้ได้มากที่สุดสำหรับการเก็บไข่ให้เดินสำรวจช่อดอกและใบ เมื่อพบไข่มวนลำไยก็เก็บทำลายทิ้ง

4. เมื่อช่อดอกเริ่มร่วงและติดผลอ่อน ให้ทำการประเมินจำนวนตัวอ่อนมวนลำไยต่อช่อ หากเกินระดับ 4 ตัวต่อช่อก็จะทำความเสียหายแก่ผลอ่อนได้ ควรพ่นสารกำจัดด้วย  ฟิพเปอร์ 300 ซีซี หรือ นิวทริน55 300-400 ซีซี หรือ เคสโต 300-400 ซีซี ต่อน้ำ 200 ลิตร

641610247 นิษิตา เจริญสุข

# data[].attributes.headline
การผสมพันธ์ุของยุง

# data[].attributes.subject
การผสมพันธ์ุของยุง

# data[].attributes.body
ยุงตัวผู้ลอกคราบโผล่ออกจากตัวโม่งก่อนยุงตัวเมีย และอยู่ใกล้ๆ แหล่งเพาะพันธุ์เมื่อตัวเมียออกมา 1-2 วัน จะผสมพันธุ์กัน หลังจากผสมพันธุ์แล้วยุงตัวเมียจะออกหาแหล่งเลือด แต่ยุงบางชนิดต้องการเลือดก่อนการผสมพันธุ์ เช่น Anopheles culicfacies นอกจากนี้ยุงก้นปล่องมีพฤติกรรมการบินว่อนเป็นกลุ่มเพื่อจับคู่ผสมพันธุ์ เรียก swarming มักเกิดขึ้นตอนพระอาทิตย์กำลังตก โดยแสงที่อ่อนลงอย่างรวดเร็วมีผลในการกระตุ้นกิจกรรมนี้ ส่วนยุงลายจับคู่ผสมพันธุ์โดยไม่ต้อง swarm ตัวผู้จะตอบสนองต่อเสียงกระพือปีกของยุงตัวเมีย ยุงลายตัวผู้สามารถค้นหาตัวเมียได้ภายในระยะทาง 25 เซนติเมตร

641610247 นิษิตา เจริญสุข

# data[].attributes.body
หนึ่งในสปีชีส์ของแมลงจำพวกแตน ถูกค้นพบโดยนักวิจัยของ  Rice University ในปี 2022
ณัฎฐ์ แพจุ้ย 651110027

# data[].attributes.headline
โรคที่เกี่ยวกับยุง

# data[].attributes.subject
โรคที่เกี่ยวกับยุง

# data[].attributes.body
1.ไข้เลือดออก พาหะ ยุงลายที่ออกหากินตอนกลางวัน
2.มาลาเรีย พาหะ ยุงก้นปล่อง พบมากมนป่าพื้นที่รกๆ อากาศร้อนชื้น เเหล่งนํ้าต่างๆ
3.เท้าช้าง พาหะ โรคที่เกิดจากพยาธิตัวกลมโดยมียุงเป็นพาหะ
4.ไข้สมองอักเสบ พาหะ ยุงรำคาญพบในนาข้าว เพราะเป็นเเหล่งเเพร่พันธุ์เเละมีหมูเป็นรังของโรคเเพราเชื้อสู่คน
5.ไข้ปวดข้อยุงลายหรือ ชิคุนกุนย่า พาหะ ยุงลาย

650110193 วิลียพร ศรีมูล

# data[].attributes.headline
ประโยชน์ของแมลงปอ

# data[].attributes.subject
ประโยชน์ของแมลงปอ

# data[].attributes.body
แมลงปอเป็นแมลงที่มีประโยชน์ ในการควบคุมแมลงศัตรูพืชและแมลงที่สร้างความรำคาญหรือนำโรคมาสู่คนและสัตว์เลี้ยงอื่น ๆ เช่น ยุง ริ้น แมลงหวี่ และแมลงวัน เป็นแมลงตัวช่วยเกษตรกรเกษตรอินทรีย์ ด้วยมีบทบาทสำคัญในการควบคุมแมลงศัตรูพืช แมลงปอหลายชนิด สามารถกินแมลงหวี่ขาวยาสูบได้มากกว่า 50 ตัวใน 1 ชั่วโมง

ซากีร์นะ ตั้งพูลผล 651810065

# data[].attributes.headline
แมลงปอเป็นสัตว์ดึกดำบรรพ์

# data[].attributes.subject
แมลงปอเป็นสัตว์ดึกดำบรรพ์

# data[].attributes.body
แมลงปอจัดเป็นซากดึกดำบรรพ์มีชีวิตจำพวกหนึ่ง โดยถือกำเนิดมาตั้งแต่ 320 ล้านปีก่อนในยุคคาร์บอนิเฟอรัส ก่อนหน้าไดโนเสาร์ และแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างเลยมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากขนาดลำตัวที่แมลงปอในยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีขนาดใหญ่กว่าแมลงปอในยุคปัจจุบันมาก โดยมีความห่างระหว่างปีกมากกว่า 70 เซนติเมตร

ในอารยธรรมอียิปต์โบราณ แมลงปอปรากฏอยู่ในอักษรภาพเฮียโรกริฟฟิธในหลุมศพของฟาโรห์

อรวรรณ หล้าปวงคำ651510326

# data[].attributes.headline
พฤติกรรมของแมลง

# data[].attributes.subject
พฤติกรรมของแมลง

# data[].attributes.body
แมลงหลายชนิดมีอวัยวะรับรู้สัมผัสที่ดีมาก บางครั้งอาจมีประสิทธิภาพมากกว่าประสาทสัมผัสของมนุษย์ ตัวอย่างเช่น ผึ้งสามารถเห็นแสงสีในสเปกตรัมของรังสีอุลตร้าไวโอเล็ต และผีเสื้อกลางคืนตัวผู้มีระบบประสาทรับกลิ่น ที่สามารถรับกลิ่นของฟีโรโมนจากตัวเมียได้เป็นระยะทางหลายกิโลเมตร

อรวรรณ หล้าปวงคำ 651510326

# data[].attributes.body
ลำตัวยาว 28 มิลลิเมตร ลำตัวป้อมสั้น ค่อนข้างกลม สีน้ำตาลเข้มเกือบดำ หัวค่อนข้างแบนยื่นไปด้านหน้า ระหว่างตารวมมีลักษณะเป็นสัน ด้านบนของอกปล้องแรกประดับด้วยส่วนที่ยื่นเป็นสันค่อนไปด้านหน้า ด้านข้างประดับด้วยจุดนูนข้างละ 1 จุด ปีกเรียบเป็นมันวาว มีร่องตื้นๆ เป็นทางยาวตามความยาวของปีก ขาสั้น ประดับด้วยหนาม ด้านล่างของลำตัวประดับด้วยขนละเอียดสีน้ำตาลแดง
ชนิกานต์ สิทธิวงษ์ 651510048

# data[].attributes.headline
การเก็บน้ำผึ้งออกจากรวง

# data[].attributes.subject
การเก็บน้ำผึ้งออกจากรวง

# data[].attributes.body
ในการเก็บน้ำผึ้งออกจากรวงนั้น ทำได้โดย “การสลัดน้ำผึ้ง” ขั้นตอนในการสลัดน้ำผึ้งออกจากรวง มีดังนี้
๑. ยกคอนที่มีน้ำผึ้ง แต่ไม่มีตัวอ่อนของผึ้งแล้วค่อย ๆ ไล่ให้ตัวผึ้งออก
๒. ใช้มีดบางแช่น้ำร้อนจนมีดร้อน ปาดแผ่นไขผึ้งที่ปิดหลอดรวงเก็บน้ำหวานออก
๓. นำตะแกรงลวดห่าง ๆ มาประกอบติดคอนน้ำผึ้งทั้งสองด้าน ก่อนที่จะสลัดนำภาชนะที่มีขนาดโตกว่าคอนผึ้ง มาไว้รองรับน้ำผึ้ง
๔. ยกคอนน้ำผึ้งขึ้นในแนวระดับ แล้วสลัดอย่างแรงให้น้ำผึ้งตกลงในภาชนะ สำหรับคอนรวงเปล่า ที่สลัดน้ำผึ้งออกแล้ว ก็นำไปใช้เก็บน้ำหวานในรังผึ้งได้อีก

631510249 ศิรภัสส์ พรหมวิหาร

# data[].attributes.headline
การบริโภคมดแดงส้มในประเทศไทย

# data[].attributes.subject
การบริโภคมดแดงส้มในประเทศไทย

# data[].attributes.body
ในประเทศไทยมีการบริโภคตัวอ่อนดักแด้ และตัวเต็มวัยของมดแดงส้มมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยจะใช้ชะลอมหรือกระบุงผูกติดปลายไม้ไผ่และแหย่ไปที่รัง ทำให้ตัวอ่อนและดักแด้ของมดงานร่วงลงภาชนะรองรับ จากนั้นจะใช้ไฟผามดงานเพื่อไม่ให้มดงานคาบตัวอ่อนและดักแด้หนีไปบริเวณอื่น

631510249 ศิรภัสส์ พรหมวิหาร

# data[].attributes.body
- แมลงเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสปีชี่ส์สูงที่สุดในโลก
=>Phylum Arthropododa
=>Exoskeleton
=>Chitin
- แมลงมี 3 ส่วน แบ่งออกเป็นหัว, อก, ท้อง
- แมลงทุกชนิดจัดให้อยู่ในกลุ่มชั้น (Superclass) Hexapoda
คือมีขาอยู่ 3 คู่ 6 ขา
- แมลงออกเป็นท้ังหมด 29 อันดับ (Orders)

รินรดา เทียมรินทร์
631510216

# data[].attributes.headline
ผีเสื้อกลางคืนค้างคาว Lyssa zampa Butler

# data[].attributes.subject
ผีเสื้อกลางคืนค้างคาว Lyssa zampa Butler

# data[].attributes.body
เป็นผีเสื้อกลางคืนที่มีขนาดใหญ่ สีน้ำตาลเทา มีแทบสีขาวพาดขวางปีก เช่นเดียวกับผีเสื้อค้างคาวปักษ์ใต้เป็นผีเสื้อกลางคืนที่มีขนาดใหญ่ สีน้ำตาลเทา มีแถบสีขาวพาดขวางปีก เช่นเดียวกับผีเสื้อกลางคืนค้างคาวปักษ์ใต้ (L. menoetius) ซึ่งเป็นผีเสื้ออีกชนิดหนึ่งที่เป็นรายงานการพบในประเทศไทยเป็นครั้งที่สองต่อจาก M. Kitching(Holloway 1998) ซึ่งจำแนกโดย ดร.องุ่น ลิ่ววานิช (2548) ความแตกต่างระหว่างผีเสื้อทั้งสองชนิดอยู่ที่ความกว้างของแถบสีขาวที่พาดปีกของ L. zampa แคบกว่า L. menoetius และที่ปีกของปีกหลังของผีเสื้อ L. menoetius มีขีดสีน้ำตาลเข้มปรากฏอยู่ ลวดลายเป็นรอยประของปีกคู่หน้าด้านท้องตั้งแต่แถบสีขาวออกมาของผีเสื้อ L. zampa เห็นชัดเจน ส่วนของผีเสื้อ L. menoetius จะเป็นสีน้ำตาลดำ โดยไม่มีลวดลายปรากฏ
650110158 กัญญารัตน์ สันตสิงห์

# data[].attributes.headline
การกำหนดชนิด

# data[].attributes.body
การกำหนดชนิดแมลงอนุรักษ์
จากปัญหาดังที่ได้กล่าวมาแล้วทำให้น่าเป็นห่วงว่า แมลงที่สวยงามซึ่งมีการจับและการค้ามากนั้น จะมีปริมาณลดน้อยลงไปมากจากสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติของมัน และบางชนิดอาจสูญพันธุ์ไปได้ ดังนั้นจึงได้ทำการศึกษาหาแนวทางการอนุรักษ์แมลงเหล่านี้ขึ้น หลักเกณฑ์ในการกำหนดชนิดมแลงอนุรักษ์มีดังนี้
1. เป็นแมลงในกลุ่มที่มีการจับเพื่อการค้ามาก ซึ่งได้แก่พวกด้วงและผีเสื้อ
2. เป็นแมลงที่หายาก โดยพิจารณาดูว่า แมลงพวกด้วงและผีเสื้อที่มีตัวอย่างเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์แมลงของกรมวิชาการเกษตรนั้น ชนิดใดเป็นชนิดที่หายาก โดยเป็นชนิดที่จับได้เมื่อ 30-40 ปีมาแล้ว แต่ต่อมาสำรวจไม่พบแลงชนิดนั้นอีก หรือพบแต่มีปริมาณน้อยมาก จัดว่าเป็นแมลงที่หายาก
3. เป็นแมลงที่มีอยู่ในบัญชีรายชื่อในอนุสัญญา CITES (Convention on International Trade in Endangered Spicies of Wild Fauna and Flora) หรืออนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการค้า ซึ่งพืชป่าและสัตว์ป่าที่กำลังสูญพันธุ์ ในบัญชีหมายเลข2 ของอนุสัญญานี้มีราชื่อแลงที่พบในประเทศไทยด้วย 3 รายการ คือ ผีเสื้อภูฐาน ( Bhutanitis spp.) ผีเสื้อไกเซอร์ ( Teinopalpus spp.) และผีเสื้อถุงทอง( Troides spp.) ดังนั้นในการกำหนดชนิดของแมลงอนุรักษ์จึงได้กำหนดแมลงทั้ง 3 รายการนี้เข้าไปด้วย

การะเกตุ เมืองโคตร 651610031

# data[].attributes.body
แมลง เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง จำแนกออกเป็นไฟลัมต่าง ๆ ได้ 18 กลุ่ม มีลักษณะสำคัญคือมีลำตัวเป็นปล้อง ซึ่งอาจแบ่งเป็น 2 หรือ 3 ส่วน สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

การะเกตุ เมืองโคตร 651610031

# data[].attributes.body
ด้วงงวงซึ่งเป็นที่รู้จักจากส่วนปากที่ยื่นยาว เป็นแมลงกลุ่มใหญ่ที่สุดกลุ่มหนึ่ง คอสีเหลือบของด้วงงวงตัวนี้เกิดจากการพับโครงสร้างคล้ายเส้นขนให้แบนราบ ซึ่งอาจใช้ทำหน้าที่ดึงดูดคู่ผสมพันธุ์หรือทำให้สัตว์นักล่าสับสน

640810016 ฐิติวรดา เก๋ปัญญา

# data[].attributes.body
สถานภาพ

เป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พ.ศ. 2535 ของไทย ขณะเดียวกันเป็นสัตว์ป่าอยู่ในบัญชี 2 ของอนุสัญญาไซเตส รวมทั้งเป็นสัตว์ป่า
คุ้มครองของอินเดีย และจัดเป็นผีเสื้อหายาก (Rare) (Talbot, 1978) สำหรับประเทศไทย ปัจจุบันมีสถานภาพสูญพันธุ์ (Extinct) จากข้อมูลพบว่าสูญพันธุ์ไปประมาณปี
พ.ศ. 2525-2527 แต่จากการตรวจสอบจากเว็บไซต์ และตัวอย่างผีเสื้อสมิงเชียงดาวที่มีผู้เก็บได้จากดอยเชียงดาวพบว่า เป็นการเก็บตัวอย่างเมื่อปี พ.ศ. 2523 ทำให้เชื่อว่าผีเสื้อสมิงเชียงดาวอาจจะสูญพันธุ์ก่อนปี พ.ศ. 2525 ก็เป็นได้

650110615 วิรวรรณ อุดป่าคา

# data[].attributes.headline
ผีเสื้อภูฐาน

# data[].attributes.body
ผีเสื้อภูฐาน หรือ ผีเสื้อเชียงดาว
ลักษณะ

เป็นผีเสื้อที่ขนที่ลำตัว หนวดสั้น ปีกยาว ขนาดกาง ปีกเต็มที่ 90-100 มม. จุดเด่นอยู่ที่แถบสีแดงส้ม และจุดสีม่วง 2-3 จุดในแถบสีดำ รวมทั้งติ่งหางที่ปีกคู่หลัง ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน ต่างกันที่ขนาดความกว้างของเส้นสีขาวพาดขวางปีกของตัวเมียมีความกว้างกว่าและเป็นสีเหลือง

ุุ650110615 วิรวรรณ อุดป่าคา

# data[].attributes.body
ตัวชี้วัดความสมบูรณ์ของน้ำ (bioindicator)

641910180 ชนาภัทร สุนันตา

# data[].attributes.body
เป็นผึ้งที่มีขนาดใหญ่ จึงสามารถบินไปหาอาหารได้ไกลบางครั้งรังนึงอาจมีน้ำผึ้งถึง 15 กิโลกรัม แต่เนื่องจากผึ้งหลวงชอบทำรังในที่โล่งแจ้งและอยู่ที่สูงไม่ชอบให้ถูกรบกวน เราจึงไม่สามารถนำมาเลี้ยงได้ แต่ควรอนุรักษ์ให้อยู่ในธรรมชาติ

ชนิดาภา ยาขม
651510049

# data[].attributes.body
ปลวกมักมีขนาดเล็ก ความยาวระหว่าง 4 ถึง 15 มิลลิเมตร ปลวกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่ยังไม่สูญพันธ์คือราชินีปลวกของสปีชีส์ Macrotermes bellicosus ที่มีความยาวถึง 10 เซนติเมตร ปลวกยักษ์อีกชนิดคือ Gyatermes styriensis ซึ่งสูญพันธ์ไปแล้ว พบในออสเตรียในสมัยไมโอซีน มีความยาวปีก 76 มิลลิเมตร และตัวยาว 25 มิลลิเมตร

651610209 นนธวัช จันทร์เครือ

# data[].attributes.body
ปลวกมีการแบ่งวรรณะในลักษณะเดียวกับมดและผึ้งและตัวต่อบางชนิด โดยมีปลวกงานและปลวกทหารซึ่งมีทั้งตัวผู้และตัวเมียที่เป็นหมัน และ ราชาและราชินีปลวกซึ่งสามารถสืบพันธ์ได้ ในแต่ละรังจะมีราชินีปลวกหนึ่งตัวหรือมากกว่าและมีราชาปลวกหลายตัว ปลวกกินอาหารจากซากพืชและเซลลูโลสจากไม้, เศษใบไม้, ดิน หรือ มูลสัตว์ ปลวกนับว่าเป็นผู้บริโภคซากพืชซากสัตว์ที่สำคัญโดยเฉพาะในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน การย่อยสลายไม้และซากพืชของปลวกนั้นมีความสำคัญต่อระบบนิเวศน์อย่างมาก

651610209 นนธวัช จันทร์เครือ

# data[].attributes.headline
แมลงกลุ่มมวน (ที่เป็นตัวห้ำ)

# data[].attributes.subject
แมลงกลุ่มมวน (ที่เป็นตัวห้ำ)

# data[].attributes.body
กินหนอน หรือแมลงชนิดอื่นๆ

620510138 ปุรเชษฐ์ ฤทธิ์นุ่ม

# data[].attributes.body
Kingdom: | Animalia
Phylum: | Arthropoda
Class: | Insecta
Order: | Odonata
Suborder: | Epiprocta
Infraorder: | Anisoptera

620310195 ฉัตธณิดา คงปาน

# data[].attributes.headline
ต่อมเสริมพิเศษในแมลง

# data[].attributes.body
ต่อมเสริมพิเศษในแมลงจำพวกผึ้ง ต่อ แตน สามารถผลิตสารพิษออกมาจากต่อมนี้เพื่อทำลายศัตรูหรือเพื่อให้เหยื่อสลบก็ได้
642010052 ธนพร ลิ้มภักดีสวัสดิ์

# data[].attributes.headline
โดยส่วนใหญ่ในระบบสืบ

# data[].attributes.body
โดยส่วนใหญ่ในระบบสืบพันธุ์แมลงเพศเมีย จะประกอบไปด้วยส่วนสำคัญอยู่ 5 ส่วนคือ
1.รังไข่ ซึ่งจะมีหน้าที่ในการผลิตไข่ออกมาเพื่อรอการผสมพันธ์ุซึ่งในแมลงจะมีรังไข่จำนวนหนึ่งคู่ รังไข่แต่ละข้างจะทอดยาวไปตามด้านข้างภายในลำตัวมาข้างละหนึ่งอัน ซึ่งแต่ละข้างจะประกอบไปด้วยท่อไข่จำนวนมาก ซึ่งจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชนิดของแมลงโดยหน้าที่สำคัญของมันคือมีหน้าที่ในการผลิตไข่ในส่วนปลายของท่อไข่แต่ละท่อมีลักษณะเรียวยาวคล้ายเส้นด้าย
2.ท่อนำไข่ มีลักษณะเป็นรูปตัววายประกอบด้วยท่อนำไข่ด้านข้างสองท่อและท่อนำไข่รวมหนึ่งท่อโดยที่ท่อนำไข่ด้านข้างจะอยู่ต่อจากฐานของรังไข่รังไข่แต่ละข้างจะมีท่อนำไข่เพียงด้านละหนึ่งท่อเท่านั้นและจะเคลื่อนต่อไปยังท่อนำไข่ด้านข้างท่อนำไข่กลางและออกสู่ช่องคลอดตรงรูเปิดที่บริเวณปลายท่อขายรวมโดยที่ช่องคลอดเป็นส่วนของท่อนำไข่กลางที่ขยายออกเป็นถุง
3.ถุงเก็บอสุจิ เป็นถุงขนาดเล็กซึ่งถุงนี้มีท่อเปิดออกที่ช่องคลอดใกล้กับรูเปิดออกของท่อนำไข่รวม ทำหน้าที่เก็บรักษาอสุจิที่ได้จากแมลงเพศผู้ ด้วยส่วนใหญ่แล้วแมลงจพผสมพันธุ์เพียงแค่ครั้งเดียวดังนั้นจึงจำเป็นต้องเก็บอสุจิของแมลงเพศผู้ไว้ผสมกับไข่สุกที่อยู่บริเวณช่องคลอดเป็นระยะๆตลอดอายุขัยของแมลงเพศเมีย ไข่ที่ได้รับการผสมแล้วจะถูกส่งออกนอกตัวแมลงโดยผ่านทางอวัยวะวางไข่
4.ต่อมผลิตน้ำหล่อเลี้ยงอสุจิเป็นต่อมที่มีลักษณะเป็นถุงขนาดเล็กติดอยู่บริเวณท่อของถุงเก็บอสุจิทำหน้าที่ผลิตอาหารเพื่อหล่อเลี้ยงอสุจิที่เก็บรักสาไว้ที่ถุงเก็บอสุจิ
5.ต่อมเสริมพิเศษเป็นต่อมที่มีลักษณะเป็นถุงยาวมีจำนวนหนึ่งคู่อยู่ใต้ถุงเก็บอสุจิและมีรูเปิดออกที่ช่องคลอดทำหน้าที่ผลิตสารเหนียวเพื่อใช้ของหุ้นกลุ่มไข่หรือยึดไข่ให้ติดกับวัสดุที่แมลงวางไข่
642010052 ธนพร ลิ้มภักดีสวัสดิ์

# data[].attributes.headline
ประโยชน์ของแมลงชีปะขาว

# data[].attributes.subject
ประโยชน์ของแมลงชีปะขาว

# data[].attributes.body
โดยทั่วไปตัวอ่อนแมลงชีปะขาวมีแนวโน้มอาศัยอยู่ในแม่น้ำ ลำธาร ทะเลสาบ บ่อ หนอง บึงที่ไม่มีหรือมีการปนเปื้อนของมลพิษน้อย จัดเป็นกลุ่มที่มีความไวต่อมลพิษ ดังนั้นจึงมีการใช้ตัวอ่อนแมลงชีปะขาวเป็นดัชนีชีวภาพบ่งชี้คุณภาพน้ำ และนิยมใช้ร่วมกับตัวอ่อนแมลงสโตนฟลาย และตัวอ่อนแมลงหนอนปลอกน้ำในการประเมินคุณภาพน้ำทางชีวภาพ

621710111 สุจจิราภรณ์ แก้วสมวาง

# data[].attributes.headline
โดยส่วนใหญ่ในระบบสืบ

# data[].attributes.body
โดยส่วนใหญ่ในระบบสืบพันธุ์แมลงเพศเมีย จะประกอบไปด้วยส่วนสำคัญอยู่ 5 ส่วนคือ
1.รังไข่ ซึ่งจะมีหน้าที่ในการผลิตไข่ออกมาเพื่อรอการผสมพันธ์ุซึ่งในแมลงจะมีรังไข่จำนวนหนึ่งคู่ รังไข่แต่ละข้างจะทอดยาวไปตามด้านข้างภายในลำตัวมาข้างละหนึ่งอัน ซึ่งแต่ละข้างจะประกอบไปด้วยท่อไข่จำนวนมาก ซึ่งจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับชนิดของแมลงโดยหน้าที่สำคัญของมันคือมีหน้าที่ในการผลิตไข่ในส่วนปลายของท่อไข่แต่ละท่อมีลักษณะเรียวยาวคล้ายเส้นด้าย
2.ท่อนำไข่ มีลักษณะเป็นรูปตัววายประกอบด้วยท่อนำไข่ด้านข้างสองท่อและท่อนำไข่รวมหนึ่งท่อโดยที่ท่อนำไข่ด้านข้างจะอยู่ต่อจากฐานของรังไข่รังไข่แต่ละข้างจะมีท่อนำไข่เพียงด้านละหนึ่งท่อเท่านั้นและจะเคลื่อนต่อไปยังท่อนำไข่ด้านข้างท่อนำไข่กลางและออกสู่ช่องคลอดตรงรูเปิดที่บริเวณปลายท่อขายรวมโดยที่ช่องคลอดเป็นส่วนของท่อนำไข่กลางที่ขยายออกเป็นถุง
3.ถุงเก็บอสุจิ เป็นถุงขนาดเล็กซึ่งถุงนี้มีท่อเปิดออกที่ช่องคลอดใกล้กับรูเปิดออกของท่อนำไข่รวม ทำหน้าที่เก็บรักษาอสุจิที่ได้จากแมลงเพศผู้ ด้วยส่วนใหญ่แล้วแมลงจพผสมพันธุ์เพียงแค่ครั้งเดียวดังนั้นจึงจำเป็นต้องเก็บอสุจิของแมลงเพศผู้ไว้ผสมกับไข่สุกที่อยู่บริเวณช่องคลอดเป็นระยะๆตลอดอายุขัยของแมลงเพศเมีย ไข่ที่ได้รับการผสมแล้วจะถูกส่งออกนอกตัวแมลงโดยผ่านทางอวัยวะวางไข่
4.ต่อมผลิตน้ำหล่อเลี้ยงอสุจิเป็นต่อมที่มีลักษณะเป็นถุงขนาดเล็กติดอยู่บริเวณท่อของถุงเก็บอสุจิทำหน้าที่ผลิตอาหารเพื่อหล่อเลี้ยงอสุจิที่เก็บรักสาไว้ที่ถุงเก็บอสุจิ
5.ต่อมเสริมพิเศษเป็นต่อมที่มีลักษณะเป็นถุงยาวมีจำนวนหนึ่งคู่อยู่ใต้ถุงเก็บอสุจิและมีรูเปิดออกที่ช่องคลอดทำหน้าที่ผลิตสารเหนียวเพื่อใช้ของหุ้นกลุ่มไข่หรือยึดไข่ให้ติดกับวัสดุที่แมลงวางไข่
642010052 ธนพร ลิ้มภักดีสวัสดิ์

# data[].attributes.headline
วรรณะของผึ้ง

# data[].attributes.subject
วรรณะของผึ้ง

# data[].attributes.body
วรรณะของผึ้ง แบ่งออกเป็น 3 วรรณะคือ

1. ผึ้งนางพญา (The Queen)

ผึ้งนางพญาสามารถแยกออกจากผึ้งตัวผู้ และผึ้งงานได้โดยง่าย เพราะผึ้งนางพญาจะมีขนาดใหญ่ และมีลำตัวยาวกว่าผึ้งตัวผู้และผึ้งงาน ปีกของผึ้งนางพญาจะมีขนาดสั้น เมื่อเทียบกับความยาวของลำตัว เนื่องจากส่วนท้องของผึ้งนางพญาจะค่อนข้างเรียวยาว ดูแล้วมีลักษณะคล้ายกับตัวต่อ ผึ้งนางพญาจะมีเหล็กไน ซึ่งมีไว้สำหรับต่อสู้กับนางพญาตัวอื่นเท่านั้น ไม่เหมือนผึ้งงานที่ใช้เหล็กไนไว้ทำร้ายศัตรู การเคลื่อนไหวของผึ้งนางพญาค่อนข้างเชื่องช้า แต่สุขุมรอบคอบ แต่ถ้าจำเป็นก็พบว่านางพญาสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วเช่นกัน ในรังผึ้งนางพญาที่ถูกผสมพันธุ์แล้วเรามักจะพบอยู่บริเวณรวงผึ้งที่มีตัวอ่อนอยู่ภายในหลอดรวง นางพญาจะถูกห้อมล้อมด้วยผึ้งงาน โดยผึ้งงานจะใช้หนวดแตะหรือใช้ลิ้นเลียตามตัวผึ้งนางพญา ผึ้งงานเหล่านี้ทำหน้าที่คอยให้อาหาร ทำความสะอาดและนำของเสียที่ผึ้งนางพญาขับถ่ายออกไปทิ้ง นอกจากนั้นผึ้งงานยังรับเอาสารที่ผึ้งนางพญาผลิตออกมา แล้วส่งต่อให้ผึ้งงานตัวอื่น ๆ หรือใช้ปีกกระพือให้กลิ่นของสารแพร่กระจายไปทั่วรังผึ้ง
2. ผึ้งตัวผู้ (The Drone)

ผึ้งตัวผู้จะมีขนาดใหญ่และตัวอ้วนกว่าผึ้งนางพญาและผึ้งงาน แต่จะมีความยาวน้อยกว่าผึ้งนางพญา ผึ้งตัวผู้จะไม่มีเหล็กไน ลิ้นจะสั้นมาก มีไว้สำหรับคอยรับอาหารจากผึ้งงาน หรือดูดกินน้ำหวานจากที่เก็บไว้ในรวงเท่านั้น ผึ้งตัวผู้จะไม่มีการออกไปหาอาหารกินเองภายนอกรัง ผึ้งตัวผู้ไม่มีที่เก็บละอองเกสร เป็นที่ทราบกันดีว่าผึ้งตัวผู้มีหน้าที่อย่างเดียวภายในรัง คือผสมพันธุ์ผึ้งตัวผู้จะไม่ทำงานอะไรทั้งสิ้นภายในรัง ปริมาณของผึ้งตัวผู้ภายในรังไม่แน่นอน อาจมีได้ตั้งแต่ศูนย์ถึงหลายพันตัวขึ้นกับฤดูกาล ผึ้งตัวผู้จะเจริญมาจากไข่ที่ไม่ได้รับการผสม (Un-fertilized egg) เมื่อตัวอ่อนของผึ้งตัวผู้โตเต็มที่ ผึ้งงานก็จะมาปิดฝาหลอดรวงด้วยไขผึ้ง ผึ้งตัวผู้ก็จะเข้าดักแด้อยู่ภายใน เมื่อครบกำหนดก็จะกัดไขผึ้งที่ปิดฝาออกมาเป็นตัวเต็มวัย อายุประมาณ 16 วัน พร้อมที่จะผสมพันธุ์ได้
3. ผึ้งงาน (The Worker)

ผึ้งงานเป็นผึ้งที่มีขนาดเล็กที่สุดภายในรังผึ้ง แต่มีปริมาณมากที่สุด ผึ้งงานถือ กำเนิดมาจากไข่ที่ได้รับการผสมกับเชื้อตัวผู้ (Fertilized egg) ผึ้งงานเป็นเพศเมีย เช่นเดียวกับผึ้งนางพญา แต่เป็นเพศเมียที่ไม่สมบูรณ์ คือส่วนของรังไข่จะมีขนาดเล็กไม่สามารถสร้างไข่ได้ ยกเว้นในกรณีที่รังผึ้งรังนี้เกิดขาดนางพญาขึ้นมาก็พบว่า อาจมีผึ้งงานบางตัวสามารถวางไข่ได้ (Laying Worker) แต่ไข่ที่วางจะเป็นไข่ที่เป็นผึ้งตัวผู้

651610169 ธนกร หลำรอด

# data[].attributes.headline
แมลงกลุ่มตั๊กแตนจะมีขาหลังไว้ใช้กระโดด

# data[].attributes.subject
แมลงกลุ่มตั๊กแตนจะมีขาหลังไว้ใช้กระโดด

# data[].attributes.body
วิชุพร ท่าดี รหัสนักศึกษา 630110516

# data[].attributes.headline
ประชากรของผึ้ง

# data[].attributes.subject
ประชากรของผึ้ง

# data[].attributes.body
ผึ้ง เป็นสัตว์ปีกหรือแมลงที่มีสังคม (Social insect) และแบ่งหน้าที่การทำงานแตกต่างกันไปตามวรรณะของผึ้ง โดยประชากรของผึ้งแบ่งตามวรรณะ ดังนี้

1. ผึ้งนางพญา (Queen) ผึ้งนางพญา เป็นผึ้งตัวใหญ่ อายุขัยของผึ้งนางพญามากกว่า 1 ปี มีบางตัวอายุขัยอาจมากถึง 7 ปี และใน 1 รังจะมีผึ้งนางพญา 1 ตัวเท่านั้น ทำหน้าที่ผสมพันธุ์ วางไข่ และควบคุมประชากรผึ้งวรรณะอื่นด้วยสารเคมีที่เรียกว่าฟีโรโมนส์ไปทั่วรัง เพื่อควบคุมสมาชิกหรือประชากรผึ้งภายในรังให้เป็นไปอย่างเป็นระบบระเบียบ โดยผึ้งนางพญาจะอาศัยอยู่ภายในรัง ไม่ออกหาอาหารแต่จะถูกห้อมล้อมด้วยผึ้งงานคอยดูแลป้อนอาหารและนำของเสียจากนางพญาไปทิ้ง

2. ผึ้งตัวผู้ (Drone) ผึ้งตัวผู้ เป็นประชากรผึ้งที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์เท่านั้น อายุขัยประมาณ 4-6 สัปดาห์ เป็นผึ้งไม่มีเหล็กไน มีลิ้นสั้นสำหรับเลียรับอาหารจากผึ้งงาน ไม่ออกหาอาหารหรือออกหาน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ป่าและจะทำหน้าที่เพียงอย่างเดียว คือ คอยผสมพันธุ์กับผึ้งนางพญา พฤติกรรมผสมพันธุ์ ในวันที่อุณหภูมิเหมาะสม ผึ้งตัวผู้จะผสมพันธุ์กับผึ้งนางพญา หลังจากผสมพันธุ์ผึ้งตัวผู้จะตกตาย โดยยังค้างอวัยวะสืบพันธุ์ติดอยู่กับผึ้งนางพญา หากหมดฤดูผสมพันธุ์ ถ้าผึ้งตัวผู้ตัวใดไม่ได้ผสมพันธุ์ก็จะถูกไล่ออกจากรังหรือผึ้งงานไม่ป้อนอาหารและตายในที่สุด

3. ผึ้งงาน (Worker) ผึ้งงาน เป็นผึ้งเพศเมียที่เป็นหมัน หรือเกิดจากไข่ที่ได้รับการผสมจากผึ้งตัวผู้ แต่เป็นเพศเมียที่ไม่สมบูรณ์เพศเนื่องจากรังไข่ฝ่อ มีอายุขัยประมาณ 6-8 สัปดาห์ เป็นผึ้งที่มีขนาดเล็กที่สุดใน 3 วรรณะมีหน้าที่ออกหาอาหาร หาน้ำหวานจากธรรมชาติหรือจากการเลี้ยง เช่น จากเกสรดอกลำไย ดอกสาบเสื้อ และดอกไม้ป่า ทำหน้าที่สร้างรังหรือรวงผึ้งจากไขที่ผลิตจากต่อม คอยเลียทำความสะอาดนางพญาและรัง ทำหน้าที่่ป้อนอาหารให้แก่ผึ้งนางพญา และผึ้งตัวผู้ ปัจจุบันน้ำหวานหรือผลผลิตที่ได้จากผึ้ง เช่น เกสรผึ้ง ไขผึ้ง นมผึ้งสด รวงผึ้ง ล้วนเป็นเป็นประโยชน์ทั้งต่อสุขภาพและความงาม รวมไปถึงการเลี้ยงผึ้งที่นอกจากเป็นการสร้างรายได้จากการขายน้ำผึ้ง ยังช่วยเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร เนื่องจากผึ้งเป็นแมลงที่ช่วยผสมเกสรของพืชได้ดีที่สุด

651810076 ณัฐติกา เอการัมย์