# data[].attributes.headline
'De beste literatuur brengt communicatie tot stand op drie niveaus: van de lezer met het boek, van de lezer met zichzelf en van de lezer met de wereld om hem heen.'

# data[].attributes.subject
'De beste literatuur brengt communicatie tot stand op drie niveaus: van de lezer met het boek, van de lezer met zichzelf en van de lezer met de wereld om hem heen.'

# data[].attributes.body
Colleen Hoover weet met 'It Ends With Us' de pijn van liefde over te brengen. Hoewel ik zelf niet heb meegemaakt wat Lily meemaakt, weet ik wel hoe het voelt om nog elke dag gek te zijn op je eerste liefde. Het boek maakt bepaalde emoties los en brengt je tot bepaalde inzichten. Ik ben gaan nadenken over mezelf en over vriendinnen met een soortgelijke situatie.

# data[].attributes.headline
'Als je literatuur wilt definiëren, moet je niet kijken naar wat het is, maar naar wat het doet'

# data[].attributes.subject
'Als je literatuur wilt definiëren, moet je niet kijken naar wat het is, maar naar wat het doet'

# data[].attributes.body
Kunst is een gevoel. Een boek spreekt me aan als het me meeneemt, een bepaald gevoel geeft. Dit hoeft niet altijd positief te zijn, zolang er maar een vorm van herkenning in zit. Ik wil meegenomen worden in de gedachten van het hoofdpersonage. Colleen Hoover weet het verhaal, waar overigens veel van haar verleden in verwerkt, zodanig over te brengen dat je de pijn van hoofdpersoon Lily voelt. Ze maakt een hoop emotie en gevoel los.

# data[].attributes.headline
It ends with us (NOOIT MEER) - Colleen Hoover

# data[].attributes.subject
It ends with us (NOOIT MEER) - Colleen Hoover

# data[].attributes.body
De plekken waar Lily zich in 'It Ends With Us' bevindt, zijn erg bepalend voor het verhaal. Ze woont in Boston, wat niet per se heel relevant is, maar de plekken die ze bezoekt in de stad zijn ontzettend duidelijk beschreven. Colleen Hoover weet een leeg dakterras nog om te toveren naar een romantische plek waar Lily haar liefde Ryle ontmoet.

# data[].attributes.body
Wat opvallend is aan 'It Ends With Us'. is dat er veel tijdsprongen worden gemaakt. Er verstrijkt zo'n drie jaar in het boek. De periode tussen de eerste en de tweede ontmoeting van Lily en Ryle duurt zo'n half jaar. In dit half jaar wordt er voornamelijk teruggeblikt naar de periode waarin Lily een relatie had met Atlas, haar eerste liefde. Er is sprake van discontinu.

# data[].attributes.body
Het verhaal wordt geschreven vanuit Lily's perspectief. Je leest het verhaal vanuit de ik-persoon. Je duikt in de gedachtes van Lily, leest de gesprekken vanuit haar perspectief en duikt in haar verleden door stukken uit haar dagboek.

# data[].attributes.headline
'Alle verhalende teksten zijn literatuur'

# data[].attributes.subject
'Alle verhalende teksten zijn literatuur'

# data[].attributes.body
Kunstwerken die uit taal bestaan, zo wordt literatuur beschreven als de definitie opzoekt. Zijn alle verhalende teksten dan ook kunstwerken? Dat denk ik niet. Maar 'kunst' is in mijn ogen ook maar een gevoel. Wat de één ontroerd, doet de ander niks.

# data[].attributes.headline
'Gaming is literatuur in een nieuw jasje'

# data[].attributes.subject
'Gaming is literatuur in een nieuw jasje'

# data[].attributes.body
Hier geloof ik niet in. Met een game ben je zodanig met je eigen prestaties bezig, dat je je niet inleeft in een ander. Lezen of kijken en luisteren zorgt ervoor dat je een hoofdpersoon goed leert kennen. Je ontsnapt aan de werkelijkheid zonder jezelf daadwerkelijk te verliezen. Van literatuur leer je, van games niet.

# data[].attributes.headline
YOU SAID YOU LIKED STORMS, SO I LET YOU IN. TURNS OUT YOU CAN ONLY HANDLE A LITTLE RAIN, AND I AM A HURRICANE.

# data[].attributes.subject
YOU SAID YOU LIKED STORMS, SO I LET YOU IN. TURNS OUT YOU CAN ONLY HANDLE A LITTLE RAIN, AND I AM A HURRICANE.

# data[].attributes.body
Het moment dat ik deze quote, zo'n drie jaar geleden, voor het eerst tegenkwam voelde het direct alsof het voor mij geschreven is. Op dat moment zat ik niet lekker in mijn vel en voelde ik me niet begrepen door mensen die op dat moment erg belangrijk waren voor mij.

# data[].attributes.body
Beste Colleen Hoover,

Allereerst wil ik mezelf voorstellen. Mijn naam is Merel de Koning, ik ben 23 jaar oud en ik bent student journalistiek. In september 2023 ben ik gestart met de minor Nederlandse Taal en Cultuur. Dit deed ik omdat ik de Nederlandse taal zodanig interessant vind dat ik er later wellicht mijn beroep van wil maken. Ik wil lesgeven op de middelbare school om kinderen te helpen het vak en de taal beter te leren begrijpen.

De reden dat ik je deze brief schrijf, is omdat ik ‘It Ends With Us’ heb gelezen. In de zomer van 2023 overhandigde Chi, één van mijn beste vriendinnen, mij dit boek. “Dit moet je lezen! Ik had ‘m binnen een week uit”, vertelde ze me. Dat wil wat zeggen. Chi is namelijk absoluut geen lezer. En ik ook niet, alleen op vakantie lees ik graag omdat dat het enige moment is dat ik het gevoel heb dat ik de rust kan vinden om er daadwerkelijk de tijd voor te nemen.

Iets wat me sterk bij is gebleven uit het boek, is een dialoog tussen Atlas en Lily. ‘Planten en mensen lijken op elkaar. Planten overleven namelijk alleen als je op de juiste manier van ze houdt’, zei Atlas. Dit sloeg op de relatie tussen Atlas en zijn ouders. Het raakte me, omdat mijn band met mijn ouders niet altijd perfect is geweest. We maakten veel ruzie, en heb me wel eens afgevraagd of ze wel van me hielden. Mijn band is gelukkig hersteld, maar bij Atlas is dat niet hetzelfde geval.

Wat me ook raakte, is het geduld dat Atlas met Lily had. Toen de relatie tussen Ryle en Lily langzaam maar zeker stukliep, was Atlas er voor Lily wanneer ze hem nodig had. Hij had zo ontzettend veel respect voor haar en de situatie, dat hij haar niet pushte om dingen te doen waar ze niet achterstond. Door de manier waarop je schrijft, Colleen, voel je de liefde tussen Atlas en Lily door het boek heen. Het laat zien dat echte liefde alles overwint, ook al gaat daar veel tijd overheen. ‘Right person, wrong timing’ zeggen ze wel eens. Dat zie je ook terug in het verhaal tussen Lily en Atlas. Nu Atlas zijn leven stabieler is, kan hij die stabiliteit doorgeven op het moment dat Lily het nodig heeft.

Colleen, bedankt dat je me tijdens het lezen van ‘It Ends With Us’ zoveel gevoelens hebt gegeven. Je kan de spanning tussen Ryle en Lily in het begin door heel je lichaam voelen, het intense verdriet en gemis van Lily richting Atlas en de wanhoop die de hoofdpersonen voelen op bepaalde momenten. Het einde heeft me keihard laten huilen. Het is lang geleden dat ik me zo geraakt voelde door een boek. Je verdient al het succes dat je hebt gekregen met het boek. Ik kan niet wachten om de rest van deze serie te lezen en om de film te kijken die dit jaar uitkomt.

Veel liefs,

Merel