# data[].attributes.body
ปีเอตะ[1] (อิตาลี: Pietà; ละติน: pietas) มาจากภาษาอิตาลี ที่แปลว่า ความสงสาร คือหัวเรื่องของศิลปะในศาสนาคริสต์ที่เป็นรูปพระแม่มารีย์ประคองร่างพระเยซูที่เพิ่งอัญเชิญลงจากกางเขน ส่วนใหญ่จะพบในงานประติมากรรม Pietà เป็นหัวเรื่องหนึ่งในชุด “แม่พระระทมทุกข์” (Our Lady of Sorrows) และเป็นฉากหนึ่งใน “พระทรมานของพระเยซู” ซึ่งเป็นฉากที่มีพระแม่มารีย์ นางมารีย์ชาวมักดาลา และบุคคลอื่นล้อมพระศพพระเยซู (หลังจากที่อัญเชิญลงจากกางเขน) ด้วยความความโศกเศร้า ฉากนี้ตามความเป็นจริงแล้วควรจะเรียกว่า “Lamentation” แต่บางที่ก็จะใช้คำว่า “Pietà” แทน

# data[].attributes.body
ในค.ศ. 1921 โบสถ์คาทอลิกที่เปรียบเสมือนโลหิตหมุนเวียนแห่งเมืองริโอ เด จาเนโร มีจุดประสงค์ที่จะสร้างอนุสรณ์สถานแห่งเยซูคริสต์ไว้ที่ยอดเขากอร์โกวาดู โดยมีความสูงที่ 704 เมตร เพื่อที่จะให้อนุสรณ์สถานแห่งพระเยซูคริสต์สามารถมองเห็นได้ทั่วทิศจากเมืองริโอ เด จาเนโร วิศวกรชาวบราซิล Heitor da Silva Costa ถูกเลือกให้เป็นผู้ออกแบบอนุสรณ์สถานแห่งนี้ ในขณะที่ประติมากรชาวฝรั่งเศส ปอล ลันดอฟสกีเป็นผู้ลงมือสร้าง Silva Costa ได้ร่วมทำงานออกแบบกับวิศกรชาวฝรั่งเศส Albert Caquot ในขณะที่ประติมากรชาวโรมาเนีย Gheorghe Leonida เป็นผู้ออกแบบใบหน้าของกริชตูเรเดงโตร์ อนุสรณ์สถานแห่งนี้สร้างเสร็จในปีค.ศ. 1931 โดยมีความสูงเฉพาะรูปปั้นที่ 30 เมตร ส่วนฐานมีความสูงที่ 8 เมตร และความยาวจากแขนทั้งสองข้างที่8 เมตร และความยาวจากแขนทั้งสองข้างที่แยกออกได้รวมกันยาว 28 เมตร

# data[].attributes.attachment_caption
เป็นงานลอยตัว

# data[].attributes.headline
มูฮัมหมัดอับดุลเลาะห์ ดงมูซอ เลขที่ 23 ม 4/3

# data[].attributes.subject
มูฮัมหมัดอับดุลเลาะห์ ดงมูซอ เลขที่ 23 ม 4/3

# data[].attributes.body
เหตุผลที่ชอบ เพราะเป็นงานที่บ่งบอกความหมายแบบตรงตัว

# data[].attributes.body
ประติมากรรมแบบนูนต่ำ ( Bas Relief ) เป็นรูปที่เป็นนูนขึ้นมาจากพื้นหรือมีพื้นหลังรองรับ มองเห็นได้ชัดเจนเพียงด้านเดียว คือด้านหน้า มีความสูงจากพื้นไม่ถึงครึ่งหนึ่งของรูปจริง ได้แก่ รูปนูนแบบเหรียญ รูปนูนที่ใช้ประดับตกแต่งภาชนะ หรือประดับตกแต่งอาคารทาง สถาปัตยกรรม โบสถ์ วิหารต่างๆ พระเครื่องบางชนิด

# data[].attributes.body
ประวัติ เทพีเสรีภาพ อเมริกา นั้นเกิดขึ้นจากการส่งมอบของฝรั่งเศสที่ให้ไว้เป็นของขวัญแก่อเมริกา เมื่อวันที่อเมริกาเฉลิมฉลองครบรอบ 100 ปี ในวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ.2419อนุสาวรีย์เทพีเสรีภาพ ออกแบบโดยเฟรเดรีค โอกุสต์ บาร์โทลดี และในส่วนของโครงร่างเหล็กออกแบบโดย เออแชน วียอเลต์-เลอ-ดุค และกุสตาฟ ไอเฟล ซึ่งเป็นผู้ออกแบบหอไอเฟล

# data[].attributes.headline
นาย ตัซริน กาซา ม.4/3 เลขที่9

# data[].attributes.subject
นาย ตัซริน กาซา ม.4/3 เลขที่9

# data[].attributes.body
เทพีเสรีภาพ เป็นประติมากรรมที่แสดงออกถึงแนวคิดของเสรีภาพ เดิมทีเทพีเสรีภาพนี้เป็นสัญลักษณ์การแสดงออกถึงการมีเสรีภาพของฝรั่งเศสที่ส่งต่อถึงสหรัฐอเมริกา หรือรู้จักกันโดยทั่วไปว่าเทพีเสรีภาพเป็นของขวัญที่ฝรั่งเศสมอบให้กับสหรัฐอเมริกา เพื่อยกย่องชาวอเมริกันที่ลุกขึ้นมาต่อสู้เรียกร้องสิทธิเสรีภาพของตนเองจนสามารถเอาชนะอังกฤษที่กดขี่ชาวอเมริกันในขณะนั้นได้ เทพีเสรีภาพถูกออกแบบโดยประติมากรชาวฝรั่งเศส เฟรเดริก โอกุสต์ บาร์โทลดีส่วนโครงร่างเหล็กถูกออกแบบโดยวิศกรชาวฝรั่งเศสกุสตาฟ ไอเฟลเจ้าของผลงานออกแบบหอไอเฟลที่กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศสจนถึงทุกวัน

# data[].attributes.headline
นาย ซาการียา ละนิเพ็ง

# data[].attributes.subject
นาย ซาการียา ละนิเพ็ง

# data[].attributes.body
ประติมากรรม เป็นสาขาหนึ่งของวิจิตรศิลป์ซึ่งมีรูปแบบสามมิติ เป็นหนึ่งในรูปแบบหนึ่งของศิลปะพลาสติก ประติมากรรมมีรูปแบบสร้างสรรค์แบบธรรมเนียมคือ การแกะสลัก และโมเดล โดยดั้งเดิมมักใช้สื่อกลางคือไม้ หิน เซรามิก โลหะ แต่นับตั้งแต่ยุคโมเดิร์นก็ไม่มีคำจำกัดความถึงรูปแบบ กรรมวิธี และสื่อกลางของการสร้างสรรค์ประติมากรรม ...

# data[].attributes.headline
นางสาว ปนัดดา อินทรัตน์ เลขที่27ม.4/3

# data[].attributes.subject
นางสาว ปนัดดา อินทรัตน์ เลขที่27ม.4/3

# data[].attributes.body
วีนัส เดอมิโล (VENUS DE MILO)
สถานที่ : พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, กรุงปารีส, ประเทศฝรั่งเศส (Louvre Museum, Paris, France)
ประติมากร : สันนิฐานว่าเป็น Alexandros of Antioch ประติมากรชาวกรีก
ปี : อยู่ระหว่าง 130 – 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช10 สุดยอดประติมากรรมที่โด่งดังที่สุดในโลกเป็นที่เชื่อกันว่ารูปปั้นวีนัส เดอมิโลถูกค้นพบเมื่อวันที่ 8 เมษายน ปีค.ศ. 1820 โดยเกษตรกรที่มีชื่อว่า Yorgos Kentrotas เขาได้ค้นพพชิ้นส่วนของรูปปั้นวีนัสแถวๆเกาะภูเขาไฟมิลอส ประติมากรรมชิ้นนี้ได้ถูกยกให้เป็นของขวัญแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ก่อนจะถูกมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ต่อไป ก่อนที่จะจัดแสดงอย่างในทุกวันนี้ วีนัส เดอมิโลได้ถูกขนานนามว่าเป็นแอโฟรไดท์แห่งมิลอส วีนัส เดอมิโลคิดว่าเป็นตัวแทนของเทพีแอมโฟรไดท์ ผู้ซึ่งเป็นเทพีกรีกโบราณแห่งความรัก เทพีแห่งความสุข และเทพีแห่งผู้ให้กำเนิด ซึ่งในขณะเดียวกันเทพีแอมโฟรไดท์แห่งโรมันก็มีความคล้ายคลึงกันกับเทพีวีนัสแห่งกรีกเช่นเดียวกัน มีความเชื่อว่ารูปปั้นนี้ถูกปั้นโดย Alexandros of Antioch ประติมากรในยุคสมัยสมัยเฮลเลนิสต์ รูปปั้นมีส่วนที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ทุกวันนี้คือแขนที่หายไปทั้งสองข้างของวีนัส เดอมิโล และมีการเล่าต่อกันมาว่าเดิมทีรูปปั้นวีนัส เดอมิโลนั้นเต็มไปด้วยเครื่องประดับมากมาย เช่น สร้อยข้อมือ, ต่างหู และผ้าคาดศีรษะ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้ได้หายสาปสูญไปเป็นเวลานานแล้ว รูปปั้นวีนัส เดอมิโลมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นรูปปั้นที่โด่งดังและโดดเด่นที่สุดในยุคประติมากรรมกรีกโบราณ

# data[].attributes.body
นักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา นักบุญเทเรซ่าเธอเป็นแม่ชีที่มาจากประเทศสเปน เธออ้างว่าได้รับประสบการณ์ความรู้สึกและความรักจากพระผู้เป็นเจ้าจนเข้าถึงจิตวิญญาณของเธอ เธอบรรยายความรู้สึกที่เธอได้พบนี้ลงในบันทึกของเธอ เมื่อปีค.ศ. 1622 และอีกสี่สิบปีหลังจากที่เธอได้เสียชีวิตลง สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 ได้ประกาศรับรองอย่างเป็นทางการให้เธอได้เป็นนักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา ประติมากรรมชิ้นนี้จึงถูกสร้างขึ้นมาจากหนึ่งในบันทึกที่เขียนเกี่ยวกับจิตวิญญาณในชีวิตของเธอ ท่าทางของรูปปั้นแกะสลักนั้น เราจะเห็นได้ว่าในมือของเทวดากำลังถือหอกด้ามหนึ่งที่ปลายแหลมทิ่มลง เทวดาหนุ่มแทงหอกลึกลงไปตรงหัวใจของเธอ จากท่าทางในประติมากรรมนั้นได้เหมือนกับว่าเขาได้ส่งให้เธอได้เข้าถึงจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ จีอันโลเรนโซ แบร์นินีคือประติมากรเ

# data[].attributes.headline
นส.พรศิริกรณ์ ไทยกูล 4/3เลขที่26

# data[].attributes.subject
นส.พรศิริกรณ์ ไทยกูล 4/3เลขที่26

# data[].attributes.body
ประติมากร : จีอันโลเรนโซ แบร์นินี (Gian Lorenzo Bernini).
ปี : 1652
นักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา นักบุญเทเรซ่าเธอเป็นแม่ชีที่มาจากประเทศสเปน เธออ้างว่าได้รับประสบการณ์ความรู้สึกและความรักจากพระผู้เป็นเจ้าจนเข้าถึงจิตวิญญาณของเธอ เธอบรรยายความรู้สึกที่เธอได้พบนี้ลงในบันทึกของเธอ เมื่อปีค.ศ. 1622 และอีกสี่สิบปีหลังจากที่เธอได้เสียชีวิตลง สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 ได้ประกาศรับรองอย่างเป็นทางการให้เธอได้เป็นนักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา ประติมากรรมชิ้นนี้จึงถูกสร้างขึ้นมาจากหนึ่งในบันทึกที่เขียนเกี่ยวกับจิตวิญญาณในชีวิตของเธอ ท่าทางของรูปปั้นแกะสลักนั้น เราจะเห็นได้ว่าในมือของเทวดากำลังถือหอกด้ามหนึ่งที่ปลายแหลมทิ่มลง เทวดาหนุ่มแทงหอกลึกลงไปตรงหัวใจของเธอ จากท่าทางในประติมากรรมนั้นได้เหมือนกับว่าเขาได้ส่งให้เธอได้เข้าถึงจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ จีอันโลเรนโซ แบร์นินีคือประติมากรเอกแห่งยุคบาโรค Ecstasy of Saint Teresa ถือเป็นผลงานมาสเตอร์พีชของเขา โดยเขาได้จัดองค์ประกอบให้งานแกะสลักนี้มีท่าทางคล้ายกับการแสดงละครเต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านออกมาจากผลงานชิ้นนี้ ซึ่งงานชิ้นนี้ถือเป็นผลงานที่ยากต่อการนำมาลอกเลียนแบบขึ้นใหม่สำหรับประติมากรคนอื่นๆ เพราะความละเอียดอ่อนที่แบร์นินีบรรจงสร้างสรรค์ขึ้นมาก็ทำให้ยากต่อการเลียนแบบ

# data[].attributes.body
วีนัส เดอมิโล (VENUS DE MILO)
ฝรั่งเศส (Louvre Museum, Paris, France)
ประติมากร : สันนิฐานว่าเป็น Alexandros of Antioch ประติมากรชาวกรีก
ปี : อยู่ระหว่าง 130 – 100 ปีก่อนคริสต์ศักราช
เป็นที่เชื่อกันว่ารูปปั้นวีนัส เดอมิโลถูกค้นพบเมื่อวันที่ 8 เมษายน ปีค.ศ. 1820 โดยเกษตรกรที่มีชื่อว่า Yorgos Kentrotas เขาได้ค้นพพชิ้นส่วนของรูปปั้นวีนัสแถวๆเกาะภูเขาไฟมิลอส ประติมากรรมชิ้นนี้ได้ถูกยกให้เป็นของขวัญแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ก่อนจะถูกมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ต่อไป ก่อนที่จะจัดแสดงอย่างในทุกวันนี้ วีนัส เดอมิโลได้ถูกขนานนามว่าเป็นแอโฟรไดท์แห่งมิลอส วีนัส เดอมิโลคิดว่าเป็นตัวแทนของเทพีแอมโฟรไดท์ ผู้ซึ่งเป็นเทพีกรีกโบราณแห่งความรัก เทพีแห่งความสุข และเทพีแห่งผู้ให้กำเนิด ซึ่งในขณะเดียวกันเทพีแอมโฟรไดท์แห่งโรมันก็มีความคล้ายคลึงกันกับเทพีวีนัสแห่งกรีกเช่นเดียวกัน มีความเชื่อว่ารูปปั้นนี้ถูกปั้นโดย Alexandros of Antioch ประติมากรในยุคสมัยสมัยเฮลเลนิสต์ รูปปั้นมีส่วนที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ทุกวันนี้คือแขนที่หายไปทั้งสองข้างของวีนัส เดอมิโล และมีการเล่าต่อกันมาว่าเดิมทีรูปปั้นวีนัส เดอมิโลนั้นเต็มไปด้วยเครื่องประดับมากมาย เช่น สร้อยข้อมือ, ต่างหู และผ้าคาดศีรษะ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้ได้หายสาปสูญไปเป็นเวลานานแล้ว รูปปั้นวีนัส เดอมิโลมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นรูปปั้นที่โด่งดังและโดดเด่นที่สุดในยุคประติมากรรมกรีกโบราณ

# data[].attributes.headline
น.สทิพรดา ศรีโรจน์  ม.4/3 เลขที่29

# data[].attributes.subject
น.สทิพรดา ศรีโรจน์  ม.4/3 เลขที่29

# data[].attributes.body
ชื่อผลงาน ป้าอิน
เทคนิค ปูนปลาสเตอร์
ผลงานของไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์
ผลงาน ประติมากรรมลอยตัว
สื่อความหมาย เป็นผลงานคนเหมือน รูปผู้หญิงสูงวัย ศิลปินได้นำทัศนธาตุต่างๆมาใช้ในการสร้างสรรค์ผลงานให้มีลักษณะเหมือนจริงมากที่สุด มีการนำเส้นโค้งลักษณะต่างๆมาถ่ายทอดรูปร่าง รูปทรงของบุคคลและแสดงรายละเอียดต่างๆ
ผลงานนี้มีขนาดและสัดส่วนที่ถูกต้องชัดเจน
มีลักษณะพื้นผิวที่เหมือนจริง ดูจากผิวเนื้อมีการขัดและตกแต่งจนเรียบ ส่วนเสื้อผ้ามีลักษณะพื้นผิวที่หยาบกว่า ทำให้ผลงานมีความเด่นชัดและให้อารมณ์ความรู้สึกมากยิ่งขึ้น

# data[].attributes.headline
นาย ซอดีกีน รีกาซอ เลขที่14 ม.3/4 

# data[].attributes.subject
นาย ซอดีกีน รีกาซอ เลขที่14 ม.3/4 

# data[].attributes.body
โอกุสต์ รอแด็งเป็นประติมากรชาวฝรั่งเศส เขาเปรียบเสมือนบิดาแห่งยุคโมเดิรน์ของประติมากรรม เดิมทีรอแด็งมีชื่อเสียงมาจากการสร้างรูปปั้นจำลอง จนกระทั่งในปีค.ศ. 1880 รอแด็งได้รับการว่าจ้างจากผู้อำนวยการวิจิตรศิลป์ให้สร้างประติมากรรมที่ชื่อว่า ‘ประตูนรก’ ขึ้นมา ซึ่งเป็นฉากหนึ่งของไตรภูมิดันเต และต่อมาได้รับการว่าจ้างจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะตกแต่งให้สร้างประติมากรรมบรอนซ์ชื่อว่า ‘คนครุ่นคิด’ (THE THINKER) โดยได้รับแรงบัลดาลใจจากไตรภูมิดันเตเช่นเคย ในช่วงขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่ประติมากรรมคนครุ่นคิดได้ถูกหล่อขึ้นมาหลากหลายขนาดจนกระทั่งเขาได้เสียชีวิตลงแล้วก็ตาม จนเมื่อประติมากรรมรูปคนครุ่นคิดขนาดความสูง 1.8 เมตร ได้เปิดเผยสู่สายตาประชาชน มันก็กลายเป็นที่นิยมทันที ประติมากรรมชิ้นนี้ถูกเปิดเผยในปีค.ศ. 1904 ถูกจัดให้นั่งอยู่ในสวนของพิพิธภัณฑ์รอแด็ง ประติมากรรมคนครุ่นคิดมีชื่อเรียกเดิมว่า ‘กวี’ และมักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งปรัชญาอีกด้วย

# data[].attributes.attachment_caption
ประติมากรรมลอยตัว

# data[].attributes.body
เป็นที่เชื่อกันว่ารูปปั้นวีนัส เดอมิโลถูกค้นพบเมื่อวันที่ 8 เมษายน ปีค.ศ. 1820 โดยเกษตรกรที่มีชื่อว่า Yorgos Kentrotas เขาได้ค้นพพชิ้นส่วนของรูปปั้นวีนัสแถวๆเกาะภูเขาไฟมิลอส ประติมากรรมชิ้นนี้ได้ถูกยกให้เป็นของขวัญแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ก่อนจะถูกมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ต่อไป ก่อนที่จะจัดแสดงอย่างในทุกวันนี้ วีนัส เดอมิโลได้ถูกขนานนามว่าเป็นแอโฟรไดท์แห่งมิลอส วีนัส เดอมิโลคิดว่าเป็นตัวแทนของเทพีแอมโฟรไดท์ ผู้ซึ่งเป็นเทพีกรีกโบราณแห่งความรัก เทพีแห่งความสุข และเทพีแห่งผู้ให้กำเนิด ซึ่งในขณะเดียวกันเทพีแอมโฟรไดท์แห่งโรมันก็มีความคล้ายคลึงกันกับเทพีวีนัสแห่งกรีกเช่นเดียวกัน มีความเชื่อว่ารูปปั้นนี้ถูกปั้นโดย Alexandros of Antioch ประติมากรในยุคสมัยสมัยเฮลเลนิสต์ รูปปั้นมีส่วนที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ทุกวันนี้คือแขนที่หายไปทั้งสองข้างของวีนัส เดอมิโล และมีการเล่าต่อกันมาว่าเดิมทีรูปปั้นวีนัส เดอมิโลนั้นเต็มไปด้วยเครื่องประดับมากมาย เช่น สร้อยข้อมือ, ต่างหู และผ้าคาดศีรษะ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งเหล่านี้ได้หายสาปสูญไปเป็นเวลานานแล้ว รูปปั้นวีนัส เดอมิโลมีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นรูปปั้นที่โด่งดังและโดดเด่นที่สุดในยุคประติมากรรมกรีกโบราณ

# data[].attributes.attachment_caption
ประติมากรรมลอยตัว

# data[].attributes.headline
นาย สรินทรร์ธร ทองคำเลขที่20ม.4/3

# data[].attributes.subject
นาย สรินทรร์ธร ทองคำเลขที่20ม.4/3

# data[].attributes.body
โอกุสต์ รอแด็งเป็นประติมากรชาวฝรั่งเศส เขาเปรียบเสมือนบิดาแห่งยุคโมเดิรน์ของประติมากรรม เดิมทีรอแด็งมีชื่อเสียงมาจากการสร้างรูปปั้นจำลอง จนกระทั่งในปีค.ศ. 1880 รอแด็งได้รับการว่าจ้างจากผู้อำนวยการวิจิตรศิลป์ให้สร้างประติมากรรมที่ชื่อว่า ‘ประตูนรก’ ขึ้นมา ซึ่งเป็นฉากหนึ่งของไตรภูมิดันเต และต่อมาได้รับการว่าจ้างจากพิพิธภัณฑ์ศิลปะตกแต่งให้สร้างประติมากรรมบรอนซ์ชื่อว่า ‘คนครุ่นคิด’ (THE THINKER) โดยได้รับแรงบัลดาลใจจากไตรภูมิดันเตเช่นเคย ในช่วงขณะที่เขายังมีชีวิตอยู่ประติมากรรมคนครุ่นคิดได้ถูกหล่อขึ้นมาหลากหลายขนาดจนกระทั่งเขาได้เสียชีวิตลงแล้วก็ตาม จนเมื่อประติมากรรมรูปคนครุ่นคิดขนาดความสูง 1.8 เมตร ได้เปิดเผยสู่สายตาประชาชน มันก็กลายเป็นที่นิยมทันที ประติมากรรมชิ้นนี้ถูกเปิดเผยในปีค.ศ. 1904 ถูกจัดให้นั่งอยู่ในสวนของพิพิธภัณฑ์รอแด็ง ประติมากรรมคนครุ่นคิดมีชื่อเรียกเดิมว่า ‘กวี’ และมักถูกใช้เป็นสัญลักษณ์แห่งปรัชญาอีกด้วย

# data[].attributes.headline
นายสิรวิชญ์ เหล่าจีนวงศ์ ม.4/3 เลขที่13

# data[].attributes.subject
นายสิรวิชญ์ เหล่าจีนวงศ์ ม.4/3 เลขที่13

# data[].attributes.body
รูปปั้นเงินเดวิดเป็นที่รู้จักจากการเป็นรูปปั้นขนาดใหญ่ที่ยืนโดยไม่มีเสื้อผ้ามาปกปิดเรือนร่างซึ่งถือว่าเป็นสิ่งใหม่สำหรับคนยุคเก่าในตอนนั้น ผลงานชิ้นนี้เล่าเรื่องถึงเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่าเดวิด ซึ่งเป็นเรื่องราวระหว่างเดวิดกับยักษ์โกไลแอธ เขาถือดาบไว้ในมือข้างหนึ่งหลังจากที่เขาสามารถเอาชนะศัตรูของเขาได้และวางเท้าของเขาเอาไว้บนหัวที่ถูกตัดลงมาของยักษ์โกไลแอธ โดนาเตลโลออกแบบให้เดวิดเปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็ให้เดวิดสวมใส่หมวกทรงกว้างและรองเท้าบู๊ต รูปปั้นเดวิดมีสัดส่วนที่ขัดแย้งกับดาบในมือของเขา ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่านี่อาจจะเป็นการชี้ให้เห็นถึงว่าเขาได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้าที่ทำให้เขาสามารถทำภารกิจที่ยากลำบากนี้ผ่านลุล่วงได้ โดนาเตลโลถือเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นบิดาแห่งยุคเรเนอซองส์อีกคนหนึ่ง เขาเป็นผู้นำคนหนึ่งในฐานะประติมากรรุ่นแรกๆของยุค

# data[].attributes.attachment_caption
David by: Michelangelo ประเภทงานประติมากรรม ลอยตัว

# data[].attributes.headline
มุกรอมีน สะมาแอ เลขที่ 17 4/3

# data[].attributes.subject
มุกรอมีน สะมาแอ เลขที่ 17 4/3

# data[].attributes.body
เหตุผลที่ชอบงานชิ้นนี้ เพราะสวนตัวชอบงานเรือนร่างของมนุษย์อยู่แล้ว

# data[].attributes.headline
ซัยฟุดดีน ตาเห เลขที่4  4/3

# data[].attributes.subject
ซัยฟุดดีน ตาเห เลขที่4  4/3

# data[].attributes.body
ประเภทของงานประติมากรรม
1. ประติมากรรมแบบนูนต่ำ (Bas Relief)
มีความสูงจากพื้นไม่ถึงครึ่งหนึ่งของรูปจริง จะมีความหนาหรือนูนจากฐานที่รองรับขึ้นมาเพียงเล็กน้อย หรือต้องไม่มีส่วนหนึ่งส่วนใดลอยยื่นออกจากพื้นหลัง เป็นรูปทรงที่ต้องมองจากด้านหน้าเพียงด้านเดียว โดยจะมีฐานอยู่ด้านหลัง เรื่องราวที่ปั้นเป็นรูปคน สัตว์ หุ่นนิ่ง หรือวัสดุสิ่งของต่างๆ ได้แก่ รูปเหรียญ รูปนูนใช้ตกแต่งประดับอาคารทางสถาปัตยกรรม โบสถ์ วิหาร พระเครื่อง

2. ประติมากรรมแบบนูนสูง (High Relief)
มีลักษณะความนูนสูงจากระดับพื้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของรูปจริงขึ้นไป ทำให้เห็นลวดลายที่ลึก ชัดเจน มีความหนาหรือนูนจากฐานขึ้นมามากกว่าแบบนูนต่ำหลายเท่า และมีมุมมองด้านหน้าเพียงด้านเดียว เรื่องราวที่ปั้นเป็นรูปคน สัตว์ หุ่นนิ่ง

3. ประติมากรรมแบบลอยตัว (Round Relief)
มีลักษณะที่มองเห็นได้รอบด้าน หรือตั้งแต่ 4 ด้านขึ้นไป ไม่มีส่วนใดติดกับพื้นหลัง ฐานจะอยู่ส่วนล่างของรูปปั้น ส่วนใหญ่มักเป็นภาพเหมือนบุคคล พระพุทธรูป เทวรูป

# data[].attributes.attachment_caption
ประติมากรรมลอยตัว

# data[].attributes.headline
นายรุสฟาน อาบูสาและ เลขที่11ม.4/3

# data[].attributes.subject
นายรุสฟาน อาบูสาและ เลขที่11ม.4/3

# data[].attributes.body
ในค.ศ. 1921 โบสถ์คาทอลิกที่เปรียบเสมือนโลหิตหมุนเวียนแห่งเมืองริโอ เด จาเนโร มีจุดประสงค์ที่จะสร้างอนุสรณ์สถานแห่งเยซูคริสต์ไว้ที่ยอดเขากอร์โกวาดู โดยมีความสูงที่ 704 เมตร เพื่อที่จะให้อนุสรณ์สถานแห่งพระเยซูคริสต์สามารถมองเห็นได้ทั่วทิศจากเมืองริโอ เด จาเนโร วิศวกรชาวบราซิล Heitor da Silva Costa ถูกเลือกให้เป็นผู้ออกแบบอนุสรณ์สถานแห่งนี้ ในขณะที่ประติมากรชาวฝรั่งเศส ปอล ลันดอฟสกีเป็นผู้ลงมือสร้าง Silva Costa ได้ร่วมทำงานออกแบบกับวิศกรชาวฝรั่งเศส Albert Caquot ในขณะที่ประติมากรชาวโรมาเนีย Gheorghe Leonida เป็นผู้ออกแบบใบหน้าของกริชตูเรเดงโตร์ อนุสรณ์สถานแห่งนี้สร้างเสร็จในปีค.ศ. 1931 โดยมีความสูงเฉพาะรูปปั้นที่ 30 เมตร ส่วนฐานมีความสูงที่ 8 เมตร และความยาวจากแขนทั้งสองข้างที่แยกออกได้รวมกันยาว 28 เมตร ประติมากรรมพระคริสต์หผู้ไถ่กลายเป็นสัญลักษณ์ของชาวคริสต์เตียนทั่วโลก และยังกลายเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมประจำเมืองริโอ เด จาเนโรและประเทศบราซิล อนุสรณ์สถานแห่งนี้ยังถูกโหวตให้เป็นหนึ่งในเด็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกด้วยผลโหวตกว่าหนึ่งร้อยล้านโหวต

# data[].attributes.body
กริชตูเรเดงโตร์ พระคริสต์ผู้ไถ่ (CHRIST THE REDEEMER)อยู่ที่ประเทศบราซิล
เป็นประติมากรรมประเภทลอยตัว
ในค.ศ. 1921 โบสถ์คาทอลิกที่เปรียบเสมือนโลหิตหมุนเวียนแห่งเมืองริโอ เด จาเนโร มีจุดประสงค์ที่จะสร้างอนุสรณ์สถานแห่งเยซูคริสต์ไว้ที่ยอดเขากอร์โกวาดู โดยมีความสูงที่ 704 เมตร เพื่อที่จะให้อนุสรณ์สถานแห่งพระเยซูคริสต์สามารถมองเห็นได้ทั่วทิศจากเมืองริโอ เด จาเนโร วิศวกรชาวบราซิล Heitor da Silva Costa ถูกเลือกให้เป็นผู้ออกแบบอนุสรณ์สถานแห่งนี้ ในขณะที่ประติมากรชาวฝรั่งเศส ปอล ลันดอฟสกีเป็นผู้ลงมือสร้าง Silva Costa ได้ร่วมทำงานออกแบบกับวิศกรชาวฝรั่งเศส Albert Caquot ในขณะที่ประติมากรชาวโรมาเนีย Gheorghe Leonida เป็นผู้ออกแบบใบหน้าของกริชตูเรเดงโตร์ อนุสรณ์สถานแห่งนี้สร้างเสร็จในปีค.ศ. 1931 โดยมีความสูงเฉพาะรูปปั้นที่ 30 เมตร ส่วนฐานมีความสูงที่ 8 เมตร และความยาวจากแขนทั้งสองข้างที่แยกออกได้รวมกันยาว 28 เมตร ประติมากรรมพระคริสต์หผู้ไถ่กลายเป็นสัญลักษณ์ของชาวคริสต์เตียนทั่วโลก

# data[].attributes.headline
นาย.ธนากร สุขสบาย ม.4/3 เลขที่16

# data[].attributes.subject
นาย.ธนากร สุขสบาย ม.4/3 เลขที่16

# data[].attributes.body
ชื่อของประติมากรรมชิ้นนี้มีชื่อว่า ‘เด็กชายกำลังปัสสาวะ’ หรือ ‘เด็กยืนฉี่’ เป็นประติมากรรมเงินหล่อขนาดเล็ก หล่อเป็นรูปเด็กชายเปลือยที่กำลังยืนปัสสาวะใส่อ่างน้ำพุ ประติมากรรมชิ้นนี้ตั้งอยู่ที่ใจกลางเมืองบรัซเซลส์ ประติมากรรมเด็กชายกำลังยืนปัสสาวะนี้ได้ถูกพิจารณาให้กลายเป็นสัญลักษณ์ประจำเมืองบรัซเซลส์ และเริ่มได้รับความสำคัญเมื่อปลายยุคศตวรรษที่ 17 ก่อนจะค่อยๆเพิ่มความนิยมขึ้นมาเรื่อยๆ ปัจจุบันรูปหล่อเงินของเด็กชายกำลังปัสสาวะได้ถูกลอกเลียนขึ้นใหม่ในปี 1965 ส่วนของจริงนั้นตั้งอยู่ในพิพิธภัณฑ์แห่งกรุงบรัซเซลส์

# data[].attributes.attachment_caption
ประติมากรรมลอยตัว

# data[].attributes.headline
นายฐาปกรณ์ หนูคงเลขที่15ม.4/3

# data[].attributes.subject
นายฐาปกรณ์ หนูคงเลขที่15ม.4/3

# data[].attributes.body
รูปปั้นเงินเดวิดเป็นที่รู้จักจากการเป็นรูปปั้นขนาดใหญ่ที่ยืนโดยไม่มีเสื้อผ้ามาปกปิดเรือนร่างซึ่งถือว่าเป็นสิ่งใหม่สำหรับคนยุคเก่าในตอนนั้น ผลงานชิ้นนี้เล่าเรื่องถึงเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่าเดวิด ซึ่งเป็นเรื่องราวระหว่างเดวิดกับยักษ์โกไลแอธ เขาถือดาบไว้ในมือข้างหนึ่งหลังจากที่เขาสามารถเอาชนะศัตรูของเขาได้และวางเท้าของเขาเอาไว้บนหัวที่ถูกตัดลงมาของยักษ์โกไลแอธ โดนาเตลโลออกแบบให้เดวิดเปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็ให้เดวิดสวมใส่หมวกทรงกว้างและรองเท้าบู๊ต รูปปั้นเดวิดมีสัดส่วนที่ขัดแย้งกับดาบในมือของเขา ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่านี่อาจจะเป็นการชี้ให้เห็นถึงว่าเขาได้รับความช่วยเหลือจากพระเจ้าที่ทำให้เขาสามารถทำภารกิจที่ยากลำบากนี้ผ่านลุล่วงได้ โดนาเตลโลถือเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นบิดาแห่งยุคเรเนอซองส์อีกคนหนึ่ง เขาเป็นผู้นำคนหนึ่งในฐานะประติมากรรุ่นแรกๆของยุค

# data[].attributes.attachment_caption
ประติมากรรมลอยตัว

# data[].attributes.headline
นางสาว อุรัสยา ไชยนา เลขที่31ม.4/3

# data[].attributes.subject
นางสาว อุรัสยา ไชยนา เลขที่31ม.4/3

# data[].attributes.body
นักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา นักบุญเทเรซ่าเธอเป็นแม่ชีที่มาจากประเทศสเปน เธออ้างว่าได้รับประสบการณ์ความรู้สึกและความรักจากพระผู้เป็นเจ้าจนเข้าถึงจิตวิญญาณของเธอ เธอบรรยายความรู้สึกที่เธอได้พบนี้ลงในบันทึกของเธอ เมื่อปีค.ศ. 1622 และอีกสี่สิบปีหลังจากที่เธอได้เสียชีวิตลง สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 15 ได้ประกาศรับรองอย่างเป็นทางการให้เธอได้เป็นนักบุญเทเรซ่า แห่งอาวีลา ประติมากรรมชิ้นนี้จึงถูกสร้างขึ้นมาจากหนึ่งในบันทึกที่เขียนเกี่ยวกับจิตวิญญาณในชีวิตของเธอ ท่าทางของรูปปั้นแกะสลักนั้น เราจะเห็นได้ว่าในมือของเทวดากำลังถือหอกด้ามหนึ่งที่ปลายแหลมทิ่มลง เทวดาหนุ่มแทงหอกลึกลงไปตรงหัวใจของเธอ จากท่าทางในประติมากรรมนั้นได้เหมือนกับว่าเขาได้ส่งให้เธอได้เข้าถึงจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ จีอันโลเรนโซ แบร์นินีคือประติมากรเอกแห่งยุคบาโรค Ecstasy of Saint Teresa ถือเป็นผลงานมาสเตอร์พีชของเขา โดยเขาได้จัดองค์ประกอบให้งานแกะสลักนี้มีท่าทางคล้ายกับการแสดงละครเต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึกที่ถูกส่งผ่านออกมาจากผลงานชิ้นนี้ ซึ่งงานชิ้นนี้ถือเป็นผลงานที่ยากต่อการนำมาลอกเลียนแบบขึ้นใหม่สำหรับประติมากรคนอื่นๆ เพราะความละเอียดอ่อนที่แบร์นินีบรรจงสร้างสรรค์ขึ้นมาก็ทำให้ยากต่อการเลียนแบบ

# data[].attributes.body
-ชื่อผลงาน รูปปั้นปีกแห่งชัยชนะของซาโมเทรซ
- ประเภทประติมากรรม ประติมากรรมลอยตัว
- เหตุผลที่ชอบผลงาน เป็นงานประติมากรรมที่มีการแกะสลักลงบนหินอ่อน ซึ่งการแกะบนหินอ่อนให้ผ้ามีความพริ้วนั้นทำยากและใช้ทักษะสูงมาก อีกทั้งรายเอียดต่างๆตรงปีก และร่างกายมีความเหมือนจริงและยังเป็นงานประติมากรรมที่มีความสวยงาม